அமெரிக்கா மூழ்கடித்த இரான் கப்பல் இலங்கை அழைத்ததால் வந்ததா?

பட மூலாதாரம்,@IN_HQENC

படக்குறிப்பு,ஐஆர்ஐஎஸ் தேனா (கோப்புப்படம்)

கட்டுரை தகவல்

• ஆர்.யசிஹரன்

• பிபிசி தமிழுக்காக

• ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 5 நிமிடங்கள்

மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்கா - இரான் இடையேயான போர், இப்போது கொழும்புவின் ராஜதந்திரக் கதவுகளைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.

இலங்கையின் தென்பகுதியான காலி கடற்பரப்பில் இரானியப் போர்க்கப்பல் 'ஐஆர்ஐஎஸ் தேனா' தகர்க்கப்பட்ட விவகாரத்தில், இலங்கை அரசுக்கும் இரானுக்கும் இடையே ஏற்பட்டுள்ள 'உத்தியோகபூர்வ அழைப்பு' குறித்த சர்ச்சை, இலங்கையின் நடுநிலைமை ஒரு 'ராஜதந்திரப் பொறி'யாக மாறியுள்ளதா என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது.

பட மூலாதாரம்,SL Navy

படக்குறிப்பு,ஐஆர்ஐஎஸ் புஷெர்

'இலங்கையின் அழைப்பின் பேரிலேயே இரானிய கப்பல் வந்தது'

கொழும்புவில் சமீபத்தில் செய்தியாளர்களைச் சந்தித்த இலங்கைக்கான இரானியத் தூதுவர் அலிரெஸா டெல்கோஷ், "ஐ.ஆர்.ஐ.எஸ் தேனா, ஐ.ஆர்.ஐ.எஸ் புஷெர் மற்றும் ஐ.ஆர்.ஐ.எஸ் லவன் ஆகிய இரானுக்குச் சொந்தமான கப்பல்களை நட்புறவு விஜயம் என்ற அடிப்படையில் இலங்கைக்கு வருகை தரும்படி 'மிலான் - 2026' நிகழ்வில் வைத்து இலங்கை கடற்படைத் தளபதி விடுத்த அழைப்புக்கு அமைவாகவே அக்கப்பல்கள் இலங்கைக் கடற்பரப்பை நோக்கி வருகை தந்தது. அவ்வேளையிலேயே ஐ.ஆர்.ஐ.எஸ் தேனா அமெரிக்காவின் தாக்குதலுக்கு இலக்கானது. அதில் கொல்லப்பட்ட பலர் இசைக் கலைஞர்கள். அவர்கள் போருக்குத் தயாராக இருக்கவில்லை," என தெரிவித்தார்.

'சிநேகபூர்வ அழைப்பு ராஜதந்திர அழைப்பல்ல'

இரானியத் தூதுவரின் இந்தக் கருத்தை அமைச்சரவைப் பேச்சாளர் நளிந்த ஜெயதிஸ்ஸ திட்டவட்டமாக மறுத்துள்ளார்.

இது குறித்து அவர், "பிறிதொரு நாட்டின் மண்ணில் (இந்தியா) வைத்து இன்னொரு நாட்டுக்கான உத்தியோகபூர்வ ராஜதந்திர அழைப்பை விடுக்க முடியாது. இலங்கை கடற்படைத் தளபதி விடுத்தது ஒரு 'சிநேகபூர்வ' அழைப்பு மட்டுமே. அதனை உத்தியோகபூர்வ அனுமதிப்பத்திரமாகக் கருத முடியாது. ராஜதந்திர மட்டத்தில் இவ்வாறான விடயங்களைக் கையாளுபவர்களுக்கு இதன் அர்த்தம் புரியும். நாம் எப்போதும் சகல தரப்புடனும் நடுநிலையான போக்கினையே கையாண்டு வருகின்றோம். அதில் எப்போதும் மாற்றமில்லை," என கூறினார்.

ஜனாதிபதியின் 'தேசிய பாதுகாப்பு' தர்க்கம்

ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க நாடாளுமன்றத்தில் இந்த விவகாரம் குறித்து முழுமையான விளக்கம் ஒன்றினை கடந்த வாரம் முன்வைத்திருந்தார்.

அப்போது, "இந்தப் பிரச்சினையில் எமது தொடர்ச்சியான நிலைப்பாடு நடுநிலைத்தன்மை என்பதாகும். எமது தாய்நாட்டின் கௌரவம், நீதி தொடர்பான பிரச்னை மற்றும் சர்வதேச அங்கீகாரம் ஆகியவற்றை எமது நடுநிலைத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதன் மூலமே நாம் வென்றெடுக்க முடியும். எனவே, எத்தகைய அழுத்தங்கள் வந்தபோதிலும், இந்த நடுநிலைத்தன்மை கை நழுவிப்போக நாம் இடமளிக்க மாட்டோம்." என்றார்.

''ஆனால் சில நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும், சில தரப்பினரும் நாம் குறிப்பிட்ட ஒரு தரப்புக்கு ஆதரவாகச் செயற்படுவதாகவும், சில தீர்மானங்களைச் சரியான நேரத்தில் எடுக்கவில்லை என்றும் பல்வேறு கருத்துகளை முன்வைப்பதை அறிவேன். அவை முற்றிலும் உண்மையற்றவை''

பட மூலாதாரம்,Getty Images

படக்குறிப்பு,இலங்கை ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க (கோப்புப் படம்)

மேலும், "அமெரிக்காவின் போர் விமானங்கள் தரையிறங்க அனுமதி கோரிய அதே நேரத்தில், இரானியக் கப்பல்களும் அனுமதி கோரின, அப்போது அனுமதி வழங்கியிருந்தால், மத்தளை விமான நிலையமும் கொழும்புத் துறைமுகமும் போர்க்களமாக மாறியிருக்கும். எமது பிராந்தியத்துக்குள் போர் நுழைவதைத் தடுக்கவே நாம் இரண்டு தரப்பையும் தற்காலிகமாகத் தடுத்தோம். இது எமது இறையாண்மையைக் காக்கும் நடவடிக்கை," என அவர் தெரிவித்திருந்தார்.

இரானியக் கப்பல்கள் மற்றும் அமெரிக்கப் போர் விமானங்கள் ஒரே நேரத்தில் அனுமதி கோரியபோது, இலங்கையை ஒரு போர் வலயமாக்குவதை தவிர்க்கவே அந்த அனுமதிகள் மறுக்கப்பட்டன எனவும், இதுவே நாட்டின் உண்மையான நடுநிலைமை எனவும் ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்தார்.

மேலும், அமெரிக்காவுடனான பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்கள் மனிதாபிமான உதவிகள் மற்றும் பயிற்சிகளை மட்டுமே உள்ளடக்கியவை என்றும், அவை இலங்கையை ஒரு போர்த்தரப்பாக மாற்றாது என்றும் அவர் விளக்கமளித்தார்.

பட மூலாதாரம்,SL Navy

படக்குறிப்பு,ஐஆர்ஐஎஸ் புஷெர்

செல்லனி மற்றும் சம்பிக்கவின் விமர்சனம்

எனினும், சர்வதேச வியூக ஆய்வாளர் கலாநிதி பிரம்மா செல்லனி, இலங்கையின் தற்போதைய போக்கைக் கடுமையாக விமர்சித்துள்ளார்.

"இலங்கை 1907 ஹேக் உடன்படிக்கையைச் சட்டக் கேடயமாகப் பயன்படுத்தி இரானிய மாலுமிகளைத் தடுத்து வைத்துள்ளது. இது மறைமுகமாக அமெரிக்காவின் அழுத்தத்துக்குப் பணிந்த செயலே," என எக்ஸ் தளத்தில் விமர்சித்துள்ளார்.

மேலும், இலங்கையின் தற்போதைய நடவடிக்கைகள் 'வடிவத்தில் நடுநிலைமையாகத் தெரிந்தாலும், அதன் விளைவுகளில் ஒரு பக்கச்சார்பானவை என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

இரானின் தொடர்ச்சியான கோரிக்கைகளை நிராகரித்து, 200க்கும் மேற்பட்ட இரானிய மாலுமிகளை இலங்கை அரசு 'பாதுகாப்பு' என்ற பெயரில் தொடர்ந்து தடுத்து வைத்திருப்பது இதன் வெளிப்பாடாகும் என அவர் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.

"இலங்கை 'ஹேக் உடன்படிக்கையை' ஒரு சட்டக் கேடயமாகப் பயன்படுத்தி வருகிறது. இந்த விதியின் கீழ் ஒரு நடுநிலை நாடு போர் புரியும் தரப்பின் வீரர்களைத் தடுத்து வைக்க முடியும் என்றாலும், இலங்கையின் இந்த முடிவு போர் காலத்தில் இரானுக்குப் பயிற்சி பெற்ற வீரர்கள் கிடைப்பதைத் தடுப்பதாக அமைகிறது" என்ற வாதத்தையும் அவர் முன் வைக்கிறார்.

மேலும், இடதுசாரி சார்புடைய ஜனாதிபதியின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தாலும், கடும் பொருளாதார நெருக்கடியில் உள்ள இலங்கை அமெரிக்காவின் அழுத்தங்களுக்குப் பணிந்துவிட்டதாகச் செல்லனி குறிப்பிடுவதுடன், மாலுமிகளை விடுவிக்க வேண்டாம் என அமெரிக்கா விடுத்த வேண்டுகோளுக்கு இலங்கை இணங்கியுள்ளதாக கூறுகிறார்.

அதேபோல் அரசியல் ஆய்வாளர் சம்பிக்க ரணவக்க, "டாலருக்கும் தேயிலைக்கும் இடையிலான இந்தப் போராட்டத்தில் இலங்கை கத்தியின் மேல் நடக்கிறது. எதிர்காலத்தில் மோதல் தீவிரமடைந்தால் இந்த 'நடுநிலை' தப்புமா?" எனக் கேள்வியை எழுப்பியுள்ளார்.

பட மூலாதாரம்,Supplied

படக்குறிப்பு,இரானியக் கப்பலான ஐஆர்ஐஎஸ் புஷெரில் இருந்த 204 பேர் கொழும்பு துறைமுகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டுள்ளதாக இலங்கை கடற்படை தெரிவித்திருந்தது.

'மனிதாபிமானத்துடன் பராமரிக்கிறோம்'

சர்வதேச மற்றும் தேசிய ரீதியில் நிபுணர்களின் விமர்சனங்கள் இவ்வாறு இருக்கையில் அரசாங்கத் தரப்பு அதிகாரிகள் வேறு வாதங்களை முன்வைக்கின்றனர்.

"ஒரு சிறிய நாடான இலங்கை, தனது துறைமுகத்தில் ஒரு போர்க் கப்பலை அனுமதிக்கும்போது அதன் 'பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தலை' கணக்கிட வேண்டியுள்ளது" என பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர் எயார் வைஸ் மார்ஷல் (ஓய்வு) சம்பத் துயகொந்தா பிபிசி தமிழுக்கு தெரிவித்தார்.

"நாங்கள் மாலுமிகளைச் சிறை வைக்கவில்லை, மனிதாபிமானத்துடன் பராமரிக்கிறோம். சர்வதேச சட்டங்களின்படி அவர்களை உடனடியாகப் போர்க்களத்திற்கு அனுப்ப முடியாது. இது சட்டத்தை மதிப்பதே தவிர அமெரிக்காவுக்குப் பயந்த செயலல்ல," என அவர் கூறினார்

"சர்வதேச சட்டங்களின்படி, போரில் ஈடுபட்டுள்ள ஒரு தரப்புக்கு வசதிகளை வழங்குவது மற்றொரு தரப்புக்கு எதிராகப் போரில் நேரடியாகப் பங்கேற்பதற்குச் சமம்," எனச் சுட்டிக்காட்டிய அவர், தற்போது திருகோணமலையில் உள்ள 'ஐஆர்ஐஎஸ் புஷேர்' (IRIS Bushehr) கப்பல் மற்றும் அதிலுள்ள 206 இரானிய மாலுமிகள் சர்வதேச விதிமுறைகளுக்கு அமைவாக இலங்கையின் நேரடிக் கண்காணிப்பில் மனிதாபிமானத்துடன் பராமரிக்கப்பட்டு வருவதாக கூறினார்.

பட மூலாதாரம்,AP

படக்குறிப்பு,ஐஆர்ஐஎஸ் தேனா கப்பல் (கோப்புப் படம்)

பொருளாதார இருமுனைப் போட்டி

இலங்கை - இரான் இடையிலான 200 மில்லியன் டாலர் 'தேயிலை - எண்ணெய்' பண்டமாற்று ஒப்பந்தம் மற்றும் 120 மெகாவாட் மின்சாரம் வழங்கும் 'உமா ஓயா' திட்டம் ஆகியவை இலங்கைக்கு இரான் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதைக் காட்டுகின்றன.

அதேநேரம், 2.9 பில்லியன் டாலர் ஐ.எம்.எப் கடன் மற்றும் 28% ஏற்றுமதிச் சந்தையை அமெரிக்கா வைத்துள்ளதால், அமெரிக்காவின் முக்கியத்துவத்தையும் அரசாங்கம் உணர்ந்துள்ளது.

இரானுடன் உறவு எப்படிப்பட்டது?

இலங்கைக்கும் இரானுக்கும் இடையிலான உறவு வெறும் வர்த்தக உறவல்ல, அது ஒரு மூலோபாயப் பிணைப்பாகும்.

குறிப்பாக 2021 இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட 'தேயிலை - எண்ணெய்' பண்டமாற்று ஒப்பந்தத்தின் (Tea-for-Oil Barter) கீழ், இலங்கை சுமார் 200 மில்லியன் டாலர் பெறுமதியான தேயிலையை இரானுக்கு ஏற்றுமதி செய்து கடன் தொகையில் பெரும்பகுதியை செலுத்தியுள்ளது என, இலங்கை மத்திய வங்கி மற்றும் தேயிலை ஏற்றுமதியாளர்கள் சங்கம் சுட்டிக்காட்டுகின்றது.

மேலும், இரானின் உதவியுடன் அமைக்கப்பட்ட 'உமா ஓயா' பல்நோக்குத் திட்டம் இலங்கையின் மின்சாரத் தேவையில் 120 மெகாவொட் பங்களிப்பை வழங்குகிறது.

தற்போதைய யுத்தத்தினால் இரான் உடனான வர்த்தகம் மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிகள் பாதிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளதாக நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். அவ்வாறான சூழ்நிலை உருவாகும் பட்சத்தில் இலங்கையின் உட்கட்டமைப்பில் பெரும் தாக்கத்தை செலுத்தும்.

இலங்கை - அமெரிக்க உறவு: பொருளாதார மீட்சியின் முதுகெலும்பு

அமெரிக்காவுடனான உறவு இலங்கையின் பொருளாதாரத் தன்னாதிக்கத்தைத் தீர்மானிக்கும் காரணியாக உள்ளது. இலங்கையின் 2.9 பில்லியன் டாலர் சர்வதேச நாணய நிதியக் கடன் திட்டத்தை உறுதிப்படுத்துவதில் அமெரிக்கத் திறைசேரி முக்கிய பங்காற்றியுள்ளது.

அத்துடன் இலங்கையின் மொத்த ஏற்றுமதியில் சுமார் 25-28 சதவிகிதம் அமெரிக்காவுக்கே செல்கிறது. அத்துடன் 'பாதுகாப்பு மீளாய்வு 2030' திட்டத்தின் கீழ் அமெரிக்கா வழங்கும் உளவுத்துறை தகவல்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு உதவிகள் இலங்கைக்கு மிக அவசியமானவையாகும்.

மனிதாபிமானமா அல்லது மறைமுக அரசியலா?

இரானியத் தூதுவர் குறிப்பிடும் அந்த 'அழைப்பு' மற்றும் இசைக் கலைஞர்களின் மரணம் மனிதாபிமான ரீதியில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. எனினும் ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க தலைமையிலான அரசாங்கம், அமெரிக்காவின் ஏவுகணைகளுக்கும் இரானின் மனிதாபிமானக் கோரிக்கைக்கும் இடையில் ஒரு 'நடுநிலை' அரணை எழுப்ப முயல்கிறது.

இலங்கை எடுக்கும் அடுத்தகட்ட நகர்வு, ஆசியப் பிராந்தியத்தில் அதன் மதிப்பையும் எதிர்காலத்தையும் தீர்மானிக்கும்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/cvgkpg34lz8o

அமெரிக்காவின் போர் நிறுத்த திட்டத்தை இரான் நிராகரிப்பது ஏன்?

பட மூலாதாரம்,Getty Images

கட்டுரை தகவல்

• பாலின் கோலா

• ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 4 நிமிடங்கள்

போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதற்கான அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் 15 அம்சத் திட்டத்தை இரான் நிராகரித்துள்ளது என அந்நாட்டின் அரசு தொலைக்காட்சியான பிரஸ் டிவி தெரிவித்துள்ளது.

பெயர் குறிப்பிடாத ஒரு "மூத்த அரசியல்-பாதுகாப்பு அதிகாரி" ஒருவரை மேற்கோள் காட்டி, சேதங்களுக்கு இழப்பீடு வழங்குவது உட்பட மோதலை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான இரானின் ஐந்து நிபந்தனைகளை அந்த ஊடகம் வெளியிட்டுள்ளது.

பிப்ரவரி 28 அன்று அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலின் வான்வழித் தாக்குதல்களுடன் இந்தப் போர் தொடங்கியது. அதன் பிறகு வளைகுடாவில் உள்ள அமெரிக்க நட்பு நாடுகளைக் குறிவைத்து இரான் தனது தாக்குதலை விரிவுபடுத்தியது.

செவ்வாய்க்கிழமையன்று (மார்ச் 24) பேசிய டிரம்ப், பேச்சுவார்த்தைக்காக இரான் "ஏங்குவதாகவும்", இரானிய பேச்சுவார்த்தையாளர்கள் அமெரிக்காவிற்கு ஒரு "மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க பரிசை" வழங்கியுள்ளதாகவும் கூறினார்.

அந்த "பரிசு" எண்ணெய், எரிவாயு மற்றும் ஹோர்மூஸ் நீரிணை தொடர்பானது என்று அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப் கூறினார். ஆனால் அவர் மேலதிக விவரங்களை வழங்கவில்லை.

ஆனால் இரானிய நாடாளுமன்ற சபாநாயகர் பேச்சுவார்த்தை குறித்த எந்தவொரு கருத்தையும் முற்றிலும் நிராகரித்துள்ளார்.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

படக்குறிப்பு,இரானிய அரசு நடத்தும் பிரஸ் டிவி தகவலின்படி, போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் 15 அம்சத் திட்டத்தை இரான் நிராகரித்துள்ளது.

டிரம்பின் திட்டத்தில் என்னென்ன அடங்கியுள்ளன?

இஸ்ரேலின் சேனல் 12 செய்திகளின்படி, போர் முடிவுக்கு வர இரான் பல கோரிக்கைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

அமெரிக்க அதிகாரிகள் இந்தப் போரைத் தொடங்கியதற்குக் கூறிய முக்கியக் காரணங்களையே இந்தக் கோரிக்கைகள் மையமாகக் கொண்டுள்ளன.

அதாவது இரான் அணு ஆயுதங்களைத் தயாரிப்பதைத் தடுப்பது. இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்கு இதுவரை ஆதாரங்கள் இல்லை, அதேபோல் இரானும் இதனை தொடர்ந்து நிராகரித்து வந்துள்ளது.

மேலும், அதன் ஏவுகணைத் திட்டத்தினால் ஏற்படும் அச்சுறுத்தலை அகற்றுவது போன்றவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

இந்த முன்மொழிவுகள், இரான் "ஒருபோதும் அணு ஆயுதங்களைத் தயாரிக்க மாட்டோம் என்று உறுதியளிக்க வேண்டும்", அணுசக்தி நிலையங்களை அகற்றுவதாக உறுதியளிக்க வேண்டும் மற்றும் தன்னிடம் உள்ள செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியத்தை சர்வதேச அணுசக்தி முகமையிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று கோருகின்றன.

இந்த முன்மொழிவுகளின்படி, இரான் தனது ஏவுகணைத் திட்டத்தின் வரம்பு மற்றும் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்த ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.

கூடுதலாக, லெபனானில் உள்ள ஹெஸ்பொலா, காஸாவில் உள்ள ஹமாஸ் மற்றும் ஏமனில் உள்ள ஹூத்திகள் போன்ற பிராந்திய ஆயுத குழுக்களுக்கு நிதி வழங்குவதை இரான் நிறுத்த வேண்டும்.

இரான் ஹோர்மூஸ் நீரிணையை மீண்டும் திறக்க வேண்டும் என்பதும் முன்மொழிவில் உள்ளது.

உலகின் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு விநியோகத்தில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு இந்த நீரிணையின் வழியாக செல்கிறது. இந்த நீரிணை மூடப்பட்டதால், எண்ணெய் விலைகள் கடுமையாக உயர்ந்துள்ளன. மேலும் உலகப் பொருளாதாரத்தில் மந்தநிலை ஏற்படும் என்ற அச்சமும் ஏற்பட்டுள்ளது.

மேலும், இரான் மீதான அனைத்து சர்வதேசத் தடைகளும் நீக்கப்படும் என்றும் அமெரிக்காவின் இந்த திட்டம் கூறுகிறது.

பல அணுசக்தி நிலையங்கள் மற்றும் ராணுவத் தளங்கள் மீது இஸ்ரேல் மற்றும் அமெரிக்கா குண்டுவீச்சு நடத்தியதைத் தொடர்ந்து, இரான் தனது அணுசக்தி நிலையங்களின் ஆய்வுகளை நிறுத்தியதால், கடந்த நவம்பரில் மீண்டும் முழுமையான தடைகள் விதிக்கப்பட்டன.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

இரானின் நிபந்தனைகள் என்ன கூறுகின்றன?

பிரஸ் டிவி தகவலின்படி, போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவர இரான் ஐந்து நிபந்தனைகளைப் பட்டியலிட்டுள்ளது.

அதில் "எதிரியின் போர் மற்றும் படுகொலைகளை" முற்றிலும் நிறுத்துவதும் அடங்கும்.

இஸ்ரேலியப் பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகு மற்றும் அவரது அதிகாரிகள் "ஆக்டோபஸின் தலையைத் துண்டிப்பதே" தங்களின் நோக்கம் என்று அடிக்கடி கூறி வந்துள்ளனர்.

போரின் முதல் நாளில் தெஹ்ரான் மீது இஸ்ரேல் நடத்திய மிகப்பெரிய வான்வழித் தாக்குதலில் அதி உயர் தலைவர் ஆயதுல்லா அலி காமனெயி கொல்லப்பட்டதில் இருந்து, பல உயர்நிலை இரானிய அதிகாரிகள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.

இரானின் மற்ற நிபந்தனைகளில், "இஸ்லாமிய குடியரசின் மீது மீண்டும் போர் திணிக்கப்படாது என்பதை உறுதி செய்வதற்கான உறுதியான வழிமுறைகள்" என்பதும் அடங்கும்.

போர்ச் சேதங்களுக்கான இழப்பீடுகளையும், ஹோர்மூஸ் நீரிணையைத் தனது முழுமையான கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் உரிமையையும் இரான் கோருகிறது.

முக்கியமாக, பிராந்தியத்தில் உள்ள இரானின் கூட்டாளிகள் மீதான தாக்குதல்களை இஸ்ரேல் நிறுத்த வேண்டும் என்று இரான் விரும்புகிறது.

ஹெஸ்பொலாவிற்கு எதிரான தனது தாக்குதல்களை இஸ்ரேல் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது.

போர் தொடங்குவதற்கு சற்று முன்பு பிப்ரவரி மாதம் ஜெனீவாவில் நடந்த பேச்சுவார்த்தையின் போது இரான் முன்வைத்த கோரிக்கைகளுடன் இவை கூடுதலாகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன என்று பெயர் குறிப்பிடப்படாத ஓர் அதிகாரி கூறியதாக பிரஸ் டிவி தெரிவித்துள்ளது.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

போரின் முடிவு தென்படுகிறதா?

இறுதியில் பேச்சுவார்த்தைகள் நடந்தால், டிரம்பின் தூதர்களான ஸ்டீவ் விட்காஃப் மற்றும் ஜாரெட் குஷ்னர் (டிரம்பின் மருமகன்) ஆகியோர் தலைமை தாங்குவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

அமெரிக்காவின் இந்த அமைதி முன்மொழிவுகள், காஸாவில் இஸ்ரேலுக்கும் ஹமாஸுக்கும் இடையே இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நடந்த மோதலை முடிவுக்குக் கொண்டுவர இந்தத் தூதர்கள் பின்பற்றிய மாதிரியைப் போலவே இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

அதே நடைமுறை இங்கும் பின்பற்றப்பட வேண்டுமானால், அமெரிக்கா முன்மொழிந்துள்ள திட்டத்தின் அம்சங்களை பேச்சுவார்த்தையாளர்கள் இறுதி செய்வதற்கு ஏதுவாக போர்நிறுத்தம் அறிவிக்கப்பட வேண்டும்.

இந்த நிலையில் இரான் மீதான தங்கள் தாக்குதல்களை நிறுத்துவதில் இஸ்ரேலியத் தலைவர்கள் அதிக மகிழ்ச்சியடைய மாட்டார்கள் என்று இஸ்ரேலின் சேனல் 12 தெரிவித்துள்ளது.

காஸா பேச்சுவார்த்தைகளின் போது போர் நிறுத்தம் குறித்து நெதன்யாகு இதேபோன்ற தயக்கங்களைக் கொண்டிருந்தார்.

இரான் டிரம்பின் நிபந்தனைகளுக்கு ஒப்புக்கொள்ள வாய்ப்பில்லை என்று இஸ்ரேலின் பொருளாதார அமைச்சர் நிர் பர்கட் பிபிசியிடம் தெரிவித்தார்.

"இந்த சுற்றின் முடிவில், ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டாலும் சரி, ஏற்படாவிட்டாலும் சரி, நாங்கள் எங்கள் இலக்குகளை அடைவோம் என்று நான் நம்புகிறேன்" என்று பர்கட் கூறினார்.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

இரான் தரப்பில் யார் இதில் ஈடுபடுவார்கள் என்பது குறித்துத் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.

அமெரிக்காவுடன் யார் பேசுகிறார்கள் என்பதை டிரம்ப் கூறவில்லை.

"நாங்கள் சரியான நபர்களுடன் பேசி வருகிறோம்" என்று மட்டுமே அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பிப்ரவரி 28 அன்று தனது தந்தை கொல்லப்பட்ட அதே தாக்குதலில் காயமடைந்த பிறகு இதுவரை வெளியே காணப்படாத இரானின் புதிய அதி உயர் தலைவர் மொஜ்தபா காமனெயி இதில் இடம்பெறவில்லை என்று நம்பப்படுகிறது.

சமீபத்திய தாக்குதல்கள் தொடங்கியதிலிருந்து இரானின் வெளியுறவு அமைச்சர் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருவது போல, தற்போதைய இரானிய தலைமை அமெரிக்காவுடன் எந்தவொரு பேச்சுவார்த்தையிலும் ஈடுபடுவது குறித்து எச்சரிக்கையாக உள்ளது.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

ஏனென்றால், புதிய அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தை எட்டுவதற்கு இரு தரப்பிலும் பேச்சுவார்த்தைகள் நடந்து கொண்டிருந்த வேளையில்தான் இந்தத் தாக்குதல்கள் நிகழ்ந்தன. அந்தப் பேச்சுவார்த்தையில் சில முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டதாகவும் கூறப்பட்டது.

ஆயிரக்கணக்கான அமெரிக்கப் படைகள் இரானை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கும் வேளையில் அமைதிக்கான இந்த முன்மொழிவுகள் வந்துள்ளன.

அவர்களின் நோக்கம் என்னவென்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை, ஆனால் அவர்கள் ஹோர்மூஸ் நீரிணையைத் திறப்பதற்கோ அல்லது இரானின் சில பகுதிகளைக் கைப்பற்றுவதற்கோ பயன்படுத்தப்படலாம் என்று செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

பிபிசி தமிழின் 'பிரச்னைகளைப் பேசுவோம்'

உங்களுக்கோ அல்லது உங்களுக்குத் தெரிந்த பெண்களுக்கோ பாதுகாப்பு தொடர்பாக எங்கள் செய்தியாளர்களுடன் பகிர விரும்பும் தனிப்பட்ட அனுபவம் ஏதேனும் உள்ளதா?

கடந்த 5 ஆண்டுகளில் பெண்கள் பாதுகாப்பு தொடர்பான நிலைமை மேம்பட்டிருக்கிறதா, மோசமடைந்திருக்கிறதா?

இது தொடர்பாக உங்கள் கருத்துகள் மற்றும் அனுபவங்களை பிபிசியுடன் பகிருங்கள்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/czexne0p5jno

ஈரான் - வெட்ட வெட்ட தழைத்தல் !

பா. ரவீந்திரன்

sudumanal

அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் கனவு கண்டதைப்போல ஈரான் அரசாங்கத்தை விரைவாக கவிழ்த்து தமக்கு சார்பான அடிவருடி -ஷா இன் புத்திரனான- றேசா பாலவியை ஆட்சிக்குக் கொண்டுவர முடியவில்லை. தலைவர்களைக் கொல்வதன் மூலம் அல்லது உள்நாட்டு மக்களின் அரசுக்கு எதிரான நியாயமான போராட்டங்களினுள் புகுந்து மடைமாற்றி அல்லது அதை செயற்கையாக உருவாக்கி ஆட்சியைக் கவிழ்த்த அமெரிக்க நரித்தன வரலாறு ஈரானிடம் வந்து முட்டி மோதி நிற்கிறது. அதற்கான காரணங்களில் மிக முக்கியமானது, ஈரானின் பாதுகாப்புக் கட்டமைப்புத்தான். உச்சத் தலைவரை மட்டுமல்ல இராணுவத் தளபதிகள் ஆலோசகர்கள் என சுமார் 50 பேருக்கு மேல் இதுவரை அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் கொலைசெய்தபோதும் ஈரான் அரசை சரிக்க முடியவில்லை.

1979 ஈரானியப் புரட்சியின் பின் கட்டமைக்கப்பட்ட அரசாட்சி வடிவமே ஈரானின் அரசியல் அமைப்பாக இருக்கிறது. உச்சத் தலைவர் என ஒருவர் இருக்கிறபோதும், அவர் ஒருவரே அந்த இடத்துக்கான தகுதி படைத்தவர் அல்ல. அவர் வீழ்ந்தால் தாமதமின்றி அந்த இடத்தை நிரப்பக்கூடிய வகையில் “வல்லுனர் சபை” என்ற கட்டமைப்பு உள்ளது. அதிலிருந்து ஒருவர் தெரிவுசெய்யப்பட்டு தாமதமின்றி பதவியேற்பார். 86 மதத் தலைவர்களைக் கொண்ட சபை அது. இச் சபை உச்சத் தலைவரை நியமிக்கும் அதிகாரம் மட்டுமல்ல, அவரை நீக்கக் கூடிய அதிகாரமும் கொண்டதாகும். இந்த 86 பேரையும் 8 வருடத்துக்கு ஒருமுறை மக்கள் தெரிவுசெய்வர். இதைவிட பாதுகாப்புச் சபை, நிபுணர் சபை, பாராளுமன்றம், ஜனாதிபதி என எல்லாமும் சேர்ந்த ஒரு வலைக் கட்டமைப்பு கொண்டது ஈரானிய அரசு முறைமை.

பாதுகாப்புப் படை கட்டமைப்பைப் பொறுத்தவரை 1979 ஈரானியப் புரட்சியின்பின் உச்சத் தலைவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்; ஐ.ஆர்.ஜி.சி மற்றும் பாராளுமன்றம் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தும் அரச இராணுவம் (ஆர்ற்ரெஷ்) என இரு பெரும் பிரிவுகள் தோன்றின. மையப்படுத்தப்பட்ட முறையில் இந்த இராணுவ பிரிவுகள் இயங்கின. அரச இராணுவமும் ஐஆர்ஜசியும் தத்தமக்கான காலாட் படை, வான்படை, கப்பற்படை, உளவுப்படை, சேவைப் பிரிவு, தொழில்நுட்பப் பிரிவு என்பவற்றைக் கொண்டன. 2003 இல் ஈராக் இன் தலைவர் சதாம் வீழ்த்தப்பட்டவுடன் அந்த நாடும் வீழ்ந்தது. இதிலிருந்து பாடம் கற்றுக் கொண்டனர், ஐ.ஆர்.ஜி.சி ராணுவத் தலைவர்கள்!. தலைவர் கொல்லப்படுகிறபோது, மையப்படுத்தப்பட்ட இராணுவக் கட்டமைப்பும் வீழ்ந்து போய்விடும்; என்பதை கண்டுபிடித்தனர். 2005 இல் ஜெனரல் மொகமட் ஜபாரி அவர்கள் இராணுவக் கட்டமைப்பில் “மொசைக்” என்ற புதிய முறையை அறிமுகப்படுத்தினார். அது உச்சத் தலைவரால் ஏற்றுக்கொள்ளப் பட்டது. அதன்படி ஈரானின் 31 மாகாணங்களையும் கவனத்தில் எடுத்து இராணுவக் கட்டமைப்பு 31 பிரிவுகளாக கட்டமைக்கப்பட்டது.

ஒவ்வொரு பிரிவும் தனியாக போரிடக் கூடிய வலுவடன் உருவாக்கப்பட்டது. ஒவ்வொன்றும் தமக்கான தலைமையகத்தையும், ஆயுத இருப்பையும், உளவு வலையமைப்பையும் கொண்டனவாக இருந்தன. தமக்கான ஏவுகணை பிரிவுகளையும் இருப்பையும் கொண்டுள்ளன.

தெஹ்ரானில் மத்தியப்படுத்தப்பட்டகட்டளைத் தலைமையகத்திலிருந்து போர்க் காலங்களில் தகவலை பெற முடியாத சந்தர்ப்பங்களில் அல்லது அது தாக்கப்பட்டு செயலிழந்திருக்கும் பட்சத்தில் இந்த 31 பிரிவுகளும் தனித்தனியாக சுயமாக முடிவெடுத்து இயங்கக் கூடிய வகையில் உருவாக்கப்பட்டது. அதற்கான முன் அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டுமிருக்கிறது. தெஹ்ரானிலிருந்து எந்த அறிவிப்பும் தேவையில்லை. உச்சபட்ச தலைவரிடமிருந்தும் எந்த கட்டளையும் தேவையில்லை. “எவராவது நிறுத்தும்படி சொல்வது வரை நிறுத்தாதே” என்பது அதன் தாரக மந்திரமாக இருக்கிறது. அதாவது நிறுத்தும் சுவிச் அந்த இராணுவ இயந்திரத்துக்கு இருக்காது. இன்னொரு வகையில் சொன்னால், தமது இருத்தலுக்காக இயக்குபவர் இல்லாமலே இயங்குகிற வல்லமை கொண்ட இராணுவ இயந்திரமாகும். இயக்குபவர் இல்லாமல் போகலாம். ஆனால் இயந்திரம் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும்.

அதனால்தான் ஈரான் இராணுவத்தை குண்டுகளாலோ அல்லது அதன் தலைவர்களைக் கொல்வதாலோ எவராலும் நிறுத்த முடியாது. ஏன், ஈரான் விரும்பினால் கூட இந்த இயந்திரத்தை நிறுத்த முடியாது என்கின்றனர், இராணுவ வல்லுநர்கள். தற்போதைய போர் ஈரான் வெற்றி பெறுவதற்கான போராட்டம் அல்ல. ஈரான் ஒருபோதும் வீழ்ந்துவிடக் கூடாது என்ற போராட்டம். அதாவது இருத்தலுக்கான போராட்டம்.

இராணுவ கட்டமைப்பு ஆர்ற்ரெஷ், ஐ.ஆர்.ஜி.சி என இரு அடுக்குகளைக் கொண்டது என பார்த்தோம். ஆர்ற்ரெஷ் ஆனது மரபார்ந்த இராணுக் கட்டமைப்பு. அது ஒரு நாட்டுக்கான இராணுவக் கட்டமைப்பு ஆகும். மற்றது இஸ்லாமிய புரட்சிக் காவற்படை ஐ.ஆர்.ஜி.சி. இது உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பையும் இஸ்லாமியக் குடியரசு அரசியல் கட்டமைப்பின்; இராணுவப் பாதுகாப்பாகவும் இருக்கும். வெளியிலிருந்து வரும் தாக்குதலை அதாவது போரை மரபு இராணுவத்துடன் சமாந்தரமாக நடத்துபவர்களாகவும் இருப்பர்.

மரபு இராணுவத்துக்கும் ஐ.ஆர்.ஜி.சி க்கும் தனித்தனியான கட்டளைத் தலைமையகம் இருக்கிறது. இரண்டுக்கும் இடையில் தொடர்பும் இருக்கிறது. தொடர்புபட்ட நடவடிக்கைகளும் இருக்கின்றன. இரண்டு பிரிவுகளிலும் மொத்தமாக 610’000 நிரந்தர படை வீரர்கள் இருக்கிறார்கள்.350’000 றிசேவ் படை வீரர்கள் இருக்கிறார்கள். 93 மில்லியன் மக்களைக் கொண்ட ஈரானின் நிலப்பரப்பு மிகப் பெரியது. மலையையும் பாலைவனத்தையும் சமதரையையும் கொண்ட இந் நிலத்தை தரைவழியாக அமெரிக்கா ஆக்கிரமிப்பது எந்தளவு சாத்தியம் என தெரியாது. அது நடந்தால் ஆக்கிரமிப்பு இராணுவம் இலகுவில் மீள முடியாத சேற்றுள் காலத்தைப் புதைப்பதாக முடியும்.

மரபு இராணுவக் கட்டமைப்பைக் கொண்ட ஆப்கானிஸ்தானையே வெற்றி கொள்ள முடியாமல் தோற்றுப்போனது அமெரிக்கா. ஈரானின் வித்தியாசமான இராணுவ மூலோபாயக் கட்டமைப்பை முன்வைத்தும், ஏவுகணைத் தொழில்நுட்பத்தை முதன்மையிலும் வைத்தும் ஓர் அசமச்சீர்ப் போர் முறையில் தனது இருத்தலுக்கான போராட்டத்தை ஈரான் நடத்துகிறது. பலவீனமான கடற்படையைக் கொண்டிருந்தாலும் மினி நீர்மூழ்கிக் கப்பலையும் கடற் கண்ணிவெடிகளையும் கொண்ட இன்னொரு அசமச்சீர் கடற் போர்முறையை கொண்டு போராட அதனால் முடியும். அதேபோலவே பலவீனமான வான்படையைக் கொண்டிருந்தாலும் வான்பரப்பை ஏவுகணைகளால் முடிந்தளவு ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கவும் செய்கிறது.

1979 இலிருந்து பொருளாதாரத் தடையை அந்த நாடு எதிர்கொண்டு வருகிறபோதும் அங்கு வேலைவாய்ப்பின்மை 7.2 வீதம் மட்டுமே உள்ளது. படிப்பறிவைப் பொறுத்தவரை வயதானவர்களினது 89 வீதமும் இளஞ்சந்ததியினது 99 வீதமுமாக உள்ளது. பல்கலைக் கழகத்தில் கல்வி கற்போரில் பெண்கள் 60-70 வீதமானோர் என்கிறது புள்ளிவிபரம். எண்ணற்ற விஞ்ஞானிகளை அது உருவாக்குகிறது. எல்லா தடைகளுக்கூடாகவும் தொடரும் அவர்களது இருத்தலுக்கான போராட்டத்தில் இப்போ இன்னொரு போரை சந்தித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். அழிவுகள் மிகப் பயங்கரமானதாகவே இருக்கிறது. இந்தப் போரின் சூத்திரதாரிகள் மனிதவிரோதிகளான இஸ்ரேலும் அமெரிக்காவும்தான் என்பது உலகு அறியும். வெட்ட வெட்ட தழைக்கும் வலுவும் வளமும் கொண்டது ஈரான் என்பதை அமெரிக்க அதிகாரம் நம்ப மறுக்கலாம். ஆனால் இதுவும் கடந்து போகும் என்ற நிலையில் ஈரான் உறுதியோடு நிற்கிறது.

பாசிஸ்டுகள் பார்ப்பதற்கு விறைப்பானவர்கள் போல் தெரிந்தாலும், அவர்கள் கோமாளிகள் என்றார் சார்லி சப்ளின். எந்தளவு உண்மை என தெரியாது. ஆனால் முன்னுக்குப் பின் மாத்தி மாத்தி பேசுவதிலும், தனது மூளை அக் கணத்தில் எடுக்கும் முடிவுகள்தான் தன்னை வழிநடத்துவதாகவும் கூறும் டொனால்ட் ட்றம்ப் இன் நடவடிக்கைகளைப் பார்க்கும்போது சப்ளின் சொன்னது உண்மைதானோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது.

https://sudumanal.com/2026/03/22/7651/

சமஷ்டிமுறை தொடர்பான ஒரு நூற்றாண்டு விவாதமும் அதிகாரப்பகிர்வு அலகாக மாகாணங்கள் வந்த கதையும்

March 16, 2026

— வீரகத்தி தனபாலசிங்கம் — 

இந்த நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் நோர்வேயின் அனுசரணையுடன் இலங்கை அரசாங்கத்துக்கும் விடுதலை புலிகள் இயக்கத்துக்கும் இடையில் பல்வேறு நாடுகளில் நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தைகளில் அரசாங்கத் தூதுக் குழுவுக்கு தலைமை வகித்த பேராசிரியர் ஜீ. எல். பீரிஸ் அண்மையில் ‘இலங்கையின் சமாதான செயன்முறை; ஒரு உட்பக்க நோக்கு’ என்ற தலைப்பில் நூல் ஒன்றை வெளியிட்டிருந்தார். 

சமாதானச் செயன்முறையை அந்த நேரத்தில் அரசாங்கம் எந்தளவுக்கு நேர்மையுடன் முன்னெடுத்தது என்பதைப் பற்றி எங்களுக்கு தனியான அபிப்பிராயம் இருக்கிறது என்ற போதிலும், அரசாங்கத்தின் தலைமைப் பேச்சாளராக பேராசிரியர் பீரிஸ் பங்கேற்றவர் என்பதால் அவரது நூல் பரவலான கவனத்துக்கு உரியதாக இருக்கிறது. 

நூலின் முதல் அத்தியாயத்தின் முதற் பந்தியிலேயே அவர் இலங்கையில் அதிகாரங்களை பகிர்ந்துகொள்வது தொடர்பிலான யோசனையின்  தோற்றுவாய் குறித்து தெரிவித்த கருத்து இன்று சகல தமிழ்த் தேசியவாத அரசியல் கட்சிகளும் தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கு சமஷ்டி முறையின் அடிப்படையில் நிலையான தீர்வொன்று காணப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தி நிற்கும் பின்புலத்தில் சகல சமூகங்களைச் சேர்ந்த இளைய தலைமுறையினர் நிச்சயமாக அறிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒன்றாக இருக்கிறது. 

தனது நூலின் ஊடாக  ஆராயப்படும் அதிகாரப் பகிர்வு, அதிகாரப் பரவலாக்கம் மற்றும் சமஷ்டிமுறை என்ற  தொனிப்பொருட்கள் அவற்றின் தோற்றுவாயை இனத்துவத்துடன் தொடர்புடைய பிரச்சினைகளில் கொண்டிருக்கவில்லை என்று எழுதியிருக்கும் பேராசிரியர், இலங்கைக்கு பொருத்தமான ஒரு ஆட்சிமுறைக் கட்டமைப்பாக சமஷ்டிமுறை  என்பது முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு பின்புலத்திலேயே முன்மொழியப்பட்டது என்பதை நினைவூட்டுகிறார். 

தொடக்கத்தில் சமஷ்டி முறை யோசனை தமிழர்களின் அபிலாசைகளுடன் அல்ல, கண்டிச் சிங்களவர்களின் அபிலாசைகளுடனேயே தொடர்புபட்டதாக இருந்தது என்று அவர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

முன்னாள் பிரதமர் எஸ்.டபிள்யூ. ஆர்.டி. பண்டாரநாயக்க இலங்கையில் சமஷ்டி ஆட்சிமுறைக்காக குரலெழுப்பி இந்த வருடத்துடன் சரியாக ஒரு நூற்றாண்டு நிறைவடையும் நிலையில்  பேராசிரியர் இதைக் குறிப்பிட்டிருப்பது தற்செயலானதாக இருந்தாலும் கூட, அதில் ஒரு பொருத்தப்பாடு இருக்கிறது. 

 கனடாவில் வாழும் மூத்த இலங்கைப் பத்திரிகையாளரும் அரசியல் ஆய்வாளருமான டி.பி.எஸ். ஜெயராஜ் ‘100 வருடங்களுக்கு முன்னர் பண்டா ரநாயக்க விடுத்த சமஷ்டி ஆட்சி முறைக்கான அறைகூவல்’ என்ற தலைப்பில் அண்மையில் ஒரு கட்டுரையை ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்தார். 

தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள் சமஷ்டி ஆட்சிமுறைக்காக குரலெழுப்புவதற்கு நீண்டகாலத்துக்கு முன்னதாகவே 1920 களின் முற்பகுதியில் இளம் எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டி. பண்டாரநாயக்கவும் அந்த தசாப்தத்தின் பிற்பகுதியில் டொனமூர் ஆணைக்குழுவின் முன்னிலையில் கண்டிச் சிங்களப் பிரதிநிதிகளும் சமஷ்டி முறைக்காக குரல் கொடுத்தனர் என்றும் வடக்கு — கிழக்கு மாகாணம் ஒன்று உட்பட மூன்று மாகாணங்களுடனான சமஷ்டி இலங்கை யோசனையை கண்டிச் சிங்களவர்கள் முன்வைத்தனர் என்றும்  அரசியலமைப்புச் சட்ட  நிபுணரான கலாநிதி றொஹான் எதிரிசிங்க ‘சமஷ்டி முறை; மாயைகளும் யதார்த்தங்களும்’ என்ற தலைப்பில் எழுதிய கட்டுரையில் குறிப்பிட்டதை மேற்கோள் காட்டியே ஜெயராஜ் தனது கட்டுரையை தொடங்கினார்.

“அந்த யுகத்தின் அரசியல் தலைவர்கள் மத்தியில் தலைசிறந்த அறிவுஜீவியான பண்டாரநாயக்க  ஒரு வகையான சமஷ்டிமுறை மாத்திரமே இலங்கையின் ஆட்சிமுறைப் பிரச்சினைக்கு தீர்வாக இருக்கமுடியும் என்று முன்கூட்டியே 1926 ஆம் ஆண்டளவில் வாதாடினார். 

