• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

சுபேஸ்

வயல்காட்டில் ஒருநாள்......

Recommended Posts

வயல்காட்டில் ஒருநாள்......

ஊரின் ஒதுக்குப்புறம்-அமைதி

உறங்கிக் கிடக்குமிடம்

தென்றல் தழுவிச்செல்ல-பூக்கள்

தெம்மாங்கு பாடுமிடம்

ஆசை நோய்பிடித்த-உலகின்

அசிங்கங்கள் தீண்டாமல்

இயந்திர இரைச்சல்விட்டு-அமைதியாய்

இயற்கை உறையுமிடம்

போலி மனிதர்களின் -பெருமை

போற்றும் உலகைவிட்டு

நாடி நின்மதியை-ஒருநாள்

தேடி இங்குவந்தேன்

ஓடிக் கவலையெல்லாம்-எனைவிட்டு

ஒருநொடியில் போகக்கண்டேன்

மனிதர் தேடும்நின்மதியோ-இங்கே

மலைபோல்க் குவிந்துகண்டேன்

கானம் இசைத்தபடி-வண்டுகள்

கவிதை படிக்கக்கண்டு

நானும் ஒருவனாகி-இயற்கை

நதியில் கரைந்துவிட்டேன்

வானம் இறங்கிவந்து-இந்த

வயற்காட்டில் நடக்கக்கண்டு

ஞானம் பெற்றதைப்போல்-எனக்குள்

மோனநிலை அடையக்கண்டேன்

***

தரையைக் கோதிநிற்கும்-மரத்தின்

உயரக் கிளையொன்றில்

தாவும் கிளியொன்று-எனைப்பார்த்து

தலையை அசைத்ததுகாண்

உலகம் சுருங்கிவந்து-முன்னால்

ஊர்ந்து செல்வதுபோல்

சிலையாய் மாறிப்போய்-அந்தச்

சிறுகிளியை ரசித்திருந்தேன்

கீச்சுக் குரலினிலே-அக்கிளி

கிட்டவா என்றழைக்க

மூச்சைப் பிடித்தபிடி-நான்

முழுதும் மறந்திருந்தேன்

காற்றைக் கிளித்துக்கொண்டு-வானில்

கலந்து மறைகையிலே

கவலை எதுவுமற்ற-அதன்

கண்ணில் நிறைவுகண்டேன்

ஆயிரம் கோடிகொட்டி-மனிதன்

ஆகாயத்தில் பறந்தாலும்

சொந்தச் சிறகுகளில்-பறக்கும்

சுதந்திரத்தைப் போல்வருமா

நூறு கவலைகளில்-தன்

நிறத்தை இழந்தமனிதன்

ஏறி வானளக்கும்-இக்கிளிக்கு

எங்கணம் ஈடாவான்

***

நாளிகை கரைந்துபோக-நானந்த

நாடகத்தில் லயித்திருந்தேன்

காரிருள் கவிழ்ந்ததனால்-வீடேக

கால்கள் நடந்ததுகாண்

நினைவில் அக்கிளியே-இன்னும்

நிறைந்து போயிருக்க

தரிசு வயல்காட்டில்-எம்மனசு

தனியே தங்கிருச்சு

பிரிய மனமின்றி-காட்டைப்

பிரிந்து வீடுவர

பெரிய மழைஒன்று-மண்ணில்

இறங்கி வந்ததுகாண்

***

வானம் வாய்பிளந்து-மழையை

மண்ணில் கொட்டிவிட

காணும் இடமெல்லாம்-வெள்ளக்

காடாகிப் போனதுகாண்

கண்ணைப் பறிக்கும்படி-மின்னல்

கறுத்த வானில்எழ

என்னை அறியாமல்-கால்கள்

என்வீட்டுள் நுழைந்ததுகாண்

எங்கு ஒதுங்கிடுமோ-மழையை

எப்படித் தாங்கிடுமோ

ஓடிவரும் வெள்ளத்தில்-கிளிக்கு

ஒதுங்கஇடம் கிடைத்திடுமோ

கண்ணை மூடிக்கொண்டு-நான்

கட்டிலில் சாய்கையிலே

எண்ணம் முழுதும்-அந்தச்

சின்னஞ் சிறுகிளியே

***

உண்ண இம்மழையில்-அதற்கு

உணவேதும் கிடைத்திடுமோ

இல்லை எதிரிகட்கு-அது

இரையாகிப் போயிடுமோ

ஒழுகும் மழைக்கொதுங்க-அதற்கோர்

ஓலைக் குடிசையில்லை

விறைக்கும் குளிரிற்கு-அதனிடம்

விதவிதமாய்ப் போர்வையில்லை

வெம்மி மனமுடைந்து-அக்கிளி

வேதனையில் விம்மிடுமோ

கண்ணில் நீர்வளிய-அக்கிளி

கானகத்தில் அலைந்திடுமோ

***

எல்லாம் தழைகீளாய்-என்

எண்ணம் பொய்யாக

ஆருமற்ற அக்காட்டில்-ஓர்

அதிசயம் நிகழ்ந்ததுகாண்

எல்லையற்ற ஆனந்ததில்-அக்கிளி

எங்கெங்கோ பறந்ததுகாண்

அள்ளிக்கொட்டும் வான்மழையில்-அக்கிளி

ஆனந்தமாய் நனைந்ததுகாண்

இயந்திர வாழ்க்கையினை-எமக்களித்த

இறவனின் வஞ்சனையை

எண்ணி நொந்தபடி-அக்கிளி

எனக்காய் அழுததுகாண்

***

Share this post


Link to post
Share on other sites

வயல்காட்டில் ஒருநாள்......

