சமூகவலை உலகம்

புத்தர் சிலையும் நினைவுத் தூபியும்

2 days 23 hours ago

புத்தர் சிலையும் நினைவுத் தூபியும்
============================

யாழ் பல்கலைக் கழக வளாகத்தில் இடித்து அகற்றப்பட்ட முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுத் தூபி இருந்த இடத்தில் மீண்டும் இடித்த கைகளே அடிக்கல் நாட்டப்பட்ட நாளில் இருந்தே இன்னமும் அது கட்டப்படுமா? இல்லையா? என்ற விவாதம் ஒருபுறமும் அது நினைவுத் தூபியாகக் கட்டப்படாது. மாறாக அது சமாதானத் தூபியாக கட்டப்படும்; அதன் மூலம் தூபி எதற்காகக் கட்டப்பட்டதோ அந்த நோக்கம் நீர்த்துப் போகச் செய்யப்பட்டு விடும் என்ற இன்னொரு விவாதமும் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. 

இந்த விவாதங்கள் ஒருபுறம் நடந்து கொண்டிருக்க, கிளிநொச்சியில் யாழ் பல்கலைக் கழக வளாகத்தில் இருந்த புத்தர் சிலை சேதமாக்கப்பட்ட செய்தி வேறு வேறு அனுமானங்களையும் சந்தேகங்களையும் கிளப்பியுள்ளது. இந்தச் செய்திகளை சில தமிழ் ஊடகங்களே தவறாகக் கையாண்டதையும், தவறான தகவல்களை மக்களிடையே பரப்பியதையும் பார்க்க முடிந்தது. 

1. ஒரு இணைய பத்திரிகை “நேற்று கிளிநொச்சி வளாகத்தில் இருந்த புத்தர் சிலை உடைக்கப்பட்டது. சில நாட்களுக்கு முன்னரே தமிழ் மாணவர்கள் யாழ் பல்கலைக் கழகத்தில் கட்டியிருந்த நினைவுத் தூபி உடைக்கப்பட்டது இங்கு குறிப்பிடத் தக்கது” என்று செய்தி வெளியிட்டிருந்தது. 

2. இன்னொரு இணையப் பத்திரிகை, கிளிநொச்சி வளாகத்தில் புத்தர் சிலை உடைக்கப்பட்டதைக் குறிப்பிட்டதோடு இந்த புத்த கோவில் பல இலட்சம் ரூபாய் செலவில் கட்டப்பட்ட ஒன்று என்றும் ஏனைய மதத்து மாணவர்கள் சிறு கொட்டில்களியே தமது கடவுள் அடையாளங்களை வைத்து இன்றுவரை வழிபட்டு வருவதாகக் குறிப்பிட்டிருந்தது.  

இந்த இரண்டு செய்திகளையும் வாசிக்கும் ஒரு பொதுமகன் என்ன செய்தியைப் பெற்று கொள்வார்? இந்த இரண்டு வகையான செய்திகளும் அவற்றை வாசிப்பவர்களை ஒரு திசையிலேயே இழுத்துச் செல்கின்றன. முதலாவது செய்தி, நினைவுத் தூபி உடைக்கப்பட்டதன் எதிரொலியே கிளிநொச்சி வளாக சம்பவம் என்ற தகவலையும் இரண்டாவது செய்தி, இலங்கை அரசின் பாரபட்சம் பல்கலைக் கழக வளாகத்தில் மாணவர்களின் வணக்கத் தலங்களை அமைத்துக் கொடுப்பதிலும் தொடர்கிறது என்ற தகவலையும் மறைமுகமாகச் சொல்லும் வகையிலேயே அமைந்துள்ளன. 

நினைவுத் தூபி உடைக்கப்பட்டதற்கு மறுநாளே உபவேந்தர் மீண்டும் அதனைக் கட்டித் தருவதாக வாக்களித்ததுடன் அடிக்கல்லும் நாட்டிய நிலையில் மாணவர் போராட்டத்தைக் கைவிட்டிருந்தனர். இந்த நிலையில் அதற்குப் பழிவாங்கும் வகையில் கிளிநொச்சி வளாகத்தில் உள்ள புத்தர் சிலையை உடைக்கும் அளவிற்கு பல்கலைக் கழக மாணவர்கள் அவ்வளவு முட்டாள்களா? புத்தர் சிலையை உடைப்பதன் மூலம் தமது கோரிக்கை நிறைவேறாதென்று அவர்களுக்குத் தெரியாதா?

ஆனால் இந்தத் புத்தர் சிலை சேதமாக்கப்பட்ட விவகாரத்தை மிகச் சாதரணமான ஒன்றாகக் கருதி புறக்கணிக்கவும் முடியாது. இன்று இலங்கையில் உள்ள சூழ்நிலையை கருத்தில் கொண்டு, வடக்கில் இனமுறுகலை ஏற்படுத்தும் நோக்கில் இது திட்டமிடப்பட்டே இடிக்கப்பட்டதா என்ற கேள்வியையும் எழுப்ப வேண்டியுள்ளது. இலங்கையில் புத்தர் சிலை சேதமாக்கப்படுவது இதுதான் முதல் தடவையல்ல. கடந்த காலங்களில் யாழ்ப்பாணத்திலும் மாவனல்ல பகுதியிலும் வேறு பல பகுதிகளிலும் இவ்வாறு புத்தர் சிலைகள் சேதமாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

குறிப்பாக மானவல்ல பகுதியில் புத்தரின் சிலைகள் சேதமாக்கப்பட்ட நிலையில் பதினைந்துக்கும் மேற்பட்ட முஸ்லிம் இளைஞர்கள் சந்தேகத்தில் கைதாகி இன்றுவரை தடுப்புக் காவலில் இருக்கிறார்கள். ஆனால் அண்மையில் மாவன்னல்ல, ஹிகுல பகுதியில் புத்தர் சிலை உடைக்கப்பட்டது தொடர்பாக ஒருவர் கைது செய்யப்பட்டார். அவர் சிங்களவர் என்றும், அவர் மதுபோதையில் இருந்ததாகவும் அத்துடன் அவர் தெருவோரம் உள்ள வணக்கத்தலங்களின் உண்டியல்களை உடைத்துப் பணம் திருடுபவர் என்றும் பொலிசார் தெரிவித்துள்ளனர். இந்தக் கைதும் செய்தியும், தமிழர்களும் முஸ்லிம்களும்தான் புத்தர் சிலைகளைச் சேதமாக்குகின்றனர் என்ற பிரச்சாரத்தினை கேள்விக்கு உள்ளாகிய ஒரு நிகழ்வாகும். இந்த நிகழ்வுகளின் அடிப்படையிலேயே நாமும் கிளிநொச்சி புத்தர் சிலை சேதமாக்கப்பட்டதை நோக்க வேண்டும். 

இது ஒருபுறம் இருக்க, இரண்டாவது செய்தியில் குறிப்பிட்டது போல கிளிநொச்சி வளாக புத்தர் கோவில் பல இலட்சக் கணக்கான ரூபாய் செலவில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் அந்தப் பத்திரிகை தவறாக வழிநடத்த முயற்சிப்பது போல இது கிளிநொச்சி வளாகத்தில் யாழ் பல்கலைக் கழகமோ இலங்கை அரசோ கட்டிக் கொடுத்திருக்க வாய்ப்பில்லை. இது இராணுவம் இந்த வளாகத்தில் இருந்த காலத்தில் அவர்களால் கட்டப்பட்டதாகவே செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. அப்படி இருக்கையில் சிங்கள மாணவர்களுக்கு மட்டும் அதிக பணச் செலவில் வழிபாட்டுத் தலம் கட்டிக் கொடுக்கப்பட்டதான வியாக்கியானம் கேள்விக்குட்படுத்தப்பட வேண்டியது. 

இவ்வாறான செய்திகளைப் பார்க்கும்போது தமிழ் ஊடகங்கள் எரிகிற வீட்டில் பிடுங்கியது லாபம் என்ற வகையில் இயங்குவதோடு, மக்களையும் திசை திருப்பி இவ்வாறான உணர்ச்சிவசப்படுத்தும் வகைச் செய்திகளின் அடிமைகளாகவே வைத்திருக்க விரும்புகின்றனவா? என்ற கேள்வியைத் தமிழ் ஊடகங்கள் முன்வைக்க விரும்புகின்றோம். பொதுவாக மக்கள் அரசியல்வாதிகள் சொல்வதை விட ஊடகங்கள் சொல்வதையே அதிகம் நம்புகிறார்கள். இதனை உணர்ந்து, அனைத்து ஊடகங்களும் அறம் சார்ந்தும் சமூகப் பொறுப்புணர்வோடும் இயங்க வேண்டும் என்பதே எமது எதிர்பார்ப்பும் வேண்டுகோளும் ஆகும்.

 

https://www.facebook.com/101881847986243/posts/256635022510924/?d=n

 

வீட்டிலிருந்தே வேலை

1 week 2 days ago

 

வீட்டிலிருந்தே வேலை (கட்டுரை)
January 8, 2021
பாரதிராஜா

ண்பதுகளில் படித்த இளைஞர்கள் என்றாலே வேலையில்லாமல் தாடி வைத்துக்கொண்டு அலையும் கூட்டம் என்கிற ஒரு நிலை இருந்தது. அதுவே தாராளமயமாக்கத்துக்குப் பிந்தைய புதிய ஆயிராண்டில் வேகமாக மாறி, இந்தப் படிப்பு – அந்தப் படிப்பு என்றில்லாமல் எல்லாப் படிப்பு படித்த இளைஞர்களும் கணிப்பொறித் துறைக்குள் வந்து குவியத் தொடங்கினர். நாமெல்லாம் படித்து முடித்த பின் வளர்ப்பதற்கு தாடி ஒழுங்காக வளருமோ வளராதோ என்று கவலைப்பட்டுக்கொண்டிருந்த தலைமுறை திடீரென்று முற்றிலும் புதிய உலகம் ஒன்றுக்குள் அழைத்துச் செல்லப்பட்டு விதவிதமான புதிய அனுபவங்களால் திக்குமுக்காட வைக்கப்பட்டது.

அப்படியான அனுபவங்களில் ஒன்று, முதலில் பெரும் பெரும் மேசைக்கணினிகளை வைத்துக்கொண்டு டொக் டொக்கென்று தட்டிக்கொண்டிருந்தவர்களுக்கு, மடிக்கணினிகள் வந்த பின்பு கூடுதலான சுதந்திரம் கிடைத்தது. முதலில் மேலாளர்கள், பின்னர் மூத்த பணியாளர்கள் என்று தொடங்கியது, சில நிறுவனங்களில் எல்லோருக்குமான வசதியாக அளிக்கப்பட்டது. மடிக்கணினிகளோடு சேர்த்து எந்த நேரமும் வேலை செய்வதற்குத் தயாராக இருக்க வேண்டிய எதிர்பார்ப்பும் வந்திறங்கியது. கூடுதல் பொறுப்போடு சேர்த்துக் கூடுதல் சுதந்திரமும் வந்து சேர்ந்தது.

http://www.yaavarum.com/wp-content/uploads/2021/01/001-1602249677607.png

“இரவெல்லாம் விழித்து வேலை பார்த்தவனுக்குக் காலையில் சிறிது தாமதமாக வருவதற்கு உரிமையில்லையா!” என்ற கேள்விக்கான பதிலாக எந்த நேரமும் வந்து எந்த நேரமும் சென்றுகொள்ளலாம் என்ற சுதந்திரம் வந்து சேர்ந்தது. அப்படியே எந்த நேரமும் அழைத்துத் தொல்லை செய்வோம் என்கிற தலைவலியும் வந்தது. கொடுத்து வாங்கும் இந்தப் பணியிடப் பண்பாட்டுக்கு முழுதும் பழகிவிட்டவர்களாகத்தான் ஒரு தலைமுறையே உருவானது. மதியம் வந்து இரவில் திரும்பினாலும் பரவாயில்லை, அவ்வப்போது அலுவலகமே வராவிட்டாலும் பரவாயில்லை போன்ற வசதிகள் வழங்கப்பட்டன. இரவெல்லாம் விழித்து வேலை பார்க்கத் தயாராக இருக்கும் பணியாளர் படையின் மூலம் அமெரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் இருக்கும் வாடிக்கையாளர்களோடு கூடுதல் நேரம் உரையாட முடிகிறது, அவர்களுக்கு வேண்டிய தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொடுக்க முடிகிறது என்பவை போன்ற வசதிகள் நிறுவனங்களுக்கும் நன்மை பயத்தன.

இதுவே சொந்த வேலைகள் இருக்கும் போது, வீட்டிலிருந்தே வேலை பார்க்கிறேன் என்று சொல்லி உட்கார்ந்துகொள்ளும் உரிமையைக் கொடுத்தது. அப்படியே மெதுவாக எப்போதுமே வீட்டிலிருந்து வேலை செய்துகொள்ளும்படியான உரிமையுடைய ஒரு பிரிவினரை உருவாக்கியது. பிரசவ விடுப்பில் சென்ற பெண்கள், விபத்தில் அடிபட்டு நகர முடியாமல் வீட்டில் மாட்டிக்கொண்டவர்கள், நோய்வாய்ப்பட்ட குடும்பத்தினருக்கு உதவும் பொருட்டு வீட்டில் இருக்க வேண்டியவர்கள் போன்றவர்கள், கொடுக்கப்படும் இந்த உரிமைக்குப் பதிலாகக் கூடுதல் உழைப்பைக் கொடுக்கவோ, குறைந்த ஊதியத்துக்குப் பணிபுரியவோ தயாராக இருப்பின், அவர்களே திறமை மிக்கவர்களாகவும் இருப்பின், அதுவும் நிறுவனத்துக்கு ஆதாயந்தானே! இப்படித்தான் இந்த வீட்டிலிருந்தே பணிபுரியும் பண்பாடு நம் மக்களைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆட்கொண்டது.

கிட்டத்தட்டப் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பே இப்படியான ஒரு சூழ்நிலையில் தொடர்ந்து ஓராண்டு காலம் வரை வீட்டிலிருந்தே பணிபுரியும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. அதில் கிடைத்த அனுபவங்களையும் பாடங்களையும் எழுத வேண்டும் என்கிற திட்டம் அப்போதிருந்தே தள்ளிப்போடப்பட்டுக்கொண்டே வந்து, இப்போது கொரோனா கொடுத்திருக்கும் அனுபவங்களின் மூலம் சாத்தியப்பட்டிருக்கிறது.

சில நிறுவனங்கள், சில குழுக்கள், சில பணியாளர்கள் என்று ஆங்காங்கே சில பகுதிகளில் மட்டும் இருந்த பண்பாடு கொரோனாவின் புண்ணியத்தில் எல்லோருக்குமானதாக மாறியிருக்கிறது. இதற்கு முன்பு, “எனக்கென்னவோ இதில் எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லைங்க. நம் கண் முன்னால் இருந்துகொண்டே டேக்கா கொடுப்பவர்கள், வீட்டில் உட்கார்ந்துகொண்டெல்லாம் வேலை பார்ப்பார்கள் என்ற கதையை நான் நம்பத் தயாரில்லை” என்று சொன்னவர்களும் சேர்த்து எல்லோருமே வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்ய வேண்டிய – வேலை வாங்க வேண்டிய கட்டாயம் நம் மீது திணிக்கப்பட்டது. இப்படித்தான் வேலை செய்தாக வேண்டும் என்று ஆன பின்பு எதிர்பார்த்ததைவிடவும் கூடுதலாகவே அந்த முறைமை வெற்றியடைந்துவிட்டது போலத் தெரிகிறது.

