Jump to content
களத்தில் உள்நுழையும் வழிமுறையில் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலதிக விளக்கங்களிற்கு

ஈழத்தமிழரின் தமிழக மயக்கம்: தெளியாத போதை


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
52 minutes ago, goshan_che said:

 

அண்ணா, தம்பி,

என்னை பற்றி எழுதுவதெண்டால் குறைந்த பட்சம் ஒரு @goshan_che போட்டாவது எழுதுங்க மக்காள். நீங்கள் திரி திரியா புறு புறுப்பதற்கெல்லாம் தேடி தேடியா ஒரு மனுசன் பதில் எழுத முடியும்.

1. கூட்டமைப்பு றோவின் கைப்பாவை என்பதை நான் மறுக்கவில்லையே? இந்திய தூதரகத்தில் என்ன சிஐஏ ஆட்களா இருப்பார்கள்? இந்திய வெளிவிவகார அமைச்சரே 90களின் மத்தியில் இலங்கையின் ரோவின் ஏஜெண்ட்தான். கூட்டமைப்பு ரோ கிழித்த கோட்டை தாண்டாத பத்தினி என்பது ஊருக்கே தெரிந்த விசயம் இதில் கோசான் அதை பற்றி எழுதினால் என்ன. எழுதாவிட்டால் என்ன. தவிரவும் அந்த திரியில் - மிக தெளிவாக கோட்டா பேச மறுத்தவுடன், கூடமைப்பு இந்தியாவுடன் போய் பேசியுள்ளது என்று எழுதியே போனேன்.

2. கூட்டமைப்பை அடித்து துவைக்க நானும் ரெடி. ஒவ்வொருக்கா அடிக்கும் போதும் ஒரு @ போட்டு விடுங்கள். வந்து ஒரு கை போடுகிறேன்.

3. ஆனால் வியாழேந்திரனின், சந்திரகாந்தனின், முரளிதரனின் ஓட்டைகளை மறைக்க நீங்கள் கூட்டமைப்பையும், ஒட்டு மொத்த தேசிக்காய்களையும் போட்டு கும்முவதையும் சுட்டியும் காட்டுவேன்🤣.

கூட்டமைப்பு இந்தியாவின் நிகழ்ச்சி நிரலின் கீழேயே இயங்குகிறது. அது 100 வீதம் உண்மை. இது அமிர் காலத்திற்கு முன்பே ஆரம்பமாகிவிட்ட மயக்க நிலை. இந்திய ரோவின் திட்டமிடலான இந்திய ராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கான கூட்டணியின் ஆதரவுமுதல், 2009 இல் "யுத்தம் முடியும்வரை வாயை மூடிக்கொள்ளுங்கள், யுத்தத்தின் பின்னர் 13 ஆம் திருத்தச் சட்டத்திற்கும் மேலான தீர்வினை மகிந்தவினூடாக வழங்குவோம்"  என்கிற இந்தியாவின் கட்டளைக்குப் பணிந்து கூட்டமைப்பு வேண்டுமென்றே மெளனம் காத்தது வரை. அதனது இன்றைய அரசியல் ஈழத்தமிழரின் அரசியலை புலிநீக்கம் செய்வதாகவும் இந்திய பணிப்புரைகளின்பேரில் நடப்பதனாலும் எதிர்க்கப்படுதல் அவசியம். இன்னொரு வழியில் சொல்லப்போனால், கூட்டமைப்பின் "
தெரிந்தே தமிழர் நலனைப் பலவீனப்படுத்தும்" அரசியல் எதிர்க்கப்படவேண்டும் என்பது கட்டாயம். 

ஆனால் இதற்கு மாற்றாக இனக்கொலையாளிகளால் களமிறக்கப்படும் உதிரிகளை எமது வாழ்வினை மீட்டெடுக்கும் அரசியலை முன்னெடுப்பவர்களாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா? இந்தியாவின் விருப்பத்தினால் கூட்டமைப்பு முன்னெடுக்கும் அரசியலால் எமக்கு வரவிருக்கும் ஆபத்தினைக் காட்டிலும், இனக்கொலையாளிகளால் களமிறக்கப்பட்டிருக்கும் உதிரிகள் முன்னெடுக்கும் அரசியல் ஆபத்துக் குறைந்ததா? அப்படியில்லையென்றால், இவர்களை நாம் எமது அரசியல் வழிநடத்துனர்களாக வரிந்துகொள்ளவேண்டிய தேவையென்ன? அப்படியில்லை, இவர்களது அரசியலுக்காக நாம் இவர்களை ஆதரிக்கவில்லை, மாறாக இவர்கள் மூலம் சில சலுகைகளை மட்டுமே பெற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறோம் என்றால், அவர்களை அரசியத் தலைமைகளாக முன்னிறுத்துவதையாவது தவிர்க்கலாமே? - இதுதொடர்பாக அக்னியுடன் இனிமேல் பேசுவதில்லை என்றிருக்கிறேன். ஆனால், இக்கேள்வி பொதுவானது என்பதால் இங்கே கேட்கிறேன், இன்னொரு விவாதத்தினைத் தொடங்கவல்ல. 

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 hour ago, பெருமாள் said:

பதில் கருத்து வைக்க பிந்திவிட்டது .

@கற்பகதருஉங்களுக்கும் தான் பாஸ் தமிழ் இடதுசாரிகளின் முக்கியமான ஆக்கம் ஆறுதலாக படித்து பாருங்கள் .

 

😂வட்டுக் கோட்டைக்கு வழி கேட்டால்..என்ற ஊர்ச் சிலேடை தான் நினைவுக்கு வருகிறது! அந்த நீளக் கட்டுரையை வரும் டிசம்பர் விடுமுறைக்குத் தான் வாசிக்க நேரம் கிடைக்கும்! எனவே சுருக்கமாகப் பதிலைச் சொல்லி முடியுங்கள்!

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 hour ago, goshan_che said:

என்னை பற்றி எழுதுவதெண்டால் குறைந்த பட்சம் ஒரு @goshan_che போட்டாவது எழுதுங்க மக்காள். நீங்கள் திரி திரியா புறு புறுப்பதற்கெல்லாம் தேடி தேடியா ஒரு மனுசன் பதில் எழுத முடியும்.

அண்ணே இது உங்களுக்கு இல்ல அண்ணே 
இது நம்ம தங்கமஜில்ஸ்இற்கும், மீனிலங்கோவிற்கும், வல்லிபுரநாதனுக்கும் அண்ணே 

 

1 hour ago, goshan_che said:

3. ஆனால் வியாழேந்திரனின், சந்திரகாந்தனின், முரளிதரனின் ஓட்டைகளை மறைக்க நீங்கள் கூட்டமைப்பையும், ஒட்டு மொத்த தேசிக்காய்களையும் போட்டு கும்முவதையும் சுட்டியும் காட்டுவேன்🤣.

தாராளமாக நீங்களும் கும்மலாம் அண்ணே, ஆனாலும் பாருங்கோ போட்டது தான் போட்டம் வாக்கை 
அமெரிக்க காங்கிரஸ் விடுதலை புலிகள் தமிழர்களுக்காக போராடினார்கள் என்கிறது, EU GSP + இல் கை வைக்குது, எதிர்க்கட்சியாக இருந்தே சாதிக்கமுடியாத அரசியல் கைதிகள் விடுதலை அசால்ட்டாக நடக்குது 
எவ்வளவு பனம்பழங்கள் விழுகுது, காக்கை இருக்குதோ கொக்கு இருக்குதோ அது முக்கியமில்லை, பழம் விழுதா என்பது தான் இப்போ ஈழத்தமிழர்களுக்கு முக்கியம், அதைவிட முக்கிய தலைவராக ஈழத்தமிழர்களுக்கு தரப்படவிருந்த அம்பிகா அன்றி விதிர்விதிர்த்து போய் விடுதலைக்கு நான்கு ஐந்து மாசம் மிச்சம் இருக்கும்  போதே விடுதலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று தனது ரிட்டயர்மெண்ட் பிளானில் மண்ணை தூக்கி போட்டுவிட்டார்களே என்று ஒப்பாரி வைக்காத குறையாக அறிக்கை விடுறார், இதையெல்லாம் பார்க்கும் போது ஒன்று மட்டும் தெளிவாக விளங்குது காட்டின காட்டு நல்லாத்தான் வேலை செய்யுது என்று     

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 minute ago, அக்னியஷ்த்ரா said:

அண்ணே இது உங்களுக்கு இல்ல அண்ணே 
இது நம்ம தங்கமஜில்ஸ்இற்கும், மீனிலங்கோவிற்கும், வல்லிபுரநாதனுக்கும் அண்ணே 

 

தாராளமாக நீங்களும் கும்மலாம் அண்ணே, ஆனாலும் பாருங்கோ போட்டது தான் போட்டம் வாக்கை 
அமெரிக்க காங்கிரஸ் விடுதலை புலிகள் தமிழர்களுக்காக போராடினார்கள் என்கிறது, EU GSP + இல் கை வைக்குது, எதிர்க்கட்சியாக இருந்தே சாதிக்கமுடியாத அரசியல் கைதிகள் விடுதலை அசால்ட்டாக நடக்குது 
எவ்வளவு பனம்பழங்கள் விழுகுது, காக்கை இருக்குதோ கொக்கு இருக்குதோ அது முக்கியமில்லை, பழம் விழுதா என்பது தான் இப்போ ஈழத்தமிழர்களுக்கு முக்கியம், அதைவிட முக்கிய தலைவராக ஈழத்தமிழர்களுக்கு தரப்படவிருந்த அம்பிகா அன்றி விதிர்விதிர்த்து போய் விடுதலைக்கு நான்கு ஐந்து மாசம் மிச்சம் இருக்கும்  போதே விடுதலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று தனது ரிட்டயர்மெண்ட் பிளானில் மண்ணை தூக்கி போட்டுவிட்டார்களே என்று ஒப்பாரி வைக்காத குறையாக அறிக்கை விடுறார், இதையெல்லாம் பார்க்கும் போது ஒன்று மட்டும் தெளிவாக விளங்குது காட்டின காட்டு நல்லாத்தான் வேலை செய்யுது என்று     

நீங்கள் கோல்டன் பீகொக்கிற்கு எறிந்த தொப்பியை நான் மாட்டி கொண்டதற்கு மன்னிகவும்.

ஆனால் இந்த நற்பலன்கள் எல்லாம் நீங்கள் கூட்டமைப்பை தோற்கடித்ததாலோ, வியாழேந்திரனையும், சந்திரகாந்தனையும் வெல்ல வைத்ததாலோ நடக்கவில்லை அக்னி. 

இது காகம் இருக்க பனம் பழம் இல்லை, பனை மரம் வீழ்ந்த கதை.

அமெரிக்க தீர்மானத்துக்கு - அமெரிக்க நலன் முழுமுதல் காரணம்.

ஜி எஸ் பி க்கும் அதுவே.

அரசியல் கைதிகள் விடயத்துக்குக்கும் துமிந்த சில்வாவும், நாமலின் எதிர்கால அரசியல் கனவும் காரணம். 

ஆனால் கோட்ட வெல்ல வேண்டும் என்று எழுதியது - நீங்கள் அந்த நேரம் சொல்லிய அபிவிருத்தி/ முஸ்லீம்களுக்கு எதிரான பாதுகாப்பு என்ற விதத்தில் கொஞ்சமும் பலந்தராதுவிடிலும், இலங்கையின் சீன நெருக்கம் கூடியதன் மூலம் சிறிதளவு பலன் தருமால் போல் படுகிறது.

இது காக்கை இருக்க விழுந்த பனம் பழம்தான். ஆனாலும் கோட்ட வென்றால் எமக்கு நன்மை வரும் என்ற உங்கள் கணிப்பு, நீங்கள் எதிர்பாரா கோணத்திலாகவேனும் பலித்துள்ளது என்பதை ஏற்கிறேன்.

