Jump to content
களத்தில் உள்நுழையும் வழிமுறையில் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலதிக விளக்கங்களிற்கு

மௌனமான யுகங்கள்- தோழி


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

மௌனமான யுகங்கள்

 

இன்பமான அதிர்ச்சியோடு தான் இந்த நாள் ஆரம்பித்தது, இன்னொரு புதிருக்கு விடை தரப்போவதும் தெரியாமலே!  எதிர்பாராத விதமாக இன்று காலையில், அவசர அவசரமாக, எண்ணி ஒரு சில ஊழியர்களை மட்டும், அவர்கள் கடின உழைப்பை அங்கீகரித்து, பணி உயர்வு குறித்துப் பேச வேண்டும் என,  முகாமைத்துவ அதிகாரி தனது அலுவலகத்துக்கு வருமாறு பணித்திருந்தார். அந்த ஒரு சிலரில் அவனும் ஒருவராக இருந்தான். அழைக்கப்பட்ட அனைவருமே நேர்மையான, கடின உழைப்பை விரும்புகின்ற ஊழியர்களாக இருந்தது அங்கு தொழில் புரிகின்ற அனைவருக்கும் தெளிவாகவே தெரிந்தாலும் எப்படி இவர்களைத் தெரிவு செய்தார்கள், யார் இவர்களைக்  கண்காணித்தார்கள், எப்படி இது சாத்தியமாயிற்று  என்பதெல்லாம் தெரியாத, புரியாத  புதிராகவே இருந்தது.

கிறிஸ் தனது உழைப்புக்கு தகுந்த ஊதியம் தனக்கு கிடைத்து வந்ததை ஒரு வரமாகவே நினைத்து, அந்தத் தொழிற்சாலை உழைப்பை எப்போதுமே உயர்வாக எண்ணிஉழைப்பவன். இன்று அதற்கு கை மேல் பலன் கிடைத்துள்ளது. தந்தையில்லாத, அவனது குடும்பத்தின் வறுமையைப் போக்கி, ஓரளவுக்கு அவர்களை வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு கொண்டு வந்ததற்கு அவனது நேர்மையான, கடின உழைப்பே  காரணம் எனலாம். 

இதோ, ஒவ்வொருவராக அலுவலகத்துள் அழைக்கப்பட்டனர். அவனது பெயர் அழைக்கப்பட்டபோது மகிழ்ச்சியை மீறிய ஒரு  படபடப்புடன் அவன் உள்ளே போன போது,  அவனது முகாமைத்துவ அதிகாரி அவனது கைகளைக் குலுக்கி, அவனுக்கு வாழ்த்து தெரிவித்தபடியே அவனது பணி உயர்வையும், ஊதிய உயர்வையும் அவனுக்கு அறிவித்தார். அதனை உத்தியோக பூர்வமாக அறிவிக்கும் தோரணையில் அவனுக்கு ஒரு கடிதமும் கையளிக்கப்பட்டது.  சொல்ல வந்த வார்த்தைகள் தடுமாற, ஒருவாறு  சமாளித்து நன்றி கூறியவன் கண்களில்,  அப்போது தான் அந்த மேசையும் அதிலிருந்த உணவுகளின் மீதியும் தென்பட்டு அதிர்ச்சியை ஊட்டியது.    அதிர்ச்சிக்கு காரணமான அந்த மீந்து போன உணவும், நீல நிறப் கைப்பிடிகளைக்  கொண்ட உணவு வெட்டுக்கருவிகளும்  அவனுக்குப் பல கேள்விகளுக்கு விடையளித்தது.  அவனது நினைவுகள் பின்னோக்கி நகர்ந்து, அவனுக்குள் தேங்கியிருந்த பல வினாக்களுக்கு விடை சொல்லத் தொடங்கின.

 

பரந்து விரிந்திருந்த அந்த பச்சைப் பசேலென்ற திடலிலிருந்து கோடை காலப் பருவக்காற்று மழைச் சாரலைத் தன்னுடன் சேர்த்து இழுத்து வரப்பிரயத்தனப்பட்டுக் கொண்டிருந்ததது. அவன் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்தத் தொழிற்சாலைக்  கட்டடத்தின் கதவுகளைக்   கோடை கால வெப்பநிலையை சமப்படுத்துவதற்காய் திறந்து வைத்திருந்தனர்.  கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை செழிப்பாய் வளர்த்து,  அழகாய் வெட்டப்பட்டிருந்த புற்களும் அதன் எல்லைகளில் பரவலாய் வேரூன்றியிருந்த விலோ மரங்களும் (Willow trees )ஆஷ் மரங்களும் (Ash trees) அப்பிள் (apple), செரி (Cherry)  மரங்களும், இன்னும் பல வேலியோரத்து பூஞ்செடிகளும் கொடிகளும்  கோடையின் அழகை மேலும் பசுமையாக்கிக் கொண்டிருந்தன.  அது மட்டுமல்லாது வெறும் கற்களும் கட்டடங்களுமாய் இருக்கும் அந்த செயற்கைத் திடலுக்கு அந்த இயற்கை நிழலும் செழித்து, அடர்த்தியாய் வளர்ந்த மரங்களும் அந்த இடத்தைப் பார்ப்பவர்களுக்கு ஒரு வித ஈர்ப்பை  வழங்கிக் கொண்டிருந்தது. இவை எல்லாமே அந்தத் தொழிற்சாலையின் நிர்வாக அதிகாரியின் தன்னலமற்ற, இயற்கையை நேசிக்கும் கைகளால் நடப்பட்டு பராமரிக்கப்பட்டதால் விளைந்த சொர்க்கம் என அவனுடன் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நடுத்தர வயதுக்காரர் கூறியிருந்தார்.

அவனுக்கு அப்போது மதிய இடைவேளை, அது வெறும் கண் துடைப்புக்கான ஓய்வு என்று தான் எடுத்துக் கொள்ளுவான் அவன். அவனோடு வேலை செய்யும் மற்ற தொழிலாளிகள் சாப்பாடு, ஓய்வு, அரட்டை, புகை பிடித்தல் என தமது நாற்பது  நிமிட  இடைவேளையை மிகுந்த களைப்புடன் கழிக்க அவன் மட்டும் அந்த தொழிற்சாலைக் கட்டடத்தைக் கடந்து, ஏகாந்தமாக அந்த புல்வெளியைச் சுற்றி நடப்பது வழமையாகிப் போனது. தன்  கண்ணில் படும் குப்பை கூளங்களை அக்கறையுடன் அகற்றிக் குப்பைத் தொட்டிகளில் போடுவான். அப்படியே நடந்து போய் அப்பிள் மரங்களிலிருந்து விழுந்திருக்கும் அப்பிள்களை அகற்றி, அவற்றை தனியாக அவற்றுக்கென இருக்கும் தொட்டியில் போட்டு விட்டு, ஏனைய மரங்களின் நிழலையும் ரம்மியத்தையும் ரசித்து விட்டு,  திரும்ப ஒரு சுற்றில் நடந்து போன கையோடு தனது மதிய உணவை அவன் அருந்துவது வழக்கம். அதைத் தொடர்ந்து ஒரு ஐந்து அல்லது ஏழு நிமிடங்களில் தொழிற்சாலையின் மணி ஒன்று ஓங்கி ஒலித்து, மதிய இடைவேளை முடிந்ததை எல்லோருடைய காதுகளுக்கும் எட்ட வைக்கும். 

 

அன்றும் அப்பிடித்தான், சற்றே ஈரப்பிடிப்புடன் அவன் முகத்தைத் தழுவிச் சென்ற காற்றை நீளமாக உள் இழுத்து வெளியே விட்டபடி எட்டி அடியெடுத்து வைத்த போது, அவனுக்கு வேலைப்பளுவால் வந்திருந்த களைப்பு காணாமல் போனது போல் உணர்ந்தான்.

 

களை மறந்து, பாட்டைக் கேட்டபடி  நடந்து போகும் போது தான் திடீரென அந்த,  முக மலர்ச்சியோடு தன்னை நோக்கி நடந்து வந்த இளம் பெண்ணை  இவன் கவனித்தான்.  இவளை முன்னெப்போதும் பார்த்ததில்லையே என யோசித்து முடிக்க முன்னரே அவளுடைய  கைகள் இவனை நோக்கி இயல்பாய், நட்புடன்  நீண்டன.

 

"எனக்குப் பெயர் ஹனா, நான் இத்தொழிற்சாலையின் கணக்கு எழுதும் பகுதியில் ஆரம்ப நிலைத் தொழிலாளி. இனி அங்கு வேலைகள் குறைந்து விட்டன, உனது பகுதிக்கு எனக்கு மாற்றலாகியுள்ளது."

தன்னை அறிமுகம் செய்யும் போதே அவனுடன் கைகளைக் குலுக்கிக் கொண்ட ஹனாவை  இவன் திகைப்போடு பார்த்தான். அவள்  உடல் மொழியும் பேசுகின்ற விதமும் அவளுக்கு  ஒரு அலாதியான கவர்ச்சியைக் கொடுத்திருந்தது மட்டுமல்ல, மிக மிடுக்கான ஒரு இராணுவ வீராங்கனை போன்ற அவளது தோற்றம் அவனுக்கு அவளை முதன் முறை பார்த்த போதே ஈர்ப்பொன்றையும்  ஏற்படுத்தியது.  அலாதியான துள்ளலுடன், ஒருவித மிடுக்குடன் தன்னருகே நடந்து வந்தவளுடன் தன்னை அறிமுகம் செய்யத் தடுமாறிப் போனான் அவன்.

 

"எனக்குப் பெயர் கிறிஸ், நான் நீங்கள் வேலை செய்ய வந்திருக்கும் தொழிற்சாலையின் மருத்துவப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் பகுதியில் கடந்த ஒரு வருடமாக வேலை பார்க்கிறேன்." மேற்கொண்டு வேறு என்ன சொல்வதெனத் தெரியாமல் புன்னகைத்தவனைப் பார்த்து அவள் கேள்வி ஒன்றை வீசினாள்.

