சிறு நாடகம் - 01 / 'விடியுமா? இல்லாட்டி விடியக் கங்குல காகம் கத்துமா?'
கதாபாத்திரங்கள் :
பெரியவர் கதிர்காமர் (72): பழமைவாத, கண்டிப்பான, ஊர்ப் பற்றுள்ள பெரியவர். சைக்கிளும் குடையும் தான் அடையாளம்.
சின்னராசா (48): 'முன்னேற்றக் கட்சி' ஆதரவாளர். வாயாலே அரசியல் நடத்தும் உள்ளூர் புள்ளி.
யோகேந்திரன் (46): 'மறுமலர்ச்சிக் கழக' ஆதரவாளர். சின்னராசாவின் பரம்பரை அரசியல் எதிரி.
சுதன் (20): கையில் ஸ்மார்ட்போனும், காதில் ஹெட்போனுமாக அலையும் சோம்பேறி இளைஞன்.
'பிளேடு' பாஸ்கர் (22): போதைப்பொருள் விற்கும், வாள்வெட்டுக் குழுக்களுடன் தொடர்புள்ள உள்ளூர் ரவுடி (ஆனால் உண்மையில் கோழை).
கடை முதலாளி செல்லையா (60): சந்தித் தேநீர்க்கடை நடத்தும் அப்பாவி, ஆனால் நையாண்டி பேர்வழி.
வள்ளியம்மை (62): கதிர்காமரின் தங்கை. நேர்மையான, வாயாடி யாழ்ப்பாணத்து ஆச்சி. இடுப்பில் எந்நேரமும் சாவிக்கொத்து இருக்கும்.
ரியூசன் சென்டர் அதிபரின் அண்ணை சிவபாதம் (65): ஓய்வுபெற்ற கண்டிப்பான அதிபர். வெள்ளை வேட்டி, வெள்ளைச் சட்டை, கையில் எப்போதும் ஒரு பிரம்பும் சில பழைய புத்தகங்களும் வைத்திருப்பார்.
அங்கம் 1: அரசடிச் சந்தி
காட்சி அமைப்பு:
மேடையின் நடுவே ஒரு பெரிய அரச மரம். அதன் கீழ் செல்லையாவின் தேநீர்க்கடை. கடையில் ஒரு பெஞ்ச், சில சோடாப் பாட்டில்கள். சுவர்களில் இருவேறு அரசியல் கட்சிகளின் போஸ்டர்கள் கிழிந்த நிலையில் ஒட்டப்பட்டிருக்கின்றன. மாலை நேரம்.
(காட்சி தொடங்கும் போது, சுதன் பெஞ்சில் சாய்ந்து படுத்துக் கொண்டு போனில் 'ரீல்ஸ்' பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். செல்லையா டீ கிளாஸைக் கழுவிக் கொண்டிருக்கிறார். கதிர்காமர் கக்கத்தில் குடையை இடுக்கிக் கொண்டு, சைக்கிளைத் தள்ளியபடி மேடைக்குள் நுழைகிறார்.)
கதிர்காமர்: (பெருமூச்சுடன் சைக்கிளை மரத்தில் சாய்த்துவிட்டு) என்ன செல்லையா... இன்னும் சந்தி வெறிச்சோடிக் கிடக்கு? முந்தியெல்லாம் இந்த நேரத்துக்கு மைதானத்தில பெடியள் உதைபந்தாட்டம் விளையாடி, சத்தம் இந்த மட்டும் கேட்கும். இப்ப என்னடா வெண்டா, மயான அமைதியா கிடக்கு?
செல்லையா: (டீயை ஆற்றியபடி) ஆரைத் தேடுறீங்கள் கதிர்காமர் அண்ணை? விளையாடப் பெடியள் இருந்தாத்தானே? இப்ப எல்லாரும் இந்தச் சுதனைப் போல 'பப்ஜி'யும் [Player Unknown's Battlegrounds) என்பது பல நபர்கள் இணைந்து, இணையதளத்தில் விளையாடும் ஓர் இணையதள விளையாட்டு] 'இன்ஸ்டாகிராமும்' தான். மைதானத்தில மாடுதான் மேயுது.
கதிர்காமர்: (சுதனைப் பார்த்து, குடையால் அவன் காலைத் தட்டி) என்னடா தம்பி சுதன்? விடியக் கங்குல எழுந்து இப்பிடிப் போனுக்குள்ள கிடக்கிறாய்? உடம்புக்கு ஒரு அசைவும் இல்லை. ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு ஒண்டும் இல்லாம எப்பிடித் தான் முன்னுக்கு வரப்போறீங்களோ?
சுதன்: (கண்ணை போனில் இருந்து எடுக்காமல்) ஐயோ... விடியக்காலமே தொடங்காதேங்கோ காப்பரே! இப்ப நாங்க 'டிஜிட்டல்' யுகத்தில இருக்கிறம். உடற்பயிற்சி செய்யோணுமெண்டா போனுக்குள்ளயே ஆப் (App) இருக்கு. சும்மா லொள்ளுப் பண்ணாம ஒரு 'பிளேன் ரீ' (Plain Tea) சொல்லுங்கோ பார்ப்போம்.
(அப்போது, வலது பக்கத்தில் இருந்து சின்னராசாவும், இடது பக்கத்தில் இருந்து யோகேந்திரனும் ஆளுக்கொரு நோட்டீஸை கையில் பிடித்துக்கொண்டு, வேகமாக மேடைக்குள் வருகிறார்கள். இருவர் முகத்திலும் குரோதம்.)
