நான் ஒரு ஈழத் தமிழ்ப் பெண். நீங்கள் ஒரு ஈழச் சிங்கள ஆணாகவோ, ஈழ முஸ்லிம் பெண்ணாகவோ இருக்கலாம். நாம் ஒரே நிலத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், அந்த நிலத்துடன் தொடர்புடைய எமது வரலாறுகள், பண்பாடுகள், மொழிகள், நினைவுகள் மற்றும் உறவுகள் முற்றிலும் வேறுபட்டவையாக இருக்கலாம்.
சில நேரங்களில் எனது அடையாளத்தை இவ்வளவு குறிப்பாக விளக்க வேண்டியிருப்பதே எனக்கு வெறுப்பாக இருக்கிறது. அதே நேரத்தில், எனது சொந்த அடையாளத்தைப் பற்றியே அவ்வாறு உணருமளவுக்கு என்னைத் தள்ளிய நிலை உருவானதே எனக்கு இன்னும் அதிக வெறுப்பைத் தருகிறது. அந்த முரண்பாடு வெறுமனே எங்கிருந்தோ தோன்றியதல்ல. நம்மில் பலர் வெவ்வேறு விதங்களில் சுமந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு நீண்டகால அழுத்தத்தின் வரலாற்றிலிருந்தே அது உருவானது.
என்னை நான் என்னவென்று அழைக்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்க, உங்களுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை.
உணவு போன்ற சாதாரணமான ஒரு விஷயம்கூட, ஒரு அடையாளம் எவ்வளவு எளிதாக அனைவரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாக பொதுமைப்படுத்தப்படுகிறது என்பதை நினைவூட்டக்கூடும்.
ஒருமுறை வேறொரு நாட்டில் உள்ள “Sri Lankan” உணவகத்திற்குச் சென்று உணவு கேட்டேன். எனக்கு பொலஸ் மற்றும் சீனி சம்பல் பரிமாறப்பட்டது. அந்த உணவில் எந்தத் தவறும் இல்லை. ஆனால் அது எனது வீட்டையோ, நான் வளர்ந்தபோது எனக்கு நெருக்கமானதாக இருந்த உணவையோ பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவில்லை. எனக்கு பழக்கமான உணவைச் சாப்பிட வேண்டுமென்றால், குறிப்பாக “Jaffna food” என்று தேட வேண்டும் அல்லது அப்படியே கேட்க வேண்டும்.
இப்போது, யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்தவரல்லாத, தமிழ் பேசும் ஒரு இலங்கையரை நினைத்துப் பாருங்கள். அவர்களுக்கு என்ன தெரிவுகள் உள்ளன? அவர்களுடைய உணவு எங்கே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது? அவர்களுடைய “Sri Lankan” அடையாளத்தில் அவர்களுக்கான இடம் எங்கே?
சில நேரங்களில், வீட்டைப் போன்ற உணர்வைத் தரும் ஒரு சாதாரண உணவைக் கூட நாம் தேடித்தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டியுள்ளது.
இது சிறிய விஷயமாகத் தோன்றலாம். ஆனால் அது எதைப் பிரதிபலிக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டால் அது அற்பமானதல்ல.
உணவு. மொழி. பெயர்கள். பண்பாடு. வரலாறு. எமது தாயகத்தை நாம் பயன்படுத்தும் சொற்கள். எம்மைப் பற்றி நாம் எவ்வாறு வரையறுக்கிறோம் என்பவை.
மீண்டும் மீண்டும், இவை அனைத்தையும் ஒரே வசதியான, பொதுவான அடையாளத்துக்குள் அடக்கி, அது அனைவரையும் சமமாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்று பாசாங்கு செய்யுமாறு நாம் எதிர்பார்க்கப்படுகிறோம்.
அது அப்படியல்ல.
அடையாளம் என்பது ஒரு மனிதரிடம் இருக்கும் மிகவும் தனிப்பட்ட விஷயங்களில் ஒன்று. ஆனால் பல நேரங்களில், எமது அடையாளங்கள் யாரோ ஒருவரின் “அடையாள அட்டையில்” அச்சிடப்பட்ட நிர்வாகப் பிரிவுகள் போலவே நடத்தப்படுகின்றன.
வேறொருவரின் ஆவணங்களில் உள்ள வெறும் அடையாளச் சொற்களாக இருப்பதற்கு முன்பே நாம் மனிதர்கள். எமது அடையாளங்கள் நினைவுகள், குடும்பம், மொழி, பண்பாடு, சொந்த உணர்வு, இடம்பெயர்வு, வலி, அன்பு மற்றும் வாழ்ந்த அனுபவங்களிலிருந்து உருவாகின்றன.
