அரசியல் அலசல்

தமிழ் அரசியல் தலைமைகள் - தொடரும் தவறுகள்..!

8 hours 12 minutes ago
தொடரும் தவறுகள்..!

தமிழ் அர­சியல் ஓர் இக்­கட்­டான நிலை­மைக்குள் பிர­வே­சித்­தி­ருக்­கின்­றது. இந்த நிலை­மையில் இருந்து அது எவ்­வாறு வெளி­வரப் போகின்­றது என்­பதும், பல்­வேறு நெருக்­க­டி­க­ளுக்கும், அர­சியல் ரீதி­யான அச்­சு­றுத்­தல்­க­ளுக்கும் ஆளா­கி­யுள்ள தமிழ் மக்­களை எவ்­வாறு அது வழி­ந­டத்தப் போகின்­றது என்­பதும் சிந்­த­னைக்­கு­ரி­யது. 

நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் வாய்ப்­பேச்சில் தனது வீரத்தைக் காட்­டி­ய­தே­யொ­ழிய, காரி­யத்தில் எத­னையும் சாதிக்­க­வில்லை. எதேச்­ச­தி­கா­ரத்தை ஒழித்­துக்­கட்டி, ஜன­நா­ய­கத்துக்குப் புத்­து­யி­ர­ளித்து, பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காணப்­போ­வ­தாக நல்­லாட்சி அரச தலை­வர்கள் உறு­தி­ய­ளித்­தி­ருந்­தனர். ஆனால், காலப் போக்கில் அந்த உறு­தி­மொ­ழி­களை அவர்கள் காற்றில் பறக்­க­விட்­டனர். 

தம்மை ஆட்­சி­ய­தி­கா­ரத்தில் இருத்­திய நாட்டு மக்­களின் மன­ம­றிந்து அவர்­களின் தேவை­களைப் பூர்த்தி செய்து நல்­லாட்சி புரி­வ­தற்கு மாறாக மனம் போன­போக்கில் ஆட்சி செலுத்­தி­ய­தையே இந்த ஆட்­சி­யா­ளர்­களின் 4 வருட காலத்தில் மக்கள் அனு­ப­வ­மாகப் பெற்­றி­ருக்­கின்­றார்கள்.

தமிழ் மக்­களைப் பொறுத்­த­மட்டில், யுத்­தத்தை வெற்­றி­க­ர­மாக முடி­வுக்குக் கொண்டு வந்த மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ அர­சாங்கம் இரா­ணுவ ஆட்­சி­யி­லேயே ஆர்வம் காட்­டி­யி­ருந்­தது. யுத்­தத்தின் பின்னர் அர­சியல் தீர்வு காண்­ப­திலும், யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­திலும் அக்­கறை காட்­டவே இல்லை. 

மஹிந்த அர­சாங்­கத்­துக்கு மாற்­றீ­டாக, பல முன்­னேற்­ற­க­ர­மான மாற்­றங்­களைச் செய்­யப்­போ­வ­தாக உறு­தி­ய­ளித்த, சந்­தி­ரிகா குமா­ர­துங்க, ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க மற்றும் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன ஆகிய மும்­மூர்த்­தி­க­ளுக்கும் தமிழ்த் தரப்பு தேர்­தலில் ஆத­ர­வ­ளித்­தது. இந்த ஆத­ரவின் மூலம் ஆட்சி அதி­கா­ரத்தைக் கைப்­பற்­றிய நல்­லாட்சி அர­சாங்கத் தலை­வர்கள் முன்­னைய அர­சாங்­கத்­தை­யும்­விட தமிழ் மக்­களை மோச­மாக நடத்­து­வ­தி­லேயே கவ­ன­மாக இருக்­கின்­றனர். அவர்கள் நாட்டை சீர­ழிப்­ப­தி­லேயே வெற்றி கண்­டி­ருக்­கின்­றனர். 

எதேச்­ச­தி­காரப் போக்கைக் கொண்­டி­ருந்த மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ ஆட்­சி­யிலும் பார்க்க இந்த அர­சாங்கம் முன்­னைய அரசாங்கத்­திலும் பார்க்க மோச­மா­னது என்ற அவப்­பெ­ய­ரையே இது­வ­ரையில் சம்­பா­தித்­துள்­ளது. 

உறு­தி­யற்ற (ஸ்திர­மற்ற) அர­சியல் நிலைமை, பொரு­ளா­தார பாதிப்பு, பொறுப்பு கூறு­கின்ற சர்­வ­தேச கடப்­பாட்­டையும், யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு நிலை­மா­று­கால நீதியை வழங்­கு­கின்ற கட­மை­யையும் புறக்­க­ணித்த போக்கு, சிங்­கள பௌத்த தேசி­ய­வா­தத்தின்  மேலாண்­மைக்கு வழி­யேற்­ப­டுத்­தி­யமை, மத சிறு­பான்­மை­யி­ன­ருக்கு எதி­ரான வன்­மு­றை­க­ளுக்கு இட­ம­ளித்­தமை, சர்­வ­தேச பயங்­க­ர­வாதம் நாட்­டுக்குள் பிர­வே­சித்­ததைத் தடுப்­பதில் பொறுப்­பற்ற முறையில் செயற்­பட்­டமை, மக்கள் மத்­தியில் நல்­லு­றவு, நல்­லி­ணக்கம், ஐக்­கியம், சக வாழ்வு என்­ப­வற்றை ஏற்­ப­டுத்தத் தவ­றி­யமை போன்ற பல்­வேறு குறை­பா­டு­க­ளையே இந்த அர­சாங்கம் சாதனைப் பட்­டி­ய­லாகக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது.