அதே வேளையில், முதலில் சில மாதங்கள் எல்லோருமே வீட்டிலிருந்தே வேலை பார்ப்பதில் உற்பத்தி கூடியுள்ளது என்று கூப்பாடு போட்டவர்களில் ஒரு பகுதியினர் மெதுவாகக் குரல் ஓய்ந்து, “அப்படியெல்லாம் சொல்லிவிட முடியாது” என்று பின்வாங்குகிறார்கள் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை. எதையுமே அப்படியே நம்பிவிடவும் முடியாது. இப்போது ஆதாயம் அளிப்பதாக இருந்தாலும் தொலைநோக்கில் திருப்பி அடிக்கும் என்ற அச்சம் வந்தால் கூட, இப்போதே அது சரியாக எடுபடவில்லை என்று கூச்சமில்லாமல் இறக்கிவிடுவதுதான் பெருநிறுவனங்களின் தொழில் தர்மம்!

உண்மையாகவே காலை எழுந்தது முதல் இரவு படுக்கைக்குச் செல்லும் வரை உழைக்கிறவர்கள் இருக்கிறார்கள். பயணத்தில் வீணாக்கிய சில மணி நேரங்களையும் சேர்த்து இப்போது அவர்களுக்குக் கூடுதல் நேரம் கிடைக்கிறது. அதையும் தன் நிறுவனத்துக்கே அர்ப்பணிக்கிறார்கள். அவர்கள் இப்போது உழைக்கிற மாதிரியே எப்போதும் உழைப்பார்களா என்ற நியாயமான சந்தேகம் இந்த நிறுவனங்களுக்கு இருக்கிறது. இப்போது எங்கும் போக முடியாமல் வீட்டுக்குள் மாட்டிக்கொண்டு முடங்கிக் கிடப்பதால் இப்படி உழைக்கிறார்கள். நாளை எல்லாம் சரியாகிவிட்ட பின் வண்டியைப் பூட்டிக்கொண்டு ஊர் சுற்றக் கிளம்பிவிடுவார்களே! அவசரப்பட்டு இந்த வெற்றியைக் கொண்டாடிவிட்டால் நாம்தானே நாளை அனுபவிக்க வேண்டும் என்றெண்ணி இப்போதே தெளிவாக அடக்கி வாசிக்கக் கூடும்.

பெருநிறுவனங்கள் என்பவை தனிமனிதர்களைப் போல ஒற்றை மூளையில் இயங்குபவை அல்ல; எந்தச் சிறு நகர்விலும் இருக்கும் எல்லாவிதமான ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் துல்லியமாகக் கணக்குப் போட்டு அதற்கேற்றபடி உலகையே நகர்த்தும் ஆற்றலும் அதற்குத் தோதான அமைப்புகளையும் கொண்டவை.

அடுத்தது, “எல்லோருமே இப்படி உழைப்பவர்களா?” என்கிற கேள்வியும் இருக்கிறது. வீட்டுக்குள்ளேயே கிடக்க வேண்டிய இந்த வேளையில் கூட, சரியான நேரத்துக்கு வந்து நிற்க முடியாத – வேலையில் கவனம் செலுத்தத் திணறும் – கிடைத்திருக்கும் சுதந்திரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்திவிடும் கூட்டம் ஒன்றும் இருக்கிறது. அவர்களையும் சேர்த்துத்தான் இந்த முறைமை எடுபடுமா இல்லையா என்பதைத் தீர்மானிக்க வேண்டியதிருக்கிறது.

இன்று தொழில்நுட்பம் இதற்கெல்லாம் ஈடுகொடுத்து வளர்ந்திருப்பதால் இது சாத்தியப்பட்டிருக்கிறது. இதுவே இருபது – முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு முடிந்திருக்குமா? நிச்சயமாக இல்லை. இந்தியா முழுக்கவும் இணையம் புகுந்துவிட்டது. குறிப்பாகத் தமிழகம் போன்ற முன்னேறிய மாநிலங்களில் ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் இணையம் வந்துவிட்டது. கடைசியாக மின்சாரத்தைப் பார்த்த கடைக்கோடிப் பாட்டாளிகளின் பிள்ளைகளும் கூட இப்போது ஓட்டு வீட்டில் அமர்ந்துகொண்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் அழைப்புகளில் கலந்துகொள்கிறார்கள். அதை நமக்குச் சாத்தியப்படுத்தியது தொழில்நுட்பம் மட்டுமல்ல, அந்தத் தொழில்நுட்பத்தை மக்கள்மயப்படுத்தியதும் அதற்கொரு முக்கியக் காரணம். அதில் தமிழகம் முன்னணியில் இருப்பது நமக்கெல்லாம் பெருமையே!

இதன் முடிவில் எந்தத் தொழில் எல்லாம் வீட்டிலிருந்தே செய்ய முடியாதவை என்கிற தெளிவும் கிடைத்துவிடும். “இவ்விடம் வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்தல் என்னும் பேச்சுக்கே இடமில்லை” என்று அட்டை மாட்டிவிடுவார்கள். எந்தத் தொழிலுக்கெல்லாம் வீட்டைவிட்டே வெளியேற வேண்டியதில்லை என்கிற தெளிவும் கிடைத்துவிடும். கணிப்பொறித் துறையினர் மட்டுமல்ல, மருத்துவர், ஆசிரியர், கணக்காளர் போன்ற பணிகளே வீட்டிலிருந்தே செய்யத்தக்க பணிகளாக உருவெடுப்ப. வீட்டில் இருந்து செய்யத்தக்க வேலையா என்பதன் அடிப்படையில் தனிமனிதர்கள் தமக்கான சரியான துறையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போக்கு வளரும். மனித வாடை பிடிக்காதவர்கள் வீட்டிலிருந்தே செய்யும் வேலைகளை நோக்கி நகர்வார்கள். அதனால் பல புதிய உளவியல் பிரச்சனைகளும் நோய்களும் உருவாகலாம். காடுகளுக்குள் அலைந்துகொண்டிருந்த விலங்கொன்று சமூக விலங்காகி அதுவும் சுருங்கி ‘வீட்டு’ விலங்காகிப் போதல் எவ்வளவு பெரிய பரிணாம மாற்றம்! அதற்கான விலை சாதாரணப்பட்டதாகவா இருக்கும்! அப்படியானவர்களைக் குறி வைத்து தியானம், யோகா, உடற்பயிற்சி, நோகாமல் நுங்கு தின்கிற மாதிரியான குறிப்பிட்ட விதமான கேளிக்கைகள் என்று விற்கும் குருமார்கள் கூடுவார்கள்.

“நம்மளாலல்லாம் நாலு நாளைக்கு மேல் வீட்டுக்குள் இருக்க முடியாதப்பா!” என்கிறவர்கள் இப்போது வீட்டுக்குள் இருந்து செய்ய முடிகிற வேலைகளில் இருந்தாலும் அவற்றைவிட்டுத் தப்பி ஓட என்னென்ன வேலைகள் செய்ய வேண்டுமோ அவற்றைச் செய்யத் தொடங்கிவிடுவார்கள். அவர்கள் பலரின் குடும்பங்களில் மற்ற வீடுகளைப் போலல்லாமல் எப்போதும் வீடு தங்காமல் திரியும் துணையின் மூஞ்சியைப் பார்க்கச் சகியாமல் வரும் ஆத்திரத்தால் பூகம்பங்கள் வெடிக்கும். இன்னொரு பக்கம், எந்நேரமும் தன்னோடே வீட்டுக்குள்ளேயே கிடக்கும் துணையின் மூஞ்சியைப் பார்க்கச் சகியாமல் வரும் கோபத்தாலும் பல குடும்பங்கள் உடைவ. அதுவும் எந்நேரமும் வேலையே கிறுக்காகக் கிடக்கிற துணைகளால் வரும் பிரச்சனைகள் மேலும் உக்கிரமாக இருக்கும். எட்டு மணி நேரத்தைப் பத்து மணி நேரத்துக்குள்ளாவது முடித்துக்கொள்ளத் தெரியாவிட்டால் சிக்கல்தான்.

வாரத்தில் ஒரு நாள் வீட்டில் இருந்து வேலை செய்பவர்கள், வாரத்தில் ஒரு நாள் பணியிடம் செல்பவர்கள், இரண்டு நாட்கள் வீட்டில் இருந்து வேலை செய்பவர்கள், இரண்டு நாட்கள் பணியிடம் செல்பவர்கள் என்று வெவ்வேறு விதமான ‘இனக் குழுக்கள்’ உருவாகிவிடுவார்கள்.

பணியாளர்கள் ஓரிடத்தில் கூடிப் பணிபுரிவதைவிட அவரவர் வீட்டிலேயே கிடந்து பணிபுரிவதன் மூலம் நிறுவனங்களுக்கு இன்னொரு பெரிய வசதியும் கிடைக்கும். பணியிடத்தில் சக ஊழியர்களிடம் புலம்புவதை எல்லாம் வீட்டில் இருப்பவர்களிடமே புலம்பிவிட்டு அடுத்த வேலையைப் பார்க்கக் கிளம்பிவிடுவார்கள். ஒரு வேலையை வெறுத்து இன்னொரு வேலை தேட வேண்டும் என்கிற உந்துதலோ சங்கம் வைத்து உரிமையைக் கோர வேண்டும் போன்ற எண்ணங்களோ எழவே எழா. அதே வேளையில், பணியிடத்துக்கு வந்தால் மற்றவர்கள் முன்னால் செய்ய முடியாத வேலைகள் பலவற்றை வீட்டில் இருந்தால் கூச்சமில்லாமல் செய்ய முடியும். அதில், வேலை தேடுதல், நேர்காணல்களில் கலந்துகொள்ளல், தனிப்பட்ட திறமையை வளர்த்துக்கொள்வதற்கான பயிற்சிகளில் ஈடுபடுதல் ஆகியவை அடக்கம்.

வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்தல் வேலை செய்ய வேண்டுமென்றால், அதற்குச் சில அடிப்படைத் தேவைகள் இருக்கின்றன. தனியாக அமர்ந்து வேலை செய்ய – இணைய வழிச் சந்திப்புகளில் கலந்துகொள்ள ஏதுவான தனி அறையோ அமைதியான இடமோ இருக்க வேண்டும். தனி அறை இருந்தாலும் வெளியிலிருந்து சத்தம் புகாத வகையில் அவ்வறை அமைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அப்படியான வீடுகளைக் கட்டுவதும் ஏற்கனவே இருக்கும் வீடுகளில் மாற்றங்கள் செய்வதும் கட்டுமானத்துறையில் சில புதுமைகளைப் புகுத்தும். நல்ல இணைய இணைப்பு இருக்க வேண்டும். வீட்டிலிருப்பவர்கள், எந்த நேரமும் “கறிவேப்பிலை வாங்கி வா”, “கொத்தமல்லி வாங்கி வா” என்று நொச்சுப் பண்ணிக்கொண்டே இருக்கக் கூடாது.

வீட்டிலிருந்தே வேலை என்பதன் விளைவாக வீட்டிலிருந்தே வேலை தேடுதல் என்பதும் கூடிவிடும் என்பதால், அதனால் உருவாகப் போகும் பிரச்சனைகளில் ஒன்றாகச் சொல்லப்படுவது அதனால் கூடப் போகும் மோசடிகளின் எண்ணிக்கை. “வீட்டிலிருந்தே சம்பாதிக்கலாம் வாங்க” பேர்வழிகளுக்கு இது ஒரு பெரும் வாய்ப்பு. இவர்கள் எளிதில் ஏமாறக்கூடிய பாவப்பட்ட ஒரு கூட்டத்தை வைத்து நன்றாகக் காசு பார்த்துவிடுவார்கள். கட்டடம் வேண்டியதில்லை, முகவரி வேண்டியதில்லை, ஒரேயோர் இணைய இணைப்பும் தேன் வழிய ஆங்கிலத்தில் பேசும் ஆற்றலும் இருந்தால் போதும். ஒரு பெரும் எண்ணிக்கையை ஏமாற்றிவிடலாம்.

இது போன்ற சில்லறைப் பிரச்சனைகள் எல்லாம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், இந்தக் கொரோனாக் கொள்ளை நோயின் புண்ணியத்தில் நிகழ்ந்திருக்கும் வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்தல் சார்ந்த மாற்றங்களால் மனித குலமே ஒரு பெரும் மாற்றத்தை நோக்கி நகர்ந்துக்கொண்டிருக்கிறது. ஏற்கனவே அருகில் இருக்கும் மனிதர்களுடனான நெருக்கம் மனிதர்களுக்கு வேகமாகக் குறைந்து வந்துகொண்டிருந்தது. ஒரே வீட்டில் இருக்கும் கணவனும் மனைவியும் ஒருவரோடொருவர் பேசிக்கொள்வதைவிட உலகின் வேறு ஏதோ ஒரு மூலையில் இருக்கும் முகமே தெரியாத அல்லது உண்மை முகமே தெரியாத எவர் எவருடனோ மணிக்கணக்காக நேரம் செலவிடுவதை அனுபவித்துச் செய்கிற போக்கு கூடிக்கொண்டே வந்துகொண்டிருந்தது. இத்தனை இலட்ச ஆண்டு காலப் பரிணாம வளர்ச்சியில் உருவாகி வந்திருக்கும் மனிதனுக்குள் இருக்கும் ஏதோவொரு தேவைதானே இதற்குக் காரணமாக இருக்க வேண்டும்! ஆனால் அப்படிப்பட்டவர்களே கூட வேலை என்று வந்துவிட்டால் நேரில் இருந்தால்தான் எளிதாக இருக்கிறது என்று எண்ணுபவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள்; புதிதாக ஏதொவொன்றைப் பற்றிப் படிப்பதற்கோ பயிற்சி பெற்றுக்கொள்வதற்கோ நேரில் இருந்து கலந்துகொள்ளாவிட்டால் தன்னால் கவனிக்கவே முடியாது என்பவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள்.

இவர்கள் எல்லோருமே வெகுவிரைவில் இந்தப் புதிய முறை வாழ்க்கைக்குப் பழக்கப்பட்டுவிடுவார்கள். உணவுக்காக நாடோடியாக வாழ்ந்த மனிதன் விவசாயம் கண்டுபிடித்ததும் ஓரிடத்தில் நிலைகொண்டுவிட்டதும், ஆனாலும் உள்ளுக்குள் இருந்து அரித்துக்கொண்டிருக்கும் ஊர் சுற்றும் ஆசையைச் சுற்றுலா என்ற பெயரில் அவ்வப்போது செய்துகொள்வது போல, காலமெல்லாம் நாளெல்லாம் உடலுழைப்பே செய்து பழகியிருந்த போதும், புதுப்புதுக் கண்டுபிடிப்புகளின் மூலம் உடலுழைப்பு குறைந்துவிட்ட பின்பு அதனால் உருவான கேடுகளைக் களைவதற்காக ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் மட்டும் செய்துகொள்ளும் வகையில் உடற்பயிற்சி கண்டுபிடித்ததைப் போல, தொழில் தொடர்பான எல்லா வேலைகளையும் வீட்டிலிருந்தே செய்துகொண்டு, அதனால் ஏற்படப் போகும் மனிதர்களுடனான இடைவெளியையும் அதனால் ஏற்படப் போகும் உளவியல் பிரச்சனைகளையும் சரிசெய்துகொள்வதற்கு, அதற்கென்றே ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தையும் மனிதர்களையும் ஒதுக்கி அதை வேலைக்கு வெளியில் வைத்துக்கொள்வார்கள்.