ஆகவே, எனது அடையாளம் என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்று வந்து எனக்குச் சொல்லாதீர்கள்.
என்னை நான் பயன்படுத்த அனுமதிக்கப்படும் சொல் எது என்று சொல்லாதீர்கள்.
நான் பிறந்த நிலத்துடன் எவ்வாறு உறவு கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லாதீர்கள்.
எனது வரலாற்றை நீங்கள் சுமக்கவில்லை. எனது நினைவுகளை நீங்கள் சுமக்கவில்லை. எனது சொந்த உணர்வை நீங்கள் வரையறுக்க முடியாது.
எனது அடையாளம் என்னுடையது.
அதை எனக்காகத் தீர்மானிப்பது உங்கள் வேலையல்ல.
“LTTE” என்ற சொல் உங்களுக்கு அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்றால், தங்களுடைய சொந்த அரசாங்கத்தினாலேயே தங்களுடைய மக்கள் கொல்லப்படுவதைப் பார்த்தவர்களுக்கு, அந்த நாட்டின் அடையாளத்துடன் தங்களை இணைத்துக் கொள்வது எவ்வாறு உணரப்படலாம் என்று ஒரு கணம் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
LTTE உருவாக வழிவகுத்தது என்ன? அனைவரும் அமைதியாக, தங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருந்தபோது, எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் திடீரென ஓர் ஆயுதக் குழு தோன்றியதா?
ஒரு இனக்குழுவுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறை, அடக்குமுறை, அச்சுறுத்தல், பாகுபாடு மற்றும் வன்முறை ஆகியவை பல தமிழ் ஆயுத இயக்கங்கள் உருவாகக் காரணமான சூழ்நிலைகளில் பங்கு வகித்தன.
அந்த இயக்கங்கள் சரியா தவறா என்பது வேறு விவாதம். மனிதகுலத்திற்கு எதிரான வன்முறையில் ஈடுபடும் எந்த ஆயுதப் படையையும் நான் ஆதரிப்பதில்லை. ஆனால் “LTTE” என்ற சொல்லைக் குறிப்பிடுவதற்கே அசௌகரியப்பட்டுக் கொண்டு, அது உருவாகிய பின்னணியில் இருந்த வரலாற்றை எதிர்கொள்ள மறுப்பது அபத்தமானது.
தொடர்ச்சியாக ஆட்சியில் இருந்த இலங்கை அரசாங்கங்களும் பெரும்பான்மை மைய அரசியலும் இந்தப் பிளவுகளை உருவாக்குவதிலும், அவற்றை மாற்றியமைப்பதிலும், மேலும் ஆழப்படுத்துவதிலும் தங்களுக்குரிய பங்கை வகித்துள்ளன.
“இலங்கையர்” என்பதைக் குறிக்கும் போது, பல நேரங்களில் உண்மையில் முன்வைக்கப்படுவது சிங்களப் பெரும்பான்மையின் பண்பாடு, மொழி, வரலாறு அல்லது உணவு போன்றவையாகவே இருக்கின்றன.
அப்படியானால், தாங்கள் பிறந்த இந்த நிலத்தின் மீது சமமான உரிமையைக் கொண்டாட விரும்பும் மற்றொரு சமூகத்திற்கு என்ன இடம் இருக்கிறது?
எல்லாமே உங்களுக்கு ஒற்றுமையாகவும் அமைதியாகவும் தோன்றலாம். ஆனால் தங்களுடைய அனுபவங்கள் வேறுவிதமாகச் சொல்கின்றபோது, மற்ற அனைவரும் அந்த ஒற்றுமைக் கதையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று நீங்கள் எதிர்பார்க்க முடியாது.
பல தமிழர்கள் பாகுபாடு, வன்முறை மற்றும் அச்சத்தை அனுபவித்துள்ளனர். சில நேரங்களில், சிறுபான்மையினர் பெரும்பான்மை அதிகாரத்தை எதிர்த்து கேள்வி எழுப்பும்போது என்ன நடக்கக்கூடும் என்பதை வரலாறு கற்றுக் கொடுத்திருப்பதால், மக்கள் வாதிடாமல் அல்லது எதிர்த்து பேசாமல் இருப்பதையே தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.
மோதல் LTTE-யுடன் தொடங்கவில்லை. பல ஆண்டுகளாக நீடித்த இன மற்றும் அரசியல் மோதல்களின் பின்னணியில் தமிழ் ஆயுத இயக்கங்கள் உருவாகின. LTTE ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கு முன்பே பல தமிழ் அமைப்புகள் இருந்தன. பின்னர் LTTE தனது போட்டியாளர்களில் பலரை விடவும் நீண்ட காலம் நிலைத்ததுடன், அவர்களில் பலரை அழித்தும் அல்லது ஒழித்தும் முன்னிலை பெற்றது.