 

"நானும் என்னுடைய பகுதியிலிருந்து  இந்த பழமரத் தோட்டங்கள் வரைக்கும் மதிய இடைவேளையின் போது நடந்து வருவதுண்டு, நான் உன்னை ஒரு போதும் முன்பு பார்த்ததே இல்லையே. என்னைப் பார்த்ததும் ஒளிந்து கொண்டாயா?"

கலகலத்துச் சிரித்துக் கொண்டவளை இவன் பரவசத்துடன் பார்த்தான். ஒருவரைப் பார்த்த முதல் முறையிலேயே இப்படி இயல்பாய் கலகலத்து பேச எப்படி முடிகிறது இவளால் என எண்ணிக் கொண்டான்.

******************************************************************************************************

அதன் பின் வந்த நாட்களில் அவனுடைய தொழிற் சுத்தமும் நேர்த்தியும், சுறுசுறுப்பும் அவளுக்கும் பிடித்ததோ என்னவோ அவனை சந்திப்பதிலும் பேசுவதிலும் ஒரு விதமான ஆர்வத்தை வெளிப்டையாக அவள் காட்டியது அவனுக்கு சில நேரங்களில் கூச்சத்தையும் ஏற்படுத்தியது. தன்னுடைய பகுதிக்கு அவள் புதிதாக இருப்பதால் வேலை பழகுவதில் அவளுக்கிருந்த ஆர்வம் காரணமாக இருக்கலாம் என அவன் எண்ணினாலும் அவனது தோழர், தோழிகள் அவள் இல்லாத போது அவனைக் கிண்டல் அடிக்கத் தொடங்கியிருந்தனர்.

 

அவனோடு வேலை செய்தவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் அந்தத் தொழிற்சாலையில் பல்லாண்டு காலமாக வேலை செய்வதாகக் கூறியிருந்தார்கள். தற்போதுள்ள  தலைமை நிர்வாக அதிகாரி,   மிக இளம் வயதில், கடந்த ஆண்டில் அவரது தந்தையின் திடீர் மரணத்தோடு பதவிக்கு வந்தவர். புதியவர் ஒரு ஆண் என்பதைத் தவிர எவருக்கும் அவர் முகம் தெரியாத ஒன்றாகவே இருந்தது.  அவருக்குக் கீழ் பதவியில் இருந்தவர்கள் மூலமாகவே சகல கட்டளைகளும், வழிமுறைகளும் தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கப்பட்டு வந்தன.  தொழிற்சாலை முகாமைத்துவம், அதன் தலைவனை இழந்ததோடு பலத்த ஆட்டம் கண்டிருந்தது.  தலைவனை இழந்த கப்பலாக, தொழிற்சாலை திக்குத் திசை தெரியாமல் அலைபாய,  நிர்வாகத் தேவையில் அவர்  தந்தையோடு ஒட்டி உறவாடிய பலர் அவரது மறைவை சாதகமாக்கி, சுயநலத்தோடு, தமது பொருளாதாரத் தேவையை நிறைவு செய்து கொண்டனர். கடை நிலை ஊழியர்களில்க் கூட பல சோம்பேறிகள் இந்த நிலையை தமக்கு சாதகமாக்கிக் கொண்டனர். தொழிற்சாலையின் உற்பத்தி கணிசமான அளவில் சரியத் தொடங்கிய வேளையில் தான் கிறிஸ் வேலையில் சேர்ந்திருந்தான்.  

பழைய நிர்வாக அதிகாரி உயிரோடிருந்த காலப்பகுதியில்,  அவர் இருந்தவரை தனது குடும்ப அங்கத்தவர்கள் அனைவரையும் அவர்களது பாதுகாப்பு கருதி திரை மறைவிலேயே வைத்திருந்தார் என அவன் அறிந்திருந்தான்.  இருந்தாலும் அவர் இதைப்போல இன்னும் பல தொழிற்சாலைகளில் நேர்மையாக வேலை செய்த தொழிலாளிகளை இனம் கண்டு,  அத்தொழிலாளிகளையும் அவர்கள் குடும்பங்களையும் அன்போடு ஆதரித்தவர் எனவும் சக தொழிலாளிகள் பேசிக் கொண்டனர்.

 

கிறிஸ் வேலையில் சேர்ந்த சிறிய காலப்பகுதியிலேயே தன்  வேலையைத் திறம்பட பழகி, தனக்குப் பின் வந்து சேர்ந்தவர்களுக்கும் தொழிற்பயிற்சி அளிக்கும் அளவுக்கு முன்னேறியிருந்தான்.  அவனது குடும்பத்திற்கான பொருளாதாரத் தேவையை நிறைவு செய்யும் பொறுப்பும் அவனுக்கு இருந்தது.

"இன்று மதிய இடைவேளையில் உன்னோடு சேர்ந்து உணவு அருந்த வரலாமா?" ஹனா மிகுந்த ஆர்வத்தோடு கேட்ட போது கிறிஸ்ஸுக்கு  சம்மதம் தெரிவிப்பதைத் தவிர வேறெதுவும் சொல்லத் தோன்றவில்லை. மனதெல்லாம் இனிமையாய் ஓர் உணர்வு தேனாய் வடிந்தது போல் இருந்தது.

 

"அதற்கென்ன வரலாமே!" கிறிஸ் பதில் கொடுத்திருந்தான். 

அவள் வரும் போது  மதிய இடைவேளையில் அவன் வழமை போல தனியாக மரங்களின் நிழலில் இருக்கப் போவதை நினைத்து அவளைச் சந்திக்கப் போகும்  ஒரு  ஆவலும், இனிமையான ஒரு    படபடப்பும் மனதில் தோன்றியதை அவனால் இனம் காண முடிந்தது.

 

இப்படியே பல மதிய இடைவெளிகள் ஒன்றாகக் கழிந்த போது அவளது பல தனிப்பட்ட, நுணுக்கமான,  சுகாதாரமான உணவுப் பழக்கங்களை கிறிஸ் அறிந்து கொண்டான். பச்சைக் காய்கறிகளுடன் (salad ) ஒரு சிறிய மாமிசத் துண்டு அல்லது மீன் போன்றவற்றை உணவாகப்  பயன்படுத்துவதும்,  ஸ்ரோபெரிகளைக் கழுவி, அவற்றை இரண்டாகப் பிளந்து, பின் single cream எனும் நுரைத்த பால் கலவையை அதன் மேல் படர விட்டு முள்ளுக்கரண்டியால் ஒவ்வொன்றாக ரசித்துச்  சாப்பிடுவதும், அன்று பிடுங்கிய புதினா இலைகளை தேனீருக்குப் பதில் பாவிப்பதும் அவளது வழக்கம் என்பதையும் அறிந்து கொண்டான். சாப்பிட்ட பின்னர் அதிமதுரத்தால் தயாரிக்கப்பட்ட இனிப்பு வகைகளை மட்டும்  ( liquorice) உள் எடுப்பதும்   என   ஹனா மற்றவர்களிடமிருந்து வித்தியாசமானவளாக இருந்தது, அவளை  கிறிஸ் மேலும் விரும்புவதற்கு காரணமாயின. தனது தந்தை தனது அந்திம காலம் வரை பாவித்த ஒரு நீல நிறப்பிடி கொண்ட கத்தியும் நீல நிற முள்ளுக்கரண்டியும் தனக்கு மிகப் பிடிக்கும் என, அவள் அவற்றைத் தன் உணவுப் பெட்டியில் எப்போதுமே வைத்திருப்பாள்.

சாதாரண ஆங்கிலேயப் பெண்களுக்கில்லாத ஒரு ஒலிவ் நிறமும், பழுப்பு (Hazel )நிறக்கண்களும்  அவளுக்கொரு தனி அழகைக் கொடுத்ததாகவே அவன் நினைத்துக் கொண்டான். அது மட்டுமல்லாமல் அவள், மதிய இடைவேளைகளில் அவனுடன் வெளியே நடக்கும் போதெல்லாம், காலநிலை கருதியோ என்னவோ   தன் கண்களைத் தவிர, தன்  முகத்தை அழகிய பருத்தியினாலான, இளம் வெளிர் நீல துணிகளினால் மறைத்துக் கொண்டாள்.  எவ்வளவு தான் வேலைப் பளு தாக்கினாலும் தனது உணவு, உடற்பயிற்சி போன்றவற்றால் அவள் தன்னையும் தன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களையும் மகிழ்வாக வைத்திருக்க விரும்புவாள்.       

அதற்கு மேல் கிரீஸுக்கு ஹனாவைப் புரிந்து கொள்ள முடியாதபடி எதுவோ தடுத்துக் கொண்டே தான் இருந்தது. அவளது கவனம் முழுவதும் வேலையிலும், தன்னோடு வேலை பார்பவர்களுடன் பேச முடிந்த வேளைகளில் பேசி, அவர்களைப் பற்றி நல்ல முறையில் அறிந்து கொள்வதிலுமே இருந்ததை அவன் கவனிக்கத் தவறவில்லை.  என்னதான் அவனுடன் சிரித்துப் பேசினாலும், ஒரு எல்லைக்கு மேல் அவள் அவனுடன் நெருக்கமாகவில்லை. அவனுக்குத்தான் அவள் மீதிருந்த அன்பு அதற்குள்ளாக பேரன்பாகியிருந்தது.  

ஹனா அவனது பகுதிக்கு மாற்றலாகி வந்த காலப்பகுதியில், சோம்பேறி மன்னர்கள் பலர், உற்பத்தி குறைவு, ஊதியச் செலவுக்குத் தேவையான வருமானம் பற்றாமை போன்ற தொழிற்சாலை விதிகளைக் காரணமாக்கி  வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தனர்.  புதிய ஊழியர்கள் வேலைக்கமர்த்தப்பட கிறிஸ் அவர்களைத் திறம்பட பயிற்றுவித்ததில் , சில மாதங்களில் தொழிற்சாலையின் உற்பத்தி அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. அவனுக்கு உதவியாக இன்னும் ஒரு சிலரும் வேலைக்கமர்த்தப்பட்டனர்.

