கவிதைப்-பூங்காடு

மல்லுக்கட்டு...

Fri, 20/01/2017 - 09:20

மல்லுக் கட்டி நிற்கின்றோம்
ஜல்லி கட்டை நடத்திவிட
கொள்ளிக் கட்டை கொண்டு வந்து
தமிழ் குல தொன்மம் அழித்துவிட
மல்லுக் கட்டும் 
உலகமயமாக்கலோடு நாமும்
மல்லுக்கட்டி நிற்கின்றோம்.

புல்லுக் கட்டு போல எங்கள்
புராதன தொன்மைகளை
புதைத்துவிட்டு
பல்லுக்காட்டி நிற்கச் சொல்லி
பாடம் சொல்லும் கயவரோடு
மல்லுக்கட்டி நிற்கின்றோம்

#ஈழத்துப்பித்தன்
19.01.2017

Categories: merge-rss

வழி விடு வழி விடு உன் சங்கதி வாழ்வதற்கு

Thu, 19/01/2017 - 00:52

தக்காளி ,வெங்காயம் விளை நிலம் எங்கே
உண்ணும் உணவும் உடை இல்ல  நிலை இங்கே
மறந்து மறைத்து போனது எங்களின் நிலைமை 
மூன்று மாதத்தில் நெல் சாகுபடி 
வருமானமோ  நாங்கள் சாகும் படி .....

மாறும் எங்கள் காலம் 
தங்கம் இப்போ உங்க காலம் 
வரும் நெல்லை  தேடி அலையும் காலம்

சிறிய வீடு சிறிய காரும் போதும் எனக்கு 
இது தான் உன் எதிர்பார்ப்பு 
இயற்கை சீற்றம் வந்தால் இதில் 
இல்லை பாதுகாப்பு 

உண்ணும் உணவு நாங்கள் தயாரிப்பது 
உங்களுக்காக இதை நீ
  புரியாதவனாக இருக்கிறாய்
வழி விடு வழி விடு உன் சங்கதி வாழ்வதற்கு 

புதிய இயந்திரம் வந்தாலும் இதில் 
அனைத்தும் கிடைத்து விடுமா .......
சிந்தனை என்னும் வார்த்தைகளை 
சிந்திக்க மறந்து விட்டாய் என் தோழா 
 

வழி விடு வழி விடு உன் சங்கதி வாழ்வதற்கு

     மு.க.ஷாபி அக்தர் 

Categories: merge-rss

விளையாட்டையாய் மாறிய ஜல்லிக்கட்டு

Thu, 19/01/2017 - 00:48

பாராட்டு பாராட்டு மத்திய அரசுக்கு பாராட்டு 
ஜல்லிக்கட்டை பரணி எங்கும் 
தொரியப்படுத்திய அரசுக்கு பாராட்டு 

விளையாட்டு விளையாட்டு 
விளையாட்டை மாறிப்போனதா 
எங்கள் ஜல்லிக்கட்டு 

திமிரை கொண்டு திமில் பிடிக்கும் 
தமிழரின் வீரம்டா 
காளைகளையும் அடக்குவேம் தடையையும் உடைப்போம் 
விளையாட்டை மாறிப்போனது உங்களுக்கு 
தமிழரின் வீரத்தை மீண்டும் பதிப்போம் 
ஜல்லிக்கட்டுக்கு நடக்கும் இதை யார் தடுக்கும் 

மு.க.ஷாபி அக்தர்

Categories: merge-rss

இரண்டு நிமிடம் வாழ்க்கை

Thu, 19/01/2017 - 00:47

உதட்டில் ராக்கெட்டை வைக்கிறேன் 
அதன் புகை உள்ளே செல்லுதே 
நுரையீரலையும் தாக்குதே 
என் மூளைக்கு இது தெரிகிறது 
இதை வேண்டாம் என்கிறேன் 
ஆனால் மனம் ஏற்க மறக்குதே..... 

காற்றை கொண்டு அடைக்கப்ட்ட பையில் 
புகையை அடைகிறேன் 
காற்றை வெளியில் ஏற்றுகிறேன் கூடவே 
என் உயிரையும் ஏற்றுகிறேன் 

நீ மெதுவாய் கரைகிறாய் 
என்னையும் மெது மெதுவாய் கரைகிறாய் 
நீ முன்னாடி செல்கிறாய் 
என்னையும் பின்னாடி அலைகிறாய் ... 

நான் தீயால் உன்னை கொள்ளுகிறேன் 
நீ என்னை புகையால் கொள்ளுகிறாய் 
கடைசியில் நீயே வெல்லுகிறாய் ...... 
என் புகையில்லையே ............... 
எங்கள் உயிருக்கு இல்லை விலையே ...... 


மு.க.ஷாபி அக்தர்

Categories: merge-rss

வெளிநாட்டின் இன்பம் துன்பம் துன்பமே

Thu, 19/01/2017 - 00:35

வெளிநாட்டின் இன்பம் துன்பம் 
இங்கு இன்பமே துன்பம் ,துன்பமே இன்பம் 
முதல் முதலில் விமானப்பயணம் வாழ்நாளின் சாதனைப்பயணம் என தேன்றும் 
வந்த பிறகுதான் இது சாகவந்த பயணம் என்று தெரியும் 

இங்கு நான்கு சுவத்துக்குள் சிறை 
அது தான் எங்களின் அறை 
அது உள்ளவே சமையல் அறை 

சிக்கன்,மீனு எல்லா பொருளும் கிடைக்கும் 
குளிர்சாதன கிடங்குல 
அந்த ஏதிலிலும் சத்துயில்ல 

நாங்கள் உண்ணுவது தான் உணவு 
நாக்கு சுவைக்கு இல்லை என பழகு 
இது தான் எங்கள் முதல் மந்திரம் 

இங்கு ஜன்னல் என்ற ஒரு பெயருக்கு ஒன்று இருக்கு 
அதை திறந்தாள் புழுதிக்காற்று அடிக்கும் 
இதை யாருக்குத்தான் பிடிக்கும் 
சுவாசிக்க காற்று தேவை இங்கு 
சுவாசிக்கவே நல்ல ஒரு காற்று தேவை 

அனைத்து காய்ச்சலுக்கும் ஒருமாதிரி மாத்திரை 
கம்பெனிக்கு எங்கமேல இல்ல அக்கறையும் 
காய்ச்சலில் பார்த்துக்கொள்ள ஆளும் இல்லை 
உடல் மீது கவனம் குறைந்தால் உயிருமேயில்லை 

கோடைகாலத்தில் உடலும் இரத்தமும் பனித்துளியை மாறி கரையும் 
பனிக்காலத்தில் இரத்தமும் உடலும் உறைந்து போகும் 
குடும்ப சூழ்நிலையால் தினம் தினம் கடுமையான 
குளிருளிலும் வெளியிலிலும் உழைக்கிறோம் 
இந்த நிலைமை எப்பொழுதுதான் மாறுமே 

மேலதிகாரியாய் இருப்பதும் நம்ம நாட்டு ஆளடா ... 
அவன் யாருனு காட்டிக்க மட்டான் 
திட்டு திட்டுனு திட்டுவான் 
OT செய்து வரும் பணமும் தர மட்டான் 