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
10 minutes ago, goshan_che said:

ஆனாலும் கோட்ட வென்றால் எமக்கு நன்மை வரும் என்ற உங்கள் கணிப்பு,

சிறு திருத்தம் அண்ணை, கோத்தா வென்றால் எமக்கு நன்மை வரும் என்பதல்ல எனது கணிப்பு 
கோத்தா வெல்லப்போகிறார் அதுவும் தனிச்சிங்கள பெரும்பான்மையுடன் வெல்லப்போகிறார் என்பதே எனது கணிப்பு, அதுதான் நடந்தது அப்போது நான் கேட்ட கேள்வி அப்படி அவர் வென்றால் தமிழ் தரப்பிடம் என்ன அரசியல் இருக்கிறது ...? அல்லது   நாம்  செய்யப்போகும் அரசியல் என்ன என்பதே..? அதற்கான தெளிவான பதிலை யாராலும் வழங்கமுடியவில்லை, கூத்தமைப்பிற்கு அதிர்ச்சி வைத்தியமும் குறுகிய கால நலன்களுக்குமாகவே இந்த மாற்றுத்தெரிவுகள். தற்போதும்  பதிவு செய்துகொள்ள விரும்புகிறேன் நான்  இவர்களை மனிதரில் மாணிக்கங்களாகவோ, தேவதூதர்களாகவோ காட்சிப்படுத்தவில்லை.
கூத்தமைப்பிற்கெதிரான இந்த பரிசோதனை முயற்சி சிறப்பான தருணத்தில் நடத்தப்பட்டுள்ளதாகவே நான்  பார்க்கிறேன், கூத்தமைப்போ  மாற்று அணியினரோ பலமாக இருந்தாலோ அல்லது பலமிழந்து இருந்தாலோ எதனையும் சாதிக்க முடியாத இந்த  புறச்சூழல் கூத்தமைப்பிற்கு எதிரான பரிசோதனை முயற்சிக்கு கனகச்சிதமாக பொருந்தி விட்டது, காரணம் கூத்தமைப்பும் பின்னொரு நாள் நாங்கள் தமிழர்களின் முழுப்பிரதிநிதித்துவத்தையும் பெற்றிருந்தால் கிழித்திருப்போம் என்று எக்காலத்திலும் கூறமுடியாத அளவுக்கு அவர்களது பிரதிநிதிகளும், எஜமானாரும்  முடங்கியிருப்பதால் தங்களை சுய பரிசோதனை செய்துகொள்ளட்டும், அரச ஆதரவு பிரதிநிதிகளோ தாங்கள் எத்தனை முன்னிறுத்தினார்களோ அவற்றில் கவனம் செலுத்தட்டும், இரு பக்கத்திற்கும் சமனான வாய்ப்பு, இருபக்கத்தாலும் முடியவில்லை என்றால் 
இருபக்கத்தையும் உறங்கு நிலையில் வைத்து இவர்களை வைத்து தங்களது அபிலாசைகளை நிறைவேற்ற துடிக்கும் எஜமானர்களை கோதாவில் இறக்கிவிடல் ,  (தற்போது மெதுவாக மெதுவாக இந்த ஆட்டம் சூடு பிடிக்கிறது), நாம் கையாளப்படமுடியாதவர்களாக மாறுவதே இனி எம்முடைய அரசியலாக இருக்க முடியும் 

  • Like 3
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 hour ago, Justin said:

😂வட்டுக் கோட்டைக்கு வழி கேட்டால்..என்ற ஊர்ச் சிலேடை தான் நினைவுக்கு வருகிறது! அந்த நீளக் கட்டுரையை வரும் டிசம்பர் விடுமுறைக்குத் தான் வாசிக்க நேரம் கிடைக்கும்! எனவே சுருக்கமாகப் பதிலைச் சொல்லி முடியுங்கள்!

கடை வீதியில் வேகமாக போய்க்கொண்டு இருக்கிறேம்  திடிரென வயதான  அம்மா வீதியை கடக்க உதவி கேட்க்கிறார்  அமைதியாக அதே நேரம் அவரின் வேகத்துக்கு மெதுவாக அவருடன் கடந்து உதவி செய்வதில்லையா ?

@Justinஉங்களை புரிந்துகொள்கிறேன் பரவாயில்லை ஆறுதலாகவே இது பற்றி விவாதிப்பம் டிசம்பர் விடுமுறையின் பின் விவாதிப்பம் நன்றி வணக்கம் .🤣

  • Haha 2
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
On 28/6/2021 at 22:24, Kandiah57 said:

உண்மை  

இது  உண்மை தான்  இந்திரா  எம்.ஜி.ஆரிடம்  நேரேயே சொல்லியுள்ளார் தமிழ் ஈழம் உருவாகக்கமாட்டோம்  என்று. காரணம். இலங்கையில். பகை நாட்டை உருவாக்க விரும்பவில்லை....மலையகத்தமிழர்  கஸ்ரப்படவேண்டிவரும்.  இதனை  எம்.ஜி ஆர் எதிர்க்கவில்லை  தமிழ்நாட்டை ஆட்சிசெய்த (கவனிக்கவும்  ஆட்சி செய்த)

எந்தத்தலைவரும்  தமிழ்ஈழம் அமைத்துக்கொடுக்குமாறு  இந்திய மத்தியரசை கோரவில்லை மாறாக. இந்திய மத்தியரசு செய்ததை பார்த்துக்கொண்டருந்தார்கள்  எதிர்த்து போராடியதில்லை. துணித்து போராடியதில்லை...ராஜிவ்.  ஜே.ஆர்....அத்துல்ல முதலி .. போன்றோர். சொன்னாதை. முழுமையாக் ஏற்றுக்கொண்டார்...இராணுவழியை பின்பற்றாது. அமிருடன்  பேசி தீர்வுகாணுமாறு வேண்டிக்கொண்டார் ..பார்த்தசாரதியையும் துக்கிவிட்டார் ...இது ஜே.ஆரின் வெற்றியாகும். ஜே.ஆர் இந்தியாவில்  ஒன்றையும்.  இலங்கையில் வேறு ஒன்றையும் சொல்லுவார்  பேச்சுவார்த்தையை  குழப்புவதற்காக. புத்தபிக்குகளையும்  சேர்த்து. வட்டமேசை மாகநாடு. என நாடகமாடி. காலத்தைக் கடத்தினார்.  காலம் கடத்தே ராஜிவ். ஜே.ஆரைப் புரித்து கொண்டார்  அந்தக்கோபத்திலிருந்தபோது தான் இலங்கையில் இராணுவ நடவடிக்கை ஆரம்பித்தது  எனவே சாப்பட்டைப்போட்டு. கோபத்தை தீர்த்துக்கொண்டார்.  இதனால் இலங்கைத் தமிழருக்கு தீர்வா கிடைத்துவிட்டது.  இந்தியா இணுவத்தின். செயல்பாடுகளை வடக்கு..கிழக்கில். கட்டுப்படுத்த முடியாத கருணநிதி. அந்த இராணுவத்தை. வரவேற்கமால் விட்டதில் என்ன வியப்புண்டு...இதனால்  ஈழத்தமிழருக்கு எந்த நன்மையும் எற்படவில்லை 

ராஜிவ் சாப்பாடு போடமால். தமிழ்ஈழக்கோரிக்கையை. அங்கீகரித்திருத்தால் ....இன்று. பிரச்சனை. தீர்த்து இருக்கும் .

 

Link to comment
Share on other sites

3 hours ago, Kandiah57 said:

இது  உண்மை தான்  இந்திரா  எம்.ஜி.ஆரிடம்  நேரேயே சொல்லியுள்ளார் தமிழ் ஈழம் உருவாகக்கமாட்டோம்  என்று. காரணம். இலங்கையில். பகை நாட்டை உருவாக்க விரும்பவில்லை....மலையகத்தமிழர்  கஸ்ரப்படவேண்டிவரும்.  இதனை  எம்.ஜி ஆர் எதிர்க்கவில்லை  தமிழ்நாட்டை ஆட்சிசெய்த (கவனிக்கவும்  ஆட்சி செய்த)

எந்தத்தலைவரும்  தமிழ்ஈழம் அமைத்துக்கொடுக்குமாறு  இந்திய மத்தியரசை கோரவில்லை மாறாக. இந்திய மத்தியரசு செய்ததை பார்த்துக்கொண்டருந்தார்கள்  எதிர்த்து போராடியதில்லை. துணித்து போராடியதில்லை...ராஜிவ்.  ஜே.ஆர்....அத்துல்ல முதலி .. போன்றோர். சொன்னாதை. முழுமையாக் ஏற்றுக்கொண்டார்...இராணுவழியை பின்பற்றாது. அமிருடன்  பேசி தீர்வுகாணுமாறு வேண்டிக்கொண்டார் ..பார்த்தசாரதியையும் துக்கிவிட்டார் ...இது ஜே.ஆரின் வெற்றியாகும். ஜே.ஆர் இந்தியாவில்  ஒன்றையும்.  இலங்கையில் வேறு ஒன்றையும் சொல்லுவார்  பேச்சுவார்த்தையை  குழப்புவதற்காக. புத்தபிக்குகளையும்  சேர்த்து. வட்டமேசை மாகநாடு. என நாடகமாடி. காலத்தைக் கடத்தினார்.  காலம் கடத்தே ராஜிவ். ஜே.ஆரைப் புரித்து கொண்டார்  அந்தக்கோபத்திலிருந்தபோது தான் இலங்கையில் இராணுவ நடவடிக்கை ஆரம்பித்தது  எனவே சாப்பட்டைப்போட்டு. கோபத்தை தீர்த்துக்கொண்டார்.  இதனால் இலங்கைத் தமிழருக்கு தீர்வா கிடைத்துவிட்டது.  இந்தியா இணுவத்தின். செயல்பாடுகளை வடக்கு..கிழக்கில். கட்டுப்படுத்த முடியாத கருணநிதி. அந்த இராணுவத்தை. வரவேற்கமால் விட்டதில் என்ன வியப்புண்டு...இதனால்  ஈழத்தமிழருக்கு எந்த நன்மையும் எற்படவில்லை 

ராஜிவ் சாப்பாடு போடமால். தமிழ்ஈழக்கோரிக்கையை. அங்கீகரித்திருத்தால் ....இன்று. பிரச்சனை. தீர்த்து இருக்கும் .

 

"சில விடயங்களை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில், எந்த நிலையிலுமே தமிழக அரசு, மத்திய அரசை மீறிச் செயற்படத் துணிந்ததில்லை. உண்மையில், அந்த விதமான எண்ணம் இருந்ததுமில்லை"

நீங்கள் எழுதியது எல்லாம் கால நேர்கோட்டில் இல்லை 
எல்லாவற்றையும் கால நேர்கோட்டில் தேதி ரீதியாக சரிபடுத்தினாலே போதும் 
எவ்வாறான அழுத்தம் எம்ஜிஆர் இடம் இருந்து கிடைத்து என்பதுக்கு. 

 

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




இங்கு எழுதப்படும் விடயம் பிரதிசெய்யப்பட்டு (copy)மேலுள்ள கட்டத்தில் ஒட்டப்பட வேண்டும் (paste)