“கரையோரச் சிங்களவர்களுக்கும் மலைநாட்டுச் சிங்களவர்களுக்குமாக இரு அலகுகளையும் தமிழர்களுக்காக வடக்கு — கிழக்கில் ஒரு அலகையும் கொண்ட ஒரு சமஷ்டி ஏற்பாட்டை 1927 ஆம் ஆண்டில் கண்டிச் சிங்களவர்கள் முன்மொழிந்தனர்.

“சிங்களவர்களினால் முன்மொழியப்பட்டபோது சமஷ்டிமுறையை இலங்கைத் தமிழர்கள் நிராகரித்தார்கள்.  தங்களுக்கு கிடைத்த அந்த சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி இலங்கை தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள் வடக்கு — கிழக்கு தமிழர்களுக்காக சமஷ்டிமுறையை வழங்குமாறு பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களிடம் கோரிக்கையை முன்வைத்திருந்தால் அது ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கக்கூடிய சகல சாத்தியப்பாடுகளும் அன்று இருந்தன.

“பிரிட்டிஷார் ஆட்சி செய்த காலத்தில் இலங்கைத் தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள் சமஷ்டி முறையையோ அல்லது தனிநாட்டையோ கூட  கோரவில்லை. பதிலாக அந்தக் கோரிக்கைகளை தமிழ்த் தலைவர்கள் பிரிட்டிஷார் இலங்கையில் இருந்து வெளியேறிய பின்னர் மாத்திரமே முன்வைத்தனர்” என்று அவர் எழுதியிருந்தார்.

நூறு வருடங்களுக்கு முன்னர் ‘மோர்ணிங் லீடர்’ பத்திரிகைக்கு ஆறு கடிதங்களை எழுதிய பண்டாரநாயக்க இலங்கைக்கு சமஷ்டி ஆட்சிமுறையே பொருத்தமானது என்று தமிழர்களை நம்பவைப்பதற்கு ‘யாழ்ப்பாண விரிவுரையை’ நிகழ்த்த 1926 ஜூலை 26 ஆம் திகதி  யாழ்ப்பாணத்துக்குச் சென்றார். அன்றைய தினம் ‘எமது அரசியல் பிரச்சினைகளுக்கு ஒரே தீர்வு சமஷ்டி முறையே’ என்ற தலைப்பில் உரையாற்றிய அவர் இனவேறுபாடுகளைக் கையாளுவதற்கும் பிராந்திய சுயாட்சியே சீரான வழி என்று வாதிட்டார்.

 சமஷ்டி முறைக்காக குரல்கொடுக்க தன்னுடன் இணைந்து கொள்ளுமாறு அவர் விடுத்த வேண்டுகோளை தமிழர்கள் நிராகரித்தார்கள். யாழ்ப்பாண மாணவர்  காங்கிரஸ் (பிறகு அது யாழ்ப்பாண இளைஞர் காங்கிரஸாக பெயர் மாற்றம் பெற்றது) சமஷ்டிமுறை யோசனையை எதிர்த்தது. 

ஒக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் பிரகாசமான கல்வியைப் பெற்றதன் பின்னர் 1925 ஆம் ஆண்டில் நாடுதிரும்பிய பண்டாரநாயக்க இலங்கை தேசிய காங்கிரஸின் உறுப்பினராக இருந்த அதேவேளை, அரசியல் சுயாட்சி இலக்கை அடைவதற்காக முற்போக்கு தேசியக் கட்சியை ஆரம்பித்தார். அந்த கட்சியின் யாப்பு பண்டாரநாயக்கவின் மனதில் இருந்த சமஷ்டி ஆட்சிமுறை பற்றிய திட்டவரைவு ஒன்றை உள்ளடக்கியதாக இருந்தது.

கரையோரச் சிங்களவர்களையும் மலைநாட்டுச் சிங்களவரையும் தமிழர்களையும் நாட்டின் பிரதான குழுக்களாகக் குறிப்பிட்ட அந்த யாப்பு ஒவ்வொன்றும் முற்றுமுழுதான சுயாட்சியைக் கொண்ட ஒன்பது மாகாணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது.

பண்டாரநாயக்கவின் யோசனையை அவரின் நெருங்கிய நண்பரான கல்விமான் ஜேம்ஸ் ரி. இரத்தினத்தை தவிர,  முற்போக்கு தேசிய கட்சியின் சகல உறுப்பினர்களும் ஆதரித்தனர். சமஷ்டிமுறை தொடர்பிலான யோசனை அந்த காலகட்டத்தில் இனவாத உணர்வுகளையோ அல்லது சிங்களவர்களிடமிருந்து எதிர்ப்பையோ கிளப்பவில்லை. அந்த யோசனைக்கு கடுமையான எதிர்ப்பு ஒரு சிங்களவரிடமிருந்து அல்ல, தமிழரிடமிருந்தே வந்தது என்று ஜெயராஜ் எழுதினார்.

இது இவ்வாறிருக்க, காலனித்துவ ஆட்சிக் காலத்தில் இலங்கையில் பிரபல்யமான பிரிட்டிஷ் சிவில்சேவை அதிகாரியாக இருந்த லெனார்ட் வூல்வ் 1930 களின் பிற்பகுதியில் இலங்கைக்கு சுவிட்சர்லாந்தின் கன்ரோன் முறையே அதிபொருத்தமானது என்ற கருத்தை முன்வைத்தார் என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது. 

1938 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்துக்கு அனுப்பிய அறிக்கை ஒன்றில் லெனார்ட் வூல்வ் கரையோரச் சிங்கள மாகாணம், கண்டியச் சிங்கள மாகாணம், தமிழ் வடக்கு மாகாணம், தமிழ் கிழக்கு மாகாணம் என்று நான்கு கன்ரோன்களையும் மலைநாட்டில்  இந்திய வம்சாவளி தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் தேயிலைத் தோட்டப்பகுதிகளை உள்ளடக்கி ஐந்தாவது கன்ரோன் ஒன்றையும் உருவாக்கலாம் என்று யோசனையை முன்வைத்தார். 

மலையகத் தமிழ்த் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் தேசிய நலன்களைப் பேணுவதற்காக அவர்களுக்கென்று தனியொரு கன்ரோனை  பரிந்துரைத்த ஒருவர் என்றால் நாமறிந்தவரை அது லெனார்ட் வூல்வ் மாத்திரமேயாவார்.

கன்ரோன் முறையை அறிமுகப்படுத்தக்கூடிய அளவுக்கு இலங்கை பெரிய நாடு அல்ல என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படும் என்பதை முன்கூட்டியே உணர்ந்த அவர் இலங்கையின் பரப்பளவு சுவிட்சர்லாந்தின் பரப்பளவை விடவும் 10 ஆயிரம் சதுரமைல்கள் அதிகம் என்று சுட்டிக் காட்டியதுடன் இனத்துவ அடிப்படையிலான சனத்தொகையைப் பொறுத்தவரை சுவிட்சர்லாந்தில் ஜேர்மன் மொழி பேசுபவர்களை இலங்கையில் சிங்களவர்களுடனும் பிரெஞ்சு மொழி பேசுபவர்களை தமிழர்களுடனும் இத்தாலி மொழி பேசுபவர்களை முஸ்லிம்களுடனும் ஒப்பிட்டார். 

 இவை ஒரு காலனித்துவ நிருவாகியாக இருந்த முற்போக்குவாதியான ஆங்கிலேயர் ஒருவர் ஏழு ஆண்டுகள் இலங்கையில் வாழ்ந்து அதன் மக்களை நெருக்கமாக அறிந்து  பெற்றுக்கொண்ட அனுபவங்களின் விளைவாக முன்வைத்த யோசனைகளாகும்.

பண்டாரநாயக்கவுடன் சேர்ந்து அன்றைய தமிழ்த் தலைவர்கள் சமஷ்டிமுறைக்காக குரல்கொடுத்துப் போராடியிருந்தால் இலங்கையின் அரசியல் வரலாறு நிச்சயமாக வேறுபட்டதாக இருந்திருக்கும். 

1931 ஆம் ஆண்டில் டொனமூர் அரசியலமைப்பின் மூலமாக சர்வஜன வாக்குரிமையும் பிராந்திய அடிப்படையிலான பிரதிநிதித்துவமும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதை தொடர்ந்து பண்டாரநாயக்கவின் அரசியல் நோக்கில் மாற்றம் ஏற்பட்டது. இதற்கு பின்னரான அரசியல் நிகழ்வுப் போக்குகளை அடுத்தவாரம் பார்ப்போம்.(தொடரும்)

https://arangamnews.com/?p=12739

மாகாண சபை தேர்தல் நடக்கும்

சர்ச்சைக்குரிய விடயமாக மாறியுள்ள மாகாண சபைத் தேர்தலை எந்த முறைமையின் கீழ் நடத்தலாம் என்பது தொடர்பில் ஆராய்ந்து, யோசனைகள் மற்றும் விதப்புரைகளை முன்வைப்பதற்கான விசேட செயற்குழு, வெளிவிவகார அமைச்சர் விஜித்த ஹேரத் தலைமையில் கடந்த மார்ச் 20ஆம் திகதி கூடி ஆராய்ந்துள்ளது. இந்த ஆராய்வானது இவ்வருடத்திற்குள் தேர்தல் நடைபெறுவதற்கான சாத்தியப்பாடுகளைத் தோற்றுவித்துள்ளதாகத் தெரிகிறது. எதிர்வரும் ஜூன் மாதத்திற்கு முன்னர் தேர்தலுக்கான திகதி மற்றும் எந்த முறைமையின் கீழ் தேர்தல் நடத்தப்படும் என்பது குறித்த உத்தியோகபூர்வ அறிவிப்பை அரசு வெளியிடும் என்றும் தகவல் கசிந்துள்ளது.

மாகாண சபைத் தேர்தல் சட்டத்தில் காணப்படும் சிக்கல்களுக்குத் தீர்வு காணும் பொருட்டு, விதப்புரைகள் மற்றும் யோசனைகளை முன்வைக்க நாடாளுமன்ற விசேட செயற்குழு ஒன்றை நியமிப்பதற்கான யோசனையை ஆளுங்கட்சியின் பிரதம கொறடாவும் அமைச்சருமான நளிந்த ஜயதிஸ்ஸ 2026.01.06 அன்று நாடாளுமன்றத்தில் முன்வைத்தார். இந்த யோசனையின் அடிப்படையில் ஒரு குழு நியமிக்கப்பட்டிருந்தது.

மாகாண சபைத் தேர்தலை பழைய தேர்தல் முறையின் கீழ் நடத்துவதா அல்லது புதிய தேர்தல் முறைப்படி நடத்துவதா என்பது தொடர்பில் ஆராய்ந்து யோசனைகளை முன்வைக்க நியமிக்கப்பட்டுள்ள 12 பேரில், ஆளுங்கட்சியான தேசிய மக்கள் சக்தியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி பிரதி அமைச்சர்களான சுனில் வட்டகல, முனீர் முழப்பர், அருண் ஹேமசந்திரா மற்றும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களான லக்ஷ்மன் நிபுணராச்சி, சமன்மலி குணசிங்க, தர்மப்பிரிய விஜேசிங்க, சந்தன சூரியாராச்சி ஆகியோர் அடங்குகின்றனர். எதிர்க்கட்சிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி, ஐக்கிய மக்கள் சக்தியின் பொதுச்செயலாளர் ரஞ்சித் மத்தும பண்டார, தமிழ் முற்போக்குக் கூட்டணியின் தலைவர் மனோ கணேசன், இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் நாடாளுமன்றக் குழுத் தலைவர் சாணக்கியன் இராசமாணிக்கம், ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸின் பொதுச்செயலாளர் நிசாம் காரியப்பர் ஆகியோர் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளனர்.

கடந்த 8 வருடங்களாக மாகாண சபைகள் மக்கள் பிரதிநிதிகள் இன்றி இயங்கி வருகின்றன. எல்லை நிர்ணய முறைமை இதுவரையில் நிறைவு செய்யப்படாத காரணத்தால், 1988ஆம் ஆண்டின் 02ஆம் இலக்க மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் சட்டத்தைத் திருத்தம் செய்து, தற்போதுள்ள 2017ஆம் ஆண்டின் 17ஆம் இலக்க சட்டத்தின் ஊடாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கலப்புத் தேர்தல் முறைமைக்கமைய தொகுதி அடிப்படையில் தேர்தலை நடத்துவது சிக்கலாகியுள்ளது.

தேர்தல் முறைமை மற்றும் தேர்தல் சட்டத்தின் குறைகளை அவதானித்து திருத்தங்களை முன்வைக்க 2022ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில் நியமிக்கப்பட்ட விசேட குழு, 2017ஆம் ஆண்டின் 17ஆம் இலக்க திருத்தச் சட்டத்தின் ஊடாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கலப்புத் தேர்தல் முறைமைக்கு அமைய எல்லை நிர்ணயம் செய்து, அதன் பின்னர் சட்ட வரைவைத் தயாரிக்கலாம் என்று குறிப்பிட்டிருந்தது. அதேநேரம், அதுவரையில் விகிதாசாரத் தேர்தல் முறைமையில் தேர்தலை நடத்தலாம் என்றும் யோசனை முன்வைக்கப்பட்டிருந்தது. இருந்தபோதிலும், இன்னமும் மாகாண சபைத் தேர்தல் நடத்தப்படவில்லை என்பதே தற்போதைய பிரச்சினையாகும்.

நீண்டகாலமாக ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ள மாகாண சபைத் தேர்தலை இவ்வருட இறுதிக்குள் நடத்துவதற்கான தீர்மானத்திற்கு விசேட செயற்குழு வருவது, அரசியல் தரப்பினருக்கும் மக்களுக்கும் மகிழ்ச்சியான செய்தியாக இருக்கலாம். அத்துடன், மாகாண சபைத் தேர்தலில் புலம்பெயர்ந்து வாழும் இலங்கையர்களும் வாக்களிக்கக்கூடிய சந்தர்ப்பம் காணப்படுவதாக அறியமுடிகிறது. நீண்டகாலக் கோரிக்கைகளான தேர்தல் முறைமை மாற்றம், புலம்பெயர் இலங்கையர்களுக்கான வாக்குரிமை தொடர்பான பரிந்துரைகள் இதற்கான சூழலை உருவாக்கியுள்ளன. இது ஒரு வரவேற்கத்தக்க நடவடிக்கையாக அமையலாம்.

இதேவேளை, மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்துவது தொடர்பாக ஆராய நியமிக்கப்பட்ட குழுவின் பரிந்துரைகள் ஜூன் மாதத்திற்கு முன்னர் நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும் என்பதுடன், அதற்கான முடிவுகளை அரசாங்கம் எடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்திலும் உள்ளது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் ஜி.எஸ்.பி. பிளஸ் (GSP+) வரிச்சலுகை இவ்வருடத்துடன் நிறைவடைகின்றது. இந்தச் சலுகையை மீண்டும் பெற்றுக்கொள்வதற்கு மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்துதல், பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தை நீக்குதல், மனித உரிமைகள் மேம்பாடு மற்றும் நல்லாட்சி உள்ளிட்ட 27 நிபந்தனைகளை அரசாங்கம் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.

அத்துடன், இவ்வருட செப்டெம்பர் மாதம் ஜெனிவாவில் நடைபெறவுள்ள ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையின் மீளாய்வுக் கூட்டத்தொடரை அரசு எதிர்கொள்ள வேண்டும். இக்கூட்டத்தொடரில் இலங்கை அரசு மீது தேவையற்ற அழுத்தங்கள் ஏற்படுவதைத் தவிர்க்கும் நோக்கில், தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம் அதற்கு முன்னதாகவே மாகாண சபைத் தேர்தலுக்கான திகதியை அறிவிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

குழுக்கள் அமைப்பதும், ஆராய்வதும், அறிக்கை சமர்ப்பிப்பதும் பின்னர் அவை கைவிடப்படுவதும் நமது நாட்டில் சாதாரண நிகழ்வுகளாகிவிட்டன. இதனால் மக்கள் மத்தியில் சந்தேகங்கள் காணப்பட்டாலும், இந்த அரசாங்கத்தின் மீது கொண்டுள்ள நம்பிக்கை காரணமாக மாகாண சபைத் தேர்தல் இவ்வருடத்திலேனும் நடைபெறும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்தாமல் அரசாங்கம் நிர்வாகத்தை முன்னெடுப்பதாலும், மக்கள் ஆதரவு குறைந்து வருவதாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு மத்தியிலும், தேர்தலுக்கான தற்போதைய நகர்வுகள் உன்னிப்பாக அவதானிக்கப்படுகின்றன.

சுயநிர்ணயக் கோரிக்கையுடன் தமிழ் மக்களால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட போராட்டத்தின் விளைவாக இந்தியா இதில் தலையிட்டு, 13ஆவது திருத்தச் சட்டம் மற்றும் மாகாண சபைத் தீர்வை உருவாக்கியது. அவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட மாகாண சபைகளில் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு இணைந்த சபை காணப்பட்டாலும், ஏனைய மாகாணங்கள் தனித்தனியாக இயங்கி வந்தன. வடக்கு மற்றும் கிழக்கு தற்காலிக இணைப்பின் அடிப்படையில் ஒரே மாகாணமாக 1988இல் முதலாவது தேர்தல் நடத்தப்பட்டது. 1990இல் இந்திய அமைதிப்படையின் வெளியேற்றத்துடன், வடக்கு-கிழக்கு மாகாண சபையின் முதலமைச்சர் வரதராஜப்பெருமாள் ‘தமிழீழப் பிரகடனத்தை' மேற்கொண்டுவிட்டு நாட்டை விட்டு வெளியேறினார். அதன் பின்னர் ஆளுநர்களின் அதிகாரத்திலேயே இம் மாகாண சபை இருந்து வந்தது. 2006ஆம் ஆண்டு ஜே.வி.பி (JVP) உயர் நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த வழக்கின் தீர்ப்பினால் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் பிரிக்கப்பட்டன.

மாகாண சபைத் தேர்தல் சட்டத்தைத் திருத்துவதற்காக நல்லாட்சி அரசாங்க காலத்தில் நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட பிரேரணையானது, தேர்தலை நடத்த முடியாத முட்டுக்கட்டை நிலையை ஏற்படுத்தியது. 2012ஆம் ஆண்டில் கிழக்கு, வடமத்திய மற்றும் சப்ரகமுவ மாகாணங்களுக்கான தேர்தல்கள் நடைபெற்றன. 2013இல் மத்திய, வடமேல் மற்றும் வட மாகாணங்களிலும், 2014இல் ஊவா மாகாணத்திலும் தேர்தல்கள் இடம்பெற்றன.

இப்போது பழைய முறையிலா அல்லது புதிய கலப்புத் தேர்தல் முறையிலா தேர்தல் நடைபெறும் என்பது தெரியாமலேயே காலம் கடக்கிறது. வட-கிழக்குத் தமிழர்களின் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வாக முன்வைக்கப்பட்ட மாகாண சபை முறைமையின் ஊடாகத் தமிழர்கள் பெற்ற பயனை விடவும், ஏனைய மாகாணங்களே அதிக பயனை அடைந்துள்ளன. அரசியல் உரிமைகளை அனுபவிக்க அரசியல் கட்டமைப்புகள் அவசியமானவை. அந்த வகையில் கடந்த 8 வருடங்களாகத் தேர்தல் நடைபெறவில்லை என்ற கவலை இவ்வருடத்துடன் நீங்கும் என நம்புவோம். எனினும், ஈரானை மையப்படுத்தி மத்திய கிழக்கில் நிலவும் போர்ச் சூழல் முடிவுக்கு வருவதும் தேர்தல் நடைபெறுவதற்குச் சாதகமாக அமைய வேண்டும்.

https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மாகாண-சபை-தேர்தல்-நடக்கும்/91-374400

அமெரிக்காவும் இரானும் ஒருவேளை பேச்சு நடத்தினால் நெதன்யாகுவுக்கு என்ன சிக்கல்?

பட மூலாதாரம்,Getty Images

படக்குறிப்பு,நெதன்யாகு ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று டிமோனாவில் இரானியத் தாக்குதல் நடைபெற்ற இடத்துக்குச் சென்றார்.

கட்டுரை தகவல்

• லூசி வில்லியம்சன்

• மத்திய கிழக்கு செய்தியாளர், டெல் அவிவ்

• 25 மார்ச் 2026, 02:47 GMT

  புதுப்பிக்கப்பட்டது 2 மணி நேரங்களுக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 4 நிமிடங்கள்

இரானுடன் புதிய பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்துவது குறித்த அமெரிக்காவின் திட்டங்கள் தொடர்பாகக் கலவையான சமிக்ஞைகள் வெளிவந்துள்ள நிலையில், மத்திய கிழக்கின் இரு பரம எதிரிகளான இரானுக்கும் இஸ்ரேலுக்கும் இடையிலான சண்டை தொடர்கிறது.

திங்களன்று இரானுக்குள் "பத்துக்கும் மேற்பட்ட" வான்வழித் தாக்குதல்களை இஸ்ரேல் நடத்தியது. தெஹ்ரானில் உள்ள இரானியப் புரட்சிகர காவல் படை (IRGC) மற்றும் உளவுத்துறை அமைச்சகத்தின் கட்டளை மையங்கள், ஆயுதக் கிடங்குகள் மற்றும் வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளைத் தாக்கியதாக இஸ்ரேலிய ராணுவம் தெரிவித்தது. இரான் நேற்று இரவு வடக்கு மற்றும் தெற்கு இஸ்ரேலில் உள்ள இலக்குகள் மீது பல ஏவுகணைகளை ஏவியது.

வடக்கு டெல் அவிவில் அண்மையில் வெடிப்பு நிகழ்ந்த இடத்தைச் சுற்றி, பால்கனிகள் பெயர்ந்து விழுந்துள்ளன. குடியிருப்பு கட்டடங்களின் தொகுப்புக்கு நடுவே உருவான பள்ளத்தில், சுவர்களிலிருந்து கற்கள் உதிர்ந்துகொண்டிருக்கின்றன.

தாக்குதலில் இருந்து பல அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் நூலிழையில் தப்பித்த நிலையில், இரானிய ஏவுகணையின் நேரடித் தாக்குதல் இது என உள்ளூர் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்தத் தாக்குதலில் ஆறு பேர் காயமடைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

தாக்குதல் நிகழ்ந்த இடத்திற்குப் பின்னால் உள்ள சாலையில் வசிக்கும் ஒருவர் பிபிசியிடம் பேசுகையில், எச்சரிக்கை ஒலி எழுப்பியபோது பாதுகாப்பான புகலிடத்திற்குச் செல்ல அவருக்குப் போதுமான நேரம் கிடைக்கவில்லை என்றும், அவர் தனது வீட்டின் முன் வாசலை அடைந்த கணமே, அந்த வெடிப்பின் தாக்கத்தால் கதவு பலமாகத் திறக்கப்பட்டுவிட்டது என்றும் தெரிவித்தார்.

தம்மைச் சுற்றி கண்ணாடிகள் சிதறி விழுந்துகொண்டிருக்கையில், வெறும் கால்களுடன் தனது குடியிருப்பிலிருந்து தப்பி ஓடியதை அவர் விவரித்தார். திரும்பிப் பார்த்த போது, தனக்குப் பின்னால் இருந்த இடிபாடுகளுக்குள் ஏற்கெனவே தீ பற்றியிருந்ததாக அவர் கூறினார்.

தெஹ்ரானுடன் புதிய பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடங்குவதற்கான டொனால்ட் டிரம்பின் நோக்கம் குறித்து இன்னும் பரவலான ஊகங்கள் நிலவி வருகின்றன; வெள்ளை மாளிகை இதற்கு முன்பும் ராணுவ நடவடிக்கைகளைத் தீவிரப்படுத்துவதற்கான ஒரு மறைமுக உத்தியாகவே பேச்சுவார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளது; தற்போது ஆயிரக்கணக்கான அமெரிக்கக் கடற்படை வீரர்கள் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டு வருகின்றனர்.

ஆனால் இஸ்ரேலில் உள்ள சிலரைப் பொறுத்தவரை, பேச்சுவார்த்தைகள் குறித்த தகவல்கள், அமெரிக்க அதிபர் இந்தப் போரிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான ஒரு வழியைத் தேடுகிறார் என்பதற்கும், இஸ்ரேலுக்கும் அதன் வல்லமைமிக்க நட்பு நாட்டுக்கும் இடையிலான இலக்குகள் விலகிச் செல்லத் தொடங்கியுள்ளன என்பதற்குமான மற்றொரு அறிகுறியாகவே அமைகின்றன.

"[இஸ்ரேலியப் பிரதமர் பெஞ்சமின்] நெதன்யாகு ஒரு ஒப்பந்தத்தை விரும்பவில்லை," என்று இஸ்ரேலின் முன்னாள் ராணுவப் புலனாய்வு அதிகாரியும், தற்போது டெல் அவிவ் பல்கலைக்கழகத்தின் பாலத்தீன ஆய்வுகள் மையத்தின் தலைவருமான மைக்கேல் மில்ஸ்டீன் கூறுகிறார்.

"டிரம்பின் நிலைப்பாட்டுக்கும் நெதன்யாகுவின் நிலைப்பாட்டுக்கும் இடையே ஒரு வகையான முரண்பாடு உள்ளது," என்று அவர் பிபிசியிடம் கூறினார்.

"நெதன்யாகு போரைத் தொடர விரும்புகிறார். இந்தப் போர் இஸ்ரேலுக்கு எதிரான அனைத்து இருப்பியல் சார்ந்த அச்சுறுத்தல்களையும் முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் என்றும், இரானில் ஆட்சி மாற்றத்திற்கான சூழலைக் கூட உருவாக்கக் கூடும் என்றும் அவர் உறுதியளித்திருந்தார்; ஆனால் தற்போதைய நிலையில், அவரது வாக்குறுதிகளுக்கும் களத்தில் உண்மையில் நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பவற்றுக்கும் இடையே ஒரு இடைவெளி நிலவுகிறது."

இந்தப் போரிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான ஒரு வழியைக் கண்டறிவதில் டிரம்ப் தீவிரமாக இருந்தால், இஸ்ரேலியப் பிரதமர் ஒரு நெருக்கடியான சூழலுக்குள் தள்ளப்படக்கூடும் என்று அவர் கூறுகிறார்.

"இது ஒரு 'Catch-22' (சிக்கலான முட்டுக்கட்டை) போன்ற நிலை; ஏனெனில், பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்றால் அவரால் போரை முன்னெடுத்துச் செல்ல இயலாது. டொனால்ட் ட்ரம்பிடம் 'உங்களின் துணையின்றி நான் போரைத் தொடர்வேன்' என்றும் அவரால் கூற முடியாது. இறுதியில், அந்தச் சூழலைத் தான் ஏற்றுக்கொண்டே ஆகவேண்டும் என்பதை அவர் நன்கு உணர்ந்திருக்கிறார்."

பட மூலாதாரம்,EPA

படக்குறிப்பு,செவ்வாய்க்கிழமையன்று டெல் அவிவின் குடியிருப்புப் பகுதியில் இரானிய ஏவுகணைத் தாக்குதலுக்குப் பின்னான நிலை.

ஆனால், இரானிடமிருந்தும் அப்பிராந்தியத்தில் உள்ள இரான் ஆதரவு ஆயுதக்குழுக்களிடம் (proxies) இருந்தும் வரும் உடனடி அச்சுறுத்தலுக்கு இந்தப் போர் முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் என்று இஸ்ரேலியர்களுக்கு உறுதியளித்திருந்த நிலையில், நெதன்யாகு தற்போது ஒரு மிகக் கடினமான பாதையில் பயணித்து வருகிறார்.

"இஸ்ரேலியர்கள் இந்தப் போர் முடிவுக்கு வர வேண்டும் என்றே விரும்புகிறார்கள். ஆனால், இந்தப் போர் முடிவடைவதற்குச் சரியான வழி, நாம் அந்த ஆட்சியைத் தோற்கடிப்பதுதான்; மாறாக, இதுவே மீண்டும் மீண்டும் நம்மைத் துரத்தி வந்து பாதிப்படையச் செய்வது அல்ல என்பதை நாங்கள் நன்கு உணர்ந்துள்ளோம்," என்று லிகுட் கட்சியைச் சேர்ந்த மற்றொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான டான் இல்லூஸ் தெரிவித்தார்.

"கடந்த காலத்தில் நாங்கள் 'கட்டுப்படுத்தும் கொள்கையை' (containment policy) முயன்று பார்த்தோம்; ஹமாஸ் விஷயத்தில் அதையே கையாண்டோம். ஆனால் அக்டோபர் 7-ஆம் தேதி அதுவே எங்களுக்குப் பெரும் பின்னடைவாக அமைந்ததை நாங்கள் கண்டோம். எனவே, இரான் விஷயத்திலும் அதேபோன்றதொரு நிகழ்வு மீண்டும் நடைபெறுவதை நாங்கள் விரும்பவில்லை."

திங்களன்று டிரம்பிடம் பேசிய பிறகு, இரான் மற்றும் லெபனான் ஆகிய இரு நாடுகளின் மீதும் இஸ்ரேல் தொடர்ந்து தாக்குதல் நடத்தி வருவதாகவும், "எந்தவொரு சூழ்நிலையிலும் இஸ்ரேல் [தனது] முக்கிய நலன்களைப் பாதுகாக்கும்" என்றும் நெதன்யாகு கூறினார்.

லித்தானி நதிக்குத் தெற்கே அமைந்துள்ள லெபனானின் பரந்த நிலப்பரப்பில், இஸ்ரேலியப் படைகள் ஒரு பாதுகாப்பு மண்டலத்தை அமைக்கும் என்றும், இரானின் ஆதரவைப் பெற்ற ஹெஸ்பொலாவின் தாக்குதல்களிலிருந்து இஸ்ரேலியக் குடியிருப்புகள் பாதுகாப்பான நிலையை அடையும் வரை, அப்பகுதி மக்கள் அங்குத் திரும்ப அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்றும் இஸ்ரேலியப் பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர் இஸ்ரேல் காட்ஸ் செவ்வாய்க்கிழமை தெரிவித்தார்.

இரானுடனான போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதற்கான ஓர் ஒப்பந்தம் எட்டப்பட்டாலும், ஹெஸ்பொலாவுக்கு எதிரான தனது ராணுவ நடவடிக்கையை இஸ்ரேல் தொடரும் என்று பரவலாக எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

ஆனால், டெல் அவிவில் உள்ள தேசிய பாதுகாப்பு ஆய்வுகள் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த இரான் ஆய்வாளர் டேனி சிட்ரினோவிச், இரானுடன் ஓர் ஒப்பந்தம் ஏற்படுவதற்கு வாய்ப்பில்லை என்று கூறுகிறார்; ஏனெனில், இரு தரப்பினரின் நிலைப்பாடுகளுக்கும் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் இடையிலான இடைவெளிகள், ஈடுசெய்ய முடியாத அளவுக்கு மிக அதிகமாக உள்ளன என்கிறார் அவர்.

"இரான் தரப்பிலிருந்து பார்த்தால், அவர்கள் வெற்றி பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்களே தவிர, தோல்வியடையவில்லை. எனவே அவர்கள் இழப்பீட்டையும் உத்தரவாதங்களையும் கோருவார்கள்," என்று அவர் கூறினார். "மறுபுறம், [இரான்] தரப்பு அமெரிக்காவின் அனைத்து நிபந்தனைகளையும் தொடக்கத்திலேயே ஏற்றுக்கொண்டுவிடும் என்று டிரம்ப் கருதுகிறார்."

ஓர் உடன்பாட்டை எட்ட, டிரம்ப் மற்றும் நெதன்யாகு ஆகியோர் ஒன்று ஆட்சியை மாற்ற வேண்டும் அல்லது தங்கள் நிபந்தனைகளைக் கைவிட வேண்டும் என்று அவர் கூறுகிறார்.

"இந்த ஆட்சி எளிதாக சரணடையாது; போருக்கு முன்பு அமெரிக்கர்களுக்கு எதைக் கொடுக்கவில்லையோ, அதை இப்போதும் அவர்கள் கொடுத்துவிடப் போவதில்லை," என்று அவர் கூறினார்.

"சர்வதேசப் பொருளாதாரத்தின் முக்கியமான குறுகிய கடல்வழி பாதையான, உலகின் மிகவும் பரபரப்பான எண்ணெய் வழித்தடங்களில் ஒன்றான 'ஹோர்மூஸ் நீரிணை' இரானின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது; இந்த நீரிணை மீதான கட்டுப்பாட்டின் காரணமாக, பேச்சுவார்த்தைகளில் தானே மேலோங்கி இருப்பதாக இரான் கருதுகிறது."

ஹோர்மூஸ் நீரிணையை மீண்டும் திறக்க வேண்டும், இல்லையெனில் அதன் எரிசக்தி உள்கட்டமைப்பு மீது பரவலான தாக்குதல்களை எதிர்கொள்ள நேரிடும் என்று இரானுக்கு கடந்த வாரம் டிரம்ப் விடுத்த இறுதி எச்சரிக்கையைத் திரும்பப் பெற்றதால், அந்த நம்பிக்கை அதிகரித்திருக்கும்.

பிராந்தியத்தில் உள்ள அமெரிக்காவுடன் தொடர்புடைய எரிசக்தி கட்டமைப்புகள் மீது தாக்கி, பதிலடி கொடுப்போம் என்று தெஹ்ரான் மிரட்டியதைத் தொடர்ந்து, டிரம்ப் அந்த எச்சரிக்கையை திரும்பப் பெற்றார்.

டொனால்ட் டிரம்ப், அமெரிக்கா புதிய சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்குத் தயாராக இருப்பதைப் போலச் சுட்டிக்காட்டுவதன் மூலம் இழப்பதற்கு ஏதுமில்லை என்று ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்; இது எரிசக்திச் சந்தைகளை அமைதிப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டதாகவோ, இரானியத் தலைமைக்குள் பிளவை ஏற்படுத்துவதாகவோ அல்லது புதிய ராணுவ நடவடிக்கைக்குக் கால அவகாசம் பெறுவதாகவோ எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்.

வெள்ளிக்கிழமை கண்விழிக்கும் போது, இரான் மீது அமெரிக்கா புதிய ராணுவத் தாக்குதலை தொடங்கியிருந்தால், அதில் ஆச்சர்யம் ஏதுமிருக்காது என்று இந்த விவகாரத்தை கவனித்துவரும் ஒருவர் என்னிடம் கூறினார்.

இப்போர் தற்போது சரணடைதலுக்கும் தீவிரமடைதலுக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு நிலையில் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது; ஏனெனில், எதிர்தரப்பு விரும்பும் ஒப்பந்தத்தைச் செய்துகொள்ளும் அளவுக்கு இரு தரப்புகளுமே இன்னும் பலவீனமடையவில்லை.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/c9d4pqje8ppo

அமெரிக்காவின் ஈரான் மீதான அழித்தொழிப்பு: யுத்தம் நிறைவடைந்து விட்டதா..!

இன்று ஈரான் மீது அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் மேற்கொள்ளும் தொடர் தாக்குதல்கள் வெறுமனே ஒரு பிராந்திய போராகவோ, அல்லது ஈரான் மீதான போராகவோ மட்டுப்படுத்தி பார்க்கக்கூடாது.

இதனை வரலாற்று பகை உணர்வுகளின் வெளிப்பாடாகவும், பொருளியல் ஆளுகைக்கான போராகவும், உலகளாவிய மேலான்மைக்கான போராகவும் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

மத்திய கிழக்கும், ஐரோப்பியர்களுக்கும் இடையிலான யுத்தம் என்பது 2500 ஆண்டுகளுக்கு மேலான பழமையான பகைமையை கொண்டதாக பார்க்கப்படுகிறது. இது பாரசீகத்தின் சக்கரவர்த்தி டாரியஸிற்கு பின் வந்த ஷேர்சீஸும் (Xerxes) கிரேக்கத்தின் மீது மேற்கொண்ட பெரும் படையப்புடன் ஆரம்பமானது.

எனவே அரசியல், பொருளிள், வரலாற்று அடிப்படையிலேயே இன்றைய மத்திய கிழக்கு யுத்தத்தை பகுப்பாய்வு செய்வதன் மூலமே அதன் உண்மை தன்மையை புரிந்து கொள்ள முடியும். மத்திய கிழக்கு எனப்படுவது மொரோக்கோவில் இருந்து ஈரான் வரையான வட ஆப்பிரிக்க பகுதியும், மேற்காசியாவும், அதனோடு இணைந்த மத்திய ஐரோ-ஆசிய பகுதியையும் உள்ளடக்கி மூன்று கண்டங்களை இணைக்கின்ற அராபிய-பாரசீக பண்பாட்டை கொண்ட நிலப் பகுதியையே மத்திய கிழக்கு என மேற்குலகத்தவர் குறிக்கின்றனர். இந்தப்பகுதி இஸ்லாமிய நிலப்பகுதி என்று பார்க்கப்படுகின்றது.

இந்தப் பகுதியை இராணுவ நோக்கு நிலையில் ஆய்வாளர்கள் பச்சை என குறியீட்டு பெயரால் அழைக்கின்றனர். அதே நேரத்தில் மேற்குலகத்தினை வெள்ளை என்ற குறியீட்டுப் பெயரினால் அழைக்கின்றனர்.

இவ்வாறே கிழக்காசியாவில் சீனா உள்ளிட்ட மஞ்சள் நிற மக்களைக் கொண்ட பகுதியினரை மஞ்சள் என அழைக்கின்றனர். அதே நேரத்தில் கம்யூனிச கொள்கை கொண்ட ரஷ்யாப் பகுதியையும் கம்யூனிச கொள்கையுடைய நாடுகளையும் சிகப்பு என அழைக்கின்றனர்.

மொசப்பதோமியா நாகரிகத்தின் பிரிவு

மனிதகுல வரலாற்றில் மத்திய கிழக்கு என்பது நாகரீகத்தை உலகுக்கு கடத்திய ஒரு நிலம். 3500 ஆண்டுகால மிகப் பழமையான நைல் நதி நாகரிகம் மொசப்பதோமியா நாகரிகம் தோன்றிய இந்நிலப் பகுதியின் மக்கள் வாழ்க்கை முறையும், நாகரீகமும் தனித்துவமானது.

உலகின் முதலாவது பேரரசான ஆக்காட் பேரரசு பாரசீகத்தை மையப்படுத்தியே தோன்றியது. பாரசீகம் எனப்படுவது ஈரான்,ஈராக் மற்றும் துருக்கி சிரியாவின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கியது.

மத்தியகிழக்கு நிலத்தில் தான் இயேசு கிறிஸ்துவின் பைபிளும், யூதர்களின் தோராவும், இஸ்லாமியர்களின் குர்கான் என்னும் தத்துவங்கள் தோன்றின.

இந்த மூன்று தத்துவங்களும் வேறுபட்டவையாக இருப்பினும் இப்போது தோராவும், பைபிளும் ஓர் அணியில் சேர்ந்துள்ளன. எதிரணியில் குர்ஆனும் நிலையடுத்துள்ளது.

இந்த பின்னணியில் மத்திய கிழக்கில் தோன்றிய மூன்று தத்துவங்களான தோராவும் அல்குர்ஆனும் பைபிளும் மோதும் தத்துவார்த்த போர்க்களமாக இஸ்ரேல் பாலஸ்தீனப் பகுதியும் பாரசீகப் பகுதியும் விளங்குகிறது.

சிலுவையில் அறைந்து கொலை

முதலாவது சிலுவையில் அறைந்து கொலை செய்யும் தண்டனை முறை பற்றி முதலாவது வரலாற்றாசிரியரான ஹெரோடோடஸால் அவர்களின் பதிவேட்டில் உள்ள வரலாற்று நிகழ்வை இங்கு நியாபகப்படுத்த வேண்டியது அவசியமானது.

பண்டைய கிரேக்கத்தின் சமோஸின் தலைவனான பொலிகிரேட்ஸ், கிமு 522- இல் பாரசீகர்களால் கொல்லப்பட்டார். அதன் பின்னர் அவரது சடலம் சிலுவையில் அறையப்பட்டது. இவரே உலகின் வரலாற்றில் முதலாவதாக சிலுவையில் அறையப்பட்ட மேற்குலகத்தவராவார்.

அந்தப் பகையின் வன்மத்தை வரலாற்று ரீதியாக இருதரப்பினரும் காவி செல்கின்றனர் என்பதனை இன்றைய யுத்தத்தின் அழிவுகளில் இருந்து காண முடிகிறது. முதலாவது பாரிய கிரேக்க-பாரசீகப் போரின்போது கண்டம்விட்டு கண்டம் கடந்த படையெடுப்பாக கி.மு 490 இல் ஒன்றரை லட்சம் பாரசீக படைகளுடன் படையெடுப்பு நிகழ்ந்தது.

அந்தப் போரில் கிரேக்கத்தின் ஏதென்ஸ் படைகளுக்கும் இடையே மராத்தான் போர் நடந்தது. ஏதென்ஸிலிருந்து சுமார் 40 கிலோமீட்டர்கள் (25 மைல்கள்) தொலைவில் உள்ள மாரத்தான் கடற்கரையில் பாரசீகப் படைகளை அதிகமாக எண்ணிக்கையில் இருந்த கிரேக்க நகர அரசுகளின் கூட்டுப்படைகளுக்கு தலைமை தாங்கிய ஏதெனியர்கள் தோற்கடித்தனர்.

கிமு 480- இல், கிரேக்கத்தின் மீதான இரண்டாவது பாரசீகப் படையெடுப்பின் போது, ஸ்பார்டன் மன்னன் லியோனிடாஸின் கீழ் ஒரு சிறிய கிரேக்கப் படை வீரர்கள் 300பேரும் கிரேக்கத்தில் உள்ள தெர்மோபைலே கணவாய் 4 மைல்கள் நீளமுள்ள பகுதியில் பாரசீகர்கள் கிரேக்கத்துக்குள் நுழையாமல் தடுத்து நிறுத்தி சண்டையிட்டு மரணித்தனர்.

அவர்கள் கொல்லப்பட்ட இடத்தில் "கிரேக்கத்தின் பெண்களே உங்களை பாதுகாப்பதற்கு 300 சிங்கங்கள் இங்கே உறங்குகின்றன" என்ற வாசகம் இன்றும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.

இவை மேற்குலகத்தவர்களுக்கும் மத்திய கிழக்குக்குமான பகையின் வன்மத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. உலகின் முதலாவது வரலாற்று ஆசிரியரான ஹெரடோட்டஸ் தனது " The Histories " என்ற தனது வரலாற்று நூலில் (கிமு 425) கிரேக்க-பாரசீகப் போர்களின் நீண்ட கணக்கு எனக் குறிப்பிடுகின்றார். 

சிலுவை யுத்தம்

பின் நாளில் கிபி 1092 தொடக்கம் கிபி 1172 வரையான காலத்தில் கிறிஸ்தவர்களின் புனித தளமான ஜெருசலத்தை இஸ்லாமியரிடமிருந்து மீட்பதற்காக ஐரோப்பியர்கள் தொடர்ந்து 200 ஆண்டுகள் ஒன்பது தடவைகள் நீண்ட யுத்தம் ஒன்றை மேற்கொண்டிருந்தார்கள்.

அது சிலுவை யுத்தம் என அழைக்கப்படுகிறது. இதை மத்திய கிழக்குக்கும் ஐரோப்பியர்களுக்கும் இடையிலான கடும் பகைமையின் வெளிப்பாடு, எனினும் ஐரோப்பியர்களால் அன்று ஜெருசலத்தை கைப்பற்ற முடியவில்லை. அராபிய நிலத்தில் இஸ்லாமியர்கள் படைக் கட்டுமானத்துடன் தத்துவார்த்த ரீதியிலும் எழுச்சியுடன் வெற்றி அடைந்திருந்த நிலையில் மேற்குலகத்தினரால் இஸ்லாமியர்களை வெற்றி கொள்ள முடியவில்லை.

இதனைத் தொடர்ந்து, அராபிய நிலத்திலிருந்து தொடர்ந்து இஸ்லாமியர்கள் தமது அரசை விஸ்தரித்து கிழக்கு ரோமப் பேரரசின் தலைநகரான கென்ஸ்டாண்டிநோபிள்(இஸ்தான்புல்) ஓட்டோமான் துருக்கியர்களினால் கிபி 1453-இல் கைப்பற்றப்பட்டது.

இது ஐரோப்பியர்களுக்கு இஸ்லாமியர்களால் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய தோல்வி. பொஸ்போரஸ் நீரிணையில் அமைந்துள்ள இந்நகரம் “தங்கக் கொம்பு” என அழைக்கப்படும் இயற்கைத் துறைமுகத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.

பொஸ்போரஸ் நீரிணை, ஐரோப்பாவையும், ஆசியாவையும், பிரிக்கும் எல்லையாக இருப்பதால், இதன் இருகரைகளிலும் அமைந்துள்ள கென்ஸ்டாண்டிநோபில் நகரம் இரு கண்டங்களில் அமைந்துள்ள ஒரே பெரு நகரமாக விளங்குகின்றது.

இந்த நகரம் தான் மேற்குக் கிழக்கு வாணிபத்தின் தரைவழி பாதையும்கூட ஐரோப்பியர்களின் கிழக்கு நாடுகளுக்கான தரைவழிப் பாதை இதன் மூலம் தடுக்கப்பட்டது.

ஓட்டோமான் துருக்கிய இஸ்லாமியர்கள் கைப்பற்றியதும் பைசாந்தியப் பேரரசை ஓர் இஸ்லாமிய பேரரசாக ஐரோப்பிய நிலத்துக்குள் மாற்றிவிட்டனர். இது இஸ்லாமியர்கள் ஐரோப்பாவில் நிகழ்த்திய ஓர் அரசியல் புவியியல் மாற்றமாகும்.

பேரரசுவாதத்தின் விளைவுகள்

மத்திய கிழக்கில் இருந்து ஐரோப்பா மீதான படையெடுப்பாக 1453 ஆம் ஆண்டு ஓட்டோமான் துருக்கியர்கள் கொன்ஸ்தாந்ததிநோபிளை (இன்றைய இஸ்தான்புல்) கைப்பற்றியதை அடுத்து கிழக்கு நோக்கி நகர்ந்த ஐரோப்பியர்களிடையே ஒரு பெரும் அரசியல் அறிவியல், அரசியல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு அடிகோலியது.

அந்த அறிவியல் வளர்ச்சியின் வெளிப்பாடு நாடுகாண் பயணங்களை மேற்கொள்ள வைத்தது. அதனால் உலகளாவிய புதிய குடியேற்றவாத நாடுகள் தோன்றின. ஐரோப்பாவில் பெரும் இராணுவ வளர்ச்சி ஏற்பட்டது.