ஊரின் ஒதுக்குப்புறம்-அமைதி

உறங்கிக் கிடக்குமிடம்

தென்றல் தழுவிச்செல்ல-பூக்கள்

தெம்மாங்கு பாடுமிடம்

ஆசை நோய்பிடித்த-உலகின்

அசிங்கங்கள் தீண்டாமல்

இயந்திர இரைச்சல்விட்டு-அமைதியாய்

இயற்கை உறையுமிடம்

போலி மனிதர்களின் -பெருமை

போற்றும் உலகைவிட்டு

நாடி நின்மதியை-ஒருநாள்

தேடி இங்குவந்தேன்

ஓடிக் கவலையெல்லாம்-எனைவிட்டு

ஒருநொடியில் போகக்கண்டேன்

மனிதர் தேடும்நின்மதியோ-இங்கே

மலைபோல்க் குவிந்துகண்டேன்

கானம் இசைத்தபடி-வண்டுகள்

கவிதை படிக்கக்கண்டு

நானும் ஒருவனாகி-இயற்கை

நதியில் கரைந்துவிட்டேன்

வானம் இறங்கிவந்து-இந்த

வயற்காட்டில் நடக்கக்கண்டு

ஞானம் பெற்றதைப்போல்-எனக்குள்

மோனநிலை அடையக்கண்டேன்

***

தரையைக் கோதிநிற்கும்-மரத்தின்

உயரக் கிளையொன்றில்

தாவும் கிளியொன்று-எனைப்பார்த்து

தலையை அசைத்ததுகாண்

உலகம் சுருங்கிவந்து-முன்னால்

ஊர்ந்து செல்வதுபோல்

சிலையாய் மாறிப்போய்-அந்தச்

சிறுகிளியை ரசித்திருந்தேன்

கீச்சுக் குரலினிலே-அக்கிளி

கிட்டவா என்றழைக்க

மூச்சைப் பிடித்தபிடி-நான்

முழுதும் மறந்திருந்தேன்

காற்றைக் கிளித்துக்கொண்டு-வானில்

கலந்து மறைகையிலே

கவலை எதுவுமற்ற-அதன்

கண்ணில் நிறைவுகண்டேன்

ஆயிரம் கோடிகொட்டி-மனிதன்

ஆகாயத்தில் பறந்தாலும்

சொந்தச் சிறகுகளில்-பறக்கும்

சுதந்திரத்தைப் போல்வருமா

நூறு கவலைகளில்-தன்

நிறத்தை இழந்தமனிதன்

ஏறி வானளக்கும்-இக்கிளிக்கு

எங்கணம் ஈடாவான்

***

நாளிகை கரைந்துபோக-நானந்த

நாடகத்தில் லயித்திருந்தேன்

காரிருள் கவிழ்ந்ததனால்-வீடேக

கால்கள் நடந்ததுகாண்

நினைவில் அக்கிளியே-இன்னும்

நிறைந்து போயிருக்க

தரிசு வயல்காட்டில்-எம்மனசு

தனியே தங்கிருச்சு

பிரிய மனமின்றி-காட்டைப்

பிரிந்து வீடுவர

பெரிய மழைஒன்று-மண்ணில்

இறங்கி வந்ததுகாண்

***

வானம் வாய்பிளந்து-மழையை

மண்ணில் கொட்டிவிட

காணும் இடமெல்லாம்-வெள்ளக்

காடாகிப் போனதுகாண்

கண்ணைப் பறிக்கும்படி-மின்னல்

கறுத்த வானில்எழ

என்னை அறியாமல்-கால்கள்

என்வீட்டுள் நுழைந்ததுகாண்

எங்கு ஒதுங்கிடுமோ-மழையை

எப்படித் தாங்கிடுமோ

ஓடிவரும் வெள்ளத்தில்-கிளிக்கு

ஒதுங்கஇடம் கிடைத்திடுமோ

கண்ணை மூடிக்கொண்டு-நான்

கட்டிலில் சாய்கையிலே

எண்ணம் முழுதும்-அந்தச்

சின்னஞ் சிறுகிளியே

***

உண்ண இம்மழையில்-அதற்கு

உணவேதும் கிடைத்திடுமோ

இல்லை எதிரிகட்கு-அது

இரையாகிப் போயிடுமோ

ஒழுகும் மழைக்கொதுங்க-அதற்கோர்

ஓலைக் குடிசையில்லை

விறைக்கும் குளிரிற்கு-அதனிடம்

விதவிதமாய்ப் போர்வையில்லை

வெம்மி மனமுடைந்து-அக்கிளி

வேதனையில் விம்மிடுமோ

கண்ணில் நீர்வளிய-அக்கிளி

கானகத்தில் அலைந்திடுமோ

***

எல்லாம் தழைகீளாய்-என்

எண்ணம் பொய்யாக

ஆருமற்ற அக்காட்டில்-ஓர்

அதிசயம் நிகழ்ந்ததுகாண்

எல்லையற்ற ஆனந்ததில்-அக்கிளி

எங்கெங்கோ பறந்ததுகாண்

அள்ளிக்கொட்டும் வான்மழையில்-அக்கிளி

ஆனந்தமாய் நனைந்ததுகாண்

இயந்திர வாழ்க்கையினை-எமக்களித்த

இறவனின் வஞ்சனையை

எண்ணி நொந்தபடி-அக்கிளி

எனக்காய் அழுததுகாண்

***

அருமையான வரிகள்

Share this post


Link to post
Share on other sites

வயல்காட்டில் ஒருநாள்...... வாசிக்க வாசிக்க ஆவலை ஏற்படுத்திய கவிதை

கதையாய் அமைந்தது மேலும் அழகு.

வாழ்த்துகள்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

நன்றி தமிழ்த்தோட்டம்,கறுப்பி...

Share this post


Link to post
Share on other sites