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Similar Content

    • By கிருபன்
      ஆப்கானிஸ்தான்: ஒரு முடிவும் ஒரு தொடக்கமும்
      தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ
      புதிய போர் ஒழுங்கின் முதலாம் அத்தியாயம் - 1
      சில வாரங்களுக்கு முன்னர், ஆப்கானிஸ்தானில் அரங்கேறியவை பலர் எதிர்பாராதது. 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆப்கானில் தொடங்கியது, ஒரு முழுச் சுழற்சியை நிறைவுசெய்து, தொடங்கிய இடத்தில் மீண்டும் ஆப்கானை நிறுத்தியுள்ளது. இந்த 20 ஆண்டுகளில் உலகம் மாறிவிட்டது. அரசியல்ரீதியாகவும் தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் இந்த மாற்றங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இந்தப் பின்புலத்தில், இப்போதைய நிலைவரத்தை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது?  நீண்ட நெடிய போரில் இருந்தான அமெரிக்காவின் வெளியேற்றம் சொல்லுகின்ற செய்தி என்ன? 
      இலங்கையில் குறிப்பாகத் தமிழர்களினதும் தாராண்மைவாதிகளினதும் மிகவும் நம்பிக்கைக்குரிய ‘சர்வதேச சமூகத்தின்’ நடத்தை எதை விளக்குகிறது?
       ஒடுக்கப்படும் சமூகங்களின் விடுதலைக்கான பாதையை, இந்தப் புதிய ஒழுங்கில் எவ்வாறு கட்டமைப்பது?
      இக்கேள்விகள் அனைத்தினதும் அடிப்படையில் உருவாகின்ற புதிய திசைவழிகளும்  உருவாகும் அரங்குகளும் அதன் அரங்காடிகளும் ஏற்படுத்தப்போகும் புதிய ஒழுங்கின் முரண்பாடுகள் கட்டமைக்கும் போரொழுங்கின் முதலாவது அத்தியாயத்தை ஆப்கானிஸ்தான் பரிசளித்திருக்கிறது. 
      இவை குறித்து, ஆழமான வரலாற்றுப்புலம், அரசறிவியல் கோட்பாட்டுருவாக்கம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் நோக்கும் முயற்சியே இத்தொடர் ஆகும்.
      2001ஆம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் 11ஆம் திகதி, அமெரிக்காவின் இரட்டைக் கோபுரங்கள் மீதான தாக்குதல் ஏற்படுத்திய அதிர்ச்சியின் எதிர்வினையே, ஆப்கான் மீதான அமெரிக்காவின் போர். 
      இந்தத் தாக்குதல் இரண்டு விடயங்களைச் சாதித்தது. முதலாவது, கெடுபிடிப்போரின் பின்னரான உலக ஒழுங்கின் தனிப்பெரும் தலைவனாகவும் பாதுகாப்பு, உளவுபார்த்தல் ஆகியவற்றின் நாயனாகவும் தன்னை உருவகப்படுத்திக் கொண்டிருந்த அமெரிக்காவின் பிம்பத்தை உடைத்தது. 
      இரண்டாவது, தன்னைத் தன்னிகரல்லாத தலைவனாகக் காட்டிக்கொள்ள ‘பயங்கரவாத்துக்கு எதிரான போர்’ என்ற ஒன்றைத் தொடங்கி, அச் செல்நெறியைப் பொதுமையாக்கியது. “நீங்கள் எங்களோடு இருக்கிறீர்கள்; அல்லது, பயங்கரவாதிகளோடு இருக்கிறீர்கள்” என்ற அன்றைய அமெரிக்க ஜனாதிபதியின் வார்த்தைகள், அமெரிக்காவுக்கு ஆதரவு தராதவர்கள் பயங்கரவாதிகள் என்ற கதையாடலை உருவாக்கியது. 
      இரட்டைக் கோபுரத் தாக்குதல்கள் குறித்த பல கேள்விகளுக்கு இன்றுவரை பதில் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், எழுப்பப்பட்ட சந்தேகங்கள் நியாயமானவை. அதில், சிலவற்றை இங்கே பார்க்கலாம். 
      இவ்வளவு நுட்பமாக ஒரு தாக்குதலை நடத்துவதற்கான திட்டமிடலும் அதை உலகின் தலைசிறந்த உளவு நிறுவனங்கள் உள்ள அமெரிக்காவில் செய்து முடிப்பதும், அமெரிக்காவுக்குள் எவருடைய உதவியும் இல்லாமல் நடந்திருக்க இயலுமா? 
      அத்தாக்குதல், இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகள் எவரும் இலக்கு வைக்க விரும்பக்கூடிய யூதப் பெருவணிகர்கள்,  கட்டடத்துக்குள் நுழைவதற்கு  முன்னரே ஏன் நடந்தது? 
      இத்தாக்குதல், அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்துக்குக் குறிப்பிடத்தக்க தீங்கு எதையும் செய்துள்ளதா? இதனால், உலகின் ஆயுதப் பெரு வல்லரசு என்ற அமெரிக்காவின் தகுதிக்கு, எவ்விதமான கேடும் நேர்ந் துள்ளதா? இவை நியாயமான கேள்விகளே! ஆனால், இதன் பொருள் இதை இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகள் செய்யவில்லை என்ற வாதமில்லை என்பதையும் அடிக்கோடிட வேண்டும். 
      பல அமெரிக்க ஆய்வாளர்கள், மூன்று முக்கியமான விடயங்களைத் தொடர்ச்சியாகச் சுட்டிக்காட்டிய வண்ணம் உள்ளார்கள். 
      முதலாவது, இரட்டைக் கோபுரத்தின் மீது நடந்த விமானத் தாக்குதல் பற்றிய பல உண்மைகள், இன்னமும் அமெரிக்க மக்களுக்குக் கூறப்படவில்லை. தகவல்கள் மறைக்கப்படுவது, சந்தேகங்களை அதிகரிக்கின்றதேயன்றி தீர்க்கவில்லை. 
      இரண்டாவது, அமெரிக்க அரசின் உளவு நிறுவனம் ஒன்று, அமெரிக்க முதலாளி வர்க்கத்தில் எவருக்கும் உடல் சேதம் இல்லாமல் ஒரு பயங்கர படுகொலையை நடத்தியிருக்க இயலாதா என்பது, நாம் புறக்கணிக்கக்கூடிய வினாவல்ல. 
      மூன்றாவது, இத்தாக்குதல் அமெரிக்க பொருளாதாரத்துக்குக் குறிப்பிடத்தக்க பாதிப்பையோ, பின்னடைவையோ ஏற்படுத்தவில்லை. 
      இவ்விடத்தில், பேராசிரியர் மிசல் சவ்சிடொஸ்கி எழுதிய ‘America’s “War on Terrorism’ என்ற நூல் சில முக்கியமான வாதங்களை முன்வைக்கிறது. இதன்படி, அமெரிக்கா முன்னெடுத்த பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான யுத்தமென்பது, ஆண்டொன்றுக்கு 40 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்  செலவழிக்கின்ற அமெரிக்க புலனாய்வு நிறுவனத்தை, ஒசாமா பின்லாடன் என்ற ஒரு தனிமனிதன் மிஞ்சினான் என்ற மாயையில் கட்டமைக்கப்பட்டது. அமெரிக்கப் பெரு நிறுவனங்களாலும், இராணுவ-வர்த்தகக் கூட்டாளிகளாலும் முன்னெடுக்கப்பட்ட உலகைச் சுரண்டுவதற்கான ஒரு முன்னேற்பாடே இது. இந்தப் புத்தகம், ஒசாமா பின்லாடன் இருந்த பாகிஸ்தான் வீட்டின் புத்தக அலுமாரியில் இருந்த புத்தகங்களில் ஒன்றாகும். 
      இதன் பின்னணியிலேயே, 9/11 தாக்குதலின் எதிர்வினைகளை நோக்க வேண்டியுள்ளது. அமெரிக்கா, சோவியத் ஒன்றியம் ஆகிய நாடுகளுக்கிடையிலான கெடுபிடிப்போர் முடிவடைந்து, ஒரு தசாப்தகாலம் நிறைவடைந்திருந்த நிலையில், அமெரிக்கா தனது ஆதிக்கத்தையும் செல்வாக்கையும் விரிவுபடுத்துவதற்கான ஒரு வாய்ப்பையும் அதற்கான தர்க்க நியாயத்தையும் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தது.
      இந்நிலையில், இத்தாக்குதல் அமெரிக்காவின் ஆதிக்க முனைப்பை நியாயப்படுத்துவதற்கான ஒரு வலிய கருவியாகியது. இதன் வழி, அமெரிக்காவால் ஒரு புதிய உலக ஆதிக்க வேலைத் திட்டத்தைத் தொடக்கி வைக்க முடிந்துள்ளது. அத்துடன், திருப்பித் தாக்கும் வலிமையற்ற எந்த நாட்டின் மீதும், எவ்வித நியாயமுமின்றி போர் தொடுக்க அதற்கு இயலுகிறது.
      9/11 தாக்குதல்களில் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கும் சவூதி அரேபியாவுக்கும் நெருங்கிய தொடர்புகள் இருந்தன. ஆனால், அதுகுறித்துப் பேசப்படவில்லை. ஆப்கானிஸ்தான் மீதே ஆக்கிரமிப்புப் போர் தொடுக்கப்பட்டது.
      “தாக்குதலுக்குக் காரணமான ஒசாமா பின்லாடனும் அல்கைடாவும் ஆப்கானில் இருக்கிறார்கள். எனவே, அவர்களை அழித்து, அவர்களுக்கு ஆதரவான தலிபான்களை ஆட்சியில் இருந்து அகற்றவே போர்” என்று அமெரிக்காவும் அதன் கூட்டாளிகளும் கூறினார்கள். ஒரு தசாப்தற்கு முன்னர், ஆப்கானில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஆதரவுடன் நிறுவப்பட்ட ஓர் ஆட்சியைக் கவிழ்க்க, அமெரிக்காவும் சவூதி அரேபியாவும் ஊட்டி வளர்த்த தலிபான்களையே, அமெரிக்கா எதிரியாக்கியது என்பது முரண்நகை. 
      இன்று, 20 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்ட நிலையில், மேற்குலகில் அமெரிக்க இரட்டைக் கோபுரங்கள் மீதான தாக்குதலைத் தொடர்ந்த பயங்கரவாத்துக்கு  எதிரான யுத்தமும், அதைச் சூழந்து கட்டமைக்கப்பட்ட கதையாடல்களும் அமெரிக்க - ஐரோப்பிய சமூகங்களில் இரண்டு விடயங்களைச் சாதித்துள்ளன. 
      முதலாவது, பொதுமையாக்கப்பட்டுள்ள ‘இஸ்லாமியப் பகைமை’. இரண்டாவது, முனைப்படைந்து முன்னிலைபெற்றுள்ள வெள்ளை நிறவாத அரசியலின் எழுச்சி. 
      கடந்த இரண்டு தசாப்தகாலத்தில், இஸ்லாமியப் பகைமை மேற்குலகையும் தாண்டி உலகின் பலநாடுகளில் முக்கிய போக்காக உள்ளது. மறுபுறம், வெள்ளை நிறவாதம், அரசியலின் மைய நீரோட்டத்தின் பகுதியாகி உள்ளது. மேற்குலகம் கொண்டாடிய ‘பன்மைத்துவ சமூகத்துக்கு’ வேட்டு வைத்துள்ளது. 
      கவனிப்புக்குரியது யாதெனில், இவ்விரண்டும் பாசிசத் தன்மைகளைக் கொண்டவை. அதனோடு சேர்ந்து, ஜனநாயக மறுப்பும் புதிய வடிவங்களில் நிறுவனமயமாகிறது. ஐரோப்பாவில், நவ பாசிசம் புதிய உத்வேகம் பெற்றுள்ளது. நிறவாதமும் அந்நிய குரோதமும் பொருளாதார நெருக்கடியாலும் பெருந்தொற்றாலும் வலுப்பெற்றுள்ளன.
      பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான போரில் பங்காளியாவதன் மூலம், அரசுகள் தாம் எதிர்நோக்கும் நெருக்கடிகளை, சவால்களை பயங்கரவாதம் என முத்திரை குத்துவது நடந்துள்ளது. இது, பல விடுதலைப் போராட்டங்களுக்குப் பாரிய பின்னடைவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. பல விடுதலைப் போராட்ட அமைப்புகள், இயக்கங்கள் பயங்கரவாதப் பட்டியலில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. 
      அமெரிக்காவுக்கு உவப்பற்ற நாடுகள், பயங்கரவாதத்தை ஆதரிக்கும் நாடுகளாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டன. ஆப்கானில் தொடங்கிய பயங்கரவாதத்துக்கு  எதிரான யுத்தம், மிகக்குறைவான காலத்தில், ‘பயங்கரவாத்துக்கு எதிரான உலகளாவிய போர்’ என்ற சொல்லாடலால் அழைக்கப்பட்டது. இதைப் பயன்படுத்தி, போர்களும் தாக்குதல்களும் ஆப்கானைத் தாண்டி அரங்கேறத் தொடங்கின. 
      ஒருபுறம் ஈராக், லிபியா, சிரியா என்று ஆக்கிரமிப்புகள் தொடர்ந்தன. மறுபுறம், பல நாடுகளில் தாக்குதல்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இதற்கு நல்ல உதாரணம், சூடானில் ஒரு மருந்துப் பொருள் உற்பத்தி தொழிற்சாலை மீது நடத்தப்பட்ட விமானத் தாக்குதலும் தென் சூடானில் பிரிவினைவாத ஊக்குவிப்பும் அங்கும் ஓர் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பை நோக்காக் கொண்டிருந்தன. 
      (அடுத்த வௌ்ளிக்கிழமை தொடரும்) 
       