இது ஆசியக் கண்டத்திற்கும் பரவியது. இந்த பெரும் இராணுவ வளர்ச்சி பேரரசவாத ஆசையினை ஒவ்வொரு நாடுகளிலும் தோற்றுவித்தது. இன்றைய அரசியல் பொருளியல் அறிவியல் உலகம் என்பது பிரித்தானியா, பிரான்ஸ், ஸ்பெயின், இத்தாலி, ஜெர்மனி, நெதர்லாந்து ஆகிய நாடுகள் உள்ளிட்ட மேற்கு ஐரோப்பாவில் ஏற்பட்ட அறிவியல் வளர்ச்சியின் விளைவினால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது.

இவ் ஐரோப்பிய நாகரிக வளர்ச்சியின் பரவலின் பிரதிபலிப்பாக இன்றைய உலகம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில் இன்றைய உலக ஒழுங்கு என்பது இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட இராணுவ, அரசியல், பொருளியல் விளைவுகளின் அடித்தளத்திலிருந்து கட்டமைக்கப்பட்டு அமெரிக்கா தலைமையிலான உலக ஒழுங்காக இன்று தோற்றம் பெற்றுள்ளது.

ஐரோப்பாவில் ஏற்பட்ட பேரரசவாத அவா மனிதகுலத்துக்கு எதிரான பெரும் இனவழிப்புகளுக்கும், குரூரமான வஞ்சக அரசியலுக்கும் வழி வகுத்தது. இந்த வஞ்சகமான மனித தர்மத்துக்கு முரணான பேரரசுவாதம் அரசியல் கோட்பாடாகவும், அரசியல் நெறி முறையாகவும் ஸ்தாபிக்கப்பட்டு விட்டது.

இத்தகைய அரசியல் கோட்பாடுகளில் இருந்துதான் இன்றைய உலகம் இயங்குகிறது. இங்கே நீதிக்கும் நேர்மைக்கும் மனித தர்மத்துக்கு இடம் கிடையாது. அனைத்தும் அந்தந்த நாடுகளுடைய தேசிய அபிலாசைகளும், நலன்கள் சார்ந்தே நீதி வரையறுக்கப்படுகிறது என்பதை முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.    

இஸ்லாமியப் பேரரசு உருவாக்கம்

இவ்வாறு தான் கிபி 6ஆம் நூற்றாண்டில் நபிகள் நாயகத்தினால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இஸ்லாமியப் பேரரசு இன்று அரேபியா, வடஆபிரிக்கா, பாரசீகம் உட்பட அரபுலகம் எனப்படும் 26 நாடுகளையும் தெற்கு ,தென் கிழக்கு ஆசியாவில் ப்ரூணை, மலேசியா, இந்தோனேசியா, வங்காள தேசம், மலேசியா, மாலதீவுகள் உள்ளிட்ட 48 இஸ்லாமிய நாடுகளை தோற்றுவித்திருக்கிறது.

தரைசார் பேரரசாக விஸ்தரிப்பை செய்து மத்தியகிழக்கில் 26 இஸ்லாமிய நாடுகளும் உள்ளடக்கி 53 கோடி இஸ்லாமியர்களையும், இந்தப் பிராந்தியத்துக்கு வெளியே 135 கோடி இஸ்லாமியர்களையும் தோற்றவித்தள்ளார்கள். உலகில் உள்ள 190 கோடி இஸ்லாமியர்களில் 48 நாடுகளில் பெரும்பான்மையாக வாழ்கிறார்கள்.

43 நாடுகளில் இஸ்லாமிய சட்டமே நடைமுறையில் உள்ளது. உலக சனத் தொகையில் 24.9% இஸ்லாமியர்களாக உள்ளனர். இதனை நபிகள் நாயகம் அவர்களின் அரசியல் புவியியல் மூலோபாயம் எனக் குறிப்பிடலாம். எனினும் இவர்களின் பிராந்தியத்தின் கடற் பகுதிகூட இவர்களின் கையில் இல்லை.

வாஸ்கோடகாமா கண்டுபிடித்த புதிய கடல் பாதைகள் மத்திய கிழக்கை முற்றுகையிட்டு கடந்த 500 ஆண்டுகளாக இன்றுவரை இஸ்ராமியர்களை இந்தப் பிராந்தியத்துக்குள் சிறைப்பிடித்துள்ளார்கள் என்று சொல்லுவதே சாலப்பொருந்தும்.

ஆயினும் இஸ்லாமியர்கள் மத கோட்பாட்டின் அடிப்படையிலான இனப்பெருக்க விகிதத்தில் உயர் நிலையில் இருப்பதனால் உலக மக்கள் தொகையில் இஸ்லாமியர்களின் தொகை வேகமாக அதிகரித்துச் செல்கிறது.

அந்த மக்கள் பலத்தைக் கொண்டு அவர்கள் தங்களுக்குள் ஒரு இஸ்லாமிய ஒத்துழைப்பு அமைப்பு (Organisation of Islamic Cooperation) 1969 இல் நிறுவப்பட்டது.

இஸ்லாமிய ஒத்துழைப்பு அமைப்பு இன்று 57 உறுப்பு நாடுகளை கொண்டுள்ளது. அவற்றில் 56 ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகளாகவும் உள்ளன. இவற்றில் 48 நாடுகள் முஸ்லிம் பெரும்பான்மை நாடுகளாகும். இதனை மேற்குலத்தவர்கள் இன்று அச்சத்துடனேயே நோக்குகின்றனர். 

விஞ்ஞான தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி

மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் ஐரோப்பா மீதான எதிர் நடவடிக்கைகள், ராணுவ படைக்கட்டுமானங்கள், விஞ்ஞான தொழில்நுட்ப கட்டுமான, இஸ்லாமிய நாடுகளின் கூட்டு இணைவு முன்னெடுப்புகள், பொருளியல் மேம்பாடு, யுத்தம் என்பவற்றை உற்று நோக்கினால் அவை வரலாற்று ரீதியாக எப்போதும் ஐரோப்பியர்களுக்கே நலனை விளைவித்துள்ளது.

அத்துடன், அதனை தமக்கு சாதகமாக மாற்றி அமைத்திருக்கிறார்கள். அதற்கான காரணம் அவர்கள் விஞ்ஞானத்திலும் தொழில்நுட்பத்திலும் முன்னேறி இருக்கிறார்கள் அவர்களிடம் உள்ள முன்னேற்றகரமான விஞ்ஞான தொழில்நுட்பம் என்பது எதிரிகளை அனைத்து வகைகளிலும் தோற்கடிக்க கூடிய வல்லமை கொண்டுள்ளதாக உள்ளது.

அத்தகைய தொழில்நுட்பத்தை வரலாற்று ரீதியான பகை நிலத்தில் அதாவது மத்திய கிழக்கில் உள்ள இஸ்லாமிய நாடுகள் எதுவும் நவீன தொழில்நுட்பத்தையோ அதிலும் குறிப்பாக அணுத்து தொழில்நுட்பத்தை பெற்று விடக் கூடாது என்பதில் மிகக் கண்ணும் கருத்துமாக உள்ளனர்.

மத்திய கிழக்கில் ஈரான் அணு தொழில்நுட்பத்தை பெற்று விட்டால் மத்திய கிழக்கில் இஸ்லாமியத்துக்கு எதிராகச் செருகப்பட்ட ஆப்பாகிய இஸ்ரேல் என்ற தேசம் அந்த நிலத்தில் இருக்க முடியாது என்பதையும் மேற்குலகத்தவர் நன்கு அறிவார்கள்.

ஆகவே தான் பச்சைக்கு எதிரான யுத்தத்தில் வெற்றி கொள்வதற்கு மூன்று பரிமாணங்களை கொண்ட தான் தந்துரோபாயங்களை கையாள்கின்றனர்.

1) மத்திய கிழக்கின் இஸ்லாமிய உணர்வுக்குரிய பலஸ்தீனப் பகுதியில் அடிக்கடி நிலத்தை ஆக்கிரமித்து அந்தப் பகுதியை தொடர்ந்து ஒரு போர்பதட்ட சூழலில் வைத்திருப்பதன் ஊடாக இஸ்லாமியர்களின் பொருளியல் அறிவியல் விருத்திக்கு தடங்கல்களை ஏற்படுத்துவது.

2) பச்சைக்கும் பச்சைக்கியமான முரண்பாடுகளை தோற்றுவிப்பது அதாவது நயத்தாலும், பயத்தாலும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளை தனது பொருளாதார மற்றும் ராஜரீக உறவுகளின் ஊடாக வெள்ளை அணியில் சேர்ப்பதன் மூலம் அவர்களுக்கு இடையிலான யுத்தத்தை தோற்றுவிப்பது.

3) விஞ்ஞான தொழில்நுட்ப யுத்தத்தை நடத்துவது. மத்திய கிழக்கு நாடுகள் அணு தொழில்நுட்ப வல்லமையைப் பெற்று விடாமல் தடுப்பதற்காக நேரடியான அழித்தொழிப்பு தாக்குதல் தாக்குதல்களை விஞ்ஞானிகள் மீதும் படத்துறை தலைவர்கள், அரசியல் தலைவர்கள் மீதும் நடத்திப் படுகொலை செய்தல்.

அமெரிக்காவின் திட்டம் இதுதானா?

இத்தகைய முப்பரிமாண உள்ளடக்கத்தைக் கொண்ட தான் போர் வியூகத்தையே அமெரிக்கா கொண்டுள்ளது.

ஈரானில் ஒரு நேரடியான தரைவழி யுத்தத்தை ஆரம்பித்தால் ஈரானில் வாழ்கின்ற எட்டு கோடி பாரசீகர்களினதும் கடும் எதிர்ப்பைச் சம்பாதிப்பது மாத்திரமல்ல மத்திய கிழக்கின் வாழ்கின்ற 53 கோடி இஸ்லாமியர்களின் எதிர்ப்பையும், ஆப்பிரிக்க, தெற்கு-தென் கிழக்காசிய நாடுகளில் வாழ்கின்ற 153 கோடி இஸ்லாமியர்களின் எதிர்ப்பையும் சம்பாதிக்க நேரிடும் என்பதனால் ஈரானில் ஒருபோதும் ஒரு தரைவழிப்போர் நடத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் அரிதினும் அரிது.

ஆயினும் இந்தத் தாக்குதல்களில் ஈரான் எடுக்கின்ற கடும் போக்கு ஈரானுக்கு அதன் வளர்ச்சியின் 20 வருடம் பின்னோக்கி தள்ளுவதாக அமையலாம். இந்த யுத்தத்தை ஈரானியர்கள் தொடர்ந்து நீடித்துக் கொண்டு செல்லவே விரும்புகின்றனர்.

மத்திய கிழக்கில் ஒரு நீடித்த போருக்கு அமெரிக்கா செல்வதாக இருந்தால் அது அதனுடைய உலகம் தழுவிய மேலாண்மையை இழக்கும் நிலையயையே ஏற்படும்.

ஆகவே தான் அமெரிக்கா தனது அரசியல் பொருளியல் மேலாண்மை நலன்களை தொடர்ந்து பேணவும், அடையவும் ஈரான் மீது படைவீரர்களைத் தரையிறக்கம் செய்யாமல் விஞ்ஞான தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி வான்வழியூடான சீரழிப்பு யுத்த முறைமையை கையாண்டு காலத்துக்கு காலம் தொடர்ந்து தாக்குதல்களை நடத்தி ஈரானின் விஞ்ஞான தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியை தடுத்து வருகிறது.

இன்றைய யுத்தம் என்பது வெறும் படை வீரர்களின் எண்ணிக்கையிலோ, படைக்கல எண்ணிக்கையிலும் தீர்மானிக்கப்படுவதல்ல.

அது முற்றிலும் நவீன விஞ்ஞான தொழில்நுட்பத்தினால் மட்டுமே போரின் வெற்றிகள் தோல்விகள் நிர்ணயம் பெறுகின்றன.

ஆகவே தொழில்நுட்பத்தின் அதிலும் குறிப்பாக ராணுவ தளபாடத் தொழில்நுட்பத்தின் பரவலை தடுப்பதற்கான யுத்தமாகவே இந்த யுத்தம் முதலாவது கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

பரவலை தடுத்து விட்டால் ராணுவ மேலாதிக்கத்தை தொடர்ந்து தக்க வைக்கவும் உலக ஒழுங்காய் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக தொடர்ந்து நிலைக்க முடியும். மத்திய கிழக்கிலும் ஈரானிலும் மேற்கொள்ளப்படுகின்ற தாக்குதல்களும் யுத்தங்களும் வெறுமனே மூல வளங்களை பெறுவதற்கான யுத்தமாகவோ அல்லது மேலெழுந்த வாரியாக அரசியல் ராணுவ ஆய்வுகளில் குறிப்பிடப்படுகின்ற சதிக்கோட்பாட்டு(Conspiracy theory) விளக்கத்தை மாத்திரம் கொண்டிருக்கவில்லை.

அவ்வாறு சதிக் கோட்பாடு சதி என்று கூறுவோமேயானால் மத்திய கிழக்கின் அரசியல் தத்துவார்த்த விளக்கம் போதாமையையே வெளிப்படுத்தும். எனவே அதிலிருந்து மேலும் பல படிகள் முன்னேறி விரிவான ஒரு பரந்த பார்வைக்கூடாக இதனை உற்று நோக்கினால் மத்திய கிழக்கில் நடைபெறுவது சீரழிப்பு யுத்தம் முறை என வரையறுப்பது தான் பொருத்தமானது. 

பொறுப்பு துறப்பு!

இக்கட்டுரையானது பொது எழுத்தாளர் T.Thibaharan அவரால் எழுதப்பட்டு, 22 March, 2026 அன்று தமிழ்வின் இணையத்தளத்தில் வெளியிடப்பட்டது. இக்கட்டுரைக்கும் தமிழ்வின் தளத்திற்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.

https://tamilwin.com/article/reason-for-the-us-airstrike-1774192355

அமெரிக்காவுடனான பாதுகாப்பு உறவை கைவிட்டு ரஷ்யா அல்லது சீனாவுடன் வளைகுடா நாடுகள் கைகோர்க்குமா?

பட மூலாதாரம்,AFP via Getty Images

படக்குறிப்பு,மார்ச் 12 அன்று முஹர்ரக்கில் உள்ள எரிபொருள் கிடங்குகள் மீது இரான் தாக்குதல் நடத்தியது. அதே நாளில் பஹ்ரைன், சௌதி அரேபியா மற்றும் ஓமனில் உள்ள எரிபொருள் நிலையங்களும் தாக்கப்பட்டன.

கட்டுரை தகவல்

• பிபிசி மானிட்டரிங்

• 23 மார்ச் 2026, 02:10 GMT

• வாசிக்கும் நேரம்: 5 நிமிடங்கள்

அமெரிக்கா-இஸ்ரேல் மற்றும் இரான் இடையிலான போர் ஒரு விரிவான பிராந்திய மோதலாக உருவெடுத்துள்ளது.

இரானிய ஏவுகணை மற்றும் டிரோன் தாக்குதல்கள் வளைகுடாவின் உட்பகுதி வரை சென்றடைகின்றன. அவை அமெரிக்கத் தளங்களைத் தாண்டிப் பல வளைகுடா நாடுகளின் விமான நிலையங்கள், எரிசக்தி தளங்கள், துறைமுகங்கள் மற்றும் பொதுமக்களின் இடங்களைக் குறிவைக்கின்றன.

இரானிய தாக்குதல்களை அரபு மற்றும் மேற்கத்திய தலைவர்கள் பரவலாகக் கண்டித்துள்ளனர். அதேநேரத்தில், பிராந்தியத்தின் முக்கிய நாடுகள் அதிகரித்து வரும் நெருக்கடியைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகள் குறித்து ஆலோசனைகளைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன.

வளைகுடா ஒத்துழைப்பு கவுன்சில் வெளியுறவு அமைச்சர்களும் ஓர் அவசரக் கூட்டத்தைக் கூட்டினர்.

அடுத்தகட்டத் தாக்குதல்கள் 'கூட்டுத் தற்காப்பு நடவடிக்கைகளை' தூண்டக்கூடும் என்று அவர்கள் எச்சரிக்கை விடுத்தனர். பிராந்தியத்தை ஒரு விரிவான போருக்குள் தள்ளுவதைத் தடுக்க பதற்றத்தைக் குறைக்குமாறு அவர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தனர்.

பஹ்ரைனைச் சேர்ந்த டெராசாட் மையம், வளைகுடா நாடுகள் இரான் நாட்டுக்கு எதிராக எந்தவொரு விரோத நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை என்றாலும் இரானிய தாக்குதல்களில் குடிமக்களுக்கும் முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகளுக்கும் சேதம் ஏற்பட்டிருப்பதால் அவை மோதலில் சிக்கியுள்ளன என்றும் வலியுறுத்தியது.

இதன் காரணமாக ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 51-வது விதியின் கீழ் கடுமையான சர்வதேசப் பொறுப்புக்கூறல் கோரிக்கைகள் எழுந்துள்ளன.

பிராந்திய நெருக்கடி அதிகரித்து வருவதால், வளைகுடா நாடுகள் அமெரிக்காவுடனான தங்கள் பாதுகாப்பு உறவுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.

இதனுடன் எதிர்கால உத்தி ரீதியான கூட்டணிகளின் தன்மையைக் கண்டறியவும், தங்கள் பாதுகாப்பு உத்திகளை மறுஆய்வு செய்யவும் அவர்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

நெருக்கடிக்கு மத்தியில் அமெரிக்கா மற்றும் வளைகுடா நாடுகளின் உறவு

பட மூலாதாரம்,Chip Somodevilla/Getty Images

படக்குறிப்பு,சௌதி அரேபியாவின் பட்டத்து இளவரசர் முகமது பின் சல்மான் 2025 நவம்பரில் அமெரிக்காவுக்குப் பயணம் மேற்கொண்டார் (நவம்பர் 18, 2025 அன்று எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம்)

அரபு பிராந்திய மற்றும் உள்நாட்டு ஊடகங்கள் அமெரிக்கா குறித்த ஜிசிசி நாடுகளின் அணுகுமுறையை வெவ்வேறு விதமாகச் சித்தரித்துள்ளன.

சில ஊடகங்கள் ராய்ட்டர்ஸ் செய்தியை மேற்கோள் காட்டி, வளைகுடா நாடுகள் அமெரிக்காவிடம் 'ஹோர்மூஸ் நெருக்கடி தீவிரமடைவதால் இரான் நாட்டை முழுமையாக முடக்க' அழுத்தம் கொடுத்ததாகத் தெரிவித்தன.

மறுபுறம், மற்ற ஊடகங்கள் இரான் மீது தாக்குதல் நடத்தும் அமெரிக்காவின் முடிவை விமர்சித்தன. மேலும் 'வளைகுடா நாடுகள் குறிவைக்கப்படும் அபாயத்தை அமெரிக்கா புறக்கணிப்பதாக' குற்றம் சாட்டின.

இதற்கிடையில், இந்தப் போர் அமெரிக்கப் பாதுகாப்பு குறித்த வளைகுடா நாடுகளின் பார்வையை அடிப்படை ரீதியாக மாற்றியுள்ளதாக நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். இது வளைகுடா நாடுகள் மற்றும் அமெரிக்கா இடையிலான உறவுகள் மற்றும் அவர்களின் மூலோபாயக் கூட்டணியின் எதிர்காலத்தில் மாற்றத்தைக் கொண்டு வரக்கூடும்.

மார்ச் 16 அன்று 'ஏஹாத்தா' என்ற அரபு பாட்காஸ்ட், தற்போதைய மோதலில் இருந்து வளைகுடா நாடுகள் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய பாடங்கள் குறித்து விவாதித்தது.

அந்தப் பாட்காஸ்ட்டில் நிபுணர்கள் கூறுகையில், வளைகுடா நாடுகளின் பாதுகாப்புக் கோட்பாடு 'பலவீனமடைந்துள்ளது' என்றும், பிராந்தியத்தில் அமெரிக்காவின் இருப்பு 'பொருளாதார ரீதியாகவும் ராணுவ ரீதியாகவும் தொடர்ச்சியான சுமையாக மாறி வருகிறது' என்றும் கூறினர். ஏனெனில், இரான் இப்போது பிராந்தியத்தில் உள்ள அமெரிக்கச் சொத்துகளை தாக்குதலுக்கான இலக்குகளாகக் கருதுகிறது.

பதிலடி நடவடிக்கையாக அமெரிக்காவுடன் தொடர்புடைய பொருளாதார நலன்களைக் குறிவைப்பதாக இரான் எச்சரித்திருந்தாலும், டிரம்ப் நிர்வாகம் பதற்றத்தைத் தொடர்ந்து அதிகரிக்கச் செய்ததாக நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். இது 'அமெரிக்கா தங்கள் பாதுகாப்பு கவலைகளைக் கண்டுகொள்ளவில்லை என்ற வளைகுடா நாடுகளின் எண்ணத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியது'.

இதனால் வளைகுடா நாடுகளில் 'ஏமாற்றம் அல்லது துரோகம்' போன்ற ஆழமான உணர்வு ஏற்பட்டுள்ளதாக ஒரு நிபுணர் கூறினார்.

"அமெரிக்கா ஒருதலைப்பட்சமாக செயல்படுகிறது மற்றும் வளைகுடா நாடுகளை இரானிய பழிவாங்கலின் அபாயத்தில் தள்ளுகிறது என்ற எண்ணம் நிலவுகிறது. இருப்பினும், இந்த அதிருப்தி இருந்தபோதிலும், வளைகுடா அரசுகள் அமெரிக்கப் பாதுகாப்பு கூட்டணியை முடிவுக்குக் கொண்டுவர முடியாது என்பதை உணர்ந்துள்ளன. ஆனால் இப்போது இதற்கான 'அரசியல் விலை அதிகமாக' இருக்கும்," என்று அவர் கூறினார்.

ரஷ்யா அல்லது சீனாவுடன் வளைகுடா நாடுகள் கைகோர்க்குமா?

பட மூலாதாரம்,Getty Images

படக்குறிப்பு,தற்சமயம் வளைகுடா நாடுகள் சீனா மற்றும் ரஷ்யாவை முழுமையாகச் சார்ந்திருக்க வாய்ப்பில்லை (சித்தரிப்புப் படம்).

அமெரிக்காவுடனான கூட்டணியில் வளைகுடா நாடுகளின் 'ஏமாற்றம்' குறித்துச் சில நிபுணர்கள் கூறினாலும், தற்போது ரஷ்யா அல்லது சீனாவுடன் புதிய கூட்டணிகளை உருவாக்குவது குறித்து அவர்களின் தரப்பிலிருந்து எந்தவொரு அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கையும் வரவில்லை.

ஏஹாத்தா பாட்காஸ்ட்டில் பேசிய நிபுணர்கள், அமெரிக்காவுக்குப் பதிலாக முழுமையாகச் சீனா அல்லது ரஷ்யாவுடன் கூட்டணி வைப்பது 'நடைமுறைக்குச் சாத்தியமற்றது' என்று கூறினர்.

இருப்பினும், வளைகுடா நாடுகள் புதிய கூட்டணிகளைத் தேடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது, இதனால் அமெரிக்காவுடனான அவர்களின் உறவுகள் இனி 'தனித்துவமானவை அல்லது உத்திரீதியானவை என்று இருக்காது.

வளைகுடா நாடுகள் அமெரிக்காவுடனான கூட்டணியைத் தக்கவைத்துக்கொண்டு, பிராந்திய ராஜீய ரீதியிலான தன்னாட்சியை விரிவுபடுத்த முயலலாம். அதேநேரத்தில் மேற்கத்திய நாடுகள் அல்லாத நாடுகளுடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை மேற்கொள்வதற்கான பன்முக உத்தியை அவர்கள் கடைப்பிடிக்கலாம்.

உதாரணமாக அமெரிக்கா-இரான் பேச்சுவார்த்தையில் கத்தார் மற்றும் ஓமன் மத்தியஸ்தப் பாத்திரத்தை வகித்துள்ளன. இது பிராந்தியத்தில் தங்கள் ராஜீய செல்வாக்கை வலுப்படுத்தும் அவர்களின் விருப்பத்தைக் காட்டுகிறது.

கத்தாரின் அல் ஜசீரா முபாஷெர் தொலைக்காட்சியும் போருக்குப் பிந்தைய வளைகுடா நாடுகளின் யதார்த்தங்கள் குறித்து விவாதித்தது. அதில் ஒரு நிபுணர் கூறுகையில், வளைகுடா நாடுகள் "அமெரிக்காவுடனான கூட்டணியை முழுமையாகக் கைவிடத் தயாராக இல்லை" என்றார்.

ஆனால் அதற்குப் பதிலாக இந்த அனுபவம், போருக்குப் பிந்தைய திட்டமிடல் மற்றும் வெளிநாட்டுக் கூட்டணிகள் (அமெரிக்காவாக இருந்தாலும் சரி, பிற நாடுகளாக இருந்தாலும் சரி) வளைகுடா நாடுகளின் தன்னிறைவுக்கு மாற்றாக அமைய முடியாது என்ற புரிதலை வளர்க்கும் ஒரு படியாக அமைந்துள்ளது.

"அமெரிக்க தளங்கள் தங்கள் சிறிய மற்றும் பாதுகாப்பற்ற நாடுகளைப் பாதுகாக்கும் என்று வளைகுடா நாடுகள் நம்பி, அமெரிக்கத் தளங்களுக்காகப் பில்லியன் கணக்கான டாலர்களைச் செலவழித்தன. ஆனால் அனைத்து வளைகுடா நாடுகளின் தலைநகரங்களும் விதிவிலக்கின்றி குறிவைக்கப்பட்ட போது, இந்தத் தளங்களால் எந்தப் பயனும் இல்லை என்பதைப் போர் நிரூபித்துள்ளது," என்று நிபுணர்கள் கூறினர்.

அவர்கள் மேலும் கூறுகையில், "இது அமெரிக்கப் பாதுகாப்பை மட்டுமல்லாமல், ஆறு ஜிசிசி நாடுகளை பிரிட்டன், பிரான்ஸ் மற்றும் பிற வல்லரசுகளுடன் இணைக்கும் பரந்த ஒப்பந்த நெட்வொர்க்கையும் விரிவான மறுமதிப்பீட்டுக்கு உள்ளாக்கியுள்ளது. பிராந்தியம் தாக்கப்பட்ட நேரத்தில் இத்தகைய ஏற்பாடுகள் பலனளிக்கவில்லை," என்றனர்.

வளைகுடா நாடுகளின் முன்னுரிமைகள்

பட மூலாதாரம்,Getty Images

படக்குறிப்பு,போர்கள் இப்போது போர் விமானங்களைத் தாண்டி ஏவுகணைகள் மற்றும் ஆளில்லா விமானங்கள் வரை விரிவடைந்துள்ளன (சித்தரிப்புப் படம்)

வளைகுடா நாடுகளுக்குக் கூட்டுப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துவது தற்போது முதன்மையான முன்னுரிமையாக மாறியுள்ளது குறித்துப் பல செய்திக் கட்டுரைகள் விவாதித்துள்ளன.

எழுத்தாளர் அப்துல்லா அகமது அலி, பிராந்திய அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ள வளைகுடா சக்திகளின் ஒருங்கிணைப்புக்கு அழைப்பு விடுத்தார்.

எமிரேட்ஸ் செய்தித்தாளான அல்-கலீஜில் வெளியான கட்டுரையில், "தற்போதைய நெருக்கடி, நவீனப் போரை இனி படைகள் அல்லது விமானங்களின் எண்ணிக்கையை வைத்து மட்டும் மதிப்பிட முடியாது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. மாறாக, ஒரு நாட்டின் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகள், டிரோன்கள் மற்றும் சைபர் தாக்குதல்கள் போன்ற சிக்கலான அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ளும் திறன் கொண்ட பாதுகாப்பு அமைப்புகளை உருவாக்கும் திறனே முக்கியமானது," என்று அவர் எழுதியுள்ளார்.

வளைகுடா நாடுகள் "தற்காலிக வளைகுடா ஒருங்கிணைப்பில் இருந்து உண்மையான மற்றும் நிரந்தர ஒருங்கிணைப்பை நோக்கி நகர முடியுமா" என்ற கேள்வியை எழுத்தாளர் எழுப்பியுள்ளார்.

இதையே வலியுறுத்தி எழுத்தாளர் ஜாசிம் அல்-மாலிகி, வளைகுடா நாடுகளின் ராணுவ சக்திகளை ஒன்றிணைக்க வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

கத்தாரின் அல்-ஷார்க் (Al-Sharq) செய்தித்தாளில் அவர் எழுதியுள்ள கட்டுரையில், கூட்டு வளைகுடா ராணுவப் படையை நிறுவுவது என்பது ஒவ்வொரு நாட்டின் தேசிய ராணுவங்களையும் கொண்டு ஒரு ஒருங்கிணைந்த ராணுவத்தை உருவாக்குவது அல்ல, மாறாக ஒரு ஒருங்கிணைந்த பாதுகாப்பு அமைப்பை உருவாக்குவதாகும் என குறிப்பிட்டுள்ளார்.

"நவீன பாதுகாப்பு சவால்கள் இனி முந்தைய காலங்களைப் போலப் பாரம்பரியமானவை அல்ல. இவற்றில் இப்போது பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகள், டிரோன்கள், சைபர் தாக்குதல்கள் மற்றும் கடல்சார் அச்சுறுத்தல்கள் அடங்கும். இவை ஒரு நாட்டின் திறன்களைத் தாண்டி கூட்டான எதிர்வினை தேவைப்படும் சவால்கள்," என்று அவர் மேலும் எழுதியுள்ளார்.

வளைகுடா நாடுகள் இரானுக்கு எதிராக ராணுவ நடவடிக்கை எடுக்க வாய்ப்புள்ளதா?

பட மூலாதாரம்,AFP via Getty Images

படக்குறிப்பு,கடந்த ஆண்டு மே மாதம் கோலாலம்பூரில் நடைபெற்ற இரண்டாவது ஆசியான்-ஜிசிசி கூட்டத்தின் போது குவைத்தின் பட்டத்து இளவரசர் ஷேக் சபா காலித் அல்-ஹமத் அல்-சபா.

மோதல் அதிகரித்து வரும் நிலையில், வளைகுடா நாடுகள் தாங்கள் தொடங்காத ஒரு போருக்குள் இழுக்கப்படும் பயத்திற்கும், தங்கள் தற்காப்பு உரிமையைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டிய அவசியத்திற்கும் இடையில் சிக்கியுள்ளன.

வளைகுடா நாடுகளின் முக்கிய முன்னுரிமைகளில் ஒன்று 'இரான் உடனான நேரடிப் போருக்குள் இழுக்கப்படுவதைத் தவிர்ப்பது' என்பதாகும்.

கடந்த சில வாரங்களாக, பல நிபுணர்கள் மற்றும் வளைகுடா அதிகாரிகள், வளைகுடா நாடுகள் "போரின் ஒரு பகுதி அல்ல" என்பதை வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.

இருப்பினும், இரான் எரிசக்தித் தளங்களையும் தனது இலக்குகளில் சேர்த்தவுடன், இரானிய தாக்குதல்களுக்கு ராணுவ நடவடிக்கை மூலம் பதிலடி கொடுக்கும் உரிமையை வளைகுடா நாடுகள் கொண்டுள்ளதாக அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கைகளில் மீண்டும் மீண்டும் கூறப்பட்டது.

மார்ச் 19 அன்று செளதி அரேபிய வெளியுறவு அமைச்சர் பைசல் பின் ஃபர்ஹான், தனது நாடு மற்றும் பிற வளைகுடா நாடுகள் மீதான தாக்குதல்களைப் பொறுத்துக் கொள்வதற்கு ஒரு எல்லை உண்டு என்று இரானுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தார்.

செளதி அரேபியா மற்றும் பிற வளைகுடா நாடுகளிடம் 'மிக முக்கியமான திறன்களும் ஆற்றலும்' உள்ளன என்றும், அவற்றை அவர்கள் 'விருப்பப்படி' பயன்படுத்தலாம் என்றும் அவர் எச்சரித்தார்.

இரானுக்கு எதிரான தாக்குதலில் வளைகுடா நாடுகளின் சாத்தியமான பங்களிப்புக்கான பல காரணங்களை அல் ஜசீரா பட்டியலிட்டுள்ளது. அவற்றில் சர்வதேசச் சட்டத்தின் கீழ் வளைகுடா நாடுகளின் தற்காப்பு உரிமை, அமெரிக்காவுடன் வலுவான பாதுகாப்பு கூட்டணியின் சாத்தியக்கூறு மற்றும் வளைகுடா நலன்களுக்கு ஏற்ப ஒரு புதிய இரானிய அரசு அமைவதற்கு உதவும் திறன் ஆகியவை அடங்கும்.

இருப்பினும், வளைகுடா நாடுகள் இரான் மீது தாக்குதல் நடத்துவதற்கு எதிரான பிற வாதங்களும் இருப்பதாக அந்தச் சேனல் கூறியுள்ளது.

தாக்குதலில் ஈடுபடுவது, குறிப்பாக இஸ்ரேலுடன் நிற்பது, வளைகுடா நாடுகளின் நற்பெயருக்குக் களங்கம் விளைவிக்கும் என்ற கவலை இதில் அடங்கும். இது அவர்கள் 'இஸ்ரேலின் நலன்களுடன் நிற்கிறார்கள்' என்ற வாதத்தை வலுப்படுத்தும்.

போரில் ஈடுபடுவது பிராந்தியத்தின் பொருளாதார முன்னுரிமைகளுக்கு எந்தப் பலனையும் தராது என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

வளைகுடா நாடுகள் தாக்குதலில் ஈடுபட்டால், அமெரிக்கா-இஸ்ரேல் ஆகியவை இரானுடனான மோதலில் இருந்து பின்வாங்கக்கூடும் என்றும், இதன் மூலம் இரு தரப்பினரும் ஒருவரை ஒருவர் பலவீனப்படுத்திக் கொள்வார்கள், பின்னர் அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் 'வளைகுடா நாடுகளின் பாதுகாப்புக்கு' வந்த 'ரட்சகர்களாக' மாறிப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வர அழைப்பு விடுப்பார்கள், அதற்குப் பதிலாகப் பெரிய சலுகைகளைக் கோருவார்கள் என வளைகுடா அதிகாரிகள் அஞ்சுவதையும் அந்தச் சேனல் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/ce84vemmg5xo

லண்டன் வரை இரான் ஏவுகணைகள் தாக்குமா? டியாகோ கார்சியா 'தாக்குதல்' எழுப்பும் கேள்விகள்

பட மூலாதாரம்,Photo by Eyad Baba / AFP via Getty Images

படக்குறிப்பு,மத்திய காஸா பகுதியில் உள்ள பாலத்தீன அகதிகளுக்கான புரைஜ் முகாமில் இருந்து பார்க்கும்போது, இரானில் இருந்து ஏவப்பட்ட ஏவுகணை ஒன்று வானில் தென்படுகிறது.

கட்டுரை தகவல்

• நிக் எரிக்சன்

• பிபிசி உலக சேவை

• 3 மணி நேரங்களுக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 5 நிமிடங்கள்

இந்தியப் பெருங்கடல் தீவான டியாகோ கார்சியாவில் உள்ள பிரிட்டன் -அமெரிக்கக் கூட்டு ராணுவத் தளத்தை நோக்கி இரான் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளை ஏவியிருப்பது, மத்திய கிழக்கில் ஏற்பட்டுள்ள மோதலின் வெளிப்படையான தீவிரத்தைக் காட்டுகிறது.

குறிவைக்கப்பட்ட இலக்கு தாக்கப்படவில்லை, ஆனால் போர் தொடங்கிய பிறகு இவ்வளவு நீண்ட தூரம் பாயும் ஏவுகணைகள் பயன்படுத்தப்படுவது இதுவே முதல் முறை என்று இஸ்ரேல் ராணுவம் (ஐடிஎப்ஃ) தெரிவித்துள்ளது.

ஏவுகணைகளை ஏவியதை இரான் இன்னும் அதிகாரப்பூர்வமாக உறுதிப்படுத்தவில்லை, இரானிய ஊடகங்கள் பெரும்பாலும் வெளிநாட்டு ஊடகங்களை மேற்கோள் காட்டியே இதுகுறித்து செய்தி வெளியிட்டுள்ளன.

இந்தத் தோல்வியுற்ற தாக்குதலின் விளைவுகள் மற்றும் இது எதிர்காலத்தில் மற்ற சாத்தியமான இலக்குகளுக்கு எத்தகைய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பது குறித்து நிபுணர்கள் இப்போது ஆராய்ந்து வருகின்றனர்.

உதாரணமாக, பெர்லின், பாரிஸ் மற்றும் லண்டன் உள்ளிட்ட ஐரோப்பியத் தலைநகரங்கள் எதிர்காலத்தில் குறிவைக்கப்படலாமா? என்பது குறித்து ஆய்வு செய்து வருகின்றனர்.

இந்நிலையில், லண்டனை அடையும் திறன் கொண்ட நீண்ட தூரம் பாயும் ஏவுகணைகள் இரானிடம் இருப்பதாக இஸ்ரேலிய ராணுவம் கூறியுள்ள கூற்றை "உறுதிப்படுத்துவதற்கான எந்த மதிப்பீடும் இல்லை" என்று பிரிட்டன் அமைச்சரவை அமைச்சர் ஒருவர் தெரிவித்துள்ளார்.

பட மூலாதாரம்,Reuters

படக்குறிப்பு,இரான் தனது ஏவுகணைகள் பாயும் தூரத்திற்கு தானாகவே ஒரு வரம்பை நிர்ணயித்திருந்தது, ஆனால் அது இப்போது மாறிவிட்டதாகச் சிலர் கூறுகின்றனர்.

"இரானின் ஏவுகணைத் திட்டம் நீண்ட காலமாகச் சர்வதேசக் கண்காணிப்பின் மையப் புள்ளியாக இருந்து வருகிறது" என்று கூறும் பிபிசி நியூஸ் பெர்ஷியனின் கோன்சே ஹபிபியாசாத்,"தனது ஏவுகணை மேம்பாடு முற்றிலும் தற்காப்பு சார்ந்தது மற்றும் தேசியத் தடுப்பு உத்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று இரான் கூறினாலும், நீண்ட தூரம் சென்று தாக்கும் திறன்களில் ஏற்படும் முன்னேற்றங்கள் பிராந்தியப் பாதுகாப்புச் சூழலை மாற்றக்கூடும் என்று விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்"என்றும் குறிப்பிட்டார்.

இரானின் அணுசக்தி லட்சியங்கள் குறித்த கவலைகளைத் தீர்ப்பதற்கான பேச்சுவார்த்தைகள் நடந்து ஒரு மாதம் கூட ஆகாத நிலையில், இஸ்ரேலும் அமெரிக்காவும் தங்கள் தாக்குதலைத் தொடங்கிய போது மேலும் பல சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருந்தன.

டியாகோ கார்சியா அமைந்துள்ள சாகோஸ் தீவுகள், இரானில் இருந்து சுமார் 3,800 கி.மீ தொலைவில் உள்ளன.

பெயர் குறிப்பிடப்படாத அமெரிக்க அதிகாரிகளை மேற்கோள் காட்டி, பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகள் ஏவப்பட்டது குறித்து வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னல் மற்றும் சிஎன்என் போன்ற நிறுவனங்கள் செய்தி வெளியிட்டன, ஆனால் எந்த ஆயுதமும் அதன் இலக்கை அடையவில்லை என்று அவை தெரிவித்தன.

ஏவப்பட்ட ஏவுகணைகளில் ஒன்று நடுவானில் தோல்வியடைந்ததாகவும், மற்றொன்று அமெரிக்கப் போர்க்கப்பலால் இடைமறிக்கப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. இந்தத் தகவல்கள் துல்லியமானவை என்று பிபிசி கருதுகிறது.

இந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு, ஐரோப்பா, ஆசியா மற்றும் ஆப்பிரிக்காவின் பல நகரங்கள் இப்போது அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளன என்றும், இரான் இத்தகைய திறன் கொண்ட ஏவுகணைகளை உருவாக்கத் திட்டமிட்டிருந்ததைக் கடந்த ஆண்டே வெளிப்படுத்தியதாகவும் இஸ்ரேல் ராணுவம் கூறியுள்ளது.

இஸ்ரேல் ராணுவத்தின் தலைமைத் தளபதி லெப்டினன்ட் ஜெனரல் இயல் ஜமீர், சாகோஸ் தீவுகளை நோக்கி ஏவுகணைகள் ஏவப்பட்ட பிறகு, ஒரு சமூக ஊடக வீடியோவில் கடுமையான எச்சரிக்கையை விடுத்துள்ளார்.

"இரான் 4,000 கி.மீ தூரம் செல்லக்கூடிய இரண்டு நிலைகளைக் கொண்ட கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணையை ஏவியுள்ளது. இந்த ஏவுகணைகள் இஸ்ரேலைத் தாக்குவதற்காக ஏவப்படவில்லை" என்று அவர் கூறினார்.

மேலும், "அவற்றின் தாக்குதல் வரம்பு ஐரோப்பாவின் தலைநகரங்களை அடையும். பெர்லின், பாரிஸ் மற்றும் ரோம் ஆகிய அனைத்தும் நேரடி அச்சுறுத்தல் எல்லைக்குள் உள்ளன"என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

பாதுகாப்பு நிபுணரும், பிரிட்டன் கூட்டுப் படைக் கட்டளையகத்தின் முன்னாள் தலைவருமான ஜெனரல் சர் ரிச்சர்ட் பரோன்ஸ் உட்பட மற்றவர்கள் பிபிசியிடம் கூறுகையில், இவை அனைத்தும் இரானின் ஏவுகணை இருப்பு மற்றும் அவை எட்டும் தூரம் குறித்து மறு மதிப்பீடு செய்ய நிர்ப்பந்தித்துள்ளன என்று தெரிவித்தார்.

"இதற்கு முன்பு இரானின் ஏவுகணைகள் 2,000 கி.மீ தூரம் பாயும் திறன் கொண்டவை என்று நாங்கள் நினைத்தோம், ஆனால் டியாகோ கார்சியா 3,800 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது."

பட மூலாதாரம்,US National Archives

இரான் இதுவரை தனது பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைத் திட்டத்திற்குத் தானே ஒரு வரம்பை விதித்துக்கொண்டதாகவும், அவற்றின் வரம்பை 1,240 மைல்களாக (2,000 கி.மீ.) மட்டுப்படுத்தியதாகவும் கூறிவந்தது.

இதன் பொருள், இஸ்ரேல் இரானுடைய ஏவுகணைகளின் தாக்குதல் எல்லைக்குள் இருந்தது, ஆனால் ஐரோப்பா இல்லை என்பதாகும்.

இது ஒரு அரசியல் ரீதியான தேர்வு என்றும், ஏவுகணைகளைத் தயாரிப்பதில் உள்ள தொழில்நுட்பக் கட்டுப்பாடுகளால் அல்ல என்றும் ராணுவத் தலைவர்கள் மற்றும் இஸ்லாமிய புரட்சிகர காவல்படையின் (ஐ.ஆர்.ஜி.சி) எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியிலும் எடுக்கப்பட்ட முடிவு என்றும் மறைந்த ஆயதுல்லா அலி காமெனயி 2021-ஆம் ஆண்டில் கூறியிருந்தார்.

அவர் இஸ்ரேலுக்கு எதிரான அச்சுறுத்தலைத் தொடர விரும்பினார். ஆனால் இரானின் இலக்கில் இல்லாத ஐரோப்பாவை அச்சமடையச் செய்ய விரும்பவில்லை.

இருப்பினும், கடந்த ஆண்டு செப்டம்பரில், இரானிய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவர் அரசுத் தொலைக்காட்சியில் கூறுகையில், ஐ.ஆர்.ஜி.சி கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணையை வெற்றிகரமாகச் சோதனை செய்துள்ளதாகத் தெரிவித்தார்.

ஆனால் அந்த ஏவுகணையின் தூரம் குறித்த விவரங்கள் எதையும் அவர் வழங்கவில்லை.

ஏவுகணை வரம்பு திறன்கள்

பட மூலாதாரம்,Shomos Uddin via Getty Images

படக்குறிப்பு,லண்டன் போன்ற நகரங்களை இரானிய ஏவுகணைகள் சென்றடைய முடியுமா என்பது குறித்து நிபுணர்களிடையே மாறுபட்ட கருத்துகள் உள்ளன.

'டைம்ஸ் ஆஃப் இஸ்ரேல்' செய்தியின்படி, இரானின் விண்வெளித் திட்டம் என்பது கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளை உருவாக்குவதற்கான தொழில்நுட்பங்களை அது ஏற்கனவே உருவாக்கியிருக்கலாம் என்பதையே குறிக்கிறது என்று அமெரிக்க அதிகாரிகள் நீண்டகாலமாக குற்றம் சாட்டி வருகின்றனர்.

மேலும் தேவைப்படும் போது இந்தத் தொழில்நுட்பத்தை இரான் பயன்படுத்தக் கூடும் என்றும் அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

சில ஆய்வாளர்களும் இதனை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.

லண்டனில் உள்ள ராயல் யுனைடெட் சர்வீசஸ் இன்ஸ்டிடியூட்டின் முன்னாள் இயக்குநர் ஜெனரல் முனைவர் கரின் வான் ஹிப்பல் பிபிசி செய்தியிடம் கூறுகையில், "ஏவுகணைகள் டியாகோ கார்சியாவை அடைந்தன என்று வைத்துக்கொண்டால்... இரானியர்கள் 10,000 கி.மீ தூரம் வரை செல்லக்கூடிய கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளையும் உருவாக்கி வருகின்றனர், இருப்பினும் அவற்றை நாம் இன்னும் செயல்பாட்டில் காணவில்லை," என்றார்.

இதன் பொருள் இரானில் இருந்து ஏவப்படும் ஏவுகணைகள் அமெரிக்காவின் பிரதான நிலப்பகுதியைச் சென்றடையும் சாத்தியம் உள்ளது என்பதாகும்.

இந்தியப் பெருங்கடலில் நடத்தப்பட்ட இந்தத் தாக்குதல் முயற்சி, இரானின் ஏவுகணை வரம்பு மீதான கட்டுப்பாடுகள் நீக்கப்பட்டுள்ளதைக் காட்டுகிறது என்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

பட மூலாதாரம்,Atta Kenare / AFP via Getty Images

படக்குறிப்பு,இரான் தனது நோக்கங்கள் குறித்த ஒரு செய்தியை அனுப்பவே முயற்சிப்பதாகவும், அதன் தற்போதைய ஏவுகணை வரம்பிற்கு அப்பாற்பட்ட இலக்குகளைத் தாக்குவதை இப்போதைக்கு அது நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றும் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

இருப்பினும், இந்த ஏவுகணைகள் இடையில் தடுத்து நிறுத்தப்படாமல் இருந்திருந்தாலும் கூட, அவை தங்களது இலக்கை அடைந்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே என்று சிலர் கூறுகின்றனர்.