கேள்­விகள்

இந்த நிலையில் நன்­மை­களைப் பெற்றுத் தரும். பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்த்து நாட்டின் சுபிட்­சத்­துக்கு வழி­கோலும் என்ற நம்­பிக்­கையில் இந்த அர­சாங்­கத்­துக்கு நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ரவை வழங்­கிய தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு, அதனை சரி­யான வழியில் கையாள முடி­யாமல் தடு­மாற்­றத்­துக்கு ஆளாகி இருக்­கின்­றது. 

முன்­னெப்­போதும் இல்­லாத பலத்த சவாலை நாம் இன்று எதிர்­கொண்­டுள் ளோம் என்று தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப் பின் பேச்­சா­ளரும், பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­ன­ரு­மா­கிய சுமந்திரன் தெரி­வித்­துள்ளார். அவ­ரு­டைய கூற்று இன்­றைய தமிழ் அர­சி­யலின் கடி­ன­மான சூழலைப் பிர­தி­ப­லித்­தி­ருக்­கின்­றது. 

தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் பய­ணத்­திலே பல வித்­தி­யா­ச­மான தசாப்­தங்­களைக் கடந்து வந்­தி­ருக்­கின்றோம். ஆனால், இன்று நாங்கள் இருக்­கின்ற சூழல் இதற்கு முன்­னெப்­போதும் இல்­லாத சூழ­லாக இருக்­கின்­றது என்று அவர் குறிப்­பிட்­டி­ருக்­கின்றார். 

sambanthan_.jpg

யாழ்ப்­பாணம் ஆழி­ய­வ­ளையில் இடம்­பெற்ற நிகழ்­வொன்றில் பேசு­கை­யி­லேயே அவர் இதனைத் தெரி­வித்­துள்ளார். 

எங்­க­ளுக்கு உகந்த ஒரு சூழலை நாம் உரு­வாக்­கி­விட்டோம் என்று நினைத்­தி­ருந்­த­போது, அந்தச் சூழலே எங்­க­ளுக்கு மாறா­ன­தா­கவும், நாங்கள் சறுக்கி விழக்­கூ­டி­ய­தா­கவும், விழுந்தால் பாரிய காயம் ஏற்­படக் கூடி­ய­தா­கவும் இன்று எங்கள் முன்னால் இருந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. கஷ்­ட­மான இந்த சவா­லுக்கு முகம் கொடுத்து தமிழ் மக்­களின் இலக்கை அடைந்தே தீருவோம் என அவர் கூறி­யுள்ளார். 

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் மற்றும் கூட்­ட­மைப்பின் தலைமைக் கட்­சி­யா­கிய தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலைவர் மாவை சேனா­தி­ராஜா ஆகி­யோரும் இந்த அர­சாங்கம் தங்­க­ளையும் தமிழ் மக்­க­ளையும் ஏமாற்­றி­விட்­டது என்றே தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்­றனர். அர­சாங்­கத்தின் மீது அவர்கள் கொண்­டி­ருந்த நம்­பிக்கை இப்­போது ஏமாற்­ற­மாக மாறி­யி­ருக்­கின்­றது. 

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு, தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் தலைமை என்ற பொறுப்பில் சரி­யான வழி­மு­றையைத் தெரிந்­தெ­டுத்துச் செயற்­படத் தவ­றி­யி­ருக்­கின்­றது என்ற ஒப்­புதல் கூற்­றா­கவும் சுமந்­தி­ர­னு­டைய கூற்றைக் கருத முடியும். அதே­போன்று, இரா.சம்­பந்தன் மற்றும் மாவை சேனா­தி­ராஜா ஆகி­யோரின் அரசு மீதான ஏமாற்ற உணர்­வையும், தலை­வர்கள் என்ற ரீதியில் அவர்கள் தீர்க்­க­த­ரி­ச­ன­மான முடி­வு­களை மேற்­கொள்ளத் தவ­றி­விட்­டார்கள் என்­பதை வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றன என்றே கொள்ள வேண்டி இருக்­கின்­றது. ஏனெனில் அடுத்த கட்­ட­மாக அவர்கள் என்ன செய்யப் போகின்­றார்கள், இந்த அர­சாங்­கத்­தையும் பேரின அர­சியல் தலை­வர்­க­ளையும் எவ்­வாறு கையாளப் போகின்­றார்கள் என்­பது தெரி­யாத ஒரு நிலை­மை­யி­லேயே தமிழர் தரப்பு அர­சியல் காணப்­ப­டு­கின்­றது.  

