• ×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

      Only 75 emoji are allowed.

    ×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

    ×   Your previous content has been restored.   Clear editor

    ×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Topics

  • Posts

    • ஆஸ்திரேலியாவில் தற்கொலை செய்து கொண்ட ஆப்கானிஸ்தான் அகதியின் உடலை ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள அவரது குடும்பத்திடம் ஒப்படைக்க ஆஸ்திரேலிய அரசு 15,000 டாலர்களை கேட்டுள்ளது. சயத் மிர்வாஸ் ரோஹனி என்ற 32 வயது அகதி, கடந்த மாதம் தற்கொலை செய்து கொண்ட நிலையில் அவரது உடலை குடும்பத்தினரிடம் ஒப்படைப்பத்தில் சிக்கல் நீடித்து வருகின்றது. ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பாகிஸ்தானில் மருத்துவராக பணியாற்றிய இவர், ஆஸ்திரேலியாவில் தஞ்சமடைந்த நிலையில் மனுஸ்தீவில் நான்கு ஆண்டுகளாக சிறைவைக்கப்பட்டிருந்தார். அங்கு அவர் மனநல பாதிப்பை எதிர்கொண்ட நிலையில, மேலதிக சிகிச்சைகாக ஆஸ்திரேலியாவுக்கு மாற்றப்பட்டிருந்தார். ஆறு மொழிகள் பேசும் திறன்கொண்ட ரோஹனி, 2017ம் ஆஸ்திரேலியாவின் பிரிஸ்பேன் நகருக்கு கொண்டு வரப்பட்டு சமூக தடுப்பில் வைக்கப்பட்டிருந்தார். இந்த சூழலில், கடந்த அக்டோபர் 15ம் தேதி தற்கொலை செய்துகொண்ட அவரின் உடலை ஒப்படைக்க ஆஸ்திரேலிய அரசு உதவ மறுப்பதாகக் கூறப்படுகின்றது. . “இது போன்ற பல விவகாரங்களில் ஆஸ்திரேலிய அரசு (உடலை ஒப்படைக்க) பங்களிப்பு செய்திருக்கிறது. ஆனால் இம்முறை இக்குடும்பத்திற்கு உதவ மறுக்கிறது,” என்கிறார் அகதிகள் நல வழக்கறிஞர் ஐன் ரிண்டோல். “இது போன்று ஆஸ்திரேலிய அரசு நடந்து கொண்டு நான் பார்த்ததே இல்லை. கடந்த 10 பத்தாண்டுளில் குடிவரவுத்தடுப்பில் நடந்த பல மரணங்களை பார்த்திருக்கிறேன்,” எனக் கூறியுள்ள தேசிய நீதி திட்டத்தின் வழக்கறிஞர் ஜார்க் நியூஹவுஸ் இதை தரம்தாழ்ந்த நிலையாக எண்ணுகிறார். இந்த சூழலில், Refugee Action Coalition என்ற அகதிகள் நல அமைப்பு சார்பாக 15,000 டாலர்கள் சேகரிக்க விடுவிக்கப்பட்ட இணைய கோரிக்கையின் மூலம் 15,372 டாலர்கள் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இத்தொகையின் மூலம், அகதியின் உடல் ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள அவரது குடும்பத்தின் ஒப்படைக்கப்படும் என நம்பப்படுகின்றது. http://eelamurasu.com.au/?p=23063&fbclid=IwAR0JTWFpfhKuNgIYDJglPYeuLTsroQDupfScG0k5zmbICRL5Gja5SsYISi4  
    • தாயகத்தில் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரிற்காக இடம்பெற்றுவரும் தொடர் போராட்டம் 1000 நாட்களை கடந்தும் எந்த ஒரு நீதியும் கிடைக்காத நிலையில் இன்றும் மழை வெயில் என்றும் பாராது வீதியில் நின்று போராடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் ஆனாலும் உலக நாடுகளும் சர்வதேச அரசும் இன்னும் பாராமுகமாகவே இருக்கின்றது. புலம்பெயர் மண்ணில் இந்தப் போராட்டத்திற்கு வலுசேர்க்கும் நோக்குடனும் கைகொடுக்கும் நோக்குடனும் புலம்பெயர் மண்ணில் வாழும் ஈழத்தமிழ் உறவுகளால் நெதர்லாந்து மண்ணில் நெதர்லாந்து மக்களவையின் ஏற்பாட்டில் 16-11-2019 சனிக்கிழமை 12.00 மணிக்கு அம்ஸ்ரடாம் புகையிரத நிலையத்திற்கு முன்பாக 1000 ஆவது நாளை முன்னிட்டு கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் ஒன்று ஒழுங்கு செய்யப்பட்டு சிறப்பாக நடைபெற்றது. கடும் குளிரிற்கு மத்தியிலும் தமிழ் உறவுகளிற்கு தாயகத்தில் இடம்பெற்ற இன்னல்களையும் இன்னமும் நீதி கிடைக்காது அல்லல்படும் அவலத்தையும் துண்டுப் பிரசுரங்கள் மூலமாகவும் வாய்மொழி மூலமாகவும் வெளிநாட்டு மக்களிற்கு விளக்கமாக எடுத்துக் கூறப்பட்டது.