பிரிட்டனின் வீட்டுவசதித் துறை அமைச்சர் ஸ்டீவ் ரீட் பிபிசியிடம் கூறுகையில், "இரானியர்கள் பிரிட்டனைக் குறிவைக்கிறார்கள் என்றோ அல்லது அவர்கள் நினைத்தாலும் அவ்வாறு செய்ய முடியும் என்பதற்கோ எந்தவொரு குறிப்பிட்ட மதிப்பீடும் இல்லை," என்றார்.

இவ்வளவு நீண்ட தூரத் தாக்குதல்களை நடத்துவதற்குத் தேவையான தொழில்நுட்பம், அதாவது ஏவுகணைகளை அவ்வளவு தூரத்தில் கட்டுப்படுத்தும் மற்றும் வழிநடத்தும் திறன் இரானிடம் கைவசம் உள்ளதா என்பதே இப்போதைய முக்கியக் கேள்வியாகும்.

மேலும் இதில் ஒரு வெளிப்படையான உளவியல் அம்சமும் உள்ளது.

இரான் இந்த இலக்குகளைத் தாக்குவதை ஒருபோதும் நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றும், மாறாகத் தனது நோக்கம் மற்றும் தடுப்பு ஆற்றல் குறித்த தெளிவான எச்சரிக்கைச் செய்தியை அனுப்பவே இரான் இவ்வாறு செய்ததாகவும் சிலர் கருதுகிறார்கள்.

முன்னாள் இஸ்ரேலிய ராணுவ உளவுத்துறை அதிகாரியும், தற்போது டெல் அவிவ் நகரைத் தளமாகக் கொண்ட தேசிய பாதுகாப்பு ஆய்வுகளுக்கான நிறுவனத்தில் பணியாற்றுபவருமான டேனி சிட்ரினோவிச் லண்டனின் 'தி இன்டிபென்டன்ட்' நாளிதழுக்கு அளித்த பேட்டியில் கூறுகையில், "நாளை அவர்கள் லண்டன் அல்லது பாரிஸைத் தாக்குவார்கள் என்று அவர்கள் நினைக்கவில்லை, ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை இது அவர்களின் தற்காப்பைக் கட்டமைக்க உதவும் மற்றொரு அம்சம் என நான் நினைக்கிறேன்" என்றார்.

இந்த வாரம் இந்தியப் பெருங்கடலில் நடந்த நிகழ்வுகளுக்கு இஸ்ரேலின் எதிர்வினை ஒரு ஆதரவு திரட்டும் முழக்கமாகவும் கருதப்படலாம்.

ஐரோப்பாவிற்கான முன்னாள் நேட்டோ துணைத் தளபதி ஜெனரல் சர் ரிச்சர்ட் ஷெரிஃப், பிபிசியிடம் கூறுகையில், "நிச்சயமாக இஸ்ரேல் இதைத்தான் சொல்லப்போகிறது, ஏனெனில் போரை விரிவுபடுத்துவதும், அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலுடன் இணைந்து மற்ற நாடுகளை உள்ளே கொண்டு வருவதும் அவர்களின் விருப்பமாகும்" என்றார்.

அவர் மேலும் கூறுகையில், "நாம் அதை எதிர்க்க வேண்டும். இது தெளிவான முடிவு அல்லது உத்தி இல்லாத டிரம்பின் போர், இது ஒரு சிக்கலான புதைகுழியாக மாறுகிறது. ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பே அணுசக்தித் திறன்கள் அழிக்கப்பட்டுவிட்டதாக எங்களிடம் கூறப்பட்டது. இது தொடர்பாக அமெரிக்காவில் இருந்து வரும் எதையும் நாம் நம்ப முடியாது"என்றும் தெரிவித்தார்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/c4gdx3jzvlyo

முஸ்லிம் நாடுகளுக்கு நடுவே யூத தேசமான இஸ்ரேல் உருவான சிக்கலான வரலாறு

பட மூலாதாரம்,Getty Images

கட்டுரை தகவல்

• அனகா பதக்

• பிபிசி மராத்தி

• 5 மணி நேரங்களுக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 11 நிமிடங்கள்

கடந்த பிப்ரவரி 28ஆம் தேதி, அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் இரானின் பல நகரங்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தின. அமெரிக்கா, இஸ்ரேலின் கூட்டுத் தாக்குதலில் இரானின் அதி உயர் தலைவர் ஆயதுல்லா அலி காமனெயி கொல்லப்பட்டார்.

இரான், இஸ்ரேல் இடையிலான மோதல், இஸ்ரேலின் வரலாற்றை மீண்டும் அனைவரின் கவனத்திற்கும் கொண்டு வந்துள்ளது.

ஒரு முஸ்லிம் மண்ணில், இந்த யூத தேசம் உருவானது எப்படி? இஸ்ரேல் உருவான வரலாறு மிகவும் சிக்கலானது. அந்தச் சிக்கலான வரலாற்றை எளிய சொற்களில் விளக்குவதற்கு இந்தக் கட்டுரை முயல்கிறது.

இரண்டாம் உலகப் போரில் பிரிட்டனும் அதன் நேச நாடுகளும் வெற்றி பெற்றிருந்தாலும், பிரிட்டன் பெரும் இழப்புகளைச் சந்தித்தது. தனது காலனி நாடுகளை நிர்வகிப்பது அதற்குச் சிரமமாக மாறியது. எனவே படிப்படியாக தனது காலனி நாடுகளில் இருந்து விலகத் தொடங்கியது.

கடந்த 1948ஆம் ஆண்டு மே மாதம், பாலத்தீன பகுதிகளில் இருந்து பிரிட்டன் விலகிக்கொண்டது. அதைத் தொடர்ந்து, தங்களுக்கென ஒரு தனி நாட்டை உருவாக்கப் பல ஆண்டுகளாகப் போராடி வந்த அரபு மக்களுக்கும் யூத மக்களுக்கும் இடையே உள்நாட்டுப் போர் மூண்டது.

அந்த நிலப்பகுதி யாருக்குச் சொந்தமாகும் என்பதே அதில் எழுந்த முக்கியக் கேள்வியாக இருந்தது. அந்தப் போர் இரு தரப்பினருக்கும் சமமானதாக அமையவில்லை. அரபு மக்களுடன் ஒப்பிடுகையில் யூதர்களின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. இருப்பினும், இஸ்ரேல் என்னும் கனவை நனவாக்குவதற்காகப் பல ஆண்டுகளாகப் போராடி வந்த ஒவ்வொரு யூதரும், இத்தகைய ஒரு நாளுக்காகத்தான் பல வருடங்களாகத் தங்களைத் தயார்படுத்திக் கொண்டே வந்திருந்தனர்.

கடந்த 1948ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 14 அன்று, இஸ்ரேல் தனது சுதந்திரத்தை அறிவித்தது. கடந்த 2000 ஆண்டுகளில் முதன்முறையாக, ஒரு யூத தேசம் உருவானது. முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் ஒரு பிராந்தியத்தின் நடுவில், ஒரு யூத நாடு உருவாக்கப்பட்டது.

ஜெருசலேம்

இஸ்ரேலின் கதை ஜெருசலேமில் தொடங்குகிறது. அது 1095ஆம் ஆண்டு. ஒரு குளிர் நிறைந்த நவம்பர் காலைப் பொழுதில், பிரான்சின் கிளெர்மான்ட் நகரில் போப் இரண்டாம் அர்பன் ஆற்றிய ஒரு பிரசங்கம், ஐரோப்பாவின் முகத்தையே மாற்றியது.

அந்தப் பிரசங்கம் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே 200 ஆண்டுகால போரைத் தூண்டிவிட்டது. இந்தப் போர்கள் பின்னர் கிறிஸ்தவர்களால் சிலுவைப் போர்கள் என்றும், முஸ்லிம்களால் ஜிஹாத் என்றும் அழைக்கப்பட்டன.

லத்தீன் திருச்சபை, முஸ்லிம் ஆட்சியிடம் இருந்து புனித பூமி மற்றும் புனித நகரின் மீதான கட்டுப்பாட்டை மீண்டும் பெறுவதற்காக 1095 முதல் 1271 வரை போர் புரிந்தது. புனித பூமி என்பதில் இன்றைய இஸ்ரேல், பாலத்தீனம், ஜோர்டான், சிரியா, லெபனானின் சில பகுதிகள் ஆகியவை அடங்கும். புனித நகரம் என்பது ஜெருசலேம்.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

திருச்சபைக்கும் முடியாட்சிக்கும் இடையிலான மோதல்கள் மற்றும் திருச்சபையின் பிளவு காரணமாக மத அதிகாரத்தின் மையம் தள்ளாடத் தொடங்கியதும் இதே காலகட்டத்தில்தான்.

போப் இரண்டாம் அர்பன் இதிலிருந்து விடுபடுவதற்கான ஒரு வழியைக் கண்டார். அது, அந்நிய, பாவமான, மத நம்பிக்கையற்ற எதிரியின் மீது போர் தொடுத்து கிறிஸ்தவர்களை ஒன்றிணைப்பதாகும். ஒரு லட்சம் கிறிஸ்தவ ஆண்களும், பெண்களும், குழந்தைகளும், படைவீரர்களாகி, 4,500 கிலோமீட்டர் தூரத்தைக் கடந்து செல்வதற்கான ஜெருசலேமை நோக்கிய தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கினர். அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் செல்லாமல், சிறு சிறு குழுக்களாகப் பிரிந்து சென்றனர்.

'புனித பூமி' என்ற பிபிசி ஆவணப்படத்தில், இடைக்கால வரலாற்று ஆசிரியர் முனைவர் தாமஸ் ஆஸ்பிரிட்ஜ், "அவர்கள் ஐரோப்பாவை கடந்து சென்றபோது, இந்தக் குழுக்கள் நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் யூத மக்களைத் தாக்கிப் படுகொலை செய்தன" என்று கூறியுள்ளார்.

அதற்குள், ஜெருசலேம் முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்களின் கைகளில் வீழ்ந்து 400 ஆண்டுகள் கடந்திருந்தன. அந்தப் பகுதியில் யூதர்களின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாக இருந்தபோதிலும் அவர்களின் இருப்பு தொடர்ந்தது.

முதல் சிலுவைப் போரில், புறப்பட்டுச் சென்று சரியாக நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து வீரர்கள் ஜெருசலேமை கைப்பற்றினர். ஜெருசலேமையும் அதன் சுற்றுப்புறப் பகுதியையும் சுமார் 100 ஆண்டுகள் (1099 முதல் 1187 வரை) ஆட்சி புரிந்தனர். சலாடினின் முஸ்லிம் வீரர்கள் அவர்களைத் தோற்கடித்தனர். அதன் பிறகு, புனித பூமி மீண்டும் முஸ்லிம்களின் கைகளுக்கு வந்தது.

ஜெருசலேம் உலகின் மிகப் பழமையான நகரங்களில் ஒன்று. நாம் வரலாற்றுப் பக்கங்களைப் பார்த்தால், ஜெருசலேம் பல்வேறு ஆட்சியாளர்களால் ஆளப்பட்டிருப்பதைப் பார்க்க முடியும்.

கி.மு.1700களில், கானானியர்கள் அதை ஆட்சி செய்தனர். பின்னர் எகிப்தின் பார்வோன்கள் கைகளில் இருந்தது. அதைத் தொடர்ந்து இஸ்ரவேலர்கள் ஆட்சி செய்தனர். இன்றைய யூதர்கள் இவர்களிடம் இருந்துதான் தோன்றியதாக நம்பப்படுகிறது.

கி.மு.1000களின் முதல் பாதியில், தற்போதைய இஸ்ரேல், பாலத்தீனம், ஜோர்டான், லெபனான், சிரியாவின் ஒரு பகுதியாக ஜெருசலேம், இஸ்ரேலிய மக்களின் இரண்டு ராஜ்ஜியங்களின் தாயகமாக இருந்தது. அந்த ராஜ்ஜியங்கள், பண்டைய இஸ்ரேல் மற்றும் யூதா ராஜ்ஜியம். ஜெருசலேம் யூதா ராஜ்ஜியத்தின் தலைநகராக இருந்தது.

பண்டைய இஸ்ரேல் ராஜ்ஜியம் எபிரேய வேதாகமத்திலும் சில மத நூல்களிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அதற்கான வரலாற்றுச் சான்றுகள் குறைவாகவே உள்ளன.

காலப்போக்கில், இந்தப் பகுதி பாபிலோனிய, பாரசீக, கிரேக்க (அலெக்சாண்டர் படையெடுத்தபோது), ரோமானிய, பைசாந்திய ஆட்சியாளர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து கடைசியாக முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்களின் கைகளுக்கு வந்தது. அதன் பிறகும்கூட, தொடர்ச்சியான அதிகார மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. இங்கு கடைசியாக ஆட்சி செய்தவர்கள் ஓட்டோமான்கள்.

முதல் உலகப் போரின்போது, 1918இல் பிரிட்டிஷாரால் இந்தப் பேரரசு அழிக்கப்பட்டது. மேலே விவரிக்கப்பட்ட பகுதி, இஸ்ரேல் தேசம் அல்லது புனித பூமி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது முறையே எபிரேய வேதாகமத்திலும், விவிலியத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யூத மதம் இங்குதான் தோன்றியதாகவும், அந்த மதத்தின் சட்டங்கள் இங்குதான் உருவாக்கப்பட்டதாகவும், கடவுள் யூதர்களுக்கு மரபுரிமையாகக் கொடுத்த நிலம் இதுதான் எனவும் யூதர்களால் நம்பப்படுகிறது. அவர்களின் மத நம்பிக்கை, எபிரேய வேதாகமத்தில் உள்ள ஆதியாகமம், யாத்திராகமம் ஆகிய அத்தியாயங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

யூத மக்கள் ஒரு நாள் தங்கள் நிலத்திற்கு (இஸ்ரேல் தேசத்திற்கு) திரும்புவார்கள் என்று விவிலியம் தீர்க்கதரிசனம் கூறுகிறது. யூத அரசின் அரசியல் கருத்தும் இந்த தீர்க்கதரிசனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

யூத மக்கள் ஏன் தங்கள் சொந்த நாட்டை உருவாக்க இந்த நிலத்தை விரும்பினார்கள் என்பதை நினைவுகூர்வதற்காகவே இந்தக் கதைகள் அனைத்தும் கூறப்படுகின்றன.

இந்தப் பகுதியில் வசிக்கும் அரபு முஸ்லிம்கள் இன்று பாலத்தீனர்கள் என்று உலகளவில் அறியப்பட்டாலும், இந்த நிலம் ஆரம்ப காலத்திலேயே பண்டைய கிரேக்க எழுத்தாளர்களாலும், பின்னர் ரோமானிய ஆட்சியாளர்களாலும் பாலத்தீனம் என்றே அழைக்கப்பட்டது. இந்தப் பெயர் ஓட்டோமான் பேரரசு காலம் வரை நீடித்தது.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

முதல் உலகப் போரும் மாறிய உலக வரைபடமும்

நவீன உலக உறவுகளின் வரலாற்றில் பாலத்தீனத்திற்கும் இஸ்ரேலுக்கும் இடையிலான வியத்தகு மாற்றம் முதல் உலகப் போருக்குப் பிறகு நிகழ்ந்தது. இங்கு ஓட்டோமான் பேரரசு ஆட்சியில் இருந்தது. அண்டை நாடுகளான எகிப்து, சிரியாவில் இருந்து அடிக்கடி தாக்குதல்கள் நடந்தன.

கடந்த 1840இல் இந்தத் தாக்குதல்களை நிறுத்த மத்தியஸ்தம் செய்யுமாறு ஓட்டோமான் பேரரசர்கள் பிரிட்டிஷாரை கேட்டுக்கொண்டனர். சில ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் சலுகைகளுக்கு ஈடாக பிரிட்டிஷார் இதற்கு ஒப்புக்கொண்டனர்.

அதன் பிறகு, அப்பகுதியில் ஓரளவு அமைதி ஏற்பட்டது. மேலும் பாலத்தீனம் சமூக ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் செழிக்கத் தொடங்கியது. ஓட்டோமான் பேரரசு ஏற்கெனவே ஐரோப்பாவுடன் வர்த்தகம் செய்துகொண்டிருந்தது. ஐரோப்பியர்களுடனான தொடர்பு அதிகரித்ததால், அங்கும் மாற்றங்கள் ஏற்படத் தொடங்கின. அதுவரை அங்கு யூதர்களின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாகவே இருந்தது.

இந்தக் காலகட்டத்தில், ஐரோப்பாவில் சியோனிச இயக்கம் தோன்றியது. அது யூத அரசை நிறுவுவதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஓர் அரசியல் இயக்கமாகும். எபிரேய வேதாகமத்தில் 'சியோன்' என்ற சொல் ஜெருசலேமுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.

முதல் உலகப் போர் இப்பகுதியில் பெரும் மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தது. அப்போது உலகின் மிகப்பெரிய முஸ்லிம் பேரரசாக இருந்த ஓட்டோமான்கள், போரில் நுழைந்து, ரஷ்யா, பிரான்ஸ், பிரிட்டனுக்கு எதிராக 'ராணுவ ஜிஹாத்' ஒன்றை அறிவித்தனர். ஜெர்மனியர்களுடன் கூட்டணி அமைத்து, சூயஸ் கால்வாயைக் கைப்பற்றுவதற்காக ஓட்டோமான்கள் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் இருந்த எகிப்தை தாக்கினர்.

ஆனால், ஓட்டோமான்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். ஜெர்மனி தோற்கடிக்கப்பட்டது. ஓட்டோமான் பேரரசு துண்டாடப்பட்டது. பாலத்தீனம் ஒரு பிரிட்டிஷ் காலனியாகவும் சிரியாவும் லெபனானும் பிரெஞ்சு காலனிகளாகவும் மாறின.

பாலத்தீனப் பகுதி நேரடியாக பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின்கீழ் வந்ததால், அப்பகுதியில் ஒரு சுதந்திர யூத அரசை உருவாக்கக் கோரி ஐரோப்பாவில் குரல்கள் வலுக்கத் தொடங்கின.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

பால்ஃபோர் பிரகடனம்

முதல் உலகப் போரில் ஓட்டோமான் பேரரசு தோற்கடிக்கப்பட்டபோது, பிரிட்டன் பால்ஃபோர் பிரகடனத்தை வெளியிட்டது. இது ஐரோப்பாவில் சியோனிச இயக்கத்தின் விளைவாக உருவானது. ஒரு யூத அரசுக்கான கோரிக்கைக்கு இதுவே முதல் அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரமாக இருந்தது.

பால்ஃபோர் பிரகடனம் சரியாகக் கூறியது என்ன?

"பிரிட்டிஷ் முடியாட்சி, பாலத்தீனத்தில் யூத மக்களுக்கென ஒரு தேசத்தை நிறுவுவதை ஆதரிக்கிறது. யூத மக்கள் தங்களுக்கான ஒரு தேசத்தைப் பெறுவதற்கு உதவுவதற்குத் தனது சிறந்த முயற்சிகளை எடுக்கும். ஆனால் இது பாலத்தீனத்தில் வசிக்கும் யூதரல்லாத மக்களின் குடியுரிமைக்கோ மத உரிமைகளுக்கோ அல்லது பிற நாடுகளில் வசிக்கும் யூதர்களின் உரிமைகள் மற்றும் அரசியல் அந்தஸ்துக்கோ பாதிப்பை ஏற்படுத்தாது என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்."

இந்தப் பிரகடனத்தைத் தொடர்ந்து, இந்தப் பிராந்தியத்தில் யூத மக்களுக்கான ஒரு தாயகத்தை உருவாக்கும் பொறுப்பையும், அதன் விளைவாக, பிராந்தியத்தை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பையும் சர்வதேச சங்கம் பிரிட்டனிடம் ஒப்படைத்தது.

அங்கு வரும் யூதர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்தது. 1920களுக்கும் 1940களுக்கும் இடையில், யூதர்கள் பெருமளவில் அங்கு வரத் தொடங்கினர்.

குறிப்பாக இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஹிட்லர் லட்சக்கணக்கான யூதர்களைப் படுகொலை செய்யத் தொடங்கிய பிறகு, ஐரோப்பாவில் இருந்து ஆயிரக்கணக்கான யூதர்கள் தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள இந்தப் பகுதிக்குத் தப்பி வந்தனர்.

பால்ஃபோர் பிரகடனம், யூதர்களுக்கென இங்கு ஒரு தனி 'தேசம்' நிறுவப்படும் என்று கூறியது. இந்தப் பகுதி அப்போதும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தததால், இங்கு வந்த யூதர்கள் ஒரு நாள் இஸ்ரேல் உருவாக்கப்படும் என்று கருதினர். அதேபோல நடக்கவும் செய்தது.

பிரிட்டிஷார் பால்ஃபோர் பிரகடனத்தை முன்வைத்து, யூத மக்களுக்கென ஒரு தனி நாட்டை உருவாக்குவதாக வாக்குறுதி அளித்தது ஏன்?

"யார்தான் அவர்களிடம் சொல்லாமல் இருந்திருப்பார்கள்? அவர்கள் மீது அவ்வளவு அழுத்தம் இருந்தது" என்று எழுத்தாளரும் பத்திரிகையாளருமான நிலு தம்லே கூறினார். அவர் இஸ்ரேல்-அரபு மோதலை உன்னிப்பாக ஆய்வு செய்துள்ளார். அதுகுறித்து ஜெருசலேம் என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்தையும் எழுதியுள்ளார்.

"சியோனிச இயக்கம் 1890ஆம் ஆண்டு வாக்கில் பிரிட்டனில் உருவானது. யூதர்கள் பிரிட்டிஷாரின் கடன் வழங்குபவர்களாக இருந்தனர். அந்த இயக்கத்தின் தலைவரான ரோத்ஸ்சைல்ட், மிகுந்த செல்வந்தராக இருந்தார். ஐரோப்பாவின் பல செல்வந்த குடும்பங்கள் இதில் ஈடுபட்டிருந்தன. எனவே, பிரிட்டிஷாரால் அவர்களைப் பகைத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. குறிப்பாகப் போர்க் காலத்தில் அரசுக்குப் பணம் தேவைப்பட்டபோது," என்று அவர் கூறினார்.

பட மூலாதாரம்,AFP

படக்குறிப்பு,இஸ்ரேல் நிறுவப்பட்டதாக மே 14, 1948 அன்று அறிவிக்கப்பட்டது

இஸ்ரேல் உதயமும் அரபு நாடுகளின் தாக்குதலும்

அதிகரித்து வந்த நாஜி கொடுமைகளின் விளைவாக ஐரோப்பாவில் இருந்த யூதர்கள் தப்பி ஓடினர். ஆனால் பல நாடுகள் அவர்களை வரவேற்கவில்லை, கதவுகளை மூடிக்கொண்டன. அதிகரித்து வந்த யூத குடியேற்றம் பாலத்தீன பகுதிகளில் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது.

எனவே பிரிட்டிஷாரும் யூதர்களின் வருகையைத் தடுக்க முடிவு செய்தனர். யூதர்கள் இப்போது சட்டவிரோதமாக அந்தப் பகுதிக்குள் நுழையத் தொடங்கினர்.

கடந்த 1920 மற்றும் 1940க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில், இப்பகுதியில் யூதர்களுக்கும் அரேபியர்களுக்கும் இடையே தொடர்ச்சியான மோதல்கள் ஏற்பட்டன. அவை அடிக்கடி கலவரங்களில் முடிந்தன.

இரண்டாம் உலகப் போர் வெடித்தபோது, பாலத்தீனத்தால் தனித்து இருக்க முடியவில்லை. அப்போதைய பிரதமர் சர்ச்சில், பிரிட்டிஷாருக்காக போராடுவதற்கு ஒரு யூத படையை உருவாக்க முன்மொழிந்தார். ஆனால் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கமும் ராணுவமும் அதை நிராகரித்தன. ராணுவத்தில் யூதர்கள் மற்றும் அரேபியர்களின் எண்ணிக்கை சமமாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் கூறினர். ஆனால் அரேபியர்கள் பிரிட்டிஷாருக்காக போராடுவதில் ஆர்வம் காட்டவில்லை. அவர்களின் தலைவரான ஜெருசலேமின் முஃப்தி, நாஜி ஜெர்மனியுடன் சேர்ந்துகொண்டார்.

இந்த நேரத்தில், ஹகானா (பாதுகாப்புப் படை) என்று அழைக்கப்படும் ஓர் உள்ளூர் யூத ராணுவம் உருவாக்கப்பட்டது. அரேபியர்கள் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்யத் தொடங்கினர். ஜாஃபாவில் தாக்குதல்கள் தொடங்கின. பிரிட்டிஷார் ராணுவத்தை வரவழைத்தனர். இந்தப் போரில் 5,000க்கும் மேற்பட்ட அரேபியர்கள் உயிரிழந்தனர். ஜெருசலேமின் முஃப்தி அல்-ஹுசைனி, பிரெஞ்சு நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்த சிரியாவுக்கு தப்பிச் சென்றார்.

இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவடைந்த பிறகு, 1947இல் பிரிட்டன் பாலத்தீன பிரச்னையை ஐக்கிய நாடுகள் சபையிடம் முன்வைத்தது. ஒரு சுதந்திர யூத அரசு, ஒரு சுதந்திர அரபு அரசு, ஜெருசலேமின் மீது சர்வதேச கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு தீர்வை ஐ.நா சபை முன்மொழிந்தது. ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை இந்த முன்மொழிவை அங்கீகரித்ததுடன், யூதர்கள் பாலத்தீனத்திற்குள் நுழைவதைத் தடுக்க முடியாது என்றும் கூறியது.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு பிரிட்டிஷ் பொருளாதாரம் சீர்குலைந்த நிலையில் இருந்தது. 1948இல் பாலத்தீனத்தில் இருந்த யூத மக்கள் சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர். இஸ்ரேல் உருவாக்கப்பட்டது. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு யூத மக்களுக்குத் தங்களுக்கென ஒரு நாடு கிடைத்தது. இஸ்ரேல் நிறுவப்பட்டவுடன், அது அமெரிக்கா, சோவியத் ஒன்றியம் ஆகிய இரு சக்திவாய்ந்த நாடுகளாலும் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.

பிரிட்டன் பாலத்தீனத்தில் இருந்து வெளியேறியது. யூத மற்றும் அரபுப் படைகள் நாட்டிற்குள் மோதிக்கொண்டன. பாலத்தீன அரேபியர்களுக்கு ஜோர்டான், சிரியா, இராக், லெபனான், எகிப்து ஆகிய நாடுகளின் படைகள் உதவின. இந்த ஐந்து நாடுகளும் இணைந்து இஸ்ரேலை தாக்கின.

இஸ்ரேல் நிறுவப்பட்டு ஒரு நாள்கூட ஆகியிருக்கவில்லை. அந்த நாட்டின் மக்கள் தொகை சுமார் எட்டு லட்சமாக இருந்தது. அரபு நாடுகளின் படைகள் இஸ்ரேலிய படையைவிடப் பல மடங்கு பெரிதாக இருந்தன.

ஆனால், இரண்டாம் உலகப் போரில் நேச நாடுகளின் பக்கம் நின்று, சில முக்கிய போர்களில் வியூகம் வகுப்பதில் பங்கு வகித்த ராணுவ அதிகாரிகள் யூதர்களாக இருந்தனர். இப்போது அவர்கள் இஸ்ரேலுக்காக போரிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

ஜூன் மாதம், ஐ.நா சபையின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க இஸ்ரேலும் அரபு நாடுகளும் போர் நிறுத்தத்தை அறிவித்தன. இஸ்ரேலுக்கு தனது விநியோகங்களை மீண்டும் நிரப்பிக்கொள்ள ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தது. சோவியத் ஒன்றியம் போன்ற ஒரு பெரிய நாடும், பின்வாசல் வழியாக அவர்களுக்கு உதவிக் கொண்டிருந்தது.

அரபுப் படைகள் சரியாக ஒருங்கிணைக்கப்படவில்லை. ஐந்து நாடுகளின் ஒருங்கிணைந்த படைகளைக் கொண்டுகூட, அவர்களால் இஸ்ரேலை வரைபடத்தில் இருந்து அகற்ற முடியவில்லை. ஆனால், அவர்கள் இஸ்ரேலின் சில பகுதிகளைக் கைப்பற்றினர். ஜோர்டான் மேற்குக் கரையையும், எகிப்து காஸா பகுதியையும் கைப்பற்றின. கிழக்கு ஜெருசலேமும் இஸ்ரேலின் கைகளில் இருந்து நழுவியது.

இஸ்ரேல் மேற்கு ஜெருசலேமையும் பாலத்தீனத்தின் பிற பகுதிகளையும் தக்க வைத்துக்கொண்டது. இதுவே முதல் அரபு-இஸ்ரேலிய போர்.

கடந்த 1949இல் ஜோர்டான், எகிப்து, லெபனான், சிரியாவுடன் இஸ்ரேல் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டது. இந்த ஒப்பந்தங்களின் எளிய பொருள், யார் தங்கள் விருப்பப்படி செயல்படுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு அந்த நிலம் கிடைக்கும் என்பதுதான். ஆனால், இந்தப் போருக்காக அவர்கள் ஒரு பெரும் விலையைக் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. பெரியளவிலான உயிரிழப்புகள் இந்தப் போரில் ஏற்பட்டன.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

நக்பா

காஸா பகுதியில் நீங்கள் இருக்கும் இடத்தைப் பொறுத்து, மே 14, 1948 உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி அல்லது துயரம் நிறைந்த நாளாக இருந்திருக்கும். பாலத்தீனர்கள் இந்த நாளை நக்பா என்று அழைக்கிறார்கள். அவர்கள் மே 14க்கு பதிலாக மே 15ஐ அனுசரிக்கிறார்கள். இதை பாலத்தீன வரலாற்றின் இருண்ட நாளாகக் கருதுகிறார்கள்.

வரலாற்றாசிரியர் பென்னி மோரிஸ் தனது 'திருத்தப்பட்ட பாலத்தீன அகதிகள் பிரச்னையின் பிறப்பு' என்ற புத்தகத்தில் இவ்வாறு எழுதுகிறார், "மே 14, 1948க்கு அடுத்த நாள், இஸ்ரேலிய ராணுவத்திற்கு அஞ்சி ஏழரை மில்லியன் பாலத்தீனர்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறினர். அவர்களில் பலர் கடத்தப்பட்டனர். பலர் தாங்கள் அணிந்திருந்த ஆடைகளுடன் தங்கள் வீடுகளைப் பூட்டிவிட்டுத் தப்பி ஓடினர். அவர்களால் அந்த வீடுகளின் பூட்டுகளைத் திறக்க ஒருபோதும் திரும்பி வர முடியவில்லை. அவர்களின் சாவிகள் இந்த நாளின் நினைவாக வைக்கப்பட்டன."

ஆனால் இஸ்ரேல் இதை ஏற்கவில்லை. பாலத்தீனர்கள் இஸ்ரேலிய ராணுவத்தால் அல்ல, மாறாக அரபு நாடுகளின் படையெடுப்பால் தப்பி ஓடியதாகவே அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஆனால், போர் நிறுத்தம் ஏற்பட்ட பிறகு, இஸ்ரேல் இந்த மக்களைத் திரும்ப அனுமதிக்கவில்லை. அவர்களின் வீடுகள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. இந்த பாலத்தீன அகதிகளுக்காக அண்டை நாடுகளில் முகாம்கள் அமைக்கப்பட்டன.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

படக்குறிப்பு,கடந்த 1948ஆம் ஆண்டு மே 15ஆம் தேதி, மக்கள் தங்கள் வீடுகளைப் பூட்டிவிட்டு தப்பி ஓடினர்

இஸ்ரேலிய - அரபுப் படைகள்

அரேபியர்களை இஸ்ரேல் தோற்கடித்தது அரசியல் களத்தில் ஒரு சுனாமியை போல் இருந்தது. இன்றுவரை, இந்தப் பிராந்தியம் அந்த சுனாமியின் பின்விளைவுகளால் இன்னும் பாதிக்கப்பட்டு வருகிறது.

அரபு நாடுகள் இந்தத் தோல்வியில் இருந்து ஒருபோதும் முழுமையாக மீளவில்லை. அண்டை நாடுகள் தன்னை வரைபடத்தில் இருந்து துடைத்தெறிய முயன்றதை இஸ்ரேல் ஒருபோதும் மறக்கவில்லை. மற்றொரு போர் தவிர்க்க முடியாதது என்பதை இரு தரப்பினரும் அறிந்திருந்தனர்.

இஸ்ரேல் தோற்கடித்த நாடுகளின் படைகள் தங்கள் சொந்த அரசுகளைக் கவிழ்க்கத் தொடங்கின. சிரியா தொடர்ந்து அரசாங்கங்களை மாற்றத் தொடங்கியது.

இஸ்ரேலுக்கு எதிரான போரில் போரிட்ட ஓர் அதிகாரி, மற்ற இளம் அதிகாரிகளுடன் எகிப்தில் ஒரு கிளர்ச்சியை வழிநடத்தி சுல்தானை கவிழ்த்தார். அந்த அதிகாரியின் பெயர் கமால் அப்துல் நாசர். நாசர் 1956இல் எகிப்தின் அதிபரானார்.

அதே ஆண்டில், பிரிட்டன், பிரான்ஸ் மற்றும் இஸ்ரேலின் எதிர்ப்பை மீறி, அவர் சூயஸ் கால்வாயை தேசியமயமாக்கினார். இந்தச் செயல் அவரை அரபு உலகில் ஒரு நாயகனாக்கியது.

சூயஸ் கால்வாய் தேசியமயமாக்கப்பட்ட பிறகு, பிரான்ஸ், பிரிட்டன், இஸ்ரேல் ஆகிய நாடுகள் கூட்டாக எகிப்துக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுத்தன. ஆனால் பின்வாங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. எகிப்து ராஜதந்திர ரீதியிலான ஒரு வெற்றியைப் பெற்றிருந்தது.

பட மூலாதாரம்,Alamy

புகைந்த நெருப்பு

கடந்த 1948 போரை எந்தவொரு பெரிய ஆயுதங்களும் இன்றி எதிர்கொண்ட இஸ்ரேல், தனது ராணுவத்தை வலுப்படுத்தத் தொடங்கியிருந்தது. 1965ஆம் ஆண்டுக்குள், அதன் ராணுவம் வலிமை மிக்கதாக மாறியிருந்ததுடன், பிரான்ஸ், பிரிட்டன், அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளிடம் இருந்து பாதுகாப்பு உபகரணங்களையும் வாங்கியிருந்தது. அது அயராது உழைத்திருந்தது.

பத்து லட்சத்துக்கும் அதிகமான யூத குடியேறிகளுக்கு இடம் கொடுக்கப்பட்டதால், மனித வளம் அதிகரித்திருந்தது. இஸ்ரேலுக்கு வரும் குடியேறிகளுக்கு ராணுவத்தில் சேவை செய்வது கட்டயமாக்கப்பட்டிருந்தது.

இப்போது மத்திய கிழக்கில் ஒரு போர் மூண்டால், யார் பிழைப்பார்கள் என்பதை மேற்கத்திய நாடுகள் உணர்ந்திருந்தன. இஸ்ரேலால் குறைந்தபட்சம் அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கேனும் அரபு நாடுகளின் கூட்டுப் படைகளை தனியாகவே எதிர்த்துப் போராட முடியும் என்று அமெரிக்க தலைமைத் தளபதி கூறியிருந்தார்.

கடந்த 1967இல் டெல் அவிவில் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்த ஒரு பிரிட்டிஷ் அதிகாரி, இஸ்ரேலிய ராணுவம் தலைமைத்துவம், பயிற்சி, பாதுகாப்பு உபகரணங்கள், தளவாடங்கள் என அனைத்துத் துறைகளிலும் முன்னெப்போதையும்விட சிறப்பாகத் தயாராகியிருப்பதாகத் தனது அறிக்கையில் குறிப்பிட்டார்.

பிபிசி மத்திய கிழக்கு ஆசிரியர் ஜெரிமி போவன், "எகிப்தில், நாசர் இஸ்ரேலை பழிவாங்க விரும்பினார். ஆனால் அவர் மற்றும் அவரது கூட்டாளியான சிரியாவின் படைகள் அந்த அளவுக்கு நன்கு பயிற்சி பெற்றிருக்கவில்லை. அவர்கள் வெறுமனே பெரிய வாக்குறுதிகளை மட்டும் அளித்துக் கொண்டிருந்தனர். நாசர் அரபு உலகை வழிநடத்த விரும்பினார். ஆனால் இந்த நாடுகளிடையே ஒற்றுமை இல்லை. அரேபியர்கள் தேசியம் மற்றும் ஒற்றுமை குறித்துப் பேசினார்கள். ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் பிளவுபட்டிருந்தனர். ஜோர்டானும் சௌதி அரேபியாவும் தங்களுக்கு எதிராக சரி செய்வதாக சிரிய மற்றும் எகிப்திய தலைமைகள் புகார் கூறின," என்று எழுதினார்.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

ஆறு நாட்களில் மாறிய மத்திய கிழக்கின் அரசியல்

இஸ்ரேல், சிரியா இடையிலான எல்லைப் பிரச்னைதான் கனன்று கொண்டிருந்த நெருப்புக்குக் காரணம்.

பிபிசி மத்திய கிழக்கு ஆசிரியர் ஜெரிமி போவன் இதுகுறித்துக் குறிப்பிட்டபோது, "சிரியா பாலத்தீன கிளர்ச்சியாளர்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து வந்தது. இந்தக் கிளர்ச்சியாளர்கள் இஸ்ரேலை தொடர்ந்து தாக்கி வந்தனர். இதில் நூற்றுக்கணக்கான இஸ்ரேலிய பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். அவர்களை நிரந்தரமாகத் தடுக்க இஸ்ரேல் நினைத்தது. இந்தக் கிளர்ச்சியாளர்கள் இஸ்ரேலிய எல்லைக்குள் நுழைந்தனர். இஸ்ரேல் இதை 'பயங்கரவாத தாக்குதல்' என்று கூறி பலவந்தமாக பதிலடி கொடுத்தது," என்று எழுதியுள்ளார்.

ஜோர்டானிய தலைவர் ஷா ஹுசைன் இஸ்ரேலுடன் ரகசிய பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வந்தார். இஸ்ரேல் தனக்கு எதிராக எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காது என்று அவர் நம்பிக்கையுடன் இருந்தார். ஆனால், 1966 நவம்பரில், ஜோர்டான் ஆக்கிரமிப்பில் இருந்த மேற்குக் கரையில் உள்ள சமுவா கிராமத்திற்குள் இஸ்ரேலிய படைகள் நுழைந்தன.

ஷா ஹுசைன் அதிர்ச்சியடைந்தார். மூன்று ஆண்டுகளாக இஸ்ரேலுடன் ரகசிய பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருவதாக அவர் அமெரிக்க உளவுத்துறையிடம் கூறினார். இஸ்ரேலிய நடவடிக்கைக்கு முந்தைய நாள் காலையில், மேற்குக் கரையில் எந்தப் பதிலடி நடவடிக்கையும் இருக்காது என்று இஸ்ரேல் தரப்பில் இருந்து தன்னிடம் கூறப்பட்டதாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

ஷா ஹுசைன் மேற்குக் கரையில் ராணுவ சட்டத்தை அமல்படுத்தினார். மேற்குக் கரையின் பாலத்தீன மக்கள், தங்கள் துக்கத்திலும் கோபத்திலும் தன்னைக் கவிழ்த்துவிடுவார்கள் என்று அவர் ஏறக்குறைய உறுதியாக நம்பினார்.

தங்கள் ராணுவத்தில் உள்ள நாசரின் ஆதரவாளர்கள் கிளர்ச்சி செய்வார்கள் என்றும், அதன் விளைவாக இஸ்ரேல் மேற்குக் கரையைக் கைப்பற்றிவிடும் என்றும் அவர்கள் அஞ்சினர்.

இஸ்ரேல், சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகளுக்குள் ஆக்ரோஷமாக முன்னேறி, படைகள் இல்லாத இடங்களில் கவச வாகனங்களை ஓட்டி வந்தது. மறுபுறம், சிரியா-இஸ்ரேல் போருக்கான மேகங்கள் திரளத் தொடங்கின. சிரியா, இஸ்ரேல் இடையிலான போர் ஏப்ரல் 7, 1967 அன்று தொடங்கியது.

"இஸ்ரேலிய ராணுவத்திற்கு முன்பாக அரபுப் படைகள் சரிந்து கொண்டிருப்பதாக ஒரு பிரிட்டிஷ் தூதர் கூறினார். இந்த அவநம்பிக்கையால் அதிர்ச்சியடைந்த பாலத்தீன இளைஞர்கள், 'எகிப்திய படைகள் எங்கே?' என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர்" என்று ஜெரிமி போவன் எழுதுகிறார்.

நாசர் நடவடிக்கை எடுத்தாக வேண்டும் என்ற அழுத்தம் அதிகரித்து வந்தது.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

எகிப்திய ராணுவ தளபதி ஃபீல்ட் மார்ஷல் அமீர், தனது படைகளைத்க் தயாராக இருக்குமாறு உத்தரவிட்டார். ஆனால் எகிப்திய ராணுவத்தில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் ஏற்கெனவே ஏமனில் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். ராணுவத்தின் செயல் தலைவர் அன்வர் அல்-காதி, இதை அமீரிடம் தெரிவித்தார்.

அதற்கு, ஜெனரல் அன்வர், தாம் போருக்குச் செல்ல விரும்பவில்லை என்றும், இது வெறும் படைபலத்தைக் காட்டும் செயல் மட்டுமே என்றும் கூறினார்.

எகிப்திய அதிபர் நாசர், யூத அரசுக்கு எதிராகத் துணிந்து நிற்கும் ஓர் அரபுத் தலைவராக உலகம் முழுவதும் அறியப்பட விரும்பினார். அவர் சினாய் எல்லைக்கு படைகளை அனுப்பி, டிரான் நீரிணை வழியாக இஸ்ரேல் செல்வதைத் தடுத்தார்.

நவீன போர் விமானங்களை இயக்கும் விமானிகளுக்கு மத்தியில் நாசர் நிற்கும் புகைப்படம் உலகம் முழுவதும் வைரலானது. அது, தான் எவ்வளவு வலிமையானவர் என்பதைக் காட்ட அவர் மேற்கொண்ட ஒரு முயற்சி.

ஜோர்டானின் ஷா ஒரு மத நெருக்கடியில் இருந்தார். தன்னைச் சுற்றி நடப்பனவற்றைக் கண்ட அவர், தனது அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்வது என்ற ஒரேயொரு குறிக்கோளை மட்டுமே மனதில் கொண்டிருந்தார். ஆகையால், அவர் தயக்கத்தோடு நாசருடன் ஓர் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார்.

இரு தரப்பினரும் பலவந்தமாக அச்சுறுத்தப்பட்டதால், ஒரு போர்ச் சூழல் உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. அரபு வானொலி நிலையங்களும் இஸ்ரேலிய நாளிதழ்களும் தினமும் ஒன்றையொன்று அச்சுறுத்திக் கொண்டிருந்தன. இதற்கிடையில், இஸ்ரேல் விரக்தியின் ஆழத்திற்குத் தள்ளப்பட்டது.

பிரதமர் லெவி எஷ்கோலும் கவலைப்பட்டார். மே 28 அன்று அவர் ஆற்றிய உரையால் மக்கள் மேலும் அஞ்சினர். அவர் தனது உரையின்போது தடுமாறினார், அவரால் சரியாகப் பேசக்கூட முடியவில்லை.

உரையாற்றிய பிறகு நடந்த ஒரு கூட்டத்தில், இஸ்ரேலிய ராணுவ அதிகாரிகள் பிரதமரை கடுமையாகச் சாடினர். "இன்று உங்கள் மிகப்பெரிய ஆயுதத்தை நீங்கள் இழந்துவிட்டீர்கள். அந்த ஆயுதம் மற்றவர்களின் பயம்" என்று பிரிகேடியர் ஜெனரல் ஏரியல் ஷரோன் கூச்சலிட்டார்.

போருக்குச் செல்லும் முடிவு எடுக்கப்பட்டிருந்தது. இராக் ராணுவம் ஜோர்டான் பள்ளத்தாக்கையும் இஸ்ரேலையும் நோக்கி முன்னேறியிருந்தது. எனவே ஜூன் 4 அல்லது 5ஆம் தேதி இஸ்ரேல் தாக்கும் என்று நாசர் கணித்தார். போர் தொடங்கிவிட்டது.

ஜூன் 5ஆம் தேதி காலை 7:45 மணிக்கு, எகிப்து, ஜோர்டான், சிரியா முழுவதும் உள்ள விமான நிலையங்களை அழிப்பதற்காக இஸ்ரேலிய போர் விமானங்கள் விரைந்து சென்றபோது, டெல் அவிவின் சக்திவாய்ந்த தலைவர்கள் மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

இஸ்ரேலிய விமானப் படை பல ஆண்டுகளாக இதற்கெனத் தயாராகி வந்தது. அவர்களின் ஆராய்ச்சி மிகவும் விரிவானதாக இருந்ததால், அரபு ராணுவ அதிகாரிகளின் குரல்களை அடையாளம் காணக்கூடிய ஒரு தனி அமைப்பைக்கூட அவர்கள் உருவாக்கியிருந்தனர்.

அரபு நாடுகளின் ராணுவக் கூட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, வானத்தில் இருந்து குண்டுகள் விழத் தொடங்கின.

வெறும் ஐந்து நாட்களில், இஸ்ரேல் எகிப்து, ஜோர்டான், சிரியாவின் படைகளை வேருடன் பிடுங்கியது. அது எகிப்திடம் இருந்து காஸா முனை, சினாய் பகுதி ஆகியவற்றையும், சிரியாவிடம் இருந்து கோலன் குன்றுகளையும், ஜோர்டானிடம் இருந்து மேற்குக் கரை மற்றும் கிழக்கு ஜெருசலேமையும் கைப்பற்றியது.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளில் முதன்முறையாக, யூத மக்களின் புனிதமான இடமாகக் கருதப்படும் ஜெருசலேம் அவர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. இந்த முறையும் பாலத்தீனர்கள் அங்கிருந்து இடம்பெயர வேண்டியிருந்தது. அவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். ஆனால் நிலைமை 1948இல் இருந்ததைப் போல மோசமாக இருக்கவில்லை.

