Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

கறுப்பி

இராமர் பாலத்தை இடிப்பதற்கு அமெ. புலிகள் கூட்டுச் சதியாம்

Recommended Posts

மதங்கள் தனிமனிதர்களை எப்படி handicap ஆகிறது என்பதை முற்று முழுதாக ஏற்றுக் கொள்கிறன். அதுவும் நாம் பாடசாலையில் படிக்கும் இந்து-சைவ சமயம் எப்படி எம்மை சிறுவயதிலேயே மூளைச் சலவை செய்கிறது எமக்குள் இருக்கக் கூடிய தனிமனித திறமையை ஆற்றல்களை முளையிலேயே கிள்ளி எறிகிறது என்பதற்கு இன்று எம்மவரகளின் ஒட்டுமொத்த கைய்யாலத தனம் நல்ல எடுத்துக் காட்டு. இந்து மதத்திற்காக இங்கு (யாழ் களத்தில்) வாதாடுபவர்கள் எந்தளவிற்கு பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள

Share this post


Link to post
Share on other sites

நெடுக்ஸ். அய்ன்ஸ்டைன் கற்பனையில் கனவு காணவில்லை. . அவர் சிந்தனையை தூண்டியது "free fall" எனப்படும் பொளதீகரீதியான ஒரு பரிசோதனையே (He has told clearly in his book "The Meaning of Relativity", that it was a "thought experiment", not an immagination). அவருக்கு உதவியது, "உயர் கணிதம்". விசேடமாக "Riemann Curvature Tensor". இவை கற்பனை அல்ல. They are absolute facts. அத்தோடு "அப்பிள் விழுவது" என்பது ஒரு பொளதீக நீகழ்வு. மிக உண்மையானது. அதைத் தொடர்ந்து நியூட்டன் செய்தது "கற்பனை" அல்ல. அது "சிந்தனை". (That is not an immagination but a thought) ஆஹா. நான் நினைக்கிறேன் பலர் சொற்களை, அவை சுமந்துவரும் flavor ஐ கவனிக்காது random ஆக பயன்படுத்துகிறீர்கள் என்று. Thought is the reflection of knowledge. Knowledge is the past. நான் இதில் இன்னும் ஆழமாக இத்தருணத்தில் செல்ல முற்படவில்லை.

இதில நீங்கள் ஆங்கிலத்தில் எழுத வேண்டிய அவசியமில்லை என்று நினைக்கிறம். காரணம் நீங்கள் எழுதியவற்றில் பெரும்பாலானவற்றிற்கு தூய தமிழ் பதங்கள் உண்டு..! அதைப் பாவியுங்கள். தயவு செய்து ஆங்கிலத்தில் வசனங்களை அமைப்பதைத் தவிருங்கள்..!

எனி விடயத்துக்கு வருவோம்..

அயன்ஸ் ரீனை தூண்டிய விடயங்களை விட்டு.. அயன்ஸ் ரீன் தனது கொள்கைகளைப் பிறப்பிக்க.. கற்பனையில் உருவாக்கிய மாதிரிகள் ( Imaginary models) தான்... முக்கியமானவை..! ஏலவே தெளிவாக தமிழில் குறிப்பிட்டுள்ளோம்.. அவர் தனது கற்பனைக்குள் அறிவியலைப் புகுத்தி கொள்கைகளை பிறப்பித்தார் என்று..! கற்பனையில்லாமல் கற்பனை மாதிரிகள் பிறக்காது..சிந்தனைகள் செயல்வடிவம் பெறாது...!

இதில பெளதீகமும் இல்ல.. உயிரியலும் இல்ல.. இதுதான் நீங்கள் ஆங்கிலத்தில் உச்சரித்த fact ( உண்மை)

அயன்ஸ் ரீனை பற்றி தனிய ஆராய்வதல்ல எமது இலக்கு இங்கு. அப்படி ஆராய்வதெனில்.. நாமும் ஆங்கிலத்தில் கலந்தடிச்சி.... ஆங்கிலத்தில் எழுதுவதை தவிர்த்து தமிழில் எழுதுங்கள்..!

நியூட்டனின்.. அவதானிப்பும்.. அதனால் எழுந்த கற்பனையும் சிந்தனையும் தான்.. பெளதீகவியலுக்கான பிரயோகத்துக்குக் காரணம். அவர் பெளதீகத்தை கையில வைத்துக் கொண்டு.. அப்பிள் விழுவதை நோக்கவில்லை..! உதாரணத்துக்கு விசை (Force) என்ற காவியை (vector) நாம் புலனால் (Sense) உணர முடிவதில்லை... ஆனால் கற்பனையால் காண முடிகிறது. அந்தத் திறன் இல்லையேல்.. பெளதீகத்தை விளங்குவதும் பிரயோகிப்பதும் சாத்தியமானதல்ல. This is simple fact....!

இதைதான் இராமாயணத்திலும் நாம் காண்கிறம்.. வெறும் கற்பனை மட்டும் அங்கில்லை. அங்கு அவதானிப்புக்களின் பிரதிபலிப்புக்கள் கற்பனை கலந்து வெளியாகி உள்ளன என்பதையே இராமாயணம் சுட்டி நிற்கும் நிகழ்கால புவியியல் உண்மைகள் தெளிவாக்குகின்றன..! அந்த அவதானிப்புக்களில் அறிவியலைப் புகுத்தி ஆய்வு செய்ய வேண்டிய நாம்.. மதத்தால்.. மதப்பிரச்சாரத்தால் மூளை சலவை செய்யப்பட்டம் என்று எமக்கு நாமே வரையறைகளை வகுத்துக் புறக்கணிப்புக்களை செய்யக் கோருவது... மிக பிற்போக்கான நிலை..! அறிவியல் சிந்தனையற்ற நிலை..!

ஏலவே அறிவிலை அடிப்படையாகக் கொண்டு.. கிறிஸ்தவ மத நூல்களில் ஏவாளின் தோட்டம் பற்றி விபரிக்கப்பட்ட கற்பனை உயிரினங்களின் தன்மைகளை ஒட்டிய.. ஆனால் நிகழ்கால பூமியில் அண்மைய ஆய்வில் இனங்காணப்பட்ட அவ்வகை உயிரினங்கள்.. அறிவியல் என்பதை மத அடிப்படைகளுக்குள் கலக்காமல்.. அப்பால் வைத்துக் கொண்டு.. செயற்பட்டு.. கண்டுபிடிக்குக்களை சாத்தியமாக்கி நிற்பதை உதாரணமாகக் காட்டலாம்

laun.jpg

அந்த ஆய்வின் போது கண்டறியப்பட்ட இந்தப் பறவைக்குப் பெயர்.. சொர்க்கத்தின் பறவை( bird of paradise)

http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/4688000.stm

An international team of scientists says it has found a "lost world" in the Indonesian jungle that is home to dozens of new animal and plant species.

"It's as close to the Garden of Eden as you're going to find on Earth," said Bruce Beehler, co-leader of the group.

The researchers also solved a major ornithological mystery - the location of the homeland of Berlepsch's six-wired bird of paradise.

இப்படி ஒரு விளக்கத்தை ஏன் அளிக்கனும். அறிவியலால் மட்டும் விளக்கம் அளிக்கலாம் தானே. அவர்கள் அறிவியலை.. தெளிவாக உணரவும் பாவிக்கவும் உட்படும் அதேவேளை முன்னோர்களின் கற்பனைக்கும் சிந்தனைக்கும்.. மதிப்பளிக்கின்றனர். நாம் செய்வதென்ன.. அவர்களை முட்டாள்களாக்கி காட்டிடுவதற்கு அறிவியலை பயன்படுத்தும் மிகப் பிற்போக்கான நிலையில் இருக்கிறம்..! அவர்களை முட்டாள் ஆக்கிக் காட்டுவதில் அறிவியலுக்கு என்ன நன்மை.. ஆனால் இப்படிச் செய்கையில் அவர்களின் கற்பனயோடு கலந்திருக்கும் உண்மைகளை சில சந்தர்ப்பங்களில் நாம் இழக்க நேரிடலாம்.

சொர்க்கம் பொய் என்று.. அதென்ன சொர்க்கப் பறவை என்றும்.. அது வெறும் புளுகு மூட்டை என்றும்.. கருதி புறக்கணித்திருந்தால்.. இந்த உயிரியல் இனத்துவப் பன்மையின் அங்கம் மனிதனால் இனங்காணப்படாமலே உலகில் மறைந்தே போயிருக்கும்..! அறிவியல் ஆராய்வதற்கே அன்றி விடயங்களை மூளைச் சலவை செய்கிறது என்று கழித்து வைப்பதற்கல்ல..! :lol:

குறிப்பு: தமிழ் கலைச் சொற்களை பயன்படுத்தும் போது அதற்கு இணையான ஆங்கில கலைச் சொற்களை அடைப்புக்குறிக்குள் இடுங்கள். வெறுமனவே ஆங்கிலத்தில் வசனங்கள்.. மற்றும் சோடனைக்கு ஆங்கிலச் சொற்களைப் புகுத்துதலை தவிருங்கள். அதைத் தவிர்க்கச் சொல்லவே நாமும் பதிலுக்கு ஆங்கிலத்தை பிரயோகிக்க வேண்டி எழுந்தது.

Share this post


Link to post
Share on other sites

இராமாயணம் என்பது கதை அல்ல... அது ஒரு இலக்கியம், காவியம் நல்ல "தமிழால்" கடைந்து எட்டுக்க பட்ட அற்புதமான காவியம்... அதில் சொல்லப்பட்டவை எல்லாமே வாழ்வியல் பற்றியது...

அன்று இந்தியாவில் எழுதப்பட்ட மிக உன்னதமான ஒரு காவியமாக என்னால் கருதப்பட்ட இது இன்று எனக்கு ஒரு அடீமை சாசனமாக தெரிகிறது,

இன்று இதனை மீண்டும் படீக்கும் போது கோபம் மட்டும்தான் மிஞ்சுகிறது. ஏனோ இவ் இராமாயணம் எழுதியவரின் சாதீய வெறியை எடுத்துக் காட்டும் ஒரு பண்டை காலத்துக் குப்பைதான் இது என்ற என்ற எண்ணம்தான் மிஞ்சியுள்ளது.

இவ் இராமாயணத்தின் சுருக்கம் என்ன சொல்கிறது என்று இனி தொடர்ந்து பார்ப்போம்.

வட இந்திய மன்னன் தசரதன் (விஷ்னு பக்தர்) மகன் ராமன். ராமன் கடவுள் அல்லது விஷ்னு அவதாரம். சீதையும் அவ்வாறே. காட்டுக்குப் போகும் ராமன் தென்னிந்தியாவில் காண்பது குரங்குகளை. அதாவது அனுமான் சுக்ரீவன் வாலி போன்றோர். இவர்கள் தமிழர்கள். அதாவது தமிழர்கள் குரங்குகள். வாலியை ராமன் மறைந்திருந்து கொன்றது கூட சரி என்று ஒரு அத்தியாயம். வாலி ராமனை விட போரில் சிறந்தவன் என்பதைக் கூட ஏற்றுக் கொள்ளமுடீயாத ஒரு மனநிலை. அப்படிக் கொன்றதை நியாயப்படுத்துவதற்காக ஒரு உப்பிச் சப்பில்லாத காரணங்கள்.

சரி தென்னிந்தியர்கள்தான் வானரர்கள். இலங்கையில் இருப்பவர்களோ ராட்சசர்கள். ஏன் இலங்கையில் இருப்பவர்கள் ராட்சசர்கள்? தங்களைவிட இன்னொரு இனம் மாட மாளிகைகளுடன் அல்லது அதை விட மேன்மையுடன் இருப்பது பொறுக்கவில்லை. உடனே அவர்கள் ராட்சசர்கள் எனும் பெயரால் அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் ராட்சசர்கள் என்றபடியால் அவர்களால் அப்படி இருக்க முடிந்தது. புத்து வேலைகளை ஒரே நேரத்தில் செய்யக் கூடியவன் இராவணன். அதை ஏற்க முடியாது. ஏனெனில் ராமனோ தாங்களோ அப்படியில்லை. ஆதனால் ராவணனுக்கு பத்து தலைகள் என்று சொல்லி சமாளிக்கப் பட்டுள்ளது. நல்ல காலம் பத்து தலைகளும் ஒன்றோடன்று பேசும் என்று சொல்லப் படவில்லை. மொத்தத்தில் சிவ பக்தனான தமிழ் மன்னன் இராவணன் ஒரு ராட்ஷசன் என்று மிக நேர்த்தியாக எழுதப்பட்டுள்ளது.