    • பெரும்பான்மை சிங்கள மக்களின் வாக்குகளைப் பெற்று வந்த ஒரு சிங்களத் தலைவர் ,கோதபயா, என்ற முறையில் தமிழ் மக்களின் நீண்டகால அரசியல், பொருளாதார, சமூகப் பிரச்சினைகளைத் துணிச்சலான முறையில் அணுகி அவர்களுக்கு சுயநிர்ணய உரிமை அடிப்படையில் தீர்வு ஒன்றைப் பெற்றுத் தருவதன் ஊடாக இந் நாட்டின் எல்லா மக்களுக்கும் வளமானதும் சுமூகமானதும் சுபீட்சமானதுமான எதிர் காலத்தை அவர் வெகு விரைவில் கட்டி எழுப்புவார் என்று எதிர்பார்க்கின்றேன். நீதியரசர் க.வி.விக்னேஸ்வரன் முன்னாள் முதலமைச்சர் வடமாகாணம் செயலாளர் நாயகம் தமிழ் மக்கள் கூட்டணி 17.11.2019
    • தமிழ் மக்கள் கோத்தவை நிராகரிக்க.. தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும்.. சில தமிழர் அமைப்புக்களும்.. கோத்தாவுக்கு வாழ்த்துச் சொல்லுகின்றன. உண்மையில்.. இது கோத்தா மீதான பயத்திலாக இருக்கலாம்... அல்லது பண பக்தியாக இருக்கலாம். மக்கள் கோத்தாவின் அகோரத்தாண்டவத்தையே கண்டுவிட்டதால்.. கோத்தாவின் வரவை இட்டு அஞ்சியதில்லை. ஆனால்.. தமிழ் அரசியல் வாதிகளும்.. சில தமிழர் அமைப்புக்களும்.. சில தமிழ் தனிநபர்களும்..  தங்கள் பொக்கட்டை நிரப்ப.. தங்களின் எதிர்காலம் தப்ப.. தேர்தலுக்கு முன் கோத்தாவை தூற்றியவர்களும்.. இப்பொழுது வாழ்த்துகிறார்கள். யதார்த்தத்தில்.. கோத்தா.. தமிழ் மக்களின் வாக்குகளையே நிராகரித்த ஒருவர். தமிழ் மக்கள் மீது இனவாதப் பார்வை செலுத்திய ஒருவர். ஏன் தமிழ் மக்களைக் கொன்றொழித்த ஒரு இனப்படுகொலையாளன். தமிழ் மக்கள் மீது சாட்சியமற்ற ஒரு போரைத்திணித்து.. தமிழ் மக்களை அழித்த ஒரு போர்க்குற்றவாளி.  அவருக்கு தமிழ் மக்கள் தெளிவாகத் தம் எதிர்ப்பை பதிந்த பின்னும்.. உந்த தமிழ் அரசியல்  மற்றும் பிற தமிழ் அல்லக்கைகள் மட்டும் எதற்கு வாழ்த்த வேண்டும். கோத்தா மன்னிப்புக்கு இடமளிக்கப்பட முடியாத ஒரு போர்க்குற்றவாளி.. இனப்படுகொலையாளன். அதற்கான தண்டனையை அவர் பெறுவதே.. நீதி தர்மமாகும். அதைச் செய்ய வக்கில்லாத சம் சும் மாவை கும்பல்.. தமிழரசுக் கட்சி சார்ப்பில் தேர்தலுக்கு முன் கோத்தாவின் வெற்றி குறித்து இகழ்ந்துவிட்டு.. இன்று.. வெற்றி பெற்ற பின்.. அறிக்கை விட்டு வாழ்த்துவது கேவலமாகும். அப்பட்டமான இரட்டை வேடமாகும். இவர்கள் வாழ்த்தித்தான் கோத்தா சிங்கள சனாதிபதியாகனுன்னு ஒன்றும் கிடையாது.  மொத்தத்தில்.. வட கிழக்கு தமிழ் மக்கள் அரசியல்வாதிகளை விட தெளிவாக இருக்கிறார்கள்.. அரசியலில் மற்றும் சிங்கள அரசியல் வாதிகள் தொடர்பில். 