இந்த வேகமான மாற்றத்தை எளிதாக்கும் வேலையை மாய மெய்மை (Virtual Reality) என்கிற வேகமாகச் சந்தைக்கு வந்துகொண்டிருக்கும் தொழில்நுட்பம் சாத்தியப்படுத்திவிடும். அதன் பின்பு நடக்கப் போவதுதான் மனித குலத்துக்குப் பெரும் பாய்ச்சலாக இருக்கப் போகிறது. உடலால் ஒரே இடத்தில் இருந்துகொண்டு, அமெரிக்காவில் நடக்கிற அலுவலக மாநாட்டிலும் கலந்துகொள்ளலாம்; அது முடிந்த அடுத்த நிமிடமே மதுரையில் நடைபெறும் ஒன்னுவிட்ட சித்தப்பா மகனின் திருமணத்திலும் கலந்துகொள்ளலாம்; அது முடிந்த மறு நிமிடமே ஆஸ்திரேலியாவில் நடைபெறும் கிரிக்கெட் போட்டியை நேரில் காண்பது போலவே மாடத்தில் நின்று காணலாம். கையில் ரிமோட் வைத்துக்கொண்டு சேனல் மாற்றுவது போல, ஒன்று சலிப்பாக இருந்தால் இன்னொன்றைப் போய்ப் பார்த்துவிட்டு வரலாம். இது அரசியல், பொருளியல், அறிவியல், வணிக, மருத்துவ ரீதியாக நினைத்துப் பார்க்க முடியாத பல மாற்றங்களை நிகழ்த்தப் போகிறது. அது ஒரு புறமென்றால், “வாழ விரும்பும் இடம் ஒன்றாக இருக்கிறது, இருக்க விரும்பும் இடம் ஒன்றாக இருக்கிறது, இருக்க வேண்டிய இடம் ஒன்றாக இருக்கிறது!” என்று உழலும் எளிய மனிதர்களுக்கும் இது பெரும் மாற்றமாக இருக்கும்.

“பிழைப்புக்காக ஊரைவிட்டு வந்து இருபது ஆண்டுகள் ஆகின்றன. நாமெல்லாம் இவ்வளவு மாறிவிட்டோம். நம் ஊரும் நம்மைப் போலவே மாறியிருக்குமே! அது எப்படி மாறிவிட்டது என்று போய்ப் பார்க்கக்கூட முடியவில்லையே! தைப் பொங்கலுக்கும் பங்குனிப் பொங்கலுக்கும் ஊரில் இருந்து கொண்டாடுவது போல வருமா!” என்று நினைவில் ஊர் உள்ள மிருகமாகவே வாழும் கிராமத்து – சிறுநகரத்து மனிதர்களுக்கெல்லாம் இது ஒரு வாழ்வைப் புரட்டிப் போடும் மாற்றமாக இருக்கும். பெரும்பாலான வேலைகளை – அதுவும் வளமான வாழ்க்கையைக் கொடுக்கும் வேலைகளை – தன் சொந்த ஊரில் இருந்துகொண்டே செய்துகொள்ள முடியும் என்கிற மாற்றம் சாதாரணப்பட்ட மாற்றமா! ஊரில் இருக்கும் தன் உறவினர்களோடே வாழ்ந்துகொண்டே உலகின் தலைசிறந்த பள்ளிகளில் கூட தன் பிள்ளைகளைப் படிக்க வைக்க முடியும் என்கிற மாற்றம் எப்பேர்ப்பட்ட மாற்றம்! உருப்பட வேண்டுமென்றால் பெருநகரங்களுக்குப் போயாக வேண்டுமென்கிற விதி தளர்த்தப்படப் போகிறது. “கெட்டும் பட்டணம் போ!” என்கிற பழமொழியெல்லாம் வழக்கொழியப் போகிறது.

உலகம் முழுமைக்குமே நகர – கிராம இடைவெளி என்பது பெரிய பிரச்சனையாகி வருகிறது. குறிப்பாக ஏற்கனவே சாதிய மனநோயில் சிக்கிக்கொண்டு என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் சீரழிந்து கிடக்கும் நம் போன்ற சமூகத்துக்கு இது ஒரு கூடுதல் தலைவலி. இந்த வீட்டிலிருந்தே வேலை என்கிற புதிய பண்பாடு அதற்கொரு பெரும் நிவாரணமாக இருக்கும். நகரங்களின் நெரிசல் குறைவது மட்டுமல்ல, நகர அமைப்பே கேள்விக்குள்ளாகலாம். பெரும்பாலானவர்கள் அவரவர் ஊருக்குத் திரும்ப நேர்ந்தால், வளர்ச்சியும் வசதிகளும் பரவலாக்கப்பட்டு, முதலில் அவை எல்லா ஊர்களுக்குமானவையாகி அப்படியே பின்னர் எல்லோருக்குமானவையாகலாம்.

“கதை செம்மையாக இருக்கிறதே! இதெல்லாம் நடக்குமா?” என்கிறீர்களா? அது நம் எல்லோருடைய தலைவிதியையும் நிர்ணயிக்கும் பெருநிறுவனங்களின் கைகளில் இருக்கிறது. பின்னர் சிறிது நம் கைகளிலும் இருக்கிறது. அவர்கள் நம் ஆசையை நிறைவேற்ற வேண்டுமென்றால், நாம் அவர்களின் ஆசையை நிறைவேற்ற வேண்டும். வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்வதன் மூலம் அவர்களுக்கு ஆதாயம் மட்டுமே இருக்கிற மாதிரிப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அதற்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? தொழுவத்திலேயே கிடந்தாலும் மாடாக உழைக்க வேண்டும். ‘மாடு தொழுவத்திலேயே கிடப்பதை விரும்புகிறது, எனவே அதற்காகப் புல்லைச் சிறிது குறைத்துப் போட்டாலும் மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொண்டு கூடுதலாக உழைக்கும்’ என்று அவர்கள் நம்பும் வகையில் நடந்துகொள்ள வேண்டும்.

***

பாரதிராஜா

 

http://www.yaavarum.com/வீட்டிலிருந்தே-வேலை/

இனவழிப்பு, நினைவேந்தல், உரிமை மறுப்பு 

1 week 5 days ago

இனவழிப்பு, நினைவேந்தல், உரிமை மறுப்பு 
==================================


சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் வெற்றிகரமான  செயல்பாடுகளில் ஒன்று பேரினவாத நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு ஒத்திசையும் வகையில் சிறுபான்மை இனத்தவர்களில் இருந்து பலரை ஈர்த்து வைத்திருப்பதாகும். அந்த அடிப்படையில் தான் நாம் பல விடயங்களை  புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதுவே நாங்கள் சரியான முறையில் எதிர்வினையாற்ற வழி சமைக்கும்.

சம்பவம் ஒன்று: பேராசிரியர் சுரேன் ராகவன் இந்த வாரம் இலங்கைப் பாராளுமன்றில், கனடிய ஒன்றாரியோ மாகாணப் பாராளுமன்றில் உறுப்பினர் விஜய் தணிகாசலம் மே மாதம் தமிழர் இனவழிப்பு வாரம் அனுஷ்டிக்கும் பிரேரணையை கொண்டுவர முயற்சிப்பது தவறு, இலங்கையில் நடைபெறும் நல்லிணக்க முயற்சிகளைப் பாதிக்கும் என்கிறார்.
சம்பவம் இரண்டு: இரவோடிரவாக யாழ் பல்கலைக் கழக வளாகத்தில் இருந்த முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுச் சின்னம் உடைத்து அகற்றப்படுகிறது. 

இந்த இரண்டு சம்பவங்களுக்கும் இடையில் பல ஒற்றுமைகள் உள்ளன.
1. இரண்டுமே தமிழர்கள் மீதான இனவழிப்புத் தாக்குதல் தொடர்பானவை.
2. இரண்டிலுமே முன்னரங்கில் நிறுத்தப்பட்டவர்கள் தமிழர்கள்
3. இருவருமே பேராசிரியர் தரத்தில் உள்ள கல்விமான்கள்

ஆனால் இருவரும் இலங்கை அரசாங்கத்தின் அங்கம். ஒருவர் தேசிய பட்டியலில் பாராளுமன்றம் சென்றவர். மற்றவர் சனாதிபதியால் யாழ் பல்கலைக்கழகத்தின் உபவேந்தராக நியமிக்கப்பட்டவர். இருவரின் செயற்பாடும் கருத்துரைகளும் அவர்கள் சார்ந்த அரச இயந்திரத்தின் அறிவுறுத்தல்களின்படியே அமையும் என்பதில் யாரும் சந்தேகம் கொள்ள வேண்டியதில்லை. ஏனெனில் அவர்கள் அவ்வாறே நடக்கச் சத்தியம் செய்தவர்கள்.

இந்த இரண்டு சம்பவங்களையும் இன்னுமொரு வகையிலும் பார்க்க வேண்டும். உண்மையில் விஜய் தணிகாசலம் இனவழிப்பு வாரம் ஒன்டாரியோவில் அனுஸ்டிக்கும் பிரேரணையை முன்வைத்தது கடந்த வருடம் மே மாதம். கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் இலங்கை புதிய பாராளுமன்றம் இயங்கத் தொடங்கிவிட்ட நிலையில் ஏன் சுரேன் ராகவன் இத்தனை மாதங்கள் கழித்து இந்த விடயத்தை கையில் எடுத்தார்? இலங்கைக்கு ஐ.நா. சபை கொடுத்தா நீட்டித்த காலக்கெடு இந்த வருடம் முடிவதற்கும் இதற்கும் தொடர்பிருக்கிறதா? சுரேன் ராகவன் குறித்த விடயத்தைப் பாராளுமன்றில் பேசிய மூன்றே நாட்களில் முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு கட்டிடம் யாழில் உடைக்கப்பட்டது, முள்ளிவாய்க்கால் தொடர்பான சாட்சியமாக அது மாறிவிடக் கூடாது என்பதாலா? அல்லது இவை எல்லாம் எதேச்சையாக நடைபெற்றனவா? 

திங்கட் கிழமையிலிருந்து நேற்று வரை ஊடகங்களும் மக்களும் பேரா. சுரேன் ராகவனை துரோகியென்று, கோடரிக் காம்பென்றும் தூற்றிக் கொண்டிருந்தனர். நேற்றிலிருந்து அவருக்கு கொஞ்சம் ஒய்வு கொடுத்துவிட்டு பேரா. சற்குணராஜாவை அக்கு வேறு ஆணி வேறாகப் பிரித்து மேய்கிறார்கள். சுரேன் ராகவனை திட்டியதைவிட இவர் மீதான தாக்குதல் கொஞ்சம் அதிகமாகவே காணப்படுகிறது.

தமிழர்கள் இவ்வாறு இயங்குவது இதுதான் முதல் தடவையல்ல. கடந்த காலங்களிலும் அரசோடு இயங்கும் தமிழர்களையும் தேசியத்தை கேள்விக்குட்படுத்தும் தமிழரையும் துரோகியென்றும் காட்டி கொடுத்தவன், கூட்டிக் கொடுத்தவன் என்றும் பட்டம் சூட்டித் தங்கள் இயலாமையை திருப்திப்படுத்தும் வேலையையே பலர் செய்து வந்திருக்கின்றனர்.

நாம் முதலில் சுரேன் இராகவனையும் அவரின் அரசியலையும்  புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதே போல யாழ்பல்கலைக்கழக துணை வேந்தரையும் புரிந்து கொள்ள முடியுமா என்பதை பல்முனை கேள்விகளை எழுப்பி சிந்திக்க  வேண்டும்.   

சுரேன் இராகவனை எந்த அடிப்படையில் துரோகி என புரிந்து  வைத்திருக்கிறார்கள்? சுரேன் இராகவன் சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் ஒத்த நிகழ்ச்சி நிரலாளர் என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியாதவர்கள், சுரேன் இராகவனை தமிழர் என்கிற அடிப்படையில், துரோகி என  விளிக்கிறார்கள்.  வீட்டில் உள்ள ஒருவர் உண்ட வீட்டுக்கு இரண்டகம் செய்த போது அவரையே துரோகி என்கிற எம்மினம், இனத்துக்கே துரோகம் செய்தவனை துரோகி என்றுதானே அழைக்க வேண்டும் என்பதுதான் இவர்களின் வாதம்.

ஆனால் அவ்வாறு சரியாக ஆராயாது ஒருவரை துரோகியென்று விளிப்பதும், தாழ்த்தி எழுதுவதும்  மட்டும் எமக்கான விடிவைத் தந்துவிடாது. இவ்வாறான செயல்கள், எம்மையே விரக்திக்குள் தள்ளுவதுடன் ஒடுக்கப்படும் இனம் முன்னெடுக்க வேண்டிய எதிர்ப்பரசியலில் அந்த இனத்தின் அறிவார்ந்த வீச்செல்லையை  மலினப்படுத்தும் செயலன்றி வேறல்ல. 

எப்போது சுரேன் இராகவன் ஈழத் தமிழர்களோடு தோளோடு தோள் நின்று ஈழப்பிரச்சினையில் எம் மக்களிற்காக குரல் கொடுத்தார், இன்று அவர் மாறி நின்று எமக்கு துரோகம் செய்வதற்கு? இந்த ஒரு சாமானியக் கேள்வியை கூட மனதளவில் உய்த்தறிய முடியாதவர்கள் தமிழ்த்தேசியர்களாக வலம் வந்தால் தமிழ்த்தேசியம் எவ்வாறு தமது இனத்துவ விடுதலையை தகவமைத்துக் கொள்ளும்?

வடமாகாணத்திற்கு தமிழர் ஒருவர் ஆளுநராக வரவேண்டும் என்ற அழுத்தம் இருந்தபோது அரசு கண்டெடுத்த முத்துத்தான் இந்த சுரேன் ராகவன். அப்போதும் சரி (ஆளுனர்) இப்போதும் சரி (பா.உ) அவர் தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணியை ஒரு இலங்கையராக, அரசின் அங்கமாகத் திறம்படச் செய்கிறார். அதனை அரசியல் இராஜதந்திர வழிமுறைகளில்  முறியடிப்பது தான் எமது அறிவுடமை. மாறாக அவருக்கு துரோகிப்பட்டம் கொடுத்து தொங்கவிடுவது  அல்ல. அதனால் எதுவும் மாறிவிடப் போவதுமில்லை.

இப்போது  யாழ் பல்கலைக்கழக துணைவேந்தருக்கு துரோகிப்பட்டம் கட்டித் தொங்க விடப்படுகிறது. முதலில் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டியது, அவர் ஒரு அரச ஊழியர். சனாதிபதியால் நியமிக்கப்பட்ட அவர், அவருக்கு UGC அல்லது சனாதிபதி இடும் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதுதான் கடமை. அவர் பதவி விலகியிருக்க வேண்டும் என்பவர்கள் ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அவர் விலகியிருந்தாலும் அந்த நினைவுச் சின்னம் அகற்றப்பட்டிருக்கும் என்பதுதான் உண்மை. இன்று இரானுவத் தளபதியும் UGCயின் தலைவரும் தங்களுக்கும் இதற்கும் எந்த சம்பத்தமும் இல்லை என்று சொல்லுவதையும் ஒரு தந்திர அரசியலாகவே பார்க்க வேண்டியுள்ளது.