அத்தோடு இராமன் செல்லும் பாதையில் கொல்லப் பட்டவர்கள் எல்லாருக்கும் பாவ விமோசனம் என்ற promotion வேறு. ஓன்றில் கொல்லப் பட்டவர்கள் எல்லோரும் எதிரிகள் (அதாவது வட இந்தியர்கள் அல்லாதோர்); அல்லது பாவ விமோசனம் கிடைக்கப் பட வேண்டியவர்கள்.

இராமாயணத்தில் எல்லாவித அடிமைத்தனத்தையும் சொன்னபின் பெண்ணடிமை வேறு சொல்லப்பட்டுள்ளது. சீதையை தீக்குளிக்க வைத்து சொல்லப்பட்ட விதத்தை என்னவென்று சொல்வது. ராமரே இப்படியென்றால் வேறு என்னத்தைச் சொல்வது. இந்தியாவில் பெண்ணடிமை பேசுபவர்கள் இராமாயணத்தில் இந்த அத்தியாயத்தை வாசித்தார்களோ தெரியவில்லை.

இராமாயணத்தை மீண்டும் நினைத்துப் பாருங்கள். இராமன் ஒரு மானிடரையும் கொல்ல வில்லை. கொல்லப்பட்டவர்கள் எல்லாம் வானரர்களும் இராட்சசர்களும் வேறு மிருகங்களும் மட்டுமே. இராமாயணத்தின் படி வட இந்தியரைத் தவிர வேறு எவரும் மானிடர் அல்ல.

ஆனாலும் அவர்கள் புத்திசாலிகள். இப்படியொரு நூலை எழுதி அதை நாமும் சோந்து போற்றும்படி வைத்திருப்பது அவர்களுக்கு கிடைத்த ஒரு பெரு வெற்றி.

நாம்தான் அடிமையாக இருப்பதே புத்திசாலித்தனம் என்று நினைப்பவர்களாயிற்றே. ஆகையால் இராமாயணத்தின் பெருமையை உலகுக்கு எடுத்துச் சொல்லி எமது அடிமைத்தனத்தை உறுதி செய்து கொள்வோமாக. வேறு என்னத்தைச் சொல்ல.

http://thiasha.blogspot.com/2006/08/blog-post_15.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

கிருபன்ஸ் மேற்கோள் காட்டியது போன்று, இவன் தெற்கில் உள்ளவன், அவன் வடக்கில் உள்ளவன் என்ற பாகுபாட்டோடு இராமயணம் அமையவில்லை. அதை இனத்துவ அடிப்படையில் நோக்குவது இவர்கள் தான்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

இவ் இராமாயணத்தின் சுருக்கம் என்ன சொல்கிறது என்று இனி தொடர்ந்து பார்ப்போம்.

வட இந்திய மன்னன் தசரதன் (விஷ்னு பக்தர்) மகன் ராமன். ராமன் கடவுள் அல்லது விஷ்னு அவதாரம். சீதையும் அவ்வாறே. காட்டுக்குப் போகும் ராமன் தென்னிந்தியாவில் காண்பது குரங்குகளை. அதாவது அனுமான் சுக்ரீவன் வாலி போன்றோர். இவர்கள் தமிழர்கள். அதாவது தமிழர்கள் குரங்குகள். வாலியை ராமன் மறைந்திருந்து கொன்றது கூட சரி என்று ஒரு அத்தியாயம். வாலி ராமனை விட போரில் சிறந்தவன் என்பதைக் கூட ஏற்றுக் கொள்ளமுடீயாத ஒரு மனநிலை. அப்படிக் கொன்றதை நியாயப்படுத்துவதற்காக ஒரு உப்பிச் சப்பில்லாத காரணங்கள்.

இராமன் கடவுள் சரி... அப்படி எண்றால் கடவுள் ஏன் காட்டுக்கு போக வேணும்...??? கடவுள் ஒருவேளை காட்டுக்குள் தான் வாழ வேண்டுமோ...?? கூனியை இராமன் கல்லால் அடித்தான் அதிலிருந்து கூனிக்கு இராமனை பிடிப்பதில்லை.... இதுவும் இராமாயனம் சொன்னவைதான்... அதாவது ஊனமுற்றவரை கல் கொண்டு தாக்குவது கடவுள் செயலா...???

இராமனை இராமாயணம் மனிதனாகத்தான் சொல்லியது படித்தவந்தான் இராமனை தனது கதாநாயகனாக்கினான்.... அவனுக்கு கோயில் கட்டினான் சிலர் அவனை பின் தொடர்ந்தனர்... பலர் பின் தொடரவில்லை....! இண்றைக்கும் உணர்ச்சி வசப்படும் மனிதனிதர்க்குள் சாதாரணம்...

சரி தென்னிந்தியர்கள்தான் வானரர்கள். இலங்கையில் இருப்பவர்களோ ராட்சசர்கள். ஏன் இலங்கையில் இருப்பவர்கள் ராட்சசர்கள்? தங்களைவிட இன்னொரு இனம் மாட மாளிகைகளுடன் அல்லது அதை விட மேன்மையுடன் இருப்பது பொறுக்கவில்லை. உடனே அவர்கள் ராட்சசர்கள் எனும் பெயரால் அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் ராட்சசர்கள் என்றபடியால் அவர்களால் அப்படி இருக்க முடிந்தது. புத்து வேலைகளை ஒரே நேரத்தில் செய்யக் கூடியவன் இராவணன். அதை ஏற்க முடியாது. ஏனெனில் ராமனோ தாங்களோ அப்படியில்லை. ஆதனால் ராவணனுக்கு பத்து தலைகள் என்று சொல்லி சமாளிக்கப் பட்டுள்ளது. நல்ல காலம் பத்து தலைகளும் ஒன்றோடன்று பேசும் என்று சொல்லப் படவில்லை. மொத்தத்தில் சிவ பக்தனான தமிழ் மன்னன் இராவணன் ஒரு ராட்ஷசன் என்று மிக நேர்த்தியாக எழுதப்பட்டுள்ளது.

அங்கே தமிழர்கள் அல்லது கன்னடர்கள் தான் வானரங்கள் எண்று சொல்ல பட்டு இருக்கிறதா என்ன...??? மகா பாரத்தில் வரும் பீமனும், அனுமனும் ஒரே தகப்பனுக்கு பிறந்தவர்கள் எனும் போது பீமன் வானரமா எனும் கேள்வி உங்களுக்குள் எழவில்லையா...?? இல்லை பீமன் தென்னிந்தியனா எண்று ஏன் கேள்வி கேட்க்க வில்லை... இராமாயணம் வட இந்தியர்கள் தென் இந்தியர்கள் எண்று எங்குமே பிரித்து கதை சொல்ல இல்லை.... வானரங்கள் வசித்த இடம் இலங்கைக்கு அருகில் எண்றால் அவை உண்மையான வானரங்களாக ஏன் இருக்க கூடாது.??

கட்டாயமாக சத்தியத்தின் மூலம் அனுப்ப பட்டு காட்டில் வசித்த இராமன் எப்படி நாட்டுக்குள் போக முடியும்... அதுவும் மனிதர்களை சந்திப்பதுக்கு....?? அதனால்த்தான் கம்பரே இல்லை வான்மீகியினால் பிராணிகள் இராமனுக்கு உதவியதாக எழுதப்பட்ட உண்மை உங்களுக்கு உண்மையில் உறைக்க வில்லையா...??

அத்தோடு இராமன் செல்லும் பாதையில் கொல்லப் பட்டவர்கள் எல்லாருக்கும் பாவ விமோசனம் என்ற promotion வேறு. ஓன்றில் கொல்லப் பட்டவர்கள் எல்லோரும் எதிரிகள் (அதாவது வட இந்தியர்கள் அல்லாதோர்); அல்லது பாவ விமோசனம் கிடைக்கப் பட வேண்டியவர்கள்.

இராமாயணத்தில் எல்லாவித அடிமைத்தனத்தையும் சொன்னபின் பெண்ணடிமை வேறு சொல்லப்பட்டுள்ளது. சீதையை தீக்குளிக்க வைத்து சொல்லப்பட்ட விதத்தை என்னவென்று சொல்வது. ராமரே இப்படியென்றால் வேறு என்னத்தைச் சொல்வது. இந்தியாவில் பெண்ணடிமை பேசுபவர்கள் இராமாயணத்தில் இந்த அத்தியாயத்தை வாசித்தார்களோ தெரியவில்லை.

சிவ புராணத்தின் கூட

புல்லாகி, பூடாய், புழுவாய், மரமாகி

பல் மிருகமாகி பறவையாய் பாம்பாகி

கல்லா மனிதராய், பேயாய், கணங்களாய்,

வல்லசுரராகி முனிவராய் தேவராய் எல்லா

பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன்... எம்பெருமான்

மெய்யேன் உன்னடிகள் கண் உற்று வீடுற்றேன்..

என்று சொல்வதில் மிருகம் பிராணியாக இருந்தாலும் அதுக்கு விமோசனம் பிறப்புக்கள் இருப்பதாக சொல்ல வருகிறது..... பிராணிகள் கூட விமோசனம் அடைந்து நற்கதி அடைய வேண்டும்.... என்பது நல்ல எண்ணம் இல்லையா..??

இராமாயணத்தை மீண்டும் நினைத்துப் பாருங்கள். இராமன் ஒரு மானிடரையும் கொல்ல வில்லை. கொல்லப்பட்டவர்கள் எல்லாம் வானரர்களும் இராட்சசர்களும் வேறு மிருகங்களும் மட்டுமே. இராமாயணத்தின் படி வட இந்தியரைத் தவிர வேறு எவரும் மானிடர் அல்ல.

ஆனாலும் அவர்கள் புத்திசாலிகள். இப்படியொரு நூலை எழுதி அதை நாமும் சோந்து போற்றும்படி வைத்திருப்பது அவர்களுக்கு கிடைத்த ஒரு பெரு வெற்றி.

நாம்தான் அடிமையாக இருப்பதே புத்திசாலித்தனம் என்று நினைப்பவர்களாயிற்றே. ஆகையால் இராமாயணத்தின் பெருமையை உலகுக்கு எடுத்துச் சொல்லி எமது அடிமைத்தனத்தை உறுதி செய்து கொள்வோமாக. வேறு என்னத்தைச் சொல்ல.

http://thiasha.blogspot.com/2006/08/blog-post_15.html

அங்கே சொல்லப்பட்டவை தீய சக்திகளும் தீய எண்ணங்களும் கொண்டவர்களின் அழிவு சம்பந்தமானது.... இராணவனின் தம்பிகள் எல்லாருமே நல்லவராகத்தான் சித்தரிக்க பட்டார்கள்... பலர் இராவணனுக்காக போரிட்டனர்... ஒருவர் அணிமாறினார்... தங்கை சூர்ப்பநகை..??? கொட்டவராகவும் இராவணனின் இந்த நிலைக்கு காரணமாகவும் ,மனைவி மண்டோதரி நல்லவராகவுக் சொல்லப்பட்டார்...

அதை எல்லாம் விட்டு அவர்கள் உங்களைத்தான் வானரர்கள் அசுரர்கள் என்று சொன்னார்கள் என்பது உங்களின் மிகைப்படுத்த பட்ட தாள்வு மனப்பான்மை.... அதில் இருந்து நீங்களாகத்தான் வெளியில் வர வேண்டும்....

Share this post


Link to post
Share on other sites

உங்களுடைய வாதம் வேடிக்கையாக இருக்கின்றது. இந்து மதம் மூளைச் சலவை என்ற உங்களுடைய வாதத்தை எடுத்தால், தேசியம், இனம், மொழி என்று நாம் காட்டுகின்ற எல்லாவற்றையும் மூளைச் சலவையாகவே பிறரால் இனம் காட்டலாம். காட்டவும் படுகின்றது. இங்கே தாங்கள் செய்கின்ற வாதத்தை அதற்குப் பொருத்திப் பாருங்கள். தாரளமாகப் பொருந்தும்.

ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குப் பிடித்த கொள்கைகளுக்கு ஏற்ற வித்தில் வாதங்களைத் திரிப்பது ஒன்றும் புதிதல்ல.

மதம் தனிமனித செயற்பாட்டைக் கிள்ளியெறிகின்றது என்ற கருத்துக்கு முன்பு ஒரு தடவை யாரோ கேட்ட கேள்விக்கு நண்பர் இன்னுமோருவன் அளித்த பதில் தான் ஞாபகம் வருகின்றது. அவ்வாறு மதப்பற்றுள்ளவர்களை வளரவிடாது மதம் தடுக்குமாக இருந்தால் மதப்பற்றில்லாதவர்களாகக் காட்டிக் கொள்ளும் கணிசமானவர்கள் உள்ளார்களே. அவர்கள் எம் சமூகத்தில் மதப்பற்றுள்ளவர்களை விட என்ன அதிகம் சாதித்தார்கள் என்று கேட்டிருந்தார்.