இந்த கடி­ன­மான அர­சியல் சூழலில் இருந்து தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் அபி­லா­சை­களை எவ்­வாறு வென்­றெ­டுக்க முடியும்? எவ்­வாறு தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு செயற்­படப் போகின்­றது? – என்ற  கேள்­விகள் பூதா­க­ர­மாக எழுந்து நிற்­கின்­றன.

பொறுப்­புக்கள்

தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் தலைமை என்ற பாரிய பொறுப்பை ஏற்­றுள்ள தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு, வெறு­மனே தேர்­தல்­களை இலக்கு வைத்த கொள்­கை­களைக் கொண்­ட­தா­கவே இது­வ­ரையில் செயற்­பட்டு வந்­துள்­ளது. தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தற்­கான மூலோ­பாயத் திட்­டங்கள் எதுவும் கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மை­யிடம் இல்லை. அதே­போன்று கூட்­ட­மைப்பின் தலைமைக் கட்­சி­யா­கிய தமி­ழ­ரசுக் கட்­சி­யி­டமும் இல்லை. 

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு என்­பது பல கட்­சிகள் ஒன்­றி­ணைந்­ததோர் அர­சி யல் கூட்டு என்­பதில் எந்­த­வி­த­மான சந்­தே­கமும் இல்லை. வடக்கு கிழக்கு இணைந்த தாயகம், பகிர்ந்­த­ளிக்­கப்­பட்ட இறை­மையின் அடிப்­ப­டையில் அதி­காரப் பகிர்வு, சுய­நிர்­ணய உரி­மை­யுடன் கூடிய சமஷ்டி ஆட்சி முறைமை என்ற பொதுக் கொள்­கை­களை அடிப்­ப­டை­யாகக் கொண்டே பங்­காளிக் கட்­சிகள் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பில் இணைந்­துள்­ளன. 

ஆனால் கல் தோன்றா, மண் தோன்றா காலத்­துக்கு முன் தோன்­றிய மூத்த குடி­களே தமி­ழர்கள் என்ற மிகவும் பழை­மை­யான பெருமை பேசு­வதைப் போன்று தாயகம், பகிர்ந்­த­ளிக்­கப்­பட்ட இறைமை, சுய­நிர்­ணய உரிமை, சமஷ்டி  என்ற பழைய கொள்­கைகள் பற்றிப் பேசு­வ­திலும் அதன் அடிப்­ப­டை­யி­லான தீர்வே வேண்டும் என்று பிர­சாரம் செய்­வ­தி­லுமே, தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் அர­சியல் காலம் கரைந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. 

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் இந்தத் தேர்தல் காலப் பிர­சாரக் கொள்­கையை அல்­லது இலக்கை அடை­வ­தற்­கான ஓர் அர­சியல் வழித்­தடம் பற்­றிய திட்­டங்கள் எதுவும் கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மை­யிடம் இருப்­ப­தாகத் தெரி­ய­வில்லை. அத்­த­கைய வழித்­தடத் திட்­டத்­துக்­கான வேலைத் திட்டம் பற்­றிய சிந்­தனை ஏற்­பட்­டி­ருப்­ப­தா­கவும் தெரி­ய­வில்லை. 

தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் அபி­லா­சை­களை வென்­றெ­டுப்­ப­தற்­கு­ரிய தீர்க்­க­த­ரி­ச­ன­மிக்க பார்வை அவர்­க­ளிடம் இருப்­ப­தா­கவும் தென்­ப­ட­வில்லை. அத்­த­கைய பார்வை ஒன்று குறித்த கலந்­து­ரை­யா­டல்­களோ விவா­தங்­களோ யுத்தம் முடி­வுக்கு வந்த பின்­ன­ரான ஒரு தசாப்த காலப் பகு­தியில் இடம்­பெ­ற­வு­மில்லை. 

ஆறு தசாப்த கால வர­லாற்றைக் கொண்­ட­தோர் அர­சியல் போராட்­டத்தைத் தொட ர்ந்து முன்­னெ­டுப்­பது என்­பது சாதா­ரண அர­சியல் செயற்­பா­டல்ல. அது மிகவும் பொறுப்பு வாய்ந்­தது. மிகுந்த தொலை நோக்­குடன், அர­சியல் தீர்க்­க­த­ரி­ச­னத்­துடன் திட்­ட­மி­டப்­பட வேண்­டி­யது. அது, வெறு­மனே காலத்துக்குக் காலம் தேர்­தல்­களில் வெற்றி பெற்று பாராளு­மன்றக் கதி­ரை­களை அலங்­க­ரிக்­கின்ற சாதா­ரண அர­சியல் செயற்­பா­டல்ல. தேர்தல் வெற்­றி­களின் மூலம், பாராளு­மன்­றத்தில் தமது அர­சியல் சக்­தியை காட்­சிப்­ப­டுத்­து­கின்ற சாதா­ரண அர­சியல் அவர்­க­ளுக்கு அவ­சி­ய­மில்லை. 