சின்னராசா: (சத்தமாக) எங்கட முன்னேற்றக் கட்சிக்குத் தான் இந்த முறை சனங்கள் ஓட்டுப் போடுவினம்! வடகிழக்குக்கு விடிவு வரப்போகுது!
யோகேந்திரன்: (எதிர்த்து நின்று) போடா போ... உங்கட கட்சி போனமுறை வாங்கின துண்டக்காணியை விட இந்தமுறை குறைவுதான். எங்கட மறுமலர்ச்சிக் கழகம் தான் உரிமையை மீட்டெடுக்கும்!
கதிர்காமர்: (இருவரையும் பார்த்து சலிப்புடன்) வாராங்கள்... எங்கட ஊர் 'சிங்கங்கள்'! டேய் சின்னராசா, யோகேந்திரா... கத்தாதேங்கோடா. உங்கட ரெண்டு பேருக்கும் சண்டை பிடிக்கத் தெரியுமே தவிர, இந்த ஊர்ப் பெடியள் எங்கே போறாங்கள் எண்டு பார்க்கத் தெரியுமோ?
சின்னராசா: என்ன கதிர்காமர் அண்ணை, எங்கட கட்சியின்ர கொள்கை உங்களுக்குத் தெரியாதோ? நாங்க உரிமையை...
யோகேந்திரன்: (குறுக்கிட்டு) என்ன உரிமை தம்பி? நீ போனமுறை மேடையில பேசேக்க, பின்னுக்கு நின்ற பெடியன் கஞ்சா அடிச்சிட்டு நின்றவன். அதை நீ பார்த்தனியோ?
சின்னராசா: (கோபமாக) ஏய்... நாக்கை அடக்கிப் பேசு! எங்கட பெடியள் ஒழுக்கமானவை. உங்கட கட்சி ஆட்கள்தான் ஊருக்குள்ள கசிப்பு (சாராயம்) விக்கிறாங்கள்!
(இருவரும் சட்டையைப் பிடிக்கும் அளவுக்குச் சண்டையிடுகிறார்கள். செல்லையா கடையிலிருந்து எட்டிப் பார்க்கிறார். இந்தச் சலசலப்பைப் பயன்படுத்தி, மேடையின் மூலையில் இருந்து 'பிளேடு' பாஸ்கர் மெதுவாக சுதனின் அருகில் வருகிறான். பாஸ்கரின் கையில் ஒரு சிறிய பாக்கெட் இருக்கிறது.)
பாஸ்கர்: (சுதனிடம் ரகசியமாக) மச்சான் சுதன்... சரக்கு வந்திட்டுது. புது டைப் மாத்திரை (Drug). அடிச்சா அப்படியே சொர்க்கம் தான். காசு இப்ப தரேல்லாட்டியும் பரவாயில்லை, பிறகு தா.
சுதன்: (ஆசையோடு போனைப் பாக்கெட்டில் வைத்துவிட்டு) உண்மையாவா மச்சான்? போனமுறை தந்த மாத்திரையால எங்கட அம்மாவுக்குச் சந்தேகம் வந்திட்டுது. காசு வந்த உடனே தாரன்.
(பாஸ்கர் மாத்திரைப் பாக்கெட்டை சுதனிடம் கொடுக்கிறான். இதைத் தேநீர் ஆற்றிக் கொண்டிருந்த செல்லையா கவனித்துவிடுகிறார்.)
செல்லையா: (கத்திக் கொண்டு) டேய்! என்னடா அங்க நழுவல் வேலை நடக்குது? பாஸ்கர்... என்னத்தைக் குடுக்கிறாய் அவனுக்கு?
(பாஸ்கர் பயந்துபோய் பின்வாங்குகிறான். சண்டை பிடித்துக் கொண்டிருந்த சின்னராசாவும் யோகேந்திரனும் பேச்சை நிறுத்திவிட்டு அங்கே பார்க்கிறார்கள்.)
கதிர்காமர்: (வேகமாகப் போய் பாஸ்கரின் கையைப் பிடித்து) காட்டுடா கையை! என்னடா இது? போதை மாத்திரையா? (ஊரை நோக்கி) அடக் கடவுளே... இஞ்ச பாருங்கோடா! அரசியல்வாதிகள் நீங்களும் அவனும் அங்கால மேடையில சண்டை பிடிக்கிறீங்கள், இங்கால எங்கட வீட்டுப் பிள்ளையள் போதையில அழியுதுகள்!
பாஸ்கர்: (திமிராகக் கையை உதறிவிட்டு) கையை விடுங்கோ கதிர்காமர் அண்ணை. இது எங்கட ஏரியா. இப்ப நாங்க நினைச்சா 'வாள்' எடுப்பம், தெரியுமே?
யோகேந்திரன்: (பயந்துபோய் பின்வாங்கி) ஐயோ... இவன் வாள்வெட்டுக் குழு மச்சான். இவனோட நமக்கென்ன பேச்சு? வம்பிள விழ வேண்டாம், வா சின்னராசா போவோம்.
சின்னராசா: (நோட்டீஸை சுருட்டி பாக்கெட்டில் வைத்துக்கொண்டு) ஆம் அண்ணை... தேர்தல் நேரம், எங்களுக்கு ஏன் வீண் வம்பு?