வரம் ஒருநாள் விடுமுறை அன்று வீட்டுக்கு பேச்சி 
பணமும் இல்லை என்றால் அதுவும் இல்லாமல் பேச்சி 

மூன்று மாதத்திற்கு ஒருமுறை தான் சம்பளம் 
அதுவும் இங்க இருக்கிற கடைக்காரருக்கு தான் கொடுக்கணும் 
வீடு செல்ல வேண்டும் என நினைக்கும் மனம் 
அப்போது வீடுநிலைமையை நினைத்து மாறிடும் 

இங்கு உள்ளவருக்கு ஒவ்வெருக்கும் ஒரு மனநிலை 
ஆனால் ஒன்றே ஒன்று குடும்ப சூழ்நிலை 

கடல் அலையும் பின்னால் போகும் சீறிக்கெண்டு முன்னால் வந்துவிடும் 
எங்கள் கவலையும் நிலைமையும் போகுவது போல் போகும் 
மீண்டும் அலையை வந்துவிடும் 

கடல் தாண்டியும் திரவியம் தேடு என சொன்னான் முன்னேர் 
கடலை தாண்டியும் கரையை தேட்டுவிடலாம் ஆனால் 
கடல் தாண்டி வேலைக்கு வந்தால் திரவம் ஆவியாய் மறுத்தே ... 

இங்க இருக்க இருக்க போயிடும் இளம 
வீட்டின் நிலைமையிலும் மாறாது புதும 
இதை நினைச்ச மனசுல வெறும 

வெளிநாட்டில இவ்வாறும் வாழ்வும் இருக்கு சிலபேருக்கு ... 

சரியாக படிக்காம கொள்ளாமல் 
வெளிநாட்டின் மேல் கொள்ளாத மோகம் 
இரண்டுபட்டமாவது பெற்று விடு 
வெளிநாட்டில் நீயும் பட்டம் விடலாம் 
பட்டம் பெறாமல் வந்தால் அதற்கு நீ செத்துவிடலாம் 
இங்க அனைவருக்கும் ஒரே சட்டம் நாம் நாட்டிலேயில்லை இந்த கட்டம் 

வெளிநாட்டில் இல்லை கெட்ட நாடு அனைத்து நாடும் நல்லநாடு 
நீ பட்டம் பெற்று வந்தால் இங்கு உறவுஆடு 
பட்டம் பெறாமல் வந்தால் உன்பாடு அனாதைப்பாடு 

தெரிந்துகொள் புரிந்துகொள் ஒருவன் அனுபவத்தை கூறுவதையும் 
கேட்டுக்கொள் அறிந்துகொள் 
 வெளிநாட்டின் மேல் கொள்ளாதே மோகம் ...... 

மு.க.ஷாபி அக்தர்

Categories: merge-rss

போதும் உங்கள் அடக்குமுறை ......

Wed, 18/01/2017 - 14:34

தமிழன் ஜல்லி கட்டுக்காக .......
மட்டும் இங்கு போராடவில்லை ......
தமிழனை ஒரு சில்லியாய் .....
நினைக்காதே என்பதற்கு ........
சல்லி சல்லியாய் குவிக்கிறான் ......!!!

ஜல்லி கட்டை அடகுக்குநீர்கள் ......
காளைகள் கூட அடங்காமல் ......
சீறிப்பாய்ந்தன  காளையை .....
அடக்குபவன் சீறிப்பாய் வான் ....
எனபதை மறந்து விடீர்களே .......???

போதும் உங்கள் அடக்குமுறை ......
இதற்கு மேல் அடக்கினால் ......
அடங்கிவிடும் எல்லாம் கவனம் .......!!!
தூபமிடாதீர்கள் இளைஞரின் ......
உணர்வுகளுக்கு தீயாக மாறினால் .....
தாங்கவே மாட்டீர்கள் ...............!!!

&
கவிப்புயல் இனியவன் 
யாழ்ப்பாணம் 

 

Categories: merge-rss

இந்த வார ஆனந்த விகடன் (18.1.17) இதழில் எனது இரண்டு கவிதைகள்

Wed, 18/01/2017 - 11:50

இந்த வார ஆனந்த விகடன் (18.1.17) இதழில் தனிப்பக்கத்தில் வெளியாகியுள்ள எனது இரண்டு கவிதைகளை  யாழ் களத் தோழர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வதில் மகிழ்ச்சி.... யாழ் களத்தோழர்கள் எனக்குத் தரும் உற்சாகத்துக்கு நன்றி!

நள்ளிரவில் சூரியன் உதிக்கும் வீடு

இரண்டு ஷிப்ட் வேலைக்குப் பின்

நள்ளிரவில் வீடு சேர்பவன்

சூரியனை குண்டு பல்புக்குள் உதிக்கவிடுகிறான்.

தன்னை மலடாக்கிய உணவை

இல்லாளுடன் கதை பேசியபடி உண்கிறான்.

ஆடு மாடுகளின் மேவு

ஆத்தா அப்பனின் அன்றைய பிரச்சனைகளை

அலைக்கற்றைவழி விசாரித்து அறிகிறான்.

டிஜிட்டல் இந்தியாவின் வல்லசுரக் கனவோடு

போட்டியிட முடியாமல் பின்தங்கும் கனவோடு

உறங்கப் போகிறான் சூரியனை அணைத்துவிட்டு.

 

தலைமுறை இடைவேளை

“கோழி கூப்புட நாலுமணிக்கு

நாலு தூத்தல் போட்டுச்சு

மண்வாசமும் வெக்கையும் கிளம்ப

வெளிய வந்து பார்த்தா

கீகாத்து மழையக் கலச்சுடுச்சு”

என்று சொன்ன அப்பத்தாதான்,

இன்று பிற்பகல் நாலுமணிக்கு

விளம்பர இடைவேளையில் வெளியே வந்து

“மழையா பேஞ்சுச்சு?” என்கிறாள்

ஈரவாசல் பார்த்து.

-சேயோன் யாழ்வேந்தன்

(ஆனந்த விகடன் 18.1.17)

 

 

(எனது பதிவுகளில் படங்களை இணைக்க முடியவில்லை.  யாழ் தளத்தின் நெறியாளர் அல்லது தோழர்கள் அதற்கான வழிமுறையைக் கூறவும்)

(அல்லது வழக்கம்போல் நான் இணைக்க முயன்ற படத்தை இப்பதிவில் இணைத்துவிடவும்)

 

Categories: merge-rss

இனிய தை திரு நாள் வாழ்த்துக்கள்........!!!

Sat, 14/01/2017 - 05:23

இனிய பொங்கல் வாழ்த்துகள்
இனிய உழவர் திரு நாள் வாழ்த்துக்கள்
இனிய தமிழர் திரு நாள் வாழ்த்துக்கள்
இனிய மகர ஜோதி வாழ்த்துக்கள்
இனிய தை திரு நாள் வாழ்த்துக்கள்........!!!