    • 6. அரசமரத்தடி அரசியல்  "அத்தான் புலி ஆதரவு என்று வருவினம் அரசாங்க ஆதரவு என்று வருவினம்.  ஒருத்தரையோடையும் அரசியல் கதைக்காதைக்கோ!" மச்சினன் பத்து தடவையாவது சொல்லி இருப்பான்.  அது என் பலவீனம் என்று அவனுக்கு தெரியும். நான் வீட்டிற்குள் முடங்காமல் ஊரை சுற்றுவதில் குறியாய் இருந்தேன்.  தங்கிய வீட்டில் இருந்து மாமா வீடு நோக்கி செல்லும் போது மாமனார் கல்யாண மண்டபத்தில் சிலரோடு நிற்பதை கண்டு பூராயம் பார்க்க அங்கு சென்றேன். சில இளையோர் இரும்பை ஒட்டி கதவுகள் செய்து கொண்டிருந்தனர்.  நான் கேட்க முன் மாமனார் "தம்பி இந்த சின்ன பொடியள் மேல் மாடிக்கும் கீழுக்கும் ஓடி விளையாடுதுகள்.  விழுந்து கிழுந்தால் நாங்கள் தான் பொறுப்பு அது தான் கதவு செய்து படியளுக்கு போடுறம்"  நான் இரும்பு வேலையை கவனிக்கிறேன். ஒட்டல் வேலை சீராக இருந்தது இளையோரும் வேளையில் கண்ணாக இருந்தார்கள்.  "எவ்வளவு முடியும்?" ஒரு தொழிலாளியின் சம்பளத்தை கணிப்பது நோக்கம். "இதென்ன ஒரு ஐயாயிரம் ரூபா முடியுது" மாமனார்.  " நல்ல மலிவா இருக்கு.  வேலையும் நல்லா இருக்கு" நான். கதைக்கும் போது உருளுந்து ஒன்று எம் முன் வந்து நின்றது.  "வாத்தியார், எப்படி இருக்கிறீங்கள்?" மாமனார். வாத்தியார் என்னை கூர்ந்து பார்த்தார்.  "இது எண்ட அக்கவிட மகன்" திரும்பி என்னை பார்த்து "விக்கி இவர் யார் சொல்லு பார்ப்பம்?" கேடடார் மாமா. என்னால் மடடுபிடிக்க முடியவில்லை.  "இவர் தான் குமாரியிண்ட புருசன்" மாமா.  நான் சிரித்து கொண்டே அவருக்கு ஒரு தலையாட்டல்  போட்டேன்.   "எங்க இருந்து வாறீங்கள் வாத்தியார்?" மாமன்.  "நான் அண்ணை இப்ப நாமல் ராஜபக்சவிண்ட கூட்டத்தை முடிச்சிட்டு வாறன்.  நல்ல சனம் 800 பேருக்கு கிட்ட வந்திச்சினம்.  நாமலுக்கும் நல்ல சந்தோசம்" பெருமையோடு கூறினார் வாத்தியார்.  எனக்கு வியப்பாக இருந்தது எம் குடும்பத்தில் ஒரு ராஜபக்ச ஆதரவாளர்.  என் முகத்தில் இருந்த சந்தேகம் கண்டு " தம்பிக்கு எங்கட ஊர் அரசியல் தெரியுமோ?" கேடடார்.   "கொஞ்சம் தெரியும்" பொய் சொன்னேன்.  "இவன் ஒரு விவசாயி வேற" மாமா பெருமையோடு சொன்னார். என்னை ஆச்சரியத்தோடு பார்த்தார் ஆசிரியர்.  "தம்பி விவசாய அமைச்சர் எண்ட நண்பன்" நானும் ஆச்சரியத்தோடு "அவர் தான் ஒழுங்கா இங்க வேலை செய்யுறார்.  