கதிர்காமர்: (ஆவேசமாக) நில்லுங்கோடா கோழைகளே! ஓடாதீங்கோ! ஊருக்கு ஒரு பிரச்சினை எண்டா ஓடி ஒளிக்கிறது, தேர்தல் வந்தா மட்டும் வோட்டுக்கேட்டுத் திண்ணை திண்ணையா வாரதோ? ஒழுக்கம் கெட்டு, கல்வி அழியுது... வெளிக்கள விளையாட்டுக்கள் ஒண்டும் இல்லாம பெடியள் உடம்பும் மனசும் கெட்டுப் போகுது. உங்களால ஒரு போதை வியாபாரியைக் கூடக் கேள்வி கேட்க முடியேல்ல... நீங்கள் எப்படிடா எங்களோட உரிமையை மீட்டெடுக்கப் போறீங்கள்?
(சுதன் தலைகுனிந்து நிற்கிறான். பாஸ்கர் நக்கலாகச் சிரித்துக் கொண்டு மெதுவாக மேடையை விட்டு நகர்கிறான். சின்னராசாவும் யோகேந்திரனும் அவமானத்துடன் முகம் பார்க்கிறார்கள்.)
செல்லையா: (பெருமூச்சுடன்) கதிர்காமர் அண்ணை சொல்றதுதான் சரி. இப்படியே போனால்... விடியல் எண்டு ஒண்டும் வராது. விடியக் கங்குல காகம் கத்துற மாதிரி, நாங்க சும்மா கத்திக்கொண்டேதான் கிடக்க வேண்டிவரும்.
(கதிர்காமர் சோகத்துடன் சுதனின் கையைப் பிடித்து போதை மாத்திரையை வாங்கித் தூக்கி எறிகிறார். சுதன் அழுகிறான். மேடை விளக்குகள் மெதுவாக மறைகின்றன.)
அங்கம் 2: வளவுப் பிற்பக்கம்
காட்சி அமைப்பு:
ஒரு பாரம்பரிய யாழ்ப்பாணத்து வீட்டின் பிற்பக்கம் (வளவு). மேடையில் ஒரு கிணறு, கயிறு-வளி, தண்ணீர் அள்ளும் வாளி (துலா இருந்தால் சிறப்பு). பக்கத்தில் சில வாழைமரங்கள், ஒரு பழைய உடைந்த கிடுகு வேலி. ஒரு மூலையில் தலைகீழாகக் கவிழ்த்துப் போட்டிருக்கும் ஒரு பழைய உரல்.
கதாபாத்திரங்கள் (இந்த அங்கத்தில் அறிமுகமாகும் புதியவர்):
7. வள்ளியம்மை (62): கதிர்காமரின் தங்கை. நேர்மையான, வாயாடி யாழ்ப்பாணத்து ஆச்சி. இடுப்பில் எந்நேரமும் சாவிக்கொத்து இருக்கும்.
(காட்சி தொடங்கும் போது, வள்ளியம்மை ஆச்சி கிணற்றடியில் நின்று குடத்தைக் காணாமல் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார். முகம் முழுக்கக் கோபம். கதிர்காமர் கக்கத்தில் குடையுடன் வேலிப் பக்கத்தால் உள்ளே நுழைகிறார்.)
வள்ளியம்மை: (தலையில கைவைத்துக்கொண்டு, கத்தலாக) அடக் கடவுளே! விடிய எழும்பிப் பார்த்தா கிணற்றடியில் இருந்த பித்தளைக் குடத்தைக் காணேல்ல! நேற்றிரவுதான் காய்ச்சித் துலக்கின நான். எந்தக் கள்ளப் பாவி தூக்கினானோ தெரியாது! எங்கட ஊருக்கு என்னதான் நடக்குது?
கதிர்காமர்: (வேலியால் எட்டிப்பார்த்து) என்ன வள்ளியக்கா... விடியக்காலமே சத்தம் பலமா இருக்கு? என்னத்தைக் காணேல்ல எண்டிறாய்?
வள்ளியம்மை: (கோபமாக) என்னத்தைக் கேக்கிறாய் தம்பி கதிர்காமர்? எங்கட வீட்டுப் பித்தளைக் குடத்தைக் காணேல்ல! அதுமட்டுமே? பக்கத்து வீட்டுச் சின்னத்துரை அண்ணையின்ர தண்ணீர் பம்பையும் (Water Pump) யாரோ கழட்டிப் பெயர்த்துக்கொண்டு போயிட்டாங்களாம். இப்படியே போனால் நாங்க கிணத்துக்குள்ள தான் படுத்துக் கிடக்க வேண்டிவரும்!
கதிர்காமர்: (யோசனையுடன்) ம்ஹூம்... இது சும்மா சாதாரண கள்ளர் வேலை இல்லை வள்ளியக்கா. இப்ப ஊருக்குள்ள திரியுற போதைப்பொருள் பெடியளின்ர கைவரிசைதான் இது. ஒரு 'பாக்கெட்' அடிப்பதற்கு காசு வேணும் எண்டா, வீட்டுல இருக்கிற கரண்டி, முள்ளுக்கரண்டி எல்லாத்தையும் தூக்கிக் கொண்டு போய்ப் பழைய இரும்புக்கடையில விக்கிறாங்கள்.
(அப்போது, வேலிக்கு அப்பால் ஏதோ சலசலப்புச் சத்தம் கேட்கிறது. 'பிளேடு' பாஸ்கர் தலையில் ஒரு பெரிய சாக்கு மூட்டையைச் சுமந்து கொண்டு, திருட்டுத்தனமாக நாலாபுறமும் பார்த்துக்கொண்டு வேலிப் பக்கத்தால் தப்பியோட முயல்கிறான்.)