சொல்லப் போனால் ஒவ்வொருவருடைய தனிமனித ஆளுமைக்கும் மதம் ஒரு தடை அல்ல. அதற்கு வேறு காரணம். ஆனால் வாதங்களை நியாயம் செய்யத் தேடப்படுகின்ற பதில்கள் தான் இவை. எம் சமூகத்தில் மதப்பற்றுள்ளவர்கள் தான் பெரும்பாலும் படித்தவர்களாகவும், உயர்பதவியில் வகிப்பதும் கண்கூடு. மதப்பற்றில்லாதவர்கள் என்போர்கள் சமூகத்தில் என்ன நிலையைக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் என்பதும் கண்கூடு.

சொல்லப் போனால் மதம் என்பது ஒருவருக்கு மத அமைதியையும், ஆறுதலலையும் வழங்குவதால் தான் அவன் சாதிப்பதற்கு ஏதுவாகின்றது.

மதப்பற்றுள்ளவர்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தெரியும். யாரும் கண்ணீர்( நீலிக்கண்ணீராகட்டும்) வடிக்கத் தேவையில்லை. தாங்கள் சமூகத்தில் என்ன செய்ய முடிகின்றதோ அதைச் செய்து விட்டு அழைக்கலாம்.

ராசா உண்மை தான் தேசியம், இனம், மொழி என்பனவும் மக்களின் செயல்கள் சிந்தனைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கில் மற்றவர்களை அடக்கி ஆழும் நோக்கில் போதிக்கப்படும் பொழுது மூளைச் சலவையாகும்.

மதம் என்பது அடிப்படையில் தனிநபர் உளவியல்-> நம்பிக்கை-> பயம் என்ற திறவுகோலினூடாக அவர்கள் மீது ஒரு ஆழுமையை பிரயோகிக்க உருவாக்கப்பட்ட நிர்வாகக் கட்டமைப்பு. அந்தத் தந்திரோபாயம் கால ஓட்டத்தினால் இன்று மொழி இனம் போன்று கலாச்சாரத்தின் ஒரு சமனான அங்கமாக தவறாகக் காட்டப்படுகிறது. அதனால் மதத்தையும் மொழியோடு சமதட்டில் வைத்துப்பார்ப்பது பலருக்கு சரியாகப்படுகிறது.

தான் நம்பும் "ஒன்று" (மதம்) எப்படி தனது ஆளுமைக்கு தடையாக இருக்கு என்று ஒருவரால் உணர முடியும்? அது அவர் மதம் மீது வைத்திருக்கு நம்பிக்கை மதிப்பு ஏதிர்பார்ப்பு என்பவற்றிற்கு முழுவதிலும் முரணானது அல்லவா? என்று அவர் தனது நம்பிக்கை தடையாக இருக்கிறது என்று உணர்கிறாரோ அந்தக் கணமே அவர் மதத்தில் நம்பிக்கை இழந்துவிட்டார் அல்லது அந்த நம்பிக்கை பற்றி objective ஆக கேள்வி கேப்பதற்குரிய சிந்தனைச் சுதந்திரத்தை அடைந்துவிட்டார்.

மதத்தில் நம்பிக்கை இருப்பது என்பது ஒரு சான்றிதளாக சமூகக் கட்டமைப்பில் ஒரு அங்கீகாரத்தை கொடுப்பதாக வழர்த்தெடுக்கப்பட்ட பின்னணியை ஆழமாகப் பார்க்க முயற்சித்தால் ஏன் பல சந்ததிகளின் பின் இன்று பார்க்கும் பொழுது மத நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் "படித்தவர்களாக" "உயர் பதவி வகிப்பவர்களாக" நன்நடத்தை கொண்டவர்களாக" தெரிகிறது என்று விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

ஒரு நாட்டில்-சமூகத்தில் கொமூனிசம் பல சந்ததிகளாக வேரூன்றி இருந்தால் அந்தக் கொள்கையின் அடிப்படையில் தமது வாழ்வை அமைத்துக் கொண்டவர்கள் தான் "படித்தவர்களாக" "உயர்பதவியில் உள்ளவர்களாக" "நன்நடத்தை கொண்டவர்களாக" அந்த சமூக கட்டமைப்பில் தெரிவார்கள்.

எந்த நிர்வாக சமூகக் கட்டுப்பாட்டுக் கொள்கை ஒரு நாட்டில் சமூக அமைப்பில் வேரூன்றி இருக்கிறதோ அதை நம்புவர்கள் அதன் படி இயங்குபவர்கள் தான் அந்த சமூகத்தில் வெற்றிபெற்றவர்களாக புகழ் கீர்த்தியோடு இருப்பார்கள் அல்லது அப்படிப் பட்ட ஒரு தோற்றப்பாட்டோடு காணப்படுவார்கள். அந்த வகையில் அதீத மத நம்பிக்கை கொண்ட எமது சமூகத்தில் உங்களது அவதானிப்பு ஒன்றும் ஆச்சரியமானது அல்ல.

மத நம்பிக்கை அற்றவர்கள் என்ன அதிகமாக சாதித்திருக்கிறார்கள் என்பது உங்கள் போன்றோரின் பார்வையில் நிச்சயம் நியாயமான கேள்வி. வேற்று சமூகக் கட்டமைப்பில் (உதாரணத்திற்கு புலம்பெயர்ந்த சூழல்) யாரால் அதிகமாக சாதிக்க முடிகிறது? சாதிப்பது என்பது sterotyped individual life story ஆக சான்றிதள் படிப்பை முடித்து வேலை எடுத்து கலியாணம் கட்டி பிள்ளை குட்டி பெறுவது அல்ல.

தற்பொழுது உலக அளவில் சாதித்திருப்பவர்களாக கருதக் கூடிய சமூகங்கள் இனக் குழுமங்கள் மதத்திற்கு எந்தளவிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார்கள் என்பதை வைத்து அறிந்து கொள்ளலாம் சமூக நிலையில் தாக்கம் செலுத்தி நெறிப்படுத்தி நல் வழிப்படுத்துவதாக கூறப்படும் மதத்தின் உண்மையான பங்களிப்பை.

மதப் பற்றில்லாதவர்களில் ஒரு பகுதியினர் சமூகத்தில் கீழ் நிலையில் இருப்பதும் மத நம்பிக்கை கொண்டவர்களில் ஒரு பகுதியினர் படித்து உயர் நிலையில் இருப்பது உங்களுக்கு கண்கூடாக தெரியும் micro level அவதானிப்பு மட்டுமே. ஆனால் macro level இல் அதீத மத நம்பிக்கையில் கட்டுண்டு இருக்கும் சமூகங்களை இனக் குழுமங்ககளைக் கொண்ட நாடுகளில் உள்ள பிரச்சனைகளும் அங்கு நிலவும் உள்நாட்டு யுத்தங்கள் வறுமை வாழ்க்கைத் தராதரம் சுகாதாரம் தலமைத்துவப் பிரச்சனைகள் அதை விடப் பெரிய செய்தியை கண்கூடாக சொல்கின்றன.

மதம் என்ற வட்டத்திற்குள் சிறைப்பட்டிருந்தபடி மன நிம்மதியையும் வழிகாட்டல்களையும் தேடினால் இந்த பிரச்சனைகளின் macro view தெரிவதும் அதற்கான காரணகர்த்தாக்களை அறிவதும் கடினம் தான்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

கிருபன்

இராமாயணம் அந்தக் காலத்து வாழ்வியலை ஓரளவும் அது உருப்பெற்ற இடத்து புவியில் பற்றிய தகவல்களை கொஞ்சத்தையும் பிரதிபலிக்கும் கற்பனைக் கதை. அதன் உண்மையான நோக்கம் வேறு என்று உவர்களோடு கருத்தாட முயல்வது...

ரஜனியின் கட்டவுட் இற்கு பாலாபிசேகம் செய்தவர்களிற்கும் பாற்குடம் தூக்கி காவடி எடுத்தவர்களிற்கும் சிவாஜி படம் எடுத்ததன் நோக்கத்தை விளங்கப்படுத்துவது போன்றது.

இன்னமும் 2000...3000 வருடங்களால் குஸ்புவின் கோவில் அகழ்வாராச்சியல் அம்பிட்டால் சொல்வார்கள் குஸ்பு கதாநாயகியாக நடித்த படங்களை காட்டி அது அவாவின் உண்மையான வாழ்வின் பிரதிபலிப்பு இலக்கியப் படைப்பு. அதனால் தான் மக்கள் தெய்வமாக வழிபட்டவை என்று.

அது மாத்திரமில்லை சிவாஜி என்ற இலக்கியப் படைபில் உள்ள பல்லேலக்கா பல்லேலக்கா என்ற கவினயமான அத்தியாத்தில "தமிழ்நாடும் அமெரிக்கா ஆகும்" என்று பொருளாதார ரீதியில் அறிவுபுhர்வமாக எதிர்வு கூறப்பட்டது எண்ணுவினம்.

வேறை ஏதோ படத்தில செவ்வாய்க்கு போய்வரலாம் என்றும் முந்தி ஏதோ பாட்டு கேட்டமாதிரி ஞாபகம் இருக்கு. உதை கேட்டுப்புட்டுத்தான் NASA Mars rover விட்டது எண்டும் சொல்லுவினம்.

உது குணப்படுத்த முடியாத chronic வியாதி.

Share this post


Link to post
Share on other sites

மத நம்பிக்கைக்குள் மூழ்கி திளைத்த "யூத இனம்தான்" உலகிலேயே அதிகமாக அறிவியல் ஆற்றலை கொண்டு செயற்படவர்களாகிறார்கள்.... மத நம்பிக்கையில் யூதர்கள் இஸ்லாமியர்களை விடவும் தீவிரமானவர்கள்.... உலகில் அதிக ஆற்றல் படைத்தவர்களும் யூதர்கள்தான்...

உங்கள் எவ்வரின் மத்துக்கு எதிரான சித்தாந்தமும் யூதர்கள் முன் அடி பட்டு போகும்...

இராமாயனத்தின் நோக்கம் என்ன என்பது எவ்வளவு விளக்கமாக சொன்னாலும் சிலருக்கு ஏறாது அது கிருபன் அண்ணாவுக்கு அப்படி இல்லை எண்று நினைக்கிறேன்...

மற்றவரை எப்போது நோயாளியாக காணுபவனின் psycho தனம் தான் இங்கை பரவி நிக்கிறது....!

Share this post


Link to post
Share on other sites

The Case Against Religion

by Albert Ellis

Before we can talk sensibly about religion – or almost anything else – we should give some kind of definition of what we are talking about. Let me, therefore, start with what I think are some legitimate definitions of the term religion. Other concepts of this term, of course, exist; but what I am talking about when I use it is as follows.

According to Webster’s New Word Dictionary, religion is: “(1) belief in a divine or superhuman power or powers to be obeyed and worshipped as the creator(s) and ruler(s) of the universe; (2) expression of this belief in conduct and ritual.”

English and English, in their Comprehensive Dictionary of Psychological and Psychoanalytical Terms (1958), define religion as “a system of beliefs by means of which individuals or a community put themselves in relation to god or to a supernatural world and often to each other, and from which the religious person derives a set of values by which to judge events in the natural world.”

The Columbia Encyclopedia notes that “when a man becomes conscious of a power above and beyond the human, and recognizes a dependence of himself upon that power, religion has become a factor in his being.”

These, then, are the definitions of religion which I accept and which I shall have in mind as I discuss the religious viewpoint in this paper. Religion, to me, must include some concept of a deity. When the term is used merely to denote a system of beliefs, practices, or ethical values which are not connected with any assumed higher power, then I believe it is used loosely and confusingly; since such a nonsupernatural system of beliefs can more accurately be described as a philosophy of life or a code of ethics, and it is misleading to confuse a believer in this general kind of philosophy or ethical code with a true religionist.

Every Atheist, in other words, has some kind of philosophy and some code of ethics; and many Atheists, in fact, have much more rigorous life philosophies and ethical systems than have most deists.

Someone Is Religious

It therefore seems silly to say that someone is religious because he happens to be philosophic or ethical; and unless we rigorously use the term religion to mean some kind of faith unfounded on fact, or dependency on some assumed superhuman entities, we broaden the definition of the word so greatly as to make it practically meaningless.

If religion is defined as man’s dependence of a power above and beyond the human, as a psychotherapist I find it to be exceptionally pernicious. For the psychotherapist is normally dedicated to helping human beings in general, and his patients in particular, to achieve certain goals of mental health, and virtually all these goals are antithetical to a truly religious viewpoint.