சில ஆண்டுகளின் முன்னர் பழைய நிறுவனர் உயிரோடிருந்த காலத்தில் சுவாச நோய்களைக் கட்டுப்படுத்தும் இயற்கை மூலப்பொருட்கள்  கொண்ட மருந்துகளையும் அவற்றை  பாதுகாப்பதற்கான மேலுறைகளையும் தயாரிப்பதில் பெயர் எடுத்த தொழிற்சாலை அது.  ஹனாவும் திறம்பட இயங்கி, பல அனுகூலங்கள் ஏற்பட்டதில் தொழிற்சாலையின் நீண்ட கால நற்பெயர் மீண்டும் இப்போது   தக்க வைக்கப்பட்டது.

ஒரு நாள் வழமை போல தன்னுடன் மதிய இடைவேளைக்கு உணவருந்த வந்தவளது நடவடிக்கைகள் சிறிது விசித்திரமானதாக இருந்ததை அவன் உணர்ந்தான். 

"நான் நாளையிலிருந்து வேலைக்கு வரப்போவதில்லை, எனது குடும்பத்தில் அவசரத் தேவை ஒன்று தோன்றியுள்ளது. அதை நான் தான் சரி செய்ய வேண்டிய நிலையில் உள்ளேன். மீண்டும் வேலைக்கு வருவதா இல்லையா என முடிவு செய்யவில்லை. உன்னுடைய அன்புக்கும் ஆதரவுக்கும் நன்றி!"

மிகத்திடமாகப் பேசியவளை கிறிஸ் சொல்வதறியாது வெறித்துப் பார்க்கையில், ஹனா சட்டென எழும்பி அவனைப் பார்த்தபடியே அவனிடமிருந்து விலகிச் சென்றாள். சொல்லத் துடித்த வார்த்தைகளும் சொல்லப்படாமலே அவன் நெஞ்சில் புதைந்து போயின. ஹனாவைப் பற்றி யாருக்கும் எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை. அவன் அவளைப் பற்றி அறிந்து  கொள்ள முடிந்து தோற்றுப் போனான்.

அவள் போய் நெடு நேரமாகியும் அவள் எப்போதும் பாவிக்கும்,   அந்த இயற்கை மூலப்பொருட்களால் செய்த அந்த மிக மிருதுவான வாசனைதிரவியம் மட்டும் அவனை விட்டுப் போகாமல்,  அவன் சுவாசத்தில் ஒன்றாகக்  கலந்து கொண்டது. அந்த தனித்துவமான வாசனையை அவன் இனி நுகரப்போவதில்லை. அன்று  தான் அவன் ஹனாவை இறுதியாகப் பார்த்தது.

 

இப்போது மிகவும் துப்பரவாக , பளிச்சென்றிருந்த அந்த அலுவலகத்தின் மூலையிலிருந்த மேசையில் , யாரோ கிரீஸும் அவனது முகாமைத்துவ அதிகாரியும்  வருவது தெரிந்து அவசர அவசரமாக உணவு அருந்திய குறையில் உணவைப் பாதியில் விட்டுவிட்டு, மறைந்து விட்ட தோரணை தெரிந்தது. இன்னுமொரு சிறியதோர் அறையினுள்ளே போய் அறைக்கதவை தாளிடும் வசதி வாய்ந்த அலுவலகம் அது. அங்கு  மேலதிகாரிகள் போய் வருவதை அவன் முன்பொரு தடவை பார்த்திருக்கிறான்.

மேசை மேல் விடப்பட்ட மீந்து போன உணவை இன்னுமொருமுறை அவன் கண்கள் விரைவாக  மீண்டும் ஒருமுறை மொய்த்தன. அங்கு ஒரு தட்டில் ஸ்ரோபெரி பழங்கள் பாதியாக வெட்டப்பட்டு, நுரைத்த பால் (single cream) விடப்பட்டிருக்க இன்னுமொரு தட்டில் பச்சை மரக்கறிகளும் வறுத்த மாமிசத்துண்டுகளும் வைக்கப்பட்டிருந்தன.  புதினா இலைகள் அந்த தேனீர் குவளையுள் மிதந்து கொண்டிருந்தன. அவனுக்கு மிகப்பரிச்சயமான அந்த நீல நிறப்பிடி கொண்ட கத்தியும் நீல நிற முள்ளுக்கரண்டியும் அந்த உணவுத்தட்டில் உணவை அருந்தி முடித்த களைப்புடன், கழுவுவதற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தன.  உணவை அருந்தியவரின் நாற்காலியில் வெளிர் நீல பருத்தியினால்  நெய்த ஒரு முகப்போர்வைத் துண்டு ஒன்று அனாயாசமாய் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டிருந்தது.  போதாக்குறைக்கு அதிமதுர இனிப்புகள் நிரம்பிய ஒரு பளிங்கு வகைக் கண்ணாடியால் வடிவமைக்கப்பட்ட புட்டி ஒன்றும் அவனைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தது. 

அவன் நாசியில் மீண்டும் ஒருமுறை அந்த தனித்தன்மையுடன் கூடிய இயற்கை மூலிகைகளால் தயாரிக்கப்பட்ட வாசனைத் திரவியம் நுழைந்து, அவன் இதயத்தில் ஒரு கீறலைத் தந்தது. 

கிரிஸ் தனது பணி உயர்வுக்கான கடிதத்தை இறுகப் பிடித்தபடி ஹனாவுடைய அருகாமை தந்த  உணர்வுகளின் கலவையில் குளித்தபடியே  வெளியேறினான்.

 

  • Like 8
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
Posted (edited)

 அழகான வர்ணனை . தெளிவான  விளக்கம் சுவையான  கதை  .👏

Edited by நிலாமதி
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
20 hours ago, தோழி said:

மௌனமான யுகங்கள்

 

இன்பமான அதிர்ச்சியோடு தான் இந்த நாள் ஆரம்பித்தது, இன்னொரு புதிருக்கு விடை தரப்போவதும் தெரியாமலே!  எதிர்பாராத விதமாக இன்று காலையில், அவசர அவசரமாக, எண்ணி ஒரு சில ஊழியர்களை மட்டும், அவர்கள் கடின உழைப்பை அங்கீகரித்து, பணி உயர்வு குறித்துப் பேச வேண்டும் என,  முகாமைத்துவ அதிகாரி தனது அலுவலகத்துக்கு வருமாறு பணித்திருந்தார். அந்த ஒரு சிலரில் அவனும் ஒருவராக இருந்தான். அழைக்கப்பட்ட அனைவருமே நேர்மையான, கடின உழைப்பை விரும்புகின்ற ஊழியர்களாக இருந்தது அங்கு தொழில் புரிகின்ற அனைவருக்கும் தெளிவாகவே தெரிந்தாலும் எப்படி இவர்களைத் தெரிவு செய்தார்கள், யார் இவர்களைக்  கண்காணித்தார்கள், எப்படி இது சாத்தியமாயிற்று  என்பதெல்லாம் தெரியாத, புரியாத  புதிராகவே இருந்தது.

கிறிஸ் தனது உழைப்புக்கு தகுந்த ஊதியம் தனக்கு கிடைத்து வந்ததை ஒரு வரமாகவே நினைத்து, அந்தத் தொழிற்சாலை உழைப்பை எப்போதுமே உயர்வாக எண்ணிஉழைப்பவன். இன்று அதற்கு கை மேல் பலன் கிடைத்துள்ளது. தந்தையில்லாத, அவனது குடும்பத்தின் வறுமையைப் போக்கி, ஓரளவுக்கு அவர்களை வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு கொண்டு வந்ததற்கு அவனது நேர்மையான, கடின உழைப்பே  காரணம் எனலாம். 

இதோ, ஒவ்வொருவராக அலுவலகத்துள் அழைக்கப்பட்டனர். அவனது பெயர் அழைக்கப்பட்டபோது மகிழ்ச்சியை மீறிய ஒரு  படபடப்புடன் அவன் உள்ளே போன போது,  அவனது முகாமைத்துவ அதிகாரி அவனது கைகளைக் குலுக்கி, அவனுக்கு வாழ்த்து தெரிவித்தபடியே அவனது பணி உயர்வையும், ஊதிய உயர்வையும் அவனுக்கு அறிவித்தார். அதனை உத்தியோக பூர்வமாக அறிவிக்கும் தோரணையில் அவனுக்கு ஒரு கடிதமும் கையளிக்கப்பட்டது.  சொல்ல வந்த வார்த்தைகள் தடுமாற, ஒருவாறு  சமாளித்து நன்றி கூறியவன் கண்களில்,  அப்போது தான் அந்த மேசையும் அதிலிருந்த உணவுகளின் மீதியும் தென்பட்டு அதிர்ச்சியை ஊட்டியது.    அதிர்ச்சிக்கு காரணமான அந்த மீந்து போன உணவும், நீல நிறப் கைப்பிடிகளைக்  கொண்ட உணவு வெட்டுக்கருவிகளும்  அவனுக்குப் பல கேள்விகளுக்கு விடையளித்தது.  அவனது நினைவுகள் பின்னோக்கி நகர்ந்து, அவனுக்குள் தேங்கியிருந்த பல வினாக்களுக்கு விடை சொல்லத் தொடங்கின.