இனிக்க இனிக்க பொங்கல் பொங்கி.....
இன்னும் பல சுவை பலகாரங்கள் படைத்து...
இல்லறத்தில் இறைவன் அருள் பாலிக்க......
இல்லாதருக்கும் அள்ளிக்கொடுத்து......
இல்லறம் நல்லறமாக செழித்திட.......
இனியவனின் இனிய வாழ்த்துக்கள்.....!!!

இல்லங்களில் பொங்கலை பங்கிட்டு......
இல்லத்தாரோடும் உறவுகலோடும்.....
இன்முகத்தோடு பொங்கலை உண்டு.....
இன்முகம் முகம் மலர்ந்து சுவைகும்......
இனிய உறவுகளுக்கு  இனியவனின்......
இனிய பொங்கல் திரு நாள் வாழ்த்துகள்......!!!

இரவு பகலாய் வயலில் புரண்டு......
இதய மகிழ்ச்சியோடு பயிரை வளர்த்து.....
இன் முகத்தோடு அறுவடை செய்து.....
இவுலகுக்கே உணவு படைக்கும்.....
இறைவனுக்கு ஒப்பான உழவர்களுக்கு.....
இனியவனின் இனிய வாழ்த்துக்கள்.....!!! 
 

Categories: merge-rss

அந்தநாள் ஞாபகம் நெஞ்சிலே வந்ததே....

Fri, 13/01/2017 - 00:18

களம் களமிது யாழ்க்களம் வந்து பாருங்கோ

உளங்களிக்க உள்ள எழுதிப்பாருங்கோ

வந்து நீங்க எட்டிப்பாத்து வணங்கிட்டா….

உங்க வண்ட வாளம் அலச ஒரு கூட்டங்கோ

நாரதரும், சாத்திரியும் நாத்தீக இளங்கோவும்

தூயவனும், ஈழவனும், டங்குவாரை அறுத்தெறிய,

நெடுக்கால போறவரும், குறுக்கால வாறவரும்

கந்தப்பு இறைவனுக்கு காவடி எடுத்தாட

சின்னாவும், வடிவேலும், சிலுக்கோட கூத்தாட

குத்தாட்டம் போட்டபடி கு. சாவும் தள்ளாட

கானத்துப் பிரபாவும், கதை எழுதும் மணிப்பயலும்

கதவோரம் நின்று நின்று களத்துக்குள் கல் பொறுக்க

வானவில்லும் வெண்ணிலாவும் வக்கணையாய் பேச்செடுக்க

பொக்கைவாய் திறந்து யம்மு போயிலை சாறுமிழ

விண்ணான டங்குவுடன் விமலக்கா வசைபாட

0009 து.சிங்கம் துயரோடு பார்த்திருக்க

தமிழ்வானம் நடைபோட்டு தம்பி, அன்பு, தங்கையுடன்

மாப்பிள்ளைச் சாமிக்கு மடிப்பிச்சை தான் வழங்க

விளங்காப்பயலுக்கும், வீரமான சுட்டிக்கும்

கலங்காச் சபேசன் கற்காலக் கதையுரைக்க,

மின்னல்தந்த அதிரடியில் சின்னக்குட்டி சினத்துக்கொள்ள

வெள்ளைப் பவுடர் பூசிக்கொண்டு கப்பியக்கா கண்முழுச…

மூக்கைச் சிந்திச் சிந்தி மூக்காயீ…. சண்டைபோட

ஆத்தாடி அவவுக்கு லூசு லிசா உருவேத்த…

களம் களமிது யாழ்க்களம் வந்து பாருங்கோ

உளங்களிக்க உள்ள எழுதிப்பாருங்கோ

வந்து நீங்க எட்டிப்பாத்து வணங்கிட்டா….

உங்க வண்ட வாளம் அலச ஒரு கூட்டங்கோ

விகடத்தையும், நோ..வேயையும் பார்த்து

கருமியான ரசிகையம்மா தேத்த…

அட்டிற்கலை அம்மையாரின் களத்தில்

தட்டைக்காலி செய்யும் பணியில் சயிந்தனும்

அருள்வாக்கு ப்ரியசகி ஆத்தாவா எழுந்தாட

வெருளாத சிநேகிதியும் வீறிட்டு அலறியோட

சிறிலங்கா கேர்ள் வந்து எழுத்தின் இலக்கை தேடத்தேட

சுயிந்தப்பா அருகாலே (கவிக்)குப்பைகளை கிளறிக்கொள்ள

புத்தனோடு பித்தனும் தெருநாயும் ஓடிவர

சத்தம்போட்டு சித்தனும் சங்கீதப் பாட்டெடுக்க

களம் களமிது யாழ்க்களம் வந்து பாருங்கோ

உளங்களிக்க உள்ள எழுதிப்பாருங்கோ

வந்து நீங்க எட்டிப்பாத்து வணங்கிட்டா….

உங்க வண்ட வாளம் அலச ஒரு கூட்டங்கோ

Categories: merge-rss

அன்பின் சிறிய நிமிடங்கள் - கவிதை

Thu, 05/01/2017 - 19:58
அன்பின் சிறிய நிமிடங்கள் - கவிதை

மனுஷ்ய புத்திரன் - ஓவியம்: செந்தில்

 

112p1.jpg

டற்கரையில்
தோளோடு தோளாகச்
சாய்ந்துகொள்வதில் அப்படி
என்ன கிடைத்துவிடும்?

இருசக்கர வாகனப் பயணத்தில்
தோளைப் பிடித்துக்கொள்வதில்
என்ன நிறைந்துவிடும்?

அவ்வளவு அவசரமாக
பத்து விநாடிகள்
கைகளை இறுகப் பற்றிக்கொள்வதில்
எதை நாம் கடந்துவிடுவோம்?

எல்லா கதவுகளும்
திறந்துகிடக்கும் முற்றத்தில்
மின்னலென அணைத்து விலகும் பொழுதில்
அப்படியென்ன சாகசம் இருக்கிறது?

லிஃப்ட்டின் ஒரு தளத்திலிருந்து
இன்னொரு தளத்திற்கு
முத்தமிட்டுக்கொள்வதில்
என்னதான் நிகழ்ந்துவிடும்?

அன்பின் சிறிய நிமிடங்கள்
நம்மை ஆட்கொள்கின்றன
அவை நிகழ்கிறபோது
அப்படியொன்றும் அவை
அவ்வளவு சிறிய நிமிடங்களாக இல்லை

http://www.vikatan.com/anandavikatan

Categories: merge-rss

இறந்தும் துடிக்கும் இதயம்

Wed, 04/01/2017 - 14:59

காதல்.......
ஆனந்த கண்ணீரில்...
ஆரம்பித்து.......
ஆறுதல் கண்ணீரில்.....
முடிகிறது..........!!!

முகில்களுக்கிடையே....
காதல் விரிசல்.......
வானத்தின் கண்ணீர்......
மழை..........................!!!

நான்
வெங்காயம் இல்லை....
என்றாலும் உன்னை.....
பார்த்தவுடன் கண்ணீர்....
வருகிறது................!!!

&
கவிப்புயல் இனியவன்
இறந்தும் துடிக்கும் இதயம்
மற்றுமொரு காதல் கஸல் 

Categories: merge-rss

2017 ம் ஆங்கில புத்தாண்டே வருக வருக....!!!