பார்த்தீனிய ஒழிப்பு நடவடிக்கை நல்ல விசயம் ' வாத்தியார் கண்ணில் ஒளி.   நான் எனது உடன்தபால்(இன்ஸ்டாக்ராம்) பக்கத்தை எடுத்து காட்டினேன்.  "சூ மரக்கறியள் அந்த மாதிரி இருக்கு.  தக்காளி பள பளகுது" புகழ்ந்தார். "இது இயற்கை விவசாய காய் கறிகள்:" பெருமையுடன் நான்.  "சீ உண்மையாவோ?" நம்பாமல் பக்கத்தை தட்டி தட்டி போனார்.   அப்போது புத்தி கொஞ்சம் பேதலிக்க இளையவன் ஒருவன் வந்தான்.  "அக்கா தேத்தண்ணி தரமாடடாவாம்" அவன் தலை குழம்பி, பெரிய சட்டை அணிந்து, பெரிய காற்சட்டையை பாவாடை நாரால் இறுக்கி கட்டி இருந்தான். எனக்கு மனது உளைய தொடங்கியது.  நான் யாழில் கண்ட மனம் குன்றிய  முதலாமவர் அவர்.  முன்பு சிவநேசம் என்று ஒரு பெண் இருந்தார் எம் ஊரில்.  அவர் A L தேர்வில் மூன்று A ஒரு B எடுத்த படியால் மன உளைச்சல் வந்து புத்தி பேதலித்தவர். "சரி வீட்டை போ நான் வாறன்" அவனுக்கு சொல்லிவிட்டு "தம்பி அரசமரத்தடிக்கு ஆறு மணிக்கு வாங்கோ அரசியல் கதைப்பம். " வாத்தியார் சொல்லிவிட்டு அவனை தொடர்ந்தார். "இந்த பொடியன் ஒரே பிள்ளை.  பெற்றோர் நல்ல காசு காரர்.  அவை வருத்தத்தில் செத்த பிறகு சொந்த கார கூட்டம் ஏமாத்தி சொத்துக்களை பிடுங்கி போட்டு அவனை தெருவிற்கு கலைச்சு போட்டுதுகள்" மாமா கவலையோடு சொன்னார்.  "பாவம் பொடியன். வாத்தியார் பெற்றோரிண்ட சொந்தம். சாப்பாடு போடுறார். அவன் கோயில்ல உதவி செய்யுறான்" திரும்பவும் சோகத்துடன். "இப்படியும் ஆக்கள் இருக்கினமே? " பொடியனின் கள்ளம் கபடம் இல்லாத முகத்தை நினைத்து கொண்டே கேட்டேன்.  மாமரும் மௌனமாக தலையாட்டி கொண்டு ஒட்டு வேலையை மேற்பார்வை செய்ய சென்றார். நானும் நெல்லியடி மத்திய மகா வித்தியாலத்தை நோக்கி நடை காட்டினேன்.  அரசமரத்தடி கூட்டத்தில் என்னையும் சேர்த்ததில் மகிழ்ச்சி ஆனால் வயது கூடியதில் ஒரு சின்ன கவலை.  சின்ன வயதில் பெரிய ஆக்கள் கதைக்கும் போது வர கூடாது என்று எம்மை விரட்டுவார்கள். ஆறு மணி போல் கோவில் கும்பிட்டு திரு நீறு பட்டை போட்ட பெரியோர் அரசமரத்தடியில் கூட தொடங்கினர். நான் வெக்கையை தணிக்க மாமனாரின் செவ்விளனி ஒன்றை பிடுங்கி வெட்டி குடித்து கொண்டே மரத்தடி வந்திருந்தேன்.    வாத்தியார் பெரிய சிரிப்புடன் வரவேற்றார்.  அரசியலுக்குள் ஒரேயடியாக குதித்தார். "தம்பி நான் இங்க எனது SLPP  தொடர்பால் ஒரு 300 பொடியளுக்கு வேலை எடுத்து கொடுத்துட்டேன்.  