தமிழ் அர­சியல் என்­பது சாதா­ர­ண­மா­ன­தல்ல. தீர்­மானம் மிக்க இர­க­சி­ய­மான தந்­தி­ரோ­பா­யங்­களைக் கொண்ட பேரி­ன­வாத பௌத்த மேலா­திக்கம் கொண்­டதோர் இன­வாத அர­சியல் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு ஈடு­கொ­டுத்துச் செயற்­பட வேண்­டிய பாரிய பொறுப்பை அது கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. 

ஜன­நாயகப் போர்­வையில் பெரும்­பான்மை என்ற பாரிய பலத்தைக் கொண்­டுள்ள இன­வாத, மத­வாத போக்­கையும் சிறு­பான்மை இன மக்­களை இன ரீதி­யா­கவும், மத ரீதி­யா­கவும் அடக்கி ஒடுக்கி மேலாண்மை கொண்­டதோர் ஆட்­சியைக் கொண்டு செலுத்­து­கின்ற பலம் வாய்ந்த ஆட்­சி­யா­ளர்­க­ளுக்கு எதி­ராக அர­சியல் செய்ய வேண்­டிய பொறுப்பை, தமிழ் அர­சியல் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. 

இத்­த­கைய பொறுப்­பு­மிக்க தமிழர் தரப்பு அர­சி­யலைக் கொண்டு நடத்­து­வது என்­பது தனிப்­பட்ட ஒரு சிலரின் தீர்­மா­னங்­க­ளிலோ அல்­லது கட்சி அர­சியல் நலன்­களை முதன்ைமப்­ப­டுத்­திய அர­சியல் செயற்­பா­டு­க­ளிலோ தங்­கி­யி­ருக்­க­வில்லை. அவ்­வாறு தங்­கி­யி­ருப்­ப­தென்­பது தமிழ்த் தரப்பு அர­சி­யலின் பொறுப்­பு­ண­ராத செயற்­பா­டா­கவே அமையும். இத்­த­கைய ஓர் அர­சியல் பின்­ன­ணியில் தமிழ்த் தரப்பு அர­சியல் எந்தத் திசையில் சென்று கொண்­டி­ருக்­கின்­றது, அது எத்­த­கைய அர­சியல் செல்­நெ­றியில் வழி­ந­டத்­தப்­ப­டு­கின்­றது என்­பதைத் தெளி­வாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும். 

வெற்றுப் பிர­க­டனம்  

பெரும்­பான்மை இனத்­த­வ­ரா­கிய சிங்­கள மக்­க­ளுடன் இணைந்து, சம அர­சியல் உரி­மை­க­ளுடன் வாழ்­வ­தற்­கான சாத்­வீகப் போராட்­டத்தில் ஈடு­பட்­டி­ருந்த மித­வாத தமிழ் அர­சியல் தலை­வர்கள், தங்­க­ளு­டைய முயற்­சிகள் தொடர்ந்து தோல்­வியைத் தழு­வி­ய­தை­ய­டுத்தே தனி­நாட்டுக் கொள்­கையைப் பிர­க­டனம் செய்­தி­ருந்­தனர். ஆனாலும் அந்தத் தனி­நாட்டை அடை­வ­தற்­கான அர­சியல் ரீதி­யான வழி­மு­றைகள் குறித்த எந்­த­வொரு திட்­டமும் அவர்­க­ளிடம் இருக்­க­வில்லை. 

அர­சியல் உரி­மை­க­ளுக்­கான சாத்­வீகப் போராட்­டத்தை மக்கள் மயப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­காக மேற்­கொண்ட அர­சியல் பிர­சா­ரத்­தையே தனி­நாட்டுக் கோரிக்கை தொடர்­பான திட்­டத்தின் செயற்­பா­டா­கவும் அவர்கள் கொண்­டி­ருந்­தார்கள். 

சம அர­சியல் உரி­மைக்­கான பேச்­சு­வார்த்­தைகள் வெற்­றி­க­ர­மாக இடம்­பெற்ற போதிலும், பேச்­சுக்­க­ளின்­போது எட்­டப்­பட்ட உடன்­பா­டுகள் நடை­மு­றையில் செயற்­ப­டுத்­தப்­ப­ட­வில்லை. மாறாக அந்த ஒப்­பந்­தங்­களும் உடன்­பா­டு­களும் கிடப்பில் போடப்­பட்­டன. அல்­லது கிழித்­தெ­றி­யப்­பட்­டன. அதனைத் தொடர்ந்து முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்ட சாத்­வீகப் போராட்­டங்கள் தொடர்ச்­சி­யாகத் தோல்­வியைத் தழு­வின. 