Let us look at the main psychotherapeutic goals. On the basis of twenty years of clinical experience, and in basic agreement with most of my professional colleagues (such as Brasten, 1961; Dreikurs, 1955; Fromm, 1955; Goldstein 1954; Maslow, 1954, Rogers, 1957; and Thorne, 1961), I would say that the psychotherapist tries to help his patients to be minimally anxious and hostile; and to this end, he tries to help them to acquire the following kind of personality traits:

1. Self-interest. The emotionally healthy individual should primarily be true to himself and not masochistically sacrifice himself for others. His kindness and consideration for others should be derived from the idea that he himself wants to enjoy freedom from unnecessary pain and restriction, and that he is only likely to do so by helping create a world in which the rights of others, as well as his own, are not needlessly curtailed.

2. Self-direction. He should assume responsibility for his own life, be able independently to work out his own problems, and while at times wanting or preferring the cooperation and help of others, not need their support for his effectiveness and well-being.

3. Tolerance. He should fully give other human beings the right to be wrong; and while disliking or abhorring some of their behavior, still not blame them, as persons, for performing this dislikeable behavior. He should accept the fact that all humans are remarkably fallible, never unrealistically expect them to be perfect, and refrain from despising or punishing them when they make inevitable mistakes and errors.

4. Acceptance of uncertainty. The emotionally mature individual should completely accept the fact that we live in a world of probability and chance, where there are not, nor probably ever will be, any absolute certainties, and should realize that it is not at all horrible, indeed – such a probabilistic, uncertain world is most conducive to free thought.

5. Flexibility. He should remain intellectually flexible, be open to change at all times, and unbigotedly view the infinitely varied people, ideas, and things in the world around him.

6. Scientific thinking. He should be objective, rational and scientific; and be able to apply the laws of logic and of scientific method not only to external people and events, but to himself and his interpersonal relationships.

7. Commitment. He should be vitally absorbed in something outside of himself, whether it be people, things, or ideas; and should preferably have at least one major creative interest, as well as some outstanding human involvement, which is highly important to him, and around which he structures a good part of his life.

8. Risk-taking. The emotionally sound person should be able to take risks, to ask himself what he really would like to do in life, and then to try to do this, even though he has to risk defeat or failure. He should be adventurous (though not necessarily foolhardy); be willing to try almost anything once, just to see how he likes it; and look forward to some breaks in his usual life routines.

9. Self-acceptance. He should normally be glad to be alive, and to like himself just because he is alive, because he exists, and because he (as a living being) invariably has some power to enjoy himself, to create happiness and joy. He should not equate his worth or value to himself on his extrinsic achievements, or on what others think of him, but on his personal existence; on his ability to think, feel, and act, and thereby to make some kind of an interesting, absorbed life for himself.

These, then, are the kind of personality traits which a psychotherapist is interested in helping his patients achieve and which he is also, prohylactically, interested in fostering in the lives of millions who will never be his patients.

Now, does religion – by which again, I mean faith unfounded on fact, or dependence on some supernatural deity – help human beings to achieve these healthy traits and thereby to avoid becoming anxious, depressed, and hostile?

The answer, of course, is that it doesn’t help at all; and in most respects it seriously sabotages mental health. For religion, first of all, is not self-interest; it is god-interest.

The religious person must, by virtual definition, be so concerned with whether or not his hypothesized god loves him, and whether he is doing the right thing to continue to keep in this god’s good graces, that he must, at very best, put himself second and must sacrifice some of his most cherished interests to appease this god. If, moreover, he is a member of any organized religion, then he must choose his god’s precepts first, those of this church and it’s clergy second, and his own views and preferences third.

No Views Of His Own

In a sense, the religious person must have no real views of his own; and it is presumptuous of him, in fact, to have any. In regard to sex-love affairs, to marriage and family relations, to business, to politics, and to virtually everything else that is important in his life, he must try to discover what his god and his clergy would like him to do; and he must primarily do their bidding.

Masochistic self-sacrifice is an integral part of almost all organized religions: as shown, for example, in the various forms of ritualistic self-deprivation that Jews, Christians, Mohammedans, and other religionists must continually undergo if they are to keep in good with their assumed gods.

Masochism, indeed, stems from an individuals’s deliberately inflicting pain on himself in order that he may guiltlessly permit himself to experience some kind of sexual or other pleasure; and the very essence of most organized religions is the performance of masochistic, guilt-soothing rituals, by which the religious individual gives himself permission to enjoy life.

Religiosity, to a large degree, essentially is masochism; and both are forms of mental sickness. In regard to self-direction, it can easily be seen from what just been said that the religious person is by necessity dependant and other-directed rather that independent and self-directed. If he is true to his religious beliefs he must first bow down to his god; to the clergy who this god’s church; and third, to all the members of his religious sect, who are eagle-eyedly watching him to see whether he defects an iota from the conduct his god and his church define as proper.

If religion, therefore, is largely masochism, it is even more dependency. For a man to be a true believer and to be strong and independent is impossible; religion and self-sufficiency are contradictory terms.

Tolerance again, is a trait that the firm religionist cannot possibly possess. “I am the Lord thy God and thou shalt have no other gods before me,” saith Jehovah. Which means in plain English, that whatever any given god and his clergy believe must be absolutely, positively true; and whatever any other person or group believes must be absolutely, positive false.

Democracy, permissiveness, and the acceptance of human fallibility are quite alien to the real religionist – since he can only believe that the creeds and commands of his particular deity should, ought, and must be obeyed, and that anyone who disobeys the is patently a knave.

Religion, with its definitional absolutes, can never rest with the concept of an individual’s wrong doing or making mistakes, but must inevitably all to this the notion of his sinning and of his deserving to be punished for his sins. For, if it is merely desirable for you to refrain from harming others or committing other misdeeds, as any non-religious code of ethics will inform you that it is, then if you make a mistake and do commit some misdeeds, you are merely a wrong-doer, or one who is doing an undesirable deed and who should try to correct himself and do less wrong in the future. But is it is god-given, absolute law that you shall not, must not do a wrong act, and actually do it, you are then a mean, miserable sinner, a worthless being, and must severely punish yourself (perhaps eternally, in hell) for being a wrongdoer, being a fallible human.

Religion, then, by setting up absolute, god-given standards, must make you self-deprecating and dehumanized when you err; and must lead you to despise and dehumanize others when they act badly. This kind of absolutistic, perfectionistic thinking is the prime creator of the two most corroding of human emotions: anxiety and hostility.

If one of the requisites for emotional health is acceptance of uncertainty, then religion is obviously the unhealthiest state imaginable: Since its prime reason for being is to enable the religionist to believe a mystical certainty.

Just because life is so uncertain, and because millions of people think that they cannot take its vicissitudes, they invent absolutistic gods, and thereby pretend that there is some final, invariant answer to things. Patently, these people are fooling themselves – and instead of healthfully admitting that they do not need certainty, but can live comfortably in this often disorderly world, they stubbornly protect their neurotic beliefs by insisting that there must be the kind of certainty that they foolishly believe that they need.

This is like a child’s believing that he must have a kindly father in order to survive; and then, when his father is unkindly, or perhaps has died and is nonexistent, he dreams up a father (who may be a neighbor, a movie star, or a pure figment of his imagination) and he insists that this dream-father actually exists.

The trait of flexibility, which is so essential to proper emotional functioning, is also blocked and sabotaged by religious belief. For the person who dogmatically believes in god, and who sustains this belief with a faith unfounded in fact, which a true religious of course must, clearly is not open to change and is necessarily bigoted.

If, for example, his scriptures or his church, tell him he shalt not even covet his neighbor’s wife – let alone have actual adulterous relations with her! – he cannot ask himself, “Why should I not lust after this women, as long as I don’t intend to do anything about my desire for her? What is really wrong about that?” For his god and his church have spoken; and there is no appeal from this arbitrary authority, once he has brought himself to accept it.

Any time, in fact, anyone unempirically establishes a god or a set of religious postulates which have a superhuman origin, he can thereafter use no empirical evidence whatever to question the dictates of this god or those postulates, since they are (by definition) beyond scientific validation.

The best he can do, if he wants to change any rules that stem from his religion, is to change the religion itself. Otherwise, he is stuck with the absolutistic axioms, and their logical corollaries, that he himself has initially accepted on faith. We may therefore note again that, just as religion is masochism, other-directedness, intolerance, and refusal to accept uncertainty, it also is mental and emotional inflexibility.

In regard to scientific thinking, it practically goes without saying that this kind of cerebration is quite antithetical to religiosity. The main canon of the scientific method – as Ayer (1947), Carnap (1953), Reichenbach (1953), and a host of other modern philosophers of science have pointed out – is that, at least in some final analysis, or in principle, all theories be confirmable by some form of human experience, some empirical referent. But all religions which are worthy of the name contend that their superhuman entities cannot be seen, heard, smelled, tasted, felt, or otherwise humanly experienced, and that their gods and their principles are therefore distinctly beyond science.

To believe in any of these religions, therefore, is to be unscientific at least to some extent; and it could be contended that the more religious one is, the less scientific one tends to be. Although a religious person need not be entirely unscientific (as, for that matter, a raving maniac need not be either), it is difficult to see how he could be perfectly scientific.

While a person may be both scientific and religious (as he may be at times sensible and at other times foolish) it is doubtful if an individual’s attitude may simultaneously be truly pious and objective.

In regard to the trait of commitment, the religious individual may – for once! – have some advantages. For if he is truly religious, he is seriously committed to his god, his church, or his creed; and to some extent, at least, he thereby acquires a major interest in life.

Religious commitment also frequently has its serious disadvantages, since it tends to be obsessive-compulsive; and it may well interfere with other kinds of healthy commitments – such as deep involvements in sex-love relations, in scientific pursuits, and even in artistic endeavors. Moreover, it is a commitment that is often motivated by guilt or hostility, and may serve as a frenzied covering-up mechanism which masks, but does not really eliminate, these underlying disturbed feelings. It is also the kind of commitment that is based on falsehoods and illusions, and that therefore easily can be shattered, thus plunging the previously committed individual into the depths of disillusionment and despair.

Not all forms of commitment, in other words, are equally healthy. The grand inquisitors of the medieval catholic church were utterly dedicated to their “holy” work, and Hitler and many of his associates were fanatically committed to their Nazi doctrines. But this hardly proves that they are emotionally human beings.

When religious individuals are happily committed to faith, they often tend to be fanatically and dogmatically committed in an obsessive-compulsive way that itself is hardly desirable. Religious commitment may well be better for a human being than no commitment to anything. But religion, to a large degree, is fanaticism – which, in turn, is an obsessive-compulsive, rigid form of holding to a viewpoint that invariably masks and provides a bulwark for the underlying insecurity of the obsessed individual.

In regard to risk-taking, it should be obvious that the religious person is highly determined not to be adventurous nor to take any of life’s normal risks. He strongly believes in unvalidatable assumptions precisely because he does not want to risk following his own preferences and aims, but wants the guarantee that some higher power will back him.

Enormously fearing failure, and falsely defining his own worth as a person in terms of achievement, he sacrifices time, energy, and material goods and pleasures to the worship of the assumed god, so that he can at least be sure that this god loves and supports him. All religions worthy of the names are distinctly inhibiting – which means, in effect, that the religious person sells his soul, surrenders his own basic urges and pleasures, so that he may feel comfortable with the heavenly helper that he himself has invented. Religion, then is needless inhibition.

Finally, in regard to self-acceptance, it should again be clear that the religious devotee cannot possibly accept himself just because he is alive, because he exists and has, by mere virtue of his aliveness, some power to enjoy himself. Rather, he must make his self-acceptance utterly contingent on the acceptance of his definitional god, the church and clergy who also serve this god, and all other true believers in his religion.

If all these extrinsic persons and things accept him, he is able – and even then only temporarily and with continued underlying anxiety – to accept himself. Which means, of course, that he defines himself only through the reflected appraisals of others and loses any real, existential self that he might otherwise keep creating. Religion, for such an individual, consequently is self-abasement and self-abnegation – as, of course, virtually all the saints and mystics have clearly stated that it is.

If we summarize what we have just been saying, the conclusion seems inescapable that religion is, on almost every conceivable count, directly opposed to the goals of mental health – since it basically consists of masochism, other-directness, intolerance, refusal to accept uncertainty, unscientific thinking, needless inhibition, and self-abasement. In the one area where religion has some advantages in terms of emotional hygiene – that of encouraging hearty commitment to a cause or project in which the person may vitally absorbed – it even tends to sabotage this advantage in two important ways: (a) it drives most of its adherents to commit themselves to its tenets for the wrong reasons – that is, to cover up instead of to face and rid themselves of their basic insecurities; and (B) it encourages a fanatic, obsessive-compulsive kind of commitment that is, in its own right, a form of mental illness.

If we want to look at the problems of human disturbance a little differently, we may ask ourselves, “What are the irrational ideas which people believe and through which they drive themselves into severe states of emotional sickness?”