“நாம் அவரை நல்லது செய்வார் என்றும் நம்பினோம், இப்படித் துரோகம் செய்துவிட்டார்” என்று வருந்துவோரும் வைவோரும் ஒன்றை முதலில் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். அவர் ஒன்றும் வடக்கிற்கு விடிவெள்ளியாக பதவியேற்கவில்லை. யாழ் பல்கலைக்கழகத்தின் தலைமை நிர்வாகி. அவ்வளவுதான். நீங்கள்தான் அவருக்கு உங்களுக்குப் பிடித்த வகையில் பட்டுக் குஞ்சம் கட்டி மகிழ்ந்தீர்கள். இதில் அவர் குற்றம் ஏதுமில்லை. 2019 February இல் கட்டி முடிக்கப்பட்டு திறந்து வைக்கப்பட்ட இந்த நினைவுத் தூபியை அகற்ற முயன்ற அரசு அது முடியாத நிலையில்தான் முன்னர் இருந்தவரைத் தூக்கிவிட்டு இவரை உபவேந்தராகக் கொண்டு வந்தது என்று சொல்லப்படுவது உண்மையென்றால் அதன் பின்னணியில் இவரில் யாரும் கோபப்படுவதில் நியாயமில்லை. 

மேற் சொன்ன இரண்டு சம்பவங்களிலும் அரசு தந்திரமாகத் தான் செய்ய நினைப்பதை தமிழ் பேசுவோரை கருவிகளாக பயன்படுத்தி செய்து முடித்திருக்கிறது. இதில் அரசுக்கு மூன்று ஆதாயங்கள்.  ஒன்று, அரசு செய்ய நினைப்பதை தமிழரைக் கொண்டே செய்துவிடுகிறது. இரண்டு, இதன்போது தமிழர்களை முன்னிறுத்துவதால், இந்த அரசு தமிழருக்கு எதிரானது இல்லை என்ற தோற்றப்பாட்டை ஏற்படுத்த முடியும். மூன்று, நிகழ்வின் பின்னர் தமிழர்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டு குறித்த தமிழரையே குறிவைத்துத் தாக்குவார்கள். அதனால் அரசின் மீதான கோபம் இலகுவாகத் திசை திருப்பப்படும். இதையேதான் கடந்தகால அரசுகளும் செய்து வந்திருக்கின்றன. நாமும் உணர்ச்சிவசப்பட்டு தமிழரையே குறிவைத்துத் தாக்கி வந்திருக்கிறோம். 

தமிழ் மக்கள் தொடர்ந்தும் எய்தவன் இருக்க அம்பைத்தான் நோகிறார்களே தவிர எய்தவன்மீதுதான் எப்போதும் எமது இலக்கு இருக்க வேண்டும் என்பதை அடிக்கடி மறந்து விடுகிறார்கள். நாம் இவ்வாறு தொடர்ந்தும் அடக்கு முறை அரசின்  பதவிசார் கட்டிப்பாட்டில் இருக்கும் தமிழர்களைத் துரோகி ஆக்குவது அறிவார்ந்த விடயமல்ல. தமிழ் மக்களை அடக்கியாளும் அரச இயந்திரத்திற்கு எதிராக குரல் கொடுக்க வேண்டிய மக்கள் சக்தியை வீணடிக்காது தமிழ் மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்றான இறந்தவரை நினைவுகூரலுக்குரிய உரிமைகளை அரச இயந்திரம் தடுப்பதை எதிர்த்து குரல் கொடுப்பதே இன்றுள்ள தேவை. 

அதேநேரத்தில், இந்தத் தூபி இறுதி யுத்த காலத்தில் இறந்த யாழ் பல்கலைக் கழக மாணவர்கள், அவர்களின் குடும்பத்தார் நினைவாகக் கட்டப்பட்டது என்ற வகையில்  உபவேந்தர் மாற்று நடவடிக்கை எடுத்திருக்கலாம் என்ற வாதத்தைப் புறந்தள்ள முடியாது. இந்த இடத்தில் சுரேன் ராகவன் உச்சரிக்கும் “நல்லிணக்கம்” பல்லிளிக்கிறது என்பதுதான் உண்மை. தன்னோடு உடன் படித்த சக மாணவர்களை நினைவுகூரும் உரிமையையே அரசு மறுக்கிறது என்றால் சுரேன் ராகவன் வலியுறுத்தும் நல்லிணக்கம் எது என்ற கேள்விதான் இன்று பூதாகரமாக எங்கள் முன் நிற்கிறது.

 

https://www.facebook.com/101881847986243/posts/251902726317487/?d=n

நீதிக்கும் சமாதானத்துக்குமான, கேள்விகளின் காலம்

1 week 5 days ago
நீதிக்கும் சமாதானத்துக்குமான, கேள்விகளின் காலம் - 1 – நடராஜா குருபரன்! #justice #peace #memories #peace_talk
கொள்கை என்பது ஒரு இலக்கை அடைவதற்குப் பின்பற்றப்படும் வழி முறையையும் ஒழுக்க விதிகளையும் குறிக்கும். ஒரு எண்ணம் சற்று சந்தேகத்துடன் முன்வைக்கப்படும்போது அது கருத்து எனப்படுகிறது. உறுதியாக முன்வைக்கப்பட்டால் அது கொள்கையாகிறது. சொன்னவருக்கு கொஞ்சம் சந்தேகம் வந்த பின்பும் பிறருக்கு அதன்மேல் உறுதிப்பாடு ஏற்படும் போது அது கோட்பாடாகிவிடுகிறது.
முன் கூட்டியே தீர்மானிக்கப்படும் நம் கொள்கைகளில், மூலோபாயம் தந்திரோபாயங்களில் காலத்திற்கேற்ப மாற்றங்கள் தேவைப்படின் அவை மீளாய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு புதிய உள்ளீடுகளை புகுத்துவது அவசியமாகிறது. அதேவேளை ஒரே ஒரு முறை நேர்ந்த திருத்தக் கூடிய பிழைகளுக்காகவும், எளிதில் மீண்டும் நிகழாமல் காத்துக் கொள்ளக்கூடிய பிழைகளுக்காகவும் புதிய கொள்கைகளை உருவாக்குவதனையும் தவிர்பது முன்னுதாரணமாகிறது.
இறுக்கமான கொள்கைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பது எவ்வளவு முக்கியமாகிறதோ, அந்த அளவிற்கு அவை நெகிழ்வுடன் கூடிய, வழிகாட்டல்களுடன் அமைய வேண்டும் என்பதும் வரலாறாகிறது.
உலகலாவிய தேசிய இனங்களின் விடுதலைப் போராட்ட செல்நெறிகளை, இரன்டாம் உலகப் போரின் பின்னான, ரஸ்ய அமெரிக்க பனிப்போர் காலம், அதற்கு பிந்தைய காலம் என பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டும் என நான் நினைக்கிறேன்.
குறிப்பாக அமெரிக்க ஜனாதிபதி ரொனால்ட்ரேகன் மற்றும் ரஸ்ய ஜனாதிபதி கொபர்சேவ் காலமான 1991ல் பனிப்போர் முடிவுக்கு வந்த பின் உலக ஒழுங்கில், அதன் போக்கில், அணிச் சேர்கைகளில் பாரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு இருந்தன. சோவியத் சார்ப்பு கம்யூனிச நாடுகள், அமெரிக்க சார்ப்பு முதலாளித்துவ நாடுகள், அணிசேரா நாடுகள், நேட்டோ உடன்படிக்கை நாடுகள், வார்சோ உடன்படிக்கை நாடுகள் என்ற அணிச் சேர்க்கைகளில் பெரும் மாறுதல்களும், அவற்றையொட்டி கோட்பாட்டு நடைமுறைகளில் மாறுதல்களும் ஏற்பட்டு இருந்தன.
இவற்றிற்கு அப்பால் உலக அளவில் எழுச்சிபெற்று வந்த இஸ்லாமிய தீவிரவாதம், அடிப்படைவாதம், பலஸ்தீன – இஸ்ரேல் முரண்பாட்டில் அமெரிக்காவும், மேலைத்தேசமும் தமக்குள் ஏற்படுத்திக்கொண்ட கொள்கை மாற்றங்கள், மத்தியகிழக்கில் ஏற்பட்ட போர் பதட்டம், இஸ்லாமிய நாடுகள், விசேடமாக லிபியா, ஈராக் – ஈரான் போன்ற நாடுகளின் மீதான அமெரிக்க நிலைப்பாடு, மறுபுறம் ஆப்கானிஸ்தான், பாகிஸ்தான் முதலான நாடுகள் மீதான அமெரிக்க மேலைத்தேய நிலைப்பாடுகள் என்பவற்றில் பாரிய மாறுபாடுகளும், ஆக்கிரமிப்புகளும் தொடர்ந்தன.
மறுபுறம் ஆசிய பிராந்நியத்திலும் உலக அளவிலும், சீனாவின் எழுச்சியும், ஆதிக்கமும், பிராந்தியத்தில் இந்திய – பாகிஸ்த்தான் - சீன முரண்பாடுகளும் விஸ்தரிப்புவாத, ஆதிக்க போட்டிகளும் கூர்மையடையத் தொடங்கி இருந்தன.
இந்த நிலையில், 1970களில் ஆரம்பித்து 1980களில் கூர்மையடைந்த இலங்கையின் தமிழ்த் தேசிய விடுதலைப்போராட்டமும், அதனை முன்கொண்டு சென்ற விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பும், 1990களிற்கு பின்னர் ஏற்பட்ட உள்ளக, பிராந்திய, சர்வதேச அரசியல் போக்குகளை கவனத்தில் எடுத்துக்கொண்டனவா?
முக்கியமாக இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியின் படுகொலையின் பின் தமிழர்களின் தனிநாட்டு கோரிக்கை தொடர்பாகவும், விடுதலைப் புலிகள் தொடர்பாகவும் ஏற்பட்ட இந்திய கொள்கை மாற்றம், 1997ல் உலக பயங்கரவாத அமைப்புகளின் பட்டியலில் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பும் இணைக்கப்பட்டமை, 2011 செப்டம்பர் 11ல் அமெரிக்க இரட்டைக் கோபுரத்தின் மீதான தாக்குதலின் பின் பயங்கரவாதம், தீவிரவாதம், ஆயுதம் தாங்கிய விடுதலைப் போர் குறித்து உலக அளவில் உருப்பெற்று விரிவடைந்த கொள்கை மாற்றம், ஜோர்ஜ் புஷ் கொண்டுவந்த பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போரென்ற புதிய உலக ஒழுங்கு, முதலான விடயங்கள் குறித்து, விரிவான ஆய்வுகள், விவாதங்கள், ஆலோசனைகள் இடம்பெற்றனவா?
ஆயுத போராட்ட வடிவங்களில் அதாவது இராணுவ மூலோபாயங்களில் தந்திரோபாயங்களில் காலத்திற்கு ஏற்ப வடிவ மாற்றங்களை புகுத்தியது போன்று – (விசேடமாக கெரில்லா போர்முறையில் இருந்து மரபுவழிப் போர் முறைக்கு மாறுதலும், பின்னர் தேவை ஏற்படின் மீண்டும் கெரில்லா போர்முறைக்கு மாறுதலும்) காலத்தின் கட்டாயத்திற்கு ஏற்ப அரசியல் ராஜதந்திர நகர்வுகளிலும் கவனம் செலுத்தப்பட்டதா? என்ற கேள்விகள் எழுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.
உண்மையில் 80களில் போராளியாக, 90களில் பல்கலைக்கழகத்தில் அரச அறிவியற் துறை சிறப்பு மாணவனாக, பின்னர் அச்சுத்துறை சார் ஊடகவியலாளனாக, 2000 ஆண்டுகளில் இலத்திரணியல் துறை சார் ஊடகவியலாளனாக, இலங்கை அரசாங்கத்திற்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையிலான சமாதான பேச்சுவார்த்தைகள் அனைத்தினதும் செய்தி சேகரிப்பாளனாக, தெற்கின் முற்போக்காளர்கள், மனித உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்கள், அரசியல் பிரமுகர்கள், ஐரோப்பிய ஒன்றிய, இந்திய மற்றும் இணைத்தலமை நாடுகளின் ராஜதந்திரிகளோடு நல்லுறவைப் பேணியவனாக, பின்னர் புலம்பெயர்ந்த ஊடக செயற்பாட்டாளனாக, பெற்றுக்கொண்ட அனுபவங்களின் ஊடாக, என்னுள் எழுந்த கேள்விகளுக்கு விடைகான்பதற்கான ஒரு பதிவாக இந்தத் தொடர் அமைகிறது.
நீண்ட காலமாக என்னுள் இருந்த இந்த வேட்கை, இந்தக் கொரோனா உள்ளிருப்புக் காலத்தில் சாத்தியமாகி இருக்கிறது.
இந்தத் தொடர் இன்றைய காலத்தின் தேவை என உணர்கிறேன். ஆயுதப் போர் முடிவுக்கு கொண்டுவரப்பட்ட பின், அகிம்சை வழியிலான சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்களின் உரிமைப் போராட்டம், மிண்டும் சர்வதேசத்தை நோக்கி நீட்சிபெற்று உள்ள சூழலில் என் சிற்றறிவுக்கும், அனுபவங்களுக்கும் எட்டிய சிலவற்றை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள முனைகிறேன்.
குறிப்பாக 1985கள், 1990களிற்கு பின் உருவாகிய அடுத்த தலைமுறையினரே இப்போது அரசியல் முன்னரங்க பகுதிகளில் முட்டி மோதிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். இந்தக் காலப்பகுதிகளில் நடந்தவை என்ன? என்பது பற்றி அப்போது சிறுவர்களாக இருந்த இந்த தலைமுறையினர் தெரிந்துகொண்டவை என்ன? என்பது பற்றிய கவலைகள் என்னுள் தொடர்கின்றன.
இவற்றின் பிரதிபலிப்பே இந்தத் தொடர்.
தவிரவும் எவரையும் குறை கூறுவதோ, குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்துவதோ, யார் மீதும் சேறடிப்பதோ என் நோக்கமல்ல என்பதனை திறந்த மனதுடனும், நேர்மையுடனும் கூறிக்கொள்ள விரும்புகின்றேன். அத்துடன் இந்த தொடரில் வரும் கருத்துகள், விமர்சனங்களுக்கு தனிப்பட்ட வகையில் முழுமையாக நானே பொறுப்பு என்பதனால் தனிப்பட்ட எனது முகநூலில் மட்டுமே இதனைத் தொடரவிருக்கிறேன்.
ஆரோக்கியமான விமர்சனங்களையும், விவாதங்களையும், ஆலோசனைகளையும், ஆதரவையும் உங்களிடம் இருந்து எதிர்பார்க்கிறேன்.
Image may contain: one or more people and closeup
 
 
 
 

8ஆயிரம் தேவார பாடல்களை பாடி இந்திய சாதனை புத்தகத்தில் இடம் பிடித்த உடுமலை மாணவி திரு. உமா நந்தினி

1 week 6 days ago

8ஆயிரம் தேவார பாடல்களை பாடி இந்திய சாதனை புத்தகத்தில் இடம் பிடித்த உடுமலை மாணவி திரு. உமா நந்தினி

சிவபெருமான் மீது பாடப்பட்ட பன்னிரு திருமுறைகளில் முதல் ஏழு திருமுறைகள் தேவாரம் எனப்படுகிறது. மண் சுமந்த பாடல்கள் என்று கூறப்படும் இந்த தேவாரப்பாடல்களை உடுமலையை சேர்ந்த ஆசிரிய தம்பதி பாலகிருஷ்ணன்-கண்ணம்மாள் ஆகியோரின் மகளான பிளஸ்-2 மாணவி உமாநந்தினி இனிமையான ராகத்துடன் 239 நாட்கள் பாடி இந்திய சாதனை புத்தகத்தில் இடம் பிடித்தார்.