 

பரந்து விரிந்திருந்த அந்த பச்சைப் பசேலென்ற திடலிலிருந்து கோடை காலப் பருவக்காற்று மழைச் சாரலைத் தன்னுடன் சேர்த்து இழுத்து வரப்பிரயத்தனப்பட்டுக் கொண்டிருந்ததது. அவன் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்தத் தொழிற்சாலைக்  கட்டடத்தின் கதவுகளைக்   கோடை கால வெப்பநிலையை சமப்படுத்துவதற்காய் திறந்து வைத்திருந்தனர்.  கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை செழிப்பாய் வளர்த்து,  அழகாய் வெட்டப்பட்டிருந்த புற்களும் அதன் எல்லைகளில் பரவலாய் வேரூன்றியிருந்த விலோ மரங்களும் (Willow trees )ஆஷ் மரங்களும் (Ash trees) அப்பிள் (apple), செரி (Cherry)  மரங்களும், இன்னும் பல வேலியோரத்து பூஞ்செடிகளும் கொடிகளும்  கோடையின் அழகை மேலும் பசுமையாக்கிக் கொண்டிருந்தன.  அது மட்டுமல்லாது வெறும் கற்களும் கட்டடங்களுமாய் இருக்கும் அந்த செயற்கைத் திடலுக்கு அந்த இயற்கை நிழலும் செழித்து, அடர்த்தியாய் வளர்ந்த மரங்களும் அந்த இடத்தைப் பார்ப்பவர்களுக்கு ஒரு வித ஈர்ப்பை  வழங்கிக் கொண்டிருந்தது. இவை எல்லாமே அந்தத் தொழிற்சாலையின் நிர்வாக அதிகாரியின் தன்னலமற்ற, இயற்கையை நேசிக்கும் கைகளால் நடப்பட்டு பராமரிக்கப்பட்டதால் விளைந்த சொர்க்கம் என அவனுடன் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நடுத்தர வயதுக்காரர் கூறியிருந்தார்.

அவனுக்கு அப்போது மதிய இடைவேளை, அது வெறும் கண் துடைப்புக்கான ஓய்வு என்று தான் எடுத்துக் கொள்ளுவான் அவன். அவனோடு வேலை செய்யும் மற்ற தொழிலாளிகள் சாப்பாடு, ஓய்வு, அரட்டை, புகை பிடித்தல் என தமது நாற்பது  நிமிட  இடைவேளையை மிகுந்த களைப்புடன் கழிக்க அவன் மட்டும் அந்த தொழிற்சாலைக் கட்டடத்தைக் கடந்து, ஏகாந்தமாக அந்த புல்வெளியைச் சுற்றி நடப்பது வழமையாகிப் போனது. தன்  கண்ணில் படும் குப்பை கூளங்களை அக்கறையுடன் அகற்றிக் குப்பைத் தொட்டிகளில் போடுவான். அப்படியே நடந்து போய் அப்பிள் மரங்களிலிருந்து விழுந்திருக்கும் அப்பிள்களை அகற்றி, அவற்றை தனியாக அவற்றுக்கென இருக்கும் தொட்டியில் போட்டு விட்டு, ஏனைய மரங்களின் நிழலையும் ரம்மியத்தையும் ரசித்து விட்டு,  திரும்ப ஒரு சுற்றில் நடந்து போன கையோடு தனது மதிய உணவை அவன் அருந்துவது வழக்கம். அதைத் தொடர்ந்து ஒரு ஐந்து அல்லது ஏழு நிமிடங்களில் தொழிற்சாலையின் மணி ஒன்று ஓங்கி ஒலித்து, மதிய இடைவேளை முடிந்ததை எல்லோருடைய காதுகளுக்கும் எட்ட வைக்கும். 

 

அன்றும் அப்பிடித்தான், சற்றே ஈரப்பிடிப்புடன் அவன் முகத்தைத் தழுவிச் சென்ற காற்றை நீளமாக உள் இழுத்து வெளியே விட்டபடி எட்டி அடியெடுத்து வைத்த போது, அவனுக்கு வேலைப்பளுவால் வந்திருந்த களைப்பு காணாமல் போனது போல் உணர்ந்தான்.

 

களை மறந்து, பாட்டைக் கேட்டபடி  நடந்து போகும் போது தான் திடீரென அந்த,  முக மலர்ச்சியோடு தன்னை நோக்கி நடந்து வந்த இளம் பெண்ணை  இவன் கவனித்தான்.  இவளை முன்னெப்போதும் பார்த்ததில்லையே என யோசித்து முடிக்க முன்னரே அவளுடைய  கைகள் இவனை நோக்கி இயல்பாய், நட்புடன்  நீண்டன.

 

"எனக்குப் பெயர் ஹனா, நான் இத்தொழிற்சாலையின் கணக்கு எழுதும் பகுதியில் ஆரம்ப நிலைத் தொழிலாளி. இனி அங்கு வேலைகள் குறைந்து விட்டன, உனது பகுதிக்கு எனக்கு மாற்றலாகியுள்ளது."

தன்னை அறிமுகம் செய்யும் போதே அவனுடன் கைகளைக் குலுக்கிக் கொண்ட ஹனாவை  இவன் திகைப்போடு பார்த்தான். அவள்  உடல் மொழியும் பேசுகின்ற விதமும் அவளுக்கு  ஒரு அலாதியான கவர்ச்சியைக் கொடுத்திருந்தது மட்டுமல்ல, மிக மிடுக்கான ஒரு இராணுவ வீராங்கனை போன்ற அவளது தோற்றம் அவனுக்கு அவளை முதன் முறை பார்த்த போதே ஈர்ப்பொன்றையும்  ஏற்படுத்தியது.  அலாதியான துள்ளலுடன், ஒருவித மிடுக்குடன் தன்னருகே நடந்து வந்தவளுடன் தன்னை அறிமுகம் செய்யத் தடுமாறிப் போனான் அவன்.

 

"எனக்குப் பெயர் கிறிஸ், நான் நீங்கள் வேலை செய்ய வந்திருக்கும் தொழிற்சாலையின் மருத்துவப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் பகுதியில் கடந்த ஒரு வருடமாக வேலை பார்க்கிறேன்." மேற்கொண்டு வேறு என்ன சொல்வதெனத் தெரியாமல் புன்னகைத்தவனைப் பார்த்து அவள் கேள்வி ஒன்றை வீசினாள்.

 

"நானும் என்னுடைய பகுதியிலிருந்து  இந்த பழமரத் தோட்டங்கள் வரைக்கும் மதிய இடைவேளையின் போது நடந்து வருவதுண்டு, நான் உன்னை ஒரு போதும் முன்பு பார்த்ததே இல்லையே. என்னைப் பார்த்ததும் ஒளிந்து கொண்டாயா?"

கலகலத்துச் சிரித்துக் கொண்டவளை இவன் பரவசத்துடன் பார்த்தான். ஒருவரைப் பார்த்த முதல் முறையிலேயே இப்படி இயல்பாய் கலகலத்து பேச எப்படி முடிகிறது இவளால் என எண்ணிக் கொண்டான்.

******************************************************************************************************

அதன் பின் வந்த நாட்களில் அவனுடைய தொழிற் சுத்தமும் நேர்த்தியும், சுறுசுறுப்பும் அவளுக்கும் பிடித்ததோ என்னவோ அவனை சந்திப்பதிலும் பேசுவதிலும் ஒரு விதமான ஆர்வத்தை வெளிப்டையாக அவள் காட்டியது அவனுக்கு சில நேரங்களில் கூச்சத்தையும் ஏற்படுத்தியது. தன்னுடைய பகுதிக்கு அவள் புதிதாக இருப்பதால் வேலை பழகுவதில் அவளுக்கிருந்த ஆர்வம் காரணமாக இருக்கலாம் என அவன் எண்ணினாலும் அவனது தோழர், தோழிகள் அவள் இல்லாத போது அவனைக் கிண்டல் அடிக்கத் தொடங்கியிருந்தனர்.

 

அவனோடு வேலை செய்தவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் அந்தத் தொழிற்சாலையில் பல்லாண்டு காலமாக வேலை செய்வதாகக் கூறியிருந்தார்கள். தற்போதுள்ள  தலைமை நிர்வாக அதிகாரி,   மிக இளம் வயதில், கடந்த ஆண்டில் அவரது தந்தையின் திடீர் மரணத்தோடு பதவிக்கு வந்தவர். புதியவர் ஒரு ஆண் என்பதைத் தவிர எவருக்கும் அவர் முகம் தெரியாத ஒன்றாகவே இருந்தது.  அவருக்குக் கீழ் பதவியில் இருந்தவர்கள் மூலமாகவே சகல கட்டளைகளும், வழிமுறைகளும் தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கப்பட்டு வந்தன.  தொழிற்சாலை முகாமைத்துவம், அதன் தலைவனை இழந்ததோடு பலத்த ஆட்டம் கண்டிருந்தது.  தலைவனை இழந்த கப்பலாக, தொழிற்சாலை திக்குத் திசை தெரியாமல் அலைபாய,  நிர்வாகத் தேவையில் அவர்  தந்தையோடு ஒட்டி உறவாடிய பலர் அவரது மறைவை சாதகமாக்கி, சுயநலத்தோடு, தமது பொருளாதாரத் தேவையை நிறைவு செய்து கொண்டனர். கடை நிலை ஊழியர்களில்க் கூட பல சோம்பேறிகள் இந்த நிலையை தமக்கு சாதகமாக்கிக் கொண்டனர். தொழிற்சாலையின் உற்பத்தி கணிசமான அளவில் சரியத் தொடங்கிய வேளையில் தான் கிறிஸ் வேலையில் சேர்ந்திருந்தான்.  

பழைய நிர்வாக அதிகாரி உயிரோடிருந்த காலப்பகுதியில்,  அவர் இருந்தவரை தனது குடும்ப அங்கத்தவர்கள் அனைவரையும் அவர்களது பாதுகாப்பு கருதி திரை மறைவிலேயே வைத்திருந்தார் என அவன் அறிந்திருந்தான்.  இருந்தாலும் அவர் இதைப்போல இன்னும் பல தொழிற்சாலைகளில் நேர்மையாக வேலை செய்த தொழிலாளிகளை இனம் கண்டு,  அத்தொழிலாளிகளையும் அவர்கள் குடும்பங்களையும் அன்போடு ஆதரித்தவர் எனவும் சக தொழிலாளிகள் பேசிக் கொண்டனர்.