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஆப்கானிஸ்தான்-ஒரு-முடிவும்-ஒரு-தொடக்கமும்/91-280045
    • By கிருபன்
      இலங்கையில் சீனா: விளங்கிக் கொள்ளலும் வினையாற்றலும்
      தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ   
      இலங்கையின் சீனாவின் ஆதிக்கம் இப்போது முக்கிய பேசுபொருளாகியுள்ளது. இலங்கையின் தற்போதைய கவலைக்கிடமான நிலைக்கு சீனாவே காரணம் என்று கருதுபவர்கள் இருக்கிறார்கள்.   
      இந்தியாவை மீறி, இலங்கையில் அதிகரிக்கும் சீனா ஆதிக்கம் தமிழர்களுக்கு ஆபத்தானது என நினைப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள்.   
      இலங்கையை இந்தியாவுக்கோ அமெரிக்காவுக்கோ தாரைவார்த்தாலும் சீனாவை இலங்கையில் அனுமதிக்கக்கூடாது என்று கூறுபவர்கள் இருக்கிறார்கள்.   
      இவ்வாறு, சீனா குறித்த பல கருத்துகளை நாளும் நாம் கேட்கவும் வாசிக்கவும் கிடைக்கிறது. இங்கு மூன்று கேள்விகள் எழுகின்றன.   
      முதலாவது, நாம் சீனாவை விளங்கி இருக்கிறோமா?   
      இரண்டாவது, ஏற்கெனவே இருக்கின்ற சட்டகங்களின் வழி, சீனாவை விளங்கிக் கொள்ளவியலுமா?   
      மூன்றாவது, சீனாவுக்கு நாம் எவ்வாறு எதை எப்போது வினையாற்றுவது?  
      இந்த மூன்று கேள்விகளையும் சற்று விரிவாக, பகுதிகளாக ஆராயும் முயற்சியின் தொடக்கமிது.   
      இலங்கையில் சீனாவின் ஆதிக்கம் குறித்து, இலங்கையின் முதன்மையான அரசறிவியலாளரான பேராசிரியர் ஜெயதேவ உயன்கொட, “இலங்கையில் சீனாவின் அதிகரிக்கும் கரிசனை, அரசியலை விடப் பொருளாதார நோக்கங்களை அதிகமாகக் கொண்டது. சீனா பொருளாதார தர்க்கத்தின் (economic logic) அடிப்படையிலேயே செயற்படுகிறது. அதனடிப்படையில் அது இலங்கையில் அதிகளவான பொருளாதார மூலதனத்தை விரும்புகிறது. இலங்கையர்கள், அமெரிக்க கண்ணுடன் சீனாவைப் பார்க்கக்கூடாது. சீனாவை வில்லனாக்குவது அதிகளவில் இடம்பெறுகிறது. சீனாவை வில்லனாகச் சித்திரிப்பது அமெரிக்காவின் புதிய கெடுபிடிப்போரின் வெளிப்பாடு. சீனாவுடனான இந்தியாவின் முரண்பாடு இதன் ஒரு பகுதியே” என்று கூறுகின்றார்.   
      பேராசிரியர் உயன்கொட, சில முக்கியமானதும் ஆழமானதுமான செய்திகளை இங்கே சுருக்கமாகச் சொல்லியிருக்கிறார்.   
      மாஓ சேதுங் தனது வழிகாட்டலில் முன்னகர்த்திய சீனாவுக்கும் அவரது மறைவுக்குப் பின்னர், டென்சியோபிங் முன்னெடுத்த முதலாளித்துவத்தை நோக்கிய பொருளாதார அரசியல் மாதிரியில் அமைந்த சீனாவுக்கும் வேறுபாடுகள் அதிகம். இந்த வேறுபாட்டை உணராதவர்கள் தான், இன்னமும் ‘சோசலிச சீனா’ என்று சொல்கிறார்கள்.   
      சீனாவின் வரலாற்றின் முக்கிய அம்சம், 1949ஆம் ஆண்டு நிகழ்த்தப்பட்ட புரட்சியாகும். உலக வரலாற்றில் ரஷ்ய புரட்சிக்குப் பின்னரான அதிமுக்கிய அரசியல் நிகழ்வு சீனப் புரட்சியாகும்.   
      1949ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் முதலாம் திகதி அந்நிய ஆட்சியைத் தூக்கியெறித்து நிகழ்த்திய சீன விடுதலைப் பிரகடனம், சீனாவின் விடுதலையை மட்டுமன்றிக் கொலனி ஆட்சிக்கு உட்பட்ட ஒவ்வொரு நாட்டிலும் வருவதற்கிருந்த விடுதலை எழுச்சிகளையும் எடுத்துரைப்பதாக அமைந்தது.   
      சீனா பற்றிய தகவல் திரிபு, இந்தியாவில் 1961ஆம் ஆண்டு முதல் தீவிரமாக இருந்து வந்துள்ளது. சீனாவிலிருந்து வெளிவருகிற நூல்கள், சஞ்சிகைகள் மீது தடை இருந்து வந்துள்ளது. இவை, அண்மைக் காலங்களில் கணிசமான நெகிழ்வுக்கு உட்பட்டாலும் சீனாவைப் பகைமையாக நோக்குகிற போக்குக்குப் பின்னால், இந்திய மேலாதிக்க நிறுவனமும் இப்போது அமெரிக்காவுடனான நெருக்கமும் பெரிய காரணங்களாக உள்ளன.   
      இந்தப் போக்கு, ஈழத்தில் தமிழர்கள் மத்தியிலும் இருந்தது. இந்தியாவின் கண்களின் ஊடாக, சீனாவைப் பார்க்கும் போக்கின் விளைவு இது. ஈழத்தில் தமிழ்த் தேசியவாதிகளிடையே, சீன எதிர்ப்புக்கு முக்கியமான காரணம் இத்தேசியவாதிகளின் சமூகநீதி மறுப்பையும் உயர்வர்க்க நடைமுறைகளையும் எதிர்த்தும் அம்பலப்படுத்தியும் வந்தவர்கள் இடதுசாரிகளாவர்.   
      கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் சமசமாஜக் கட்சியும் சீரழிந்து போன பிறகு, ‘சீன சார்பு’ கம்யூனிஸ்ட்டுகள் எனப்பட்டோரே, இலங்கையின் வடக்கில் காத்திரமான இடதுசாரிகளாக இருந்தனர். இதுவே தமிழ்த் தேசியவாதிகளுக்கு மிகுந்த சங்கடத்தைக் கொடுத்தது. 1960கள் தொட்டு, தமிழர்களிடையே சீனவிரோதம் தீவிரமாகப் பரப்பப்பட்டது.   
      இதில் கவனிக்கத்தக்க விடயமொன்றுண்டு. சீனா ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பின் அதி முக்கியமான சக்தியாக இருந்த 1960களிலும் 1970களிலும் தமிழ்த் தேசியவாதிகளின் சீன எதிர்ப்பு, மிகத் தீவிரமாக இருந்தது. அந்த எதிர்ப்பை நாம், அவர்களது ஏகாதிபத்தியச் சார்பான பார்வையிலிருந்து பிரித்துப் பார்க்க இயலாது. அது, உலகின் சகல கொலனிய எதிர்ப்புப் போராட்டங்களிலும் அக்கறையின்மையாக வெளிப்பட்டது.   
      அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிரான போரட்டங்களைக் கம்யூனிச வன்முறையாகவும் அமைதியைக் குலைக்கும் கலவரங்களாகவும் அது காண முற்பட்டது. உலகின் எந்த மூலையில் நடந்த விடுதலைப் போராட்டத்தையும் ஆதரிக்க முன்வராத தமிழ்த் தேசியவாதம் சீனாவிலும் சோவியத் யூனியனிலும் கிளறிவிடப்பட்ட கலவரங்களை மெச்சத்தவறியதில்லை. உலகின் பல நாடுகளில் நடந்த விடுதலைப்போராட்டங்களை அங்கிகரிக்காத ஆதரவு வழங்காத வரலாறு தமிழ்த் தேசியவாதிகளின் வரலாறு.   
      சீனாவை விளங்குவதற்கு சீனாவின் அயலுறவுக் கொள்கைகளை விளங்குவது பிரதானமானது. அதன்வழியே சீனாவின் நடத்தையை விளங்கிக் கொள்ள முடியும். சீனாவின் அயலறலுக் கொள்கை சீனப் புரட்சியைத் தொடர்ந்து 1950களில் ஐந்து அடிப்படைகளில் உருவாக்கப்பட்டது. 
      1.நாடுகளது இறைமையையும் பிரதேச ஒருமைப்பாட்டையும் பரஸ்பரம் மதித்தல்
      2. பரஸ்பர ஆக்கிரமிப்பின்மை 
      3. ஒருநாடு மற்றதன் உள் அலுவல்களில் தலையிடாமை 
      4. சமத்துவமும் பரஸ்பர நன்மையும் 
      5. சமாதானமாக உடனிருத்தல்   
      இவையே சீனாவின் அயலுறவுக் கொள்கைகளைக் தீர்மானிப்பவையாக இருக்கின்றன. இந்த அணுகுமுறை, மேற்குலக நாடுகளினதும் இந்தியாவினதும் அணுகுமுறையிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்டது.   
      இன்று, சீனா சோசலிசத்திலிருந்து நகர்ந்துவிட்டபோதும் இதன் அம்சங்களே இன்றும் சீனாவை வழிநடத்துகின்றன. இவ்வடிப்படைகளே கெடுபிடிப்போர் உச்சமடையத் தொடங்கியதன் பின்னர், உருவான மூன்றாவது அணியான அணிசேரா நாடுகளாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட சர்வதேச உறவுகளுக்கான அடிப்படையாயிற்று.  
      இங்கு கவனிக்க வேண்டியது, சீனாவின் அயல் உறவுகளின் தன்மை கடந்த கால் நூற்றாண்டுக்குள் சீனாவின் பொருளாதாரம் கண்ட பெரும் மாற்றத்தாலும் அதன் விளைவான பெரிய ஆனால் சமனற்ற வளர்ச்சியால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. 
      சீனா இன்று எண்ணெய் உட்பட பல்வேறு மூலப் பெருட்களின் உற்பத்தியின் மீது தங்கியுள்ளது. அதை விடச், சீனாவின் வணிக நிறுவனங்கள் மூன்றாமுலக நாடுகளில் பெருமளவில் அளவில் முதலீடுகளைச் செய்துள்ளன. எனவே சீனாவுக்குத் தனது அயல் வணிகத்தையும் முதலீடுகளையும் காப்பாற்றும் ஒரு நிர்ப்பந்தம் உள்ளது. இன்றுவரை சீனா இராணுவ முறையில் அதைக் கையாள முற்படவில்லை என்பது கவனிக்கத்தக்கது. இவ்வகையில் அமெரிக்காவின் அயலுறவுக் கொள்கையில் இருந்து சீனா வேறுபட்டு நிற்கிறது.   
      இலங்கையுடனான சீனாவின் உறவு மிக நீண்டதும் முக்கியமானதுமாகும். கொரியப் போரின் போது அமெரிக்கா சீனாவுக்கு எதிரான வணிகத் தடையை விதித்திருந்த நிலையில் அதை மீறி, இலங்கையின் அன்றைய நிதி நெருக்கடியைச் சமாளிக்க சீனாவுடன் ‘அரிசி- இறப்பர் வர்த்தக உடன்படிக்கை’ ஒன்றை ஆட்சியிலிருந்த ஐக்கிய தேசிய கட்சி அரசாங்கம் 1952ஆம் ஆண்டு செய்து கொண்டது. 
      இலங்கைக்கு மிகவும் சாதகமான முறையில் சீனா வாங்கும் விலையை உலகச் சந்தையை விடக் கூடுதலாகவும் இலங்கை வாங்கும் விலையைக் குறைவாகவும் நிர்ணயித்தது. இதன் பலன்களை இருபதாண்டுகளுக்கு மேலாக இலங்கை அனுபவித்தது. இதுவே இலங்கை-சீன நட்புறவின் அத்திவாரமாகியது. இன்றுவரை இலங்கை செய்துகொண்ட வர்த்தக உடன்படிக்கைகளில் இலங்கைக்கு மிகுந்த பயன்விளைவித்ததும் நீண்டகாலம் நிலைத்ததுமான உடன்படிக்கை இதுவென்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 
      இந்த உடன்படிக்கையையொட்டி நிகழ்ந்த நிகழ்வுகள் இலங்கை வரலாற்றை அறிய விரும்புபவர்களுக்கு மிகவும் முக்கியமானது. எஸ்.பி. அமரசிங்கம் எழுதிய ‘Rice and Rubber: The Story of China-Ceylon Trade’ இது குறித்த விரிவான தகவல்களைத் தருகிறது.   
      (அடுத்தவாரம் தொடரும்)
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/இலங்கையில்-சீனா-விளங்கிக்-கொள்ளலும்-வினையாற்றலும்/91-276240
       
       
       
       
    • By கிருபன்
      ஈழத்தமிழரின் இன்றைய சவால்: நாம் மனந்திறந்து பேசுவது எப்போது?
      தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ
      இன்று, தமிழ் மக்களின் அடிப்படைப் பிரச்சினை என்ன? என்ற கேள்விக்கான ஒருமித்த பதிலை, ஈழத்தமிழ்ச் சமூகத்தால் சொல்லிவிட முடியாது. 
      அதேபோலவே, ஈழத்தமிழர் என்ற வரையறைக்குள், யாரெல்லாம் அடங்குகின்றார்கள் என்பதற்கும் ஒருமித்த பதில் இல்லை. 
      யாழ்ப்பாணத் தமிழர்கள், இலங்கையில் வாழும் எல்லாத் தமிழர்களையும் ஈழத்தமிழர்களாகக் கருத விரும்புகிறார்கள். ஆனால், ஏனைய பகுதிகளில் வாழும் தமிழர்கள், தங்களை ஈழத்தமிழர்களாக அடையாளம் காட்ட விரும்புகிறார்களா என்ற கேள்வி இயல்பானது. அகஒடுக்குமுறைகள் நிரம்பிக் கிடக்கின்ற சமூகமொன்றில், புறஒடுக்குமுறையின் காரணமாக, அகஒடுக்குமுறைகளை மிகக் கொடூரமான முறையில், அரைநூற்றாண்டுக்கும் மேலாகத் தொடர்ந்த ஒரு சமூகம் எம்முடையது என்ற உண்மையை ஏற்க, நாம் இப்போதாவது தயாராக இருக்கிறோமா?
      இலங்கையில் வாழும் தமிழரின் கடந்த ஒரு நூற்றாண்டுகால வரலாற்றின் இருண்ட பக்கங்களைப் பேசவோ, சுயவிமர்சனம் செய்யவோ நாம் தயாராக இல்லாதவரை, ‘தமிழர் ஒற்றுமை’ என்ற கோஷம் வலுவற்றது. 
      பொன்னம்பலம் இராமநாதன், ஆறுமுகநாவலர் ஆகியோரில் தொடங்கி, வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் வரை இதயசுத்தியோடு நாம் சுயவிமர்சனம் செய்தாக வேண்டும். ஒரு ஜனநாயகப் பண்புள்ள சமூகத்தின் முக்கியமான குறிகாட்டி அது. தந்தையாகட்டும் தமையனாகட்டும் தம்பியாகட்டும், எவருமே கேள்விகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் அல்ல!