நாசர் ராஜினாமா செய்தார். ஆனால் மக்களின் எதிர்ப்புக்குப் பிறகு அதைத் திரும்பப் பெற்றார். அவர் இறக்கும் வரை பதவியில் நீடித்தார். அடுத்த அதிபரான அன்வர் சதாத், இஸ்ரேலுடன் அமைதி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். இதன் விளைவாக, அவரது சொந்த மெய்க்காப்பாளர்களே அவரைச் சுட்டுக் கொன்றனர்.

எகிப்தின் ராணுவ தளபதி அமீர் மர்மமான சூழ்நிலையில் உயிரிழந்தார். அவருக்கு விஷம் கொடுக்கப்பட்டதாக அவரது குடும்பத்தினர் குற்றம்சாட்டினர்.

ஜோர்டானின் மன்னர் ஹுசைன் கிழக்கு ஜெருசலேமை இழந்தார். ஆனால் அவரது ஆட்சி அப்படியே நீடித்தது. இரு நாடுகளும் 1994இல் ஓர் அமைதி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன.

சிரியாவின் விமானப்படை தளபதி ஹபீஸ் அல்-அசத் 1970இல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினார். 2000ஆம் ஆண்டில் அவர் காலமான பிறகு, அவரது மகன் பஷர் அல்-அசத் பொறுப்பேற்றார்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/c3ex94v1dxjo

மாயப் போரும் ரெண்டுகால் பூச்சிகளும் - நிலாந்தன்

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் கார்ல் மார்க்ஸ் சொன்னார் “மதம் ஓர் அபின்” என்று. கடந்த நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஹெபர்ட் மார்க்யூஸ் சொன்னார் “நுகர்வுப்பண்டங்களே அபின்” என்று. இந்த நூற்றாண்டில் தகவல் ஓர் அபினா?

சமூக வலைத்தள “அல்கோரிதம்” எனப்படுவது ஒருவகை போதை ஊக்குவிப்புத்தான். நீங்கள் எதை தேடுகிறீர்களோ அது உங்களைத் தேடி வரும். நீங்கள் எதைத் தேடுகிறீர்கள் என்று கண்டு அதை நோக்கி உங்களை ஊக்குவிப்பது. ஒரு போதைப்பொருள் பாவனையாளர் எந்தப் போதைக்குப் பழக்கப்படுகிறாரோ, அதே போதையை அவருக்குத் தொடர்ந்து ஊட்டுவதன் மூலம் அவரை அதற்கு அடிமையாக்கிவிடுவது. அதாவது இலத்திரனியல்  அடிமைகள். இதை இன்னும் கூர்மையான வார்த்தைகளில் சொன்னால் உலகளாவிய பரந்த மாய வலைப்  பின்னலுக்குள் சிக்கிய ரெண்டு கால் பூச்சிகள்.

தகவல் ஒரு போதை மட்டும் அல்ல. கவிஞரும் திசை வாரப் பத்திரிகையின் ஆசிரியராக இருந்தவருமாகிய  மு.பொன்னம்பலம் கூறுவார் “தகவல் ஒரு மாயை” என்று. செயற்கை நுண்ணறிவின் வளர்ச்சியோடு அது இப்பொழுது மகா மாயையாக உருவெடுத்துவிட்டது. தகவல் புரட்சியின் ரெண்டுகால் பூச்சிகள் ஒரே சமயத்தில் மாயப் போரின் பலியாடுகளாகவும் இருக்கிறார்கள்; பரிசோதனைக்கூட எலிகளாகவும் இருக்கிறார்கள்; தம்வசமிழந்த பார்வையாளர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.

இஸ்ரேல் அண்மை ஆண்டுகளாக  ஈரானிய தலைவர்கள் தளபதிகள் விஞ்ஞானிகளுக்கு எதிராக முன்னெடுத்து வரும் தாக்குதல்கள் பெருமளவுக்கு மாயத் தொழில்நுட்ப வகைப்பட்டவைதான். இப்பொழுதும் மேற்காசியாவில் திறக்கப்பட்டிருக்கும் போர்க்களத்தில் செயற்கை நுண்ணறிவின் பங்கு பெரியது. அந்த மாயப் போர்க்களத்தில்  அதிகம் பலியாவது ஆசியர்கள்தான். மேற்கு நாடுகள் தங்களுடைய நவீன தொழில்நுட்பத் திறன்களையும் புதிய போர்த் தளபாடங்களையும் கண்டுபிடிப்புகளையும் பரிசோதனை செய்யும் ஆய்வுக்கூடங்கள் பெருமளவுக்கு ஆசிய, ஆபிரிக்க,லத்தீன் அமெரிக்க, கிழக்கு ஐரோப்பியப் போர்க் களங்கள்தான். மேற்கு ஐரோப்பாவும் அமெரிக்காவும் அனேகமாகப் பாதுகாப்பாக இருக்கும். ஏனைய பகுதிகள்தான் புதிய யுத்தத் தளபாடங்களின் பரிசோதனைக் கூடங்களாகப் பயன்படுத்தப்படும். குறிப்பாக உலகப் பேரரசு அமேரிக்கா எல்லா யுத்த அரங்குகளுக்கும் வெளியே ,தொலைவில் பத்திரமாக இருக்கிறது. ஒசாமா பின் லேடன்தான் அமெரிக்காவை அதன் வாசற்படிவரை சென்று தாக்கினார்.

அணுகுண்டை தூய விஞ்ஞானத்தின் வார்த்தைகளில் சொன்னால் அது ஒரு யூதக் குண்டு. அதற்குரிய சமன்பாட்டை கண்டுபிடித்தது யூதரான ஐன்ஸ்டீன். அதனை ஒரு செய்முறையாக மாற்றியவர் யூதராகிய ஓபன் ஹெய்மர். அதனால்  பிரயோக விஞ்ஞானத்தின் அடிப்படையில் கூறினால் அது முதலில் அமெரிக்க யூதக் குண்டு. ஆனால் அதை அவர்கள் பரிசோதித்த இடம் ஆசிய ஜப்பானில்தான். அணுகுண்டின் முதலாவது பரிசோதனைக் கூட எலிகள் ஆசியர்கள்தான். இப்பொழுது செயற்கை நுண்ணறிவுத் தொழில்நுட்பத்தின் உதவியோடு முன்னெடுக்கப்படும் மாயப் போரிலும் முதல் பலிகளும் பரிசோதனை கூட எலிகளும் பெருமளவுக்கு ஆசிரியர்களும் ஆபிரிக்கர்களும் உக்ரேனியர்களும்தான். ஆளில்லா விமானங்களின் மாயத் தாக்குதல்கள் அதிகம் நடந்த இடங்கள் ஆசிய, ஆப்பிரிக்க, கிழக்கு ஐரோப்பியப் பிராந்தியங்கள்தான்.

மூன்றாவது உலகப்போர் என்று ஒன்று இதுவரை நடக்கவில்லை. ஆனால் பனிப் போர் நடந்தது.அந்தப் பனிப் போரானது மேற்கு ஐரோப்பிய, அமெரிக்க நாடுகளுக்கு நிழல் போராக இருந்தது. ஆனால் ஆசிய ஆப்பிரிக்க லத்தீன் அமெரிக்க பிராந்தியங்களில் நிஜப் போராக இருந்தது. பேரரசுகளின் நிழல் போரை ஏனைய நாடுகள் நிஜப் போராக முன்னெடுத்தன.

ஈழப்போரும் அப்படித்தான். ஜெயவர்த்தனா அமெரிக்காவின் நண்பனாக இருந்தார்.இந்தியா, ரஸ்சியாவின் கூட்டாளியாக இருந்தது. 1983க்குப் பின் ஈழப் போர் எனப்படுவது பனிப்போரின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. அதனாலேயே வளர்ந்தது. ஆசிரியர்களாகிய சிங்களவர்களும் ஆசிரியர்களாகிய தமிழர்களும் ஐரோப்பியர்களின் நிழல்போரை நிஜப்போராக முன்னெடுத்தார்கள்.

ஆசியர்களாகிய, அரசில்லாத, சிறிய ஈழத் தமிழர்கள் ஆயுத மோதல்கள் முடிவுக்கு வந்த பின்னரும் உசார் மனோ நிலையிலிருந்தும் தற்காப்பு உணர்விலிருந்து விடுபடவில்லை. அதனால்தான் மேற்காசியாவில் போர் வெடித்தபோது யாழ்ப்பாணத்தில் எரிபொருளுக்கும் எரிவாயுவுக்குமாக வரிசைகள் நின்றன. அதைப் பலரும் நக்கல் அடித்தார்கள். ஆனால் அது யாழ்ப்பாணத்து நோக்கு நிலையில் தவிர்க்க முடியாதது.

ஒரு குடா நாட்டு மனோநிலை அப்படித்தான் இருக்கும். யாழ்ப்பாணத்தவர்களின் தற்காப்பு உணர்வின் விளைவுதான் சேமிப்பு பண்பாடு. அது குடா நாட்டு மனோநிலையின் பிரதான அம்சம். போர் இந்த சேமிப்பு பண்பாட்டை மேலும் பலப்படுத்தியது. ஒருவகையில் போருக்குள் நின்று நிலைத்தமைக்கு அதுவும் காரணம்.

போருக்குப் பின்னரும் அந்த மனோநிலை அப்படியே மாறாமல் இருக்கிறது. ஏனென்றால் இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு கிடைக்கவில்லை. அதனால் யாழ்ப்பாணத்தவர்களின் மனோநிலை மட்டுமல்ல முழு ஈழத் தமிழர்களின் மனோநிலையும் ஒருவிதத்தில் அமைதியுறாத, கொந்தளித்த, ”அண்செற்றில்ட்” மனோநிலையாகத்தான் காணப்படுகிறது. சதா உஷாராகவும், அளவுக்கு மிஞ்சிய தற்காப்பு உணர்வோடும் காணப்படுகிறது. எனினும் மேற்காசியாவில் யுத்தம் வெடித்த உடனே வரிசையில் நின்ற பலரும் இப்பொழுது தாங்கள் செய்தது சரிதான் என்று திருப்திப்படுகிறார்கள். ஒரு சிறிய மக்கள் கூட்டம் தற்காப்பு உணர்வோடு இருப்பதில், முன்னெச்சரிக்கையாக நடந்து கொள்வதில் தவறில்லை.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு ராஜதந்திரி என்னிடம் கேட்டார் யாழ்ப்பாணத்தை “ஒரு தூங்கா நகரமாக மாற்ற முடியுமா?” என்று. யாழ்ப்பாணம் மட்டுமல்ல தென்னிலங்கையிலும் பல நகரங்கள் இரவு கிட்டத்தட்ட எட்டு மணிக்கு பின் தூங்கும் நகரங்கள்தான். விசேஷமாக வடக்கு கிழக்கில் உள்ள நகரங்கள் அதிகாலையில் சூரியனோடு சேர்ந்து விழித்தெழுவதில்லை. இரவானதும் ஒன்பது மணிக்கு முன்னரே பெரும்பாலான கடைகள் பூட்டப்பட்டுவிடும். அதற்குக் காரணம் தமிழ்மக்களின் கூட்டு உளவியலில் ஒருவித “உளவியல் ஊரடங்குச் சட்டம்”தொடர்ந்தும் அமுலில் இருப்பதுதான் என்று எனது நண்பன் ஒருவர் கூறுவார்.

இந்த “உளவியல் ஊரடங்குச் சட்டம்” என்பது முன்சொன்னதுபோல அண்செற்றில்ட்டான ஒரு கூட்டு உளவிகளின் விளைவு. இனப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு கிடைக்காதவரை அது தொடர்ந்தும் இருக்கும்.2009க்குப் பின்னரான தொடர்ச்சியான புலப்பெயர்ச்சிக்கு அதுவும் ஒரு பிரதான காரணம்.

அரசில்லாத சிறிய,ஆசிய மக்கள் கூட்டம் ஆகிய ஈழத் தமிழர்கள் மேற்காசியப் போரில் நேரடியாகச் சம்பந்தப்படவில்லை. ஆனால் அமெரிக்கா போரை இலங்கை கடற்கரையில் இருந்து 19 கடல் மைல்வரை கொண்டு வந்துவிட்டது. ஈரானியப் போர்க்கப்பல் அமெரிக்க நீர் மூழ்கியால் தாக்கப்பட்டது. எனவே இலங்கை போர்க்களத்துக்கு வெளியே இருக்கிறது என்று கூறமுடியாது. மேலும் எரிவாயுவுக்கும் எரிபொருளுக்குமாக வரிசையில் நிற்கும் ஒரு நிலை வந்திருக்கிறது. புதன் கிழமை விடுமுறையாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது போர் நமது குசினி, அலுவலகம் ,பாடசாலை வரை வந்துவிட்டது.

அமெரிக்கா எதிர்பார்த்ததுபோல ஈரான் துவண்டு விடவில்லை. தலையை நசக்கினால் பாம்பு செத்துவிடும் என்று அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் நம்பியிருக்கலாம். ஆனால் ஈரான் நின்று பிடிக்கின்றது. இந்தப் போரில் சீனாவும் ரஷ்யாவும் நேரடியாக போர்க்களத்தில் இறங்கவில்லை. ஆனால் ஈரானின் பின்னணிப்பலம் அந்த நாடுகள்தான். நிகழும் போரில் சீனா ரஷ்யா ஆகிய இரண்டு நாடுகளினதும் பங்களிப்பின் அளவும் பங்களிப்பின் தன்மையும்தான் புதிய உலக வலுச் சமநிலையைத் தீர்மானிக்கும்.

அவ்வாறு உலக வலுச்சமநிலையில் ஏற்படும் தளம்பல்கள் சிறிய ஈழத் தமிழர்களின் அரசியலிலும் பிரதிபலிப்புகளை ஏற்படுத்தும். பனிப்போர் எப்படி ஈழப் போரில் பிரதிபலிப்புகளை ஏற்படுத்தியதோ அப்படி. கடந்த 16 ஆண்டு காலமாக சீனாவுக்கு எதிரான மேற்கத்திய வியூகத்தின் ஒரு பகுதியாக ஈழத் தமிழர்கள் ஐநாவில் கையாளப்படுவதையும் அவ்வாறுதான் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

எனவே பிராந்தியத்தில்,கண்டத்தில், பூகோள அளவில் ஏற்படும் திருப்பகரமான மாற்றங்கள் ஈழத் தமிழர்களுக்கு புதிய வாய்ப்புகளை திறக்கக்கூடும். சில சமயம் இருக்கின்ற வாய்ப்புகளை மூடவும்கூடும்.

ஆனால் அவ்வாறு ஏற்படக்கூடிய மாற்றங்கள் ஈழத் தமிழ் அரசியலில்,இலங்கை அரசியலில் என்னதான் பிரதிபலிப்புகளை ஏற்படுத்தினாலும், அவற்றைக் கையாள்வதற்கு ஈழத் தமிழர்கள் தயாராக இருக்கிறார்களா ?

https://www.nillanthan.com/8207/

"அமெரிக்க விமானங்களுக்கு அனுமதி மறுத்தோம்" - இலங்கை அதிபரின் கருத்தால் எழும் விவாதம் என்ன?

பட மூலாதாரம்,PMD SRI LANKA

படக்குறிப்பு,இலங்கை ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க இது தொடர்பாக நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்திருந்தார்.

கட்டுரை தகவல்

• ரஞ்சன் அருண் பிரசாத்

• பிபிசி தமிழுக்காக

• 33 நிமிடங்களுக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 5 நிமிடங்கள்

அமெரிக்க போர் விமானங்களை தரையிறக்க இலங்கை அனுமதி மறுத்ததாக ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க நாடாளுமன்றத்தில் நேற்றைய தினம் (மார்ச் 20) வெளியிட்ட கருத்து, தற்போது சர்வதேச ரீதியில் பேசு பொருளாகியுள்ளது.

அமெரிக்கா, இஸ்ரேல் மற்றும் இரான் ஆகிய நாடுகளுக்கு இடையில் இடம்பெற்று வரும் மோதல்களில், இலங்கை நடுநிலைத் தன்மையுடன் செயற்பட்டு வருவதை வெளிகொணரும் வகையில், ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க இந்த விடயத்தை நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்திருந்தார்.

இரானுக்கு சொந்தமான 3 கடற்படை கப்பல்கள் இலங்கைக்கு வருகைத் தர அனுமதி கோரிய நிலையில், அந்த விடயம் குறித்து ஆராய்ந்துக் கொண்டிருந்த தருணத்திலேயே அமெரிக்கா தமது போர் விமானங்களை இலங்கையின் மத்தள விமான நிலையத்தில் தரையிறக்க அனுமதி கோரியிருந்ததாகவும் ஜனாதிபதி குறிப்பிட்டார்.

அமெரிக்கா மற்றும் இரான் ஆகிய இரண்டு நாடுகளினாலும் விடுக்கப்பட்ட கோரிக்கைகளை இலங்கை அரசாங்கம் நிராகரித்திருந்ததாகவும் ஜனாதிபதி குறிப்பிடுகின்றார்.

இரானிய கப்பலுக்கு ஏன் அனுமதி வழங்கவில்லை என சிலர் கேள்வி எழுப்பிய நிலையிலேயே அவர் இந்த பதிலை வழங்கியுள்ளார்.

இரானிய கப்பலுக்கு அனுமதி வழங்கியிருந்தால், தமது நாட்டின் ஒட்டு மொத்த நடுநிலைத் தன்மையும் சீர்குலைந்திருக்கும் எனவும் ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க குறிப்பிடுகின்றார்.

பட மூலாதாரம்,AP

படக்குறிப்பு,இலங்கையை அண்மித்த கடல் பரப்பில் ஐஆர்ஐஎஸ் தேனா என்ற இரானிய கப்பல் தாக்குதலுக்கு இலக்காகியது. (கோப்புப் படம்)

இந்த மோதல்கள் விவகாரத்தில் தமது நாடு நடுநிலைத் தன்மையுடன் செயற்பட்டு வருவதாக ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க தெரிவிக்கின்றார்.

''இந்தப் பிரச்னையில் எமது தொடர்ச்சியான நிலைப்பாடு நடுநிலைத்தன்மை என்பதாகும். எமது தாய் நாட்டின் கௌரவம், நீதி தொடர்பான பிரச்னை மற்றும் சர்வதேச அங்கீகாரம் ஆகியவற்றை எமது நடுநிலைத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதன் மூலமே நாம் வென்றெடுக்க முடியும். எனவே, எத்தகைய அழுத்தங்கள் வந்தபோதிலும், இந்த நடுநிலைத்தன்மை கை நழுவிப் போக நாம் இடமளிக்க மாட்டோம்." என்றார்.

ஆனால் சில நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும், சில தரப்பினரும் இலங்கை குறிப்பிட்ட ஒரு தரப்பிற்கு ஆதரவாகச் செயல்படுவதாகக் கூறும் குற்றச்சாட்டுக்களை குறிப்பிட்ட அவர், "அவை முற்றிலும் உண்மையற்றவை.'' எனவும் கூறினார்.

இரானின் கப்பல்கள் மற்றும் அமெரிக்காவின் போர் விமானங்கள் குறித்து ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க இலங்கை நாடாளுமன்றத்தில் நேற்றைய தினம் (மார்ச் 20) கருத்து வெளியிட்டிருந்தார்.

"ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்தும் விஜயமாக 03 இரான் கடற்படைக் கப்பல்கள் மார்ச் 09 மற்றும் 13 ஆம் தேதிகளில் இலங்கைக்கு வருகை தருவதற்கு அனுமதி கோரப்பட்டது. அதற்கான அனுமதியை வழங்குவது குறித்து நாம் ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தோம். அதே வேளை, அன்றைய தினம் மாலையில் அமெரிக்கா தனது இரண்டு போர் விமானங்களை இலங்கையின் மத்தள விமான நிலையத்தில் தரையிறக்க அனுமதி கோரியது. எமது நாட்டின் நடுநிலைத்தன்மை குறித்து நாம் மிகத் தெளிவான முடிவை எடுத்தோம். அந்த நேரத்தில் போர் மோதல்களுக்கான அறிகுறிகள் தென்பட்டிருந்தன. எனவே, நாம் இந்த இரண்டு கோரிக்கைகளுக்கும் அனுமதி வழங்கவில்லை." என்று ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க கூறினார்.

"இரானியக் கப்பல்களுக்கு ஏன் அனுமதி வழங்கவில்லை எனச் சிலர் கேள்வி எழுப்பினர். அப்படி அனுமதி வழங்கியிருந்தால், எமது ஒட்டுமொத்த நடுநிலைத்தன்மையும் சீர்குலைந்திருக்கும். அத்துடன், எமது பிராந்தியத்திற்கு அப்பால் இருந்த ஒரு போர் மோதல், மத்தளை மற்றும் கொழும்பு துறைமுகத்தை எட்டியிருக்கும். எத்தகைய அழுத்தங்களுக்கு மத்தியிலும் நாம் நாட்டைப் பாதுகாத்தோம்.'' எனவும் அவர் தெரிவித்தார்.

இலங்கை அமெரிக்கா இடையேயான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம்

பட மூலாதாரம்,PMD SRI LANKA

அமெரிக்காவுடன் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தில் இலங்கை கையெழுத்திட்டுள்ளமையினால், இந்த போரில் ஒரு தரப்பிற்கு சாதகமாக செயற்படுவதாக வெளியிடப்படும் கருத்து முற்றிலும் பொய்யானது என ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க தெரிவிக்கின்றார்.

"அமெரிக்காவின் இரண்டு விமானங்கள் இம்மாதம் 04 மற்றும் 08 ஆம் திகதிகளில் மத்தள விமான நிலையத்தில் தரித்து நிற்பதற்கு அனுமதி கோரியிருந்தன. அந்த விமானங்களின் இறக்கைகளில் 8 கப்பல் எதிர்ப்பு ஏவுகணைகள் பொருத்தப்பட்டிருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது." என கூறிய அதிபர், "நாம் அமெரிக்காவுடன் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் செய்துள்ளதால், இந்தப் போரில் ஒரு தரப்பாக மாறுவதைத் தவிர்க்க முடியாது எனச் சிலர் குறிப்பிடுகின்றனர். அது முற்றிலும் பொய்யானது" என்று அநுர குமார திஸாநாயக்க கூறினார்.

தொடர்ந்து பேசிய அவர், "அந்த ஒப்பந்தத்தில், இவ்வாறானதொரு யுத்தத்தின் போது எமக்கிடையிலான உடன்பாடு குறித்து எவ்வித குறிப்பும் இல்லை. அதில் வான்வழிப் போக்குவரத்து சார்ந்த நடவடிக்கைகள், பராமரிப்பு சேவைகள் தொடர்பான பயிற்சித் திட்டங்கள், கடல்சார் எல்லைகள் குறித்த விழிப்புணர்வு, சைபர் பாதுகாப்பு மற்றும் பாதுகாப்பான தகவல் பரிமாற்றம், மனிதாபிமான உதவிகள் மற்றும் அனர்த்த அவசரகால பதில் நடவடிக்கைகள் போன்ற விடயங்களே உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளன.'' என குறிப்பிடுகின்றார்.

அமெரிக்கா- இஸ்ரேல் மற்றும் இரான் மோதலில் இலங்கையின் தொடர்பு

இந்தியாவில் இடம்பெற்ற பயிற்சி நடவடிக்கைளுக்கான வருகைத் தந்திருந்த இரானுக்கு சொந்தமான கப்பல் ஒன்று, மீண்டும் இரான் நோக்கி பயணித்துக்கொண்டிருந்த சந்தர்ப்பத்தில் கடந்த 4ம் தேதி தாக்குதல் நடாத்தப்பட்டிருந்தது.

இலங்கையின் தென் பகுதியை அண்மித்த சர்வதேச கடற்பரப்பில் வைத்தே இரானின் கப்பல் மீது அமெரிக்காவிற்கு சொந்தமான நீர்மூழ்கி கப்பல் தாக்குதல் நடாத்தியிருந்தது.

இந்த கப்பலில் 180 பேர் பயணித்திருந்ததாக இலங்கையின் வெளிவிவகார அமைச்சர் விஜித்த ஹேரத் அன்றைய தினம் நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்திருந்தார்.

இதன்படி, கப்பல் ஒன்று விபத்துக்குள்ளாகியுள்ளதாக கிடைக்கப் பெற்ற தகவலை அடுத்து இலங்கையின் கடற்படை மற்றும் விமானப்படை ஆகியோர் இணைந்து மீட்பு பணிகளை துரிதப்படுத்தியிருந்தனர்.

இதன் பிரகாரம், குறித்த கப்பலில் இருந்து கடலில் தத்தளித்துக்கொண்டிருந்த 32 இரான் கடற்படை வீரர்களை இலங்கை கடற்படையினர் காப்பாற்றி, காலி தேசிய மருத்துவமனையில் அனுமதித்திருந்தனர்.

அதேவேளை, இந்த கடல் பிராந்தியத்திலிருந்து சுமார் 84 பேரின் சடலங்களை இலங்கை கடற்படையினர் கண்டெடுத்து, காலி தேசிய மருத்துவமனையின் பிரேத அறைக்கு கொண்டு வந்திருந்தனர்.

இந்த சடலங்கள் மீதான மரண பரிசோதனைகள் நிறைவடைந்ததை அடுத்து, விசேட விமானத்தின் ஊடாக கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்னர் 84 சடலங்களும் இரானிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தன.

அத்துடன், தாக்குதலுக்கு இலக்கான கப்பலில் இருந்து காப்பாற்றப்பட்டு காலி தேசிய மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்த 32 பேரும் குணமடைந்த நிலையில், அவர்கள் கொக்கல விமானப்படை முகாமில் தங்க வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

இரான் கப்பலில் இருந்த 206 பேருக்கு அடைக்கலம்

பட மூலாதாரம்,SL NAVY

படக்குறிப்பு,புஷெர் கப்பல்

அதேவேளை, இரானுக்கு சொந்தமான மற்றுமொரு கப்பல் பழுதடைந்த நிலையில், இலங்கை அந்த கப்பலை பொறுப்பேற்று, அந்த கப்பலில் இருந்த 206 பேருக்கும் அடைகலம் வழங்கியுள்ளதாக ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க தெரிவிக்கின்றார்.

"இரானின் மற்றுமொரு கப்பலின் எஞ்சின் பழுதடைந்துள்ளதால் கொழும்பு துறைமுகத்திற்கு வர அனுமதி கோரப்பட்டது. 11 மணி நேரங்களுக்கு முன்பே அனுமதி வழங்கியிருக்கலாம் எனச் சிலர் கூறுவதைக் கண்டேன். அங்கு 11 மணி நேரங்கள் என்று எதுவும் இருக்கவில்லை. முதல் கப்பல் தாக்குதலுக்கு உள்ளான பின்னரே, இரண்டாவது கப்பலில் கோளாறு ஏற்பட்டுள்ளதால் கொழும்பு துறைமுகத்திற்கு வர அனுமதிக்குமாறு கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டது." என்று அவர் தெரிவிக்கின்றார்.

மேலும், "அவர்கள் போர் மோதலின் ஒரு தரப்பினர். அவர்கள் எமது கடற்பரப்பிற்குள் நுழையும்போது, சர்வதேசச் சட்டங்களின்படி 24 மணி நேரங்கள் மட்டுமே தங்கியிருக்க முடியும். 24 மணி நேரங்களுக்குள் அவர்கள் வெளியேற வேண்டும் அல்லது எமது பொறுப்பின் கீழ் வர வேண்டும். அப்போதுதான் எமது நடுநிலைத்தன்மை பாதுகாக்கப்படும். அவர்கள் எமது பொறுப்பின் கீழ் வந்த பிறகு, முழு குழுவினரும் தங்கியிருக்க வேண்டும் எனக் கோரிக்கை விடுத்தனர். அதற்கமைய, 206 கடற்படை வீரர்களை எமது கடற்படை முகாமிற்கு அழைத்து வந்தோம்." என்றார்.

"நாம் இந்த 206 பேரையும் ஒன்றாகக் வைத்திருக்கவில்லை. அவர்கள் படையினர், மன அழுத்தத்தில் இருப்பார்கள், என்ன மாதிரியான நிலைமை உருவாகும் என்பதை நாம் அறிவோம். எனவே, மிகுந்த அவதானத்துடன் அவர்களுக்குத் தேவையான உணவு மற்றும் சிகிச்சைகளை வழங்கினோம். நாம் அவர்களை மிகுந்த மனிதாபிமானத்துடன் கவனித்து வருகிறோம். இதன் மூலமே இலங்கை சர்வதேச ரீதியில் அங்கீகாரத்தையும் கீர்த்தியையும் பெறுகின்றது.' எனவும் அவர் குறிப்பிடுகின்றார்.

'ஐநா தீர்மானத்தை ஏற்கவில்லை' - ஜனாதிபதி

அமெரிக்கா, இஸ்ரேல் மற்றும் இரான் ஆகிய நாடுகளுக்கு இடையில் இடம்பெற்று வரும் மோதல்கள் தொடர்பில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் கொண்டு வந்த தீர்மானத்திற்கு இலங்கை ஆதரவு வழங்கவில்லை என ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க தெரிவிக்கின்றார்.

இந்த தீர்மானத்தில் குறைபாடுகள் காணப்பட்ட பின்னணியிலேயே, தாம் அந்த தீர்மானத்திற்கு ஆதரவு வழங்கவில்லை எனவும் அவர் கூறுகின்றார்.

"கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்னர் ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்புச் சபையில் இந்தத் தாக்குதல்கள் குறித்த தீர்மானம் ஒன்று கொண்டுவரப்பட்டது. பல நாடுகள் அந்தத் தீர்மானத்திற்கு உடன்பட்டன. தமது ஒத்துழைப்பை வழங்கின. ஆனால், நாம் அதற்கு ஆதரவு வழங்கவில்லை. ஏனெனில் அந்தத் தீர்மானம் குறைபாடுகள் கொண்டிருந்தன." என்று கூறியுள்ளார் அநுர குமார திஸாநாயக்க.

அதற்கான காரணம், "சர்வதேச அரங்கில் நாம் எப்போதும் 'நீதி மற்றும் நியாயம்' என்ற சுலோகத்தையே முன்வைக்கிறோம். அதன் அடிப்படையிலேயே நாம் செயற்பட்டுள்ளோம். அதனால்தான் எமது செயற்பாடுகள், கொள்கைகள், தீர்மானங்கள் மற்றும் இணக்கப்பாடுகள் என அனைத்திலும் நாம் எமது நடுநிலைமையைப் பேணி வருகிறோம் என்று நான் எப்போதும் கூறுகிறேன். இவ்வாறானதொரு போர் காலத்தில், தாய்நாட்டின் தனித்துவம், கௌரவம் மற்றும் சர்வதேச அங்கீகாரத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான வழிமுறை இதுவேயாகும்" என ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க தெரிவிக்கின்றார்.

அரசியல் ஆய்வாளர்கள் எவ்வாறு பார்க்கின்றார்கள்?

அமெரிக்காவின் போர் விமானங்கள் தரையிறக்க விடுக்கப்பட்ட கோரிக்கையை இலங்கை மறுத்ததை பொது வெளியில் சொல்வதானது, எந்தளவு சரியானது என்பது கேள்விக்குறியானது என இலங்கையின் அரசியல் ஆய்வாளர் ஆ.யதீந்திரா பிபிசி தமிழுக்கு தெரிவிக்கின்றார்.

"மத்திய கிழக்கு பிரச்னையில் இலங்கை நடுநிலையை பேணுகின்றோம் என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை என்றே நான் நினைக்கின்றேன். இந்த மோதலில் நாங்கள் கருத்துக்களை தெரிவிக்க வேண்டிய தேவை எங்களுக்கு இல்லை. நடுநிலை வகிக்கின்றோம் என்பது எங்களின் நிலைப்பாடாக இருக்கலாம். ஆனால் ராஜதந்திர ரீதியில் பொதுவெளியில் சொல்வது எந்த வகையில் சரியானது என்பது கேள்வி" என அவர் குறிப்பிடுகின்றார்.

"அமெரிக்காவின் நலன்களுக்கு முரணாக போகாத வகையில் செயற்பட்டால், இலங்கைக்கு பாதிப்பு இல்லை. ஆனால், இப்போது இருக்கின்ற அமெரிக்காவின் நிர்வாகம் இதனை எவ்வாறு பார்க்கும் என்பது ஒரு கேள்வி" என்கிறார்.

'இரான் மற்றும் அமெரிக்காவிற்கு இடையில் நடுநிலையாக இருக்கின்றோம் என்பதை அமெரிக்கா ஆரோக்கியமாக பார்க்காது என்று தான் நான் நினைக்கின்றேன்' என குறிப்பிடும் அவர், "நீண்ட கால அடிப்படையில் இது இலங்கைக்கு நன்மையானது இல்லை." என கூறுகின்றார்.

அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், இரான் மற்றும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய அமைதியற்ற சூழ்நிலை தொடர்பில், இந்தியாவின் அணுகுமுறைகளை பின்பற்றி செயற்படுவது, இலங்கை போன்றதொரு சிறிய நாட்டிற்கு சாதகமான நிலையை ஏற்படுத்தும் எனவும் அரசியல் ஆய்வாளர் ஆ.யதீந்திரா குறிப்பிடுகின்றார்.

"இந்தியாவும் மனிநேய அடிப்படையில் அவர்களுடைய துறைமுகத்திற்குள் ஒரு கப்பலை அனுமதித்தது. இந்த விடயத்தில் இந்தியாவுடன் சேர்ந்து இலங்கை பயணிப்பது ஒரு சாதகமான விடயத்தை ஏற்படுத்தும். இதுவொரு புதிய அனுபவம். ராஜதந்திர ரீதியில் இதனை அணுக வேண்டும்" என்கிறார் அவர்.

"குறிப்பாக டிரம்ப் தலைமையிலான நிர்வாகம் இதனை எவ்வாறு அவதானித்துக்கொண்டிருக்கின்றது என்பது எமக்கு தெரியாது. இது தமக்கு விரோதமான செயற்பாடு என அவர்கள் கருதினால், அது இலங்கையை பாதிக்கும். இலங்கைக்கு சில தீர்மானங்களை எடுக்கும் அளவுக்கான ஆற்றல் இந்த விடயத்தில் இல்லை. ஆனால், பிராந்தியத்தில் ஒரு அங்கம் என்ற விடயத்தில் இந்தியாவின் அணுகுமுறையோடு ஒத்து போகக்கூடிய வகையிலான ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுத்தால் மாத்திரமே இலங்கைக்கு சாதகமானது'' என அரசியல் ஆய்வாளர் ஆ.யதீந்திரா தெரிவிக்கின்றார்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/cvg4367zj91o

அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பு உத்தரவாதம் கானல் நீரா? வளைகுடா நாடுகளில் நிலவும் கோபமும் ஏமாற்றமும்

பட மூலாதாரம்,FADEL SENNA / AFP via Getty Images

கட்டுரை தகவல்

• பவுலா ரோசாஸ்

• பிபிசி நியூஸ் முண்டோ

• 4 மணி நேரங்களுக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 6 நிமிடங்கள்

கடந்த தசாப்தங்களில், லெபனான் மீது குண்டுகள் விழுந்தபோதும், இராக் நாட்டின் மக்கள் நெரிசல்மிக்க சந்தைகளில் தற்கொலைப் படைத் தாக்குதல்தாரிகள் தங்களை வெடிக்கச் செய்தபோதும் சிரியாவில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை இஸ்லாமிக் ஸ்டேட் (ஐ.எஸ்) கடத்தி கொடூரமான முறையில் தலையை துண்டித்தபோதும், துபை ஒரு தொடர்ச்சியான கொண்டாட்ட இடமாகவே இருந்தது.

உலகின் செல்வந்தர்கள் அதன் கடற்கரைகளை ஒட்டி உள்ள செயற்கைத் தீவுகளில் மாளிகைகளை வாங்கினர், அபுதாபியின் லூவ்ரே அருங்காட்சியகத்தில் உலா வந்தனர் அல்லது கத்தார் பாலைவனத்தில் சஃபாரிகளை மேற்கொண்டனர்.

போர்கள், போராட்டங்கள் மற்றும் நிலையற்ற தன்மையால் உலுக்கப்பட்ட ஓர் அண்டைப்பகுதியில், பாரசீக வளைகுடா நாடுகள் பல ஆண்டுகளாகப் பாதுகாப்பு மற்றும் செழிப்பின் புகலிடமாக இருக்கும் பிம்பத்தை வளர்த்தெடுத்தன.

அவர்களின் முயற்சிகள் மற்றும் அவர்களின் சாதகமான வரி கொள்கைகள் ஆயிரக்கணக்கான மில்லியன் டாலர் வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்த்தன. துபை, அபுதாபி அல்லது தோஹா போன்ற நகரங்களை உலகின் கோடீஸ்வரர்களுக்கும் சொகுசு சுற்றுலாவுக்கும், அதே போல் சர்வதேச நிகழ்வுகள் மற்றும் மாநாடுகளுக்கும் விருப்பமான இடங்களாக மாற்றின.

அந்தக் கானல்நீர் பிப்ரவரி 28 அன்று உடைந்தது.

அன்று, இரான் மீதான அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலின் தாக்குதல் ஒரு போரைத் தூண்டியது, அதில் தெஹ்ரான் இஸ்ரேலிய நகரங்கள் மற்றும் இப்பகுதியில் உள்ள அமெரிக்க தளங்கள் மீது குண்டுகளை வீசி பதிலடி கொடுத்தது மட்டுமல்லாமல், வளைகுடாவில் உள்ள அமெரிக்காவின் நட்பு நாடுகளுக்கும் பதிலடி கொடுத்துள்ளது.

இந்த முடியாட்சிகள் தாங்கள் நாடாத ஒரு மோதலில் திடீரென சிக்கிக்கொண்டன.

"அவர்கள் எக்காரணம் கொண்டும் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் இதில் ஈடுபட வேண்டாம் என்று தடுத்து நிறுத்த முயன்றனர்," என்று ஐரோப்பிய அமைதி நிறுவனத்தின் வளைகுடா நிபுணரான அன்னா ஜேக்கப்ஸ் கலாஃப் பிபிசி முண்டோவிடம் விளக்குகிறார்.

கத்தார், எமிரேட்ஸ், குவைத், பஹ்ரைன், செளதி மற்றும் ஓமானி மக்கள், அதே போல் பல்லாயிரக்கணக்கான வெளிநாட்டினர் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகள் திகிலுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, இரானிய ஏவுகணைகள் திடீரென வணிக வளாகங்கள், சொகுசு வானளாவிய கட்டடங்கள் மற்றும் படகுகள் நிறைந்த துறைமுகங்களுக்கு அருகில் விழுந்தன.

உலகின் மிகவும் ஆடம்பரமான சில ஹோட்டல்களையும் போர் எட்டியுள்ளது. இடைமறிக்கப்பட்ட ஒரு இரானிய ட்ரோனின் சிதறல்கள் துபை புர்ஜ் அல் அரப் மீது விழுந்தன, அதே நேரத்தில் பாம் ஜுமேரா செயற்கைத் தீவில் உள்ள ஃபேர்மாண்ட் தி பாம் நேரடியாகத் தாக்கப்பட்டது.

மேலும் கடந்த புதன்கிழமை, ராஸ் லாஃபன் தொழில் வளாகத்தில் ஏவுகணைத் தாக்குதல்களால் "பரந்த சேதத்தை" சந்தித்ததாக கத்தாரின் அரசு எண்ணெய் நிறுவனம் கூறுகிறது.

அவர்களின் சவுத் பார்ஸ் (South Pars) எரிவாயு வயல் வசதிகள் இஸ்ரேலிய தாக்குதல்களால் பாதிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் செய்திகளுக்குப் பிறகு, தான் "தீர்க்கமான நடவடிக்கை" எடுப்பேன் என்று இரான் விடுத்த எச்சரிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்ட இடங்களுள் ராஸ் லாஃபனும் ஒன்றாகும்.

இதன் விளைவுகள் அழிவுகரமானதாக இருக்கின்றன, மேலும் வளைகுடா தலைநகரங்களில் கோபம் உச்சத்தில் உள்ளது.

விமானங்கள், ஹோட்டல் முன்பதிவுகள், மாநாடுகள் மற்றும் பஹ்ரைன் மற்றும் செளதி அரேபியாவில் நடைபெறும் ஃபார்முலா 1 போன்ற சர்வதேச நிகழ்வுகள் ரத்தால் இந்த பணக்கார முடியாட்சி நாடுகளைத் தாக்கியுள்ளது.

இதனுடன் ஹோர்மூஸ் நீரிணை மூடப்பட்டதும் சேர்ந்துள்ளது, இது அவர்களின் எரிபொருள் ஏற்றுமதியை முடக்கியுள்ளது.

கானல்நீர் கரைந்ததா?

"வளைகுடா நாடுகள் மத்திய கிழக்கில் பாதுகாப்பான புகலிடங்கள் என்ற பிம்பத்தை உருவாக்க உழைத்துள்ளன. கடந்த வாரத்தின் நடவடிக்கைகள் மற்றும் நிகழ்வுகள் அந்த பிம்பத்தை மங்கச் செய்துள்ளன," என்று குவைத் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியரும், குவைத் பிரதமரின் அமைச்சரவையின் முன்னாள் துணைத் தலைவருமான பத்ர் அல் சைஃப் பிபிசி-யிடம் ஒப்புக்கொண்டார்.

இந்த பிராந்தியம் ஆடம்பரத்திலும் பாதுகாப்பிலும் முதலீடு செய்துள்ளது.

இப்பகுதியின் முடியாட்சி நாடுகள், அனைத்தும் சர்வாதிகார அமைப்புகள், கண்காணிப்பில் பெரும் முதலீடுகளைச் செய்துள்ளன, இது பயங்கரவாதத்திலிருந்து அவர்களைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தது, ஆனால் அவை அதிருப்தியாளர்களையும் அல்லது அவர்களின் பிம்பத்தைப் பாதிக்கக்கூடிய எதையும் வேட்டையாடின.

பட மூலாதாரம்,Planet Labs PBC via REUTERS

படக்குறிப்பு,இடைமறிக்கப்பட்ட ஏவுகணையின் சிதறல்கள் ஜெபல் அலி துறைமுகத்தில் மோதின.

உதாரணமாக, இந்த மூன்று வாரப் போரில், இரானிய தாக்குதல்களின் வீடியோக்களை வெளியிட்டதற்காக வெளிநாட்டினர் உட்பட டஜன் கணக்கான மக்கள் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

வெளிநாட்டினர், சுற்றுலாப் பயணிகள் மற்றும் சர்வதேச முதலீட்டாளர்களை ஈர்க்கும் முயற்சியில், இந்த பழமைவாத முஸ்லிம் நாடுகளில் குறிப்பிட்ட இடங்களில் மதுபானத்திற்கு அனுமதி; ஓரினச்சேர்க்கையின் பகிரங்க வெளிப்பாடுகளுக்கு அனுமதி இல்லை என சில வரம்புகளுடன் கூடிய அனுமதியை வழங்கியுள்ளன.

இது, குறைந்த அல்லது வரி இல்லாத சூழலுடன் சேர்ந்து, கடந்த தசாப்தங்களில் அந்நாடுகளைப் பிரபலமாக்கியது, மேலும் ஒரு முக்கியமான சுற்றுலாத் தலமாகவும் மாற்றியது.

ஆனால், போர் இந்த அனைத்து முயற்சிகளையும் சோதனைக்கு உட்படுத்துகிறது.

ஃபைனான்சியல் டைம்ஸ் மேற்கோள் காட்டிய உலகப் பயணம் மற்றும் சுற்றுலா கவுன்சிலின் தரவுகளின்படி, சுற்றுலாத் துறை மட்டும் இந்த பிராந்தியத்தில் ஒரு நாளைக்கு சுமார் 600 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களை இழந்து வருகிறது.

இந்த கூட்டமைப்பு இந்தாண்டு இப்பகுதியில் சுற்றுலா மூலம் 207,000 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் கிடைக்கும் என்று கணித்திருந்தது.

ஏர்பிஎன்பி மற்றும் விஆர்பிஓ போன்ற தளங்களில் செய்யப்பட்ட முன்பதிவுகளிலிருந்து ஏர்டிஎன்ஏ குழு சேகரித்த தரவுகளின்படி, மார்ச் 6 வாரத்தில் துபை நகரில் 80,000-க்கும் மேற்பட்ட குறுகிய காலம் வாடகைக்கு தங்கும் பதிவுகள் ரத்து செய்யப்பட்டன.

விமான ரத்துகளும் மில்லியன் கணக்கான பயணிகளைத் தவிக்க விட்டுள்ளன.

கடந்த தசாப்தங்களில், வளைகுடா பகுதி ஒரு உண்மையான சர்வதேச விமான இணைப்பு மையமாக மாறியுள்ளது, அங்கு தினமும் 500,000-க்கும் அதிகமான பயணிகள் கடந்து செல்கின்றனர்.

பிப்ரவரி 28 முதல், குறைந்தது மூன்று விமான நிலையங்கள் - துபை, குவைத் மற்றும் அபுதாபி - இரானிய ஏவுகணைகள் அல்லது ட்ரோன்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன, இது ஆயிரக்கணக்கான விமான ரத்துகளுக்குக் காரணமானது.

பாதுகாப்பு பிம்பம் "ஒரு பகுதி செயற்கையானது, ஆனால் ஒரு பகுதி உண்மையானது, ஏனென்றால் வளைகுடா நாடுகள் தசாப்தங்களாக மோசமான பிராந்திய வன்முறையிலிருந்து தங்களை உண்மையில் தனிமைப்படுத்திக்கொள்ள முடிந்தது," என்று ஹார்வர்ட் கென்னடி பள்ளியின் பெல்ஃபார் மையத்தின் ஆராய்ச்சியாளர் எல்ஹாம் ஃபக்ரோ பிபிசி முண்டோவிடம் விளக்குகிறார்.

முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகளின் நம்பிக்கையை மீட்டெடுப்பது "சாத்தியம்" என்று ஃபக்ரோ கருதுகிறார், "ஆனால் அது மோதல் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தது."

ஏமாற்றமும் கோபமும்

வளைகுடா நாடுகளை இலக்காக மாற்றிய இரான் உடனான போர் மிகவும் அதிக இழப்பை ஏற்படுத்துவதாக மாறி வருகிறது, இது அதன் குடிமக்கள் மற்றும் ஆட்சியாளர்கள் மத்தியில் கோபத்தையும் ஏமாற்றத்தையும் உருவாக்குகிறது.

போருக்குள் தங்களை இழுத்த அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் முடிவை மிகவும் வெளிப்படையாக விமர்சித்த பொது நபர் எமிரேட்ஸை சேர்ந்த கோடீஸ்வர தொழிலதிபர் கலாஃப் அகமது அல் ஹப்தூர் ஆவார்.