Sun, 01/01/2017 - 03:44

2017 ம் ஆங்கில புத்தாண்டே வருக வருக....!!! 
------------------------------------------------------------------

அழிவை ஏற்படுத்தாமல் .....
அன்பை பெருக்கிட..வருக வருக ....!!!

ஆக்ரோயத்தை காட்டாமல் .....
ஆனந்தத்தை ஏற்படுத்த ..வருக வருக ....!!!

இழப்புகளை ஏற்படுத்தாமல் ....
இன்பத்தை தோற்றுவிக்க ..வருக வருக ....!!!

ஈனச்செயல் புரியாமல் ....
ஈகையை வளர்த்திட ..வருக வருக ....!!!

உலகை உலுப்பாமல்....
உள்ளம் மகிழ்ந்திட ...வருக வருக ....!!!

ஊனங்களை ஏற்படுத்தாமல் ....
ஊர் செழிக்க ..வருக வருக .....!!!

எதிரிகளை தோற்றுவிக்காமல் ....
எளிமையை தோற்றிவிக்க ..வருக வருக....!!! 

ஏமாற்றங்களை ஏற்படுத்தாமல் ....
ஏற்றங்களை தந்திட ..வருக வருக .....!!!

ஐயத்தை தோற்றுவிக்காமல் ......
ஐகியத்தை ஏற்படுத்திட ..வருக வருக ....!!!

ஒற்றர் வேலைகள் பார்க்காமல் ....
ஒற்றுமையை ஏற்படுத்திட ..வருக வருக ....!!!

ஓலமிட மக்களை வைக்காமல் .....
ஓர்மத்தை ஏற்படுத்திட ...வருக வருக ....!!!

ஔடத்தை பாவிக்காமல் .....
ஔவை வாழ்க்கை நெறிப்படி வாழ்ந்திட ....
வருக ஆங்கில புத்தாண்டே வருக....!!! 

^
கவி நாட்டியரசர். கவிப்புயல் 
^^^^^^^^^இனியவன்^^^^^^^^^
++++++யாழ்ப்பாணம்+++++++

Categories: merge-rss

ஈழத்திலிருந்து, காலத்துக்குகேற்ப அற்புதமான கவிதை.

Fri, 30/12/2016 - 05:07

ஈழத்திலிருந்து,  காலத்துக்குகேற்ப அற்புதமான கவிதை. - திரு ராஜேஸ்வரன்.-

Categories: merge-rss

"அலைமுறியும் கடற்காற்றில்" - நட்சத்திரன் செவ்விந்தியன் பற்றிய குறிப்பு

Sat, 24/12/2016 - 07:46

"அலைமுறியும் கடற்காற்றில்"



நான் கவிதைகளை எழுத ஆரம்பித்த காலங்களில் எனக்கு முந்தைய தலைமுறையில் எழுதியவர்களில் நட்சத்திரன் செவ்விந்தியனை மட்டும் தான் முக்கியமானவராக கருதினேன், இன்றும் அப்படித் தான் . சேரன்,வ .ஐ. ச  ஜெயபாலன் , ஊர்வசி, சிவரமணி எல்லாம் ஏதோவொரு புள்ளியில் வேறு விதமான அனுபவங்களைத் தருபவர்களாக இருந்தார்கள்.
 

228579_108696755884235_1409577_n.jpg

நட்சத்திரன் செவ்விந்தியன்  



செவ்விந்தியனின் "வசந்தம் 91" தமிழில் வந்த முதல் தொகுப்புகளில் முக்கியமானதொன்று. அதன் மொழியமைப்பு மிகவும் சரளமான , நதியின் மேல் எறியும் கல்லைப் போன்று தாவிச் சென்று மறைவது.

*

ரமணன் அண்ணாவின் வீடு தான் எனக்கு ஏராளம் புத்தகங்களைக் காட்டித் தந்த வீடு . குறைந்தது ஆயிரம் புத்தகங்கள் ,ஆயிரமும் தேர்ந்தெடுத்த புத்தகங்கள் , கவிதைகள் , சிறுகதைகள் , நாவல்கள் , கட்டுரைகள் , தத்துவ நூல்கள் , பழைய இலக்கிய சஞ்சிகைகள் . இவ்வளவுக்கும் மேல் அவரது மரபும் நவீனமும் பற்றிய அறிவு.இரவும் பகலும்  உரையாடிக் கொண்டே இருப்போம்.

சிறிய வயதில் (ஒரு பன்னிரண்டு வயது இருக்கலாம் ) அவருடைய புத்தகங்களை அடுக்கிக் கொடுக்கும் வேலைகளை நானும் எனது சகோதரர்களும் ஊர்ப் பெடியளும் செய்வோம் , அவர் வீட்டில் மீன்கள் வளர்த்தார். ரெஸ்லிங்க் பார்ப்போம். பாதி பொழுது போக்கு நேரம் அங்கேயே. ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு விருப்பமிருக்கும். ரெஸ்லிங்க் பார்க்க ஒரு கூட்டம் வரும் , மீன் பார்க்க இன்னொன்று . நான் மூன்று இடங்களிலும் நின்றேன். புத்தகங்களை அடுக்கிக் கொடுத்தால் சில சஞ்சிகைகளை , இரண்டுக்கு மேலிருக்கும் சில புத்தகங்களை அவர் எங்களுக்குத் தருவார். அவற்றைச்  சேர்த்தும் அங்கே இங்கே பொறுக்கியும் , நானும் ஒரு நூலகம் எனது வீட்டில் நடத்தினேன். புத்தகங்களை ஒரு பழைய கபேர்ட்டில் வைத்து புத்தகங்களை எடுத்து வாசிப்பவர்களின் பெயரை ஒரு கொப்பியில் எழுதி வைப்பேன்  . சில மாதங்கள் அந்த  நூலகம் நன்றாக ஓடியது என்று ஞாபகமிருக்கிறது.

பின்னர் பதின்னாலு வயதில் அவர் எனக்கு வாசிக்கத் தந்த புத்தகமொன்றைத் தொலைத்து விட்டேன் . அவர் என்னை கோபத்துடன்  பேசியதுடன்  நான்கு வருடங்கள் வேறு  புத்தகங்கள் தரவேயில்லை. அதன் பிறகு தான் நான் நூலகங்களுக்குச் சென்று புத்தகங்களை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்.

நான் புத்தகத்தை தொலைத்தது சண்டைக் காலமென்பதால் அதனை மீளவும் வாங்க முடியாது ,அது போக ஏற்கனவே அவருக்கு குடும்ப கஷ்டமும் இருந்த காலம் . அதனால் தான் தான் அவர்  கோபமாக இருந்தார், பின் அது சரியாகி விட்டது.நான்கு வருடங்களின் பின், நான் இலக்கியத்தில் இவ்வளவு ஆர்வமாயிருக்கிறேன் என்பதை அறிந்து அவர் மீண்டும் எனக்கு புத்தகங்களைத் தந்தார். அது ஒரு நீண்ட இடைவெளியில் நான் கண்டபடி வாசித்துத் தள்ளிய ஆயிரக்கணக்கான புத்தகங்களை ஒழுங்கு படுத்தும் செயலாக இருந்தது. அதற்குப் பிறகு தான் ஒரு நாள் , இது தான் நட்சத்திரன் செவ்விந்தியனின் தொகுப்பு முக்கியமானதொன்று என்று எனக்குத் தந்தார்.