      கடந்த ஒரு நூற்றாண்டில், தமிழ்த் தேசியவாதம் பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்தாலும், அது வலியுறுத்தி வந்த நலன்கள் வசதிபடைத்த, சமூகத்தின் மேல் நிலையிலிருந்து வந்தவர்களினதும் மேல் நிலையாக்கம் பெற்றவர்களினதும் நலன்களாகவே இருந்து வந்துள்ளன. 
      தமிழ் மக்கள், ஒடுக்கப்பட்ட சனங்கள் என்பதை, நமது தலைமைகள் என்றுமே விளங்கிக் கொண்டதில்லை. தமிழ்த் தலைமைகள், இன விடுதலையைப் பற்றி பேசியிருக்கிறார்கள். ஆனால், அது முழுச் சமூகத்தினதும் விடுதலையைப் பற்றியதாக இருந்ததில்லை. 
      உண்மையில், தமிழ்ச் சமூகத்துக்குள் இருந்து வரும் பல சமூகக் கொடுமைகளையும் அநீதிகளையும் பற்றிப் பேசுவது, தமிழரின் ஒற்றுமைக்குக் கேடானது என்று தான் நமக்குச் சொல்லப்பட்டு வந்துள்ளது. இன்னொரு புறம், ‘தமிழ் பேசும் மக்கள்’ என்ற தேசிய கருத்தாக்கம் முன்வைக்கப்பட்டது. ஆனால், அந்தத் தமிழ் பேசும் மக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவாக, தமிழ் மொழியை விட, வேறெந்தச் சமூக அரசியல் அடையாளமும் முன்வைக்கப்படவில்லை. உண்மையில், தமிழ் பேசும் மக்களின் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வாக முன்வைக்கப்பட்ட சமஷ்டிக் கோரிக்கை, அந்த மக்களின் ஏகப் பெரும்பான்மையினரின் நிலையைப் பற்றிக் கவனம்காட்டவில்லை. 
      1956இல், ‘சிங்களமே அரசகரும மொழி’ என்ற அரசியல் கோஷம் எழுந்ததையொட்டி, தமிழ்த் தேசிய அரசியல் வெறும் ‘மொழி உணர்ச்சி’ அரசியலாகியது. தமிழ் மக்களின் இருப்பை மிரட்டலுக்கு உட்படுத்திய திட்டமிட்ட குடியேற்றங்கள் பற்றிப் பேசப்பட்டது. ஆனால், நடைமுறையில் பயனுற எதுவுமே செய்யப்படவில்லை. அதற்கான முக்கிய காரணங்களில் சில, குடாநாட்டின் சமூக அமைப்புடன் தொடர்புடையவை. 
      தென்னிலங்கையில் ஒரிரு நகரங்களில் (குறிப்பாகக் கொழும்பில்) வாழ்ந்துவந்த வசதிபடைத்த தமிழர்களைப் பற்றிய கவலையை விட்டால், குடாநாட்டுக்கு  வெளியே வேறெந்த அரசியல் அக்கறையும் அற்றதாகவே, தமிழ்த் தேசியவாதச் சிந்தனை தோற்றம் பெற்றது. 
      அது, ‘தமிழீழம்’ என்றோ தேசிய சுயநிர்ணய உரிமை என்றோ, தன்னை அறிவிக்காது தமிழினம், தமிழ் மக்கள் என்று பேசிய காலத்திலும், அதன் அரசியல் யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டை மையப்படுத்தியதாகவே இருந்தது. மொழியைப் பற்றிப் பேசப்பட்டாலும், தொடக்க நிலையில் சைவ-வேளாள உயர் வர்க்க நலன்களை விட, வேறெதற்கும் அரசியல் முக்கியத்துவம் இருக்கவில்லை. 
      விலக்கான ஒரு போக்காக, யாழ்ப்பாண வாலிபர் காங்கிரஸ் இருந்தது. அது, ஒரு புறம் இலங்கை என்ற அடிப்படையிலும் இன்னொரு புறம், தமிழ்ச் சமூகத்துக்குள் சமூக அநீதியைப் பற்றியும் பேசியது. முழு இலங்கையும் கொலனிய ஆட்சியில் இருந்து விடுதலை என்ற கருத்தை, முதன் முதலில் முன்வைத்த அமைப்பு என்ற பெருமையும் அதற்குரியது. அதன் வீழ்ச்சியும் அதனிடத்தில் தமிழ் காங்கிரஸின் வருகையும் பழைமைவாத அரசியலின் வெற்றியை அடையாளப்படுத்தின. 
      தமிழரசுக் கட்சியின் வருகை, யாழ்ப்பாண மையப்பட்ட அரசியலிருந்து நாடளாவிய அரசியலை நோக்கிய நகர்வு என்பது, வெறும் மாயை என்பது 1956க்கும் பின்பு வேகமாகவே தெளிவாகியது. 
      தமிழ் மக்கள் ஒரு சிறுபான்மைத் தேசிய இனம் என்பதுடன், அவர்களது விடுதலையும் விமோசனமும் பல்வேறு தளங்களில் ஒற்றுமைப்பட்ட போராட்டங்களை வேண்டி நின்றன என்ற உண்மை, எந்தத் தமிழ் தலைமைக்கும் உறைக்கவில்லை. 

      சமஷ்டி வேண்டி நின்ற போதும் தமிழீழம் வேண்டி நின்ற போதும், இன்று அயல் நாடுகளின் தயவிலே தான் தமிழ் மக்களுக்கு எதையாவது பெற்றுத் தர இயலும் என்று புலம்புகிற நிலையிலும், தமிழ் மக்கள் தமது விடுதலையை வெல்ல யாருடன், எந்த அடிப்படையில் ஐக்கியப்படுவது என்பதைப் பற்றித் தமிழ்த் தலைவர்கள் பேச மறுத்தே வந்துள்ளனர். 
      முஸ்லிம்களுக்கும் மலையகத் தமிழருக்கும் தலைமைதாங்கி வழிநடத்தும் தகைமையோ உரிமையோ, தமிழ்த் தேசியவாதிகளுக்கு அன்றும் இல்லை; இனியும் இல்லை. ஆனாலும், இன்றும் கூட, முஸ்லிம்களினதும் மலையகத் தமிழரினதும் தனித்துவத்தையும் தேசிய இன அடையாளத்தையும் ஏற்க மறுக்கிற போக்குத் தொடர்கிறது.  
      அச்சமூகங்களைத் தேசிய இனங்களாக ஏற்க ஆயத்தமாக உள்ளவர்கள் இடையிலும், அவர்களது விடுதலையையும் தமிழ் மக்களுடைய விடுதலையையும் எப்படி இணைப்பது என்ற சிந்தனை எதுவும் இல்லை. இந்த இயலாமை, இத் தேசிய இனங்கள் இரண்டும், பயனற்றதும் சுயநலமும் கொண்ட  தலைமைகளின் ஆதிக்கத்தில் தொடர்ந்தும் இருக்கவே உதவியுள்ளன. 
      தமிழ் மக்களின் ஒன்றுமையைப் பற்றிப் பேசப்படுகிறது. ஆனால், தமிழ் மக்கள் நடுவே பண்பாட்டின் பேராலும் மரபின் பேராலும் பெண்கள் மீதும் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தினர் மீதும் ஆதிக்கமும் அடக்குமுறையும் தொடருகின்றன. 
      அவற்றைப் பற்றிப் பேசுவற்குத் தடை விதிப்பதன் மூலம், அவை இல்லாமல் போய்விட மாட்டா. “அதைப் பேசி, ஒற்றுமையைக் குலைக்காதீர்கள்” என்ற குரல், புலம்பெயர்ந்தோரிடமிருந்தே இன்று அதிகமாக ஒலிக்கிறது. அதன் நோக்கம் அக்கறையல்ல; உள்ஒடுக்குமுறையைத் தொடர்வதில் உள்ள விருப்பின்றி வேறெதுவாக இருந்துவிட முடியும்.
      சில புலம்பெயர் குரல்களில் தெரிகின்ற காலாவதியான தன்மை, நகைப்பையே ஏற்படுத்துகிறது. போர் முடிந்து 12 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்ட நிலையிலும், ‘வட்டுக்கோட்டை முதல் முள்ளிவாய்க்கால் வரை’யான வரலாற்றை மனந்திறந்து பேசுவதற்கு, எல்லாத் தமிழ்த் தேசியவாதிகளும் அஞ்சுகின்றனர். அவ்வாறு பேசுவது, தமிழ்த் தேசியவாத அரசியலின் 70 ஆண்டுகால வெறுமையை அம்பலப்படுத்துமென அவர்கள் அறிவார்கள். 
      தேசிய இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வைத் தேடும் ஆற்றலின்மையை, மக்களிடமிருந்து மறைக்கவும் தமிழ் மக்களின் அரசியலைத் தமது குறுகிய நலன்சார் வரையறைகளுக்குள் கட்டுப்படுத்தவும், பல்வேறு நாடகங்கள் தொடர்ந்து அரங்கேறுகின்றன. ஒரு பகுதியினர் போர்க்குற்ற விசாரணைகளை மிக வலியுறுத்துகின்றனர். இன்னொரு பகுதியினர் அதை அடக்கி வாசித்தாலும், விசாரணைகளின் தேவையை வசதி கருதிப் பேசுகின்றனர். 
      ஒரு பகுதி, தமிழ்த் தேசமும் சிங்கள தேசமும் என்று இரு தேச அடிப்படையில் தேசிய இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு கோருகின்றனர். இவர்கள் வெளிப்படையாய் பிரிவினையை வலியுறுத்தத் தயங்கினாலும், அவர்களுடைய சைகைகள் யாவும் விடுதலைப் புலிகளின் அரசியலைத் தொடரும் முனைப்பைத் தமிழ் இளைஞர்களுக்கும் அதிருப்தியாளர்களுக்கும் மட்டுமன்றித் தென்னிலங்கையில் உள்ளவர்களுக்கும் உணர்த்துகின்றன. 
      தமிழ் மக்களுக்கான ஆபத்து, எல்லாத் தரப்புகளிடம் இருந்தும் காத்திருக்கின்றது என்பதுதான் அவலம். தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதிகள் என்று தம்மைச் சொல்லும் எதிர்த்தரப்பும் அரசாங்கத்தில் அங்கம் வசிக்கும் ஆளும்தரப்புத் தமிழ்ப் பிரதிநிதிகளும், ஏமாற்றுவதில் ஒருவருக்கொருவர் சளைத்தவர்களல்ல என்பதைத் தொடர்ந்து நிரூபித்து வந்திருக்கிறார்கள். 
      தமிழ்ச்சமூகம் மனந்திறந்து பேசவேண்டும். அதற்கான களங்கள் அமைக்கப்பட வேண்டும். தமிழ்ச் சமூகம் என்பது, பரந்துபட்டதும் பலகுரல்கள் கொண்டதும் என்ற உண்மையை இனியாவது ஏற்போம். ‘ஒரே குரலில் பேசுவது’ என்பது சாத்தியமாகாது. “ஒரே குரலில் பேசவேண்டும்” என்று கேட்பதும் ஒருவித பாசிச மனநிலையாகும்.
      சிங்கள பௌத்த பேரினவாதம், தனது கொடுங்கரங்களால் இலங்கையின் சிறுபான்மைச் சமூகங்களை ஒடுக்குகிறது. இதற்கு முகங்கொடுப்பது இன்று தலையாய பிரச்சினை. இதனை இலங்கையில் வாழும் சிறுபான்மைச் சமூகங்கள் இணைவதன் மூலம் எதிர்கொள்ளமுடியும். 
      அந்த இணைவை சாத்தியமாக்க இயலாதபடி, இனவாதம் அனைத்து சமூகங்களிலும் வேரூன்றி உள்ளது. சிறுபான்மைச் சமூகங்கள் தமக்குள்ளும் ஏனைய சமூகங்களுடன் மனந்திறந்த உரையாடலைச் செய்தாக வேண்டும். 
       
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஈழத்தமிழரின்-இன்றைய-சவால்-நாம்-மனந்திறந்து-பேசுவது-எப்போது/91-275844
       