 

கிறிஸ் வேலையில் சேர்ந்த சிறிய காலப்பகுதியிலேயே தன்  வேலையைத் திறம்பட பழகி, தனக்குப் பின் வந்து சேர்ந்தவர்களுக்கும் தொழிற்பயிற்சி அளிக்கும் அளவுக்கு முன்னேறியிருந்தான்.  அவனது குடும்பத்திற்கான பொருளாதாரத் தேவையை நிறைவு செய்யும் பொறுப்பும் அவனுக்கு இருந்தது.

"இன்று மதிய இடைவேளையில் உன்னோடு சேர்ந்து உணவு அருந்த வரலாமா?" ஹனா மிகுந்த ஆர்வத்தோடு கேட்ட போது கிறிஸ்ஸுக்கு  சம்மதம் தெரிவிப்பதைத் தவிர வேறெதுவும் சொல்லத் தோன்றவில்லை. மனதெல்லாம் இனிமையாய் ஓர் உணர்வு தேனாய் வடிந்தது போல் இருந்தது.

 

"அதற்கென்ன வரலாமே!" கிறிஸ் பதில் கொடுத்திருந்தான். 

அவள் வரும் போது  மதிய இடைவேளையில் அவன் வழமை போல தனியாக மரங்களின் நிழலில் இருக்கப் போவதை நினைத்து அவளைச் சந்திக்கப் போகும்  ஒரு  ஆவலும், இனிமையான ஒரு    படபடப்பும் மனதில் தோன்றியதை அவனால் இனம் காண முடிந்தது.

 

இப்படியே பல மதிய இடைவெளிகள் ஒன்றாகக் கழிந்த போது அவளது பல தனிப்பட்ட, நுணுக்கமான,  சுகாதாரமான உணவுப் பழக்கங்களை கிறிஸ் அறிந்து கொண்டான். பச்சைக் காய்கறிகளுடன் (salad ) ஒரு சிறிய மாமிசத் துண்டு அல்லது மீன் போன்றவற்றை உணவாகப்  பயன்படுத்துவதும்,  ஸ்ரோபெரிகளைக் கழுவி, அவற்றை இரண்டாகப் பிளந்து, பின் single cream எனும் நுரைத்த பால் கலவையை அதன் மேல் படர விட்டு முள்ளுக்கரண்டியால் ஒவ்வொன்றாக ரசித்துச்  சாப்பிடுவதும், அன்று பிடுங்கிய புதினா இலைகளை தேனீருக்குப் பதில் பாவிப்பதும் அவளது வழக்கம் என்பதையும் அறிந்து கொண்டான். சாப்பிட்ட பின்னர் அதிமதுரத்தால் தயாரிக்கப்பட்ட இனிப்பு வகைகளை மட்டும்  ( liquorice) உள் எடுப்பதும்   என   ஹனா மற்றவர்களிடமிருந்து வித்தியாசமானவளாக இருந்தது, அவளை  கிறிஸ் மேலும் விரும்புவதற்கு காரணமாயின. தனது தந்தை தனது அந்திம காலம் வரை பாவித்த ஒரு நீல நிறப்பிடி கொண்ட கத்தியும் நீல நிற முள்ளுக்கரண்டியும் தனக்கு மிகப் பிடிக்கும் என, அவள் அவற்றைத் தன் உணவுப் பெட்டியில் எப்போதுமே வைத்திருப்பாள்.

சாதாரண ஆங்கிலேயப் பெண்களுக்கில்லாத ஒரு ஒலிவ் நிறமும், பழுப்பு (Hazel )நிறக்கண்களும்  அவளுக்கொரு தனி அழகைக் கொடுத்ததாகவே அவன் நினைத்துக் கொண்டான். அது மட்டுமல்லாமல் அவள், மதிய இடைவேளைகளில் அவனுடன் வெளியே நடக்கும் போதெல்லாம், காலநிலை கருதியோ என்னவோ   தன் கண்களைத் தவிர, தன்  முகத்தை அழகிய பருத்தியினாலான, இளம் வெளிர் நீல துணிகளினால் மறைத்துக் கொண்டாள்.  எவ்வளவு தான் வேலைப் பளு தாக்கினாலும் தனது உணவு, உடற்பயிற்சி போன்றவற்றால் அவள் தன்னையும் தன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களையும் மகிழ்வாக வைத்திருக்க விரும்புவாள்.       

அதற்கு மேல் கிரீஸுக்கு ஹனாவைப் புரிந்து கொள்ள முடியாதபடி எதுவோ தடுத்துக் கொண்டே தான் இருந்தது. அவளது கவனம் முழுவதும் வேலையிலும், தன்னோடு வேலை பார்பவர்களுடன் பேச முடிந்த வேளைகளில் பேசி, அவர்களைப் பற்றி நல்ல முறையில் அறிந்து கொள்வதிலுமே இருந்ததை அவன் கவனிக்கத் தவறவில்லை.  என்னதான் அவனுடன் சிரித்துப் பேசினாலும், ஒரு எல்லைக்கு மேல் அவள் அவனுடன் நெருக்கமாகவில்லை. அவனுக்குத்தான் அவள் மீதிருந்த அன்பு அதற்குள்ளாக பேரன்பாகியிருந்தது.  

ஹனா அவனது பகுதிக்கு மாற்றலாகி வந்த காலப்பகுதியில், சோம்பேறி மன்னர்கள் பலர், உற்பத்தி குறைவு, ஊதியச் செலவுக்குத் தேவையான வருமானம் பற்றாமை போன்ற தொழிற்சாலை விதிகளைக் காரணமாக்கி  வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தனர்.  புதிய ஊழியர்கள் வேலைக்கமர்த்தப்பட கிறிஸ் அவர்களைத் திறம்பட பயிற்றுவித்ததில் , சில மாதங்களில் தொழிற்சாலையின் உற்பத்தி அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. அவனுக்கு உதவியாக இன்னும் ஒரு சிலரும் வேலைக்கமர்த்தப்பட்டனர்.

சில ஆண்டுகளின் முன்னர் பழைய நிறுவனர் உயிரோடிருந்த காலத்தில் சுவாச நோய்களைக் கட்டுப்படுத்தும் இயற்கை மூலப்பொருட்கள்  கொண்ட மருந்துகளையும் அவற்றை  பாதுகாப்பதற்கான மேலுறைகளையும் தயாரிப்பதில் பெயர் எடுத்த தொழிற்சாலை அது.  ஹனாவும் திறம்பட இயங்கி, பல அனுகூலங்கள் ஏற்பட்டதில் தொழிற்சாலையின் நீண்ட கால நற்பெயர் மீண்டும் இப்போது   தக்க வைக்கப்பட்டது.

ஒரு நாள் வழமை போல தன்னுடன் மதிய இடைவேளைக்கு உணவருந்த வந்தவளது நடவடிக்கைகள் சிறிது விசித்திரமானதாக இருந்ததை அவன் உணர்ந்தான். 

"நான் நாளையிலிருந்து வேலைக்கு வரப்போவதில்லை, எனது குடும்பத்தில் அவசரத் தேவை ஒன்று தோன்றியுள்ளது. அதை நான் தான் சரி செய்ய வேண்டிய நிலையில் உள்ளேன். மீண்டும் வேலைக்கு வருவதா இல்லையா என முடிவு செய்யவில்லை. உன்னுடைய அன்புக்கும் ஆதரவுக்கும் நன்றி!"

மிகத்திடமாகப் பேசியவளை கிறிஸ் சொல்வதறியாது வெறித்துப் பார்க்கையில், ஹனா சட்டென எழும்பி அவனைப் பார்த்தபடியே அவனிடமிருந்து விலகிச் சென்றாள். சொல்லத் துடித்த வார்த்தைகளும் சொல்லப்படாமலே அவன் நெஞ்சில் புதைந்து போயின. ஹனாவைப் பற்றி யாருக்கும் எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை. அவன் அவளைப் பற்றி அறிந்து  கொள்ள முடிந்து தோற்றுப் போனான்.

அவள் போய் நெடு நேரமாகியும் அவள் எப்போதும் பாவிக்கும்,   அந்த இயற்கை மூலப்பொருட்களால் செய்த அந்த மிக மிருதுவான வாசனைதிரவியம் மட்டும் அவனை விட்டுப் போகாமல்,  அவன் சுவாசத்தில் ஒன்றாகக்  கலந்து கொண்டது. அந்த தனித்துவமான வாசனையை அவன் இனி நுகரப்போவதில்லை. அன்று  தான் அவன் ஹனாவை இறுதியாகப் பார்த்தது.

 

இப்போது மிகவும் துப்பரவாக , பளிச்சென்றிருந்த அந்த அலுவலகத்தின் மூலையிலிருந்த மேசையில் , யாரோ கிரீஸும் அவனது முகாமைத்துவ அதிகாரியும்  வருவது தெரிந்து அவசர அவசரமாக உணவு அருந்திய குறையில் உணவைப் பாதியில் விட்டுவிட்டு, மறைந்து விட்ட தோரணை தெரிந்தது. இன்னுமொரு சிறியதோர் அறையினுள்ளே போய் அறைக்கதவை தாளிடும் வசதி வாய்ந்த அலுவலகம் அது. அங்கு  மேலதிகாரிகள் போய் வருவதை அவன் முன்பொரு தடவை பார்த்திருக்கிறான்.

மேசை மேல் விடப்பட்ட மீந்து போன உணவை இன்னுமொருமுறை அவன் கண்கள் விரைவாக  மீண்டும் ஒருமுறை மொய்த்தன. அங்கு ஒரு தட்டில் ஸ்ரோபெரி பழங்கள் பாதியாக வெட்டப்பட்டு, நுரைத்த பால் (single cream) விடப்பட்டிருக்க இன்னுமொரு தட்டில் பச்சை மரக்கறிகளும் வறுத்த மாமிசத்துண்டுகளும் வைக்கப்பட்டிருந்தன.  புதினா இலைகள் அந்த தேனீர் குவளையுள் மிதந்து கொண்டிருந்தன. அவனுக்கு மிகப்பரிச்சயமான அந்த நீல நிறப்பிடி கொண்ட கத்தியும் நீல நிற முள்ளுக்கரண்டியும் அந்த உணவுத்தட்டில் உணவை அருந்தி முடித்த களைப்புடன், கழுவுவதற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தன.  உணவை அருந்தியவரின் நாற்காலியில் வெளிர் நீல பருத்தியினால்  நெய்த ஒரு முகப்போர்வைத் துண்டு ஒன்று அனாயாசமாய் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டிருந்தது.  போதாக்குறைக்கு அதிமதுர இனிப்புகள் நிரம்பிய ஒரு பளிங்கு வகைக் கண்ணாடியால் வடிவமைக்கப்பட்ட புட்டி ஒன்றும் அவனைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தது. 