இப்பவும் 80 வேலைக்கு ஆள் இல்லை.  இந்த வதிரி சந்தியில வேலை இல்லாமல் சுத்திய பொடியளிட்ட இண்டைக்கு போனனான்.  ஆனால் அவர்கள் என்னை கண்டவுடன் எகிறி ஓடுறாங்கள்" குமுறினார். "ஏன்? வேலை சரியில்லையே?" கேட்டேன்.  "சீ சீ மாதம் நாற்பதாயிரம் சம்பளம் தபால் நிலையம், கல்வி, மருத்துவமனை சார்ந்த வேலைகள்.  பொடியளுக்கு பஞ்சி.  எல்லாம் வெளிநாட்டு காசு செய்யிற வேலை" பட படத்தார். அவரை ஆமோதித்து சுத்திவர இருந்த பெரியவர்கள் தலை அசைத்தார்கள்.  "அப்ப பொடியள் என்ன செய்யிதுகள்?" கேட்டேன். "வெளிநாட்டு காசில் சொகுசு உருளுந்துகளை வேண்டி போட்டு ஊர் சுத்துவது, தண்ணி அடிப்பது, இப்ப போதை பொருட்களும் வந்து விட்டது." இன்னொரு பெரியவர்.  "வெளிநாட்டுக்காரர் வருசத்துக்கு ஒருக்கா காசு அனுப்புவினம்.  கை கடிக்க தொடங்க இப்ப சங்கிலி பறிக்கிறது, பெண்களிடம் கை பை பறிப்பது என்று களவு செய்யுதுகள் பொடியள்" முடித்தார். எனக்கு முகம் சுருங்கி இருந்தது.  "போதை பொருள் எப்படி இங்க வருது?" கேட்டேன்.   "இப்ப கேரளா கஞ்சா, மெத், ஹெரோயின் எல்லாம் கொழும்பில இருந்து தாராளமா வருது.  இங்க நெல்லியடி பள்ளி கூடத்து பொடியளுக்கு வெளியில வைச்சு கேரளா கஞ்சா விக்கிறாங்கள்" வாத்தியார். ம்ம் பொருளாதாரம் உயர பிரச்சினைகளும் உயரும்.  அமெரிக்க ராப் பாடகரின் "மோர் மணி மோர் பிராப்ளம்" பாட்டு ஞாபகம் வந்தது. "காவல் துறை என்ன செய்கிறது?" கேட்டேன்.  "பிடிக்கிறார்கள் ஆனால் இவங்கள் வெளியில உடனே வந்திருவாங்கள்.  வெளிநாட்டில் இருந்து வழக்கறிஞருக்கு காசு வருது" இன்னொரு பெரியவர் கூறினார். "தம்பி வடமாகாணத்திற்கு நிறைய காசு இன்னும் இருக்கு ஆனால் எங்கட தமிழ் அரசியல்வாதிகள் பிரேரணை ஏற்றி அந்த நிதியை பெற்று ஏனோ உதவி செய்யினம் இல்லை" வாத்தியார் கூட்டமைப்பை சாடினார். "அவையள் வெளிநாடுகளுக்கு அடிக்கடி சுற்றுலா போவதும் தமது சொந்த வியாபாரங்களை காப்பதில் தான் குறி"  வாத்தியார்.  "அவையளை வெளிநாட்டில் கூத்தமைப்பு என்பார்கள்" நக்கலாக அரசியல் சூட்டை தணிக்க சொன்னேன்.  அரசமரத்தடி கூட்டம் விழுந்து விழுந்து சிரித்தது.   அவர்களுக்கு அந்த பட்ட பெயர் தெரியாதது அதிசயமாக இருந்தது. என்னை பிரகாசமான முகத்துடன் பார்த்தார் வாத்தியார்.  "கூத்தமைப்பு.  நல்லா இருக்கு பெயர்.  