Exploring the Question

After exploring this question for many years, and developing a new form of psychotherapy which is specifically directed at quickly unearthing and challenging the main irrational ideas which make people neurotic and psychotic, I have found that these ideas may be categorized under a few major headings (Ellis, 1962;Ellis and Harper, 1961a, 1961b). Here, for example, are five irrational notions, all or some of which are strongly held by practically every seriously disturbed person; here, along with these notions, are the connections between and commonly held religious beliefs.

Irrational idea No.1 is the idea that it is a dire necessity for an adult to be loved or approved of by all the significant figures in his life. This idea is bolstered by the religious philosophy that if you cannot get certain people to love or approve of you, you can always fall back on god’s love. The thought, however, that it is quite possible for you to live comfortably in the world whether or not other people accept you is quite foreign to both emotionally disturbed people and religionists.

Irrational idea No.2 is the idea that you must be thoroughly competent, adequate, and achieving in all possible respects, otherwise you are worthless. The religionists say that no, you need not be competent and achieving, and in fact can be thoroughly inadequate – as long as god loves you and you are a member in good standing of the church. But this means, of course, that you must be a competent and achieving religionist – else you are no damned good.

Irrational idea No.3 is the notion that certain people are bad, wicked, and villainous and that they should be severely blamed and punished for their sins. This is the ethical basis, of course, of virtually all true religions. The concepts of quilt, blaming, and sin are, in fact, almost synonymous with that of revealed religion.

Irrational idea No. 4 is the belief that it is horrible, terrible, and catastrophic when things are not going the way you would like them to go. This idea, again, is the very core of religiousity, since the religious person invariably believes that just because he cannot stand being frustrated, and just because he must keep worrying about things turning out badly, he needs a supreme deity to supervise his thoughts and deeds and to protect him from anxiety and frustrations.

Irrational idea No. 5 is the idea that human unhappiness is externally caused and that people have little or no ability to control their sorrows or rid themselves of their negative feelings. Once again, this notion is the essence of religion, since real religions invariably teach you that only by trusting in god and relying on praying to him will you be able to control your sorrows of counteract your negative emotions.

Similarly, if we had time to review all the other major irrational ideas that lead humans to become and to remain emotionally disturbed, we could quickly find that they are coextensive with, or are strongly encouraged by, religious tenets.

If you think about the matter carefully, you will see this close connection between mental illness and religion is inevitable and invariant, since neurosis or psychosis is something of a high-class name for childishness or dependency; and religion, when correctly used, is little more that a synonym for dependency.

In the final analysis, then, religion is neurosis. This is why I remarked, at a symposium on sin and psychotherapy held by the American Psychological Association a few years ago, that from a mental health standpoint Voltaire’s famous dictum should be reversed: for if there were a god, it would be necessary to uninvent him.

If the thesis of this article is correct, religion goes hand in hand with the basic irrational beliefs of human beings. These keep them dependant, anxious, and hostile, and thereby create and maintain their neuroses and psychoses. What then is the role of psychotherapy in dealing with the religious views of disturbed patients? Obviously, the sane and effective psychotherapist should not – as many contemporary psychoanalytic Jungian, client-centered, and existentialist therapists have contended he should – go along with the patients’ religious orientation and try to help these patients live successfully with their religions, for this is equivalent to trying to help them live successfully with their emotional illness.

Dr. Albert Ellis is a scholar who holds a Ph.D. degree in psychotherapy

http://www.machineslikeus.com/articles/Cas...stReligion.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

அடுத்தவனைப் பார்த்து அடிக்கடி மனநோயாளி என்று சொல்லுறது ஒரு வகை மன நோயின் பாதிப்பு..!

இராமர் பாலம்.. இப்ப சமய பாடமா நிற்குது...

சில கட்டுரைகளை ஒட்டும் போது.. அவற்றை ஆராய்ஞ்சு பார்த்து ஒட்டனும்...

Spirituality and Religion in Recovery From Mental Illness

edited by Roger D. Fallot, Ph.D.; New Directions for Mental Health Services, number 80, Winter 1998

The editor, who is codirector of Community Connections in Washington, D.C., lists several reasons for expanding the role of religion and spirituality in mental health services: these dimensions are central to the self-understanding and the recovery experiences of many consumers; understanding religion's place in a particular culture enhances the cultural sensitivity of services; and research indicates that religion is often related to more positive outcomes. He and other contributors write about such topics as mental health professionals concerns about incorporating spirituality in work with seriously mentally ill people and clients' desriptions of their spiritual experiences. Also presented are ideas for expanding the role of spirituality in mental health services through the use of religious-issues group therapy, a mind-body group for people with severe mental disorders, and educational and support programs for people with mental illness offered by faith communities.

தியானம்.. மற்றும் மத அனுட்டானங்கள்.. மன அமைதிக்கு இடமளிக்கின்றன என்பது.. இப்போ மன நோய்களில் இருந்து விடுதலை பெறக் கூட உதவுகின்றன என்பதை இக்கட்டுரை சொல்கிறது.

இதன் முழு நீள பிடி எவ் ஐ கீழுள்ள இணைப்பில்.. தரவிறக்கிப் பார்க்கவும்..

http://psychservices.psychiatryonline.org/.../full/50/7/979b

எதிலும் தீவிரமான நிலை.. அது மதமாகலாம்.. மத எதிர்ப்பாகலாம்..கலாசாரம் ஆகலாம்.. கலாச்சார எதிர்ப்பாகலாம்.. காதல் ஆகலாம்.. காதல் எதிர்ப்பாகலாம்.. பாசமாகலாம்..பணம் ஆகலாம்.. பண வெறுப்பாகலாம்.. கல்வியாகலாம்.. நான் எழுதிறதுதான் சரி மற்றவர்கள் மென்ரல்கள் என்று சொல்லுற தீவிர நிலை கூட..இவை மன நோயில் கொண்டு போய் முடிக்க வாய்ப்புண்டு.

நம்முன்னோர் தானே சொல்லிட்டினம்.. அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சு என்று..! :P

Share this post


Link to post
Share on other sites

இது இராமர் கட்டிய பாலம் என்பதற்கு இதுவரை இங்கு என்ன அறிவியல் ரீதியான ஆதரங்கள் வைக்கப் பட்டுள்ளன?

ஒரு புராணக் கதையில் வரும் சம்பவங்கள் தான் உங்கள் ஆதரங்களா?

இப்படியான புராணக்கதைகள் உண்மையானவை என்றால், சபேசன் அவற்றை இங்கு முன் வைத்து சில கேள்விகளை எழுப்பிய போது, ஏன் சார் ஸ்பைடர் மான் மாதிரி இவை எல்லாம் கற்பனைக் கதைகள் என்று வாதாடியவர்களே , இயற்கையாக இருக்கும் மணத்திட்டை பாலம் எனவும் அதனை இராமர் கட்டினார் என ,அதற்கு ஆதாரமாக புராணக்கதை ஒன்றை வைப்பது எங்கனம்?

இவர்களைப் பீடித்திருப்பது மத நோய் அன்றி வேறென்ன?

Share this post


Link to post
Share on other sites

இது இராமர் கட்டிய பாலம் என்பதற்கு இதுவரை இங்கு என்ன அறிவியல் ரீதியான ஆதரங்கள் வைக்கப் பட்டுள்ளன?

ஒரு புராணக் கதையில் வரும் சம்பவங்கள் தான் உங்கள் ஆதரங்களா?

இப்படியான புராணக்கதைகள் உண்மையானவை என்றால், சபேசன் அவற்றை இங்கு முன் வைத்து சில கேள்விகளை எழுப்பிய போது, ஏன் சார் ஸ்பைடர் மான் மாதிரி இவை எல்லாம் கற்பனைக் கதைகள் என்று வாதாடியவர்களே , இயற்கையாக இருக்கும் மணத்திட்டை பாலம் எனவும் அதனை இராமர் கட்டினார் என ,அதற்கு ஆதாரமாக புராணக்கதை ஒன்றை வைப்பது எங்கனம்?

இவர்களைப் பீடித்திருப்பது மத நோய் அன்றி வேறென்ன?

உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..

நாசாவே குழம்பிப் போயிருக்கு இந்தப் பாலத்தால...!

புவியியல் அடிப்படையில் இதன் இருப்பை இராமாயணம் இனங்காட்டியது... என்ற ஒன்றைத்தான் இங்கு வலியுறுத்தினம். அது இராமர் கட்டிய பாலமா இல்ல.. இயற்கையான மணற்திட்டா என்பதற்கு இன்னும் சரியான விளக்கங்கள் வரல்ல. நாசா கூட இரண்டு விதமான கருத்துக்களையும் சொல்லி இருக்கு. இப்ப இறுதியாக தான் உத்தியோக பூர்வமாச் சொல்லேல்ல என்று வேற பின்வாங்கி நிற்குது.

இதையும் வாசிங்க சார்..

http://kalyan97.wordpress.com/2007/08/01/500/

- Forwarded message -

From: JSC-Earthweb <jsc-earthweb@mail.nasa.gov>

Date: Aug 2, 2007 3:24 AM

Subject: RE: Evidences for human activity in Rama Setu (Adam’s bridge)

To: kalyan97 <kalyan97@gmail.com>

Thank you for contacting us regarding this issue. Our response to inquiries regarding Adam’s Bridge is based solely on the information captured in the astronaut photography dataset. Astronaut photography does not provide information on the age of islands in the Palk Strait, nor can it provide information on the subsurface structure or composition of the islands. We therefore cannot speculate on the validity of other origin narratives for the Palk Strait islands.

Chains of islands typically form from a variety of natural geological processes and their occurrence, by themselves, is not evidence of any human activity. We offer no conclusion regarding the ultimate origin of the Palk Strait islands in the response that has been widely quoted, we simply state that island chains form by natural processes. Based on the vast majority of scientifically rigorous, published studies of island chains around the world this statement is valid. To interpret our response as a scientifically rigorous conclusion as to the nature of the Palk Strait islands is both a misinterpretation and misreporting of our response, and is inappropriate considering the limitations of our data.

Thank you for your interest in astronaut photography of Earth!

Earthweb

The Gateway to Astronaut Photography of Earth

NASA Johnson Space Center

http://eol.jsc.nasa.gov

Share this post


Link to post
Share on other sites

உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..

நாசாவே குழம்பிப் போயிருக்கு இந்தப் பாலத்தால...!

புவியியல் அடிப்படையில் இதன் இருப்பை இராமாயணம் இனங்காட்டியது... என்ற ஒன்றைத்தான் இங்கு வலியுறுத்தினம். அது இராமர் கட்டிய பாலமா இல்ல.. இயற்கையான மணற்திட்டா என்பதற்கு இன்னும் சரியான விளக்கங்கள் வரல்ல. நாசா கூட இரண்டு விதமான கருத்துக்களையும் சொல்லி இருக்கு. இப்ப இறுதியாக தான் உத்தியோக பூர்வமாச் சொல்லேல்ல என்று வேற பின்வாங்கி நிற்குது.

ஐயா புவியியல் ஆய்வு ஏதாவது சொல்கிறதா? இது இயற்கையானதா? இல்லை செயற்க்கையானதா என்று?

சற்றலைற்றின் படத்துக்கு அது ஒழுங்கான பாலத்துக் குரிய தோற்றமானத்தை கொண்டிருக்கிறது என்று கூறுகிறீர்கள், ஏன் கண்ணுக்கு வெறும் மண்திட்டாகவே தோன்றுகின்றது?

ஏனோ எங்கள் மதத்தின் பக்தி என்பது கண்கட்டி வித்தைகளிடமே சரணடைகிறது.

உண்மையான தெய்வபக்தி எந்த விதையில் இருந்து முளைக்கிறது?

ஆசைகளில் இருந்தா?

இல்லை மனிதமேம்பாட்டின் அக்கறைகளில் இருந்தா?

ஆசைகளில் இருந்தே என்பதற்க்கு ஆதாரம்தான் மிக அதிகமாக இருக்கிறது. ஏன் என்றால் வாயால் லிங்கவாந்தி எடுக்கும் வித்தைதான் கடவுள் நம்பகத்தன்மையின் மிகச்சிறந்த நிரூபணம் என நினைக்கின்ற கூட்டம் வேறு என்னவாக இருக்க முடியும்? கிளியோசியத்தைக் கூட தலையில் வைத்துக் கொண்டாடுவதற்க்கு வேறு என்ன காரணம்தான் இருக்க முடியும்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

இங்கு நான் வாதிடுவது வெறுமனே இந்து மதம் சார்ந்தது அல்லது. எந்த மதத்திலும் அது சொல்லும் சின்னச் சின்ன விபரங்களை எல்லாம் கண் மூடித்தனமாக நம்பும் அதற்காக சிறுபிள்ளைத்தனமாக வாதாடும் அதன் பக்த்தர்களிற்கு இருக்கும் பொதுவான பலவீனம் அல்லது உளவியல் குறைபாடு பற்றியது. இதன் புதிய பரிமாணம் விஞ்ஞான முலாம் புhசும் மோசடித்தனம்.