அவன் நாசியில் மீண்டும் ஒருமுறை அந்த தனித்தன்மையுடன் கூடிய இயற்கை மூலிகைகளால் தயாரிக்கப்பட்ட வாசனைத் திரவியம் நுழைந்து, அவன் இதயத்தில் ஒரு கீறலைத் தந்தது. 

கிரிஸ் தனது பணி உயர்வுக்கான கடிதத்தை இறுகப் பிடித்தபடி ஹனாவுடைய அருகாமை தந்த  உணர்வுகளின் கலவையில் குளித்தபடியே  வெளியேறினான்.

 

அழகான கதை. கிறிஸ்சின் மனநிலை எப்படி இருக்கும்? 

பதவி உயர்வு கிடைத்த சந்தோசமா?

நட்பு தொலைந்து போன சோகமா? 

நல்லெண்ணதிலேனும், ஏமாற்றபட்ட விரக்தியா?

ஹனாவின் இனிப்பு மட்டும் அல்ல, மனித வாழ்வும் அதிமதுரம்தான். 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

உங்களுடைய கதைகள் வித்தியாசமானவை.. எதிர்பாராத நிகழ்வுகளுடன் முடிவடைகிறது..

மனிதர்களின் மனங்கள் மிகவும் விசித்திரமானவை.. அவற்றை உங்களுடைய அனேகமான கதைகள் பிரதிபலிக்கிறது.. 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

மதுரம்.....அதிமதுரம் அசத்துறீங்கள் தோழி ......கதை மனசுக்குள் வீணை வாசிக்குது.....தொடருங்கள் .......!   🌹

  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
On 15/8/2021 at 14:35, பிரபா சிதம்பரநாதன் said:

உங்களுடைய கதைகள் வித்தியாசமானவை.. எதிர்பாராத நிகழ்வுகளுடன் முடிவடைகிறது..

மனிதர்களின் மனங்கள் மிகவும் விசித்திரமானவை.. அவற்றை உங்களுடைய அனேகமான கதைகள் பிரதிபலிக்கிறது.. 

உங்கள் ஆக்கபூர்வமான விமர்சனங்கள் என் எழுத்தைச் சிறப்பிக்கும். நன்றி ! 

On 16/8/2021 at 09:58, suvy said:

மதுரம்.....அதிமதுரம் அசத்துறீங்கள் தோழி ......கதை மனசுக்குள் வீணை வாசிக்குது.....தொடருங்கள் .......!   🌹

ஏதோ என்னால் முடிந்தது , இயன்றவரை சரியான தமிழ்ப் பதங்களை பாவிக்க விழைகிறேன். அன்பும் நன்றியும்!

On 12/8/2021 at 18:04, goshan_che said:

அழகான கதை. கிறிஸ்சின் மனநிலை எப்படி இருக்கும்? 

பதவி உயர்வு கிடைத்த சந்தோசமா?

நட்பு தொலைந்து போன சோகமா? 

நல்லெண்ணதிலேனும், ஏமாற்றபட்ட விரக்தியா?

ஹனாவின் இனிப்பு மட்டும் அல்ல, மனித வாழ்வும் அதிமதுரம்தான். 

உண்மைதான். மனித மனங்களும் அவற்றின் உணர்வுகளும் விசித்திரமானவை. காதலைக் கடந்த கடமைகளும், கடமைகளைக் கடந்த காதலும் உண்டு. நன்றி !நன்றி !

On 12/8/2021 at 17:04, நிலாமதி said:

 அழகான வர்ணனை . தெளிவான  விளக்கம் சுவையான  கதை  .👏

சின்னதாய் ஒரு அழகான விமர்சனம்! நன்றி !

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

பகிர்வதற்கு நன்றிகள்..💐

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




இங்கு எழுதப்படும் விடயம் பிரதிசெய்யப்பட்டு (copy)மேலுள்ள கட்டத்தில் ஒட்டப்பட வேண்டும் (paste)