*

எனக்கு பதினெட்டு வயதிருக்கும் போது வீட்டில் ஒழுங்காக சாப்பாடு இருக்காது. அம்மா இல்லையென்பதால் அங்கே இங்கே என்று அலைந்து விட்டு வீட்டுக்கு வருவேன். இரவு பத்து மணிக்குத் தான் வேலை முடித்து  அப்பா இரவுச் சாப்பாடு கொண்டு வருவார். அது வரை பசி வயிற்றைக் கிள்ள புத்தகங்களை வாசித்துக் கொண்டிருப்பேன். அம்மாவின் மரணத்தின் பின் நாங்கள் ரீவி பார்ப்பது குறைவு, எனக்கு மிகவும் சலிப்பூட்டும் செயல். நான் ,தம்பி , தங்கச்சி மூன்று பேரும் கதைத்துக் கொண்டிருப்போம். எப்பொழுதும் எதையாவது நக்கலடித்துக் கொண்டும் சிரித்துக் கொண்டிருக்கவும் நாங்கள் பழகிக் கொண்டோம்.எனது தங்கச்சியின் கதைகளைக் கேட்டால் "பூஷ்கின் நகரத்தில் பிறந்த குறும்புக்காரியே" என்ற அக்மத்தோவாவின் வரி தான் ஞாபகத்திற்கு வரும் . அப்படித் தான் நாங்கள் வளர்ந்தவர்களாயினோம்.

அப்பா வரும் வரை நாவல்கள் படித்துக் கொண்டிருப்பேன் . அநேகம் ரஷ்ய நாவல்கள் தான். நட் ஹம்சனின் " பசி " நாவல் எனக்குப் பிடித்தமான ஒன்று. மூண்டு நான்கு பக்கத்திற்கு ஒரு தடவையாவது பசி என்ற சொல்லோ  உணர்வோ கசிந்து கொண்டேயிருக்கும். எனக்கும் பசி வயிற்றைக் கிள்ளிக் கொண்டிருக்கும்.

இன்னொரு புத்தகம்  சேகுவாராவின் "மோட்டார் சைக்கிள் டயரிக் குறிப்புகள்" எல்லோரும் ஒரு விடுதலை வீரரின் புத்தகமாக அதை படித்துக் கொண்டிருக்க சேகுவேராவும் அவரது நண்பரும் சாப்பாட்டிற்காக பொய் சொல்லி என்னென்ன வகையான பொய்கள்  சொன்னார்கள் என்று நினைத்துச் சிரித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

செவ்விந்தியனின் இந்த வரிகளை நான் இப்படியான காலத்தில் தான் வாசித்தேன்.

...
நான் இறந்திருந்த நாட்களில்
மப்புக்கொட்டி துக்கும் சொரிந்தது எனக்காக
மழை தகரத்தில் அடித்துக்கொண்டு பெய்து
என் அறையில் சில புத்தகங்களையும் நனைத்து
நிலம் முழுவதும் தண்ணி கசிந்தும் ஓடியது.

சோவியத் ருஷ்ய
நாவல்களைப் படித்துக் கொண்டிருப்பேன்
மரணத்துக்குப் போகும்வழியில்
நித்திரை கொள்ள வைக்கும்
நேரகாலம்
சும்மா போனது துளிர்த்து வருத்தும்
இரவுகளில் வாய்திறந்து ஒரு வார்த்தையேனும் கூடபேச
சோம்பலுற்றுக் கிடந்தேன்
எல்லாம் ஆகிவிட்டது இனி என்ன
என்வாய் முணுமுணுக்கிறது.
.....
(உயிர்த்தெழுதல்)

 செவ்விந்தியனின் கவிதைகளின் இயல்பான விட்டேற்றித் தனமும் அன்றாட அற்புத வாழ்வை இழக்கும் துயரும் அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்து வரும் பருவங்களை பற்றிய நினைவும்  எனக்கு ஒரு கால கட்ட நான் வாழும் மண்ணின் ஞாபகங்களை தருவதாக இருந்தது. மிக நுட்பமான புற வாழ்வின் சித்திரம் அவரது எல்லாக் கவிதைகளிலும் இருந்தது.

எளிமையான எதிர்ப்பு அது. யுத்தம் எனது வாழ்வை குலைத்துக் கொண்டிருப்பதின் கோபம் அது.

நண்பர்களை இழத்தல், வாழ்வை இழத்தல், வாழ்வின் கொண்டாட்டங்களை அனுபவிக்க முடியாமல் போதலைப் பற்றியே தொடர்ந்து பேசும் இக் கவிதைகள் விவரிக்க முடியாத சோகத்தை எனக்குள் ஏற்படுத்தின. நான் கவிதைகளுக்குள்ளாலேயே யுத்தத்தின் வரலாற்றை விளங்கி கொண்டவன். எனக்கு ஒரு வரலாற்றாசிரியரின் குரலை விட கவிஞரின் குரலில் அதிகம் உண்மையிருப்பதாய்ப் பட்டது.

பளீரிடும் படிமங்களாலும் சொற்களின் நுட்பமான ஒழுங்கு படுத்துதலாலும் சிறிய கதைகளுக்குரிய சம்பவச் சோகங்களை, உரையாடலை  கவிதைப் பிரதியின் உள்ளே நிகழ்த்துவதாலும் இந்தக் கவிதைகளை நெஞ்சுக்கு நெருக்கமான ஒரு சிநேகிதனின் குரலைப் போல என்னால் உணர முடிந்தது.

"பகலில்,
ஒரு பீடி இழுக்கிறதைப் போல
எல்லாம் செய்யலாம் போலுள்ளது"

......

"நடந்து வருகிற கிழவன்
'கொப்பவைப் போல'
'கனகாலத்துக்குப் பிறகு'
சொல்லிக்கொண்டு போகிறான்
பாதையை மறித்துக்கொண்டு நிற்கும்
ஒரு ஊர்மாடு
உதிரி உதிரியாய்
பெருமணல் முற்றத்தில் வீடுகள்"

....

இன்னும் , இது எனக்கு மிகப் பிடித்த கவிதைகளில் ஒன்று ,

Nostalgia

ஒரு மாரிப்பனிக்கால
விடியலில் நான் எழும்புகிறேன்
அப்படியொரு, யாழ்ப்பாணத்தில் படுத்த நினைவு
முருங்கைமர இலைகளும் பூக்களும்
கிளைகளுக்குத் தாவுகிற அணில்களும்
புல் நுனிகளில் பனித்துளி
நான் இரைச்சல் சத்தம்வர புல்லில் சலம் அடித்தேன்.