"நமது பிராந்தியத்தை இரான் உடனான போருக்குள் இழுக்க அவருக்கு அதிகாரம் கொடுத்தது யார்? மேலும் இந்த அபாயகரமான முடிவை எடுக்க அவர் எதை அடிப்படையாகக் கொண்டார்?" என்று அல் ஹப்தூர் அமெரிக்க அதிபருக்கு எழுதிய சமீபத்திய கடிதத்தில் கேள்வி எழுப்பினார், அதில் அவர் "விசையை அழுத்துவதற்கு முன்பு கூடுதல் சேதங்களைக் கணக்கிட்டாரா?" என்றும் கேட்டிருந்தார்.

பட மூலாதாரம்,Christopher Pike/Getty Images

படக்குறிப்பு,90% மக்கள்தொகையினர் வெளிநாட்டினராக உள்ள துபை போன்ற நகரங்கள், மத்திய கிழக்கை உலுக்கும் நிலையற்ற தன்மையிலிருந்து விலகி வாழ்வது போல் தோன்றியது.

"வளைகுடா தலைநகரங்களில் நிலவும் வஞ்சிக்கப்பட்ட உணர்வு கணிசமானது, இருப்பினும் இது சிறிது காலத்துக்குப் பகிரங்கமாக வெளிப்பட வாய்ப்பில்லை," என்று எல்ஹாம் ஃபக்ரோ விளக்குகிறார்.

வளைகுடா நாடுகள் அமெரிக்காவுடனான தங்கள் உறவில் பெருமளவு முதலீடு செய்துள்ளன, மற்றவற்றுடன் அமெரிக்க ராணுவ தளங்களை ஏற்றுக்கொள்வது, தளவாடங்களை எளிதாக்குவது, மிகப்பெரிய முதலீடுகளைச் செய்ய உறுதியளிப்பது மற்றும் அமெரிக்காவின் பிராந்திய கொள்கையுடன் இணைந்திருப்பதால் ஏற்படும் உள்நாட்டு அரசியல் விலையை ஏற்றுக்கொள்வது ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

"அதற்கு ஈடாக, தவிர்க்க முடியாமல் தங்களை இலக்குகளாக மாற்றும் ஒரு போருக்கு முன்பு, குறைந்தபட்சம் தங்களைக் கலந்தாலோசிப்பார்கள் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தார்கள். ஆனால் அப்படி நடக்கவில்லை. அவர்கள் செய்த எதற்காகவும் அல்ல, மாறாக அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் எடுத்த முடிவுகளால் இரானிய ஏவுகணைகள் அவர்களின் தலைநகரங்கள், விமான நிலையங்கள், எண்ணெய் உள்கட்டமைப்புகள் மற்றும் நிதி மாவட்டங்களைத் தாக்கின," என்று ஃபக்ரோ குறிப்பிடுகிறார்.

லண்டனைத் தளமாகக் கொண்ட சேத்தம் ஹவுஸ் ஆய்வு மையத்தின் ஆராய்ச்சியாளர் நீல் குல்லியமும் வளைகுடா தலைநகரங்களில் இப்போது "பெரும் கோபம் உணரப்படுகிறது" என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார், இருப்பினும் தற்போதைக்கு "அவர்களால் பெரிதாக எதுவும் செய்ய முடியாது மற்றும் அவர்கள் அதை எந்தப் பொது மன்றத்திலும் வெளிப்படுத்த வாய்ப்பில்லை." என சொல்கிறார்.

அமெரிக்கா அவர்களைப் புறக்கணிப்பது இது முதல் முறையல்ல.

2015-இல் இரான் உடனான அணுசக்தி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானபோது, "தெஹ்ரானுடனான எந்தவொரு உடன்படிக்கையிலும் தாங்கள் ஓர் அங்கமாக இருக்க வேண்டும் என்று எப்போதும் கோரி வந்த வளைகுடா நாடுகள் விலக்கி வைக்கப்பட்டன," எனவே இந்த புதிய ஓரங்கட்டப்படுதல் "அவர்களின் உணர்வுகளைப் பாதிக்கிறது."

பாதுகாப்பு உத்தி

ஷா ரேஸா பஹ்லவியை வீழ்த்தி இரான் இஸ்லாமியக் குடியரசை அறிவித்த புரட்சிக்குப் பிறகு வளைகுடா முடியாட்சி நாடுகள் தங்கள் பாரசீக அண்டை நாட்டுடன் பதற்றமான உறவையே கொண்டுள்ளன.

இரான் ஒரு அரபு நாடு அல்ல, அது பெரும்பான்மையான ஷியாக்களைக் கொண்டுள்ளது - வளைகுடா நாடுகள் பெரும்பான்மையாக சுன்னி முஸ்லிம்களைக் கொண்டுள்ளன - மேலும் அது 1979 புரட்சிக்குப் பிறகு இப்பகுதியில் அமெரிக்காவின் பெரும் எதிரியாகத் தன்னைக் நிலைநிறுத்திக் கொண்டது, அதே அமெரிக்காவுக்கு அரபு முடியாட்சி நாடுகள் நட்பு நாடுகளாக உள்ளன.

இந்த வழியில், வளைகுடா நாடுகள் குறிப்பாக செளதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸ் மற்றும் கத்தார், அமெரிக்காவுடனான அந்தத் தொடர்பைச் சுற்றித் தங்கள் பாதுகாப்பைக் கட்டமைத்தன.

"அவர்கள் அனைவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் நேட்டோவின் 5-வது விதிக்கு (ஒரு உறுப்பினர் தாக்கப்பட்டால் மற்றவர்கள் அவரது பாதுகாப்புக்கு வருவார்கள்) இணையான ஒன்றை அதாவது அவர்களைப் பாதுகாக்க அமெரிக்கா உறுதியளிக்க வேண்டும் என்ற நிலையை கொண்டிருக்க முயன்றனர்," என்று நீல் குல்லியம் பகுப்பாய்வு செய்கிறார்.

1990-இல் சதாம் ஹுசைனின் இராக்கால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, வாஷிங்டன் தலைமையிலான கூட்டணியால் விடுவிக்கப்பட்ட குவைத்தின் முன்மாதிரியே இதற்கு குறிப்புப் புள்ளியாக இருந்தது.

ஆனால் 2019-இல் இரான் செளதி அரேபியாவின் எண்ணெய் உள்கட்டமைப்பு மீது குண்டு வீசியபோது அல்லது 2025-இல் கத்தார் தலைநகர் தோஹாவில் ஹமாஸ் தலைவர்களை இஸ்ரேல் குண்டு வீசிக் கொன்றபோது, அமெரிக்கா கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு வேடிக்கை பார்த்தது.

வாஷிங்டன் தங்கள் மீட்க வராது என்ற உணர்வு விரிவடைந்தது, மேலும் இந்த நாடுகளில் சில தங்கள் சொந்த பாதுகாப்புத் துறையை உருவாக்கத் தொடங்கியுள்ளன மற்றும் தங்கள் பாதுகாப்புத் தொடர்புகளைப் பன்முகப்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளன.

பட மூலாதாரம்,Anadolu via Getty Images

படக்குறிப்பு,பஹ்ரைனின் மனாமாவில் உள்ள அமெரிக்காவின் ஐந்தாவது கடற்படை தளம் போன்ற வளைகுடாவில் உள்ள அமெரிக்க ராணுவ தளங்கள் மீதும் இரான் தாக்குதல் நடத்தியது.

வளைகுடா நாடுகள் மூன்று தொடர்புடைய அனுமானங்களைச் சுற்றித் தங்கள் பாதுகாப்பைக் கட்டமைத்தன என்று எல்ஹாம் ஃபக்ரோ கூறுகிறார்: வெளிப்புற அச்சுறுத்தல்களுக்கு எதிராக அமெரிக்கா முக்கிய உத்தரவாததாரராகச் செயல்படும், இரான் உடனான பதற்றக் குறைப்பு நேரடி மோதலின் அபாயத்தைக் குறைக்கும் மற்றும் சிலருக்கு இஸ்ரேலுடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறவுகளை ஏற்படுத்துவது உத்தி ரீதியான நன்மைகளைத் தரும்.

இந்த உத்திகள் "வளைகுடா அரசுகளுக்கு அமெரிக்கா, இரான் மற்றும் இஸ்ரேல் ஆகியவற்றுக்கு இடையே ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் ஒரு சமநிலையைப் பராமரிக்க அனுமதிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தன," என்று பெல்ஃபார் மைய ஆராய்ச்சியாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

இரான் போர் அந்த கூட்டணியின் வரம்புகளை அம்பலப்படுத்தியுள்ளது.

சிலர் துருக்கி அல்லது பாகிஸ்தான் போன்ற பிற நாடுகளுடன் தங்கள் ராணுவ ஒத்துழைப்பைப் பன்முகப்படுத்தத் முடிவெடுக்கலாம், ஆனால் நீல் குல்லியத்தின் கருத்துப்படி, "அமெரிக்காவை விட்டு விலகிச் செல்ல அவர்களுக்கு நீண்ட காலம் எடுக்கும்", ஏனென்றால் அந்தப் பயிற்சி, ஆயுத அமைப்புகள் அல்லது விமான ஒப்பந்தங்கள் பல குறைந்தது 20 ஆண்டுகள் நீடிக்கின்றன.

தலைக்கு மேல் தொங்கும் கத்தி

தாங்கள் தேர்ந்தெடுக்காத ஒரு போரில் வளைகுடா நாடுகளுக்கு இன்று என்ன வழி உள்ளது?

எளிதான வழி எதுவும் இல்லை என்று நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர். ஆனால் மோதல் எவ்வளவு சீக்கிரம் முடிகிறதோ அவ்வளவு குறைவாகவே சேதம் இருக்கும்.

குறுகிய கால போர் நிறுத்தம் மீட்புப் பணிகளைத் தொடங்க அனுமதிக்கும் என்று எல்காம் ஃபக்ரோ குறிப்பிடுகிறார்.

ஆனால் ஒரு நீண்ட காலப் போர் மாதந்தோறும் சேதத்தை அதிகப்படுத்தும், வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் வெளியேற்றத்தையும் துபை போன்ற பொருளாதாரங்கள் சார்ந்திருக்கும் மூலதனம் வெளியேறுவதையும் துரிதப்படுத்தும்.

அது மட்டுமல்ல. வளைகுடா நாடுகளுக்கு ஹோர்மூஸ் நீரிணை மூடப்படுவதால் ஏற்படும் பொருளாதார இழப்பை ஒரு போர் நிறுத்தத்தின் மூலம் மட்டுமே நீடித்த முறையில் தடுக்க முடியும், அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் விரும்புவது போல வலிமையின் மூலம் ஒருபோதும் முடியாது என்று நீல் குல்லியம் கருதுகிறார்.

இழப்புகள் எப்படியிருந்தாலும் பெரிதாக இருக்கும், ஏனெனில் சில நாடுகள் உற்பத்தியை நிறுத்த வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு ஆளாகியுள்ளன, மேலும் போருக்கு முன்பு இருந்த நிலைக்கு அதை மீண்டும் கொண்டு வர அவர்களுக்கு குறைந்தது ஐந்து அல்லது ஆறு மாதங்கள் ஆகலாம்.

போர் இன்றே முடிவுக்கு வந்தாலும், அதன் வீழ்ச்சி தற்போதைக்கு நிகழ வாய்ப்பில்லை என்று தோன்றும் இரானிய ஆட்சியின் அச்சுறுத்தல், வளைகுடா மீது தலைக்கு மேல் தொங்கு கத்தி போல தொடர்ந்து தொங்கிக்கொண்டிருக்கும்.

"இன்னும் இரண்டு மாதங்களில், அணுசக்தி திட்டம் அல்லது பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைத் திட்டத்தில் ஏதேனும் நகர்வைக் கண்டறிந்திருப்பதாகவும், மீண்டும் தாக்குவதாகவும் இஸ்ரேல் கூறக்கூடும்," என்று சேத்தம் ஹவுஸ் ஆராய்ச்சியாளர் கூறுகிறார். "அப்போது இரானிய மக்கள் பதிலடி கொடுப்பார்கள்."

ஐரோப்பிய அமைதி நிறுவனத்தின் அன்னா ஜேக்கப்ஸ் கலாஃப் குறிப்பிடுவது போல, வளைகுடா நாடுகள் "புவியியலை மாற்ற முடியாது", அவை 90 மில்லியன் மக்களைக் கொண்ட ஒரு பரந்த நாட்டின் அண்டை நாடுகள். "மேலும் அவர்கள் தங்கள் நாடுகளுக்கும் உலகளாவிய எரிசக்தி சந்தைகளுக்கும் தொடர்ந்து அச்சுறுத்தல் விடுப்பதைத் தவிர்க்க இரானின் புதிய தலைவர்களுடன் இணைந்து வாழ்வதற்கான ஒரு வழியைக் கண்டறிய வேண்டும்."

சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அவர்கள் செய்து வந்தது போல சீனாவின் மத்தியஸ்தத்துடன் செளதி அரேபியாவும் இரான் நாடும் தங்கள் தூதரக உறவுகளை மீண்டும் நிலைநிறுத்தியபோல், மீண்டும் பேச்சுவார்த்தைக்குத் திரும்புவது ஒரு வழியாக இருக்கலாம்.

"வளைகுடா அரசுகள் இரான் நாட்டுடன் தங்கள் சொந்த நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் தங்கள் சொந்த உறவுகளைக் கட்டமைப்பதே ஒரே நீடித்த தீர்வு ஆகும்," என்று ஹார்வர்ட் ஆராய்ச்சியாளர் கருதுகிறார்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/cy41l2kljemo

'வெறும் வேடிக்கைக்காக' தாக்குதல் நடத்தக் கூடிய சூழலில் புதிய உலக ஒழுங்கு - இரான் போர் உணர்த்துவது என்ன?

பட மூலாதாரம்,Getty Images

கட்டுரை தகவல்

• அமீர் அசிமி

• பிபிசி நியூஸ் பெர்சியன்

• 4 மணி நேரங்களுக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 4 நிமிடங்கள்

பல தசாப்தங்களாக சர்வதேச நடத்தையை நிர்வகித்த விதிகள் தங்கள் செல்வாக்கை இழந்து வருவதாகத் தோன்றும், ஒரு வளர்ந்து வரும் உலக ஒழுங்கின் கீழ் நடந்த முதல் பெரிய மோதல்களில் ஒன்றாக அமெரிக்கா, இஸ்ரேல் மற்றும் இரான் இடையிலான மோதல் கருதப்படலாம்.

இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்ததிலிருந்து நீண்ட காலத்திற்கு, போரும் ராஜதந்திரமும் முறையாக சர்வதேச சட்டம் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை போன்ற நிறுவனங்கள் மற்றும் பிற உடன்படிக்கைகளால் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு கட்டமைப்புக்குள் செயல்பட்டன. அந்த விதிகள் வளைக்கப்பட்ட போதோ அல்லது அவர்களுக்கு விருப்பமான வகையில் புரிந்துகொள்ளப்பட்டபோதோ கூட, அரசுகள் பொதுவாக தங்கள் செயல்களை அந்த அமைப்புக்கு உட்பட்டு நியாயப்படுத்த முயன்றன. ராணுவ நடவடிக்கைகள் பொதுவாக சட்ட ரீதியான வாதங்கள், ராஜீய ஆலோசனைகள் அல்லது சர்வதேச கூட்டணிகளை உருவாக்குதல் ஆகியவற்றுடன் இணைந்தே இருந்தன.

தற்போதைய போரில், அந்த பரிசீலனைகள் மிகவும் குறைந்த அளவிலான பங்கையே வகிப்பதாகத் தெரிகிறது. உத்திரீதியான முடிவுகள் சர்வதேச சட்டக் கட்டமைப்புகள் அல்லது பலதரப்பு அங்கீகாரத்துக்கு உட்பட்டு இருப்பதை விட, பெரும்பாலும் உடனடி ராணுவ மற்றும் அரசியல் அல்லது பாதுகாப்பு கணக்கீடுகளால் இயக்கப்படுவதாகத் தெரிகிறது.

இரான் நாட்டைப் பொறுத்தவரை, இத்தகைய சூழ்நிலைகளின் கீழ் செயல்படுவது முற்றிலும் புதியதல்ல. பல தசாப்தங்களாக, அந்த நாடு விரிவான சர்வதேச தடைகள் மற்றும் அரசியல் தனிமைப்படுத்தலின் கீழ் வாழ்ந்து வருகிறது. காலப்போக்கில், அந்தத் தீர்மானங்களை (பலதரப்பு அல்லது ஒருதலைப்பட்சமானவை) தவிர்ப்பதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட வலைப்பின்னல்கள் மற்றும் பொருளாதார வழிமுறைகளை அது உருவாக்கியுள்ளது. உலகில் மிகவும் விரிவான தடைகள் விதிக்கப்பட்ட நாடுகளில் ஒன்றாக இருந்தபோதிலும், இரான் தொடர்ந்து எண்ணெயை ஏற்றுமதி செய்து வருவதுடன் பிராந்திய செல்வாக்கைத் தக்கவைத்துக் கொண்டுள்ளது.

இந்த மூலோபாய கலாச்சாரத்துக்குள், மோதல் அதிகரிப்பு பெரும்பாலும் அளவிடப்பட்டே இருந்தது. கடந்தகால நெருக்கடிகளில் இரான் அளித்த பதில்கள் பொதுவாக ஒரு பரந்த பிராந்திய போரைத் தூண்டாமல், தனது எதிரிகளுக்கு மோதலுக்கான விலையை உயர்த்துவதையே நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தன. வெளி சக்திகள் பதற்றத்தைக் குறைக்க அழுத்தம் கொடுக்கும் வரை, எதிரிகள் மீது பொருளாதார அல்லது அரசியல் அழுத்தத்தை அதிகரிப்பதே இதன் பரந்த நோக்கமாக இருந்து வந்தது.

படக்குறிப்பு,ஜெனீவாவில் உள்ள சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் தலைமையகம்.

சர்வதேச உடன்படிக்கைகள் உடனடியாகச் செயல்பாட்டு எல்லைகளாக மாற வேண்டிய அவசியமில்லாத ஒரு சூழலில் செயல்பட இஸ்ரேலும் பழகியுள்ளது. ஒரு கடுமையான அச்சுறுத்தல் உருவாவதாகத் தலைவர்கள் நம்பும்போது, விரைவான மற்றும் தீர்க்கமான நடவடிக்கையை எடுப்பதையே இஸ்ரேலிய ராணுவக் கோட்பாடு நீண்டகாலமாக வலியுறுத்தி வருகிறது. முன்கூட்டியே தாக்குதல் நடத்துவது மற்றும் அதீத பலத்தைப் பயன்படுத்துவது ஆகியவை அந்த அணுகுமுறையின் மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் கூறுகளாக இருந்துள்ளன.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில், காஸா போர் போன்ற மோதல்களில் இஸ்ரேலிய நடவடிக்கைகள் சர்வதேச நீதிமன்றம் மற்றும் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட சர்வதேச சட்டமன்றங்களில் ஆய்வுகளை எதிர்கொண்டுள்ளன. அதே நேரத்தில், குறிப்பாக அமெரிக்காவிடமிருந்து வலுவான உத்தி ரீதியான ஆதரவைப் பெற்றுள்ள நிலையில், தனது பாதுகாப்பு முன்னுரிமைகள் தீர்க்கமான இராணுவ நடவடிக்கையை நியாயப்படுத்துவதாக இஸ்ரேல் தொடர்ந்து கணக்கிட்டு வருகிறது.

இந்த அமைப்புக்குள் அமெரிக்கா ஒரு வித்தியாசமான நிலையில் உள்ளது. வாஷிங்டன் 1945-க்குப் பிந்தைய சர்வதேச ஒழுங்கில் மற்றொரு பங்கேற்பாளர் மட்டுமல்ல - அதை வடிவமைப்பதிலும் நிலைநிறுத்துவதிலும் அது ஒரு முக்கியப் பங்கை வகித்தது. போருக்குப் பிறகு உருவான கூட்டணிகள், நிறுவனங்கள் மற்றும் சட்ட விதிமுறைகளின் வலைப்பின்னல் பெரும்பாலும் உலகளவில் அமெரிக்க செல்வாக்கை அதிகரிக்கச் செய்தது.

சமீபத்திய தசாப்தங்களில் அமெரிக்கா அந்த அமைப்பை வெளிப்படையாக தவிர்ப்பதற்கு மிக நெருக்கமாக வந்தது 2003-ஆம் ஆண்டு இராக் படையெடுப்பின் போதுதான். அப்போதும் கூட, வாஷிங்டன் அந்தத் தலையீட்டை ஒரு பரந்த கூட்டணி முயற்சியின் ஒரு பகுதியாகக் காட்ட முயன்றது. "விருப்பமுள்ளவர்களின் கூட்டணி" என்று அழைக்கப்பட்ட இதில், பிரிட்டன், ஆஸ்திரேலியா மற்றும் போலந்து போன்ற கூட்டாளிகளுடன் பல்வேறு அளவிலான ஆதரவை வழங்கிய டஜன் கணக்கான பிற அரசுகளும் இடம்பெற்றிருந்தன. போருக்கான சட்டபூர்வமான நியாயம் மிகவும் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தபோதிலும், அமெரிக்கா இன்னும் அந்த நடவடிக்கையைப் பலதரப்பு சூழலில் நிலைநிறுத்த முயன்றது.

இருப்பினும், தற்போதைய மோதலில், சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து தரப்பினரிடமிருந்தும் சர்வதேச சட்டபூர்வமான தன்மைக்கான முக்கியத்துவம் குறைவாகவே காணப்படுகிறது. உயர்மட்ட அதிகாரிகளின் அறிக்கைகள் வேறுபட்ட தொனியைப் பிரதிபலிக்கின்றன. உதாரணமாக, மார்ச் 14 சனிக்கிழமை அன்று, அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், தொடர்ச்சியான தாக்குதல்கள் இரான் நாட்டின் கார்க் தீவின் பெரும்பகுதியை "முற்றிலும் தரைமட்டமாக்கியுள்ளன" என்று கூறினார், மேலும் என்பிசி நியூஸிடம்: "நாங்கள் அதை இன்னும் சில முறை வெறும் வேடிக்கைக்காக தாக்கலாம்" என்றும் தெரிவித்தார். இத்தகைய கருத்துக்கள், அமெரிக்காவின் பெரிய ராணுவ நடவடிக்கைகளுடன் பாரம்பரியமாகத் தொடரும் ராஜீய ரீதியான கட்டமைப்பை விட நேரடியான அணுகுமுறையை விளக்குகின்றன.

இந்த புதிய அணுகுமுறையில், பொருளாதாரக் கருவிகளும் கொள்கையின் கருவிகளாக மிகவும் ஆக்ரோஷமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. வரிகள், வர்த்தகக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் நிதி நடவடிக்கைகள் பெருகிய முறையில் எதிரிகளுக்கு மட்டுமல்லாமல், நீண்டகால கூட்டாளிகளுக்கும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பிரிட்டன் மற்றும் இதர நேட்டோ கூட்டாளிகள் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய அரசுகள், பாதுகாப்புச் செலவினங்கள் மற்றும் புலம்பெயர்வு கொள்கை முதல் வர்த்தக நடைமுறைகள் மற்றும் ரஷ்யாவுடனான உறவுகள் வரையிலான பிரச்னைகளில் வாஷிங்டனிடமிருந்து விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டுள்ளன.

இத்தகைய கொள்கைகள் குறுகிய காலத்தில் பயனுள்ளதாகத் தோன்றலாம், குறிப்பாக மற்ற நாடுகள் நிறுவப்பட்ட சர்வதேச விதிமுறைகளுக்குள் தொடர்ந்து செயல்பட்டால். இருப்பினும், நீண்ட கால விளைவுகள் தெளிவாக இல்லை. விதிகளின் அடிப்படையில் அமைந்த அமைப்பின் முதன்மை வடிவமைப்பாளரே அந்த விதிகளுக்குக் குறைந்த முக்கியத்துவம் கொடுக்கத் தொடங்கினால், மற்ற அரசுகளும் அவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்படுவதை குறைவாகவே உணரக்கூடும்.

கடந்தகால மோதல்களில் இரான் நடந்துகொண்ட விதம், இத்தகைய எல்லைகள் ஒரு காலத்தில் அதன் தலைமையால் எவ்வாறு நிர்வகிக்கப்பட்டன என்பதை விளக்குகிறது. 2025 கோடையில் நடந்த 12 நாள் போர் உள்ளிட்ட முந்தைய நெருக்கடிகளின் போது, தெஹ்ரான் ராணுவ ரீதியாகப் பதிலளித்தபோதும் பெரும்பாலும் தனது சொந்த உத்தி ரீதியான சிவப்புக் கோடுகளைக் கடைப்பிடித்தது. அந்த மோதலே வழக்கமான சர்வதேச சட்டக் கட்டமைப்பிலிருந்து விலகிச் சென்றதாக இருந்தபோதிலும், இரான் நாட்டின் பதிலடி அளவிடப்பட்டதாகவே இருந்தது.

கத்தாரில் உள்ள அமெரிக்காவின் அல் உதித் (Al Udeid) விமான தளத்தின் மீது இரான் ஏவுகணைகளை ஏவியபோது, அந்தத் தாக்குதலுக்கு முன்னதாக கத்தார் மற்றும் அமெரிக்க அதிகாரிகளுக்கு முறைசாரா எச்சரிக்கைகள் வழங்கப்பட்டதாகத் தெரிந்தது.

இதேபோன்ற சமிக்கைகள் முன்னதாக இராக்கில் நடந்த இரானிய தாக்குதல்களின் போதும் கவனிக்கப்பட்டன. கணிசமான சேதத்தைச் சந்தித்த பிறகும், தெஹ்ரானின் பதிலடி ஒரு பரந்த மோதலைத் தவிர்க்கும் வகையில் கவனமாக அளவிடப்பட்டிருந்தது.

இருப்பினும், தற்போதைய மோதலில் அந்த கட்டுப்பாடுகள் பலவீனமடைந்துள்ளதாகத் தெரிகிறது. முதல் அலைத் தாக்குதல்களில் அதி உயர் தலைவர் ஆயதுல்லா அலி காமனெயி கொல்லப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, இரான் அரேபிய தீபகற்பம் முழுவதும் உள்ள அமெரிக்க கட்டமைப்புகள் மீது தாக்குதல்களைத் தொடங்கியது, ராணுவத் தளங்கள் மற்றும் சிவிலியன் இலக்குகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்புகளை இலக்கு வைத்தது. அதே நேரத்தில், இரானிய நடவடிக்கைகள் உலகின் மிக முக்கியமான எரிசக்தி வழித்தடங்களில் ஒன்றான ஹோர்மூஸ் நீரிணை வழியாகச் செல்லும் போக்குவரத்தை சீர்குலைத்தன.

இதன் விளைவுகள் உடனடியாகத் தெரிந்தன. எரிசக்தி சந்தைகள் கடுமையாக எதிர்வினையாற்றின மற்றும் குறுகிய நீர்வழிப்பாதையில் கப்பல் போக்குவரத்து சீர்குலைந்தது உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகள் முழுவதும் அதிர்வுகளை உருவாக்கியது. சர்வதேச வணிகங்கள் மற்றும் அரசுகளுக்கு ஒரு பிராந்திய மோதலானது, மோதல் அதிகரிப்பு மீதான நீண்டகாலக் கட்டுப்பாடுகள் அரிக்கப்படத் தொடங்கும்போது எவ்வளவு விரைவாக உலகளாவிய பொருளாதார அதிர்ச்சிகளை உருவாக்க முடியும் என்பதை இந்த நிகழ்வு கோடிட்டுக் காட்டியது.

மற்ற பெரிய வல்லரசுகள் இந்த முன்னேற்றங்களிலிருந்து தங்கள் சொந்த முடிவுகளை எடுக்க வாய்ப்புள்ளது. ரஷ்யா அதிக எரிசக்தி விலையால் பயனடையக்கூடும், அதே நேரத்தில், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் எதிர்ப்பையும் மீறி மாஸ்கோ மீதான தடைகளின் அழுத்தம் குறைகிறது. இதற்கிடையில், சர்வதேச விதிமுறைகள் எவ்வளவு தூரம் மாறக்கூடும் மற்றும் எந்த திசைகளில் மாறக்கூடும் என்பதை சீனா ஒருவேளை உன்னிப்பாகக் கவனிக்கும்.

நிகழ்வுகளின் போக்கில் ஐரோப்பா தற்போது குறைந்த செல்வாக்கையே கொண்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது. ராஜீய ரீதியிலான முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் பிரிட்டன் ஆகியவை பெரும்பாலும் முன்னேற்றங்களை வடிவமைப்பதை விட கவனிப்பவர்களாகவே தங்களை காண்கின்றன.

எனவே, மத்திய கிழக்கில் நடக்கும் போரால் எழுப்பப்படும் பரந்த கேள்வி ஓர் ஒற்றை மோதலின் முடிவைத் தாண்டியது. இது 1945 முதல் உலகளாவிய உறவுகள் மற்றும் அரசியலை வடிவமைத்த சர்வதேச அமைப்பின் நீடித்த தன்மையைப் பற்றியது. அந்த அமைப்பு ஒருபோதும் உலகளாவிய ரீதியில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை என்றாலும், பெரும்பாலும் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தபோதிலும், அது அதிகாரம் செலுத்தப்பட்ட ஒரு கட்டமைப்பை வழங்கியது.

அந்தக் கட்டமைப்பு தொடர்ந்து பலவீனமடைந்தால், அதன் விளைவு கணிக்க முடியாத ஒரு சர்வதேச சூழலாக இருக்கலாம், அதில் நாடுகள் பகிரப்பட்ட விதிகளை குறைவாகவும், நேரடித் திறனை (raw capability) அதிகமாகவும் நம்பியிருக்கும். அத்தகைய ஒரு நிலப்பரப்பில், முதலில் அந்த அமைப்பை வடிவமைத்த நாடுகள் கூட அதன் அரிப்பு எதிர்பார்க்க முடியாத விளைவுகளைக் கொண்டிருப்பதை உணரக்கூடும்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/c3v7gq7q1ywo

நம்பிக்கையீனங்கள் உருவாதல்

இஸ்ரேல் - அமெரிக்க கூட்டு பெப்ரவரி 28ஆம் திகதி ஈரானின் ஆன்மீகத் தலைவர்
அயத்துல்லா அலி கொமினியை கொன்று தன்னுடைய தாக்குதலை ஆரம்பதித்தது முதல் அனைவருடைய பேச்சும், எழுத்தும் வளைகுடாவை பற்றியதாகவே இருந்து வருகிறது. அதே நேரத்தில் தத்தமது நாடுகளின் எரிபொருள் தட்டுப்பாடும் இருக்கிறது. இருக்கின்ற பிரச்சினைகளுக்குள் ஏற்படுகின்ற பிரச்சினைகளை எப்படி எதிர் கொள்வது என்பதற்கான வழிகளைத் தேடுவதே இப்போதுள்ள நெருக்கடியாகிவிட்ட நிலைதான் காணப்படுகிறது.

எரிபொருள் பிரச்சினை, பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்குள் பல்வேறு பிரச்சினைகளால் அடிப்படையான பல விடயங்கள் மறைக்கப்பட்டு விடுகின்றன. அல்லது நினைவுக்குவராமல் போய்விடுகின்றன. இது வழமையானதே. அது காலங்கடத்தல்களுக்கே காரணமாகிப் போய்விடுகின்றன. அதில் ஒன்றுதான் இலங்கையின் வடக்கு கிழக்கு தமிழ் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமைப் போராட்டம். இப் போராட்டம் ஆரம்பமாகி பல தசாப்தங்கள் கடந்துவிட்டன. தற்போதும் வடக்கு கிழக்கு மாகாணத்தில்  பாதிக்கப்பட்டவர்கள், மனித உரிமை பாதுகாவலர்கள், மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர்கள், பெண்கள் வலையமைப்புக்கள், வலிந்து காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் உறவுகளின் சங்கங்கள், சிவில் அமைப்புக்கள், வடக்கு கிழக்கு சமூக  இயக்கங்கள்.  ஊடகவியலாளர்கள் என அனைவரும் தமது கோரிக்கைகளை தத்தமது வழிகளில் முன்வைப்பதிலேயே காலஙகடக்கிறது. அதேநேரத்தில் அச்சுறுத்தலான நெருக்கடிகளும் உருவாகாமலில்லை.

கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்னர், நான் சாகும் போதாவது என் சகோதரன் எனது தலைமாட்டில் இருக்க வேண்டும் என்று ஜனாதிபதியிடம் மன்றாடிய தமிழ் அரசியல் கைதி ஒருவரின் சகோதரி மரணமானார்.  31 வருடங்களாக சிறையில் வாடும் கைதி ஒருவரின் குடும்பத்தின் நிலை அவ்வாறாக இருக்கிறது. அது போன்று பல கதைகள் வடக்கு கிழக்கில் காணப்படுகின்றன. ஏக்கங்களும், ஏமாற்றங்களும், சந்தேகங்களும், கவலைகளும் தினம் தினம் தமிழ் மக்களை ஆட்கொள்ளுகின்றன. அதே போன்று காணாமலாக்கப்பட்ட, இராணுவம் பொலிசாரிடம் கையளிக்கப்பட்டவர்களின் நிலைமைகளை கேட்ட வண்ணமே பல உறவுகள் உயிரை விட்டவண்ணமிருக்கிறார்கள்.

வடக்கு  கிழக்கில் வாழும் தமிழ்  மக்களுக்கு எதிராக வரலாற்றுக் காலந்தொட்டே இடம்பெற்ற போர்க்குற்றங்கள் மற்றும் மனித குலத்திற்குஎதிரான  குற்றங்களை ஏற்றுக் கொள்ளவோ திரு;வு, நீதி வழங்கவோ முடியாமல் இலங்கையில் அடுத்தடுத்து ஆட்சிக்கு  வந்த  அரசாங்கங்கள் இன்று வரை தோற்றுப்போயே இருக்கின்றன.

மாறாக இலங்கையில் ஆயுதப் போராட்டம் நிறைவுற்று 16 வருடங்கள் கடந்த  நிலையிலும் நீதியை எதிர்பார்த்திருக்க வேண்டிய கட்டாயமே தமிழ் மக்களுக்கு காணப்படுகிறது. அரசாங்கங்கள் மாற்றம் பெற்றாலும் வடக்கு கிழக்கு பிரதேசத்தில் உள்ள தமிழ் மக்கள் பாதுகாப்பு சார் அச்சத்தினை கைவிட முடியாத நிலை தொடர்கிறது. அதே நேரத்தில் எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறாதா என்ற கவலையையும் சேர்த்தே நகர வேண்டியும் உள்ளது.

காணாமலாக்கப்பட்டோர் தொடர்பான கடந்த வாரத்தில் கருத்து வெளியிட்டுள்ள நீதி மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாடுகள் அமைச்சர் ஹர்ஷன நாணயக்கார, யுத்தத்தின் போது இராணுவம் மற்றும் பொலிஸாரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட தமது கணவர், பிள்ளைகள், சகோதரர்கள் எங்கே என்று கேள்வி கேட்கும் உரிமை உறவுகளுக்கு உண்டு. நாங்கள் இதை மறுதலிக்கவில்லை. காணாமல் போனோர் விவகாரத்தில் சர்வதேச கட்டமைப்பு அல்லது சர்வதேச பொறிமுறை ஊடாக நீதியை பெற்றுக்கொள்ள முடியாது. காணாமல் போனோர் பற்றிய அலுவலகத்தின் ஊடாக மாத்திரமே தீர்வு காண முடியும். காணாமல் போனோரின் உறவுகளில் பெரும்பாலானோர் இழப்பீடு கோரவில்லை. நீதியையும், தமது உறவுகளுக்கு நேர்ந்தது என்னவென்பதையுமே கேட்கிறார்கள். இந்த விடயம் தனித்துவமானதுடன், உணர்வு பூர்வமானது என்று தெரிவித்திருக்கிறார்.

அமைச்சருடைய இந்தக் கருத்தானது கடந்த அரசாங்கங்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டு காணாமலாக்கப்பட்ட உறவுகளினால் ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாது என நிராகரிக்கப்பட்ட,  தற்போதைய அரசாங்கத்தாலும் தொடரப்படுகின்ற காணாமல்போனோர் பற்றிய அலுவலகத்தின் செயற்பாடுகளை தொடர்ச்சியாக கொண்டு நடத்துவதற்கான கருத்தாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

காணாமல் போனோருக்கான அலுவலகம், இழப்பீட்டுக்கான அலுவலகம் மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாடு மற்றும் நல்லிணக்க அலுவலகம் போன்றனவற்றின் மூலம் தமிழ் மக்களை ஏமாற்றுவதற்கு அரசாங்கம் முனைகிறது என்ற குற்றச்சாட்டு வடக்கு கிழக்கில் பாதிக்கப்பட்ட உறவுகளிடம் காணப்படுகின்ற நிலையில் தான் அரசாங்கம் தமது இந்தச் செயற்பாடுகளை முன்னெடுக்கிறது என்பது இந்த இடத்தில் நினைவில்
கொள்ளப்படவேண்டியதாகும்.  

2009ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் யுத்தம் முடிக்குக் கொண்டுவரப்பட்டாலும் யுத்தத்தில் காணாமலாக்கப்பட்டவர்களுடைய பிரச்சினைகள், தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் விவகாரம், போன்றன முடிவுக்கு வரவில்லை. அத்துடன், தொடர்ச்சியாக பேசப்படுகின்ற ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் சர்வதேச நாடுகள் போன்றவற்றிடம் தமிழ் மக்கள் நீதியைக் கோருகின்றவைகளாகவே இருந்தும் வருகின்றனர்.

 இந்த நிலையில் இப்போதும் இவ்விவகாரங்களுக்கு சர்வதேச பொறிமுறையினால் எதுவும் நடைபெறாது என்று நீதி மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாடுகள் அமைச்சர் ஹர்ஷன நாணயக்கார கூறுவதானது காலங்கடந்தும் ஞானம் கிடைக்காத தன்மையாகவே சொல்ல முடியும். அதே நேரத்தில், காணாமல் போனோர் விவகாரம் தனித்துவமானது. என்றும் அதற்கு அரசியல் ஒத்துழைப்பு மற்றும் நிதி ஒத்துழைப்பு போதுமானதாக இருக்கவில்லை என்றும் தெரிவித்திருக்கின்ற நீதி மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாடுகள் அமைச்சர் முழுக்க முழுக்க அரசாங்கத்தின் உள்நாட்டுப் பொறிமுறை நிலைப்பாட்டை வலுப்படுத்துவதற்கான முயற்சியில் இருக்கிறார்  என்பதனையே வெளிப்படுத்துகின்றது. 

அதே நேரத்தில் காணாமலாக்கப்பட்ட உறவுகளின் போராட்டங்களை கொச்சைப்படுத்துவதாகவும் அமைந்திருக்கின்றது எனலாம். பயங்கரவாத தடை சட்டம் முழுமையாக இரத்து செய்யப்படும். மனித உரிமைகள் மற்றும் ஜனநாயகத்தை பாதுகாக்கும் வகையில் புதிய சட்டம் இயற்றப்படும் என வாக்குறுதியளித்திருந்த மக்கள் விடுதலை முன்னணி தலைமையிலான தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம், முந்தைய அரசாங்கங்கள் முன்னெடுத்திருந்த விடயங்களை தொடர்வதானது தமிழ் மக்களை ஏமாற்றும் செயற்பாடு என்பதற்கப்பால் அவர்கள் கோருகின்ற சர்வதேச நீதி என்பதனை வலுப்படுத்துவதாகவே இருக்கிறது எனவும்கூறலாம்.

அதே நேரத்தில், நாட்டில் இனவாதம் மற்றும் பிரிவினைவாதத்துக்கு இனியொரு போதும் கிடையாது எனக் கூறும் அரசாங்கம் முரண்பாடுகளை களைவதற்கு முயற்சிக்காமல் இருப்பதனை அவ்வாறே வைத்துக் கொண்டு நகர முயல்வதானது ஆபத்தான நிலைமையே. பயங்கரவாத  தடைச்சட்டத்தை நீக்குவதாக உறுதியளித்து விட்டு அதனைவிட மோசமானதொரு சட்டத்தை உருவாக்குவதும், புதியட அரசியலமைப்பு கொண்டுவரப்படும் என்று கூறிவிட்டு அதற்கு நீண்ட காலம் எடுக்கும் என்று கருத்து வெளியிடுவதும் பொருத்தப்பாடில்லாச் செயற்பாடுகளாகவே காணப்படுகின்றன பொதுமக்கள் மத்தியில் பார்க்கப்படுகின்றன.

இவையெல்லாம்,  காணாமலாக்கப்பட்ட உறவுகளின் வலி மற்றும் உணர்வுகளை உணராமல் நகர்தல், தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் உணர்வுகளை புரிந்து கொள்ளாமை, தொடர்ச்சியாக நடைபெற்று வரும் இன அழிப்புச் செயற்பாடு, வட கிழக்கு தமிழ் மக்களின் சுயநிர்ணய போராட்டத்திற்கான தீர்வை வழங்காமல் காலத்தை வீணடித்தல் போன்றவைகள் நம்பிக்கையீனங்களையே ஏற்படுத்தும் என்பதனைத் தவிர வேறொன்றில்லை. அந்தவகையில்தான், இலங்கையில் யுத்த காலத்தில் மனித உரிமைகள் மீறப்பட்டன, இன அழிப்புகள் நடைபெற்றன, மனித குலத்திற்கு எதிரான பல்வேறு செயற்பாடுகள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன.

இவற்றுக்கான  பொறுப்புக்கூறல் அவசியம் தேவை என்பது தொக்குகிறது. அது மாத்திரமின்றி சர்வதேச வடிவமைப்புகளை மீறுவதாக ஒரு உள்நாட்டுப் பொறிமுறைக்குள் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களை புகுத்த நினைப்பதும் தவறானதாக இருக்கிறது.

அவ்வேளையில் இராணுவம் மற்றும் பாதுகாப்புத் தரப்பினரை தண்டிக்கும்
பொறிமுறைக்கு ஒருபோதும் இடமளியோம் என்ற உறுதிமொழியுடன் ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கத்திடம் வேறு எதை எதிர்பார்க்க முடியும் என்பதுடனேயே முடிவு
கிடைக்கவே வாய்ப்புள்ளது என்பது மாத்திரம் நிச்சயம். இஸ்ரேல்- அமெரிக்காவால் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்டு, ஈரான் நடத்தும் யுத்தம் முடியும் வரையில் காத்திருப்போம்.

https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/நம்பிக்கையீனங்கள்-உருவாதல்/91-374144

உங்களுக்கு தெரியாத வட கொரியா

உலகம் தொழில்நுட்பத்திலும் சுதந்திரத்திலும் உச்சத்தை தொட்டுள்ள இந்த யுகத்தில், இன்னும் ஒரேயொரு குடும்பத்தின் சர்வாதிகார ஆட்சிக்கு உட்பட்டு, வெளி உலகத்திலிருந்து முற்றாக தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு நாடு தான் வட கொரியா.  

பெயரில் 'ஜனநாயகம்' என்று இருந்தாலும், அந்நாட்டு மக்கள் கிம் ஜொன் உன்-னின் கடுமையான ஆட்சியின் கீழ் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாத அளவிற்கு  கைதிகளை  போன்ற வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

1. தெய்வமாக வணங்கப்படும் "கிம்" குடும்பம்

வட கொரியாவின் ஒவ்வொரு வீட்டிலும், பாடசாலையிலும், அலுவலகத்திலும் முன்னாள் தலைவர்களான கிம் இல் சுங் மற்றும் கிம் ஜொன் இல் ஆகியோரின் புகைப்படங்கள் கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டும். அந்தப் படங்களின் தூசியை துடைப்பதற்கு கூட ஒரு விசேட துணி இருக்க வேண்டும். ஒருவேளை தீ விபத்து ஏற்பட்டால், அந்தப் புகைப்படங்களே முதலில் காப்பாற்றப்பட வேண்டும்.

தற்போதைய தலைவர் கிம் ஜொன் உன் "உன்னதத் தலைவர்" என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவருக்கு எதிராக ஒரு வார்த்தை பேசினால் கூட, அது மரண தண்டனை அல்லது மூன்று தலைமுறைகள் சிறையிலிருக்க வேண்டிய பாரதூரமான குற்றமாக  கருதப்படுகிறது.

2. சொங்புன் முறை: பிறப்பிலேயே தீர்மானிக்கப்படும் விதி

வட கொரியாவில் ஒரு நபரின் மதிப்பு அவரது திறமையால் அல்ல, மாறாக அவரது குடும்பம் அரசாங்கத்திற்கு காட்டும் விசுவாசத்தை பொறுத்தே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இதுவே 'சொங்புன்' முறை என அழைக்கப்படுகிறது.

• விசுவாசமான வகுப்பு: அரசாங்கத்திற்கு நெருக்கமானவர்கள். இவர்களுக்கு தலைநகரமான பியாங்யாங்கில் வசிக்கவும், நல்ல கல்வி மற்றும் உணவை  பெறவும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.  

• எதிர்ப்பு வகுப்பு: அரசாங்கத்திற்கு எதிரானவர்கள் என சந்தேகிக்கப்படுபவர்கள். இவர்களுக்குக் சிரமமான பகுதிகளில் கூலி வேலைகளும், கடுமையான ஒடுக்குமுறைகளும் மட்டுமே மிஞ்சும்.  

3. தொழில்நுட்பம் மற்றும் தகவல் தடை

நமக்கு இணையம் (Internet) இல்லாமல் ஒரு நிமிடம் கூட இருக்க முடியாது. ஆனால், ஒரு சாதாரண வட கொரிய குடிமகனுக்கு இணையம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாது. அரசாங்கத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படும் "க்வான்ம்யோங்" (Kwangmyong) என்ற உள்நாட்டு வலையமைப்பு மட்டுமே அங்கு உண்டு. அதில் அரசாங்கத்தின் பிரச்சார செய்திகள் மட்டுமே இருக்கும்.

அவர்களிடம் ஸ்மார்ட்போன்கள் இருந்தாலும், அவற்றின் மூலம் வெளிநாடுகளுக்கு அழைக்க முடியாது. அனைத்து செய்திகளும் அரசாங்கத்தால் கண்காணிக்கப்படும்.

தென்கொரிய நாடகங்களையோ அல்லது ஹொலிவுட் திரைப்படங்களையோ பார்ப்பது ஒரு "புரட்சிக்கு எதிரான" குற்றமாகும். இதற்காக பகிரங்கமாக  சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட சம்பவங்கள் பதிவாகியுள்ளன.  