வள்ளியம்மை: (கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் பாஸ்கரைப் பார்த்துவிட்டு, கத்திக்கொண்டு பாய்கிறாள்) ஏடா! அங்கே யாரு அது? நில்லுடா அங்கே! கதிர்காமர்... பிடி அவனைக் கெதியா!
கதிர்காமர்: (உடனே ஓடிப்போய் தன் குடையை பாஸ்கரின் காலில் மாட்டி இழுக்கிறார். பாஸ்கர் நிலைதடுமாறி சாக்கு மூட்டையுடன் தரையில் விழுகிறான். மூட்டைக்குள் இருந்து பித்தளைக் குடம் உருண்டு வெளியே வருகிறது.)
பாஸ்கர்: (பயந்துபோய், ஆனால் பந்தாவாக) ஐயோ... கையை விடுங்கோ கதிர்காமர் அண்ணை! நான் சும்மா இந்த வழியால போனனான். என் மேல கை வச்சால் எங்கட 'ஏரியா' பெடியள் சும்மா விடமாட்டினம்! எனக்குப் பின்னுக்குப் பெரிய 'சப்போர்ட்' இருக்கு, தெரியுமே?
வள்ளியம்மை: (உருண்டு வந்த குடத்தை எடுத்துக்கொண்டு, பாஸ்கரின் காதைப் பிடித்துத் திருகுகிறாள்) என்னடா சப்போர்ட்? உன்னோட வாள்வெட்டுச் சப்போர்ட்டா? எங்கட வீட்டுப் பித்தளைக் குடத்தைத் திருடிட்டு உனக்கு இவ்வளவு வாய் பேசத் துணிவாடா?
பாஸ்கர்: (காது வலியால் அலறிக்கொண்டு) அம்மாடியோவ்... ஆச்சி, காதை விடுங்கோ! காது பிஞ்சுபோயிடும்! நான் திருடேல்ல... இது சும்மா கிடந்தது, அதான் எடுத்தனான்.
கதிர்காமர்: (அவன் சாக்கை அவிழ்த்துப் பார்த்து) சும்மா கிடந்ததா? இஞ்ச பாரு வள்ளியக்கா... உள்ளுக்குள்ள சின்னத்துரை அண்ணையின்ர தண்ணீர் பம்பும் கிடக்கு! டேய் பாஸ்கர், நேற்றிரவு சந்தி தேநீர்க்கடையில என்னட்டச் சவால் விட்டாய்... இப்ப இஞ்ச கள்ளனா வந்து மாட்டியிருக்கிறாய்? உன்னை இப்பவே பொலிஸ்ல (Police) பிடிச்சுக் குடுக்கிறன்.
பாஸ்கர்: (திடீரெனக் காலைப் பிடித்துக்கொண்டு கெஞ்சத் தொடங்குகிறான். ரவுடி வேஷம் கலைந்துவிடுகிறது) ஐயோ கதிர்காமர் அண்ணை... காலில் விழுகுறன், பொலிஸ் எண்டு மட்டும் சொல்லாதேங்கோ! எனக்கு இப்ப உடம்பு நடுங்குது... மருந்து (Drugs) அடிக்காட்டி எனக்குச் சாவு வந்திடும் அண்ணை. காசுக்காகத்தான் குடத்தைத் தூக்கின நான்.
வள்ளியம்மை: (கோபமும் பரிதாபமும் கலந்த முகத்துடன்) அடப்பாவமே... பார்க்கப் பச்சைப் பெடியன் மாதிரி இருக்கிறாய். உனக்கு இந்த வயசுல போதை மாத்திரையும், கள்ளத்தனமும் கேடோடா? உங்கட அம்மா, அப்பா உன்னை எவ்வளவோ ஆசைப்பட்டுப் படிக்க வச்சிருப்பாங்கள்?
பாஸ்கர்: (தலையைக் குனிந்து) படிப்புப் பக்கமே போகேல்ல ஆச்சி... இப்ப எங்கட ஊர்ல படிச்சு என்ன செய்யப்போறம் எண்டு எல்லாரும் 'கேம்' (Online Games) விளையாடப் போயிட்டாங்கள். எனக்கு ஒரு அரசியல்வாதிதான் பழக்கம்... அவன்தான் கஞ்சா பாக்கெட்டைக் குடுத்து, இதைக் கொண்டு போய் வித்துட்டு வா, உனக்குக் காசு தாரன் எண்டு பழகிவிட்டவன்.
கதிர்காமர்: (ஆவேசமாக) பார்த்தியா வள்ளியக்கா! இதத்தான் நான் எப்பவும் சொல்றது. எங்கட ஊர்ல படிப்பு, ஒழுக்கம், வெளிக்கள விளையாட்டுக்கள் எல்லாத்தையும் திட்டமிட்டு அழிக்கிறாங்கள். இந்த இளந்தாரிகளைப் போதையில மூழ்கடிச்சு, தங்களுக்கு வோட்டுப் போடுற அடிமைகளா மாத்துறாங்கள். நாங்க இப்படியே சும்மா பார்த்துக் கொண்டிருந்தா, இன்னும் அஞ்சு வருஷத்தில எங்கட இனமே இல்லாமல் போயிடும்!