இதைப்பற்றி மேற்குலகத்தின் பெரும்பான்மை மதமான கிறீஸ்தவ மதத்தின் பக்த்தர்களை வைத்து பல ஆய்வுகள் நடந்திருக்கு. ஏன் என்றால் மேற்குலக சமூகம் அதற்கான சுதந்திரத்தை கொண்டிருக்கிறது. மதத்தின் தாக்கம் ஆட்சி அதிகாரம் விஞ்ஞான அறிவியல் வட்டங்களின் மிகவும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டது.

the soul of recovery Uncovering the Spiritual Dimension in the Treatment of Addictions

CHRISTOPHER D. RINGWALD

OXFORD UNIVERSITY PRESS 2002

எமது சமூகம் அப்படிப்பட்ட சுதந்திரத்தை இன்னமும் அடையவில்லை. அப்படி ஒரு சுதந்திரத்தை அடையும் நிலையில் எமது மதங்களையும் பக்த்தர்களையும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தினால் பல வண்டவாளங்கள் தண்டவாளம் ஏறும். மேற்குலகின் தேவாலயங்கள் வெறிச்சோடிக் கிடப்பதும் கிறீஸ்தவ அமைப்புகள் தமது பக்த்தர்களை அதிக அளவில் தேடி வழர்ந்து வரும் மற்றும் வறிய நாடுகளிற்கு அதிக அளவில் படையெடுப்பதும் அதனால் தான். அங்குள் சமூக பொருளாதார நிலை பக்த்தர்களை பெறுவதற்கு பொருத்தமானது. அது மாத்திரமல்ல குடிவந்தவர்கள் immigrants மத்தியில் கிறீஸ்தவ அமைப்புகள் தீவிரமாக மேற்குலக நாடுகளில் இயங்குவதும் இந்த பலவீனத்தை இனங்கண்டு தான்.

இதே நிலை தான் இஸ்லாம் மதத்திலும். பல தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட குற்றவாளிகள் முன்னாள் போதைப் பொருள் அடிமைகள் பின்னர் மிதவாத இஸ்லாமியர்களாக மாற்றமடைந்து செய்யும் கோலி வார் யாவரும் அறிந்ததே. இந்து சமயத்தில் மதமாற்றம் என்ற விடையம் இல்லாததால் ஏனைய இடங்களில் இருந்து இப்படி உளவியல் ரீதியில் பலவீனமானவர்களை உள்வாங்குவதற்கான வழி இல்லை. ஆனால் இந்துவாக பிறந்து வழர்ந்தவர்களில் 1 தொகையினர் அந்த வகைக்குள் அடங்குகிறார்கள்.

When Religion is an Addiction

By Bob Minor

I remember hearing popular psychological speaker and writer John Bradshaw say that the “high” one gets from being righteous was similar to the high of cocaine. As both a former monk and addict, he knew the feelings personally.

As the religious right pushes its anti-gay, anti-women’s reproductive rights, anti-science, pro-profit agenda nationally and in state capitals across the nation and wins, that high is a sweet fix for the addicted. It gives them a comforting feeling of relief that they’re really right, okay, worthwhile, and acceptable.

Like all fixes, though, it doesn’t last. So, the addict is driven to seek another and another – another issue, another evil, another paranoiac threat to defeat. It can’t ever end. Like the need for heavier doses, the causes have to become bigger and more evil in the addict’s mind to provide the fix.

This mind-altering fix of righteousness covers their paranoid shame-based feelings about the internal and external dangers stalking them. The victim-role language of their dealers, right-wing religious leaders, feeds it. Like alcoholism and drug addiction, the fix numbs the religious addict against any feelings about how their addiction affects others.

Religion doesn’t have to be this way; it can be healing. But what we see in the dominant religious/political right-wing fundamentalism that’s driving the debate on most conservative issues (political, social, economic, international) is anything but healthy. It’s what addiction specialists call a process addiction, like sex or romance addiction, or workaholism. In an addictive society, such addictions are encouraged.

Like substance addictions, it takes over, dominates life, pushes other issues to the background, tells them how and what to feel to prevent them from facing their real feelings about themselves and life, creates a mythology about the world, protects its “stash,” and supports their denial that they have a problem. Addiction specialist Anne Wilson Schaef would say, like all addictions, religious addiction is progressive and fatal.

If you’re outside the addiction, you’ve probably wondered about what’s going on, what’s the dynamic that’s driving the right-wing religious agenda that looks so hateful and destructive. Why is it so hard to crack? Why won’t evidence or logic work?

If you’re an enabler or the addict yourself, the above must sound over the top. You’d prefer to deny or soften the reality of the addiction.

Yet, if we’re going to think clearly about the right-wing juggernaut’s use of religion, and not function as its enablers, we must realize that we’re dealing with an addict. Right-wing political-religious fundamentalism can destroy us too if we’re like the dependent spouse who protects, defends, and covers up for the family drunk.

So, what can we do to protect ourselves, maintain our sanity, promote a healthy alternative, and confront religious addiction? What’s the closest thing to an intervention when we’re dealing with the advanced, destructive form of religious addiction that’s become culturally dominant?

It takes massive inner strength and a good self-concept. There’s no place for codependency and the need to be liked or affirmed by the person with the addiction. ALANON knows that. It requires clarity of purpose, freedom from the need to fix the addict, and doing what maintains one’s own health and safety.

Addicts reinforce each other. Fundamentalist religious organizations and media are their supportive co-users. So the person who deals with someone’s addiction cannot do it alone. They must have support from others outside the addiction.

You can’t argue with an addict. Arguing religion to one so addicted plays into the addictive game. Arguing about the Bible or tradition is like arguing with the alcoholic about whether whiskey or tequila is better for them. It’s useless and affirms the addiction.

You can’t buy into the addict’s view of reality. Addicts cover their addiction with a mythology about the world and with language that mystifies. This means we must never use their language.

Never say, even to reject it or with “so-called” before it: “partial-birth abortion,” “gay rights,” “intelligent design,” “gay marriage,” etc. Speak clearly in terms of what you believe it really is. Say “a seldom used late-term procedure,” “equal rights for all,” “creationist ideology,” “marriage equality.”

Don’t let the addict get you off topic. Addicts love to confuse the issues, get you talking about things that don’t challenge their problem. When you do, you further the addiction.

Never argue about whether sexual orientation is a choice. It doesn’t matter.

Never argue about sex. Our country is too sick to deal with its sexual problems.

It’s okay to affirm that you don’t care or these aren’t the issues. You don’t need to justify your beliefs to a drunk or druggie.

Get your message on target and repeat it. Get support for your message from others so that they’re on the same page. Make it short, simple, to the point, and consistent.

Don’t nag addicts. Don’t speak belligerently or as if you have to defend yourself. Just say: The government and other people have no right to tell someone whom to love.

Don’t accept that the addiction needs equal time. Stop debating as if there are two sides. Get over any guilt about a free country requiring you to make space for addictive arguments. You don’t have to act as if here are “two sides” to the debate. Addicts and their dealers already have the power of the addiction and addictive communities behind their messages.

Model what it is to be a healthy human being without the addiction. Addicts must see people living outside the addiction, happy, confident, proud, and free from the effects of the disease. In spite of the fact that we’re a nation that supports both substance and process addictions so people don’t threaten the institutions and values that pursue profits over humanity, live as if that has no ultimate control over you.

Don’t believe that you, your friends, children, relationships, hopes, and dreams, are any less valuable or legitimate because they aren’t sanctioned by a government, politicians, or religious leaders that are in a coping, rather than healing, mode of life.

Dealing with addictions takes an emotional toll on everyone. Yet, recognizing religious addiction as an addiction demystifies its dynamics and maintains our sanity.

http://www.fairnessproject.org/Religious_Addiction.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

சேது சமுத்திரத்தில் இராமர் அண்ணை என்பது ஏற்கனவே பல பகுதிகளி சிதைந்து போய்த்தான் இருக்கிறது... சிதைவின் அதன் ஒரு பகுதியை கிட்டத்தட்ட 1 Km தூர அகலத்தை ஆழப்படுத்துவதால் இராமர் அண்ணைக்கு எந்த கேடும் வந்துவிட போவதில்லை...

திட்டியாக காணப்படும் பகுதிகளை உடைப்பதுக்கு செலவு அதிகம் அதவிடுத்து ஏகனவே அகலக் குறைந்த கடல் ஆழம் கூடிய பகுதிகள்தான் ஆளப்படுத்த படும்... திட்டம் நிறைவேறும் பட்சத்தில் தமிழர் கரைகள் பலன் பெறும்...

Share this post


Link to post
Share on other sites
உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..நாசாவே குழம்பிப் போயிருக்கு இந்தப் பாலத்தால...!புவியியல் அடிப்படையில் இதன் இருப்பை இராமாயணம் இனங்காட்டியது... என்ற ஒன்றைத்தான் இங்கு வலியுறுத்தினம். அது இராமர் கட்டிய பாலமா இல்ல.. இயற்கையான மணற்திட்டா என்பதற்கு இன்னும் சரியான விளக்கங்கள் வரல்ல. நாசா கூட இரண்டு விதமான கருத்துக்களையும் சொல்லி இருக்கு. இப்ப இறுதியாக தான் உத்தியோக பூர்வமாச் சொல்லேல்ல என்று வேற பின்வாங்கி நிற்குது.இதையும் வாசிங்க சார்..http://kalyan97.wordpress.com/2007/08/01/500/- Forwarded message -From: JSC-Earthweb <jsc-earthweb@mail.nasa.gov>Date: Aug 2, 2007 3:24 AMSubject: RE: Evidences for human activity in Rama Setu (Adam’s bridge)To: kalyan97 <kalyan97@gmail.com>Thank you for contacting us regarding this issue. Our response to inquiries regarding Adam’s Bridge is based solely on the information captured in the astronaut photography dataset. Astronaut photography does not provide information on the age of islands in the Palk Strait, nor can it provide information on the subsurface structure or composition of the islands. We therefore cannot speculate on the validity of other origin narratives for the Palk Strait islands.Chains of islands typically form from a variety of natural geological processes and their occurrence, by themselves, is not evidence of any human activity. We offer no conclusion regarding the ultimate origin of the Palk Strait islands in the response that has been widely quoted, we simply state that island chains form by natural processes. Based on the vast majority of scientifically rigorous, published studies of island chains around the world this statement is valid. To interpret our response as a scientifically rigorous conclusion as to the nature of the Palk Strait islands is both a misinterpretation and misreporting of our response, and is inappropriate considering the limitations of our data.Thank you for your interest in astronaut photography of Earth!EarthwebThe Gateway to Astronaut Photography of EarthNASA Johnson Space Centerhttp://eol.jsc.nasa.gov
ஏன் சார் மூச்சு வாங்குறீங்கா எல்லப் பக்கத்தாலையும் அடி போல. நாச ஏன் சார் குழம்புது. நீங்களும் உங்கட மத வெறியரும் தான் குழம்பிப் போய் இருகீங்க. இராமாயணம் ஒரு கற்பனைக் கதை என்றால் அதனை எப்படி சார் அறிவியல் ரீதியான ஆதரமாகக் காட்டுவீங்க? நீங்க தானே சார் சொன்னீங்க புராணக்கதைகளுக்கும் அறிவியலுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை ,அவை கற்பனையானவை என.பின்ன ஏன் சார் கற்பனைக்கதை ஒன்றை ஆதாரமாகாக்காட்டி இங்க மூச்சு வாங்குறீங்க?கற்பனைக் கதையை உண்மை என்று நிரூபீக்க உங்களுக்கு அவசியம் இருந்தா செய்யுங்க சார் உங்க சொந்தச் செலவில ஆராச்சி.உங்க மோசடிகள் எல்லாம் வெளுத்து ரொம்பக்காலம் ஆச்சு சார்.மக்கள் விழித்து விட்டாங்க சார்? இனியும் ராமனைக் காட்டி அரசியல் செய்யமுடியாது சார் ,அதுவும் திராவிட நாட்டில்.அயோத்தியில வேணும் எண்டா அது சாத்தியமா இருந்திருக்கும்.ம்கு ஆன பெரியாரின் திராவிட நாட்டில் ரொம்பக் கஸ்டம் சார். :lol:
சேது சமுத்திரத்தில் இராமர் அண்ணை என்பது ஏற்கனவே பல பகுதிகளி சிதைந்து போய்த்தான் இருக்கிறது... சிதைவின் அதன் ஒரு பகுதியை கிட்டத்தட்ட 1 Km தூர அகலத்தை ஆழப்படுத்துவதால் இராமர் அண்ணைக்கு எந்த கேடும் வந்துவிட போவதில்லை... திட்டியாக காணப்படும் பகுதிகளை உடைப்பதுக்கு செலவு அதிகம் அதவிடுத்து ஏகனவே அகலக் குறைந்த கடல் ஆழம் கூடிய பகுதிகள்தான் ஆளப்படுத்த படும்... திட்டம் நிறைவேறும் பட்சத்தில் தமிழர் கரைகள் பலன் பெறும்...
அது தானெ சார் சொல்லுறம், உங்களுக்கு தமிழர் நலனில் அக்கறை இருக்கா இல்லை ஆரியரின் கற்பனைக் கதாபாத்திரமான ராமர் மீது அக்கறை இருக்கா? உங்களுக்கு தமிழர் என்பது அடையாளமா இல்லை இந்து மதம் தான் உங்கள் அடையாளமா? தமிழருக்கு பல மதங்கள் இருக்கு சார்.எதுக்கு சார் ஆரியரின் ஆகம மதம் உங்களுக்கு.இருக்கிற முருகனும், சேயோனும்,கொற்றவையும் உங்களுக்குப் பத்தாதா சார்?