அது மட்­டு­மல்ல. சாத்­வீகப் போராட்­டத்தில் ஈடு­பட்ட அர­சியல் தலை­வர்­களும், அவர்­க­ளுக்கு ஆத­ர­வாக அணி­தி­ரண்­டி­ருந்த தமிழ் மக்­களும் அடித்து நொறுக்­கப்­பட்­டார்கள். அரச படை­களின் ஆயுத முனையில் அவர்­களை அடக்கி ஒடுக்­கு­கின்ற செயற்­பா­டு­களை ஆட்­சி­யா­ளர்கள் முன்­னெ­டுத்­தி­ருந்­தனர். இதனால் போராட்­டங்கள் நசுக்­கப்­பட்­டது ஒரு புற­மி­ருக்க, தமிழ் அர­சியல் தலை­வர்­க­ளி­னதும் தமிழ் மக்­க­ளி­னதும் பொது பாது­காப்பு அச்­சு­றுத்­த­லுக்கு ஆளா­கி­யி­ருந்­தது. இத்­த­கைய ஒரு நிலை­யி­லேயே தனி­நாட்­டுக்­கான கொள்கைப் பிர­க­டனம் செய்­யப்­பட்­டது. 

ஆனால் அந்த தனி­நாட்டு கொள்­கையை நிறை­வேற்­று­வ­தற்­கான அர­சியல் செல்­நெறி குறித்த திட்­டங்­களோ முன் ஆயத்­தங்­களோ மித­வாத அர­சியல் தலை­வர்­க­ளிடம் இருக்­க­வில்லை. ஆனால், அவர்­களின் அர­சியல் விழிப்­பூட்­ட­லுக்­கான பிர­சா­ரங்கள், தமிழ் இளை­ஞர்கள் மத்­தியில் உணர்ச்­சி­யையும் வேகத்­தையும் தூண்­டி­விட்­டி­ருந்­தன. இந்தத் தூண்­டு­தலின் அடிப்­ப­டை­யி­லேயே ஆயுதப் போராட்டம் முளை­விட்­டி­ருந்­தது. 

அர­சியல் வழி­ந­டத்­தல்கள்

தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் விடு­த­லைக்­கான ஆயுதப் போராட்டம் இந்­தியப் பிர­தமர் இந்­திரா காந்­தியின் அனு­ச­ர­ணை­யையும், ஆத­ர­வையும் பெற்­றி­ருந்த போதிலும், அது பிராந்­திய நலன்­சார்ந்­ததோர் அர­சியல் நட­வ­டிக்­கை­யா­கவே அமைந்­தி­ருந்­தது. தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் உரி­மைக்கும் நலன்­க­ளுக்கும் முன்­னு­ரிமை கொண்­ட­தா­கவோ அல்­லது அதனை முழு அளவில் முதன்­மைப்­ப­டுத்­தி­ய­தா­கவோ அமைந்­தி­ருக்­க­வில்லை. 

புற­நி­லையில் இந்­தி­யாவின் ஆத­ரவு இருந்­தது போன்று அக­நி­லையில் அர­சியல் வழி­ந­டத்­தல்­களோ அல்­லது அர­சியல் சாணக்­கியம் மிகுந்த உத­வி­களோ ஆயுதப் போரா­ளி­களுக்கு இருக்­க­வில்லை. மித­வாத அர­சியல் தலை­வர்­க­ளுக்கும், போரா­ளி­க­ளுக்கும் இடையில் இறுக்­க­மான பிணைப்பு இருக்­க­வில்லை. மாறாக முரண்­பா­டான ஓர் அர­சியல் நிலை­மையே காணப்­பட்­டது. இந்த முரண்­பாட்டின் விளை­வா­கவே மித­வாத அர­சியல் தலை­வர்கள் அவ­ல­மாக உயி­ரி­ழக்க நேர்ந்­தது என்­று­கூடக் கூறலாம். 

ஆயுதப் போராட்­டத்தின் ஆரம்­ப­காலம் மட்­டு­மல்ல. ஆயுதப் போராட்டம் வீறு­கொண்­டி­ருந்த விடு­த­லைப்­பு­லி­களின் காலத்­தி­லும்­கூட உரிய இரா­ஜ­தந்­திர ரீதி­யி­லான அர­சியல் தந்­தி­ரோ­ப­ாய அனு­ச­ர­ணையோ அல்­லது அர­சியல் வழி­மு­றை­க­ளுக்­கான வழி­ந­டத்­தல்­க­ளுடன் கூடிய உத­வி­களோ கிட்­டி­யி­ருக்­க­வில்லை. அந்தப் போராட்டம் முழுக்க முழுக்க இரா­ணுவ மய­மா­ன­தா­கவே காணப்­பட்­டது. அர­சுக்கும் விடு­த­லைப்­பு­லி­க­ளுக்கும் இடை­யி­லான நீண்­ட­கால யுத்த நிறுத்தம் மற்றும் நோர்­வேயின் மத்­தி­யஸ்­தத்­து­ட­னான பேச்­சு­வார்த்­தை­க­ளின்­போதும் அர­சியல் தந்­தி­ரோ­பாயச் செயற்­பா­டுகள் அரு­கியே காணப்­பட்­டன என்­பதே அர­சியல் அவ­தா­னி­க­ளி­னதும், இரா­ணுவ ஆய்­வா­ளர்­க­ளி­னதும் கருத்­தாகும்.