வள்ளியம்மை: (பாஸ்கரின் தோளைப் பிடித்து உலுக்குகிறாள்) டேய் பாஸ்கர்! நீ கத்தியைத் தூக்கிக் கொண்டு திரியுற 'வீரன்' எண்டு நினைச்சியோ? நீ ஒரு கோழைடா! உன்னை உசுப்பிவிட்ட அரசியல்வாதி சொகுசா கார்ல திரியுறான், அவன்ற பிள்ளையள் கொழும்பிலயும் லண்டன்லயும் படிக்குதுகள். நீ இங்க குடத்தைத் திருடிட்டு ஜெயிலுக்குப் போகப்போறாய்! இது உனக்கு விளங்குதா?
பாஸ்கர்: (கண்ணீர் விட்டு அழுதுகொண்டு) விளங்குது ஆச்சி... தப்புத்தான். இனி நான் இந்த வேலைக்குக் போகமாட்டன். என்னை விட்டிடுங்கோ.
கதிர்காமர்: (உறுதியுடன்) உன்னை சும்மா விடமாட்டன் பாஸ்கர். ஆனா உன்னை ஜெயிலுக்கும் அனுப்ப மாட்டன். உன்னை மாதிரிப் போதையில அழியுற பெடியள நாங்கதான் காப்பாத்தோணும். நேரே எங்கட ஊர் விளையாட்டு மைதானத்துக்கு வா. அங்க ஊர்ச் சனம் எல்லாம் கூடப்போகுது. உன்னை இப்பிடி ஆக்கின அந்தப் போலி அரசியல்வாதிகளின்ர முகத்திரையைக் கிழிக்கப்போறம்! நடடா முன்னுக்கு!
(பாஸ்கர் தலைகுனிந்து சாக்கு மூட்டையைத் தூக்கிக்கொண்டு முன்னால் நடக்கிறான். கதிர்காமர் குடையுடன் பின்னால் செல்கிறார். வள்ளியம்மை குடத்தை இடுப்பில் வச்சபடி ஆச்சரியமாகப் பார்க்கிறாள். மேடை விளக்குகள் மறைகின்றன.)
அங்கம் 3: ரியூசன் சென்டர் விறாந்தை
காட்சி அமைப்பு:
யாழ்ப்பாணம் நகரின் மையப்பகுதியில் உள்ள ஒரு பிரசித்தி பெற்ற மெகா ரியூசன் சென்டரின் விறாந்தை . சுவர்களில் 'Physics', 'Chemistry' பாடங்களுக்கான பிரம்மாண்டமான கட்-அவுட்கள், போஸ்டர்கள் ஒட்டப்பட்டிருக்கின்றன. விறாந்தையின் ஓரத்தில் சில சைக்கிள்கள் பூட்டப்படாமல் கிடக்கின்றன. ஆங்காங்கே பிளாஸ்டிக் கப் மற்றும் துண்டுப் பிரசுரங்கள் சிதறிக் கிடக்கின்றன.
கதாபாத்திரங்கள் (இந்த அங்கத்தில் அறிமுகமாகும் புதியவர்):
8. ரியூசன் சென்டர் அதிபரின் அண்ணை சிவபாதம் (65): ஓய்வுபெற்ற கண்டிப்பான அதிபர். வெள்ளை வேட்டி, வெள்ளைச் சட்டை, கையில் எப்போதும் ஒரு பிரம்பும் சில பழைய புத்தகங்களும் வைத்திருப்பார்.
(காட்சி தொடங்கும் போது, சுதன் விறாந்தை பெஞ்சில் அமர்ந்து, காதில் ஹெட்போனை மாட்டிக்கொண்டு, கால்களை ஆட்டியபடி போனில் தீவிரமாக ஆன்லைன் பெட்டிங் (Online Betting) அல்லது ரீல்ஸ் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். சிவபாதம் மாஸ்டர் கையில் புத்தக மூட்டையுடன் மேடைக்குள் நுழைகிறார். சுதனைப் பார்த்துவிட்டு முகம் சுளிக்கிறார்.)
சிவபாதம்: (பிரம்பால் பெஞ்சை ஓங்கித் தட்டி) என்னடா தம்பி தறுதலை! விறாந்தைக்குள்ள இவ்வளவு சத்தம் போட்டுக்கொண்டு என்ன வேலை நடக்குது? வகுப்பறைக்குள்ள சேர் (Teacher) படிப்பிக்கிறார்... நீ என்னெண்டா வெளியில இருந்து போனுக்குள்ள தலையை வச்சிருக்கிறாய்?
சுதன்: (திடுக்கிட்டு எழுந்து, ஹெட்போனை கழட்டி) ஐயோ மாஸ்டர்... சும்மா கத்தாதேங்கோ! நான் ஒண்டும் சும்மா இருக்கேல்ல... ஆன்லைன்ல 'ஸ்கோர்' (Score) பார்க்கிறன். இதுவும் ஒரு பொதுஅறிவு தான்.
சிவபாதம்: (ஆவேசமாக) என்னடா பொதுஅறிவு? முந்தியெல்லாம் எங்கட யாழ்ப்பாணத்து பெடியள் எண்டா இலங்கையிலேயே கல்வியில முதலாவது வருவாங்கள். பல்கலைக்கழகத்துக்குப் (University) போறதுக்கு இரவு பகலா மாடாய் உழைப்பாங்கள். இப்ப என்னடா வெண்டா, கையில் ஒரு போனும், காதில் ஒரு வயரும்தான். படிப்புப் பக்கம் போனியாடா இந்த முறை?