இதுகுறித்து மாணவி உமாநந்தினி கூறியதாவது:-

தேவாரப்பதிகங்களில் நோய் நீக்கும் அருமருந்தாகும் பாடல்கள் பல உள்ளது. கொரோனா உலக மக்களையெல்லாம் அச்சுறுத்தி கொண்டிருக்கும் நிலையில் நோய் தீர்க்கும் பதிகங்களை பாடி அது மக்களை சென்றடைய செய்ய வேண்டும் என்ற முயற்சியாக கடந்த ஏப்ரல் மாதம் 6-ந்தேதி தேவாரப்பாடல்களை பாடத் தொடங்கினேன்.

கடந்த 1-ந் தேதியுடன் (டிசம்பர் 1) தேவாரத்தில் 795 பதிகங்களிலுள்ள 8,239 பாடல்களையும் பாடி பதிவிட்டேன். இந்த சாதனையை 239 நாட்களில் நிகழ்த்தினேன். இதனை தொடர்ந்து தற்போது 8-ம் திருமுறையான திருவாசக பாடல்களை பாடி பதிவிட தொடங்கியுள்ளேன்.

188 நாட்களில் 6,620 தேவாரப்பாடல்களை பாடிய போதே இந்திய சாதனைப் புத்தகம் (இந்தியன் புக் ஆப் ரெக்கார்டு) அங்கீகரித்துள்ளது. அதன்படி “இளம் வயதில் அதிகமான ஆன்மிகப் பாடல்களை பாடியவர்’ என்ற சாதனை விருதை எனக்கு வழங்கியுள்ளது. மேலும் எனது பாடல்கள் சமூக வலைத்தளங்களில் பகிரப்பட்டு மக்களால் கூட்டாக பாடப்பட்டதற்கான அங்கீகாரமும் எனது சாதனையில் இடம் பெற்றுள்ளது என்றார்!!

 அது மட்டும் இல்லாமல் இவர் சாதனைகளுக்கு பெரும் உதவியாக இருந்த அவரின் குரு, ஆசிரியர், மற்றும் அவரின் பெற்றோர்கள் ஆகியோர்கள் பகிரும் மகிழ்ச்சியை காணுங்கள் 🙏🙏🙏

 

கலாநிதி சுரேன் ராகவன் மற்றும் மாகாணசபை உறுப்பினர் விஜய் தணிகாசலம் ஆகியோருடனான உரையாடல்

2 weeks ago

 

தமிழின அழிப்பு அறிவூட்டல் வாரம்.. தொடர்பாக கலாநிதி சுரேன் ராகவன் இலங்கைப் பாராளுமன்றத்தில் வெளியிட்ட கருத்துக்கள் பெரும் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. கலாநிதி சுரேன் ராகவன் மற்றும் மாகாணசபை உறுப்பினர் விஜய் தணிகாசலம் ஆகியோருடனான உரையாடல்

 

https://www.facebook.com/eastfmtamil/videos/1850226171794134

உலக நாடுகள் உலக வங்கிகளில் கடன் பெறுவதில் சிக்கல் – இலங்கையின் நிலை என்ன? விளக்குகிறார் ஆய்வாளர் அருஸ்

2 weeks 3 days ago
உலக நாடுகள் உலக வங்கிகளில் கடன் பெறுவதில் சிக்கல் – இலங்கையின் நிலை என்ன? விளக்குகிறார் ஆய்வாளர் அருஸ்

 

கூகுளின்... பிழையை, சுட்டிக்காட்டிய தமிழக இளைஞர்

2 weeks 6 days ago
கூகுளின் பிழையை சுட்டிக்காட்டிய தமிழக இளைஞர்… பரிசுத்தொகை வழங்கி கௌரவித்த  கூகுள்! | News7 Tamil கூகுளின்... பிழையை, சுட்டிக்காட்டிய தமிழக இளைஞர்.

கூகுள் செயலியில் பிழை கண்டுபிடித்தமைக்காக தமிழகத்தை சேர்ந்த இளைஞருக்கு கூகுள் நிறுவனம் பாராட்டி பரிசு தொகை வழங்கியுள்ளது.

உலகின் முன்னணி நிறுவனங்களில் ஒன்றாக கூகுள் நிறுவனம் திகழ்ந்து வருகிறது. செயலிகள் முதல் தகவல் பரிமாற்ற முறை வரை அனைத்திலும் முக்கிய பங்கு வகித்து வரும் கூகுளில் பிழைகளை கண்டுபிடித்து சுட்டிக்காட்டுபவர்களுக்கு அந்நிறுவனம் சன்மானம் அளித்து பாராட்டி வருகிறது.

அந்தவகையில் கூகுள் செயலி ஒன்றில் பிழை கண்டுபிடித்தமைக்காக தமிழக இளைஞர் ஒருவருக்கு அந்நிறுவனம் பரிசு தொகை வழங்கியுள்ளது.

சென்னை ஆவடி பகுதியை சேர்ந்தவர் ஸ்ரீராம் கேசவன். பொறியியல் பட்டதாரியான இவர், கூகுளில் ‘APPSheet’ எனப்படும் அப்ளிகேஷன் தயாரிப்பதற்கான செயலியில், வாடிக்கையாளரின் தகவல்கள் மற்றும் அவர்களின் படைப்புகள் திருடப்படுகிறது என்ற பிழையை கூகுள் நிறுவனத்திற்கு சுட்டிக்காட்டி அனுப்பியுள்ளார்.

அவரின் இந்த சேவையை அங்கீகரித்துள்ள கூகுள் நிறுவனம், அவருக்கு இந்திய மதிப்பில் சுமார் ரூ.2,30,000 பரிசு தொகை வழங்கி பாராட்டியுள்ளது.

மேலும் அவரின் பெயரை கூகுளின் Hall of Fame இல் இணைத்து மரியாதை அளித்துள்ளது. இதனையடுத்து ஸ்ரீராம்-க்கு பாராட்டுக்கள் குவிந்து வருகின்றன.

http://athavannews.com/கூகுளின்-பிழையை-சுட்டிக்/

பாடசாலைகளும் பழைய மாணவர் சங்கங்களும்

3 weeks 4 days ago

பாடசாலைகளும் பழைய மாணவர் சங்கங்களும்
======================================

இலங்கையில் மக்கள் தமது மதத் தலங்களுக்கு இணையாக அல்லது அடுத்த நிலையில் வைத்துப் பார்ப்பது தாம் கல்வி கற்கும், கல்வி கற்ற பாடசாலையைத்தான். தாம் கல்வி கற்ற பாடசாலையை கோவிலாகவே நினைப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். (பல பாடசாலைகளுக்குள் கோவில்கள் இருப்பது வேறு விடயம்.) இவ்வாறு பாடசாலை மீதான நன்றியுணர்வு , விசுவாசம் என்பவற்றின் விளைவாக  பழைய மாணவர் சங்கங்கள் உருவாகின. கூட்டுறவை வளர்ப்பது மற்றும் பள்ளியின் கடந்தகால மாணவர்களிடையே ஒற்றுமையின் பிணைப்பை ஏற்படுத்துதல், பழைய மாணவர்களிடையே தாம் கற்ற பாடசாலைக்கு தொடர்ந்தும் விசுவாசத்துடன் இருக்கவும் சேவையின் உணர்வை அவர்களுள் ஊக்குவிப்பது என்பன இந்த சங்கங்களின் இலக்குகளாக நியமிக்கப்பட்டன. 

முதலில் நாட்டில் இருந்த பிரபல பாடசாலைகளிலிருந்துதான் பழைய மாணவர் சங்கங்கள் உருவாகின. அவற்றின் பழைய மாணவர்கள் வேறு ஒரு நகரத்தில் கணிசமான எண்ணிக்கையில் இருக்கும் சூழலில் அங்கு தமது பழைய மாணவர் சங்கத்தின் கிளையொன்றை உருவாக்க முற்பட்டனர். அதன் அடுத்த கட்டமாக இவ்வாறான பழைய மாணவர் சங்கங்கள் புலம்பெயர் தேசங்களிலும் கிளை பரப்பத் தொடங்கின. இதே காலப்பகுதியில் இவ்வாறன பிரபல பாடசாலைகளைத் தொடர்ந்த ஏனைய பாடசாலைகளிலும் பழைய மாணவர் சங்கங்கள் உருவாகின. 

இவ்வாறான சங்கங்கள் தமது பாடசாலையின் நலனுக்காக, பாடசாலையின் வளர்ச்சிக்கு உறுதுணையான செயற்பாடுகளை முன்னெடுக்கின்றன. இதைத் தவிர பழைய மாணவர்கள் தமக்குள்ளே நெருக்கமான வலையமைப்புகளை உருவாக்கவும் தொழிற்சந்தையில் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தவும் உதவுகின்றன. ஒவ்வொரு வருடமும் இந்தச் சங்கங்கள் தாயகத்தில் தமது பாடசாலையின் உட்கட்டமைப்பு அபிவிருத்தி, மறுசீரமைப்பு வேலைகள், விளையாட்டுத்துறை வளர்ச்சி போன்ற தேவைகளுக்கு தொடர்ச்சியாக பழைய மாணவர்களிடம் நிதி திரட்டி தாம் கற்ற பாடசாலையை வளம் நிறைந்த பாடசாலைகளாக மாற்றுவதில் வெற்றி கண்டும் வருகின்றன.

இந்தப் பழைய மாணவர் சங்கங்கள் தமது பாடசாலைக்கு இவ்வாறான சேவைகளையும் உதவிகளையும் வழங்கியபோதும் அதன் மறுபக்கத்தில் பல பாடசாலைச் சங்கங்களின் செயற்பாடுகள் இந்தச் சங்கங்கள் உருவாக்கப்பட்டதன் நோக்கத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. அதைவிடவும், பல நேரங்களில் தாம் கற்ற பாடசாலையையே இழிவுபடுத்துவதாகவும் அமைந்துவிடுகிறது. பதவிப் போட்டியாலும்,  தம்மை முன்னிலைப்படுத்துவதற்கும் சில வேளைகளில் பாடசாலையின் செயற்பாடுகளைத் தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கவும்  இவ்வாறான செயற்பாடுகளில் சில பழைய மாணவர்கள் சங்க நிர்வாகிகள் ஈடுபடுகிறார்கள் என்பதே பலரின் வாதமாக இருக்கிறது.  

இந்த பழைய மாணவர் சங்கங்கள் சிலவற்றின் செயற்பாடுகளைப் பார்க்கும்போது இவர்கள் பாடசாலைக் காலத்திலும் பின்னர் தாம் வாழ்ந்த சமூகத்திலிருந்தும் என்ன கற்றுக் கொண்டார்கள் என்ற கேள்வியே எழுகிறது. இவ்வாறான தனிநபர்கள் தமக்குப் பின்னர் வருபவர்களுக்கு என்ன வகையான உதராணத்தை விட்டுச் செல்கிறார்கள்?

சில பழைய மாணவர் சங்கங்களில் ஒவ்வொரு வருடமும் நடைபெறும் வருடாந்தப் பொதுக்கூட்டம் எனபது ஒரு பெரும் போருக்கு ஒப்பானது. பதவிகளுக்கான அடிதடிகள் சில பழைய மாணவர் சங்கங்களுள் அடிக்கடி நடைபெறுவது வழமையாகி விட்டது. சில சங்கங்களில், அரசியல் கட்சிகள் போலவே கோஷ்டிகளும் அவர்களிடையே கோஷ்டி மோதல்களும் நடைபெறுவதும் வழமையான விடயங்களாகி விட்டது. இதன் உச்சக் கட்டமாக சில சங்கங்களில் தேர்தல் முரண்பாடுகள், பதவிப் போட்டிகளால் நீதிமன்றம் வரை சென்ற சம்பவங்களும் நடந்தேறியுள்ளன. தேர்தலின் பின்னர் தலைவராக பதவி வகிப்பவர் தனக்குச் சாதகமானவர்களைப் பயன்படுத்தி தனது விருப்பம் போல சங்கச் செயற்பாடுகளை முன்னெடுத்தல், வெளிப்படைத்தன்மை அற்ற வகையில் இயங்குதல் என்பனவும் சில சங்கங்களில் வழமையாகி விட்டது.

சில சங்கங்களின் தலைமையில் இருப்பவர்கள் தமது பதவிக்காலத்தில் தமது தமது சாதனைகளாகக் காட்டுவதற்காகவே பாடசாலையில் இருந்து வேண்டுகோள் வராத நிலையிலும் வலிந்த பாடசாலை அதிபருடன் தனியாக பேசி, அவரையும் சம்மதிக்க வைத்த பின்னர் தனது நாட்டில் உள்ள உறுப்பினர்களை நன்கொடை தரும்படி நெருக்கடி கொடுப்பதும் தனது பதவிக் காலத்தில்  தனது சாதனையாகக் காட்டுவதற்காக பெரும் எடுப்பில் கலை நிகழ்ச்சிகள் செய்வதும் நடைபெறுகிறது. பல்வேறு நாடுகளில்  இயங்கும் அனைத்து சங்கக் கிளைகளும் இணைந்து கட்டிய ஒரு கட்டிடத்தைத் திறக்கும் காலத்தில் மற்றைய கிளைச் சங்கங்களுக்கு அறிவிக்காது தான் மட்டும் தனியொருவனாக ஊருக்கு ஓடிப்போய் மாலை மரியாதையுடன் அதைத் திறந்து வைத்து சமூக வலைத்தளங்களில் போட்டுப் படம் காட்டும் சங்கத் தலைவர்களும் இருக்கிறார்கள். 

இது தொடர்பாக வேறு வேறு பாடசாலைகளின் பழைய மாணவர்களைக் கேட்டபோது தெரிய வந்த இன்னொரு விடயம்தான், பல பிரபல பாடசாலைகள் ஒரு வெள்ளை யானையை வைத்துப் பராமரிக்கிறார்கள் என்பதும் அதற்குத் தீனி போட வருடா வருடம் பழைய மாணவர்களால் நிதி கொடுத்தும் மாளாது என்பது. (வெள்ளை யானை என்ற உவமை விளங்காதவர்களுக்கு – இலங்கை அரசுக்கு மத்தள விமான நிலையம் ஒரு வெள்ளை யானை என்று கொள்ளலாம்). வெளிநாட்டில் உள்ள கிளைச சங்கங்கள் டொலரிலும் பவுண்ட்ஸ் இலும் பணம் தரும்தானே என்ற மனநிலையும் இவ்வாறு சில பாடசாலைகள் தேவையற்ற செயற்திட்டங்களை முன்னெடுப்பதற்குக் காரணம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

இன்னும் சில சங்கங்களின் வெளிநாட்டுக் கிளைகளின் தலைவரும் அவரின் சில பிரதானிகளும், தங்களை தாம் முன்னர் கல்வி கற்ற பாடசாலையின் இயக்குனர் குழுமம் என்றே தங்களை நினைத்துக் கொள்கிறார்கள். பாடசாலையில் யார் அதிபராக இருக்கலாம், யார் அடுத்த அதிபராக வரலாம் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக தாங்களே இருக்க வேண்டும் என்று அவர்களே முடிவெடுக்க விரும்புகிறார்கள். இதற்காக மற்றைய நாட்டுக் கிளைகளுடன் ரகசியப் பேச்சுவார்த்தை, மறைமுகப் பிரச்சாரம் என்று அரசியல் செய்வதும் இவர்களுக்கு கைவந்த கலை. இதைவிடவும்,  தமது சொற் கேட்பவர்களைப் பயன்படுத்தி சமூக வலைதளங்களில் தமக்குப் பிடிக்காத ஒருவர்மீது சேறு பூசும் வேலையையும் பின்னால் இருந்து செய்விக்கிறார்கள். 