ச்சா ச்சா ச்தோ
அது என்ன காலமப்பா
வீடுமுழுக்க பூவரசமரம் நிற்கிறது
எங்கள் வீட்டுப் பின்பக்கத்துக் குளம்
இப்போது அது ஒரு நதி
செத்துப்போன அப்பா. வெளிநாடுகளில் இருக்கிற மாமாக்கள்
எல்லாம் நதியில் ஒருக்கா படகோட்டிவிட்டு
வந்து இறங்குகிறார்கள்
நதியோரம் நமது வீடு
படகுகூட ஒரு பூவரசில் கட்டி வருகிறார்கள்
வெய்யில் ஏறுகிறது; அவர்கள் தங்களுக்குள்
கனக்கக் கதைத்து கள்ளுக் குடித்தார்கள்

பறந்துவிட்ட வசந்த காலங்கள்
நிலாமுன்றில் கால்கழுவி
ஒழுங்கையால் போன சைக்கிளையும் மனிதனையும் பார்த்து
பனங்காய் விழுகிற சத்தம் கேட்டு
துயிலுக்குப் போனோம்

- 1993

இந்த நினைவுகளின் அடுக்குகளை நான் மெல்லியதாக உணர முடிகிறது, எங்களது வீட்டின் முன்னால் ஒரு கிரவுண்ட் உண்டு அங்கே தான் கிரிக்கெட்  முதல் பட்டம் வரை விளையாடினோம், பொன்வண்டு முதல் மின்மினிப் பூச்சிகள் வரை அங்கே தான் அறிமுகமாயின. காலையிலும் மாலையிலும் வயலில் புல்லு வெட்டி தலையில் சுமந்து செல்லும் அந்த வயதான பெண்களை நினைத்துப் பார்க்கிறேன், பனி நிறைந்த யாழ்ப்பாணத்தின் பெப்பிரவரி காலைகளில் மாடுகளுடன் நடந்து செல்லும் மனிதர்களின் ஓசையை உணர முடிகிறது. அவர்கள் இந்தக் கவிதைக்குள்  விடுபட்ட சொற்களாயிருக்கிறார்கள்.

இறுதிக்கு கட்ட யுத்தம் நடந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் 2008 பகுதியில் அல்லது அதற்கு முன்னர் சில மாதங்களின் முன்பிருந்து கேர்பியூ போட்டிருந்தார்கள். நாங்கள் விளையாடிக் கொண்டே இருந்தோம். அப்போது எனக்கு Chees  அறிமுகமாயிருந்தது.

எனது பக்கத்து வீட்டில் சஞ்சி அண்ணையென்று ஒருவர் வந்து செல்வார். அவர்  ஒரு சிறிய இளைஞர் அமைப்பொன்றில் இருந்தார். அது சாரணர் போன்றவொரு அமைப்பு.குறும்பான புன்னகையும் , கீழ்ப் பார்வையில் மற்றவரை எடை போடும் முகமும் அவருக்கிருந்தன. அவருக்கு செஸ் விளையாட ஓரளவு தான் தெரியும் எவ்வளவென்றால் செக் வைத்தாலே செக் மேற் என்று துள்ளியாடுமளவு. அவருக்கு அது மேற் இல்லை என்று சொல்லி விளங்க வைப்பது கடினம். பள்ளிக்கூடத்தில் விளையாடி ஓரளவு நன்றாகவே விளையாட்டாக கூடியவனாக நான்இருந்தேன்.

அநேகமான அந்த கேர்பியூ மாலைகளில் அவருடன் செஸ் விளையாடிக் கொண்டிருப்பேன்,நான் வென்றால்,  நான் அலாப்புவதாக சொல்லி விட்டு எழுந்து சென்று விடுவார். நாங்கள் சின்னப் பெடியள் என்பதால் அவரை நக்கலடித்துக் கொண்டிருப்போம். ஒரு மழை நாள் பின்னேரம் நானும் எனது பக்கத்து வீட்டிலிருந்த ஒரு பெடியனும் செஸ் விளையாடிக் கொண்டிருந்தோம், கிட்டத் தட்ட நான் வெல்லும் நிலைமையில் இருந்த போது தான் சஞ்சி அண்ணையை சுட்டு விட்டார்கள் என்ற தகவல் மழையோடு வந்தது. இரத்தம் தார் வீதியில் வழிய அவர் இறந்து கிடந்தாராம் , யாரோ மழையில் நனையாக் கூடாதென்று தென்னோலை ஒன்றை எடுத்து அவர் மேல் போட்டு விட்டார்களாம்.

இப்படி எத்தனையோ வீதியோர மரணங்களையும் நண்பர்களையும் நான் தொடர்ச்சியாக இழந்திருக்கிறேன். பெரும்பாலானவர்கள் வயதில் பெரியவர்கள் தான். எல்லோரும் விளையாட்டில் கூட்டாளிகள். செவ்விந்தியனின் நண்பர்கள் இயக்கத்துக்குச் செல்வதை பற்றிச் சொல்லும் வரிகளை நான் இப்படிப் பட்ட வாழ்வோடு இணைத்துத் தான் விளங்கி கொண்டேன்.

...
இன்று மீண்டும் புத்துயிர்த்தேன்
கொஞ்ச நேரம்
பின்னேரம் 2 ஆட்டம் Chess விளையாடினேன்
தார்றோட்டும் தெரியாமல்
இருண்ட பிறகு
இயக்கத்துக்குப் போன நண்பர்களைத் தெரிந்து கொண்டு
திரும்பினேன்.
.....
(உயிர்த்தெழுதல்)

.....
பிரிந்து போனவர்கள்

1
நமக்கான காலம்
போய்விட்டதைப்போலுள்ளது
யுத்தம் வந்து
ஊர்களுக்குள் நதிகளையும் சிற்றாறுகளையும் புகவிட்டு
வாரியடித்துக்கொண்டு போயிருக்கிறது.

2
போன ஆண்டிலும் முன்பனிக்காலத்தில்
யுத்தம் வந்து போனது
கடந்த காலத்திற்காக
பத்தாம் வகுப்பு பள்ளிக்கூடத்திற்காக
அறுவடைசெய்த
வயல்வெளிகளுக்காக
அது ஏங்கவைக்கவில்லை.

3
நான்
இனி நெடுகலும் தனித்துத்தான் போனேன்
வயல்காட்டு எல்லைப் பூவரச மரங்களுக்கு
தெரியும்
நிலம் இருண்ட பிறகு
கருங்கல் துருத்தும் தார் றோட்டில்
உழவு முடிந்த கடா மாடுகளைச்
சாய்த்துக் கொண்டு போனான் ஒருதன்
தனித்த பட்டமரத்தில்
அது மேலும் வாழ விரும்பி
இறப்புக்காக முதிய அனுபவங்களுடன் நின்ற
பட்ட மரத்தில்
கொட்டுக்காகம் உச்சிக் கிளையில் வந்திருந்தது
ஒன்றாய்ச் சேர்ந்த துயரங்களுடன்
இயக்கத்துக்குப் போனவர்களில்
ஆனையிறவிலும் மணலாற்றிலும் செத்துப்போக
நான் மட்டும்
ஒரு வலிய சாவுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்.

-1991.