4. குவான்லிசோ (Kwanliso): பூமியிலுள்ள நரகம்

வட கொரியாவில் உள்ள அரசியல் சிறை முகாம்கள் உலகின் மிக  கொடிய இடங்களாக கருதப்படுகின்றன. ஒருவர் தவறு செய்தால், அவரது பிள்ளைகளும் பேரப்பிள்ளைகளும் கூட சிறையிலேயே பிறந்து சிறையிலேயே இறக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும். ஒரு நாளைக்கு 15 மணித்தியாலங்களுக்கும் மேலான கடின உழைப்பு, பட்டினி மற்றும் மனிதாபிமானமற்ற சித்திரவதைகள் அங்கு சாதாரணமானவை. பெரும்பாலான கைதிகள் ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டாலேயே உயிரிழக்கின்றனர்.

5. இருளில் மூழ்கிய தேசமும் பஞ்சமும்

விண்வெளியில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்களை பார்க்கும்போது, சீனாவும் தென்கொரியாவும் ஒளியால் பிரகாசிக்கின்றன, ஆனால் வட கொரியா ஒரு கருந்துளை (Black hole) போலத் தெரியும். தலைநகருக்கு வெளியே உள்ள பல பகுதிகளுக்கு ஒரு நாளைக்கு  சில மணிநேரங்கள் மட்டுமே மின்சாரம் கிடைக்கும். மேலும், 1990களில் ஏற்பட்ட பெரும் பஞ்சத்தில் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் உயிரிழந்தனர். இன்றும் அந்நாட்டு மக்களில் பெரும்பான்மையானோர் முறையான ஊட்டச்சத்து இன்றி வாழ்கின்றனர். இருப்பினும், அரசாங்கம் தனது நிதியை அணு ஆயுதங்கள் மற்றும் ஏவுகணைகளை  தயாரிக்கவே செலவிடுகிறது .

6. தப்பிச் செல்வதில் உள்ள ஆபத்து

இந்தச் சிறைச்சாலையிலிருந்து தப்பிச் செல்வது என்பது மரணத்தை வரவேற்பதற்கு சமம். பலர் சீன எல்லை வழியாக தப்ப முயல்கின்றனர். ஆனால் சீனாவில் பிடிபட்டால், அவர்கள் மீண்டும் வட கொரியாவிற்கு திருப்பி அனுப்பப்படுவார்கள். அங்கு அவர்களுக்கு மரண தண்டனை காத்திருக்கும். தென்கொரியாவை அடைய முடிந்த ஒரு சிலரே தாங்கள் அனுபவித்த அந்த துயர கதைகளை கூறுகின்றனர். சுதந்திரமாக சுவாசிப்பது எவ்வளவு பெரிய வரம் என்பதை அவர்கள் உலகிற்கு உணர்த்துகின்றனர்.  

வட கொரியாவை  பார்க்கும்போது, நாம் அனுபவிக்கும் சுதந்திரம், கருத்து  தெரிவிக்கும் உரிமை, தகவல்களை அறியும் உரிமை மற்றும் விரும்பிய மதத்தை  பின்பற்றும் உரிமை ஆகியவை எவ்வளவு பெறுமதியானவை என்பது புரிகிறது. அரசியல் நிலைத்தன்மை என்ற பெயரில் மனித உரிமைகள் நசுக்கப்படும்போது, ஒரு நாடு எவ்வளவு பெரிய அதலபாதாளத்தில் விழும் என்பதற்கு வட கொரியாவே சிறந்த உதாரணம்.

https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/உங்களுக்கு-தெரியாத-வட-கொரியா/91-374150

இரான் போரில் டிரம்ப் முன்னுள்ள ஒவ்வொரு வாய்ப்புமே ஏன் ஆபத்தானது?

பட மூலாதாரம்,Reuters

கட்டுரை தகவல்

• அந்தோனி ஜூர்ச்சர்

• வட அமெரிக்க செய்தியாளர்

• 5 மணி நேரங்களுக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 4 நிமிடங்கள்

இரானுக்கு எதிராக அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் இணைந்து நடத்தும் போரின் மூன்றாவது வாரத்தில், அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் தனது அதிபர் பதவியின் எஞ்சிய காலத்தை வடிவமைக்கக் கூடிய முக்கியமான முடிவுகளை எதிர்கொண்டுள்ளார்.

இந்தப் போர் மேலும் தீவிரமடையக் கூடியதாகவும், கட்டுப்படுத்துவதற்கு மிகவும் கடினமானதாகவும் மாறக்கூடும் என்ற போதிலும், டிரம்ப் இத்தகைய கவலைகளைப் பொதுவெளியில் வெளிப்படுத்துவதாகத் தெரியவில்லை.

வெள்ளை மாளிகையில் ஒரு மணிநேரத்திற்கும் மேலாக நீடித்த ஒரு உரையில், அவர் இந்தப் போர் குறித்துப் பேசினார். ஆனால், ஜான் எஃப் கென்னடி மையத்தில் நடைபெறும் சீரமைப்புப் பணிகள், வெள்ளை மாளிகையில் புதியதொரு நடன அரங்கம் அமைக்கும் திட்டங்கள், இந்த ஆண்டின் ஃபிஃபா உலகக் கோப்பை, ஒரு குடியரசுக் கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினரின் உடல்நிலை மற்றும் பிற விவகாரங்கள் எனப் போருடன் தொடர்பில்லாத பல தலைப்புகளைப் பற்றியும் அவர் பேசினார்.

இத்தகைய பரந்த மற்றும் முன்னரே திட்டமிடப்படாத பேச்சுமுறை டிரம்புக்கு இயல்பான ஒன்று. வார இறுதியில், அவர் தனது ஃப்ளோரிடா ஓய்வு விடுதியில் கோல்ஃப் விளையாட்டிலும் ஈடுபட்டார். தனது சமூக ஊடக தளமான 'ட்ரூத் சோஷியலில்' இரானுடனான போர் குறித்துப் பேசுவதற்கு அவர் செலவிட்ட நேரத்திற்குச் சமமான நேரத்தை, அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றத்தை விமர்சிப்பதிலும் செலவிட்டார்.

டிரம்ப் பல தலைப்புகளில் கவனம் செலுத்தினாலும், ஒரு தலைவர் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும், போர் என்பது பெரும்பாலும் ஓர் அதிபரின் பதவிக் காலத்தையே முழுமையாக ஆட்கொண்டு விடும் என்று வரலாறு காட்டுகிறது.

இந்தப் போர் எதிர்பார்த்ததைவிட நீண்ட காலம் நீடிக்கக்கூடும் என்பதற்கான அறிகுறிகளும் தென்படுகின்றன. முன்னதாக, இந்தப் போர் "ஏற்கெனவே வெல்லப்பட்டுவிட்டது" என்றும் "முழுமையாக முடிந்துவிட்டது" என்றும் டிரம்ப் கூறியிருந்தார். ஆனால், தற்போது அது இன்னும் பல வாரங்களுக்கு அல்லது அதற்கும் மேலாகத் தொடரக்கூடும் என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது.

திங்கட்கிழமை பிற்பகலில், ஏப்ரல் மாதத் தொடக்கத்தில் தான் மேற்கொள்ளத் திட்டமிட்டிருந்த சீன பயணம், இந்தப் போரின் காரணமாக ஒரு மாதம் தாமதமாகும் என்று டிரம்ப் அறிவித்தார்.

இதற்கான காரணத்தை வெள்ளை மாளிகையின் பத்திரிகை செயலாளர் கரோலின் லிவிட் பின்வருமாறு விளக்கினார்:

"தற்போதைய சூழலில், முப்படைகளின் தலைமைத் தளபதியாகிய அதிபரின் தலையாய கடமை, 'ஆபரேஷன் எபிக் ஃப்யூரி' நடவடிக்கையின் தொடர் வெற்றியை உறுதி செய்வதே ஆகும்."

இது இரானுக்கு எதிராக நடத்தப்படும் போருக்கு அதிகாரபூர்வமாகச் சூட்டப்பட்டுள்ள பெயரைக் குறிக்கிறது.

பட மூலாதாரம்,PTI

இந்த வார இறுதியில், ஹோர்முஸ் நீரிணை வழியாகச் செல்லும் கப்பல்களைப் பாதுகாக்க உதவும் வகையில், நாடுகளின் ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்க விரும்புவதாக அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் சமூக ஊடகங்களில் தெரிவித்தார். இந்தப் பகுதி உலக வர்த்தகத்திற்கு மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்றாலும், இரானின் தாக்குதல் அச்சுறுத்தல்களுக்கு உள்ளாகி வருகிறது.

அதுகுறித்துப் பதிவிட்ட டிரம்ப், "இந்தச் செயற்கையான தடையால் பாதிக்கப்படும் சீனா, பிரான்ஸ், ஜப்பான், தென் கொரியா, பிரிட்டன் மற்றும் பிற நாடுகள் தங்கள் போர்க்கப்பல்களை அனுப்பி வைக்கும் என்று நம்புகிறேன்," என்று தெரிவித்தார்.

"எப்படியிருப்பினும், ஹோர்முஸ் நீரிணையை விரைவில் திறந்த நிலையிலும், பாதுகாப்பான நிலையிலும், தடையற்ற சூழலுக்கும் நாம் கொண்டு வருவோம்," என்று அவர் எழுதியுள்ளார்.

இருந்தாலும், அவரது வேண்டுகோளுக்குப் பிறகு, ஜப்பான், ஆஸ்திரேலியா மற்றும் பல ஐரோப்பிய நாடுகள் உள்படப் பல நாடுகள், இந்த முயற்சியில் இணைய விரும்பவில்லை என்று தெரிவித்தன.

"நாங்கள் ஒரு விரிவான போருக்குள் இழுக்கப்பட மாட்டோம்," என்று பிரிட்டன் பிரதமர் ஸ்டார்மர் கூறியுள்ளார்.

அந்த நீரிணையில் நிலவும் சூழலைக் கையாள்வதற்கு ஏற்றதொரு "செயல்படக்கூடிய கூட்டுத் திட்டத்தை" வரவேற்பதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

பிற நாடுகள் இதில் இணையாத காரணத்தால், குறுகியதாக இருப்பினும் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இந்த நீர்வழிப் பாதையைப் பாதுகாக்க, அமெரிக்க கடற்படையின் கூடுதல் படைகளை அனுப்புவதா என்பது குறித்து டிரம்ப் தற்போது முடிவெடுக்க வேண்டிய நிலையில் உள்ளார். உலகின் மொத்த எண்ணெய் விநியோகத்தில் சுமார் 20% ஹோர்முஸ் நீரிணை வழியாகவே நடக்கிறது.

திங்கள் கிழமை, கடலில் கண்ணிவெடிகளைப் பதித்து, பிற கப்பல்களுக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும் இரானிய கப்பல்களை அமெரிக்கா ஏற்கெனவே அழித்து வருவதாக டிரம்ப் தெரிவித்தார். அதேவேளையில், ஒரேயொரு கண்ணிவெடி கூடப் பெரும் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தக் கூடும் என்றும் எச்சரித்தார்.

மேலும் அவர், "இது சற்றும் நியாயமற்றது. நாம் போரில் வென்று வருகிறோம். இந்தச் சூழலில் தற்போது செய்துகொண்டிருக்கும் இத்தகைய செயல்களைச் செய்வதற்கு அவர்களுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை," என்று கூறினார்.

காணொளிக் குறிப்பு,கடல் நீரை குடிநீராக மாற்றும் நிலையங்களில் இரான் கை வைத்தால் வளைகுடா ஸ்தம்பிக்குமா?

இரானுடனான மோதலில் அமெரிக்கா தனது ராணுவ நடவடிக்கைகளை செயல்பாட்டில் வைத்திருக்கிறது என்பதற்கான சில அறிகுறிகள் தென்படுகின்றன. கடந்த வெள்ளிக்கிழமை, சுமார் 5,000 வீரர்கள் மற்றும் மாலுமிகளை கொண்ட ஒரு கடற்படை பிரிவை ஜப்பானில் இருந்து மத்திய கிழக்கிற்கு நகர்த்துமாறு அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் உத்தரவிட்டதாக அமெரிக்க ஊடகங்கள் செய்தி வெளியிட்டன.

டிரம்ப் மேலும் ராணுவ நடவடிக்கைகளை எடுக்க முடிவெடுத்தால், அது அமெரிக்க படைகளை அதிக ஆபத்தில் தள்ளக்கூடும். ஏனெனில் அவர்கள் இரானுக்கு மிக அருகில் இருப்பார்கள்.

அவர் நடவடிக்கை எடுக்காமல், மாறாக இரானின் ராணுவத்தைப் பலவீனப்படுத்தும் தனது இலக்கை அமெரிக்கா ஏற்கெனவே அடைந்துவிட்டது என்று கூறினால், நிலைமை நிலையற்றதாகவே நீடிக்கக்கூடும். இரான் தொடர்ந்து கப்பல்களை அச்சுறுத்தலாம். எண்ணெய் விலைகள் உயர்ந்த நிலையிலேயே நீடிக்கலாம்.

அப்படியானால், மத்திய கிழக்கில் அதிகாரச் சமநிலையைத் தெளிவாக மாற்றாமலேயே, அமெரிக்கா பில்லியன்கணக்கான டாலர்களை செலவழித்திருக்கக்கூடும்.

இப்சோஸ் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த கிளிஃபோர்ட் யங்கின் கூற்றுப்படி, ஏற்கெனவே மக்கள் ஆதரவு கலவையாக உள்ள நிலையில், டிரம்புக்கு எரிபொருள் விலை அதிகமாக நீண்ட காலம் நீடிப்பது ஒரு கடுமையான அரசியல் பிரச்னையாக மாறக்கூடும்.

தற்போதைக்கு, இரான் போர், குடியேற்றம், வர்த்தக வரிகள் போன்ற பிற பிரச்னைகள் குறித்து அவர்களில் சிலருக்கு சந்தேகங்கள் இருந்தாலும், டிரம்பின் முக்கிய ஆதரவாளர்கள் இன்னும் அவருக்கு ஆதரவளித்து வருவதாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. இந்த ஆதரவுக் குறைவில் முக்கியமாக மிதவாத குடியரசுக் கட்சியினர் மற்றும் எந்த கட்சியையும் சாராத வாக்காளர்கள் பங்கு வகிக்கின்றனர்.

டிரம்பின் ஏற்பு மதிப்பீடுகள் 40% என்கிற குறைந்த அளவில் உள்ளன. இது குடியரசுக் கட்சியினருக்கு கவலையளிக்கக்கூடும். இருப்பினும், இதுவரை இரான் போர் அவரது செல்வாக்கை குறிப்பிடத்தக்க அளவில் குறைக்கவில்லை.

அமெரிக்கர்களுக்கு மிகவும் முக்கியமான, அன்றாட வாழ்க்கையை இந்தப் போர் பாதித்தால் இந்த நிலை மாறக்கூடும்.

டிரம்பின் அதிபர் பதவிக் காலத்தில் ஒட்டுமொத்த பணவீக்கம் குறைந்திருந்தாலும், வீட்டு வசதி, மளிகைப் பொருட்கள் மற்றும் பிற பொருட்களின் விலை இன்னும் அதிகமாகவே இருக்கிறது.

இந்தப் போர் பொருளாதார பிரச்னைகளில் கவனம் செலுத்துவதில் இருந்து அரசாங்கத்தின் கவனத்தை திசை திருப்புகிறது. எரிபொருள் விலை அதிகமாகவே இருந்தால், அது டிரம்பின் அரசியல் நிலையைக் கடுமையாகப் பாதிக்கக்கூடும். சமீபத்தில், அமெரிக்காவில் ஒரு கேலன் பெட்ரோலின் விலை, ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு 2.94 டாலராக இருந்த நிலையில், தற்போது 3.72 டாலராக உயர்ந்துள்ளது.

அதன் தாக்கத்தை விளக்கிய யங், "இது எல்லாவற்றையும் தகர்த்துவிடுகிறது. குடியரசுக் கட்சியின் பார்வையில் மலிவு விலைத் திட்டம் தகர்க்கப்படுகிறது," என்றார்.

எளிதாகச் சொல்வதெனில், அதிகரிக்கும் வரும் விலைகள், மக்களின் வாழ்க்கையை இன்னும் இலகுவானதாக மாற்ற அரசு வகுத்துள்ள திட்டங்களைப் பாதிக்கக்கூடும் என்றும், அதன் அரசியல் ஆதரவுக்குப் பின்னடைவை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்றும் அவர் விளக்கினார்.

பட மூலாதாரம்,EPA

மறுபுறம், அதிபர் டிரம்ப் மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்க ராணுவ நடவடிக்கைகளை அதிகரிக்க முடிவு செய்தால், ஒரு கடுமையான ஆபத்தும் உள்ளது.

ஆயிரக்கணக்கான அமெரிக்க கடற்படை வீரர்கள் அப்பகுதிக்கு அனுப்பப்படுவதாக அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. ஹோர்முஸ் நீரிணையைப் பாதுகாப்பது, இரானின் எண்ணெய் ஏற்றுமதிப் பகுதிகளைக் கட்டுப்படுத்துவது அல்லது இரானின் அணுசக்தித் திட்டத்தின் பகுதிகளை அழிப்பது போன்ற பல்வேறு நோக்கங்களுக்காகத் தரைப்படைகளைப் பயன்படுத்த டிரம்ப் முடிவு செய்யக்கூடும்.

இருப்பினும், அமெரிக்க வீரர்களை இந்த மோதலுக்கு அனுப்புவது கடுமையான பொது விமர்சனத்திற்கு வழிவகுக்கும். பல அமெரிக்கர்கள் நீண்ட போர்களால் சோர்வடைந்துள்ளனர். மற்றொரு நீடித்த ராணுவ ஈடுபாட்டை அவர்கள் விரும்பவில்லை. வெளிநாட்டுப் போர்களைத் தவிர்ப்பதாக டிரம்ப் உறுதி அளித்ததால், அவரைப் பலரும் ஆதரித்தனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த உணர்வை விளக்கிய கிளிஃபோர்ட் யங்க், "முடிவில்லா போர்ச் சோர்வு நிலை நிலவுவதாக" கூறினார்.

"நாம் தரைப்படைகளை அனுப்பினால் நிர்வாகத்திற்கு முற்றிலும் புதிய ஆபத்து ஏற்படும், அது எல்லாவற்றையும் மாற்றிவிடும்," என்றார் அவர்.

இதன் பொருள், மக்கள் நீண்டகாலப் போர்களால் சோர்வடைந்துள்ளனர் என்பதாகும். வீரர்களை அனுப்புவது அரசுக்குப் புதிய அரசியல் சிக்கல்களை உருவாக்கக்கூடும்.

அமெரிக்கா தனது நடவடிக்கைகளை வான்வழித் தாக்குதல்களுடன் மட்டுமே மட்டுப்படுத்தினால், டிரம்ப் தனது மக்கள் ஆதரவை மேம்படுத்திக் கொள்ள அதிக நேரம் கிடைக்கக்கூடும். அமெரிக்காவில் எரிபொருள் விலை உயரும்போது மக்கள் அடிக்கடி கோபமடைகிறார்கள். ஆனால், விலை மீண்டும் குறைந்தால் அந்தக் கோபமும் பொதுவாகக் குறைந்துவிடும்.

நவம்பரில் நடைபெறவிருக்கும் இடைக்காலத் தேர்தல்களுக்கு இன்னும் ஏழு மாதங்களுக்கு மேல் அவகாசம் இருப்பதால், நிலைமையைச் சமாளித்து, உள்நாட்டில் ஒரு பெரிய பொருளாதாரப் பிரச்னை ஏற்படுவதைத் தவிர்ப்பதற்கு டிரம்புக்கு இன்னும் நேரம் இருக்கிறது.

"நமக்கு யாரும் தேவையில்லை. நாம் உலகின் வலிமையான தேசம்" என்று திங்கள் கிழமை டிரம்ப் கூறினார்.

இருப்பினும், அவரிடம் இருக்கும் ஒவ்வொரு வாய்ப்பும் அபாயங்களைக் கொண்டுள்ளது என்பதே டிரம்புக்கு இருக்கும் முக்கிய சவால். அவர் தனியாகச் செயல்பட்டாலும் சரி, மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து செயல்பட்டாலும் சரி, எளிய தீர்வு என எதுவும் இல்லை. இந்த மோதலுக்கு விரைவான, எளிமையான ஒரு முடிவு ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் நாளுக்கு நாள் குறைந்துகொண்டே வருகின்றன.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/cy57xzl9v1yo

உலக ஒழுங்கை மாற்ற முனைவதை வேடிக்கை பார்க்கலாமா?

March 16, 2026

— சின்னத்தம்பி குருபரன் —

அடிக்கடி குணமும் கொண்ட கொள்கையும் மாறும் அமெரிக்க சனாதிபதி ரொனால்ட் ட்ரம்புக்குக் கடிவாளம் போட்டுத் தடுத்து நிறுத்தாது உலக வல்லரசுகள் இனிமேலும் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் அதன் பலனை உலக மக்கள் அனைவரும் அனுபவித்து ஆகவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்படலாம். தற்பொழுது நடைபெறும் அமெரிக்க, இஸ்ரேல், ஈரான் யுத்தம் உலக ஒழுங்கை மாற்றி, மத்திய கிழக்கை அச்சுறுத்தி, அதனை நம்பி இருக்கின்ற உலக நாடுகள் அனைத்தையும் பாதித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மத்திய கிழக்கை அண்டிய பிரதேசங்களில் தரை, கடல், ஆகாய வழிப் போக்குவரத்துப் பாதைகள் அனைத்தையும் பாதித்திருக்கின்றன. அதனால் மசகு எண்ணெய், எரிவாயு, மருந்து மற்றும் ஏனைய பொருட்களின் ஏற்றுமதி இறக்குமதிகள் பாதிக்கப்பட்டதனால் மசகு எண்ணெங், எரிவாயு போன்றவற்றின் விலைகள் கிடுகிடுவென ஏறிக் கொண்டிருக்கின்றன. ட்ரம்ப், பெஞ்சமின் நெத்தன்யாகு ஆகியோரின் அடாவடித் தனங்களால் விளைந்த பலனை உலக மக்கள் யாவரும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். ‘வரவு எட்டணா செலவு பத்தணா..’ என்பது போல் வாழ்க்கைச் செலவு அதிகரித்து மத்திய, கீழ்தட்டு மக்களைப் பெருவாரியாகப் பாதிக்க ஆரம்பித்துவிட்டன. 

ஒரு சுதந்திர நாட்டின் இறைமை தன்னாதிக்கம் ஒருமைப்பாடு, ஆள்புலம் என்பவற்றைப் பாதுகாப்பதற்காக உலக நாடுகள் இணைந்து பல சட்டங்களை இயற்றி இருப்பதோடு பல உடன்படிக்கைகளும் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. 

நாடுகளின் இறைமை (Sovereignty), ஆள்புலம் (Territory) மற்றும் பாதுகாப்புத் தொடர்பான சர்வதேச சட்டங்கள், ஒப்பந்தங்கள் மிக நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டவை. 1648 வெஸ்ட்பாலியா அமைதி ஒப்பந்தமே (Peace of Westphalia) நவீன சர்வதேச அரசியலின் தந்தை எனப்படுகிறது. ஒரு நாட்டின் உள்நாட்டு விவகாரங்களில் மற்ற நாடுகள் தலையிடக்கூடாது என்ற “அரசு இறைமை” (State Sovereignty) என்ற கொள்கை முதன்முதலில் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. 1783 பாரிஸ் உடன்படிக்கை அமெரிக்காவின் இறைமை, ஆள்புல எல்லைகளைப் பிரித்தானியா அங்கீகரித்த பிரதானஒப்பந்தமாகும். 1815 வியன்னா மாநாடு (Congress of Vienna) நெப்போலியனின் ஆக்கிரமிப்புப் போர்களுக்குப் பின்னர் ஐரோப்பிய நாடுகளின் எல்லைகளை மறுசீரமைக்கவும், நாடுகளுக்கு இடையிலான தூதரக உறவுகளை ஒழுங்குபடுத்தவும் இது வழிவகுத்தது. 1864 இல் முதலாவது ஜெனிவா உடன்படிக்கையின் மூலம் போர்க் காலங்களில் காயமடைந்த வீரர்களின் பாதுகாப்பு, மருத்துவப் பணியாளர்களின் மனிதாபிமான நடுநிலைத்தன்மை குறித்து முதன்முதலில் பேசப்பட்டுக் கைச்சாத்திடப்பட்டது. 1899 இல் கூடிய ஹேக் மாநாட்டின் (Hague Summit) சர்வதேச மோதல்களை அமைதியான முறையில் தீர்ப்பது, போர் விதிகளை (Laws of War) வரையறுப்பது இதன் நோக்கங்களாக அமைந்தன.

வெர்சாய் ஒப்பந்தம் (1919, Treaty of Versailles) முதலாம் உலகப்போருக்குப் பின்னர் நாடுகளின் எல்லைகளை மாற்றியமைத்ததுடன், சர்வதேச சங்கத்தை (League of Nations) உருவாக்க வழிவகுத்தது. இரண்டாம் உலக மகா யுத்தத்தின் நிறைவில் 1945 இல் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் சாசனம் (UN Charter) நவீன உலகின் மிக முக்கியமான ஆவணமாக அமைந்தது. உறுப்புரை 2(4), ஒரு நாட்டின் ஆள்புல ஒருமைப்பாடு அல்லது அரசியல் சுதந்திரத்திற்கு எதிராக பிறிதொரு நாடு பலப் பிரயோகம் செய்வதைத் தடை செய்கிறது. உறுப்புரை 51, ஒரு நாடு தாக்கப்படும்போது தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும் (Self-defence) உரிமையை வழங்குகிறது. 1949 இன்  வட அட்லாண்டிக் ஒப்பந்தத்தின்(NATO) மூலம் கூட்டுப் பாதுகாப்பு (Collective Defense) கொள்கையின் கீழ் இராணுவக் கூட்டணி உருவாக்கப்பட்டது. 1961 இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட ‘வியன்னா தூதரக உறவுகள் உடன்படிக்கை’ ஒரு நாட்டின் ஆள்புலத்திற்குள் இருக்கும் பிற நாட்டுத் தூதரகங்களின் பாதுகாப்பு உரிமைகளை அந்நாட்டுக்கு உரியவை என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. 1982 கடல் பாதுகாப்புச் சட்டத்திற்கான ஐநா உடன்படிக்கை (UNCLOS) ஒரு நாட்டின் கடல் எல்லை (Territorial Sea), பிரத்தியேகப் பொருளாதார வலயம் (EEZ) ஆகியவற்றின் இறைமையை வரையறுத்தது.

இந்த நூற்றாண்டில் (2001) ‘பொறுப்புடன் பாதுகாத்தல்’(Responsibility to Protect – R2P) என்ற கொள்கைப் பிரகடனத்தின்படி இறைமை என்பது வெறும் அதிகாரம் மட்டுமல்ல, அது குடிமக்களைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்புக்கூறல் என்ற கருத்தாக்கம் உருவானது. 2014 புடாபெஸ்ட் குறிப்பாணை தொடர்பான விவாதங்கள் நாடுகளின் ஆள்புல ஒருமைப்பாட்டை உறுதிப்படுத்தும் பாதுகாப்பு உத்தரவாதங்கள் பற்றிய சர்வதேச சட்ட விவாதங்கள் தீவிரமடைந்தன. சட்ட ஏற்பாடுகளாக (Uti Possidetis Juris) ஒரு நாடு சுதந்திரம் அடையும் போது, அதன் முந்தைய நிர்வாக எல்லைகளே அந்த நாட்டின் ஆள்புல எல்லைகளாகக் கருதப்படும் என்பதும், Non-Intervention என்ற ஏற்பாடுகளின்படி ஒரு நாட்டின் உள்நாட்டு விவகாரங்களில் மற்ற நாடுகள் தலையிடக் கூடாது என்ற சட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. 

இவற்றைவிட பிராந்திய ரீதியிலான அரசியல், பொருளாதார, பாதுகாப்புக் கூட்டு உடன்படிக்கைகள் எத்தனையோ செய்யப்பட்டு நடைமுறையில் இருக்கின்றன. இப்போது மக்களின் கேள்வி என்னவென்றால் “இத்தனையும் இருந்தும் என்ன பயன்” என்பதுதான். ஐக்கிய நாடுகள் சபை எதற்கு?, பிராந்திய, சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள், சட்ட ஏற்பாடுகள் எதற்கு? எனப் பலரும் கேட்கின்றனர. அமெரிக்கா என்ற சட்டம்பிக்குப் பயந்த நிலையா?, அப்படியாயின் ஏன்? எதற்குப் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்கள். 

இராணுவப் புரட்சி ஏற்பட்டு இராணுவம் நாட்டைக் கைப்பற்றுகிறது. தீவிரவாதிகள் நாட்டைக் கைப்பற்றுகின்றனர். இறைமை கொண்ட ஒரு நாட்டின் மீது இன்னொரு நாடு படை எடுக்கிறது. அமெரிக்கப் படை வெனிசுவெலா நாட்டின் ஆள்புல எல்லைக்குள் அத்துமீறி நுழைந்து அந்நாட்டின் சனாதிபதி நிக்கலஸ் மதுரோவையும் அவரின் மனைவியையும் கைது செய்து நியூயோர்க் சிறையில் வைத்திருக்கின்றனர். அமெரிக்க சனாதிபதி ரொனால்ட் ட்ரம்ப் தாம் நினைத்த மாத்திரத்தில் பொருளாதாரத் தடைகளையும் வரி விதிப்புக்களையும் மேற்கொள்கின்றார். யுத்தப் பிரகடனம் செய்கின்றார். படையை நகர்த்துகின்றர். பிற நாடுகளின் ஆள்புல எல்லைக்குள் புகுந்து மக்களையும் உடமைகளையும் அழித்து அரசியல்வாதிகளையும் கொலை செய்கின்றார். அவரின் அடாவடித்தனம் நீண்டு கொண்டே செல்கின்றன. தனது நாட்டின் சட்ட திட்டங்களையா, சர்வதேச சட்டங்களையோ, ஐக்கிய நாடுகள் சபை, பாதுகாப்புச் சபை, அமெரிக்கக் காங்கிரசினதோ, செனற் சபையினதோ, நேட்டோ அமைப்பினதோ எந்தவொரு அனுமதியும் பெறப்படாமல் அத்தனை சட்டங்கள் ஒப்பந்தங்களையும் மீறி ஈரானின் மீது யுத்தப் பிரகடனம் செய்து ஈரானின் 6000 இலக்குகள்மீது இஸ்ரேலுடன் இணைந்து குண்டு வீசித் தாக்கியதாக மார்தட்டி அறிக்கை விடுகின்றார். அங்கு வீசப்பட்ட குண்டுகளில் பெரும்பாலானவை அப்பாவி மக்களின் தலைகளிலும் உடமைகளிலும்தான் விழுந்திருக்கின்றன. வீசப்பட்ட குண்டுகள் குறித்த இலக்கை மாத்திரம் தாக்குவதற்கு அவற்றுக்குக் கண்கள்தான் உண்டா?. அப்படியாயின் ஈரானிய ஆன்மீகத் தலைவரைக் கொல்வதற்கு 40 அதிசக்திவாய்ந்த குண்டுவீச்சு விமாங்கள் எதற்கு? குறிபார்த்து வீசப்பட்ட குண்டு ஆன்மீகத் தலைவரைக் கொல்வதற்கு ஒரு ஓரிரு விமானங்கள்போதுமே. சர்வதேசச்சட்டங்கள் கடதாசியில் இருக்கத்தக்கதாக இறைமை கொண்ட ஒரு நாட்டின் ஆள்புல எல்லைக்குள் புகுந்து ஆன்மீகத் தலைவர் தாக்கப்பட்டதை உலகம் வேடிக்கை பார்ர்த்துக் கொண்டிருக்கின்றதா? இஸ்ரேல் காசாவில் வீசிய குண்டுகளும் ஏவுகணைகளும் பல வைத்தியசாலைகளையும் பாடசாலைகளையும் பதம் பார்த்தன. அண்மையில் அமெரிக்க விமானப் படை வீசிய குண்டு ஈரானிலுள்ள பாடசாலையில் விழுந்ததனால் 300 க்கு மேற்பட்ட சிறுவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இவ்வாறுதான் இலங்கை உள்நாட்டு யுத்த காலத்தில் ஆலயங்கள், வைத்தியசாலைகள், பாடசாலைகள், சிறுவர் இல்லங்கள், ஆதரவற்றோர் இல்லங்கள்மீதும் குண்டுமாரி பொழிந்ததனால் மக்கள் வகை தொகையின்றிக் கொல்லப்பட்டனர். சர்வதேச சட்டத்தின்படி ஆலயங்கள், வைத்தியசாலைகள், பாடசாலைகள், ஆதரவற்றோர் இல்லங்கள, மாற்றுத் திறனாளிகளின் இருப்பிடங்கள் மீது குண்டு வீசித் தாக்குவது சர்வதேச யுத்த மீறலாகும். என்பதிருக்க அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், ரஷ்சியா போன்ற நாடுகள் இவற்றின்மீது குண்டு வீசிக் கொண்டிருக்கின்றன. இதனைத் தட்டிக் கேட்பதற்கு சர்வதேச சமூகம் முன்வரவில்லை என்பதே மக்களின் அங்கலாய்ப்பு.

ரஷ்சியா 1984 க்கு முன்னர் தமது ஆள்புல எல்லைக்குள் இருந்து சுதந்திரம் பெற்றுச் சென்ற உக்ரெயின் மீது சில காரணங்களை முன்வைத்துத் தாக்குகிறது. இதுவும் போர்க் குற்றமே. ஆனால், அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் அவ்வாறல்ல. அமெரிக்கா உகண்டா, ஈராக், லிபியா, வெனிசுவெலா போன்ற நாடுகளின் அரசுத் தலைவர்களை வெளியேற்றியும், சிறைப்படுத்தித் தூக்குத் தண்டனை விதித்தும் ஈரான் பிரதமர், ஆன்மீகத் தலைவரைத் தாக்கிக் கொலை செய்தும் அட்டகாசம் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. அதேபோல், தனக்கு விசுவாசமாக இல்லாத பல நாடுகளின் ஆட்சியைக் கவிழத்தும் இருக்கின்றன. வியட்னாம், ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் இருந்து ‘விழுந்தும் மீசையில் மண் ஒட்டாதது போல் தோல்வியை ஒப்புக் கொள்ளாமல் நாடுகளிலிருந்து விலகிச் சென்றனர். 

அமெரிக்கா உலக பொலிஸ்காரன்போல் ஏனைய நாடுகளின் அரசியல், பொருளாதாரம், வர்த்தகம், பாதுகாப்பு ஆகியன தனக்குச் சாதகமாக இல்லாதபோது தட்டிக் கேட்பதும், பொருளாதாரத் தடைகளை விதிப்பதும் குறித்த நாடுளை அச்சுறுத்தி அடிபணியச் செய்வதும், போர்ப் பிரகடனம் செய்து குண்டுவீசித் தாக்குவதும் வாடிக்கையாகிவிட்டன. இதனைத் தட்டிக் கேட்பதற்கு நாதியில்லாமல் ஐக்கிய நாடுகள் சபை, ஏனைய அமைப்புக்கள், நாடுகள் மௌனம் சாதிப்பது ரொனால்ட் ட்ரம்பை மேலும் உருவேற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன. 

மத்திய கிழக்கில் நடைபெறும் யுத்தம் அப்பிராந்தியத்தை மட்டுமன்றி நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் சகல நாடுகளையும் பாதித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. பொருளாதார ரீதியாகப் பல நாடுகள் பாதிப்புக்குள்ளாகி இருக்கின்றன. சர்வதேச சட்டத்தினால் தடைசெய்யப்பட்ட கொத்துக் குண்டுகள், வெள்ளைக் கந்தகக் குண்டுகள், இரசாயனம், அமிலம் கலந்த குண்டுகள் வீசப்படுகின்றன. பெரும்பாலான யுத்த மீறல்கள், சட்ட மீறல்களை அமெரிக்கா, இஸ்ரேல் ஆகிய நாடுகள் சர்வசாதாரணமாக மேற்கொண்டு வருகின்றன. அமெரிக்கா தங்களைத் தாக்குகிறது அதனால் நாங்கள் மத்திய கிழக்கிலுள்ள அமெரிக்காவின் படைத் தளங்களைத் தாக்குகிறோம் என ஈரான் நியாயம் கற்பிக்கிறது. அத்தோடு உலகுக்கு 20 வீதமான மசகு எண்ணெய்களைக் கப்பல்கள் செல்லும் ஈரானின் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள ஹோர்மூஷ் நீரிணை மூடப்பட்டதனால் மசகு எண்ணெய்த் தாங்கிக் கப்பல்களின் போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதனால் உலக சந்தையில் ஒரு பீப்பாய் மசகு எண்ணெயின் விலை 100 அமெரிக்க டொலரைத் தாண்டிவிட்டது. யுத்தம் நீடித்தால் 150 டொலரையும் தாண்டலாம் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பல நாடுகள் எரிபொருளின் விலையைக் கண்டபடி ஏற்றிஇருக்கின்றன. அதனால், ஏற்றி, இறக்கல் செலவு அதிகரித்துச்சகல நாட்டு மக்களினதும் வாழ்க்கைச் செலவை அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. 

அமெரிக்கா (5,117), இரசியா (5,459), சீனா (600), பிரித்தானியா (225), பிரான்ஸ் (290), இந்தியா (180), பாகிஸ்தான் (170), இஸ்ரயேல் (90), வடகொரியா (50), ஈரான்(35) ஆகிய நாடுகள் அணுவாயுதப் பரவல் தடை (NPT) ஒப்பந்தத்தையும் மீறி அணுவாயுதங்களை வைத்திருக்கின்றன. இதில் ரஷ்சியாவும், அமெரிக்காவும் 85 வீதமான அணுவாயுதங்களை வைத்திருக்கின்றன. அமெரிக்கா நேட்டோ நாடுகள் பலவற்றிலும், அமெரிக்கத் தளங்கள் உள்ள மத்திய கிழக்கு நாடுகளிலும் அணுவாயுதங்களை வைத்திருக்கின்றன. இது உலக நாடுகளுக்குப் பாரிய அச்சுறுத்தலாக இருக்கின்றது.

இந்தியாவின் விசாகப் பட்டிணத்தில் போர்ப் பயிற்சி முடிந்து நாடு திரும்பிய ஈரானியப் போர்க் கப்பல் இந்து சமுத்திரப் பிராந்திய கடல் எல்லைக்குள், காலித் துறைமுகத்தில் இருந்து 40 கடல் மைல்களுக்கு அப்பால் வைத்து அமெரிக்க நீர்மூழ்கிக் கப்பலால் தாக்கப்பட்ட சம்பவம் அப்பிராந்திளத்தின் கடல் பாதுகாப்பினைக் கேள்விக் குறியாக்கி இருக்கின்றன. இச்சம்பவத்தால் இலங்கை பயந்து, நடுங்கி, ஒடுங்கி இருக்க, ரஷ்சியாவின் எண்ணெய்க் கப்பல்கள் இந்தியாவுக்குச் சுதந்திரமாக வந்து செல்வதற்கு அமெரிக்காவின் ஒத்துழைப்புத் தேவை என்பதனால் இந்திய மோடி அரசு ‘தனக்குப் பல் போனாலும் பரவாயில்லை. எண்ணெய்த் தாங்கிக் கப்பல்கள் தனது நாட்டுக்கு வரவேண்டும்’ என்பதற்காக மௌனித்து நிற்கிறது.

மத்திய கிழக்கின் எண்ணெய் வளத்தைச் சுரண்டுவதற்கும் ஈரானின் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள ஹோர்மூஸ் நீரிணையைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர வேண்டும் என்பதற்காகவும், அதற்குத் தடையாக இருக்கின்ற ஈரானின் ஆட்சி அதிகாரத்தைஅகற்றித் தனக்கு ஏற்ற தலையாட்டிப் பொம்மைகளை ஆட்சியில் அமர்த்த வேண்டும் என்பதற்காக ஈரானுக்கு எதிரான யுத்தத்தை அமெரிக்கா நடத்துகிறது. இது தன்னுடைய சுயநலனுக்காக என்பதைத் தவிர வேறு எந்தக் காரணமும் இருக்க முடியாது. இதற்கு அமெரிக்கா எடுத்து வைத்திருக்கும் துருப்புச் சீட்டுத்தான் ஈரான் மேற்கொள்ளும் யுரேனியம் செறிவாக்கல் முயற்சிகளும், அணுவாயுதங்களும் உலகுக்கு அச்சுறுத்தலாக அமைகின்றன என்பதுதான். ரஷ்சியாவும் அமெரிக்காவும் திருப்பதி லட்டுக்கள் போல் அணுவாயுதங்களைத் தயாரித்து வைத்திருக்கின்றனவே, அது அச்சுறுத்தல் இல்லையா?. லிபியா, ஈராக் போன்ற நாடுகளில் அமெரிக்காவால் நிறுவப்பட்ட பொம்மை ஆட்சிகள் வெற்றி அளித்தனவா?. ஈராக்கின் 30 வீதத்தக்கு மேற்பட்ட நிலப்பரப்புப் பூரணமாக ஈரானின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கின்றன. இங்கு நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது எண்ணெய் வள உற்பத்தியில் மூன்றாவது நான்காவது இடத்தில் இருக்கும் ஈரான், வெனிசுவெலா ஆகிய நாடுகளைத் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தால் உலக ணெணெய் வளத்தைத் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தமைக்குச் சமமாகிவிடும் என அமெரிக்கா நினைப்பது. இதற்காகவே ட்ரம்ப் நடத்தும் யுத்தம். இந்த யுத்தத்தால் உலகின் பெரும்பாலான நாடுகள் பாதிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, ஹோர்மூஸ் நீரிணையைப் பாதுகாப்பதற்காக நாடுகளின் ஒத்துழைப்பைக் கோரி, யுத்தக் கப்பல்களைப் பாதுகாப்புக்கு அனுப்பமாறும் கேட்டிருக்கின்றமை.

பெஞ்சமின் நெத்தன்னியாகுவின் யுத்த நோக்கம் வேறானது. மத்திய கிழக்கின் பலம்வாய்ந்த ஏக சக்தியாக இருப்பதற்கு ஈரான் அச்சுறுத்தலாக இருப்பதும், ஹமாஸ், ஹிஸபுல்லாஹ், ஹவுதி தீவிரவாத அமைப்புக்களுக்கு ஈரான் படைக்கல உதவியும் நிதி உதவியும் வழங்கிப் பாதுகாத்து வருவதனால் ஈரானைப் பூண்டோடு அழித்து விடுவது என இஸ்ரேல் கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு யுத்த்ததில் இருப்பது தோல்வியில் முடியப் போகின்றது. 

அமெரிக்கா, ரஷ்சியா, சீனா, இந்தியா, இஸ்ரேல், ஈரான் (அயதொல்லா அலி  கமெய்னி) ஆகிய நாடுகளின் தலைவர்கள் எல்லோரும் 70 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள். தம்மை அதியுச்ச சக்தியாக (Supreme Power) வைத்துக் கொண்டிருக்க நினைப்பவர்கள். அதிலும் ட்ரம்ப் அடாவடித் தனங்கள் நிறைந்த அரசியல் கோமாளி போன்றவர். ட்ரம்ப், புட்டின், நெத்தன்னியாகு மூவரும் குற்றவாளிகள். புட்டின் 2036 வரையும் ஆட்சியில் இருப்பதற்கு ஏற்றவாறு அரசியல் யாப்பில் திருத்தங்களை மேற்கொண்டு சுகமாக ஆட்சியில் இருக்கப் போகின்றார். டரம்பும் நெத்தன்னியாகுவுக்கும் சந்தர்ப்பமே கிடையாது. இவர்கள் இருவரையும் தெரிவு செய்தமைக்கான பலனை இருநாட்டு மக்களும் ஆனுபவிக்கின்றனர். அனுபவிக்கப் போகின்றனர். இவர்களின் பிடிவாதமும் அடாவடித் தனங்களும் அவர்களின நாட்டோடு மாத்திரம்தானே இருக்க வேண்டும். ஏன் ஏனைய நாடுகள் பாதிப்படைய வேண்டும். ஈரான் மத்திய கிழக்கில் ஏனைய நாடுகளில் உள்ள அமெரிக்கப் படைத் தளங்களைத் தாக்கி தரை, ஆகாய, கடல்வழிப்போக்குவரத்தைத் தடை செய்திருக்கிறது. இது இஸ்ரேலைப் பாதுகாக்கவும், எண்ணெய் வளங்களைச் சுரண்டவும் அமெரிக்கா செய்த சதி. அமெரிக்காவின் சதி வேலை  மத்திய கிழக்கில் உள்ள பல நாடுகளுக்கும் இறைமை, ஆள்புலத்துக்கு அச்சுறுத்தலாக அமைந்திருக்கின்றன. இதிலும் ஒரு வினைப்பயன் இருக்கிறது. அமெரிக்கா, ரஷ்சியா, இஸ்ரேல் செய்யும் அடாவடித் தனங்களைத் தட்டிக் கேட்காமல் இருப்பது நற்செயல் அல்லவே. அதனால்தான் மத்திய கிழக்கில் நடைபெறும் யுத்தத்தின் விளைவுகளை உலக நாடுகள் முழுவதும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. 

ட்ரம்ப் நெத்தன்யாகு ஆகிய இருவருக்கும் கடிவாளம் போடவில்லையாயின் லிபியா, ஈராக், வெனுசுவெலாவில் நடந்தது போலும் காஸா, ஈரான், லெபனான் போன்ற நாடுகளில் நடப்பது போல் தமது நாடுகளிலும் அவ்வாறு நடக்காது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம் இருக்கிறது. கனடா, மெக்சிக்கோ, கியூபா, வெனிசுவெலா போன்ற நாடுகளுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பது போல, கிறீன்லாந்தைக் கைப்பற்றப் போவதாக எச்சரிக்கை விட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார். இன்று ஒரு பேச்சு, இன்று இரவு இன்னொரு அறிக்கை, நாளை ஒரு காரசாரமான எச்சரிக்கை என்றவாறு அரசியல் கோமாளி அடாவடித் தனத்தை தினமும் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். இலாப, நட்டங்களைக் கணக்குப் பார்த்துத் திட்டம் போடும் வியாபாரி ஒருவர் இப்படித்தான் இருப்பார். ட்ரம்பும் ஒரு வியாபாரி என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கதுது.