சில சங்கங்கள் மீது வெவ்வேறு காலங்களில் பலமான ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளும் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. பொதுவாகவே ஊரில் உள்ள தாய்ச் சங்கங்கள் மீதுதான் இவ்வாறான குற்றச் சாட்டுகள் சுமத்தப்படுகின்றன. பாடசாலை அதிபர்களும் இந்தக் குற்றச்சாட்டில் இருந்து தப்ப முடிவதில்லை. பெரும்பாலும் கட்டுமான வேலைக்கான ஒப்பந்தக்காரர்களை தெரிவு செய்வதில்தான் அதிக முறைகேடுகள் இடம்பெறுவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனாலும் இவற்றுள் பெரும்பாலான குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்படுவதுமில்லை, முறையான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுவதுமில்லை. ஊழல் நடைபெற்றாலும் பாடசாலையின் பெயர் கெட்டுவிடும் என்று முன்னைய காலங்களில் அனைவரும் சேர்ந்து அதனை மூடி மறைத்து விடுவார்கள். ஆனால் தொழில்நுட்பம் வளர்ச்சியடைந்த இன்றைய காலத்தில் இவ்வாறான விடயங்கள் சமூகவளைத் தளங்களில் பதிவிடப்பட்டு பாடசாலைகளின் பெயரும் புகழும் சந்தி சிரிக்கும் நிலையேற்பட்டுள்ளது.  

இவ்வாறு சுயநலத்தோடும் சர்வாதிகாரப் போக்கோடும் தொழிற்படும் ஒவ்வொருவரும் முதலில் தமது பொறுப்புகள் என்ன என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பழைய மாணவர் சங்கங்களில் கொடுக்கப்படும் பதவிகள் என்பது அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் அதிகாரம் இல்லை, பொறுப்பு என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். தனது தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகள் அடிப்படையில் தொழிற்படாது, பாடசாலையையும் அது சார்ந்த சமூகத்தையும் வளப்படுத்துவது என்ற பொது நோக்கிற்கு தன்னால் வழங்கக் கூடிய பங்களிப்பு என்ன என்பதை நோக்கியதாகவே ஒவ்வொரு சங்க செயற்குழு உறுப்பினரின் சிந்தனை இருக்க வேண்டும். சங்கம் எடுக்கும் ஒவ்வொரு விடயமும் செயற்குழுவிலும் பொதுக்குழுவிலும் (விடயத்தின் தன்மையைப் பொறுத்து) கலந்துரையாடப்பட்டு முடிவெடுக்கும் கலாச்சாரம் பேணப்பட வேண்டும். அதேபோல வெள்ளை யானைக்கு வேட்டி கட்டுவதை விட்டுவிட்டு குறைந்த செலவில் மாணவர் சமுதாயத்துக்கும் பாடசாலைக்கும் அதிக நன்மை தரக்கூடிய விடயங்களில் பழைய மாணவர் சங்கங்கள் அதிக கவனம் செலுத்த முயற்சிக்க வேண்டும். 

செயற்குழுவிலோ பொதுக் குழு மட்டத்திலோ எழும் பிரச்சனைகள் அந்தந்த சந்தர்ப்பங்களிலேயே சுமூகமான முறையில் கலந்துரையாடி முரண்பாடுகள் தீர்க்கப்பட வேண்டும். சமூக வலைத் தளங்களில் உண்மையையும் பொய்யையும் இட்டுக்கட்டி எழுதுதல், நீதிமன்றம் செல்லுதல், சங்க உறுப்பினர்களையும் பாடசாலை அதிபரையும் தூற்றுதல் போன்ற செயற்பாடுகளைத் தவிர்க்க வேண்டும். இவ்வாறு தொடர்ந்தும் வீண் சண்டை, புறம் கூறுதல், பொது வெளியில் சேறு பூசுதல் போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவீர்களாக இருந்தால் உங்கள் பாடசாலையை நீங்களே இழிவுபடுத்துகிறீர்கள் என்பதை எப்போதும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

https://www.facebook.com/101881847986243/posts/242861407221619/?d=n

 

 

இன்று மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் வெள்ள நிலைமைகளை அவதானிப்பதற்காக குறிப்பிட்ட இடங்களுக்கு விஜயம் செய்ததுடன் அதற்கான தீர்வுகள் தொடர்பாக மக்களுடனும் அதிகாரிகளுடனும் கலந்துரையாடியபோது...

4 weeks 2 days ago

 

இன்று மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் வெள்ள நிலைமைகளை அவதானிப்பதற்காக குறிப்பிட்ட இடங்களுக்கு விஜயம் செய்ததுடன் அதற்கான தீர்வுகள் தொடர்பாக மக்களுடனும் அதிகாரிகளுடனும் கலந்துரையாடியபோது

 

https://www.facebook.com/sivanesathurai.chandrakanthan/videos/401961134456095

அமெரிக்காவுக்கான இலங்கையின் தூதுவர் ரவிநாத ஆரியசிங்கவும், 17 வருடங்களுக்கு முந்தைய எனது வெள்ளைமாளிகைப் பயண படிப்பினைகளும், நினைவுப் பகிர்வுகளும்

1 month ago

 

அமெரிக்காவுக்கான இலங்கையின் தூதுவர் ரவிநாத ஆரியசிங்கவும், 17 வருடங்களுக்கு முந்தைய எனது வெள்ளைமாளிகைப் பயண படிப்பினைகளும், நினைவுப் பகிர்வுகளும் -
 