......
இந்தக் கவிதையின் பின்னணியில் நண்பர்களாகவும் உறவினர்களாகவுமிருந்த ஏராளம் இளைஞர்கள் , மிகவும் நல்லவர்கள் , ஒவ்வொரு உயிரையும் நேசித்த பலரையும் இந்த நிலத்தின் எல்லோரையும் போல சிறிய வயதில் சந்தித்திருக்கிறேன். அவர்களின் பிரிவும் இழப்பும் தான் இந்த யுத்தத்தின் கொடிய பக்கமாயிருக்கிறது. 

இந்த வசந்தம்

அன்றைக்கு மாலை
நானும் ரூபனும் கடலுக்குச் சென்றோம்
அவன் வீடுக்குப் போகும்
குறுக்கு வழியில் அவனைச் சந்தித்தேன்
யுத்தம் நடந்துகொண்டிருக்கிற காலம்

வீதியை விட்டு மணலுக்குள் புகுந்து
எருக்கலையருகில்
கடலைப்பார்த்திருந்தோம்
கனத்த உப்பங்காற்று வீசுகிறது
என் முகமெல்லாம்
நெஞ்சுரப்பான மசமசப்பூட்டுகிறது.

சோதினை நடக்கவில்லை
ஒரு பருவகாலம் முழுவதுமே Mood குழம்பிக்கொண்டிருக்கிறது
கன நண்பர்கள் இயக்கத்துக்குப் போய்விட்டார்கள்
அவர்களின் போகுதலின் முன்
இந்தக் கடற்கரையில் இப்போ நாங்கள் முகருகின்ற சோகத்தை
முகர்ந்துகொண்டுதான் போனார்கள்
பரந்த கடலில் நமது சோகம் ஒரு அலையேனும் ஆகாவிட்டாலும்
இப்படிச் சொல்லச் சிரமமாயிருந்தாலும்
'யுத்தத்தில் நாங்கள் வெல்லத்தானே வேணும்'

மனச்சாட்சி உறுத்துகிறது
அலைமுறியும் கடற்காற்றில்
பருத்த மணல்கள் கால்களில் விழுகிறது.

- 1991

.....

செவ்விந்தியனின் கவிதைகளில் இன்னுமொரு முக்கிய அம்சம் அதன் சொற்களின் உள்ளூர்த்தனம். மேலும் நேரடியான நடைமுறை வாழ்க்கையில் உள்ள சொற்களை கையாள்தல்,

"காலில் வியர்த்தது
ரௌசரோடு நடக்கக் கஷ்டமாய் இருந்தது
கடற்கரை ஒழுங்கைக்குள் தள்ளாடித் தள்ளாடி
அறைக்குள் போனேன்"  

இன்னும் பல சொற்களை பெரும்பாலான  கவிதைகளுக்குள்ளும் காணலாம்.

*

எனது  டியர் கவிஞனைப் பற்றி எவ்வளவும் சொல்லலாம் , ஒரு கால கட்டத்தின் குரல் அவன். நெருப்பெரிந்த காலங்களில் அதன் வெப்பக் காற்றில்  அலைந்த இக்கவிஞனின் "காடு " என்ற கவிதை உக்கிரமான  ஒன்று. இன்றும் அந்தக் காடுகளுக்கு நான் செல்லும் போது இந்த வரிகளைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொள்வேன் ,

"பூனை அழுகிறமாதிரி
மயில்கள் அகவுகின்றன."

முழுக்கவிதையும் ,

...
காடு

நடுக்காட்டுக் கோவிலிலிருந்து
பறை அழைத்தது
ஆடுகுத்துகிற மீசைக்காரக் கறுவல்
தன்முகம் சோகத்தோடு நீண்டு அடிக்கிறான்
பறை ஓய்வுக்குப் பின்னாலும்
நெடுநேரம் அவன் முகத்திலிருந்து
கடந்தகாலம் துயரத்துடன் இசைந்தது
இனி அனைத்தையும் கழுவிக் கொண்டுபோக
சத்தமில்லாத மழை
நீண்ட நேரம் அமர்ந்தமர்ந்து தூறியது
மருதமரங்கள், காயா, வஞ்சூரன், பனிச்சமரங்கள், கொய்யா
இவற்றில் வெண்மை படிந்தது
பழங்காலக் காவில் மணியும்
சனங்களுக்காகவும் கனகாலம் இருந்த தனிமைக்காகவும்
சிணுங்கியது

தோளிலிருந்து பறையை இறக்கி
கொஞ்சம் புக்கைக்காக பறையன் இருந்துவிட்டு
பறையை எடுத்துக்கொண்டு குனிந்து போனான்
கிறவல் பாதையில்
மண்ணில் புதைந்து வந்தேன் நான்
இக்கங்குல்காலத்தில்
ஈனஸ்வரத்தில் பூனை அழுகிறமாதிரி
மயில்கள் அகவுகின்றன.

- 1991

இந்தக் கவிதையோடு ,  செவ்விந்தியனின் தொகுப்பின் இணைப்பை கீழே இணைத்துள்ளேன் நீங்களும் வாசித்துப் பார்க்கலாம் .

கிரிஷாந்.

http://www.noolaham.net/project/02/105/105.htm

 

http://kirisanthworks.blogspot.co.uk/2016/12/blog-post_21.html?m=1

 

Categories: merge-rss

வெள்ளிபோல் ஜொலிக்கும் நட்பு கவிதைகள்

Fri, 23/12/2016 - 04:49

பாசத்தோடும் ....
அன்போடும் ......
இரக்கத்தோடும் ....
வளர்த்த குழந்தையிடம் 
எதிர்பார்ப்புடனும் ...
ஒரு கேள்வி கேட்டேன்...??
*
யாரை ரொம்பப் பிடிக்கும் ?
*
ஒரு நொடி கூட தயங்காமல் ...
தோழியின் பெயரைச் சொல்லி...
நட்பைப் பெருமைப்படுத்திவிட்டாள் ...!!!

^^^
கவிப்புயல் , கவி நாட்டியரசர் 
+ + + இனியவன் + + +

Categories: merge-rss

கல்யாண்ஜி கவிதைகள்.

Thu, 22/12/2016 - 21:14

கை தவறிக் கீழே விழுந்த 
கடலை எல்லாம் சாமிக்கு.
துறட்டிக்கு எட்டாமல் 
தூரப்போன 
முற்றல் முருங்கைக் காயெல்லாம்
கிளிகளுக்கு.
கறவைகளுக்குச் சுருக்காமல் 
காம்பில் எக்கின
பால் எல்லாம் கன்றுக்கு.
திருவினை ஆகாத
முயற்சித் திராட்சை எல்லாம்
பந்தலுக்கு.
எட்டுவது....கிட்டுவது
எல்லாம் எனக்கு.
முடியாதது....படியாதது
முழுவதும்...
உனக்கே உனக்கு. 
*******************************************************
தண்ணீர்த் தொட்டியில்
செத்துக் கிடந்த 
காக்கைக் குஞ்சுகளுக்கு 
மனதார வருத்தப் பட்டாயிற்று.
வாசலில் நிற்கும்
வயசாளிக்கு .....
"ஒன்றுமில்லை" என்று
அனுப்பிவிடலாம்.
இன்றைக்கு .....
என்னால் முடிந்தது இவ்வளவே.
**************************************************************
இருந்து ....
என்ன ஆகப் போகிறது ?
செத்துத் தொலையலாம்.
செத்து....என்ன ஆகப் போகிறது?
இருந்தே தொலையலாம்.
***************************************************************
"பேசும் பார் என் கிளி" என்றான் 
கூண்டைக் காட்டி.
அந்தக் கிளிக்கு வால் இல்லை.
வீசிப் பறக்கச் சிறகில்லை.
வானம் கைப் பட வழியே இல்லை.