ஒரு நாட்டின் ஆள்புல அதிகார எல்லைக்குள் (வெனிசுவெலா) அத்துமீறி நுழைந்து அந்நாட்டின் சனாதிபதியையும் அவர் மனைவியையும் சிறைப்பிடித்தமை, ஈரானின் ஆதியுச்ச ஆன்மீகத் தலைவர், பிரதமர் (திட்டமிட்ட விமான விபத்து) கொலை செய்தமை, நாடுகளுக்கு அச்சுறுத்தல் விடுக்கின்றமை, நாடுகளின் இறக்குமதிப் பொருட்கள்மீது கண்டபடி வரி விதிக்கின்றமை, பொருளாதாரத் தடைகள் விதிக்கின்றமை, ஈரான், பலஸ்தீனம் (காஸா), லெபனான், யெமன், கட்டார், துபாய், சவுதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு எமிரேட் ஆகிய நாடுகள்மீது விமானம், ஏவுகணை, ட்ரோன் தாக்குதல்களை நடத்துகின்றமை, இந்து சமுத்திர தெற்காசியப் பிராந்திய ஆள்புல எல்லைக்குள் நுழைந்து ஈரானியக் கடற்படைப் போர்க் கப்பலைத் தாக்கியமை, போர்க் கப்பல்களைக் கொண்டுபொய் நிறுத்தி நாடுகளை அச்சுறுத்தியமை, சர்வதேச சட்டங்கள் உடன்படிக்கைகளை மீறியமை இன்னோரன்ன செயற்பாடுகள் உலக ஒழுங்கை மாற்றி, சர்வதேச அமைதியைக் கேள்விக் குறியாக்கிவிடும் என்பதை உலக நாடுகள் மறந்விடக்கூடாது. இன்று அவருக்கு நாளை நமக்கும் ஏற்படலாம் என்பதையும் கவனத்தில் கொண்டு செயற்பட வேண்டும். 

இதனைத் தடுத்துச் சட்ட நடவடிக்கை எடுக்க முடியாத ஐக்கிய நாடுகள் சபை, பாதுகாப்புச் சபை, சர்வதேச நீதிமன்றம்,  மனித உரிமை அமைப்புக்கள், பிராந்திய நாடுகளின் கூட்டமைப்புக்கள், உடன்படிக்கைகள், சட்டங்கள், பாதுகாப்பு உடன்படிக்கைகள் ஆகியன இருந்தென்ன பயன் எனப்பலரும் கேட்கும் நிலை உருவாகிவிட்டது. உண்மையும் அதுதான். சிறிய நாடுகள், கிளர்ச்சிக் குழுக்களைக்கூட இவற்றையெல்லாம் மதிக்காது செயற்படும் சூழல் எப்பவோ உருவாகிவிட்டன. இவற்றையெல்லாம் மீறுவதற்கு வழிகாட்டி விட்டவை வீட்டொ அதிகாரம் கொண்ட நாடுகள் என்பதும் மறுப்பதற்கில்லை. இனிமேலும் தாமதிக்காது அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், ஈரான், ரஷ்சியா, உக்கிரேன் ஆகிய நாடுகளைச் சமாதான வழிக்குத் திருப்பி உடன்படிக்கைக்குள் கொண்டுவராது விட்டால் விளைவு பாரதூரமாக அமைந்துவிடும் என்ன்பதையும் மறந்துவிடலாகாது. அமெரிக்கா, ரஷ்சியா, இஸ்ரேல், சீனா, வடகொரியா போன்ற நாடுகளுக்குக் கடிவாளம் போடத் தாமதிப்பதும் மூன்றாம் உலகமகா யுத்தத்துக்குக் காரணமாகிவிடும். இதற்கு ஏனைய வல்லரசு நாடுகளும், பிராந்திய நாடுகளும் ஒன்றிணைய வேண்டும். தமக்குள் பலமான அணியொன்றைக் கட்டியெழுப்ப வேண்டும். 

https://arangamnews.com/?p=12737

ஈழ ஆதரவு அரசியல் என்றால் என்ன?

March 11, 2026

— கருணாகரன் —

 தமிழ்நாட்டு அரசியலில் ஈழத்தமிழர் விவகாரம் அவ்வப்போது பேசப்படுவதுண்டு. (“நாங்கள் அப்படியல்ல. தொடர்ச்சியாகவே ஈழத் தமிழர்களுடைய விடுதலையைப் பற்றிப் பேசி வருகிறோம்” என்று பழ நெடுமாறன், வை.கோ, கொளத்தூர் மணி போன்ற சிலர் சொல்லக்கூடும். இதைக்குறித்துப் பின்னர் பார்க்கலாம்). தேர்தல் காலமென்றால், இன்னும் சற்று உரத்த தொனியில் இந்தப் பேச்சுக்குரல் கேட்கும். இப்போதும் அப்படித்தான்,  தமிழ்நாட்டு அரசியல் மேடைகளிலும் அரங்குகளிலும் ஈழத்தமிழர் அரசியலும் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கமும் அதனுடைய தலைவர் பிரபாகரனின் பெயரும் பேசப்படுகின்றன. இதில் சீமான் சற்றுச் சத்தமாக முழங்குகிறார்.  இப்படிப் பேசப்படுவதால் ஈழத்தமிழர்களுக்கு என்ன பயன் கிடைத்தது; கிடைக்கிறது; எதிர்காலத்தில் எத்தகைய நன்மைகள் கிட்டும் என்பதைப் பற்றியெல்லாம் எவருக்கும் கவலை இல்லை. அதைப்பற்றிப் பரிசீலனை செய்வது கூட இல்லை.

மூன்று வகை 

இதில் நாம் மூன்று வகையினரைப் பார்க்கலாம். ஒரு தரப்பு மெய்யாகவே ஈழ விடுதலை கிடைக்க வேண்டும்,  ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் உரிமை பெற வேண்டும் என்று நியாயமாகவே விரும்புகிறது. ஆனால், இந்தத் தரப்புக்கு இலங்கை இனப்பிரச்சினையின் சிக்கலான தன்மையைப் பற்றிச் சரியான புரிதல் இல்லை. ஈழவிடுதலைப் போராட்டம் தோற்கடிக்கப்பட்ட பின் நிலைமை இன்னும் சிக்கலடைந்துள்ளது என்பதையும் இந்தத் தரப்பு சரியாக அறிந்து கொள்ளவில்லை. அதைப் புரிந்து கொண்டால்தான் ஈழவிடுதலைக்கான அல்லது ஈழத்தமிழரின் உரிமைக்கான சாத்தியப்பாடுகளைப் பற்றிச் சிந்திக்க முடியும். குறிப்பாக இலங்கையில் உள்ள முஸ்லிம் மக்களின் தனித்துவம், அவர்களுக்குரிய இடம், இந்தப் பிரச்சினையில் அவர்களுடைய வகிபாகம் போன்றவற்றையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். குறிப்பாக ஈழவிடுதலையை அல்லது இலங்கையின் சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்களின் உரிமைப் பிரச்சினையைப் பற்றிப் புதிய வாசிப்புச் செய்ய வேண்டும். அதற்கான உழைப்பும் உணர்திறனும் அவசியமாகத் தேவைப்படுகிறது. ஆனாலும் இந்தத் தரப்பினரிடத்தில் நியாயமான உணர்வு உண்டு.

அடுத்த தரப்பு, ஈழப்போராட்டத்தைத் தன்னுடைய அரசியற் தேவைக்காக எடுத்தாள்கிறது. இது வெற்றுப் பிரகடனங்களிலும் தீவிர உணர்ச்சி நிலையிலும் இந்த விசயத்தை எடுத்தாள்கிறது. நம்முடைய தொப்புள் கொடி உறவுகளான தமிழர்களைச் சிங்களர்கள் தாக்குகிறார்கள்; கொல்கிறார்கள். சிங்கள அரசு தமிழ் மக்களைப் படுகொலை செய்கிறது என்ற அடிப்படையில் நோக்கிக் கொதிப்படைகிறது. இந்தத் தரப்பில் ஊடகங்களும் இலக்கிய அமைப்புகள், வெளியீட்டாளர்கள், எழுத்தாளர்கள் போன்றனவும் அடங்கும். இதொரு அயல் நாட்டின் அரசியற் பிரச்சினை. ஆகவே அதற்குரிய வரன்முறைகளும் எல்லைகளும் இருக்கும். இதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் கொதிப்பதாலும் பொங்குவதாலும் எந்தப் பயனுமில்லை. இந்தத் தரப்பு பிரச்சினையை மேலும் சிக்கலடைய வைக்கிறது. இவர்களுடைய குரல் உயர உயர, ஈழத்தில் நெருக்கடி அதிகரிக்கிறது.  

மூன்றாவது தரப்பு, ஈழப்போராட்டத்தை விடுதலைப்புலிகளோடு மட்டுப்படுத்திப் பார்ப்பது. மறுபக்கத்தில் இனவாதச் சிங்கள அரசைக் கடுமையாக எதிர்ப்பது. அதை அழித்தொழிக்க வேண்டும் என்று பிரகடனம் செய்வது. இப்பொழுது சீமான் இதில் முன்னணி வகிக்கிறார். இது சாத்தியமே இல்லாத கனவுலகப் பிரகடனங்களைச் செய்து காலத்தையும் சக்தியையும் வீணடிக்கிறது. மட்டுமல்ல, ஈழ அரசியலைப் புரிந்து கொள்ளாமல் அதைத் தலைகீழாக்க முயற்சிக்கிறது. இந்தத் தரப்பினால் ஒரு சல்லிப் பணத்துக்குப் பிரயோசனமில்லை. 

இதையெல்லாம் பார்த்தால், தமிழ்நாட்டின் அரசியல் தலைவர்களும் அரசியற் கட்சிகளும் அரசியல் அறிவே இல்லாதவர்களா? என்று கேட்கத் தோன்றும். அப்படிச் சிறுபிள்ளைத்தனமாகப் பேசுகிறார்கள். சிறுபிள்ளைத்தனமாக நடந்து கொள்கிறார்கள். உண்மையைத் துணிந்து சொல்வதென்றால், ஈழத்தமிழர்களுடைய அரசியலை உரத்த தொனியில் பேசுவதால் ஈழத்தமிழர்களின் அரசியல் மேலும் சிக்கலடைந்து கொண்டேயிருக்கிறது. ஈழத்தமிழர்களின் அரசியல் மட்டுமல்ல, இலங்கையிலுள்ள முஸ்லிம் மக்களுடைய அரசியலும் நெருக்கடிக்குள்ளாகிறது. மட்டுமல்ல,  இந்தியாவிலிருந்து 1800 களில் இலங்கைக்குப் பெயர்க்கப்பட்டு இலங்கையின் மலையகப் பகுதிகளில் உள்ள மக்களின் (இந்திய வம்சாவழியினரின்) அரசியலும் நெருக்கடிக்குள்ளாகிறது. அதாவது இலங்கையில் சிறுபான்மையினராக இருக்கும் மொத்தத் தமிழ்பேசும் மக்களின் அரசியல் பாதிக்கப்படுகிறது. 

காரணம், தமிழ்நாட்டில் ஈழத் தமிழர் விவகாரத்தை – விடுதலையை – உரிமைகளைப் பற்றிப் பேசுவதையும் தமிழ் நாட்டில் எடுக்கப்படும் தீர்மானங்களையும் சிங்கள மக்கள் வேறுவிதமாகவே – எதிராகவே – பார்க்கிறார்கள். அவர்களுடைய பார்வையில் அல்லது புரிதலில்  ‘இலங்கையின் சிறுபான்மையின மக்களுக்கு (தமிழ் பேசும் தரப்பினருக்கு) இந்தியா பேராதரவை வழங்குகிறது. சிங்களவர்களுக்கு இந்தியா எப்போதும் எதிராகவே உள்ளது’ என்றே பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. இப்படிச் சிந்திப்பதால், மேலும் தமிழ்பேசும் மக்களை சிங்கள அரசாங்கம் ஒடுக்குகிறது. இது அச்சத்தினால் உருவாகும் உளவியலின் விளைவாகும்.  

தமிழ்நாட்டை இந்தியா என்றே பெரும்பான்மையான சிங்களவர்களும் புரிந்து கொள்கிறார்கள். ஆகவே ‘தமிழ் பேசும் மக்களுக்குத் தமிழ்நாடு ஆதரவாக இருக்கிறது என்பதை இந்தியா ஆதரவாக இருக்கிறது என்றே பார்க்கிறார்கள். ஆக,தமக்குத்தான் எவருடைய ஆதரவும் இல்லை. இந்த உலகத்தில் தாம் (சிங்களவர்) ஒரு சிறிய இனம். இலங்கையில் பெரும்பான்மையினராக இருந்தாலும் உலகத்தில் தனித்து விடப்பட்ட, சின்னஞ்சிறிய இனம். இரண்டு பில்லியன் மக்கள் மட்டுமுள்ள இனம். அதுவும் இலங்கைத்தீவில் மட்டுமே உள்ள இனம். இந்த நிலையில் அயலில் உள்ள தமிழ்நாடும் இந்தியாவும் தமிழர்களோடு சேர்ந்து தம்மை நெருக்கடிக்குள்ளாக்கப் பார்க்கிறது’ என்றே சிங்களத் தரப்பினால் கருதப்படுகிறது. 

இதற்கு வலுவானதொரு வரலாற்றுக் காரணமும் சிங்களத் தரப்பிடமுண்டு. 

வரலாற்றுக் காலம் தொட்டு, இலங்கையின் மீது தென்னிந்தியப் படையெடுப்புகளும் ஆக்கிரமிப்பும் நிகழ்ந்திருக்கிறது. சோழர்காலம் இதில் மேலும் உச்சமடைந்திருந்தது. ‘பொன்னியின் செல்வன்’ உங்கள் நினைவுக்கு வரலாம். இலங்கையின் மிகப் புகழ் மிக்க ஆட்சி மையங்களாக இருந்த அநுராதபுர ராஜ்ஜியத்தையும் பொலநறுவை ராஜ்ஜியத்தையும் சோழப்படையெடுப்புகளே வீழ்ச்சியடையச் செய்தன. இப்படித் தென்னிந்தியாவிலிருந்து மேற்கொள்ளப்பட்ட படையெடுப்புகளும் ஆக்கிரமிப்புகளும் சிங்களச் சமூகத்தின் ஆழுள்ளத்தில் நீங்காத வெறுப்பாகவும் வரலாற்றுக் காயமாகவும் வளர்ந்துள்ளது. தமது ஆட்சியையும் தாம் உருவாக்கிய நீர்ப்பாசனம் உள்ளிட்ட சிறப்பான கட்டமைப்புகளையும் தென்னிந்தியர்கள் (தமிழர்கள்) படையெடுத்து வந்து ஆக்கிரமித்தனர் என்ற வரலாற்றுக் கோபம் சிங்கள மக்களிடத்தில் உண்டு.

இலங்கையின் நீர்ப்பாசன வரலாறு கிமு 5ஆம் நூற்றாண்டு முதல் (பாண்டுகாபய மன்னன் காலம்) தொடங்கும் மிக நீண்ட மற்றும் மேம்பட்ட பொறியியல் பாரம்பரியத்தைக் கொண்டது. உலர் வலய விவசாயத்திற்காக குளங்கள் (ஏரிகள் – Wewa) மற்றும் கால்வாய் அமைப்புகளை உருவாக்கி, ” குளங்களின் சங்கிலித் தொடர்” (Tank Cascade System) தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி, மன்னர்கள் நாட்டைத் தன்னிறைவு அடையச் செய்தனர். பொலன்னறுவை காலத்தில் பராக்கிரம சமுத்திரம் போன்ற பிரம்மாண்டமான ஏரிகள் கட்டப்பட்டன. பிசோகொட்டுவ (Biso Kotuwa – Valve Pit) எனப்படும் கசிவுத் தடுப்பு மற்றும் நீர் கட்டுப்பாட்டு கோபுரம் கி.பி. 03 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு புரட்சிகரமான தொழில்நுட்பமாகும். இதை உருவாக்கிய பிரதான மன்னர்கள், வசபன் (பெரிய குளங்கள்), தாதுசேனன் (கலாவேவ), முதலாம் பராக்கிரமபாகு (பராக்கிரம சமுத்திரம்) ஆகியோர் நீர்ப்பாசனத் துறையில் முக்கிய பங்காற்றினர். இலங்கையின் இந்த நீர்ப்பாசன கலாச்சாரம், சுமார் 2,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நிலையான விவசாயத்திற்கும், உணவுப் பாதுகாப்பிற்கும் அடிப்படையாக இருந்து வருகிறது. 

இப்படி உருவாக்கப்பட்ட நீர்ப்பாசனப் பொறிமுறையை அடிப்படையாகக் கொண்ட விவசாயப்பொருளாதாரத்தையும் கடலில் முத்துக் குளிப்பதையும் இரத்தினக்கல் மற்றும் ஏலம், கராம்பு, கறுவா, மிளகு போன்ற வாசனைப் பொருட்களையும் கொண்ட பெரு வணிகத்தையும் சோழர் தமதாக்கிக் கொண்டனர். இந்த ஆக்கிரமிப்புத் தன்மை இன்றைய இந்த யுகத்திலும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அதில் ஒன்றுதான் ஈழத் தமிழரின் அரசியலை – உரிமைப் பிரச்சினையைச் சாட்டாகவும் சாதகமாகவும் வைத்துக் கொண்டு இந்தியாவும் தமிழ்நாடும் விளையாடுகின்றன என்றே சிங்களர் கருதுகிறார்கள். இதை நாம் மேலும் புரிந்து கொள்ள சிங்களவர்களின் வரலாற்று(?) நூலாகக் கருதப்படும் மஹாவம்சத்தைப் படித்தறியலாம். மஹாவம்சத்தில் இந்திய எதிர்ப்புவாதமும் தமிழ்கள் மீதான வெறுப்பும் தாராளமாகவே பதியப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பதிவுக்கு வயது 2000 க்கு மேல். மட்டுமல்ல, இன்றைய நாளும் கூட அதனோடு பதிவு செய்யப்படுகிறது. அதாவது, மஹாவம்சம் எழுதப்பட்ட காலத்திலிருந்து தொடர்ச்சியாக அதனுடைய வரலாறு பதியப்பட்டு வருகிறது. ஒவ்வொரு முக்கிய சம்பவமும் வரலாறாகப் பதிவு பெறுகிறது. ஆகவே இந்தப் பின்னணியில், இந்தியா தொடர்பாகவும் தமிழ் பேசும் மக்கள் பற்றியும் எதிர்மறை எண்ணத்தோடு ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கொண்டுள்ள சிங்களத் தரப்பு, எப்படி எச்சரிக்கையாகவும் தீவிர நிலையிலும் பழிதீர்க்கும் முனைப்போடும் இயங்கும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால், சிங்களத் தரப்பு கருதுவதைப்போல உண்மையான நிலவரம் இல்லை. முக்கியமாக, இந்திய மத்திய அரசு தமிழ் மக்களுக்குச் சாதகமாக இல்லை. அப்படி இருந்திருக்குமாக இருந்தால், இலங்கையில் இந்தளவு பெரிய இனப் படுகொலைகளும் ஒடுக்குமுறையும் நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. எழுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாக எந்த விதமான அரசியல் தீர்வையும் வழங்காமல் இலங்கை இழுத்தடிக்கவும் முடியாது. இலங்கையும் இந்தியாவும் இணைந்து செய்து கொண்ட இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தில் உள்ள மாகாணசபை ஆட்சியை உரிய முறையில் நடைமுறைப்படுத்தியிருக்கும். குறைந்த பட்சம் அதற்கு ஒழுங்காகத் தேர்தலையாவது நடத்தும். அப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை என்றால், அது எதனைக் குறிக்கிறது அதனுடைய அரசியல் சேதி என்ன? 

மறுபக்கத்தில் தமிழ்நாட்டு அரசும் மக்களும் முழுமையான ஆதரவை ஈழப்போராட்டத்துக்குத் தருவதாகச் சொன்னாலும் அதனால் எந்த பயனும் கிடைத்ததில்லை. கிடைக்கப்போவதுமில்லை. இந்திய மத்திய அரசு ஈழத்தமிழர்களுக்கு உவப்பானதொரு தீர்மானத்தை எடுக்காத வரையில் தமிழ்நாட்டினால் எதையும் செய்யவே முடியாது. இலங்கையின் இனப்பிரச்சினையைப் பற்றி இந்திய மத்திய அரசு பேசத் தொடங்கி 50 ஆண்டுகள் கடந்து விட்டன. இலங்கை இனப்பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கென்ற பேரில் ஆயுதப்போராட்டத்துக்கு மறைமுகமான முறையில் மத்திய– மாநில அரசுகள் தாராளமான – ஏராளமான உதவிகளைச் செய்தன என்பது உண்மையே. மட்டுமல்ல, இந்திய அரசின் மத்தியஸ்தத்துடன் பல சுற்றுப் பேச்சுகள் ஈழத்தமிழ்ப் பிரதிநிதிகளுக்கும் இலங்கை அரசுப் பிரதிநிதிகளுக்குமிடையில் நடந்ததும் உண்மை. உச்சக்கட்டமாக 1987 இல் இலங்கை – இந்திய உடன்படிக்கையே செய்யப்பட்டது. ஆனாலும் விளைவுகள் எதுவும் நல்லனவாக அமையவில்லை. முக்கியமாக ஈழப்போரின்போதும் சரி, ஈழப்போரின் இறுதிக்காலத்திலும் சரி தமிழ்நாட்டின் கொந்தளிப்பு அரசியல் நல்விளைவுகள் எதையும் உருவாக்கவில்லை. காரணம், அதனுடைய அதிகார எல்லை மட்டுப்படுத்தப்பட்டது.

இது எதைக் காட்டுகிறது? இந்திய மத்திய அரசை மீறித் தமிழ்நாடு எதையும் செய்ய முடியாது என்பதைத்தானே! அந்த நாட்களில் நெருக்கடிக்குள்ளாகிய ஈழத் தமிழர்களுக்காக மனிதாபிமான அடிப்படையில்  தமிழ்நாட்டில் பல்வேறு தரப்பினராலும் சேகரிக்கப்பட்ட உணவுப் பொருட்களையும் மருந்துப் பொருட்களையும் கூட இலங்கையில் தமிழ் மக்களுடைய பகுதிக்கு அனுப்ப முடியவில்லை. அதற்கான ஏற்பாட்டையும் அனுமதியையும் இந்திய மத்திய அரசே செய்திருக்க வேண்டும். அது நடக்கவில்லை. ஆக, தார்மீக உணர்வு அடிப்படையில் மட்டும்தான் ஆதரவுக் குரலைக் கொடுக்க முடியும். கியூபாவுக்கு ஆதரவாக, குர்திஸ்க்கு ஆதரவாக, பாலஸ்தீனத்துக்கு ஆதரவாக குரல் கொடுப்பதைப்போல. அல்லது இந்திய மத்திய அரசின் ஆதரவுடன் நிவாரணப் பொருட்களை மட்டு அனுப்பி வைக்க முடியும். அவ்வளவுதான்.

அதற்கு அப்பால் செல்ல வேண்டுமானால் அது இந்திய மத்திய அரசுடன் தொடர்புபட்டதாக இருக்க வேண்டும். இந்திய மத்திய அரசின் முடிவுகள் – தீர்மானங்கள்-  இந்திய வெளியுறவுக் கொள்கை, பிராந்திய நிலவரம், இந்தியப் பாதுகாப்பு, இந்திய நலன் போன்றவற்றை உள்ளடக்கியது. இந்த அடிப்படையை மனதிற்கொண்டே மத்திய அரசின் தீர்மானங்கள் அமையும். இதுதான் நடந்து கொண்டுமிருக்கிறது. இதை மீறி மத்திய அரசு தீர்மானங்களை எடுக்கப்போவதில்லை. பா.ஜ.க மட்டுமல்ல எந்தத் தரப்பு ஆட்சியில் இருந்தாலும் இதுதான் நடக்கும். இதுதான் நிலவரம். 

இதெல்லாம் தமிழகத்தின் அரசியல் தலைவர்களுக்கும் அறிவுபூர்வமாக அரசியல் பகுப்பாய்வைச் செய்வோருக்கும் அரசியல் விமர்சகர்களுக்கும் தெரியாது என்றில்லை. பலரும் இதைத் தெரிந்து கொண்டே விளையாடுகிறார்கள். சிலர் மட்டுமே உண்மையைச் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் சொல்கின்ற உண்மைக்கு மதிப்பில்லை. பொய்யை, கற்பனையை நம்புகின்ற மக்களே அதிகமாக உள்ளனர். தமிழ் நாட்டிலும் இதுதான் நிலவரம். ஈழத்திலும் அப்படித்தான் உள்ளது. ஆனால், இந்த விளையாட்டுகளுக்கு ஈழத்தமிழர்களே விலையைக் கொடுக்கிறார்கள். அவர்கள் சொல்லவும் முடியாமல் விழுங்கவும் முடியாமல் திணறுகிறார்கள். ஆகவே இது ஒரு அபாய விளையாட்டு. அரசியல் தவறு. அநீதியான செயல். கண்டனத்துக்குரிய விடயம்.

ஆனால், ஒரு காலம் ஈழப்போராட்டத்துக்கும் ஈழப்போராளிகளுக்கும் தமிழ்நாடு முழு மனதோடு உதவியது; ஆதரவு நல்கியது. 1970 களின் பிற்பகுதியிலிருந்து1980 கள் வரையில். அந்தக் காலத்தில் மாநில அரசு, அதனுடைய காவல்துறை தொடக்கம், தமிழகத்தின் அரசியற் கட்சிகள், அரசியல் தலைவர்கள், மாணவர்கள், மக்கள், வணிகர்கள், வண்டி ஓட்டுநர்கள், தெருவோர உணவுக் கடைக்காரர்கள், கிராமங்களில் விவசாயிகள், பண்ணைகள் வைத்திருப்போர், மீனவர்கள், எழுத்தாளர்கள், சினிமாத்துறையினர் எனச் சகலரும் ஈழப்போராட்டத்தையும் ஈழப்போராளிகளையும் ஆதரித்தனர். இந்த ஆதரவைச் சரியான முறையில் பேணி, போராட்டத்துக்கு ஏற்றவாறு வளர்த்தெடுப்பதற்குப் பதிலாக அதைப் பழாக்கிச் சிதைத்ததில் பெருந்தவறை ஈழப்போராளிகளும் போராட்ட இயக்கங்களும் நிறைவேற்றியது துயரம். பாண்டிபஜார் துப்பாக்கிச் சூடு, சூளைமேடு கொலை என்று தொடங்கிய ஆயுத நடவடிக்கை, முன்னாள் இந்தியப் பிரதமர் ரஜீவ் காந்தியின் படுகொலை வரையில் நீண்டது. இந்தத் தவறுக்கு தமிழ்நாடு பெரிய விலையைத் தானும் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. 

இன்று இந்தக் கசப்பான வரலாற்று உண்மைகளை ஏற்றுக் கொண்டு புதிய தடத்தில் காலடி வைக்க வேண்டும். அது யதார்த்தம் என்ன என்பதைப் புரிந்து கொள்வதில் இருந்து ஆரம்பிக்கப்படுவது அவசியமாகும். சில ஈழ அரசியல் பார்வையாளர்கள் கருதுவதைப்போல, தமிழகத்தின் மூலமாக இந்திய மத்திய அரசைப் பயன்படுத்தி, இலங்கையின் இனப்பிரச்சினையைத் தீர்க்கலாம் என்பது மிகக் கடினமானது. ஆனால், அவர்கள் ‘சென்னை ஒரு திறவு கோலாக இந்தப் பிரச்சினையில் இருக்கும்’ என்று ஆழமாக நம்புகிறார்கள். அவர்களுடைய பார்வை எப்படியென்றால், ஈழத்தமிழர்களுக்குச் சாதமாக – ஆதரவாக சென்னையில் (தமிழ அரசு) எடுக்கின்ற தீர்மானங்களும் கொடுக்கின்ற அழுத்தங்களும் இந்திய மத்திய அரசை இலங்கையை நோக்கித் திரும்ப வைக்கும். இலங்கையின் மீது அழுத்தத்தைக் கொடுக்க வைக்கும் என்பதாக. இதைப் படிக்கும்போது சிரிப்பு வருகிறது அல்லவா! சென்னையில் இருக்கும் ஆளுநர் ரவியோடு தினமும் தமிழ்நாடு மோதவேண்டியுள்ளது. தமிழ்நாட்டின் அதிகாரத்தையே பிடுங்க அல்லது அதில் தலையீடு செய்வதற்கு மத்தி முயற்சிக்கிறது. இதற்கு எதிராக தமிழ்நாடு போராட வேண்டியுள்ளது. இந்த நிலையில் எப்படி அது மத்தியை ஈழத்தமிழருக்கு ஆதரவாகச் சாய்க்க முடியும்?

குறைந்த பட்சம் இந்திய – இலங்கை மீனவர்கள் பிரச்சினை என்ற வகையில் ஈழத்தமிழ் மீனவர்களும் தமிழக மீனவர்களும் தினமும் மோதிக்கொள்கிறார்கள். தமிழக மீனவர்களின் படகுகளைக் கடலில் வைத்துப் பறிமுதல் செய்கிறது இலங்கைக் கடற்படை. தமிழக மீனவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு இலங்கைச் சிறைகளில் அடைக்கப்படுகிறார்கள். இதைக் கூட இந்திய – இலங்கை அரசுகள் பேசி ஒரு தீர்வுக்கு வரவில்லை. தமிழக அரசு இதில் ஒரு சரியான தீர்வை எட்டமுடியாமலிருக்கிறது. இந்தப் பிரச்சினையை ஈழத் தமிழ் அரசியல்வாதிகளும் கட்சிகளும் தமிழகத்தோடும் இந்தியாவோடும் பேசி ஒழுங்குக் கொண்டு வர முடியாமலிருக்கின்றன. இந்த நிலையில் 75 ஆண்டுக்கு மேலான இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வைக் காண்பதற்கு சென்னையைத் திறவு கோலாக்குவதென்றால்!

இங்கே நாம் இன்னொன்றையும் சொல்ல வேண்டும். ஈழத்தில் உள்ள அரசியல்வாதிகளும் அரசியற் கட்சிகளும் தமிழகத்தையும் இந்தியாவையும் அளவுக்கு அதிகமாக நம்புகின்றன; எதிர்பார்க்கின்றன. அல்லது அப்படி நடிக்கின்றன. இலங்கையின் மீது இந்தியா அரசியல் அழுத்த்ததை(இலங்கை இந்திய உடன்படிக்கையின் அடிப்படையிலேனும்) கொடுக்க வேண்டும் எதிர்பார்ப்பது தவறில்லை. ஆனால், அதற்கப்பால் சில அரசியல்வாதிகளும் சில அரசியற் கட்சிகளும் தமிழ் நாட்டின் அரசியல் தலைவர்கள் சிலரோடு நெருக்கம் கொள்வதாக காட்டிக் கொள்வதும் தமிழகத்தின் ஆதரவு தமக்கு உண்டென்று கூறுவதும் தேர்தல் அரசியல் ஆதாயங்களுக்கானது மட்டுமே. தமிழக மக்களினதும் தமிழ்நாட்டு அரசினதும் ஆதரவைப் பெறுவது நல்லது. ஆனால் அது தார்மீக அடிப்படையிலானது மட்டுமே. தமிழகம் தொழில்துறைகளில் முதலீட்டை ஈழத்தில் – தமிழ்ப்பகுதிகளில் – செய்வதாக இருந்தாலும் இலங்கை அரசு, இந்திய மத்திய அரசு ஆகியவற்றின் ஆதரவும் உடன்பாடும் வேண்டும். இந்த நிலையில் எப்படி ஈழ விடுதலை அரசியலில் தமிழ்நாடு முழுமுனைப்போடு செயற்பட முடியும்? தமிழ்நாடு சட்டமன்றில் ஒரு தீர்மானம் ஈழத்தமிழருக்கு ஆதரவாக எடுக்கப்பட்டால், அதனைக் கண்டு சீற்றமடைகின்றது சிங்களத் தரப்பு. சிங்களத் தரப்பின் அந்தச் சீற்றம் ஒடுக்குமுறையாக ஈழத்தமிழர்களின் மீது பிரயோகிக்கப்படுகிறது. அந்த ஒடுக்குமுறையைக் கட்டுப்படுத்தும் வலுவோ, சட்ட ஆற்றலோ தமிழ் நாட்டுக்கு இல்லை. உதாரணமாக ஈழ யுத்தத்திற்குப் பிறகு (2009) தமிழ்ப்பகுதிகளில் (வடக்குக் கிழக்கு மாகாணங்களில்) பௌத்தமயமாக்கல் தீவிரமடைந்துள்ளது?தமிழ்நாட்டினால் அல்லது இந்திய மத்திய அரசினால் என்ன செய்ய முடிந்திருக்கிறது? அல்லது என்ன செய்ய முடியும்? விடுதலைப் புலிகள் இல்லாத கடந்த 16 ஆண்டுகாலத்தில் ஏன் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வைக் காண முடியவில்லை? அதற்கான அழுத்தத்தை ஏன் கொடுக்க முடியாதிருக்கிறது?

எந்த அரசியல் நாடகத்துக்கும் ஒரு எல்லை உண்டு. பாதிக்கப்பட்ட மக்களை மேலும் பாதிப்படையச் செய்வது அரசியல் அல்ல. அதற்கு விடுதலை அரசியல் என்று பெயரைச் சூட்டுவது கேவலத்திலும் கேவலம்.

https://arangamnews.com/?p=12725

இரானில் புரட்சியை தூண்டிய ஒரு விமானப் பயணம்

பட மூலாதாரம்,AFP

படக்குறிப்பு,15 ஆண்டு காலமாக நாடு கடத்தப்பட்டிருந்த ஆயதுல்லா ருஹொல்லா கொமேனி 1979 பிப்ரவரி ஒன்றாம் தேதி இரான் திரும்பினார்

கட்டுரை தகவல்

• ஜான் சிம்ப்சன்

• பிபிசி சர்வதேச விவகாரங்களுக்கான ஆசிரியர்

• 9 மணி நேரங்களுக்கு முன்னர்

• வாசிக்கும் நேரம்: 4 நிமிடங்கள்

தனியார் போயிங் 747 விமானத்தின் முதல் வகுப்புப் பிரிவில் அமர்ந்திருந்த கொமேனி, 15 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தான் கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்ட நாட்டை ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்துக் கொண்டு வந்தார்.

கேமராமேனுடன் அவருக்கு அருகில் நின்றுக் கொண்டிருந்த நான், நாடு கடத்தப்பட்ட அவர் மீண்டும் தாயகம் திரும்புவதை எப்படி உணர்கிறார் என்று கேட்டேன். என்னுடைய கேள்விக்கு அவர் பதிலளிக்கவிலை.

இருந்தபோதிலும் அதே கேள்வியை அங்கிருந்த ஓர் அமெரிக்கச் செய்தியாளர் மீண்டும் கேட்டார். அதற்கு கொமேனி, "ஹிச்சி" அதாவது "ஒன்றுமில்லை" என்று பதிலளித்தார்.

கொமேனியின் ஒன்றுமில்லை என்ற உணர்ச்சியற்ற பதில், அதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு நாடு கடத்தப்பட்ட ஷா முகமது ரெசா பஹ்லவியின் ஆதரவாளர்களுக்கு அதிர்ச்சியளித்தது.

ஆனால் கொமேனி சொல்ல வந்தது என்னவென்றால், அவரது நாடு திரும்புதல் என்பது மனித உணர்வுகள் சார்ந்த விஷயமல்ல; கடவுளின் விருப்பம் மட்டுமே முக்கியமானது என்பதே.

இந்த நிகழ்வுக்கு ஒரு மாதம் முன்பு, பாரிஸிற்கு வெளியே அவர் தங்கியிருந்த நியூஃபில்-லே-சாட்டோ என்ற இடத்தில் நான் அவரை பேட்டி எடுத்த போது, கொமேனி பேசியது அவரது மன உறுதியைக் காட்டியது.

"மன்னராட்சி ஒழிக்கப்படும்," என என்னிடம் உறுதியாக சொன்ன அவர், "இரானின் தற்போதைய ஊழல் நிறைந்த அரசாங்கத்தின் கீழ் உள்ள சில வாழ்க்கை முறைகள் மாற்றப்பட வேண்டும்... மது போன்ற போதைப்பொருட்கள் தடை செய்யப்படும்" என்று தெரிவித்தார்.

"இரான் மீது ஷா மன்னரைத் திணித்த வெளிநாட்டு அரசாங்கங்களின் மீது எங்களுக்கு வெறுப்பு இருக்கிறது."

இன்றும் கூட நிலைமை அப்படியேதான் இருக்கிறது.

படக்குறிப்பு,பாரிஸிலிருந்து டெஹ்ரானுக்கு கொமேனி சென்ற விமானத்தில் ஜான் சிம்ப்சன் இருந்தார்

ஆரம்பத்தில், இந்த இஸ்லாமியக் குடியரசு நீடிக்கும் என்பது சாத்தியமற்றதாகவே தோன்றியது, ஆனால் இப்போது அது 40 ஆண்டுகளைக் கடந்துவிட்டது, (1979 முதல் தற்போது வரை (2026-ல் 47 ஆண்டுகள்) .

ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் லட்சக்கணக்கிலான மக்கள் திரளாக வந்து வாக்களிக்கின்றனர். இருப்பினும் அரசியலில் தாராளவாத மற்றும் பழமைவாத போக்குகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவர்களே வேட்பாளர்களாக இருக்கின்றனர். பொதுவாக தாராளவாத வேட்பாளர்களே பெரும்பான்மையாக வெற்றி பெறுகிறார்கள்.

ஆனால் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகே, தங்களால் எதையும் மாற்ற முடியாது என்பதை அவர்கள் உணர்கிறார்கள்.

இரான் அரசியலமைப்பின் கீழ், தேர்தலில் வாக்களித்து ஆட்சியாளர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாலும், மதகுருமார்கள் மற்றும் புரட்சிகரப் பாதுகாப்புப் படையினர் உள்ளிட்ட பழமைவாத சக்திகளிடமே அதிகாரக் கட்டுப்பாடு உள்ளது.

பட மூலாதாரம்,AFP

படக்குறிப்பு,டெஹ்ரான் விமான நிலையத்தில் கொமேனியை வரவேற்ற ஆதரவாளர்கள்

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிபரை விட நாட்டின் அதிஉயர் தலைவர் அதிகாரம் கொண்டவராக உயர் இடத்தில் இருக்கிறார் என்றால், பழமைவாதிகள் தங்கள் அதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள எத்தகைய போராட்டத்தையும் நடத்தத் தயாராக உள்ளனர்.

2009-ஆம் ஆண்டு அதிபர் தேர்தலுக்குப் பிறகு, தாராளவாத வேட்பாளர் மிர் ஹொசைன் மௌசவி அநேகமாக பெரும்பான்மை பெற்றிருந்தாலும், பழமைவாதியான அஹ்மதிநிஜாத் வெற்றி பெற்றதாக அறிவிக்கப்பட்டார்.

அதனைத் தொடர்ந்து தொடங்கிய போராட்டங்கள் உச்சத்தை எட்டிய போது புதிய புரட்சி உருவாவதைப் போல் தோன்றியது. ஆனால் போராட்டக்காரர்களை வீதிகளில் இருந்து விரட்ட பழமைவாதிகள் மிகவும் கொடூரமாக செயல்பட்டனர்.

இஸ்லாமியப் புரட்சி மீண்டும் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியது.

பட மூலாதாரம்,Getty Images

படக்குறிப்பு,இஸ்லாமியப் புரட்சிக்குப் பின்பு, 2009-ல் நடந்த சர்ச்சைக்குரிய அதிபர் தேர்தல் இரானில் மாபெரும் போராட்டங்களைத் தூண்டியது

இரானில் வசிக்கும் இஸ்லாமியர்களில் 90 சதவிகிதத்திற்கும் அதிகமானோர் ஷியா பிரிவினர். 1979-ல் ஷியா இஸ்லாமியப் புரட்சியாளர்களால் ஷா மன்னர் பதவியிறக்கப்பட்டது, ஒட்டுமொத்த இஸ்லாமிய உலகையும் அதிர்ச்சிக்கும் வியப்பிற்கும் உள்ளாக்கியது.

இதன் விளைவாக, லெபனான் மற்றும் வளைகுடா பிராந்தியத்தின் சில பகுதிகளில் வாழ்ந்த ஷியாக்கள், தாங்கள் சமூக மற்றும் அரசியல் ரீதியாகப் பின்தங்கிய நிலையில் இருப்பதை இனி ஏற்க முடியாது என முடிவெடுத்தனர். ஆட்சி அதிகாரத்தில் தங்களுக்கு அதிகப் பங்கு வேண்டுமெனக் கோரத் தொடங்கினர்.

அந்தப் பிராந்தியத்தில் இருந்த சுன்னி பிரிவினருக்கு இந்த மாற்றம் ஆழ்ந்த கவலையளித்தது. இருப்பினும் மேற்கத்திய நாடுகளின் ஆதரவு பெற்ற ஒரு தலைவர் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு அவர்களும் வியப்படைந்தனர்.

அமெரிக்கர்கள் அவமானப்படுத்தப்பட்டனர், அதை மத்திய கிழக்கில் இருக்கும் யாரும் அவ்வளவு எளிதில் மறக்க மாட்டார்கள்.

1980 முதல் 1988 வரையிலான காலகட்டத்தில், இராக்குடன் இரானுக்கு ஏற்பட்ட கடுமையான போரின்போது தப்பிப் பிழைக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இரான் இருந்தது.

ஆனால் 2003-இல் இராக் மீது அமெரிக்கா படையெடுத்து அங்கிருந்த சிறுபான்மை சுன்னிகளின் அதிகாரத்தை அழித்த பிறகு, இரானின் வலுவான ஆதரவுடன் இராக் நாட்டின் பெரும்பான்மை ஷியாக்கள் நாட்டை ஆளத் தொடங்கினர்.

அந்த பிராந்தியத்தில் இரான் வலிமை வாய்ந்ததாக மாறியது; இதற்கு அமெரிக்க அதிபர் ஜார்ஜ் டபிள்யூ புஷ் தான் ஒருவகையில் காரணமானார். இதைவிட ஒரு பெரிய முரண்பாடு இருக்கவே முடியாது.

இன்று, இஸ்ரேலும் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் நிர்வாகமும் இரானை மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாகப் பார்க்கின்றன.

ஆனால் பிரிட்டன் மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் இரானை வேறுவிதமாகப் பார்க்கின்றன. இரான் கடினமானது மற்றும் மோதல் போக்கு கொண்டது என்பதை அவை ஒப்புக்கொண்டாலும், இரானின் அணுசக்தித் திட்டங்கள் தொடர்பாக முன்னாள் அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமா ஐரோப்பிய ஆதரவுடன் எட்டிய உடன்படிக்கையைப் பின்பற்ற இரான் இன்னும் தயாராக இருப்பதாக அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்.

இன்று, இரான் வெளியாட்கள் கற்பனை செய்வதை விட மிகவும் எளிதான நாடாகத் தோன்றுகிறது.

பெண்களின் உடை குறித்த விதிகள் சில நேரங்களில் கடுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன. ஆனால் செளதி அரேபியாவில் வழக்கமாக காணப்படும் 'ஆண் பாதுகாவலர் முறை' போன்ற கட்டுப்பாடு ஒன்றை பெண்களின் நடமாட்ட சுதந்திரத்தின் மீது இஸ்லாமியக் குடியரசு ஒருபோதும் திணித்ததில்லை.

எனது அனுபவத்தில், புள்ளிவிவரங்கள் இதற்கு மாறாக தெரிந்தாலும், இரானியப் பெண்கள் சுயமாக தொழில் செய்ய முடியும், சொந்தமாக சொத்து வைத்திருக்க முடியும், பெண்கள் கார் ஓட்ட முடியும். அரசியலில் முக்கிய பங்கு வகிக்க முடியும் என இரானிய பெண்கள் நம்புகின்றனர்.

பட மூலாதாரம்,Anadolu Agency

படக்குறிப்பு,புரட்சிக்குப் பிறகு இரான் பெண்களுக்கு ஆடைக் கட்டுப்பாடு விதித்திருந்தது

புரட்சிக்கு பிறகு அமைந்த அரசாங்கங்களிலேயே, தற்போதைய அரசாங்கம் ஒருவேளை மற்றெல்லாவற்றையும் விட அதிக தாராளவாத போக்கு கொண்டதாக இருக்கலாம்.

ஆயதுல்லா கொமேனி இதை ஒருவேளை அங்கீகரித்திருக்க மாட்டார், ஆனால் இந்த அணுகுமுறை பல ஆண்டுகளாக இஸ்லாமியக் குடியரசைப் பாதுகாக்க உதவியுள்ளது.

புரட்சிக்குப் பிறகு நான் முதன்முதலில் இரானுக்குத் திரும்ப அனுமதிக்கப்பட்ட 1986-ஆம் ஆண்டிலேயே, புதிய இரானைப் பற்றி நான் உணர்ந்ததை இவ்வாறு விளக்கினேன்: அது 'நிலையானது, ஆனால் நிரந்தரமானது அல்ல' (Stable, but not permanent).

இப்போதும் கூட நிலைமை அப்படித்தான் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

ஊழல் குறித்து இரான் மக்களிடையே கோபம் மிகுந்திருந்தாலும், ஷா மன்னரின் ஆட்சியில் இருந்த அளவு இல்லை.

தற்போதைய ஆட்சி முறைக்கு பெரிய அளவிலான அச்சுறுத்தல்கள் ஏதும் இல்லாததால், இரான் பெரும்பாலும் நிதானமாகவே தெரிகிறது. ஆனால், மக்களின் பெரும் ஆதரவுடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பலவீனமான தாராளவாத அரசாங்கத்திற்கும், அதிகாரத்தைக் கையில் வைத்துள்ள உறுதியான பழமைவாத மையத்திற்கும் இடையிலான இந்த விசித்திரமான சமநிலை என்றென்றும் நீடிக்கும் என்று நினைப்பது கடினம்.

பழிவாங்கும் உணர்ச்சியும், இரக்கமற்ற தன்மையும் கொண்ட கொமேனி தனது போயிங் 747 விமானத்தில் நாடு திரும்பியபோது கொண்டு வந்த அந்தத் தீவிரம் இப்போது பெருமளவில் தணிந்துவிட்டபோதிலும், அது இன்னும் அங்கே நீடித்திருக்கிறது.

நாடு எப்படி ஆளப்பட வேண்டும் என்பதில் தாராளவாதிகளுக்கும் பழமைவாதிகளுக்கும் இடையே ஏதேனும் ஒரு அடிப்படை சமரசம் ஏற்படும் வரை, கொமேனியின் புரட்சி எப்போதும் ஒரு முற்றுப்பெறாத ஒன்றாகவே உணரப்படும்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு

https://www.bbc.com/tamil/articles/c98gjdnk7dko