ஆனால் பல தமிழர்களுக்கு, இன்னும் ஆழமானதும் நீண்டகாலமானதுமான பிரச்சினை பெரும்பான்மை மையவாதமும், நாட்டின் அடையாளத்தைப் பெரும்பான்மை எவ்வாறு வரையறுக்கிறதோ அதையே சிறுபான்மையினர் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற மனப்பான்மையுமாகும்.
“LTTE” என்ற சொல் உங்களைப் பயமுறுத்தலாம் அல்லது கலக்கமடையச் செய்யலாம். ஆனால் சிங்கள அரச அதிகாரத்துடன் தொடர்புடைய சில சொற்கள், குறியீடுகள் மற்றும் நிறுவனங்கள் தங்களுடைய சொந்த அனுபவங்களாலும் வரலாற்று நினைவுகளாலும் சில தமிழர்களிடமும் அச்சத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.
எனது நண்பர் ஒருவர் தனது தந்தை இலங்கை இராணுவத்தில் பணியாற்றியவர் என்று என்னிடம் சொன்னால், நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?
அவருடைய இருப்பே எனக்கு அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்று சொல்ல வேண்டுமா?
மோதலின்போது கொலைகள், பாலியல் வன்முறை, காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் பிற மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பாக இலங்கை அரசுப் படைகள் மீது ஆவணப்படுத்தப்பட்ட கடுமையான குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளன. எனவே அந்த நிறுவனத்துடன் தொடர்புடைய சில உணர்வுகள் அசௌகரியமாக இருக்கலாம்.
ஆனால் ஒருவரின் நிறுவனத் தொடர்பை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு அவரைத் தானாகவே கண்டிக்க வேண்டும் என்று அதற்கு அர்த்தமில்லை.
அதே கொள்கை இரு தரப்பினருக்கும் பொருந்த வேண்டும்.
வரலாறு LTTE-யிலிருந்தே தொடங்கியது போலவும், தமிழ் ஆயுத இயக்கம் எந்தப் பின்னணியும் இல்லாமல் திடீரென தோன்றியது போலவும், அரசு ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு நிரபராதியான பாதிக்கப்பட்டவர் போலவும் வரலாறு மீண்டும் எழுதப்படுவதைப் பார்ப்பது கோபத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
அது அப்படித் தொடங்கவில்லை.
LTTE ஏற்கனவே பல ஆண்டுகளாக நீடித்திருந்த பாகுபாடு, அடக்குமுறை, இன வன்முறை மற்றும் தோல்வியடைந்த அரசியல் போராட்டங்களால் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு மோதலின் சூழலில் உருவானது.
ஆனால் LTTE செய்த குற்றங்களைப் பயன்படுத்தி, ஒரு இராணுவம், நிறுவனங்கள், அதிகாரம் மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக தனது சொந்த குடிமக்களைப் பாதுகாக்கும் கடமை கொண்டிருந்த ஒரு அரசினால் நிகழ்த்தப்பட்டவற்றை அழித்துவிடாதீர்கள்.
இலங்கை அரசுப் படைகள் கொலைகள், வலுக்கட்டாயக் காணாமல் ஆக்கல்கள், சித்திரவதை, பாலியல் வன்முறை மற்றும் பிற கடுமையான மீறல்கள் தொடர்பாகக் கடுமையான குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொண்டுள்ளன.
ஒரு தரப்பின் குற்றங்களை மட்டும் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டி, மற்றொரு தரப்பினால் அனுபவிக்கப்பட்ட துன்பங்களைப் பற்றி மௌனம் காக்குமாறு கோர முடியாது.
ஒரு அரசின் எதிரி குற்றவாளியாக இருந்ததால் மட்டும் அந்த அரசு நிரபராதியாகிவிடாது. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தங்களுடைய கதைகள் உங்கள் வரலாற்றுப் பார்வைக்கு அசௌகரியமாக இருப்பதால் மறைந்து போய்விடுவதுமில்லை.
இவை எதுவும் LTTE பின்னர் செய்த கொடுமைகளுக்கு நியாயம் அளிப்பதில்லை. அந்தக் கொடுமைகள் கொடுமைகளாகவே இருக்கின்றன.
ஆனால் அவற்றை அதற்கு முன் இருந்த வரலாற்றிலிருந்து துண்டித்து, மோதலின் தொடக்கமாக மட்டும் காட்டவும் முடியாது.
வரலாற்றின் பாதியிலிருந்து கதையைத் தொடங்கி, அதையே அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று வற்புறுத்தாதீர்கள்.