#ஞாபகங்கள் - இலங்கையின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு பங்களிக்குமாறு அமெரிக்காவிற்கான இலங்கையின் புதிய தூதுவர் ரவிநாத ஆரியசிங்க (Ravinatha aryasinha)அந்நாட்டில் வசிக்கும் இலங்கையர்களிடம் கோரிக்கை ஒன்றை முன்வைத்துள்ளார்.
சர்வ மத பிரார்த்தனையின் பின்னர் தனது கடமைகளை பொறுப்பேற்ற தூதுவரால் இந்த கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளதாக வோசிங்டனில் அமைந்துள்ள இலஙகை தூதரகம் தெரிவித்துள்ளது.
1988ல் இலங்கையின் வெளியுறவு சேவையில் இணைந்துகொண்ட ரவிநாத ஆரியசிங்க இதற்கு முன்னர் பல நாடுகளின் தூதுவராகவும் வெளிவிவகார அமைச்சின் செயலாளராகவும் செயற்பட்டிருக்குறார். குறிப்பாக September 2002ல் இலங்கைக்கான அமெரிக்க தூதரகத்தில் Washington, D.Cயில் அரசியல் விவகாரங்களுக்கான செயலராக நியமிக்கப்பட்டு இருந்தார்.
இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றில், முக்கியத்துவம் பெற்று விளங்கிய இந்தக் காலப்பகுதியிலேயே விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இலங்கை அரசாங்கத்திற்குமான பேச்சுவார்த்தை ஆரம்பித்திருந்தது.
அந்தக் காலப்பகுதியின் நினைவுகளை பின்னோக்கிச் சென்ற போது மனதில் தோன்றிய ஞாபகங்களே இந்தப் பதிவு.
செப்டம்பர் 13, 1961 இல் பிறந்த ரவிநாத ஆரியசிங்க 1984 ஆம் ஆண்டில் இலங்கையின் பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் கலை இளங்கலை பட்டம் பெற்றார், பின்னர் 1990 இல் கொழும்பு பல்கலைக்கழகத்தில் சர்வதேச உறவுகளில் முதுகலை பட்டம் பெற்றார். 2001-2002 ஆம் ஆண்டில் அவர் ஒரு ‘Hurst Fellow’வில் வோஷிங்டன் டி.சி.யின் அமெரிக்க பல்கலைக்கழகத்தின் ஸ்கூல் ஆஃப் இன்டர்நேஷனல் சேர்வீஸில் (School of International Service (SIS), American University, Washington DC) “புலம் பெயர்ந்த நாடுகளின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் புலம்பெயர்ந்தோரின் செல்வாக்கு” குறித்தே இவரது ஆராய்ச்சி அமைந்திருந்தது.
இவ்வாறான ஒருவரையே அன்றைய பிரதம மந்திரி ரணில் விக்கிரமசிங்க அமெரிக்காவுக்கான இலங்கை தூதரகத்தின் அரசியல் விவகாரங்களை கையாள Washington DCயில் இறக்கி இருந்தார்.
இதேகாலப்பகுதியில் 2002 யூனிலும், 2003 நவம்பரிலும் குறுகிய காலத்தில் 2 தடவைகள் அப்போதைய பிரதம மந்திரி ரணில் விக்கிரமசிங்க அமெரிக்க பணயத்தை மேற்கொண்டிருந்தார்.
2003 நவம்பர் 3ல் அப்போதைய ஜனாதிபதி ஜோர்ஜ் புஷ் அவர்களை வெள்ளைமாளிகையில் சந்திப்பதற்காக சென்ற போது சூரியன் எவ்.எம் வானொலி சார்பாக செய்தியாளனாக நானும் இணைந்துகொண்டேன்.
புலிகளுக்கும் இலங்கை அரசாங்கத்திற்கும் இடையிலான சமாதான பேச்சுவார்த்தைகள் அனைத்திலும் செய்தியாளராக கலந்துகொண்ட நான், டோக்கியோ உதவி வழங்கும் நாடுகளின் மகாநாடு, இலங்கைப் பிரதமர் றணில் விக்கிரமசிங்கவின் வெள்ளை மாளிகை பயணம், பிரித்தானிய பிரதமர் ரொணி பிளயர் அலுவலகத்திற்கான பயணம் ஆகியவற்றிலும் செய்தி சேகரிப்பாளனாக கலந்துகொண்டேன்.
ஒரு புறத்தில் சமாதான பேச்சுவார்த்தைகளை முன்னேடுத்த, ஐக்கியதேசிய முன்னணி அரசாங்கத்தின் தலைவர் றணில் விக்கிரமசிங்க, மறுபுறத்தில் இராஜதந்திர ரீதியாக சர்வதேச அளவில் மிக நுணுக்கமான அரசியல் காய்நகர்த்தல்களில் ஈடுபட்டு இருந்தார். அதன் ஒரு பகுதியாகவே றணிலின் இரண்டாம் கட்ட அமெரிக்க விஜயத்தின் போது அமெரிக்காவுடனான இருதரப்பு ஒப்பந்தங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன. இந்த இடத்தில் அமெரிக்க பிரதி இராஜாங்கச் செயலர் ஆமிரேஜ் குறிப்பிட்ட விடயம் கவனிக்கத்தக்கது.
1997ல் அமெரிக்கா சர்வதேசப் பயங்கரவாத இயக்கங்களின் பட்டியலில் புலிகளை இணைத்தது. எனினும் 23 பெப்ரவரி 2003 ல் அமெரிக்க பிரதி இராஜாங்கச் செயலர் ஆமிரேஜ் கூறும் பொழுது,
“விடுதலைப்புலிகள் தமது கடந்தகாலப் பயங்கரவாத உத்திகளுக்கு அப்பால் நகர்ந்து தமது நடத்தையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதோடு, ஒரு அரசியல் தீர்வுக்கும் சமாதானத்திற்குமான பற்றுறுதியுடன் செயற்படுவதற்கான விருப்பையும் நடத்தையும் வெளிப்படுத்தினால் வெளிநாட்டு பயங்கரவாத நிறுவனங்களின் பட்டியலில் இருந்து விடுதலை புலிகள் அமைப்பை அகற்றுவதனைப்பற்றி அமெரிக்கா நிச்சயமாகப் பரிசீலிக்கும்” என்றார்.
எனினும் தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகளை பூர்த்தி செய்யும் ஒரு அரசியல் தீர்வை முன்வைத்த பின்பே வன்முறைகளைக் கைவிட முடியும் எனக் கூறிய புலிகள் அமெரிக்காவினதும் சர்வதேச சமூகத்தினதும் அனைத்து அழைப்புகளையும் நிராகரித்திருந்தனர்.
இதேவேளை பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான சர்வதேச நடவடிக்கைகளின் ஊடாக புலிகளுக்குச் சொந்தமான ஏறத்தாள 4 பில்லியன் டொலர்கள் சர்வதேச அளவில் முடக்கப்பட்டன. இதனால் புலிகள் ஆயுதக் கொள்வனவு உள்ளிட்ட பல இராணுவ நடவடிக்கைகளில் பாரிய பின்னடைவைச் சந்தித்தனர். என ஆமிரேஜ் குறிப்பிட்டிருந்தார்
ஆயுதப்போராட்டத்தில் நீண்ட அனுபவத்தைக் கொண்டிருந்த புலிகள் அரசியல் தளத்தில் தம்மீது விரிக்கப்பட்டிருந்த சர்வதேச வலைப் பின்னலை அறிந்திருந்தனரா?
ஒன்ற‌ன் பின் ஒன்றாக புலிகளின் சர்வதேச இராணுவ வழங்கற்பாதைகள் அடைக்கப்பட்டு விடுதலைப் புலிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட சமிக்கைகளை அவர்கள் புரிந்து கொண்டனரா?
மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, சட்ட ரீதியான அதிகாரத்தைக் கொண்ட சர்வதேச அங்கீகாரத்தை கொண்ட அரசாங்கம் ஒன்றையும், ஆயுதம் தாங்கிப் போராடும் அமைப்பு ஒன்றையும் ஒரே தராசில் வைத்து சர்வதேசம் நோக்காது என்ற யதார்த்தத்தை புலிகள் புரிந்திருந்தனரா?
இவை குறித்து தம்மீது இணைத்தலைமை நாடுகளாக தொழிற்பட்ட நோர்வே, யப்பான், அமரிக்கா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஆகியவை பெரிதும் சீற்றம் கொண்டிருந்ததை கணக்கில் எடுத்தனரா?
ஜோர்ஜ் புஷ் கொண்டுவந்த பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போரென்ற புதிய உலக ஒழுங்குக்குள் தமிழ் தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் என்ற தமது செல் நெறி குறித்து தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மிளாய்வு செய்தனரா? என்ற கேள்விகள் என்னுள் அப்போது எழுந்தன.
பிரதம மந்திரி ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் இந்த அமெரிக்க பயணத்தின் போது செய்தி சேகரிப்பிற்குச் சென்றவர்களில் ஒருவர் மூத்த முஸ்லீம் ஊடகவியலாளரான அமீன் மற்றயது நான். நாமிருவர் மட்டுமே தமிழ்பேசும் ஊடகவியலாளர்கள். சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட லசந்தவிக்கிரமதுங்க, ஸான் விஜயதுங்க, தினித், உள்ளிட்ட பல சிங்கள ஊடகவியலாளர்களும் வந்திருந்தனர்.
புறப்படுவதற்கு இரண்டு நாட்கள் இருக்கையில் தான் கடவுச் சீட்டை அமெரிக்க தூதரகத்தில் ஒப்படைத்தேன். அமெரிக்க தூதரகமும் விரைவாகச் செயற்பட்டு பயண அனுமதியைத் தந்தது. வாசிங்டன் சென்று அங்கிருந்து அனைவரும் தங்கியிருக்கும் விடுதிக்கு செல்வதற்கான ஒழுங்கை இலங்கை வெளிநாட்டு அமைச்சினூடாக பிரதமரின் ஊடக இணைப்பாளர் செய்திருந்தார்.
வாசிங்டன் சென்று இறங்கியபோது அமெரிக்காவுக்கான இலங்கைத் தூதரகத்தில் இருந்து தூதரக வாகனச் சாரதி வந்து என்னை அழைத்துச் சென்றார். அவரது பார்வையில் நான் அரசாங்கத்தின் முக்கியஸ்த்தர் அதனால் விடுதி செல்லும் வரை அதற்குரிய மரியாதைகள் கிடைத்திருந்தன.
இந்தக்காலக் கட்டத்தில் அமரிக்காவுக்கான இலங்கைத் தூதுவராக Devinda R. Subasinghe இருந்தார். அப்போது வெளிநாட்டு ராஜதந்திர சேவையில் இரண்டாம் நிலை அதிகாரியாகவும் தற்போது அமெரிக்காவுக்கான தூதராகபொறுப்பேற்றுள்ள ரவிநாத ஆரியசிங்கவும் பிதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் பயணம் குறித்த முக்கிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டிருந்தனர்.
நான் சென்று சேர்ந்த அடுத்தநாள் முக்கிய சந்திப்புக்கள் தொடங்கின. இலங்கை சுதந்திரம் பெற்றதன் பின் முதன் முறையாக அமரிக்காவின் இராசதந்திர மற்றும் இராணுவப் பொருளாதார உள்ளக வட்டத்துள் இலங்கையை அனுமதிக்குமளவுக்கு ரணிலின் இந்த பயணத்தின் போது அமெரிக்காவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையில் புரிந்துணர்வு ஏற்பட்டு உடன்பாடு எட்டப்பட்டது.
“உள்ளக வட்டம்” என்ற பிரிவுக்குள் நுழைகின்ற நாடுகள் அமெரிக்காவின் மிகவும் நம்பிக்கைக்கு உரிய நாடுகளாகவும் அவற்றின் தலைவர்கள் அமெரிக்காவின் அரசியல் பொருளாதாரக் கொள்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டவர்களாகவும் இருத்தல் வேண்டும். இவ்வந்தஸ்த்து சுதந்திர இலங்கையில் முதன் முதலில் றணில் விக்கிரமசிங்கவுக்கே கிடைத்தது.
இந்த அங்கீகாரம் கிடைக்கப் பெற்ற நாடுகளுக்கே அமெரிக்கா நேரடி மற்றும் மறைமுக இராணுவ உதவிகளை அதிகபட்ச அளவில் வழங்கும். இராணுவப் பயிற்சி, இராணுவத் தொழில் நுட்பம், புலனாய்வு, மற்றும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் குறித்த விசேட பயிற்சிகள் ஆயுதத் தளபாட விற்பனை இராணுவ மேம்பாட்டுக்கான நேரடி பண உதவி என அனைத்து உதவிகளும் தேவைப்படும் பட்சத்தில் இந்த உள்ளக வட்டத்துள் உள்ள நாடுகளுக்கு வழங்கப்படும்.
அந்த வகையில் இவை தொடர்பான ஒப்பந்தங்களும் மற்றும் சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி குறித்த பல ஒப்பந்தங்களும் றணிலின் இந்த விஜயத்தில் அமெரிக்காவில் கைச்சாத்தாகின. றணிலின் அமெரிக்க விஜயத்தின் போது மேற்கொள்ளப்பட்ட பாதுகாப்பு இராணுவ ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியாகவே அமெரிக்கா முக்கியமான யுத்தக் கப்பல் ஒன்றை இலங்கைக்கு வழங்க இணங்கியிருந்தது.
இலங்கை அரசியலில் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த றணிலின் இந்த பயணத்தின் போதே மிக முக்கிமான அதிர்ச்சி ஒன்றை றணிலுக்கு ஏற்படுத்திய் முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிக்கா பண்டாரநாயக்கா அவரை நிலைகுலையச் செய்தார்.
நாங்கள் அமரிக்கா சென்று இரண்டாவது அல்லது மூன்றாவது நாள் என நினைக்கிறேன் ஓர் அதிகாலைப் பொழுது எல்லோருடைய விடுதி அறைகளினதும் தொலைபேசிகள் அலறின. உடனடியாக பிரதமர் றணில் விக்ரமசிங்கவின் அறைக்கு வரும்படி கூறப்பட்டது. வோஷங்டன் டி சியின் முக்கிய நட்சத்திர விடுதியின் மூன்றாவது மாடியில் நாங்கள் தங்கியிருந்தோம். றணிலும் அவரது உதவியாளர்களும் இரண்டாவது மாடியில் தங்கியிருந்தனர். நாங்கள் விழுந்தடித்துச் சென்ற போது றணில் விக்கிரமசிங்க இரவு உடையில் நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தார். ஏனைய அமைச்சர்களான மிலிந்த மொறகொட, ஜீ.எல் பீரிஸ், டிரோன் பெனான்டோ, உள்ளிட்டவர்களும் அமர்ந்திருந்தனர்.
ஜே.வீபியின் கடுமையான அழுத்தத்தின் காரணமாக தனது அமைச்சரவையில் பிரதானமான ஊடகம், பாதுகாப்பு, மற்றும் உள்துறை அமைச்சுக்களை சந்திரிக்கா பறித்தெடுத்து விட்டதாக றணில் அறிவித்தார்.
அது குறித்து ஐக்கிய தேசிய முன்னணி அரசாங்கத்தின் கண்டன அறிக்கையை உடன் தயார் செய்து வழங்க உள்ளதாகவும் அதனை உடனடியாக அவரவர் ஊடக நிறுவனங்களுக்கு அறிவிக்கும்படியும் தெரிவித்தார்.
இதே வேளையில் இரண்டாம் மாடியில் றணில், லசந்த விக்கிரமதுங்க, மற்றும் அமைச்சர்கள் உள்ளிட்டோர் சந்திரிக்காவின் இந்த நடவடிக்கைக்கு எதிரான அறிக்கையை தயாரிப்பதில் ஈடுபட்டு இருந்தனர்.
லசந்தவே அந்த அறிக்கையை வடிவமைப்பதில் முன்னின்றார். ஒருவாறு அறிக்கை தயார் செய்யப்பட்டு அனைத்து ஊடகங்களுக்கும் அனுப்பப்பட்டது.
மிக உயர்ந்த எதிர்பார்ப்போடும் நம்பிக்கையோடும் அமரிக்கா புறப்பட்ட றணிலை சந்திரிக்கா மேற்கொண்ட அதிர்ச்சி வைத்தியம் நிலைகுலைய வைத்தபோதும் அமெரிக்காவின் உள்வட்டத்துள் நுழைந்த பெருமிதத்துடனும் அமெரிக்காவுடன் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தங்களின் முக்கியத்துவம் குறித்த மகிழ்வுகளுடனும் றணில் இலங்கை திரும்பியிருந்தார். அவருக்கு கொழும்பில் பெரு வரேவேற்பு அளிக்கப்பட்டது. அவர் நாடு திரும்பிய ஒரு சில நாளில் நாமும் நாடு திரும்பினோம்...
(துர்அதிஸ்டவசமாக வெள்ளைமாளிகை உள்ளிட்டு நாம் சென்ற முக்கிய இடங்களின் ஒளிப்படங்கள் ஒளிப்படச் சுருள் சேதமானதால் சிதைவடைந்து போயின...
*1In July 2002, President Bush met with Sri Lankan PM Wickremesinghe at the White House and pledged U.S. support for peace and economic development in Sri Lanka. It was the first visit to Washington by a Sri Lankan leader since 1984. In Colombo in August, Deputy Secretary of State Armitage pledged to “re-energize” bilateral relations through increased cooperation in defense, education, commerce, justice, and human rights. In September, a U.S. defense assessment team was sent to examine the training needs of the Sri Lankan military, and State Department Coordinator for Counterterrorism Taylor went to Colombo to discuss ways to integrate “intelligence, law enforcement, legal and diplomatic efforts against terrorism.” The United States and Sri Lanka held their ninth consecutive joint military exercises from January-March 2003, with training focused on combined arms operations and medical techniques. (Report for Congress 2003)
Bilateral Relations
(*2)The U.S. State Department first designated the LTTE as a Foreign Terrorist Organization in 1997.23 In February 2003, Deputy Secretary of State Armitage reiterated that “if the LTTE can move beyond the terror tactics of the past and make a convincing case through its conduct and its actual actions that it is committed to a political solution and to peace, the United States will certainly consider removing the LTTE from the list of Foreign Terrorist Organizations, as well as any other terrorismrelated designations.” The LTTE continues to reject all calls that it renounce violence, saying it will do so only when “the aspirations of [the Tamil] people are met by a political settlement.”24 The global anti-terrorism campaign, which reportedly has resulted in the international withholding of roughly $4 billion from the LTTE and made it more difficult for the group to acquire weapons, has been cited as a likely factor in the rebel’s decision to enter into peace negotiations.
(Report for Congress 2003)
(*3) US Admiral Thomas Collins hands over
US Coast Guard Vessel “Courageous” to Sri Lanka Navy
Lanka Academic Report, 27 June 2004
“Commander of the Sri Lanka Navy, Vice Admiral Daya Sandagiri ended his visit to the US where the US transferred a 210 foot cutter to the Sri Lanka Navy. During his visit to the US Sandagiri met with Admiral Mike Mullen, Vice Chief of Naval Operations (VCNO) at the Pentagon where the discussions centered on bilateral interests pertaining to the interdiction of illegal arms trafficking, security of the seas and ports, and related naval issues.
Admiral Mullen stated that Sri Lanka is extremely important in the global security arena due to its unique location in the Indian Ocean. Admiral Sandagiri thanked the VCNO for all assistance accorded to the Sri Lanka Navy, especially in field of training.
This visit is considered a historic first by a Sri Lankan Armed Forces Commander to the Pentagon. Sandagiri also met with John Bolton, Under Secretary of State for Arms Control and International Security at the Department of State. During his meeting with Deputy Secretary of State Richard Armitage and Assistant Secretary of State for South Asia Ms Christina Rocca at the Department of State, Admiral Sandagiri thanked Armitage for the US decision to transfer the US Coast Guard Cutter to the Sri Lanka Navy to strengthen the country’s ability to protect its sovereignty and territorial integrity. In particular, the capability to interdict illegal arms shipments in a region increasingly was facing multiple threats.”
” After handing over the US Coast Guard Vessel “Courageous” to the Sri Lankan Navy Commander Vice Admiral Daya Sandagiri, US Coast Guard Admiral Thomas Collins said that the vessel was now in the hands of ‘true professionals’.
Speaking at the signing ceremony, which transferred the ownership to Sri Lanka, the US Admiral noted, “The Sri Lankan Navy’s capabilities would be enhanced by this latest acquisition”. He also said “this was an important step in the burgeoning relationship between the two countries”.
Whilst wishing the Sri Lankan Navy “fair weather and happy tidings” Admiral Collins mentioned that the new Captain of the ship had an enviable task ahead. Sri Lanka Navy Commander Vice Admiral Daya Sandagiri accepted the transfer of the former US Coast Guard 210 foot Cutter “Courageous” at the US Coast Guard Headquarters in Washington DC yesterday. Sri Lankan Ambassador in Washington Devinda R. Subasinghe also attended the handing over ceremony.”
PRIME MINISTER RANIL WICKREMESINGHE'S VISIT TO USA - NOVEMBER 2003
Program
• Visit of Hon. Ranil Wickremesinghe, Prime Minister of Sri Lanka to the United States of America
Agreements
• Minister of Economic Reform, Science and Technology Milinda Moragoda signed a Memorandum of Understanding with the Microsoft Corporation at the U.S. Chamber of Commerce - 05 November 2003
• Minister of Foreign Affairs Tyronne Fernando signed a Memorandum of Understanding between the Government of Sri Lanka and the US Trade and Development Agency (USTDA) at the Office of the U.S. Trade Representative - 04 November 2003
• Minister of Economic Reform, Science and Technology Milinda Moragoda signed documents with the Biotechonomy Group for a study on the development of the biotechnology sector in Sri Lanka - 04 November 2003
• Carnegie Mellon University in Pittsburgh, USA and the Government of Sri Lanka established Information and Communication Technology (ICT) Partnership - 01 November 2003
• Nov. 5, 2003
President Bush to Welcome the Prime Minister to the White House on November 4, 2003
Prime Minister Ranil Wickremesinghe will be visiting Washington DC from the 3rd to 5th November 2003 during which he will meet President George W. Bush at the White House. He is also scheduled to meet senior US administration officials, Senators and Congressmen. A further highlight of the visit will be a visit to the premier biotechnology institutes and companies located in the "Biotechnology Corridor" in the State of Maryland.
131930030_453792146023414_68454087183996
 
 
131915183_453792246023404_40530540855391
 
 
131987916_453792406023388_14327935428246
 

இராசராசன் ஒரு சாதி வெறியன்

1 month 1 week ago

இராசராசன் ஒரு சாதி வெறியன்

இராசராசன் ஒரு சாதி வெறியன் போல இங்கு இருக்கிற திராவிட அமைப்புகளும் அதன் முட்டுகளும் கூறிகிட்டு இருக்காங்கள்ள இந்த கோவிலின் வட புற மண்டபத்தை மத்திய தொல்லியல் துறையினர் அடித்தளத்தை பிரித்து மிண்டும் புணரமைத்தர் அப்போது அடித்தளத்தை 8 அடி தோண்டி அதன் கீழே உள்ள முண்டு (முண்டு கற்கள் என்றால் என்ன) கற்களை வெளியில் எடுத்தனர். ஒவ்வொரு கல்லிலும் ஒவ்வொரு தனி நபரின் பெயர்கள் கள்வெட்டாக பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்படிப்பட்ட வரலாறு போற்றும் ஒரு பெரும் திருவிடத்தை நாம் கட்டப்போகிறோம் அது நம் பெயரில் மட்டும் இருந்துவிடக்கூடாது என்று எண்ணி மக்கள் தங்களால் இந்த திருபணிக்கு என்ன இயலுமோ அதை கொடுக்க கோரிக்கை வைத்தார் போலும் எளிய மக்கள் தங்களால் இயன்றதை கொடுத்துள்ளனர் முடியாதவர்கள் முண்டு கற்களை கொடுத்துள்ளனர் இந்த பெரும் கட்டுமானத்தை தாங்கிப்பிடிக்கும் அந்த கற்களில் பேரரசன் தன் பெயரை எழுதி போட்டுக்கொள்ளவில்லை தன் பிள்ளைகள் தன் மனைவியர் பெயரை போட்டுக்கொள்ளவில்லை தன் தேசத்தின் படைவீரர்கள் , எளிமையான வேளாண் குடிமக்கள் அவரவர் கொடுத்த கற்களைல் அவரவர் பெயர்களை பொறித்துதான் போட்டிருக்கிறார்.இது மட்டுமா ?
இந்த பெரும் கோவிலுக்கு தன் பெயரை சூட்டினார் சரி அதை சுற்றி அமைய பெற்ற திருச்சுற்று மண்டபத்திற்கு தன் மகன் பெயரை வைத்திருக்கலாம் இல்லை என்றால் தன் தேவி பெயரை வைத்திருக்கலாம் ஆனால் அவர் அதை செய்யாமல் தன் படைத்தலைவன் கிருடிணன் ராமன் என்கிற மும்முடி சோழ பிரம்மமாராயன் என்பவரை விட்டே அந்த மண்டபத்தை எடுக்க சொல்லி அதை மூன்று இடங்களில் கல்வெட்டிலும் குறிப்பிடுகிறார்.