"பேசும்! இப்போது பேசும் பார்!" 
என மீண்டும் மீண்டும் அவன் சொல்ல...

"பறவை" என்றால் 
"பறக்கும்" எனும்
பாடம் முதலில் படி! என்றேன்.
**********************************************************************
கூண்டுக் கிளிகளின் 
காதலில் பிறந்த 
குஞ்சுப் பறவைக்கு....
எப்படி வந்தன?................
எதற்கு வந்தன?...............
"சிறகுகள்".
*********************************************************************

http://www.eegarai.net/t81430-topic

Categories: merge-rss

தேநீர் கவிதை: மழை

Thu, 22/12/2016 - 17:50
தேநீர் கவிதை: மழை
 
rain_3107330f.jpg
 
 
 

மழை நனைதல்

தவம்.

குழந்தைகளுடன் நனைதல்

வரம்.

 

 

பகல் முழுதும்

மழையுடன்

விளையாடிக் களைத்த

குழந்தை

தூங்கிப் போனாள்.

மழையும் ஓய்ந்து

தூங்கியது.

அதன் பின்

தொடங்கிற்று

பிறிதொரு

சிறுமழை -

கிளைகளினூடே

துளிகளாகவும்

கனவு காணும்

குழந்தையின் இதழ்களில்

புன்னகையாகவும்.

இங்க

செம மழ.

ஜாலியா நனையிறோம்

அங்க மழயா என்ற

ஒரு குழந்தையின்

தவறான செல்பேசி அழைப்பை

சட்டென சரியானதாக்கி

பாவனை மழையில்

நானும் நனைந்தேன்.

பெயர் தெரியாத குழந்தையின்

வார்த்தைகளில் நனைய

கொடுத்து வைக்க வேண்டுமே!

 

http://tamil.thehindu.com/opinion/blogs/தேநீர்-கவிதை-மழை/article9439641.ece

Categories: merge-rss

நினைவுகள்  இல்லாத காதலே தோற்கும்

Wed, 14/12/2016 - 13:44

நினைவுகள் 
வலியிருக்கும்-உன் 
நினைவுகள் என்னவோ....
அப்படியில்லை இதுதான்.....
உண்மை காதலின் ......
அடையாளம்....!!!

வாழ்க்கையில் ....
எல்லாம் இழந்துவிட்டேன்.....
உன் நினைவையும் இழந்தால்......
அனாதையாகி விடுவேன்......

^^^
நினைவுகள் 
இல்லாத காதலே தோற்கும்
^^^
கவி நாட்டியரசர்
இனியவன்

Categories: merge-rss

நம்மை நாசமாக்கிய நமது நாகரீகம்

Wed, 14/12/2016 - 00:44

நாசமாக்கிய நாகரீகம் !!!!!!

 

 

BpD72mXCUAEv9KD

 

மண் வெட்டிய மண்வெட்டிகளும் இல்லை
உழுது உண்ட கலைப்பைகளும் இல்லை

வெட்டுமண் சுமந்த பின்னல் கூடைகளும் இல்லை
குடிநீர் சேகரித்த குளங்களும் இல்லை

கால்கிலோ தங்கத்தை கடுக்கானாய் சுமந்த காதுகளும் இல்லை
கோபுரங்கள் கண்ட சிற்பங்களும் இல்லை

விடியலில் ஒலிக்கும் பாகவதர் ராகங்களும் இல்லை
குளங்களில் குளித்த கோமனங்களும் இல்லை

வெத்திலை பாக்கு பரிசங்களும் இல்லை
நல்லது கெட்டதை சொல்ல பெரியோர்களும் இல்லை

தோழிலும் இடுப்பிலும் சுமந்த பருத்தி துண்டுகளும் இல்லை
நியாங்கள் சொன்ன பஞ்சாயத்து அரச ஆலமரங்களும் இல்லை

நல்லதையும் கெட்டதையும் கட்டிகாத்த வேட்டிகளும் சேலைகளும் இல்லை
ஆறுதலான அன்பை பகிர்ந்துகொள்ள ஆத்தாவும் ஐயாவும் இல்லை

பிள்ளைகளை இடுப்பில் சுமந்த அம்மாக்களும் இல்லை
தாய்பாலை தரமாய் கொடுத்த தாய்மையும் இல்லை

வெள்ளை எடுத்த உவர் மண்ணும் இல்லை
மங்கலங்கள் தந்த மஞ்சள் பையும் இல்லை

நெஞ்சம் குளிர பசியாற்றிய கஞ்சி கலையங்களும் இல்லை
மாராப்பு சேலை அணிந்த பாட்டிமார்களும் இல்லை

இனம் மதம் தாண்டி மாமன் மச்சான் என்று உறவு கொண்டாடிய உறவுகளும் இல்லை
ஒரு உப்பு சவுக்கார கட்டியை ஊரே தேய்த்து குளித்த ஊர்களும் இல்லை

தாவணிகள் தந்த தாரகைகளும் இல்லை

முக மஞ்சள் பூசிய மணி மகுடங்களும் இல்லை

மல்லிகைமணம் சுமந்த கூந்தல்களும் இல்லை
இடுப்பை சுற்றி சொருகிய சுருக்கு பண பைகளும் இல்லை

மாட புறாக்களும் இல்லை
குயில் பாடிய கானங்களும் இல்லை

ஏறி குளங்களில் மிதக்கும் எருமை மாடுகளும் இல்லை
புனை அடித்த யானைகளும் செக்கிழுத்த காளைகளும் இல்லை

கைகளை துண்டால் மறைத்து பேசிய சந்தை வியாபாரமும் இல்லை
தொலைபேசியின் நூறு அழைப்புகளில் நிறைவுபெறாத நெஞ்சம்

ஒரே கடிதாசியில் உள்ளம் குளிர்ந்த கடிதங்களும் இல்லை
திலகம் இட்ட நெற்றிகளும் இல்லை

தேகம் வளர்த்த ராகி திணை கம்புகளும் இல்லை
கோபுரங்கள் காட்டிய கோடி புண்ணியங்களும் இல்லை

கன்னகியாகிய பெண் சாபங்களும் இல்லை
முல்லைக்கு தேர் கொடுத்த அரசனும் இல்லை

நாலு ஊரு தாண்டி அதிகாலை ஒலிக்கும் வாங்கு சப்தமும் இல்லை
முந்தானை முடிச்சுகளும் இல்லை……

நமக்குள் முன்னேற்றம் என்ற பெயரில்

நம்மை நாசமாக்கிய நமது நாகரீகம் ….

http://www.pannaiyar.com/category/சேராதவை/

Categories: merge-rss