Share this post


Link to post
Share on other sites

அது தானெ சார் சொல்லுறம், உங்களுக்கு தமிழர் நலனில் அக்கறை இருக்கா இல்லை ஆரியரின் கற்பனைக் கதாபாத்திரமான ராமர் மீது அக்கறை இருக்கா? உங்களுக்கு தமிழர் என்பது அடையாளமா இல்லை இந்து மதம் தான் உங்கள் அடையாளமா? தமிழருக்கு பல மதங்கள் இருக்கு சார்.எதுக்கு சார் ஆரியரின் ஆகம மதம் உங்களுக்கு.இருக்கிற முருகனும், சேயோனும்,கொற்றவையும் உங்களுக்குப் பத்தாதா சார்?

தமிழன் வேற இந்துதுவ அடையாளம் வேறை எண்ட உங்கட விதண்டா வாத்தைதான் வெறுக்கிறன்...

தமிழன் சைவத்தின் அங்கம்.... அது இந்துத்துவத்துக்குள் உள்வாங்க பட்டு இருக்கிறது... இலங்கை கரை வந்த இராமன் மனிதனாக தான், இராமாயணத்தில் சொல்ல பட்டது.... அவன் இராமேஸ் வரத்தில் சிவனை வளி பட்டான் எண்றதுதான் இராமாயணம்...

சிவன் என்பவன் சிவப்பானவன்... அது சக்தியை குறிக்கிறது அதாவது ஒளி...

Share this post


Link to post
Share on other sites

தமிழன் வேற இந்துதுவ அடையாளம் வேறை எண்ட உங்கட விதண்டா வாத்தைதான் வெறுக்கிறன்...

தமிழன் சைவத்தின் அங்கம்.... அது இந்துத்துவத்துக்குள் உள்வாங்க பட்டு இருக்கிறது... இலங்கை கரை வந்த இராமன் மனிதனாக தான், இராமாயணத்தில் சொல்ல பட்டது.... அவன் இராமேஸ் வரத்தில் சிவனை வளி பட்டான் எண்றதுதான் இராமாயணம்...

சிவன் என்பவன் சிவப்பானவன்... அது சக்தியை குறிக்கிறது அதாவது ஒளி...

தல கருத்தாடலை மீண்டும் படியுங்கள்.யார் விதண்டாவாதம் செய்வது என்று புரியும்.ஆரியர் என்று ஒரு இனக்குழுமம் இல்லை என்றீர்கள்.அதற்கான அறிவியற் சான்றுகள் இணைகப்பட்டன.ஆரியருக்கும் இன்றிருக்கும் சாதிகளுக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று கேட்டீர்கள் அதற்கான அறிவியற் சான்றுகளும் இணைக்கப்பட்டன.

இங்கே எந்தச்சான்றுகளும் இன்றி ஒரு கதையை நம்பி விதண்டாவதம் செய்வது யார்?

இல்லை நான் இதனைத் தான் நம்பப் போகிறேன் எனக்கு ஒரு சான்றும் வேண்டாம் என்று சொல்ல உங்களுக்கு நிச்சயமாக உரிமை இருக்கிறது.ஆனால் இந்த கண் மூடித் தனமான நப்பிக்கையை மற்றவர்களும் ஏற்க வேண்டும், அரசும் ஏற்க வேண்டும் என்று சொல்வது உங்களுக்கு விதண்டாவாதமாகப் படவில்லையா?

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஆங்கிலச் சொற்களைப் பயன்படுத்தும்போது, முடிந்தால் அவற்றுக்கான தமிழாக்கத்தையும் எழுதுங்கள்.

அதேபோல், அவசியம் கருதி ஆங்கிலக் கட்டுரைகளை இணைக்கும்போது அவற்றின் சுருக்கத்தைத் தமிழில் எழுதுங்கள். இது தமிழ்க்களம் என்பதையும், இதன் வாசகர்கள் தமிழர்கள் - குறிப்பாக புலம்பெயர்ந்து வெவ்வேறு மொழிபேசும் நாடுகளில் வசிக்கும் தமிழர்கள் என்பதையும் நினைவில் நிறுத்தவும். பிறமொழி ஆக்கங்களுக்கான/ஆதாரங்களுக்கான/ஆவணங்களுக்கான சுருக்கத்தை தமிழில் எழுதமுடியாது இருப்பின் அவற்றை "யாழ் திரைகடலோடி" பிரிவில் இணைத்துவிட்டு அதற்கான இணைப்பை மட்டும் இங்கு கொடுங்கள்.

மற்றும் கருத்தாடலின் போது எந்நிலையிலும் உணர்ச்சிவயப்பட்ட நிலையில் கருத்தெழுதாமல் - பொறுமையுடனும், கருத்தாடற் பண்பினைக் கடைப்பிடித்தும் நடந்துகொள்ளுமாறும் கேட்டுக்கொள்கிறோம். அதேபோல், வெவ்வேறு தலைப்புகளில் ஒரே விவாதப்பொருள் விவாதிக்கப்படும்போது கருத்துக்கள் சிதறிப்போகின்றன. வாசிப்பவர்களுக்கும் அது சோர்வையும், சலிப்பையுமே கொடுக்கும்.

மற்றும் ஈழத்திருமுருகன் குறிப்பிட்டுள்ளதுபோல் ஒவ்வொரு விடயத்தையும் மேலோட்டமாக அணுகுகிற போது விவாதம் திரும்பத் திரும்ப ஒரே வட்டத்துக்குள்ளேயே சுழன்றுகொண்டிக்கும். எனவே, முடிந்தால் விடயங்களை தனித் தனிக் கருப்பொருளாய்ப் பிரித்து ஆழமாகவும், அறிவுபூர்வமாகவும் விவாதிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம். உங்கள் ஒத்துழைப்புக்கு நன்றி.

Share this post


Link to post
Share on other sites

ராமாயணம் 10 பக்கத்த மிஞ்சி வெற்றிநடைபோடுது, வர்க்கவெறி, மொழிவெறி, சாடமாடயா சாதிவெறிக்கும் தீனி குடுத்தாச்சு.

லவகுசா கதையும் ராமாயணத்தோட சேந்ததுதான். அதையும் எடுத்துவிட்டால்தான் ராமாயணம் முடிவுபெறும் யாராவது எடுத்து முடிச்சு வையுங்கோ போரடிக்குது.

அடுத்த தலைப்பா அரிச்சந்திரா எடுத்தால் முழுக்க முழுக்க சாதிவெறியை கொட்டி தீர்க்கலாம்.

B)

Share this post


Link to post
Share on other sites

இராமாயணம் தமிழர்களுக்கு மட்டும் அல்ல. சைவத்திற்கு எதிரானது.

நீங்கள் எதைப் படித்தாலும், அதை நுட்பமாக படிக்கவும், ஆராயவும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

இராமன் சிவனை வணங்கியதாக இராமாயணம் சொல்லவில்லை. பிற்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட தல வரலாறுகள் என்று சொல்லப்படுகின்ற கதைகள் அவ்வாறன சில விடயங்களை சொல்கின்றன.

இராமாயணம் சைவத்திற்கு எதிரானது என்று நான் சொல்வதற்கு சில காரணங்கள் உண்டு.

இராமனால் கொல்லப்படுகின்ற அனைவரும் சைவர்களாக இருக்கிறார்கள். இராவணன் உட்பட அனைத்து "அசுரர்களும்" சிவனை வணங்குபவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

வாலி கூட சிவபக்தன் என்றுதான் இராமாயணம் சொல்கிறது.

இப்பொழுதாவது உங்களுடைய நுண்ணறிவைக் கொண்டு சிந்தித்துப்பாருங்கள்.

பாராத கண்டத்தின் வடக்கிலே இருக்கின்ற அயோத்தியில் இருந்து தெற்கிலே உள்ள இலங்கை வரை இராமன் வருகின்றான். வருகின்ற வழியலே அப் பகுதிகளை ஆண்டு கொண்டிருந்த சிவனை வணங்குகின்ற தடாகை, வாலி, கரன் போன்றவர்களை கொன்று கடைசியில் இராணவனையும் கொல்கிறான்.

இதில் சைவர்களாக இருந்த அனுமன், சுக்கிரீவன், விபீடணன் போன்றவர்கள் "ராமபக்தர்களாக" மாறி தப்பி விடுகின்றனர். சுக்கிரீவன், விபீடணன் போன்றவர்கள் நாட்டையும் பெறுகின்றனர்.

நீங்கள் இன்னும் ஒரு விடயத்தையும் அறிவோடு சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்

இராமாயணத்தில் இராமனிடம் நாண் ஏற்றச் சொல்லி இரண்டு விற்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன.

ஒன்று மிதிலையிலே சீதையை மணம் முடிப்பதற்காக கொடுக்கப்படுகிறது. அந்த வில்லை இராமன் வளைக்கிறான். வில் பெரும் சத்தத்தோடு உடைந்து போகின்றது.

மணம் முடித்து திரும்பி வரும் வழியில் பரசுராமன் ஒரு வில்லை நாணேற்றக் குடுக்கின்றான். அதை இராமன் வளைத்து நாண் ஏற்றுகிறான்.

இப்படி இரண்டு விற்களில் ஒன்று உடைக்கப்படுகிறது, மற்றது நாண் ஏற்றப்படுகிறது

மிதிலையில் இராமன் உடைத்து நொறுக்கிய வில் : சிவதனுசு

திரும்பி வருகின்ற போது இராமன் நாண் ஏற்றிய வில் : விஸ்ணுதனுசு

சிவதனுசு உடைக்கப்படுகிறது. விஸ்ணுதனுசு நாண் ஏற்றப்படுகிறது.

இப்பொழுதாவது உங்களுக்கு ஏதேனும் புரிகிறதா?

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஐயா புவியியல் ஆய்வு ஏதாவது சொல்கிறதா? இது இயற்கையானதா? இல்லை செயற்க்கையானதா என்று?

சற்றலைற்றின் படத்துக்கு அது ஒழுங்கான பாலத்துக் குரிய தோற்றமானத்தை கொண்டிருக்கிறது என்று கூறுகிறீர்கள், ஏன் கண்ணுக்கு வெறும் மண்திட்டாகவே தோன்றுகின்றது?

ஏனோ எங்கள் மதத்தின் பக்தி என்பது கண்கட்டி வித்தைகளிடமே சரணடைகிறது.

உண்மையான தெய்வபக்தி எந்த விதையில் இருந்து முளைக்கிறது?

ஆசைகளில் இருந்தா?

இல்லை மனிதமேம்பாட்டின் அக்கறைகளில் இருந்தா?

ஆசைகளில் இருந்தே என்பதற்க்கு ஆதாரம்தான் மிக அதிகமாக இருக்கிறது. ஏன் என்றால் வாயால் லிங்கவாந்தி எடுக்கும் வித்தைதான் கடவுள் நம்பகத்தன்மையின் மிகச்சிறந்த நிரூபணம் என நினைக்கின்ற கூட்டம் வேறு என்னவாக இருக்க முடியும்? கிளியோசியத்தைக் கூட தலையில் வைத்துக் கொண்டாடுவதற்க்கு வேறு என்ன காரணம்தான் இருக்க முடியும்.

பார்பர்னியம்.. ஆரியம்.. திராவிடம் என்ற சமுகப் பிரிவினை மூளைச் சலவைக்குள் இருந்து எந்தக் கண் கொண்டு பார்த்தாலும்.. அது இப்படித்தான் தெரியும்..!

நமக்கு நாசாவின் குறிப்பு உங்களினது பார்வையை விட பல மடங்கு பெறுமதியான விடயத்தை தருகிறது. இப்பாலம் தொடர்பில் தொடரப்பட வேண்டிய அறிவியல் அணுகுமுறைக்கு வழி காட்டுகிறது..!

Astronaut photography does not provide information on the age of islands in the Palk Strait, nor can it provide information on the subsurface structure or composition of the islands. We therefore cannot speculate on the validity of other origin narratives for the Palk Strait islands.