    • By கிருபன்
      ‘எம்.வி எக்ஸ்பிரஸ் பேர்ள்’ அனர்த்தம்: பதில்கள் இல்லாத கேள்விகள்
      தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ
      இலங்கையின் வரலாற்றில், மிகப்பெரிய சூழலியல் அனர்த்தம் நிகழ்ந்திருக்கிறது. வழமைபோல, அதை ஒரு செய்தியாக எம்மால் கடந்து போக முடிந்திருக்கிறது. இதை நினைக்கின்ற போது, ஒருகணம் விக்கித்து நின்றுவிட்டேன். இந்த அனர்த்தத்தின் தீவிரத்தை உணர்ந்த ஒவ்வொருவருக்கும், இந்த உணர்வு நிச்சயம் வந்திருக்கும். 
      கப்பல் அனர்த்தத்தின் ஆபத்து அத்தகையது; அதை எளிமையாக, இன்னொரு செய்தி போல நோக்கிய, இன்னமும் நோக்குகின்ற எமது சமூகத்தை என்னவென்று சொல்வது. பேச வேண்டிய இரண்டு முக்கியமான விடயங்களை, ஊடகங்களும் மக்களும் அமைதியாகக் கடந்து போகிறார்கள். 
      முதலாவது, இந்தப் பெருந்தொற்றைக் கையாளும் அரசாங்கத்தின் செயன்முறையும் தடுப்பூசி போடுவதில் நடக்கும் தகிடுதித்தங்களும் ஆகும். இரண்டாவது, எமது கடல்வளத்தையும் வாழ்வையும் சீரழித்துள்ள எக்ஸ்பிரஸ் பேர்ள்  அனர்த்தம் ஆகும். 
      இந்தப் பெருந்தொற்றில் இருந்து, இன்னும் சிலகாலத்தில் மீண்டுவிடலாம். ஆனால், எக்ஸ்பிரஸ் பேர்ள் அனர்த்தம், இன்னும் பல பத்தாண்டுகளுக்கு, மோசமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தவல்லது. இது சார்ந்த நெருக்கடிகள் ஆழமானவை. இவை வெறுமனே, இந்தக் கப்பல் அனர்த்தத்துடன் மட்டும் முடிவடைந்து விடுவதில்லை. இதை நாம் உணராதவரை, எமக்கும் அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கும்  ஆபத்துகள் காத்துக் கிடக்கின்றன. 
      இந்த அனர்த்தம் குறித்து உரையாடிய வேளையில், பலரின் கவலை “கொஞ்ச நாளைக்கு மீன் தின்னமுடியாது” என்றவாறாக இருந்தது. இன்னும் கொஞ்சப்பேர், “இது நடந்தது, கொழும்புக் கடலில்; அதனால், யாழ்ப்பாணத்தில் பிடிக்கின்ற மீன்களைச் சாப்பிடலாம்” என்றெல்லாம் கருத்துத் தெரிவித்தார்கள். 
      ஒருபுறம், இந்த அனர்த்தத்தை வெறுமனே மீன் தின்னும் பிரச்சினையாக மட்டும் பார்க்கப் பழகியிருக்கிறோம். இலங்கையில் திறந்த சந்தைப் பொருளாதாரம் அறிமுகப்படுத்தபட்ட இரண்டு தசாப்தங்களில், இலங்கையர்கள் நுகர்வு மனநிலைக்குப் பழக்கப்படுத்தப்பட்டு விட்டார்கள். அனைத்தையும் நுகர்வு நோக்கில், தன்னலப் பார்வையில் அவதானிக்கும், முடிவெடுக்கும் ஒரு சமூகமாக மாற்றமடைந்து விட்டார்கள். இதன் மோசமான விளைவுகளில் ஒன்றுதான், இந்த அனர்த்தத்தை அலட்சியமாகக் கடந்து செல்லும் மனநிலை.  
      இப்போது அக்கறை, இந்த அனர்த்தத்தால் எவ்வளவு இலாபம் கிடைக்கும் என்பது பற்றியது. யாருக்குக் கிடைக்கும், எவ்வாறு கிடைக்கும், என்ன வகையான இலாபம் என்பன, நீண்ட உரையாடலுக்கு உரியன. ஆனால், இந்த இலாபம் தொடர்பான சிந்தனைகள் எதுவும், அனர்த்தத்தின் பாதிப்புகள் பற்றியதாவோ, நீண்டகாலச் சூழலியல் விளைவுகள் பற்றியதாகவோ இல்லை.  
      இதன் பின்னணியில், நாம் கேட்கவேண்டிய கேள்விகள் பல உள்ளன. ஆனால் இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்கள், என்றென்றைக்கும் எமக்குக் கிடைக்கப் போவதில்லை. சூழலியல் சார்ந்து அக்கறையற்ற எங்களது சமூகம், இதற்கான பதில்களை வேண்டப்போவதுமில்லை; அதற்காகப் போராடப் போவதுமில்லை. 
      அனர்த்தம் நிகழ்ந்து சில நாள்கள், அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சமூகவலைத்தளப் பதிவுகளை இட்டுவிட்டு, அடுத்த வேலையைப் பார்க்கும் சமூகத்திடம் எதிர்பார்க்க அதிகம் இல்லை. இந்த அனர்த்தம் குறித்த அனைத்துத் தரப்புகளின் மௌனம், ஒரு மிகப்பெரிய சமூகக் குறிகாட்டி. 
      அரசியல்ரீதியாகக் குறித்த நிகழ்வுக்குப் பொறுப்புக்கூற வேண்டியவர்கள், பழியை இன்னொருவர் தலையில் கட்டுவதில் குறியாக இருக்கிறார்கள். இதற்கும் ஓர்  ஆணைக்குழுவை உருவாக்கிக் காலம் கடத்தினாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. 
      அரசாங்கமும் அரச அதிகாரிகளும் குறித்த விடயத்தைத் திசைதிருப்புவதில் வெற்றியடைந்திருக்கிறார்கள். எதிர்கட்சிகளில் ஜே.வி.பி தவிர்ந்த ஏனையவற்றின் அமைதி வியப்பளிக்கவில்லை. ஆனால், சிறுபான்மையினரைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் கட்சிகள், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் மௌனம் வன்மையாகக் கண்டிக்கப்பட வேண்டியது.
      அவர்களின் மௌனம் குறித்து, இதுவரை யாரும் கேள்வி கேட்கவில்லை. இந்த விடயத்தைப் பேசாமல் விடுவது, எல்லோருக்கும் வாய்ப்பானது. ஒருபுறம் ‘இதைப் பேசி அரசை ஏன் சங்கடப்படுத்த வேண்டும்' என்று அவர்கள் நினைக்கக்கூடும். மறுபுறம், ‘இது நடந்தது, எங்கள் வடக்குக் கிழக்கில் அல்ல; எனவே, நாங்கள் ஏன் கருத்துச் சொல்ல வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறீர்கள்' என்ற கருத்துகள் வேறு. 
      முதலில், இனத்துவ அடையாளங்களுக்குள் நின்றுகொண்டு, சூழலியல் பிரச்சினைகளை அணுகுவதை நிறுத்த வேண்டும். சூழலியல் சவால்கள், நம் அனைவருக்குமானவை. அதை, வடக்கு, கிழக்கு, தெற்கு என்று பிரித்து நோக்குவதில் பயனேதும் இல்லை. 
      வானிலை மாற்றம் பிரதேசம் பார்ப்பதில்லை; சாதி பார்ப்பதில்லை; தமிழனா, சிங்களவனா, முஸ்லிமா என்று பார்ப்பதில்லை. இலங்கையை சுனாமி தாக்கிய காலத்தை நினைத்துப் பாருங்கள். இப்போது நாம் எதிர்நோக்கும் சூழலியல் நெருக்கடிகள், முழு இலங்கையருக்குமானது. 
      ‘எக்ஸ்பிரஸ் பேர்ள்’ அனர்த்தம், சூழலியல் குறித்த எமது அக்கறையின்மையையும் பொறுப்பின்மையையும் வெட்டவெளிச்சமாக்கி இருக்கிறது. ‘இது ஒரு சூழலியல் அனர்த்தம்’ என்ற பரிமாணத்தைத் தாண்டி, இதுவோர் அரசியல் அனர்த்தம், சமூக அனர்த்தம். இது குறித்து, நாம் பேசியாக வேண்டும். 
      முதலில், இந்த அனர்த்தம் தவிர்த்திருக்கக் கூடியதா என்ற வினாவுக்கு வருவோம். இந்த அனர்த்தம், நிச்சயம் தவிர்த்திருக்கக் கூடியது. இந்தக் கப்பலின் இறுதி இரண்டு வாரச் செயற்பாடுகள் பற்றித் வெளியாகியுள்ள செய்திகளின் அடிப்படையில், இதை நாம் உறுதியாகச் சொல்லவியலும். 
      எனவே, இதற்குப் பொறுப்புச் சொல்லவேண்டியவர்கள் பலர். ஆனால், இதற்கு யாரும் பொறுப்பேற்கப் போவதில்லை. பழியை இலகுவாக இயற்கையின் மீதும் ‘எதிர்பாராத விபத்து' என்ற சொற்பதத்தின் மீதும் போட்டுவிட்டுப் போய்விடுவார்கள். 
      கப்பல் தீப்பற்றி எரிந்த ஆரம்ப கட்டங்களில், அத்தீயைக் கட்டுப்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்காமல், அது பரவுவதற்கு இலங்கை துறைமுக அதிகார சபை அதிகாரிகள் இடமளித்தனர் என்ற குற்றச்சாட்டை, கப்பலின் தலைமை மாலுமி நீதிமன்றில் தெரிவித்திருக்கிறார். 
      இதேவேளை, தீயைக் கட்டுப்படுத்த இலங்கை, இந்தியாவின் உதவியைக் கோரியிருக்கிறது. கப்பல் போக்குவரத்தில், தென்னாசியாவின் மையமாக விளங்க எதிர்பார்த்திருக்கின்ற கொழும்புத் துறைமுகத்தால், இவ்வாறான கப்பல்கள் தீப்பிடிக்கும் போது, தீயைக் கட்டுப்படுத்தும் வசதிகள் இல்லை என்பது புலனாகிறது. 
      கொழும்புத் துறைமுகத்தில் தரிப்பதற்காகக் கப்பல் நங்கூரமிட்டிருந்த பகுதி, நீர்கொழும்புக் கடற்பரப்பில் உள்ள ஆழமற்ற கண்டமேடைப்பகுதி. இது வேகமான கடல்நீரோட்டங்களைக் கொண்ட பகுதியும் கூட. இப்பகுதி, மீன்வளங்களின் முக்கியமான புள்ளி. இப்பகுதி 21 மீற்றர் மட்டுமே ஆழமான கடற்பரப்பு. கப்பல் 21 மீற்றரை விட அதிகமானது. இதனாலேயே கப்பல் மூழ்காமல் இருக்கிறது. கப்பலில் அபாயகரமான பொருட்கள் இருக்கின்ற கப்பலில் ஏற்கெனவே ஒருமுறை தீப்பிடித்திருக்கின்றது என்பதை அறிந்தும் அதிகாரிகள், இவ்வாறு கடல்வளத்துக்கு முக்கியமான பகுதியில் கப்பலை நங்கூரமிட அனுமதித்து இருக்கிறார்கள். 
      குறித்த கப்பலில் 78 மெற்றிக் தொன் அளவிலான பிளாஸ்டிக் தட்டுகள் (plastic pallets) இருந்திருக்கின்றன. பிளாஸ்ரிக் உயிரியல் ரீதியாக அழிவடையாதவை (Non-bio-degradable). இவை இன்னும் பலநூறு ஆண்டுகளுக்கு கடலில் இருக்கும். நீண்ட காலம் நீரில் இருக்கும் போது, இவை நச்சுப்பொருட்களை உறிஞ்சி வைத்திருக்கும். கப்பலில் இருந்து வெளியாகியுள்ள ஏனைய நச்சுப் பதார்தங்களையும் இவை உறிஞ்சியிருக்கும். இதை மீன்கள் உட்கொண்டு, உணவுச்சங்கியிலில் இந்தப் பிளாஸ்டிக்கையும் அது உறிஞ்சி வைத்திருக்கும் நச்சுப் பொருட்களையும் சேர்க்கும். இதனால், இதன் ஆபத்துகளை இன்னும் பலநூறு ஆண்டுகளுக்கு நாம் அனுபவிக்க நேரும். 
      இந்தப் பிளாஸ்டிக்குகள் இலங்கைக்கு மட்டுமன்றி, இந்து சமுத்திரத்தை எல்லையாகக் கொண்டுள்ள ஏனைய நாடுகளையும் சென்றடையும். கடலின் நீரோட்டங்கள் இதனை இலகுவாகச் சாத்தியப்படுத்தும். இப்போது, இலங்கைக் கடற்பரப்பில் இறந்து கரையொதிங்கியுள்ள ஆமைகள், மீன்கள், டொல்பின்கள் உட்பட்ட பல கடல்வாழ் உயிரினங்கள், பிளாஸ்டிக்கின் நச்சுத்தன்மையால் உயிரிழக்கவில்லை. மாறாக, இந்தப் பிளாஸ்டிக்குகள் அவ்வுயிரினங்களின் உணவுக்கால்வாயை அடைத்தமையால் உயிரிழந்துள்ளன. அல்லது கப்பலில் இருந்து வெளியான இரசாயன திரவியங்களிகன் பாதிப்பால் இறந்துள்ளன.  
      பிளாஸ்டிக் தட்டுகள், இக்கப்பலால் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு பிரச்சினை மட்டுமே. இக்கப்பலில் இருந்து வெளியாகியுள்ள இரசாயனத் திரவங்கள் பாரதூரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்த வல்லவை. இவ்விடத்தில், இலங்கையர்களின் சாதனையை நினைவுகூறல் வேண்டும். சிறிய தீவாகஇருக்கின்ற போதும், உலகிலேயே ஐந்தாவது அதிகளவிலான பிளாஸ்டிக் பொருட்களைத் தன் கடலிலே கொண்ட நாடென்ற பெருமை எமக்குரியது?
      இவையனைத்தும் ஒரே திசையில், ஒரே கேள்வியையே எழுப்புகின்றன. இலங்கையர்களாகிய நாம், நமது சூழல் குறித்து எவ்வளவு அக்கறையுடன் இருக்கிறோம். சாதாரண மனிதர் தொட்டு, நிர்வாகிகள், அரச அலுவலர்கள், அரசியல்வாதிகள் வரை நம் அனைவரதும் அக்கறை இன்மைக்கு, நாம் கொடுத்த மிகப்பெரிய விலை இது. 
       