அது தான் இங்க நடக்குது.  சனமும் அவையளை மதிக்கிறதில்லை.   ரெண்டாயிரம் மூவாயிரம் வாக்குகள் தான் இவையளுக்கு கிடைக்கும் இங்க" "முஸ்லிம்களை பாருங்கோ தம்பி.  தமக்கு என்று ஒரு கட்சி இருந்தாலும் இரு சிங்கள கட்சிகளிலும் இருந்து தம் இனத்திற்க்கு உதவுகிறார்கள். " வாத்தியார். "இவை அரசாங்க சலுகைகள், வேலைகள், புனரமைப்பு காசுகளை எடுத்து மக்களுக்கு குடுத்தால் எதிர் கட்சிக்கு பெயர் கிடைச்சுடும் என்று எம்மக்களை முடக்குகிறார்கள். " திரும்பவும்  குமுறினார். "கோத்தா தான் திரும்பவும் வருவார்.  அவர்கள் நிறைய வெளிநாட்டு திட்டங்களை கொண்டு வருவார்கள்.  அதிலிருந்து எப்படி தமிழ் மக்கள் பயன் பெறலாம் என்று சிந்திக்காமல் அவருடன் மோதுவார்கள்..... இருந்து பாருங்கோ தம்பி" தொடர்ந்தார். "வீடில்லா சனத்திற்கு நிலம் வாங்கி வீடு கட்ட அரசாங்கம் பதினோரு இலச்சம் குடுக்குது.  போராளிகளுக்கு கை வேலைத்திட்ட பயிற்சி கொடுக்குது.  மாதம் 1800 ரூபா உதவி தொகை போராளிகளுக்கு  கொடுக்குது.  இப்ப யாழில் தொழில் பேட்டை தொடங்கி சின்ன வியாபாரங்களை பெரிதாக்க உதவுகிறது.  எங்கட சுபாஸ் வெதுப்பி கடை தொழில் பேட்டையில் தொழிற்சாலை தொடக்கி 80 பேர்ல இருந்து 200 பேராக வளர்ந்திருக்கு. 24 நேரமும் தொழிற்சாலை இயங்குது"  மூச்செடுத்தார் வாத்தியார்.   இருட்டி ஏழு மணியாகியது மனுசிமார் கை பேசிகளால் அழைப்பு விட்டார்கள். "தம்பி நாளைக்கும் வாங்கோ.  உங்கட மென்பொருள் நிறுவனத்திற்கு என்ன நடந்தது எண்டு கேட்கவேணும்.  மற்றையது விவசாயம் பற்றி கதைக்கோணும்.  இங்க நிறைய வசதிகள் இருக்கு ஆனால் அதை ஒழுங்காக செய்து கொடுக்க ஆக்கள் இல்லை" வாத்தியார். எல்லோரும் என்னுடன் சேர்ந்து முருகன் கோவில் மண்டபத்தின் முன் படம் எடுத்து வாட்ஸ் அப்பில் உலகம் பூராக செய்தி அனுப்பினார்கள்.   "விக்கி எங்களுடன் அரசமரத்தடியில் இருந்து பூராயம் கதைக்கிறான்.  நீங்களும் வாங்கோ!" செய்தி LTE கைபேசி அலைகளாக பறந்து போனது. அங்குள்ளவர்களுக்கு இடையில் ஒரு தலைமுறை இடைவெளியை நிரப்ப வேண்டும் என்ற ஆசை இருப்பது தெரிந்தது. எனக்கும் அந்த ஆதங்கம் வந்தது.  ஏன் ஊரை விட்டு போனேன் என்று கவலை வந்தது.  முப்பது வருடங்கள் வரமால் போனது இன்னும் உறுத்தியது. அடுத்த நாள் கீரிமலைக்கு சாம்பல் கரைக்க போகும் திட்டத்தை மனதில் போட்ட படி வீடு சென்றேன்.