யுத்தம் முடி­வ­டைந்த பின்னர், தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் தலை­மையைப் பொறுப்­பேற்றுக் கொண்ட தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு உள்­ளக ஜன­நா­ய­கத்­துக்கு அதிக மதிப்­ப­ளித்­தி­ருக்­க­வில்லை. வலி­மை­யான ஆயுதப் போராட்டம் மௌனிக்­கப்­பட்­டதன் பின்­ன­ணியில் சாத்­வீக ரீதியில் அர­சியல் போராட்­டத்தை முன்­னெ­டுப்­பது என்­பது இல­கு­வான காரி­ய­மல்ல. 

ஆட்­சி­யா­ளர்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தை வெற்­றி­கொண்டு, பயங்­க­ர­வாதத்தை இல்­லாமல் செய்­து­விட்டோம் என்ற வெற்றி மம­தையில் உள்ள அர­சியல் உள­வியல் நிலையில் திட்­ட­மிட்ட வகையில் இரா­ஜ­தந்­தி­ரோ­பாய ரீதியில் முன்­னெ­டுத்­தி­ருக்க வேண்டும். அத்­த­கைய முற்­த­யா­ரிப்­பு­ட­னான போராட்டம் என்­பது தனியே தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்­பினால் மட்­டு­மன்றி, தமிழர் தரப்பின் துறை­சார்ந்த பல­த­ரப்­பி­ன­ரு­டைய பங்­க­ளிப்­பு­டனும், வழி­ந­டத்­த­லு­டனும் ஈன்றெடுக்­கப்­பட்­டி­ருக்க வேண்டும். 

யுத்தம் முடி­வுக்கு வந்­த­பின்னர்,  அத்­த­கைய போராட்டம் முன்னெடுக் கப்படவில்லை. அத்தகைய போராட்டத் துக்கான முன் ஆயத்தங்கள்கூட செய் யப்படவில்லை என்றே கூற வேண் டும். மொத்தத்தில் கட்சி அரசியல் நலன் சார்ந்த நிலையில் கூட திட்டமிட்ட வகையில் அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுக்க வல்ல போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட வில்லை. 

பாதிக்கப்பட்ட மக்களை முதன்மைப்படுத்தி பிரசார அரசியல் நலன்சார்ந்த போராட்டங்களே வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்குப் பொறுப்பு கூறுதல், அரசியல் கைதிகளின் விடுதலை, இராணுவத்தின் பிடியில் உள்ள பொதுமக்களின் காணி விடுவிப்பு போன்ற எரியும் பிரச்சினைகளை முன்வைத்து மேற்கொள்ளப்பட்டன. அந்தப் போராட்டங்களும்கூட, பாதிக்கப்பட்ட மக்களை முன்னிலைப்படுத்தியதாக இருந்ததேயொழிய பெரிய அளவில் மக்கள் மயப்படுத்தப்பட்ட போராட்டங்களாக பரிணமிக்கவில்லை. 

பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தன்னெழுச்சி பெற்று வீதிகளில் இறங்கிப் போராடிய போது, தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பு மேட் டுக் குடி அரசியல் போக்கில் ஒதுங்கி நிற் கின்ற ஒரு போக்கைக் கடைப் பிடித்ததே தவிர போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருப்பவர்க ளின் நம்பிக்கையை வென்றெடுத்து, அவர் களுக்கு அவசியமான அரசியல் தலை மையை வழங்கவில்லை. 

இத்தகைய ஒரு பின்னணியில்தான், தமிழ் அரசியல் ஒரு இக்கட்டான சூழ லில், கடினமான சவாலுக்கு முகம் கொடுத்தி ருக்கின்றது. இந்தியாவின் தலையீடு ஒரு வாய்ப்புக்கான வழி திறந்திருக்கின்ற ஒரு சமிக்ஞையைக் காட்டியுள்ள இந்தச் சூழலில் தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பு பரந்த அரசியல் மனப்பான்மையுடன் ஏனைய அரசியல் கட்சிகள், புத்திஜீவிகள் மற்றும் துறைசார்ந்தவர்களையும் இணைத்துக் கொண்டு வகுத்தொதுக்கப்பட்ட ஒரு வேலைத் திட்டத்தின் கீழ் அரசியல் நட வடிக் கைகளை முன்னெடுக்க வேண்டும். 

அத்தகையதோர் அரசியல் முயற்சியே தமிழ் அரசியலில் இப்போது அவசியம். இது குறித்து தமிழ் அரசியல் தலைவர் களும், அரசியல் தலைமைகளும் சிந்திப் பார்களா? சிந்திக்க முன் வருவார்களா?

 

https://www.virakesari.lk/article/58553

இராஜராஜ சோழனை நாம் கொண்டாட வேண்டுமா?