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/எம்-வி-எக்ஸ்பிரஸ்-பேர்ள்-அனர்த்தம்-பதில்கள்-இல்லாத-கேள்விகள்/91-274484
       
    • By கிருபன்
      ‘வானமேறி வைகுண்டம் போகும் நினைப்பு’
      தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ
      கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை, நிகர்நிலையில் நடைபெற்ற ஒரு கலந்துரையாடலில், பங்குகொள்ளக் கிடைத்தது. ‘பிளவுற்ற தமிழ்த் தேசத்தில் விடுதலைப் போராட்டம்’ என்ற தலைப்பில், நோர்வேயில் பிறந்து, வளர்ந்த மாணவியொருவர் தனது இளமானிப்பட்ட ஆய்வை முன்வைத்துப் பேசியிருந்தார்.   
      அந்த மாணவி, நோர்வேயில் பிறந்து, வளர்ந்த இரண்டாவது தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர். புலம்பெயர்ந்து வாழும் ஈழத்தமிழர்களின் இளந்தலைமுறையினர், தமிழ் மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்தை, எவ்வாறு நோக்குகிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்வதற்கான ஓர் அடிப்படையை, அந்த உரையும் அதைத்தொடர்ந்த கலந்துரையாடலில் அந்த மாணவி முன்வைத்த கருத்துகளும் தந்தன.   
      குறித்த உரையைத் தொடர்ந்த கலந்துரையாடலில், பங்கேற்றிருந்த முதலாம் தலைமுறையினரும் தங்கள் கருத்துகளை முன்வைத்தார்கள். இந்தக் கலந்துரையாடலில், இரண்டு முக்கியமான விடயங்களை அவதானிக்க முடிந்தது.   
      முதலாவது, புலம்பெயர் சமூகத்தில் எங்களது மூத்த தலைமுறைக்கும் இளைய தலைமுறைக்கும் இடையே, இட்டு நிரப்ப முடியாத மிக நீண்ட இடைவெளி உள்ளது.  
      இரண்டாவது, போர் நிறைவடைந்து 12 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்ட நிலையிலும், விமர்சனத்தை ஏற்றுக் கொள்ளவோ, தங்கள் செயல்கள் குறித்த சுயவிமர்சனத்தை மேற்கொள்ளவோ, ஈழத் தமிழர்களில் பெரும்பான்மையானோர் தயாராக இல்லை. இந்தப் பின்புலத்திலேயே, சில அடிப்படையான விடயங்களை இக்கட்டுரை பேச விழைகின்றது.   
      காலங்கள் மாறிவிட்டன; ஆனால், துன்பகரமான உண்மை யாதெனில், 1980களிலும் 1990களிலும் இலங்கையிலிருந்து புலம்பெயர்ந்த பலருக்கு, இலங்கை வரலாறு, அவர்கள் புலம்பெயர்ந்த காலத்துடன் உறைந்துவிட்டது. அவர்கள், தாங்கள் புலம்பெயர்ந்த காலத்து, இலங்கைச் சூழலின் சட்டகத்துக்குள்ளேயே, இலங்கை இனமுரண்பாட்டை நோக்குகிறார்கள்; இன்றைய இலங்கையையும் நோக்குகிறார்கள். அவர்களது தீர்வுகளும் ஆலோசனைகளும் இதன்பாற்பட்டவை. காலாவதியாகிப் போன சிந்தனைகளை, கோர்வையாக இவர்கள் முன்வைக்கிறார்கள்.   
      அமெரிக்கா, தமிழர்களுடன் இருக்கிறது; மேற்குலக நாடுகள், எம்முடன் இருக்கின்றன; யூதர்கள் போல, தமிழர்களுக்கும் தீர்வு கிடைக்கும்; சிங்களவர்களுடன் வாழ முடியாது போன்ற கருத்துகள், இந்தக் கலந்துரையாடலில் முன்வைக்கப்பட்டன.   
      இவை, காலாவதியாகிப் போன சிந்தனைகள் ஆகும். இவற்றை நாம், பரிதாபத்துடன் ஒதுக்கியபடி, அப்பால் நகரலாம். ஆனால், இந்தச் சிந்தனைகளின் தோற்றுவாய் யாதென்று நோக்கின், அது இலங்கையின் இனத்துவ வரலாற்றில் ஆழப் பதிந்துள்ளது.   
      நாட்டில் சிங்கள, தமிழ், முஸ்லிம் மலையகத் தமிழ் என நான்கு தேசிய இனங்களும் பறங்கியர், மலாயர், வேடர் ஆகிய சிறுபான்மைச் சமூகங்களும் இருந்து வருகின்றன. அதன் மூலம், இந்நாடு பல்லினத் தேசியங்களின் நாடாகவே இருந்து வருகிறது. இந்த யதார்த்தத்தைப் பௌத்த சிங்களப் பேரினவாதிகள் ஏற்க மறுத்தாலும், வரலாறு இந்த உண்மையைப் பதிவு செய்து நிற்கிறது.  
      பிரித்தானிய கொலனித்துவம், பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியை நடைமுறைப்படுத்திய நிலையில், அத்தகைய கொலனித்துவத்தைப் பாதம் தாங்கி நின்றவர்கள் சிங்கள, தமிழ், முஸ்லிம் மேட்டுக்குடி உயர் வர்க்கத்தினர்.   
      இவர்கள், வெள்ளையரின் ஆதிக்கத்துக்கு அடிமைச் சேவை செய்து வந்ததைப் பெருமையாகவும் அந்தஸ்தாகவும் கருதிக் கொண்டதுடன், பெரும் சொத்துச் சுகங்களையும் பெற்றுக் கொண்டனர். அதேவேளை, தமது வர்க்க சாதிய நிலைகளுக்கு ஊடாக, தத்தமது சொந்த இன, மொழி, மத மக்களை அடக்கி, அவர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்தியும் வந்தனர்.   
      மக்களைப் பிரித்து, ஒருவரோடு ஒருவர் இணைய விடாது வைத்திருந்ததன் மூலம், தமது சொத்து சுகங்களைப் பேணிப் பாதுகாத்தனர். இதுவே எங்கள் வரலாறு. இந்த வரலாற்றின் தொடர்ச்சியே, தமிழ் மக்களிடம் ஆழமாக விதைக்கப்பட்ட சாதிய, பிரதேச, மத வேறுபாடுகள். இதன் விளைபொருட்களே, இன்று வெளிப்படும் புலம்பெயர்ந்தோரின் சிந்தனைகள் ஆகும்.  
      இலங்கையில் சிங்களப் பேரினவாதம், பழைய சிங்கள மன்னர்களது மரபு வழி பற்றி அழுத்தம் தெரிவித்துப் பேசுவதும், தமிழ்த் தேசியவாதம் யாழ்ப்பாண இராச்சியம், நாகர்களின் ஆட்சி, வன்னி இராச்சியம் முதலான மன்னர்கள் போன்றோரிலிருந்து, தமது தேசிய வரலாற்றைக் கட்டியெழுப்புவதும் நிலவுடைமைச் சிந்தனையுடன் உள்ள தொடர்பின் அடிப்படையிலானவை.   
      இலங்கையின் தேசியவாதிகள், முதலாளித்துவத்தை நிறுவும் நோக்கில் தேசிய பொருளாதாரம் ஒன்றைக் கட்டியெழுப்புகிற நோக்கில், தேசிய முதலாளித்துவமாக உருவாக்குவதில் தோல்வியடைந்தனர். ஏகாதிபத்தியத்தை அதன் நவகொலனிய வடிவில் எதிர்கொள்ள அவர்களுக்கு இயலவில்லை.   
      எனவே, தங்களது தோல்வியும் ஏகாதிபத்தியத்துடன் செய்து வந்துள்ள சமரங்களும் நாட்டின் பொருளாதாரத்தைச் சீர்குலைப்பதன் விளைவாக, மக்கள் நடுவே எழக் கூடிய எதிர்ப்புணர்வைத் திசை திருப்பப் பேரினவாதம் பயன்படுத்தப்பட்டது.   
      அவ்வாறே, பேரினவாதத்தின் விளைவாக உருவான குறுந் தேசியவாதமும் தனது மேட்டுக்குடிகளின் நலன் கருதி, ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பைத் தவிர்ப்பதுடன் மக்களின் பிரச்சினைகளை முற்றிலும் தேசியவாதக் கண்ணோட்டத்திலேயே அடையாளம் காட்டின.  
      மேற்கூறியவாறு, தேசிய இனப் பிரச்சினையில் இனப் பகைக் கோட்பாட்டை முன்னிலைப்படுத்துவது இரு தரப்புகளுக்கும் தேவைப்பட்டது. அதேபோலப் பண்பாடு, மதம், மொழித் தூய்மை, சாதியம் போன்ற பலவும், மக்கள் மத்தியில் உள்ள ஆதிக்கச் சிந்தனையின் ஒரு முக்கியமான பகுதியாகத் தொடருகின்ற நிலவுடைமைச் சிந்தனையின் மிச்சசொச்சங்கள் ஆகும். அவை சிங்கள, தமிழ், முஸ்லிம், மலையகத் தமிழ்த் தேசியங்களின் மீது, ஆதிக்கம் செலுத்துமாறு கவனித்துக் கொள்ளப்படுகிறது.  
      இவ்வாறான போக்கு, தென்னாசியாவில் பரவலாகக் காணக் கூடிய ஒன்றாகும். தேசிய இனங்களின் வளர்ச்சியும் அவற்றின் தேசிய அடையாளமும் நிலவுடைமை அடையாளங்களை உதற இயலாமைக்கு, அவற்றின் தலைமைகளது வர்க்க நலன்கள் முக்கியமான காரணமாக அமைகின்றன. இன்றும் அமெரிக்காவையும் மேற்குலகையும் நம்பச் சொல்கிறவர்களின் நிலைப்பாடுகளின் தோற்றுவாய் இதுதான்.   
      குறித்த கலந்துரையாடலில், தமிழ்ச் சமூகத்தின் உள்முரண்பாடுகள், எவ்வாறு விடுதலைப் போராட்டத்தை வலுவிழக்கச் செய்தன என்று சான்றுகளுடன் ஆய்வு மாணவி தெரிவித்த கருத்துகள் முக்கியமானவை.   
      குறிப்பாக, சாதிய ரீதியிலும் பிரதேச ரீதியிலும் அன்றுதொட்டு இன்றுவரை, தமிழ்ச் சமூகத்தில் நிலவும் வேறுபாடுகள், பேசப்பட வேண்டியன என்றும் அவை களையப்படாமல், தமிழ் மக்களுக்கான விடுதலைப் போராட்டம் சாத்தியமில்லை என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.  
      இதற்கான எதிர்வினைகள், ‘வரலாற்றைப் படித்துவிட்டு வாருங்கள்’; ‘தமிழருக்கு நாடில்லை; ‘அதுதான் பிரச்சினை’; ‘அனைத்துக்கும் சிங்களஅரசு தான் காரணம்’ போன்ற திசைகளில் அமைந்தன. இந்த எதிர்வினைகள் காட்டிநிற்கின்ற செய்தி யாதெனில், தமிழ்ச் சமூகத்தில் நிலவுகின்ற அகமுரண்பாடுகளைப் பற்றிப் பேசவோ, விமர்சிக்கவோ தயாராக இல்லை என்பதுதான். 
      நாம் என்ன தவறிழைத்தோம் என்பதை விட்டுவிட்டு, பழியைப் புறத்தே போடுவதே வழக்கமாகி விட்டது.   
      ஒரு முக்கியமான கேள்வியை ஒருவர் அக்கலந்துரையாடலில் கேட்டிருந்தார். “பலஸ்தீனர்கள் ஆர்ப்பாட்டம் ஒன்றை ஒழுங்குசெய்தால், பலநூறு வெளிநாட்டவர்கள் கலந்து கொள்கிறார்களே? ஆனால், நாங்கள் செய்தால் ஏன் வருகிறார்கள் இல்லை’?   
      இங்கு கவனிக்க வேண்டியது யாதெனில், பலஸ்தீனியர்கள் ஏனைய நீதிக்கான போராட்டங்களில் பங்குபெறுகிறார்கள்; ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பக்கம் நிற்கிறார்கள்; நீண்ட தொடர்ச்சியான ஊடாட்டங்களின் ஊடு, பல்வேறு களங்களில் தங்களுக்கான ஆதரவுத்தளத்தை உருவாக்கி இருக்கிறார்கள். போராட்டங்களின் போது அவர்கள், பத்தாவின் பதாகைகளையோ ஹமாஸின் பதாதைகளையோ ஏந்தியிருப்பதில்லை. தங்கள் போராட்டத்தின் தேவையை, அந்தந்த நாட்டு மக்களிடம் கொண்டு போய்ச் சேர்த்திருக்கிறார்கள்.   
      நாம் முதலில், எம்மை யாரோடு அடையாளப்படுத்துகிறோம் என்ற முடிவுக்கு வரவேண்டும். அக்கலந்துரையாடலில் கலந்து கொண்ட சிலர், தமிழரை இஸ்‌ரேலியருடன் ஒப்பிட்டனர். நாம் ஒடுக்குமுறையாளர்களோடு எம்மை அடையாளப்படுத்துகிறோமா அல்லது, ஒடுக்கப்படுவோரோடு எம்மை அடையாளப்படுத்துகிறோமா என்ற வினாக்கள், எமது நண்பர்கள் யார் என்ற வினாவுக்கான பதிலைத் தரவல்லது.   
      புலம்பெயர்ந்த தமிழ்ச் சமூகத்தில், ஜனநாயக மறுப்பு முக்கிய பண்பாயுள்ளது என்பதையும் கலந்துரையாடலில் கலந்துகொண்ட இரண்டாம் தலைமுறையினர் உதாரணங்களுடன் எடுத்துக்காட்டினர். இவை, எமது சமூகம் பற்றிய அடுத்த தலைமுறையினர் கொண்டிருக்கின்ற கருத்துகள் என்பதை, நாம் ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.   
      புலம்பெயர் சமூகத்தால் எல்லாம் இயலும் என்றதொரு மாயை, இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கில் வாழும் தமிழர்களிடையே உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த மாயை, இன்னும் சில காலத்துக்குத் தொடரும்; அதற்குத் தமிழ்நாட்டிலும் இலங்கையிலும் உள்ள ‘குடுகுடுப்பைக்காரர்கள்’ வழிசெய்வார்கள்.   
      ‘பேச்சுப் பல்லக்கு, தம்பி கால்நடை’ வகையறாக்கள், புலம்பெயர் சமூகத்தில் நிறையவே உண்டு. அதனால் தான், தீர்வுகளை உள்ளே தேடாமல், வெளியில் தேடியபடி காலம் கடத்துகிறார்கள்.  
       ‘பாதிக்கப்பட்டோம்’ என்ற குரலோடு, ஒரு தசாப்தத்துக்கு மேல் கடந்தாயிற்று. இன்று சில தசாப்தங்களுக்கு இது பயன்படும். ஏனெனில், இது சிரங்குப் புண் மாதிரி, சொறியச் சொறியச் சுகமாய் இருக்கும். நாம் விரும்பினால், ‘சொறிந்தபடி வானமேறி வைகுண்டம் போகிற நினைப்பில்’ இருக்கலாம்.   
       https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/வானமேறி-வைகுண்டம்-போகும்-நினைப்பு/91-273940
  • Topics