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • 90 களின் இறுதியில் புலம்பெயர்ந்து நோர்வேயிலிருந்தார் என்று நினைக்கிறேன். கனடாவில் வாழ்ந்தார் என்று இப்போதுதான் தெரியும். வானொலி நிகழ்ச்சிகளில் தான் பொன் சுந்தரலிங்கத்தின் மாணவன் என்றும் சொன்னதாக ஞாபகம். புலிகளின் கலை பண்பாட்டு குழுவில் இருந்த சாந்தன் சிட்டு வர்ண ராமேஸ்வரன் மூவரும் உச்சம் தொட்ட பாடகர்கள், வர்ண ராமேஸ்வரன் சிட்டுவின் மிக நெருங்கிய நண்பரும்கூட. இன்று மூவருமேயில்லை. அது ஏன் சாவடைந்தார் என்று ஒரு வார்த்தை?  தன்னால் முடிந்த பங்களிப்பை ஒரு இனத்துக்கு ஆற்றிவிட்டு போன ஒரு கலைஞன் மறைவை கெளரவமாக சொல்ல தமிழில்பல வார்த்தைகள் இருக்கின்றனவே. கண்ணீர் அஞ்சலிகள் எம் கலைஞனுக்கு,
    • கடற்படையினரின்... அராஜகமானது, அரசாங்கத்தின் உண்மையான மனநிலையை வெளிக்காட்டியுள்ளது- சார்ள்ஸ் மன்னார்- வங்காலைபாடு  கிராமத்தில் இருந்து கடற்றொழிலுக்கு நேற்று (வெள்ளிக்கிழமை) நள்ளிரவு சென்று வந்த கிராமத்தவர் ஒருவரை, மதுபோதையில் இருந்த கடற்படையினர் வழிமறித்து எவ்விதக் காரணமும் இல்லாமல் கடுமையாக  தாக்கியுள்ளனர். அதனை நேரில் பார்த்த கிராம சேவகர் ஒருவர், அவரை ஏன் தாக்குகின்றீர்கள் என கடற்படையினரை கேட்கசென்றபோது, 10க்கும் மேற்பட்ட கடற்படையினர் சேர்ந்து அக்கிராம சேவகரையும் தாக்கியுள்ளனர். குறித்த விடயம் தொடர்பாக பேசாலை பொலிஸ் நிலையத்தில் முறைப்பாடு கொடுக்க சென்றபோது, முறைப்பாட்டை அவர்கள் ஏற்க மறுத்துவிட்டனர். இந்நிலையில் உடனடியாக அவர்களின் உடல்நலம் கருதி பேசாலை வைத்தியசாலையில் ஏனையோர் அனுமதித்தப்போது, மேலதிக சிகிச்சைக்காக மன்னார் பொது வைத்தியசாலைக்கு மாற்றப்பட்டுள்ளதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது. இதேவேளை சம்பவ இடத்திற்கு  நேரில் சென்று நிலைமைகளை அவதானித்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சார்ள்ஸ் நிர்மலநாதன் தெரிவித்துள்ளதாவது, “கடற்படையினரின் இந்த அராஜகமானது தற்போது இருக்கும் அரசாங்கத்தின் உண்மையான மனநிலையை வெளிக்காட்டியுள்ளது. குறித்த தாக்குதல் சம்பவமானது மிகவும் வன்மையாக கண்டிக்கத்தக்கது. ஆகவே அதற்கு எனது  கண்டனங்களை தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன்” என அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். https://athavannews.com/2021/1241171
    • ஹனா சிங்கர் மற்றும் சாரா ஹல்டனுடன்... கூட்டமைப்பு தனித்தனியே சந்திப்பு! ஐக்கிய நாடுகளின் இலங்கைக்கான பிரதிநிதி ஹனா சிங்கர் மற்றும் இலங்கைக்கான உயர்ஸ்தானிகர் சாரா ஹல்டன் ஆகியோருடன் தனித்தனியான கலந்துரையாடலை தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு நடத்தியுள்ளது. இதன்போது வடக்கு, கிழக்கில் மேற்கொள்ளப்படும் நில அபகரிப்பு மற்றும் மார்ச் மாதத்தில் ஐ.நா.மனித உரிமைகள் உயர்ஸ்தானிகரின் அறிக்கையில் உள்ளீர்க்கப்பட வேண்டிய விடயங்கள் குறித்து பேசப்பட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தவகையில் கடந்த திங்கட்கிழமை இடமபெற்ற ஹனா சிங்கருடனான சந்திப்பின்போது குறித்த விடயங்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டதாக கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ.சுமந்திரன் சுட்டிக்காட்டிருந்தார். அத்துடன், நில அபகரிப்பு தொடர்பான ஆவணங்கள் மற்றும் தரவுகள் அடங்கிய விடயங்களை அவருடன் பகிர்ந்து கொள்வது பற்றி கவனம் செலுத்தப்பட்டது என்றும் அவர் கூறினார். இதேவேளை கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை பிரித்தனிய உயர்ஸ்தானிகருடன் கலந்துரையாடல் இடம்பெற்றதாகவும் இதன்போது இணை அனுசரனை வழங்கும் நாடுகளுக்கு தலைமை வகிக்கும் பிரித்தானியாவின் பங்களிப்பு குறித்து பேசப்பட்டது என்றும் சுமந்திரன் தெரிவித்தார். மேலும் புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கு ஜனாதிபதி விடுத்த அழைப்பை வரவேற்பதாக தெரிவித்த சுமந்திரன், இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு உள்ளிட்ட தமிழ் மக்களின் விடயங்கள் குறித்து இதுவரையில் தமிழ்த்தரப்புடன் அரசாங்கம் பேச்சுவார்த்தை நடத்தாதமை குறித்து சுட்டிக்காட்டியதாகவும் கூறினார். (நன்றி கேசரி ) https://athavannews.com/2021/1241266
    • புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களை நோக்கி, ஜனாதிபதியின் அழைப்பு – நிலாந்தன்! ஏறக்குறைய ஒரே காலப்பகுதியில் இரண்டு ராஜபக்ச சகோதரர்களும் மேற்கு நாடுகளுக்கு விஜயம் செய்திருக்கிறார்கள்.ஜனாதிபதி கோட்டபாய அமெரிக்காவிலிருந்து புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களை நோக்கி உள்ளக விசாரணைகளுக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்குமாறு அழைப்பு விடுத்திருக்கிறார். உள்நாட்டு பொறிமுறைக்கு ஒத்துழைக்குமாறு உள்நாட்டில் உள்ள மக்கள் பிரதிநிதிகளை நோக்கிக் கேட்காத நாட்டின் தலைவர் புலம்பெயர்ந்து வாழும் தமிழ் மக்களை நோக்கி ஏன் கேட்கிறார் ? சில மாதங்களுக்கு முன் அவருடைய அரசாங்கம் புலம்பெயர்ந்த தமிழ் அமைப்புகள் சிலவற்றையும் தனி நபர்களையும் தடை செய்து ஒரு பட்டியலை வெளியிட்டிருந்தது. ஒரு பெரும் தொற்றுநோய்க் காலத்தில் மேற்குநாடுகளில் வாழும் தமிழர்களின் அமைப்புகள் சில வடக்கு-கிழக்குக்கு உதவ விரும்பியபொழுது அதனை அரசாங்கம் நிராகரித்தது.அந்த உதவிகளை தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவரின் ஊடாக தருவதற்கு அவை முயற்சித்தன.அந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் அந்த உதவிகளை வடக்கு கிழக்குக்கு என்று வாங்காமல் முழு நாட்டுக்குமாக வாங்கினால் நல்லது என்று அந்த அமைப்புகளுக்கு ஆலோசனை கூறியிருக்கிறார்.அவர்களும் சம்மதித்திருக்கிறார்கள்.ஆனால் அந்த கோரிக்கையை அரசாங்கம் நிராகரித்துவிட்டது. அதற்கு இரண்டு காரணங்கள் கூறப்பட்டன. ஒன்று அந்த உதவியை பெற்றால் அது புலம்பெயர்ந்த தமிழ் தரப்பை அங்கீகரிப்பது ஆகிவிடும், எனவே அதை செய்ய அரசாங்கம் விரும்பவில்லை என்று கூறப்பட்டது.இரண்டாவது காரணம் தமிழ்த் தரப்புக்கள் கறுப்பு பணத்தை வெள்ளைப் பணமாக்க முயற்சிக்கின்றன என்று ஒரு சந்தேகம். இவ்வாறு புலம்பெயர்ந்த தமிழ் அமைப்புகளை தடை செய்து அவற்றிடமிருந்து ஒரு பெரும் தொற்றுநோய் காலத்தில் கிடைக்கவிருந்த மனிதாபிமான உதவிகளையும் நிராகரித்த ஓர் அரசாங்கம் இப்பொழுது அதே புலம்பெயர்ந்த சமூகத்தை நோக்கி என் வேண்டுகோளை விடுகிறது? நீதிக்கான கோரிக்கையைப் பொறுத்தவரை உள்நாட்டுத் தரப்புகளை விடவும் புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்கள்தான் அதிகம் வினைத்திறனோடு தொடர்ச்சியாக செயல்படுகிறார்கள் என்று கருதியதால் அரசாங்கம் அவ்வாறு வேண்டுகோளை விடுத்திருக்கலாம்.ஆனால் அரசாங்கம் கேட்பதுபோல உள்நாட்டுப் பொறிமுறையை தமிழ்மக்கள் நம்பக் கூடிய அளவிற்கு இந்த அரசாங்கத்தின் கடந்த சுமார் 20 மாத கால ஆட்சி அமையவில்லை. கோட்டாபய ராஜபக்சவின் ஆட்சிக்காலம் அல்லது ராஜபக்சக்களின் இரண்டாவது ஆட்சிக்காலத்தின் கடந்த சுமார்20 மாதங்களைத் தொகுத்துப் பார்த்தால் நமக்குக் கிடைக்கும் சித்திரம் உள்நாட்டு நீதிப் பொறிமுறை குறித்தோ அல்லது நல்லிணக்கத்தை குறித்தோ அல்லது சமாதான சகவாழ்வு குறித்தோ அல்லது இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு குறித்தோ அல்லது குறைந்த பட்சம் நிலைமாறுகால நீதி குறித்தோ நம்பிக்கை கொள்ளத்தக்க ஒரு சித்திரம் அல்ல. நீதிமன்றங்களால் தண்டனை விதிக்கப்பட்ட குற்றவாளிகளை விடுதலை செய்த ஓர் அரசாங்கம் இது. ஒரு பெரும் தொற்றுநோய் காலத்தில் சிறிய தேசிய இனங்களின் உரிமைகளை அதிகம் புறக்கணித்த ஓர் அரசாங்கம் இது. தனக்குக் கிடைத்த மூன்றிலிரண்டு பெரும்பான்மையை தனிச் சிங்கள பௌத்த மூன்றிலிரண்டு பெரும்பான்மையாக வியாக்கியானம் செய்த ஓர் அரசாங்கம் இது. மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை வைத்து மையத்தில் மேலும் அதிகாரங்களைக் குவித்துக் கொண்ட ஓர் அரசாங்கம் இது கடந்த சுமார் 20 மாதங்களாக நாட்டை முன்னெப்பொழுதையும் விட அதிகரித்த அளவில் ராணுவ மயப்படுத்திய ஓர் அரசாங்கமும் இது. தனிச்சிங்கள மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை எனப்படுவது ஏனைய இனங்களின் இருப்பையும் தனித்துவத்தையும் பல்லின சூழலையும் பல்சமய சூழலையும் நிராகரிக்கும் ஒரு கோட்பாடாகும். இவ்வாறு தன்னை தனிச்சிங்கள மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையைப் பெற்ற ஓர் அரசாங்கமாக காட்டிக்கொள்ளும் இந்த அரசாங்கம் நல்லிணக்கம் பொறுப்புக்கூறல் போன்றவைகள் தொடர்பில் விசுவாசமாக செயற்படும் என்று தமிழர்கள் எப்படி நம்புவது? இந்த 20 மாதங்களில் பின்னணியில் வைத்துப் பார்த்தால் ஜெனீவாவிலும் வொஷிங்டனிலும் அரசுப் பிரதானிகள் தெரிவித்த கருத்துக்களை தமிழ் மக்கள் நம்புவது கடினம்.