16 hours 10 minutes ago
இராஜராஜ சோழனை நாம் கொண்டாட வேண்டுமா?
தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ / 2019 ஜூன் 20 வியாழக்கிழமை, மு.ப. 01:53Comments - 0

வரலாறு வெறுமனே நிகழ்வுகளின் பதிவல்ல; அதில் பதியப்படுவனவும் விடுபடுவனவும் திரித்தோ, புனைந்தோ எழுதப்படுவனவும் எவையெவை என்பது, அதிகாரம் பற்றிய கேள்வியுடன் தொடர்புடையது.   
அண்மையில் திரைப்பட இயக்குநர் பா. ரஞ்சித், இராஜராஜ சோழனின் காலம் பொற்காலமல்ல; இருண்டகாலம் என்றும் அவருடைய காலத்தில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களிடமிருந்து நிலங்கள் பறிக்கப்பட்டு, பிராமணர்களுக்கு வழங்கப்பட்டன என்று தெரிவித்த கருத்து, மிகுந்த எதிர்வினைகளை உருவாக்கியிருக்கிறது.   

அவரது கருத்துகள், முழுமையாகச் சரியானவையா என்ற கேள்வி ஒருபுறமிருக்க, இராஜராஜ சோழனின் காலம் பொற்காலம் என்றும், தமிழர்களின் அடையாளம் இராஜராஜன் என்றும் வாதங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. இங்கு இரண்டு விடயங்களைப் பேச வேண்டியிருக்கிறது.   

முதலாவது, வரலாற்றைச் சரிவர அறிதல்;  

 இரண்டாவது, இவர்கள் எல்லோரும் வாதிடுவது போல, இராஜராஜ சோழன் ‘பொற்காலத்தைத் தந்த அரசனா’ என்பதாகும். இவ்விரண்டையும் இங்கு சுருக்கமாக நோக்கலாம்.   

யாருடைய வரலாறு, யாருக்கான வரலாறு?  

அரசர்கள், அவர்தம் போர்கள், அரண்மனைச் சூழ்ச்சிகள் என்பவற்றோடு வரலாறு முடிவதில்லை. எனினும், இவையே வரலாறென எமக்குக் கற்பிக்கப்பட்டுள்ளன. பெர்டோல்ட் பிரெக்ட்டினுடைய நாடகத்தில் கல்வியறிவு பெற்ற பாட்டாளி கேட்கும் முதற் கேள்வி, “அலெக்சாண்டர் முழு ஐரோப்பாவையும் வென்றானே, அப்போது அவனோடு ஒரு சமையற்காரன் கூடவா இல்லை?” என்பதாகும். வரலாறு என எங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டதன் அபத்தத்தை, இக்கேள்வி உணர்த்துகிறது. அது, வரலாறு பற்றி மேலும் இரு கேள்விகளுக்கு வழியமைக்கிறது.  

யாருடைய வரலாறு என்பது முதலாவது கேள்வி? வரலாறு என இதுவரை எங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டவையும் எழுதப்பட்டவையும் அதிகாரத்தில் இருந்தோரின் வரலாறுகளேயாகும். அரசர்களதும் பிரபுகளதும் அவர்களது பட்டாளங்களதும் கதைகளே, எமக்கு வரலாறாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளன.   

இவ்விடத்தில், மக்கள் எங்கே போனார்கள் என்ற வினாவை எழுப்பாமல் இருக்க முடியாது. ஏனெனில், ஷாஜகான், தாஜ் மகாலைக் கட்டினார் என்றால், தாஜ்மகாலைத் திட்டமிட்டு வடிவமைத் தோரும், சாந்துபூசிய கொத்தனார்களும் ஏனையோரும் எங்கே என்பது வரலாற்றின் தன்மை பற்றிய முக்கியமான விமர்சனமாகும்.  

இரண்டாவது கேள்வி, வரலாற்றை எழுதியோர் யார் என்பதாகும். அரசவைப் புலவர்களாலும் அரண்மனைப் புத்திஜீவிகளாலும் காலப்போக்கில் ஆள்வோரின் ஆலோசகர்களாலும் வரலாறு எழுதப்பட்டுள்ளது. தங்களுக்குப் படியளப்பவர்களைப் புகழ்ந்து பாடி, அவர்கள் காலத்தை ஓட்டினர். அவர்களது எழுத்துகளே வரலாறாகின. இந்நிலை இன்னும் தொடர்வதை, சமகாலச் சூழலில் காணலாம்.   