சுதன்: (நக்கலாகச் சிரித்துக்கொண்டு) மாஸ்டர்... காலம் மாறிட்டுது. இப்ப படிச்சுப் பெரிய 'டாக்டர்', 'எஞ்சினியர்' ஆயின ஆட்களே வேலை இல்லாமல் கடையில நிக்கிறாங்கள். நாங்க ஏன் சும்மா கஷ்டப்படோணும்? பேசாமல் ஒரு போனை வச்சுக்கொண்டு 'யூடியூப்' (YouTube) சேனல் தொடங்கினா, காசு சும்மா கொட்டும்!
சிவபாதம்: (தலையில அடித்துக்கொண்டு) அடக் கொடுமையே! உனக்கு காசு மட்டும்தான் வாழ்க்கையாப் போச்சா? ஒழுக்கம், சமூகப் பொறுப்பு, எங்கட இனம் இருக்கிற நிலைமை ஒண்டும் உனக்குத் தெரியாதோ? கல்வியால மட்டும்தான் எங்கட உரிமைகளை நாங்க திரும்பப் பெறமுடியும் எண்டு உனக்குத் தெரியுமே?
(அப்போது, கதிர்காமர் 'பிளேடு' பாஸ்கரைத் தன் குடையால் தள்ளியபடி விறாந்தைக்குள் நுழைகிறார். பாஸ்கர் தலைகுனிந்து வருகிறான்.)
கதிர்காமர்: (சிவபாதத்தைப் பார்த்து) என்ன சிவபாதம் மாஸ்டர்... இங்கயும் பெடியள் உங்களைச் சோதிக்கிறாங்களோ? இஞ்ச பாருங்கோ நான் யாரைக் கூட்டிக்கொண்டு வந்திருக்கிறேன் எண்டு! எங்கட ஊர் 'வீரன்' 'பிளேடு' பாஸ்கர்!
சிவபாதம்: (ஆச்சரியமாக) யாரு... பாஸ்கரா? டேய், நீ போனமுறை 'ஓ லெவல்' (O/L) பரீட்சை எழுதாம ஓடினவன் தானே? இப்ப என்னடா வெண்டா கள்ளன் மாதிரித் தலைகுனிந்து நிக்கிறாய்?
பாஸ்கர்: (பயத்துடன்) மாஸ்டர்... அது வந்து... நான் கதிர்காமர் அண்ணையின்ர வீட்டுல குடத்தைத் தூக்கப்போய்ப் பிடிபட்டனான். அவர்தான் இங்க கூட்டிவந்தவர்.
சுதன்: (பாஸ்கரைப் பார்த்து அதிர்ச்சியாகி) மச்சான் பாஸ்கர்! நீயா குடத்தைத் திருடினாய்? நீ பெரிய ரவுடி எண்டு தானே மச்சான் எங்கட குரூப்ல (Group) பேசினாங்க?
கதிர்காமர்: (சுதனைப் பார்த்து) டேய் சுதன்! சும்மா லொள்ளுப் பேசாதே. இவன் பெரிய ரவுடியும் இல்லை, ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் இல்லை. உங்களைப் போலப் போனுக்கும், போதைக்கும் அடிமையாகி, அரசியல்வாதிகளின்ர காசுக்காகத் திரியுற ஒரு ஏமாளி! பாஸ்கர்... உண்மையச் சொல்லுடா!
பாஸ்கர்: (அழுதுகொண்டு சுதனிடம்) மச்சான் சுதன்... நாங்க பந்தாவா திரியுறது எல்லாம் பொய் மச்சான். இந்த போதை மாத்திரையைத் தந்து எங்களை வேலி பாய வச்சதே அந்த அரசியல்வாதிதான். நாங்க இங்க சண்டை பிடிச்சு ஜெயிலுக்குப் போகேக்க, அவன் ஏசி (A/C) கார்ல போறான். நாங்க சும்மா 'வேஸ்ட்' மச்சான்.
சுதன்: (போனைப் பார்த்து, பிறகு பாஸ்கரைப் பார்த்து மெதுவாக மாறுகிறான்) உண்மையாவா மச்சான்? நாங்க போனுக்குள்ளயும், ஆன்லைன் கேம்ஸ்லயும் மூழ்கிக் கிடக்கேக்க... எங்களைச் சுத்தி இவ்வளவு பெரிய சதி நடக்குதா?
சிவபாதம்: (இருவரின் தோளிலும் கைவைத்து) இப்பவாவது விளங்குதா தம்பிமார்களே? கல்வியும் ஒழுக்கமும் இல்லாத ஒரு சமூகம் சீக்கிரமே அழிஞ்சுபோகும். உங்களை மைதானத்தில விளையாட விடாம, புத்தகத்தை வச்சுப் படிக்க விடாம, போதைக்குள்ள தள்ளுறாங்க. ஏன்னா... நீங்கள் அறிவாளியா வந்தா, அவங்கட போலி அரசியலை கேள்வி கேட்பீங்கள் எண்டு அவங்களுக்குப் பயம்!
கதிர்காமர்: (உறுதியுடன்) விடியல் எண்டு ஒண்டும் தானா வராது சிவபாதம். நாங்கதான் அதை உருவாக்க வேணும். இந்தத் துண்டுப் பிரசுரங்களையும், போலி ரியூசன் விளம்பரங்களையும் தூக்கி எறியுங்கோ. எங்கட பழைய ஒழுக்கத்தையும், கல்வியையும், வீரத்தையும் மீட்டெடுக்கோணும்.