  • Posts

    • இந்தத் திரியில் இத்தனை பேர் வந்து கருத்து வைத்திருப்பது மிக்க மகிழ்ச்சி. எனக்கு யாழ் இணையத்திடம்  கோபம் அல்ல.ஆனால் மிகுந்த மனவருத்தம் உண்டு.  தவறைத் தவறு என்று கூறுவதற்கு சிலருக்கு மட்டுமே துணிவு உண்டு என்பதும் தெரிகிறது. ஒரு குடும்பத்தில் ஒருவர் ஏதோ காரணத்தால் வெளியே சிலகாலம் செல்கிறார். அவர் திரும்பி வரும்போது உடனடியாக உள்ளே வர முடியவில்லை. வீட்டின் திறப்பு மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. அழைப்பு மணியை விருந்தாளி போல அடித்து உள்ளே வந்தவருக்கு தாய் வரவேற்பறையின் ஓரத்தில் ஓர் இடத்தைக் காட்டுகிறார். சில நாட்கள் இங்கேயே தங்கியிரு. நீ எப்படி நடந்து கொள்கிறாய் என்று பார்த்துவிட்டே உன்னை மேலே உள்ள உன் அறையில் சென்று தங்கலாம்  என்று கூறுகிறார். எல்லோரும் உண்ணும் போது மற்றவர்கள் எல்லோரும் ஒரே நிறத் தட்டில் உண்ண, இவருக்கு வேறு நிறத் தட்டுக் கொடுக்கிறார் அம்மா. இவர் எப்படி அதைத் தான் வீடு என்று உணர முடியும் ???? இப்ப நீங்கள் செய்திருப்பதும் அதுதான் மோகன். சிங்களவர்கள் செய்வது போலத்தான் எனக்கு இருக்கிறது. விருப்பம் என்றால் யாழுக்கு வந்து எழுதலாம். ஓடி ஓடி எழுதுபவர்களுக்கே இங்கு முதல் வாங்கு. இல்லாதவர்களுக்கு பின்வாங்குதான் என்று அந்தக் காலத்து ஆசிரியர்கள் செய்வது போலவே இருக்கிறது.  நீங்களே  எமக்குள் பிரிவினையை ஏன்  ஏற்படுத்துகிறீர்கள். இத்தனை காலம் பல பெயர்களில் வந்து எழுதுபவர்களை அடையாளம்  காணாமலா வைத்திருந்தீர்கள்???? ரதி கூறியதுபோல் பச்சை எதுக்கு????  அர்ப்ப பச்சைக்காகத்தான் வேறு பெயர்களில் வந்து லைக் செய்கின்றனர் என்றால் அவர்களைத் தடை செய்ய என்ன வழி என்று பார்க்காது இத்தனை காலம் எத்தனையை நேற காலம் பாராது எழுதிய எம்மை நிறப்பாகுபாடு, ராங்க் என்று ஏதேதோ செய்து வரவிடாமற் செய்கிறீர்கள். எல்லாமே உங்களால்  உருவாக்கப்பட்டதுதானே. பலருக்கு என்னைப் போன்ற மனநிலை இருந்தாலும் பயத்தினால் அவர்கள் பேசாமல் இருக்கின்றனர் என்பதுதான் உண்மை. என வீட்டில் நான் சுதந்திரமாக முடிந்தால் மட்டுமே அது என் வீடாக முடியும். மிக்க நன்றி அனைவருக்கும்
    • இவ் உலகில் எல்லாரும் வாழ்வதற்கான இடம் உள்ளது. அது மற்றவர்களை பாதிக்காமல், மற்றவர்களின் இடத்தை அபகரிக்காமல், மற்றவர்களின் வாழ்வுக்கு இடையூறு விளைவிக்காமல் இருக்கும் வரைக்கும் எவருக்கும் வாழ்வதற்கு இடம் உள்ளது. எனக்கு தனிப்பட்ட ரீதியில் இன்னொரு ஆணிடம் ஈடுபாடோ அல்லது காமமோ ஏற்படுவதில்லை. எப்பொதும் எதிர்பாலினருடன் தான் அந்த ஈடுபாடு ஏற்படும். என்னைப் போல் தான் பெரும்பாலானோர்.  ஆனால் எதிர்பாலருடன் எந்தவிதமான ஈடுபாடும் இல்லாத சக பாலருடன் மட்டுமே ஈடுபாடு ஏற்படும் ஒருவருக்கு இருக்கும் தெரிவு என்ன? அவருக்கு இந்த உலகில் இடம் இல்லையா? அவர் கண்டபடி ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சகபாலருடன் உறவு வைக்காமல், தனக்கு என்று ஒருவரைத் தெரிவு செய்து அவருடன் மட்டுமே உறவு கொள்ளவதில் இருக்கும் தவறு என்ன? அப்படி இல்லாமல் அவர் இந்த சமூக நியதிகளுக்காக வேண்டா வெறுப்பாக எதிர் பாலர் ஒருவரைத்தான் தெரிவு செய்து தானும் தனக்கு பிடித்த வாழ்வை வாழாமல், துணையையும் வாழ விடாமல் செய்ய வேண்டுமா?  
    • தோஷம் நீங்க கழுதைக்கு கலியாணம் கட்டி வைக்க கூடியவர் காசு வாங்கி கொண்டு யார் யாருக்கும் கட்டி வைக்கலாம்.திருமணம் செய்பவர்கள் அது அவரவர் இஷ்டம்.இதுல தூக்கி வைச்சு பாராட்டுற அளவிற்கு  என்ன சாதனை என்னு நானும் யோசிச்சு  யோசிச்சு பார்க்கிறேன் புரியுதில்லை.எதோ Elon musk ன் Spacex project ல் புது rocket design பண்ணினது போல,அல்லது கருந்துளையை கண்டறிந்தது போல, இல்லாவிட்டால் சரிந்திருந்த பொருளாதாரத்தை மீட்டெடுக்க புதிய பொருளாதார கொள்கையை அறிமுகப்படுத்தியது போல என்ன புர்ச்சி என்னு விளங்குதில்லை.கலாச்சாரம் என்றால் காலத்திற்கேற்ப சூழ்நிலைக்கேற்ப ஏற்கும் கருத்தியலுக்கு ஏற்ப மாறிக்கொண்டிருக்கும்.திருமணம் செய்பவர்கள் அது அவரவர் தனிப்பட்ட உணர்வு, முடிவு.இதுல சாதனை புர்ச்சி என்ன என்று தான் விளங்குதில்லை. இதற்கு புரட்சி முற்போக்கு வெங்காயம் என்று யாரும் சாயம் பூச வேண்டாம். யாரோ இருவர் தங்கள் விருப்பப்படி திருமணம் செய்கிறார்கள். அதை தங்கள் மத நம்பிக்கைக்கு ஏற்ப செய்வதாக எண்ணிக் கொள்கிறார்கள்.  முன்பு முகநூலில் ஒரு திருமணத்தில் பெண்ணுக்கு ஆணும், ஆணுக்கு பெண்ணும் தாலிகட்டி அதை புரட்சி என்று பீத்தி இருந்தார்கள். அந்த புரட்சியால் ஆதாயம் பெற்றது நகைகடைகாரர் மட்டுமே. ஒரு தாலிக்கு பதில் இரண்டு தாலி விற்றார்கள்.  அவர்கள் திருமணம் செய்வது இல்லை பிரச்சினை விசுகு சொன்னதுபோல் இவ்வாறானவற்றை தூக்கிவைத்து கொண்டாடி இதை ஒரு கலாச்சாரமாக மாற்றுவதுதான் இங்கு சுட்டிகாட்டப்பட்டு கண்டிக்கபட்டவேண்டியது.. சுவி அண்ணை சொன்னதுபோல் இதையெல்லாம் இரண்டு குலை போட்ட வாழை, நாலு கிளையுடன் நிக்கும் பனை என்று செய்தியாக பார்த்து கடந்து போக வேண்டும் அவ்வளவுதான்.. நீங்கள் போற்றவும் வேண்டாம் தூற்றவும் வேண்டாம் அவர்களைஅவர்கள் பாட்டுக்கு வாழவிடுங்கள்.. நம்ம தலைமுறையை நாம காப்பற்றிக்கொள்ளுவம்.. ஏற்கனவே அழிஞ்சு போன இனம்.. இனப்பெருக்கமும் இல்லாட்டி இருந்த தடமும் இல்லாமல் போயிடும்..
    • எனது சித்தப்பாவுடைய மகன் ஒருவன் அதாவது எனது தம்பி கனடாவில வாழ்கிறான் கனடாவில் அவன் சார்ந்த துறையில் கொஞ்சம் என்ன நல்ல பிரபல்யம் அவன் சார்ந்த துறையைக் குறிப்பிட்டல் கனடாவில வாழும் தமிழர்களில் அனேகர் உடனேயே கண்டுபிடித்துவிடுவினம் அதனால் நான் சொல்லவில்லை தவிர களவிதியும் இடம்கொடாது  அவனும் இப்போது கே ஆகத்தான் வாழ்கிறான் நிரந்தரமாக சோடி சேர்ந்து இருக்கிறாணோ இல்லை அடிக்கடி இபடியான கோஸ்டியளுடன் உறவாடுகிறாணோ தெரியாது  ஆனால் அவன் ஊரில இருக்கும்போதே இப்படியான தொடசல்கள் இருந்ததை நான் அறிவேன். யாழ்ப்பாணத்தில் பிரபல்யமான கோவில் உரிமையாளர் ஒருவரும் இந்த விடையத்தில் அதிக நாட்டமுள்ளவர். எனது நெருங்கிய நண்பன் ஒருவனும் அதேதான் அவனுக்கு ஒரு பெண்ணுடன் திருமணம் நடந்த்தது ஆனால் சரிப்பட்டு வரவில்லை இப்படியான பிரச்சனை என்றவுடன் மனைவி விட்டுப்பிரிந்து போய்விட்டார்.  திருமணம் நடந்தபின்பும் அவருக்கு ஒரு ஆண் நண்பர் ஒருவருடன் உறவு இருந்தது அவருக்கும் திருமணம் நடந்து அதுவும் சரிவரவில்லை இரண்டு பெண்களது வாழ்க்கையும் அப்படியே போய்விட்டது இறுதியில் எனது நண்பனது ஆண்துணையும் நோய்வாய்ப்பட்டு இளவயதிலேயே இறந்துவிட்டார். அண்மையில் யாழ்ப்பாணம் போகும்போதும் எனது நண்பனைச்சந்தித்தேன் அவருக்கு என்ன ராசியோ தெரியவில்லை இப்போதும் ஓரிருவருடன் சகவாசம் வைத்திருக்கிறர் என உணர்ந்தேன். இது அவரது தனிப்பட்ட விடையம் அதைத்தவிர்த்துவிட்டுப் பார்த்தால் குண இயல்புகளில் சுத்தத் தங்கம். பொய் பொறாமை ஏமாற்று சூது வஞ்சகம் எதுவுமே இல்லாதவர்.  போன இடத்தில் வாரும் ஐசே ஏதாவது சாப்பாட்டுக்கடையில சாப்பிடுவம் என அழைத்தல் வருவார் ஆனால் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்திருக்கிறேன் என்பதற்காக என்னைச் செலவுசெய்ய விடமாட்டார்.  உண்மையாகச் சொல்லப்போனால் சந்டிக்கும்போது எனது கையைப்பர்த்ததாக எனக்கு நினைவே இல்லை. இப்போதும் அவர் எனக்கு நல்ல நண்பரே. அவருடன் பழகியதாலோ இல்லையோ எனக்கு இப்படியான செய்திகளை வாசிச்சாலோ கேள்விப்பட்டளோ மாறுதலான கருத்துகள் எதுவும் ஏற்படுவதில்லை.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.