இந்த பெருங்கோவில் தான் செய்த சாரணையாகவே அவர் காட்டியிருக்கலாம் அல்லவா ஒரு சாதி வெறியர் ஏன் இவ்வாறு செய்ய வேண்டும் மிக எளிய மக்கள் கொடையாக கொடுத்த கற்கள் மீதே இந்த பெரும் கோவில் நிற்கிறது இதை மட்டுமா செய்தார் இன்னும் உண்டு

இந்த கோவிலை நிர்மானம் செய்த தலைமை சிற்பி குஞ்சரமள்ளர் அவருக்கு தனது பட்டமான இராசராசன் என்பதை சேர்த்து இராசராச பெரும் தச்சன் என்றும் அங்கு வேலை செய்தவர்களுக்கு சிகை அலங்காரம் செய்தவருக்கு இராசராச பெரும் நாவிதன் என்றும் சலவை பணி செய்து வந்தவர்க்கு ஈரம் கொல்லி என்றும் இன்னும் அங்கு வேலை செய்த ஆடல் நங்கைகள், காவலர்கள்,மெய்க் காவலர்கள், தேவாரம் பாடும் ஓதுவார்கள் என்று ஆயிரத்துக்கும் மேற்படடவர்கள் பெயர் எதற்காக ஒரு சாதிவெறியர் கல்வெட்டுகளில் பதிவு செய்யவேண்டும்.

இவை அத்தனை செய்திகளையும் வாழ் நாள் முழுக்க ஆய்வு செய்து 30 கும் மேற்பட்ட நூற்களையும் எழுதி அரும் பணி செய்த ஐயா.குடவாயில் பாலசுப்ரமணியம் அவர்கள் பேச்சுகளிலும் அவர் நூலான “இராசராசேச்சரத்திலும்” யான் உள்வாங்க்கியவையே… ஐயாவின் பணிக்கு இந்த காணொளியனை பரிசாக்குகிறேன். நன்றி ஐயா.

தேடல் மீமிக சுகமானது , தேடுங்கள் !

https://www.facebook.com/arampalagipar/videos/376349486985969/

பின்லாந்து நாட்டிலே எமது தாய்மொழியை அரச பாடசாலைகளிலே கற்பிப்பதன் நோக்கம் என்ன?

1 month 1 week ago

130822160_1315605408805096_5117324839362

து நாட்டிலே எமது தாய்மொழியை அரச பாடசாலைகளிலே கற்பிப்பதன் நோக்கம் என்ன?
தாய்மொழி என்பது எமது சிந்தனை மொழி, உள்ளத்தில் உள்ள மொழி, உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் மொழி, பிள்ளை முதலாவதாகப் பேசும் மொழி. பின்லாந்தில் "சொந்த மொழி சொந்த சிந்தனை" (oma kieli oma mieli) என்று சொல்வார்கள். எக்குழந்தையொன்று தடக்கி விழுகின்ற போது பின்லாந்து மொழியில் äiti (அம்மா) என்று சொல்லாமல் தமிழ் மொழியிலே அம்மா என்று சொல்கிறதோ அக்குழந்தையின் சிந்தனை மொழி தமிழ் ஆகும்.
இங்கு எமது தாய்மொழியைப் பாடசாலைகளில் கற்பிப்பதற்கு மிக முக்கியமான காரணம் என்னவென்றால் தாய்மொழியானது பிள்ளைகளின் எண்ணங்களை வளர்த்துச் சிந்தனை ஆற்றல்களை பெருக்கி சுறுசுறுப்பான குழந்தையாகவும் செயல்திறன் மிக்க குழந்தையாகவும் இயங்க வைக்கிறது.
பிள்ளைகளின் பல மொழிகள் கற்கும் திறன்களை வளர்க்கின்றது. மற்றும் இச்சமூகத்தில் பல மொழி ஆற்றல் உள்ள பிள்ளையாக உருவெடுக்க உதவுகின்றது. உதாரணமாக பின்லாந்துப் பிள்ளைகளை விட எமது சிறார்கள் அவர்களின் தாய் மொழியுடன் சேர்த்து ஒரு மொழியை அதிகமாக கற்கும் வாய்ப்பு இவர்களுக்குக் கிடைக்கிறது. தாய்மொழியை நன்கு அறிந்த பிள்ளைகளினால் பிற மொழிகளை இலகுவாகக் கற்றுக் கொள்ள முடிகின்றது.
மேலும் பிள்ளைகளுக்கு அவர்களுடைய தாய் மொழியைக் கற்பிப்பதனால் பின்லாந்துச் சமூகத்தையும் நாட்டினையும் மென்மேலும் முன்னேற்றமடையச் செய்யமுடியும் என்பது இவர்களுடைய கணிப்பாக இருக்கிறது. அது எவ்வாறெனில் தனது தாய்மொழியைக் கற்கும் குழந்தையானது அதன் சமூகத்தைப் பற்றியும் நன்கு அறிந்து கொள்ளும். அவ்வாறு வளர்கின்ற பிள்ளையின் சிந்தனையானது பின்லாந்தவர்களின் சிந்தனையிலும் மாறுபட்டதாகவும் இரண்டு இனங்களுக்கும் பொதுவானதாகவும் அமையும். எதாவது ஒரு வளர்ச்சிக்கான திட்டங்களிலோ அல்லது பிரச்சனைக்கான தீர்வுகளை மேற்கொள்ளும் சந்தர்ப்பங்களிலோ இப் பிள்ளைகளால் முன்வைக்கப்படும் திட்டங்கள் மூலம் நாட்டில் முன்னேற்றங்களைக் கொண்டு வர முடியும் என்பதும், பிரச்சனைகளின் தீர்வுகளையும் இலகுவாகப் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்பதும் இவர்களின் கணிப்பாக இருக்கிறது.
தாய்மொழியின் முக்கியத்துவம் பற்றி இன்னும் பல விடயங்களைச் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். பின்லாந்து நாட்டிலே தாய்மொழி யின் அவசியத்தை உணர்ந்து எமது மொழியினைக் கற்பிப்பதற்காக பல லட்சங்களைக் பின்லாந்து நாடு செலவு செய்து வருகிறது ஆனால் தமிழ் பெற்றோர்களில் சிலர் தாய்மொழியின் முக்கியத்துவங்களை அறியாமல் உதாசீனம் செய்வது வேதனைக்குரிய விடயம் ஆகும்.
பின்லாந்துப் பாடசாலைகளிலே ஆசிரியர்கள் எமது பெற்றோர்களுக்கு அறிவுறுத்தும் மிகமுக்கியமான விடயம் என்னவென்றால் உங்கள் பிள்ளைகளுடன் வீடுகளிலே
தாய்மொழியிலே உரையாடுங்கள் என்பதே ஆகும். இப்படி எமது தாய்மொழியினை உயரத்தில் வைத்திருக்கும் இவர்களின் கல்விக் கொள்கையினை மதித்து எமது தாய்மொழியை இங்கு வளரும் பிள்ளைகளில் ஆழமாக விதைப்போம். எமது பிள்ளைகளை பின்லாந்துச் சமூகத்தில் சாதனையாளர்களாக மாற்றுவோம்.
மேற்கோள்கள் (viitteet) :
2. www.oph.fi › files › documentsPDF
oma kieli – oma mieli - Opetushallitus
கட்டுரையாக்கம்,
சி.நிறோஜன்
(பொறியியல் பீட மாணவன்.
கமேன் பல்கலைக்கழகம் - பின்லாந்து)

புற்றுநோய்.

1 month 1 week ago

3D Medical Animation - What Is Cancer? GIF | Gfycat

மனிஷா கொய்ராலா - புற்றுநோய். 
ரிசி கபூர் - புற்றுநோய். 
சோனாலி பெண்ட்ரே - புற்றுநோய். 
இர்பான் கான் - புற்றுநோய். 
யுவராஜ் சிங் புற்றுநோய். 
சைஃப் அலிகான் - மாரடைப்பு. 
ஹிருத்திக் ரோஷன் - மூளை உறை.  
அனுராக் பாசு - இரத்த புற்றுநோய். 
மும்தாஜ் - மார்பக புற்றுநோய்.
தாஹிரா காஷ்யப் (ஆயுஷ்மான் குரானாவின் மனைவி) - புற்றுநோய். 
ராகேஷ் ரோஷன் - தொண்டை புற்றுநோய். 
லிசா ராய் - புற்றுநோய். 
ராஜேஷ் கண்ணா - புற்றுநோய்,
வினோத் கண்ணா - புற்றுநோய்.
நர்கிஸ் - புற்றுநோய். 
ஃபெரோஸ் கான் - புற்றுநோய்.
இவர்கள் எல்லாம் புகழும் பணமும். செல்வாக்கும் பெற்றவர்கள்.

இவர்களுக்கு எப்படி இவ்வளவு கொடுமையான வியாதி வந்தது?  இவர்களில் யாருக்கு பணப் பற்றாக்குறை ? 24 மணி நேரமும் பெரிய படிப்பு படித்த ஆங்கில மருத்துவரின் நேரடி செக்கப் மற்றும் ஆலோசனை. உணவியல் நிபுணரின் ஆலோசனையின் பேரில் எப்போதும் உணவை உண்ணுபவர்கள். காரில் ஏசி வீட்டில் ஏசி பாத்ரூமில் கூட...
ஏசி. ஏ.சி.யில் வசித்து பிஸ்லரி  ற் ஓ தண்ணீர் குடிப்பவர்கள். ஏனெனில் அப்படி வியாபாரமாக்கப்பட்டது  நீங்கள் குடிக்கும் சாதாரண தண்ணீரில் கிருமிகள் உள்ளது. றோ வாட்டர் பாட்டிலில் அடைத்து விற்கப்படும் தண்ணீர் தான் சுத்தமானது ஆரோக்கியமானது என்று உங்களை மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டது இவர்கள் அத்தனை பேரும் வழக்கமாக ரெகுலராக மெத்த படித்து பட்டம் பெற்ற  டாக்டர் களின் ஆலோசனைப்படி முழு உடல் பரிசோதனைகள் செய்து கொள்பவர்கள். இவர்களுக்கு ஏன்? எப்படி ? இவ்வளவு கொடுமையான வியாதி வந்தது? சிந்தியுங்கள் மக்களே! இவர்கள் அத்தனை பேருக்கும்  ஒவ்வொருவருக்கும் தங்களது சொந்த தகுதி வாய்ந்த பணக்கார ஆங்கில ஒரிஜினல்  மருத்துவர் இருக்கிறார்கள் அப்புறம் ஏன் எப்படி  வியாதி வந்தது ?  இப்போது கேள்வி எழுகிறது அவரது உடலில் இவ்வளவு அக்கறை இருந்தபோதிலும், திடீரென்று அவர்களுக்கு எப்படி இவ்வளவு கடுமையான நோய் வந்தது. ஏனெனில் இந்த இயற்கை வாழ்வியல்  பயன்பாடுகளில் அவர்கள் மிகக்குறைவாகவே செய்கிறார்கள்.

இயற்கை நமக்கு ஒருபோதும் தீங்கு விளைவிக்காது என்பதால் அதை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். புரூட்டி ஜுஸ் சாப்பிட்டால் எந்த பழத்தையும் நம் உடலுக்கு மாம்பழத்தின் குணங்களை கொடுக்க முடியாது. நாம் இந்த பூமியை மாசுபடுத்தி இருக்கா விட்டால் இந்த பூமி நமக்கு தேவையான ஆரோக்கியமான தண்ணீர் தந்து கொண்டுதான் இருந்தது. யார் அதை மாசு படுத்தியது ?

அறிவியல். வியாபாரம். ஒரு பிறந்த குழந்தையை  சுத்தமான  இடத்தில் வைக்கிறீர்கள் ஒரு கிருமி கூட இல்லாத இடத்தில். வளர்ந்த பிறகு, ஒரு சாதாரண இடத்தில் வாழ அதை விடுங்கள், அந்த குழந்தை சாதாரண காய்ச்சலைக் கூட தாங்க முடியாது! ஏனெனில் அந்த குழந்தை  உடலின் நரம்பு மண்டலம் கிருமிகளை எதிர்த்துப் போராட முடியவில்லை.வியாபார கார்ப்பரேட் மருந்து கம்பெனிகள் ஆங்கில மருத்துவம் இதர பிற நிறுவனங்கள் மக்களை மிகவும் பயமுறுத்தியுள்ளன.கிருமிகள் அப்படி இப்படி அதை போக்க இந்த சோப் அந்த லோசன் போடுங்கன்னு ஏகப்பட்ட அட்வைஸ் படித்த டாக்டர் களிடமிருந்து. இப்ப பாருங்க ஒருவருக்கொருவர் கைகுலுக்கிய பிறகு மக்கள்  சானிட்டீசரைப் பயன்படுத்துவதை நாம் பார்க்கிறோம். நீங்கள் எப்போதாவது கவனித்தீர்களா  பீஸ்ஸா பர்கர் சாப்பிட்டு உலகத்திலேயே சுத்தத்தையும் ஆங்கில மருத்துவத்தையும் செய்து தினமும் ஆலோசனைப்படி வாழ்ந்து வருகின்ற ஜெர்மானிய நகர மக்கள் ஒரு காய்ச்சலை எதிர்கொள்ள முடியாமல் மாடாய் மடிந்து போனார்கள். ஆனால் அதே நாட்டில்  கிராமத்தில்  இயற்கை வாழ்வியல் முறைகளை கையாண்டு வாழும் வயதானவர்கள்  அதே காய்ச்சல் மருந்து இல்லாமல் குணமானார்கள் ‌ எப்படி ? ஏனென்றால் அவர்களுக்கு நோய் எதிர்ப்பு இயல்பாகவே இருக்கிறது. ஏனென்றால் அவர்கள் ஏற்கனவே இயற்கை வாழ்வியல் உணவை சாப்பிடுகிறார்கள்இயற்கை விஷயங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் ! விஞ்ஞானத்தால் ஆய்வகத்தில் தயாரிக்கப்பட்டது எல்லாம் உடலுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும்  என்று அறிந்து வைத்திருந்தார்கள். 

பணம் ஒருபோதும் ஆரோக்கியத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் தருவதில்லை என்பதை உணருங்கள்...

 

Checked
Fri, 01/22/2021 - 19:26
சமூகவலை உலகம் Latest Topics
Subscribe to சமூகவலை உலகம் feed