செய்மதி மூலம் பெறப்பட்ட படங்கள் மூலம் இராமர் பாலத்தின் வயதை தீர்மானிக்க முடியவில்லை. அதுமட்டுமன்றி அதன் உப தரைத்தோற்றக் கட்டமைப்பு மற்றும் அதன் கூறுகள் குறித்து எம்மால் எதுவும் கூற முடியவில்லை. அதனடிப்படையில் எம்மால்.. இப்பாலம் தொடர்பான அறுதியான உறுதியான முடிவுகளைக் கொடுக்க முடியாமல் இருக்கிறது எங்கிறது நாசாவின் குறிப்பு. இது 02- 08-2007 இல் வழங்கப்பட்டுள்ளது.

Share this post


Link to post
Share on other sites

தல கருத்தாடலை மீண்டும் படியுங்கள்.யார் விதண்டாவாதம் செய்வது என்று புரியும்.ஆரியர் என்று ஒரு இனக்குழுமம் இல்லை என்றீர்கள்.அதற்கான அறிவியற் சான்றுகள் இணைகப்பட்டன.ஆரியருக்கும் இன்றிருக்கும் சாதிகளுக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று கேட்டீர்கள் அதற்கான அறிவியற் சான்றுகளும் இணைக்கப்பட்டன.

இங்கே எந்தச்சான்றுகளும் இன்றி ஒரு கதையை நம்பி விதண்டாவதம் செய்வது யார்?

இல்லை நான் இதனைத் தான் நம்பப் போகிறேன் எனக்கு ஒரு சான்றும் வேண்டாம் என்று சொல்ல உங்களுக்கு நிச்சயமாக உரிமை இருக்கிறது.ஆனால் இந்த கண் மூடித் தனமான நப்பிக்கையை மற்றவர்களும் ஏற்க வேண்டும், அரசும் ஏற்க வேண்டும் என்று சொல்வது உங்களுக்கு விதண்டாவாதமாகப் படவில்லையா?

நான் முன்னர் சொன்னவைகளை திரும்பவும் ஒரு முறை சொல்கிறேன் ... நீங்கள் சொன்ன ஆரியத்துக்கும் இனக்குழு ஒண்று நாடோடியாக அலந்து திரிந்ததுக்காக நீங்கள் தந்த சாண்றுகள் ஒப்பீட்டு ரீதியில் ஓற்றுமையாக இல்லை... கிழக்கு ஐரோப்பாவில் இருந்து இந்துமத தத்துவங்களை பரப்ப வந்தார்கள் என எண்று நீங்கள் சொல்லும் இனம் கிழக்கு ஐரோப்பாவில் இந்து தத்துவதை பின்பற்றியதுக்கான சாண்றுகளையும் கொண்டு இருக்க வேணும்... அப்படி ஏதாவது இருக்கிறதா..?? மசிடோனியா நாகரீகத்தின் பரம்பலில் எச்சங்கள் இந்தியாவரை இருப்பது உண்மை... ஆனால் மசிடோனியர்கள் இந்தித்துவதை பின்பற்றினார்கள் என்பது ஆதாரம் அற்றது... தந்த தரவுகள் எல்லாமே மசிடோனியர்கள் கிரேக்கம், ரோமானியம் எண்று எல்லா பகுதிக்கு பரவி இருந்தனர் என்பதுக்கும் சாண்றுகள் இருக்கின்றன... ஆனால் அங்கு எல்லாம் ஆரியர்கள் வந்துவிட்டார்கள் எனும் கூச்சல் இல்லை....!

இனப்பரம்பல் என்பது உலகின் ஆதிமனிதர்களின் மரபணுக்களையும் எல்லா வகையிலும் தற்கால மனிதனுடன் பொருந்தி வந்து சேர்ந்து விடும்... சரியான முறையில் விசாரித்து பார்த்தால் நீங்கள் கூட எனது உறவினராக இருப்பீர்கள்... கிழக்கு ஐரோப்பியர் இந்தியாவிற்கு வந்தமை என்பது நிரூபீக்க பட்டு இருக்கிறதுதான்... ஆனால் அவர்கள்தான் ஆரியராக இருக்கலாம் என்னும் கணிப்புக்கள் தான் இருக்கிறதே தவிர அடித்து கூறப்பட வில்லை... எல்லாம் ஒரு அனுமானம் என்பதை நீங்கள் தந்த ஆராட்ச்சி வடிவங்களிலையே காணலாம்... ஆரியர்கள் என்பது ஏற்கனவே இருக்கும் ஒரு கூச்சலுடன் ஒப்பிட்டு நோக்கலாகவே தென்படுகிறது....

Share this post


Link to post
Share on other sites

நண்பர்களே !!

மிகவும் நல்லது. உங்கள் அனைவரது கருத்துக்களையும் மிகவும் பொறுமையுடனும் நிதானத்துடனும் வாசித்து அறிந்துகொண்டேன். மிகவும் நன்றி. அதுமட்டுமல்லாது நாம் விவாதிக்க வேண்டிய விடயங்கள் ஒன்றிரண்டல்ல, மிகப்பல இருப்பதாகவே எனக்கு தோன்றுகிறது. எனது அன்பான வேண்டுகோள் என்னவென்றால், வலைஞன் மற்றும் குறுக்ஸ் கூறியதுபோல், ஒவ்வொரு விடயமாக, அவசரப்படாமல், மிக நேர்த்தியாக விவாதித்து ஒரு முடிவுக்கு வருவோம். எங்கும், எம்மை நாமே ஏமாற்றிவிடாதபடி, ஒவ்வோரடியாக மிக அவதானத்துடன் எடுத்து வைத்து விவாதத்தை முன்னெடுப்போம்.

தயா. பலபேரும் நினைத்து கொண்டிருப்பது போல், ஒன்றில் "கடவுள் உண்டு" அல்லதுபோனால் "இல்லை" என்பதாக மட்டுமே தெரிவுகள் இல்லை. அதற்கு அப்பாலும் இன்னொன்று இருக்கிறது. அதை பலரும் அறியவோ அல்லது தம்மைத்தாமே கேள்விகளால் துளைத்தெடுத்து கண்டுகொள்ளவோ முயற்சிப்பதில்லை. எங்கள் மனம், எவ்வாறு எங்களை ஏமாற்றுகிறது என்பதை, எங்களை நாமே உற்றுக்கவனித்தால் இலகுவாக புலப்படும். அவ்வாறான தர்க்கரீதியில், மிக நேர்த்தியாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சிந்தனைகளை நாம் என்றுமே பெற்றுக்கொள்ளவில்லை. இதை தக்க தருணத்தில் சரியான விவாதம் வரும்போது விரிவாக குறிப்பிடுகிறேன்.

நெடுக்ஸ்: உங்களைப்போல், வெகு இலாவகமாக தமிழ்க்கலைச் சொற்களை பாவிப்பதில் நான் தேர்ச்சி பெற்றவன் அல்ல. எனது தமிழறிவும், அதற்கும் மேலாக, எனது கலைச்சொற் களஞ்சியமும் மட்டுப்படுத்தப் பட்டவை. இருந்தபோதிலும் தமிழை என் மூச்சாக கருதுவதால் இன்னமும் தேடிக்கற்கிறேன். சொற்களை பாவிக்கும்போது அதன் கனம், பொருள், மெருகு என்பன கனகச்சிதமாக இருக்கவேண்டும் என்பதில் மிக அவதானமாக இருக்கிறேன்.

உதாரணமாக "கற்பனை" என்பதையும் "சிந்தனை" என்பதையும் பல்வேறு இடங்களில் பலரும் எழுமாற்றாக பாவிப்பதை பார்த்திருக்கிறேன். சிந்தனை என்பது "மிக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட, தர்க்கரீதியான எண்ணங்களின் தொடரி".(Thinking is a well-organized, logical sequence of thought). அதேநேரம் கற்பனை என்பது எழுமாற்றான எண்ணங்களின் தோற்றப்பாடு (reality). அது உண்மையாக இருக்கவேண்டிய எந்த அவசியமும் இல்லை. ஒரு கணித ஆசிரியர் எனக்கு கடினமான கணக்கு ஒன்றை தந்தால் நான் "சிந்திப்பேனா?" அல்லது "கற்பனை செய்வேனா?". ரஜனியின் "சிவாஜி" படம் பார்க்கும்போது பாடற்காட்சி வந்தால், நான் "சிந்திப்பேனா?" அல்லது "கற்பனை செய்வேனா?".

தமிழுக்கு இருக்கும் மிகச்சிறந்த பண்புகளில் ஒன்று அதன் கடல்போன்ற சொற்களஞ்சியம். அதனுள் இருந்து, என்கருத்துக்களுக்கு மிகச் சரியாக பொருந்தும் சொற்களையும் சொற்றொடர்களையும் தேடிப்பெறுவதிலும், அவற்றை சரியாக பொருத்தி எனது கருத்துக்களை திருத்தமாக முன்வைப்பதிலும், மிக நுணுக்கமான சில இடங்களில் இடர்படுகிறேன். எனது கருத்துக்கள் சிதைவடையாமல் வாசிப்பவர்களின் மனதில் தைக்க வேண்டும் என்பது எனது முயற்சியின் குறிக்கோள். அதனால் சில இடங்களில் ஆங்கிலத்தில் எழுத நேர்ந்தது. அது எனது பிழையேயன்றி வேறில்லை. மன்னிக்கவும்.

கடந்த இரண்டரை வருடங்களாக யாழில் உறுப்பினராக இருந்தபோதிலும், இங்கு நடைபெற்ற நீண்டதும் மிக ஆழமானதுமான எந்தவொரு விவாதங்களிலும் நான் பங்குபற்றி இருக்கவில்லை. இங்கு நடைபெற்ற பல சொற்போர்களை வாசித்துச் சிரித்திருக்கிறேன். நாரதர், குறுக்ஸ், சபேசன் போன்றவர்களின் எழுத்துக்களிலும், அவர்களினுள்ளும் எரியும் உத்வேகத்தை கண்டு வியந்திருக்கிறேன். ஆனால் விஞ்ஞானம் என்ற நுண்ணறிவைக் கொண்டு பிழைகளை சரியென வாதிடுமிடத்து எழுதாமல், வெறுமனே பார்த்துக்கொண்டு, இருக்க முடியவில்லை.

"கோபம்" என்பதை தூக்கி எறிந்துவிட்டு, நட்புடன், "அறிவு" என்பதை எடுத்துக் கொண்டு வாருங்கள். பல விடயங்களையும் விவாதிப்போம்; அராய்வோம். "புதிய சிந்தனைகள்" ஏதாவது வருகின்றனவா என்று பார்க்கலாம்.

அன்புடன்

- ஈழத்திருமகன் -

Share this post


Link to post
Share on other sites

தயா. பலபேரும் நினைத்து கொண்டிருப்பது போல், ஒன்றில் "கடவுள் உண்டு" அல்லதுபோனால் "இல்லை" என்பதாக மட்டுமே தெரிவுகள் இல்லை. அதற்கு அப்பாலும் இன்னொன்று இருக்கிறது. அதை பலரும் அறியவோ அல்லது தம்மைத்தாமே கேள்விகளால் துளைத்தெடுத்து கண்டுகொள்ளவோ முயற்சிப்பதில்லை. எங்கள் மனம், எவ்வாறு எங்களை ஏமாற்றுகிறது என்பதை, எங்களை நாமே உற்றுக்கவனித்தால் இலகுவாக புலப்படும். அவ்வாறான தர்க்கரீதியில், மிக நேர்த்தியாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சிந்தனைகளை நாம் என்றுமே பெற்றுக்கொள்ளவில்லை. இதை தக்க தருணத்தில் சரியான விவாதம் வரும்போது விரிவாக குறிப்பிடுகிறேன்.

எம்மை விடவும் அதிகமான ஒரு ஆற்றல் இருக்கிறது என்பதில் எனக்கு எந்த விதமான சந்தேகமும் இல்லை... அதை பற்றி தர்க்கிப்பதுக்கு நான் தயார்... மனித ஆழுமை தறி கெட்டு போகாமல் கட்டுக்குள் இருக்க வேண்டும் என்பதுக்காகவே மதங்கள் தோற்று விக்க பட்டன.. தாந்தோண்றி தனமான ஒரு மனிதனை புடம் போடும் மதம் மனிதம் போதிப்பது என்பது அவசியமானதே...

தர்க்க ரீதியில் சொன்னால்... மதங்களையும் தாண்டி பின்னால் வந்த சிலர் சொந்த நலன்களுக்காய் சொன்ன சில முரன்பாடுகளுக்காய் நான் மதத்தை விட்டுக்கொடுக்க தயார் இல்லை....!

Share this post


Link to post
Share on other sites