சுதன்: (தன் கையில் இருந்த போனைப் பாக்கெட்டுக்குள் வைத்துவிட்டு உறுதியுடன்) மாஸ்டர்... தப்பு எங்கட மேலயும் தான் இருக்கு. நாங்க வெளிப்புற விளையாட்டுக்கள் (Outdoor games) எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு போனுக்குள்ள கிடந்ததால தான் இப்பிடி ஆச்சு. இனி நாங்க மாறப்போறம்!
கதிர்காமர்: (மகிழ்ச்சியுடன்) அதுதான் எங்கட யாழ்ப்பாணத்துப் பெடியளின்ர திமிர்! நடங்கோ... நேரே மைதானத்துக்குப் போவோம். அங்க ஊர்ச் சனத்தை ஒண்டாக்கூட்டி, அந்தப் போலி அரசியல்வாதிகளுக்கு ஒரு நல்ல பாடம் புகட்டுவோம்!
(சுதனும் பாஸ்கரும் மாஸ்டரின் புத்தக மூட்டையைத் தாங்களாகவே முன்வந்து வாங்கிக் கொள்கிறார்கள். நால்வரும் ஒற்றுமையாக மேடையை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள். மேடை விளக்குகள் மறைகின்றன.)
அங்கம் 4: உள்ளூர் பாடசாலை விளையாட்டு மைதானம்
காட்சி அமைப்பு:
கிராமத்து விளையாட்டு மைதானம். பின்னணியில் துருப்பிடித்த உதைபந்தாட்டக் கம்பங்கள் (Goalposts), புற்கள் மண்டிய தரை. மேடையின் நடுவே ஒரு மைக் ஸ்டாண்ட் (Microphone) மற்றும் ஒரு மேசை, சில பிளாஸ்டிக் கதிரைகள் போடப்பட்டிருக்கின்றன. "ஊர் விழிப்புணர்வு மகாநாடு" என்ற பேனர் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஊர் மக்கள் (பின்புலக் குரல்கள்) கூடி நிற்பது போன்ற பிரமை.
(காட்சி தொடங்கும் போது, சின்னராசாவும் யோகேந்திரனும் மேடையை ஆக்கிரமிக்கப் போட்டி போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கடை முதலாளி செல்லையா மைக்கைச் சரிசெய்து கொண்டிருக்கிறார். கதிர்காமர், சிவபாதம் மாஸ்டர், வள்ளியம்மை ஆச்சி ஆகியோர் சுதன் மற்றும் பாஸ்கரை அழைத்துக் கொண்டு மேடைக்குள் நுழைகிறார்கள்.)
சின்னராசா: (மைக்கைப் பிடித்துக்கொண்டு) அன்பான யாழ்ப்பாணப் பொதுமக்களே! எங்கட முன்னேற்றக் கட்சிதான் உங்களுக்கு...
யோகேந்திரன்: (மைக்கை இழுத்துக்கொண்டு) போடா அங்காலை! எங்கட மறுமலர்ச்சிக் கழகம்தான் மக்களுக்குச் செய்யப்போகுது...
வள்ளியம்மை: (இடுப்பில் கையை வைத்துக்கொண்டு சத்தமாக) ஏடா! கொஞ்சம் வாயை மூடுங்கோடா உங்கட அரசியல் சிங்கங்களே! விடியக் கங்குல காகம் கத்துற மாதிரி, எப்ப பார்த்தாலும் மைக் முன்னுக்கு வந்து கத்த உங்களுக்கு வெட்கமாய் இல்லை?
சின்னராசா: (அதிர்ச்சியாகி) என்ன வள்ளியக்கா... நாங்க தேர்தல் பிரசாரம் செய்ய வந்தா இப்பிடிப் பேசுறீங்கள்?
சிவபாதம்: (பிரம்பால் மேசையைத் தட்டி) என்ன பிரசாரம் தம்பி? இஞ்ச பாருங்கோ... உங்கட 'அரசியல் சப்போர்ட்'னால ஊருக்குள்ள கள்ளனாக மாறின 'பிளேடு' பாஸ்கர் நிக்கிறான், போதைக்கு அடிமையாகிப் படிப்பைக் கைவிட்ட சுதன் நிக்கிறான்! இவங்களை இப்பிடி ஆக்கினதுக்கு நீங்க ரெண்டு பேரும் தான் பொறுப்பு!
யோகேந்திரன்: (பதறிப்போய்) ஐயோ மாஸ்டர்... இவனுக்கும் எங்கட கட்சிக்கும் ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை!
பாஸ்கர்: (முன்னே வந்து மைக்கைப் பிடித்து உரத்த குரலில்) பொய் சொல்லாதேங்கோ யோகேந்திரன் அண்ணை! நீங்கதானே போனமுறை தேர்தல் முடிஞ்சவுடனே எனக்குக் காசு தந்து, கஞ்சா பாக்கெட்டைக் குடுத்து, 'மச்சான்... இதை எங்கட ஏரியாப் பெடியளுக்கு வித்துட்டு, வேற கட்சி போஸ்டர் ஒட்டினவன் வீட்டைப் போய்ப் பாரடா' எண்டு சொல்லி வாள் எடுக்க வச்சீங்கள்?
(ஊர் மக்கள் மத்தியில் 'சலசலப்பு' சத்தம் பலமாகக் கேட்கிறது. சின்னராசாவும் யோகேந்திரனும் அவமானத்தில் நெளிகிறார்கள்.)