அரச வன்முறையும் பெரும்பான்மை மையக் கொள்கைகளும், ஒரு ஆயுத இயக்கம் பின்னர் அதற்குப் பதிலாகத் தனது சொந்த வன்முறையைப் பயன்படுத்தியதால் திடீரென பொருத்தமற்றதாகிவிடவில்லை.
போர் முடிவடைந்த பின்னரும் அந்த விரோதம் முற்றிலும் மறைந்துவிடவில்லை.
இன்றும் இணையத்தில் தொடரும் துன்புறுத்தல்களைப் பாருங்கள்.
இது Maitreyi தொடர்பான தற்போதைய சர்ச்சையைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. தமிழர்கள், இனப்படுகொலை, மே மாத நினைவேந்தல்கள் அல்லது போரின் முடிவு பற்றிய பதிவுகளின் கீழும் திட்டமிட்டு அவமதிக்கும், தூண்டும் மற்றும் வெற்றிக் கொண்டாட்டத் தன்மை கொண்ட கருத்துகளைப் பார்க்க முடிகிறது.
அப்படியென்றால் என்ன?
“உங்களுக்கு எந்த நிலமும் இல்லை”, “கற்பனை நாடு”, “உங்களுக்குக் கொடி இல்லை”, “நீங்கள் அகதிகள்” என்று கேலி செய்வதால் எங்களுக்கு வருத்தமோ மனவேதனையோ ஏற்படுகிறது என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.
ஆனால் உண்மையில், நீங்கள் எதைச் சொல்கிறீர்கள் என்பதன் மூலம் நீங்கள் நினைப்பதைவிட அதிகமான ஒன்றை வெளிப்படுத்துகிறீர்கள்.
ஒருவகையில், இறுதியாக உங்கள் கண்களைத் திறந்து, உங்கள் சக மனிதர்களுக்கு என்ன செய்யப்பட்டது என்பதைப் பார்க்கத் தொடங்கியிருக்கிறீர்கள் போலவே தோன்றுகிறது.
யாராவது தாங்கள் LTTE-ஐ ஆதரிப்பதாகச் சொன்னால் என்ன?
நீங்கள் அவர்களுடன் கடுமையாக உடன்படாமல் இருக்கலாம். அவர்களின் கருத்துகளை நீங்கள் சவால் செய்யலாம். ஆனால் அவர்கள் ஏன் அத்தகைய அரசியல் அடையாளத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்கள் என்று கேட்பதற்கு முன், மனிதர்கள் தங்களுடைய அரசியல் அடையாளங்களையும் நம்பிக்கைகளையும் முற்றிலும் வேறுபட்ட வரலாறுகள் மற்றும் அனுபவங்களின் வழியாக உருவாக்கிக் கொள்கிறார்கள் என்பதை முதலில் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
ஒரு காரணத்தை ஆதரிப்பது, ஒரு சமூகத்துடன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வது அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சொல்லைப் பயன்படுத்துவது — இவற்றில் எதுவும் மற்றொருவரை அச்சுறுத்துவதற்கான உரிமையை யாருக்கும் வழங்காது.
சில தமிழர்களுக்கு “Sri Lanka” என்ற சொல்லே சிக்கலான உணர்வுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
ஆனால் அது அவர்களின் பிறப்பிடமும் மூதாதையரின் நிலமும் ஆகும்.
ஒருவர் அந்த அடையாளத்தை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.
மற்றொருவர் அதை நிராகரிக்கலாம்.
இன்னொருவர் அந்த நிலத்தையும் அதன் மக்களையும் நேசித்துக்கொண்டே, அந்த தேசிய அடையாளத்துடன் இணைந்துள்ள அரசியலை நிராகரிக்கும் முரண்பட்ட உறவைக் கொண்டிருக்கலாம்.
அந்த உணர்வுகள் தனிப்பட்டவை.
ஒரு மக்களின் அரசியல் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்கும் விஷயத்தில், நேரடியாகப் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குரல்களும் உரிமைகளும் ஏற்கனவே அதிக அரசியல் அதிகாரத்தைக் கொண்டிருக்கும் பெரும்பான்மையினரால் வெறுமனே புறக்கணிக்கப்பட முடியாது.
இந்தக் கண்ணோட்டங்களைக் கேட்பது உங்களுக்கு அசௌகரியமாக இருந்தால், அவற்றை மௌனப்படுத்துவதே தீர்வு அல்ல.
அந்த உணர்வுகள் ஏன் உருவாகின என்பதைச் செவிமடுக்க வேண்டும்.
வரலாறு புலிகளில் இருந்து தொடங்கவில்லை.
அது புலிகளுடன் முடிவடையவும் இல்லை.
நிலா லோகநாதன் எழுதிய பதிவின் தமிழாக்கம்.
Nila Loganathan
By
தமிழ் சிறி ·
Archived
This topic is now archived and is closed to further replies.