குறிப்பாக வொஷிங்டனில் ஐநா பொதுச்செயலரை சந்தித்தபோது ஜனாதிபதி கோட்டாபய தெரிவித்த கருத்துக்களும் ஐநாவில் அவர் ஆற்றிய உரையும் உள்நாட்டுப் பொறிமுறையை வலியுறுத்துபவைகளாகக் காணப்படுகின்றன.ஆனால் உள்நாட்டு நீதிபரிபாலன கட்டமைப்பின் தோல்வி அல்லது போதாமை காரணமாகத்தான் அனைத்துலக சமூகம் ஐநாவில் கடந்த 2015 செப்டம்பர் மாதம் நிலைமாறுகால நீதிக்கான 30/1தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது.நிலைமாறுகால நீதி எனப்படுவது உள்நாட்டு நீதியின் தோல்வியை அல்லது போதாமையில் விளைவாகத்தான் அனைத்துலக சமூகத்தால் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. அத்தீர்மானத்தை கொண்டுவந்த ரணில் விக்கிரமசிங்க தன்னால் முடிந்தளவுக்கு உள்நாட்டு நீதிப்பொறிமுறைக்கு வெள்ளையடிக்க முயற்சித்தார்.அதற்கு கூட்டமைப்பும் மறைமுகமாக ஆதரவை நக்கியது. எனினும் 2018ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் நிலைமாறுகால நீதியின் பெற்றோரில் ஒருவராகிய மைத்திரிபால சிறிசேன அக்குழந்தையை அனாதையாக்கினார்.அதன்பின் குற்றுயிராய் கிடந்த அந்தச் சிசுவை தொடர்ந்தும் சாகவிடாமல் ஆனால் அதற்குப் பாலும் கொடாமல் இந்த அரசாங்கம் பராமரித்து வருகிறது.அவ்வாறு ஜெனிவாவில் கணக்கு காட்டுவதற்காக பொய்யாகச் செய்யப்படும் வீட்டுவேலைகளை தொகுத்து கடந்த 31ஆம் திகதி அரசாங்கம் நாட்டிலுள்ள வெளிநாட்டு தூதரகங்களுக்கும் ஐநாவுக்கும் ஒரு அறிக்கையை அனுப்பியது. இவ்வாறு நிலைமாறுகால நீதியை ஐநாவுக்காகச் செய்யப்படும் வீட்டு வேலையாக காண்பிப்பது என்பது ஏற்கனவே ரணிலின் காலத்திலேயே தொடக்கப்பட்ட ஒரு உத்தி. அதனைத்தான் இந்த அரசாங்கமும் பின்பற்றுகிறது. ஒரேயொரு வித்தியாசம் என்னவென்றால் ரணில் நிலைமாறுகால நீதியின் பெற்றோரில் ஒருவராகக் காணப்பட்டார்.இந்த அரசாங்கம் அவ்வாறு கூறவில்லை.அதில் ஒரு வெளிப்படைத்தன்மை உண்டு.இந்த அரசாங்கம் நிலைமாறுகால நீதியை ஐநா பரிந்துரைக்கும் வடிவத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மாறாக ராஜபக்ச பாணியிலான ஒரு வடிவத்தில் அதை நாட்டில் நடைமுறைப்படுத்தத் தயார் என்று கடந்த கூட்டத்தொடரில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது. அதேசமயம் கடந்த மார்ச் மாதம் நிறைவேற்றப்பட்ட சான்றுகளை திரட்டுவதற்கான பொறிமுறை தொடர்பில் இந்த அரசாங்கம் ஐநாவோடு முரண்படுகிறது. இப்பொழுது அரசாங்கத்துக்குள்ள தாண்டக் கடினமான தடையும் அதுதான். அப்பொறிமுறை இந்த ஆண்டு முடிவதற்கிடையில் இயங்க தொடங்கும் என்று ஐநா மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் நடந்துமுடிந்த கூட்டத் தொடரில் தனது வாய்மூல அறிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.அப்பொறிமுறைக்கு தேவையான நிதியில் பெரும் பகுதியை பிரித்தானியாவும் ஆஸ்திரேலியாவும் ஏற்கனவே வழங்கிவிட்டன. அப்பொறிமுறையை ஏற்றுக்கொள்ளப் போவதில்லை என்று அரசாங்கம் தெளிவாகக் கூறிவிட்டது. ஆனால் அரசாங்கம் ஏற்றுக் கொள்ளுமோ இல்லையோ அந்த பொறிமுறை இயங்கப்போகிறது. அரசாங்கம் அப்பொறிமுறையை நாட்டுக்குள் இயங்க அனுமதிக்குமோ இல்லையோ அது நாட்டுக்கு வெளியிலாவது இயங்கப்போகிறது. எதிர்காலத்தில் படைத்தரப்புக்கு எதிராக குற்றம்சுமத்த தேவையான ஆதாரங்களை திரட்டக்கூடிய ஒரு பொறிமுறையாக அரசாங்கம் அதைப் பார்க்கிறது.எனவே அப்பொறிமுறையை எப்படி உள்நாட்டு மயப்படுத்தி பலவீனப்படுத்தலாம் என்று சிந்திக்கிறது. அதனால்தான் ஜனாதிபதி புலம்பெயர்ந்த தமிழ் சமூகத்தை நோக்கி அப்படி ஒரு கோரிக்கையை முன்வைத்தார். போர்க்குற்றம் தொடர்பான சான்றுகளை திரட்டு பொறிமுறையை தமிழ் மக்கள் மத்தியில் உள்ள எல்லா தரப்பும் ஒருமித்து ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அது தொடர்பில் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் பல்வேறு வாதப்பிரதிவாதங்கள் உண்டு. ஆனால் அரசாங்கம் அப்பொறிமுறையை ஓர் அச்சுறுத்தலாகவே பார்க்கிறது. ஏனெனில் படைத்தரப்பை விசாரிக்க தேவையான சான்றுகளை திரட்டும் பொறிமுறையானது இறுதியிலும் இறுதியாக எதிர்காலத்தில் தமக்கும் எதிரானது என்று இந்த அரசாங்கத்தின் பிரதானிகளை காணப்படும் இரண்டு சகோதரர்களும் கருத இடமுண்டு.குற்றம் சுமத்தப்படும் படையினருக்கு உரிய கட்டளைகளை வழங்கும் அரசியல் தீர்மானங்களை எடுத்தது இந்த இரண்டு சகோதரர்களும்தான்.எனவே அந்தப் பொறிமுறையை எப்படி பலவீனப்படுத்தலாம் என்று அரசாங்கம் சிந்திக்கிறது. அதைப் பலவீனப்படுத்துவது என்றால் ஒப்பீட்டளவில் சாத்தியமான இரண்டு வழிகள் உண்டு. முதலாவது மேற்கு நாடுகளையும் ஐநாவையும் அனுசரித்துப் போய் தனக்குச் சாதகமாக கையாள்வது. இரண்டாவது குற்றச்சாட்டுக்களை தொடர்ச்சியாக முன்நகர்த்திக் கொண்டிருக்கும் புலம்பெயர்ந்த தமிழ்ச் சமூகத்தை சமாளிப்பது. கையாள்வது. ஐநாவை கையாள்வது என்பது ஐநாவில் அங்கம் வகிக்கும் அரசுகளை கையாள்வதுதான். குறிப்பாக போர்க் குற்றச்சாட்டுக்களை தொடர்ந்து முன்னிறுத்தும் மேற்கு நாடுகளை சமாளிப்பதுதான். அந்த வேலையை ஏற்கனவே பசில் ராஜபக்ச தொடங்கிவிட்டார். அதில் அவரும் ஜி எல் பீரிசும் ஒப்பீட்டளவில் முன்னேறத் தொடங்கியிருப்பதைத்தான் கடைசியாக நடந்த கூட்டத்தொடரில் மனித உரிமைகள் ஆணையரின் அறிக்கை காட்டுகிறதா ? மேற்கு நாடுகளை வெற்றிகரமாக கையாண்டால் ஐநாவில் இருந்து அரசாங்கத்திற்கு வரக்கூடிய அழுத்தம் ஓரளவுக்கு குறையும். சீனாவிடம் மட்டும் கடனுதவி பெறுவதற்கு பதிலாக மேற்கு நாடுகளின் நிதி முகவர் அமைப்புகளான உலக வங்கி பன்னாட்டு நாணய நிதியம் போன்றவற்றிடமும் உதவிகளைப் பெறுமாறு ரணில் விக்கிரமசிங்க ஆலோசனைக் கூறியது என்பது covid-19ககுப் பின்னரான துருவமயப்படும் உலகச் சூழலில் இச்சிறிய தீவு சிக்குப்படுவதை தடுக்கும் நோக்கிலானதே.அரசாங்கமும் அது விடயத்தில் பசில் ராஜபக்ச, பீரிஸ், மிலிந்த மொரகொட. போன்றவர்களை முன்னிறுத்தி காய்களை நகர்த்தி வருகிறது இக்காய்நகர்த்தல்களில் ஆகப் பிந்தியதுதான் ஜனாதிபதி புலம்பெயர்ந்த தமிழ்ச் சமூகத்தை நோக்கி விடுத்த கோரிக்கைகள் ஆகும். இக்கோரிக்கைகளை புலம்பெயர்ந்த தமிழ்ச் சமூகம் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளப் போகிறது ? முதலில் ஒன்றை குறிப்பிட வேண்டும் புலம்பெயர்ந்த தமிழ்ச்சமூகம் என்பது தட்டையான ஒற்றைப் பரிமாணத்தைக் கொண்ட ஒன்றிணைந்த ஒரு கட்டமைப்பு அல்ல.அது பல அடுக்குகளைக் கொண்ட பல்வேறு பிரிவுகளைக் கொண்ட பல்வேறு கருத்துநிலைகளைக் கொண்ட அதிகம் சிதறிக் காணப்படும் ஒரு சமூகம். உலகின் மிகவும் கவர்ச்சி மிக்க ஒரு புலம்பெயர்ந்த சமூகமாக அது காணப்படுகிறது. அதேசமயம் மிகமோசமாக சிதறுண்டிருக்கும் ஒரு சமூகமாகவும் அது காணப்படுகிறது. அதை வெற்றிகரமாகப் பிரித்தாள முடியும் என்பதனை ரணில் விக்கிரமசிங்க நிரூபித்திருந்தார்.அவர் ஒரு தொகுதி புலம்பெயர்ந்த தமிழ் அமைப்புக்களையும் தனிநபர்களையும் தடைநீக்கி அரவணைத்தார்.அதில் குறிப்பிடத்தக்க அளவிற்கு வெற்றியுமீட்டினார். முன்னைய ஐநா தீர்மானங்கள் தொடர்பில் புலம்பெயர்ந்த தமிழ்த்தரப்புக்கள் இரண்டுபட்டுநின்றன. ஒரு பகுதி நிலைமாறுகால நீதியை வலியுறுத்தியது. இன்னொரு பகுதி பரிகார நீதியை வலியுறுத்தியது. இவ்வாறு புலம்பெயர்ந்த தமிழ் பரப்பை பிரித்து ஆள்வதில் ரணில் குறிப்பிடத்தக்க அளவிற்கு முன்னேறியும் இருந்தார்.அவரைப்போல புலம் பெயர்ந்த தமிழ்ச் சமூகத்தை கையாள கோட்டாபாயவால் முடியாது.ஏனெனில் இவரிடம் நல்லிணக்க முகமூடி கிடையாது. எனினும் அப்படி ஒரு முகமூடியை அரசாங்கம் அணிய முயற்சிக்கிறதா என்ற சந்தேகத்தை அதன் அண்மைக்கால செயற்பாடுகள் அதிகப்படுத்துகின்றன. ஐநாவுக்கு கணக்கு காட்டும் கண்துடைப்பான வீட்டு வேலைகள் நல்லிணக்கத்தை உருவாக்காது. அல்லது புலம்பெயர்ந்த தமிழ்ச்சமூகத்தை பிரித்தாள்வதும் நல்லிணக்கத்தை உருவாக்காது. நிலைமாறுகால நீதியை உள்நாட்டு வடிவத்தில் நடைமுறைப்படுத்தப்போவதாக அரசாங்கம் கட்டியெழுப்பும் பொய்த்தோற்றத்தை அதன் ராஜாங்க அமைச்சர்களில் ஒருவரான லோகான் ரத்வத்த அம்பலப்படுத்தி இருக்கிறார்.அனுராதபுரம் சிறைச்சாலையில் அவர் நடந்துகொண்டவிதம் அரசாங்கத்தின் நல்லிணக்க முகமூடியை கிழிக்கக் கூடியது. அது போலவே நல்லூரில் திலீபனின் நினைவுத் தூபிக்கு முன்னே நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கஜேந்திரனை பொலிசார் கையாண்ட விதமும் அரசாங்கத்தின் உள்நாட்டு வடிவிலான நிலைமாறுகால நீதி ஒரு பொய் என்பதை நிரூபித்திருக்கிறதா? https://athavannews.com/2021/1241208
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.