சுதன்: (மேடையில் ஏறி) ஆம் சனங்களே! நாங்களும் இவ்வளவு காலமும் போனுக்குள்ளயும் ஆன்லைன் கேம்ஸ்க்குள்ளயும் மூழ்கிக் கிடந்து, எங்கட கல்வியையும், ஒழுக்கத்தையும் தொலைச்சுட்டு நின்ற நாங்க. இந்த அரசியல்வாதிகள் எங்களை ஒண்டாச் சேர விடாம, விளையாட்டு மைதானத்துக்கு வரவிடாம தடுத்து வச்சிருந்தாங்க. ஏன்னா... நாங்க ஒண்டாச் சேர்ந்தா அவங்கட போலி அரசியல் செல்லுபடியாகாது!
கதிர்காமர்: (மைக்கை வாங்கி, உணர்ச்சிப்பூர்வமாகப் பேசுகிறார்) பார்த்தீங்களா எங்கட யாழ்ப்பாணத்துச் சனங்களே! எங்கட ஊருக்கு என்னதான் நடந்தது எண்டு இப்ப விளங்குதா? எங்கட பலமே எங்கட 'கல்வியும்', 'ஒற்றுமையும்' தான். அதைத் திட்டமிட்டுப் போதை மூலமும், ஒழுக்கக் கேடு மூலமும் அழிக்கப் பார்க்கிறாங்க. நாங்க ஆளுக்கொரு பக்கமா சிதறிப் போய் நின்றா, எங்கட உரிமைகளை நாங்க எப்பவுமே மீட்டெடுக்க முடியாது!
செல்லையா: (டீ ஆற்றுவது போலக் கையை ஆட்டி) கதிர்காமர் அண்ணை சொல்றதுதான் நூறு வீதம் சரி. நாங்க விடியல் வரும் வரும் எண்டு இந்த அரசியல்வாதிகள நம்பி இருந்தா... விடியல் வராது, விடியக் கங்குல காகம் கத்துற மாதிரி நாங்க ஏமாந்துதான் போவோம்!
வள்ளியம்மை: (உறுதியுடன்) இனி அது நடக்காது! இன்றிலிருந்து எங்கட ஊர்ல ஒரு பெடியனும் போதைப்பொருள் பக்கமே போகமாட்டான். எந்த ரவுடியும் வாள் எடுக்க முடியாது. மீறி எவனாவது போதை விக்க வந்தா... இந்த வள்ளியம்மையின்ர பித்தளைக் குடத்தாலயே மண்டையில அடி விழும், விளங்குதா?
சுதன் & பாஸ்கர்: (ஒன்றாகச் சேர்ந்து) நாங்க இன்றிலிருந்து இந்த மைதானத்தைச் சுத்தம் செய்யப்போறம்! ஆன்லைன் கேம்ஸை விட்டிட்டு, உதைபந்தாட்டமும், கிரிக்கெட்டும் விளையாடப் போறம். எங்கட படிப்பையும் ஒழுக்கத்தையும் வச்சு, எங்கட ஊரை நாங்களே காப்பாத்துவோம்!
சிவபாதம்: (மகிழ்ச்சியுடன்) அதுதான் சரி! கல்வியும், சுயதொழிலும், உடற்பயிற்சியும் தான் எங்கட ஆயுதம். நாங்க எல்லாரும் ஒண்டா இணைஞ்சா... எங்கட உரிமைகளை எவராலும் தடுத்து நிறுத்த முடியாது!
கதிர்காமர்: (சின்னராசாவையும் யோகேந்திரனையும் பார்த்து நக்கலாக) என்ன தம்பிகளா... இப்பவாவது உங்கட போலிப் பிரசார நோட்டீஸ்களைச் சுருட்டிப் பாக்கெட்டுக்குள்ள வைப்பீங்களா? இல்லாட்டி ஊரை விட்டுத் துரத்தட்டுமா?
(சின்னராசாவும் யோகேந்திரனும் பயந்துபோய், தங்கள் நோட்டீஸ்களைக் கீழே போட்டுவிட்டு மேடையை விட்டு ஓட்டம் பிடிக்கிறார்கள். ஊர் மக்கள் பலமாகச் சிரிக்கிறார்கள், கைதட்டுகிறார்கள்.)
கதிர்காமர்: (முன்னே வந்து மக்களிடம்) இனி எங்கட யாழ்ப்பாணத்துக்குப் புதிய விடியல் பிறக்கும்! "யாழ்ப்பாணம் 2.0" எண்டா ஆடம்பரக் கார் இல்லை... ஒழுக்கமும் கல்வியும் நிறைந்த எங்கட இளைய தலைமுறைதான்! விடியும்... இனி நிச்சயம் விடியும்!
(அனைத்து கதாபாத்திரங்களும் மேடையின் நடுவே கைகளைக் கோர்த்துக்கொண்டு நிற்கிறார்கள். "ஒற்றுமையே பலம்!" என்ற முழக்கத்துடன் நாடகம் நிறைவடைகிறது. மங்கள இசை ஒலிக்க மேடை விளக்குகள் முழுமையாக நிறைகின்றன.)
கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,
அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்
துளி/DROP: 2339 [சிறு நாடகம் - 01 / 'விடியுமா? இல்லாட்டி விடியக் கங்குல காகம் கத்துமா?']
/ எனது அறிவார்ந்த தேடல்: 1755
https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/38819104691071361/?
By
kandiah Thillaivinayagalingam ·
Archived
This topic is now archived and is closed to further replies.