இந்தியாவின் தலைசிறந்த வரலாற்றாசிரியர்களில் ஒருவரான பேராசிரியர் இர்ஃபான் ஹபீப், இந்திய வரலாறு பற்றிக் கருத்துரைக்கையில், “இந்திய வரலாற்றை, மீள்கட்டமைக்கும் முயற்சிகள் கற்பனை வரலாறுகளாக, ஒருதலைப்பட்சமான வரலாறுகளாக மீளுருவாக்கப் பெறுகின்றன” என்கிறார். “பொய் வரலாறு, எத்தனை உடனடிக் குறுகிய புகழாரங்களைச் சூட்டினும், அது மக்களின் ஒழுக்கநெறி எனும் உயிர் நரம்பைக் கத்தரித்து, அவர்களின் முன்னேற்றத் திறனை அறுத்தெறிந்து விடும். எனவே, எக்காரணம் கொண்டும் இவ்வாறான கதையளக்கும் வரலாறுகளை, நியாயப்படுத்தலாகாது” என, இந்திய வரலாறு, எதிர்கொள்ளும் சவாலை விளக்குகிறார் ஹபீப். 

இன்று இராஜராஜன் குறித்த விவாதமும் இர்ஃபான் ஹபீப் சுட்டிக்காட்டும் சவாலையே எதிர்நோக்குகிறது.   

இராஜராஜன் ஆட்சி: சில குறிப்புகள்  

இராஜராஜன் ஆட்சிக்காலம் குறித்து முன்வைக்கப்படும் விமர்சனங்களுக்கு ஆதாரம் உண்டா என்றதொரு கேள்வி தொடர்ந்து கேட்கப்படுகிறது. இது, முன்சொன்ன வரலாற்றை யார் எழுதினார்கள் என்ற கேள்வியுடன் தொடர்புடையது. இராஜராஜன் காலத்தில் நிகழ்ந்த சான்றுள்ள சிலவற்றை மட்டும் இங்கு நோக்கலாம்.   

இராஜராஜனின் மிகப்பெரிய சாதனையாகக் கொள்ளப்படுவது தஞ்சைப் பெரியகோவில். இதன் பெருமையெல்லாம் இதைக்கட்டிய க‌ற்றச்சர்கள், சிற்ப ஆசாரிகள், உழைப்பாளிகள் ஆகியோரின் உடல் உழைப்பையும் மதி நுட்பத்தையுமே சாரும். இதற்குப் பின்னால் இருந்த கடின உழைப்பைக் கோருவது சாதாரணமானதல்ல. சாதாரண மனிதர்களின் உழைப்பும் இரத்தமும் உறிஞ்சப்பட்டே இக்கோவில் கட்டப்பட்டது என்ற உண்மை, வசதியாக மறக்கப்படுகிறது. இப்போது சொல்லப்படுவதுபோல, இக்கோவில் தமிழ்ச்சைவ நெறிப்படிக் கட்டப்பட்டது அன்று. காஸ்மீரத்துப் பாசுபத சைவ நெறிப்படி கட்டப்பட்டதாகும் என்பதை ஆதாரங்களுடன் நிறுவுகிறார் முனைவர் தொ. பரமசிவம். தமிழ்நாட்டில் காஸ்மீரசைவம் எப்படி வந்தது என்று யோசிப்பவர்களுக்கு ஒரு செய்தி: காஸ்மீரத்திலிருந்து ஈசான சிவ பண்டிதர் என்பவரை வரவழைத்து, தனக்கு இராஜகுருவாக நியமித்துக் கொண்டார் இராஜராஜன். சோழர் காலத்துக்கு முன்பு கோவில்கள், மிகச் சிறியவையாயிருந்தன. இராஜராஜனே, பெரிய கோவில்களைக் கட்டி நிலங்களைப் பிராமணர்களுக்குத் தானமாகக் கொடுத்து, தமிழ்நாட்டில் பிராமணர்களுக்குத் தனிப்பெரும் நிலையை உருவாக்கிக் கொடுத்தான்  என்று, ‘சோழர் வரலாறு’ என்ற நூலில் மு.இராசமாணிக்கனார் எழுதுகிறார்.   

image_964ee28512.jpg

சோழர் காலச் சமுதாயத்தில், பிராமணர்கள் ஏற்றம் பெற்றிருந்த சாதியினராக விளங்கினர். அகரங்கள், அக்கிரகாரங்கள், சதிர்வேதி மங்கலங்கள் என்ற பெயர்களில் பிராமணர்களுக்குத் தனிக்கிராமங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. கோவில்கள், மடங்கள் ஆகியன இவர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தன. இலவச உணவும் உறையுளும் நல்கி வேதக்கல்வி புகட்டும் வேதப் பாடசாலைகளும் இவர்களுக்கென்றே மன்னர்களால் நிறுவப்பட்டன. இதையெல்லாம் தொடக்கி வைத்தது இராஜராஜனே என்று தனது ‘தமிழ்ச் சமூக வரலாறு’ என்ற கட்டுரையில் எழுதுகிறார் மானிடவியலாளர் பேராசிரியர் ஆ. சிவசுப்பிரமணியன்.  

இராஜராஜன் ஆட்சிக்காலம் பற்றி எழுதும் பேராசிரியர் நா. வானமாமலை, சோழர்கள் அதற்கு முன்பிருந்த நிலவுடைமை முறையை மாற்றினார்கள் என்றும் சோழர் காலத்தில் நிலவுடைமை முறைகளில் செய்த மாறுதல்களின் தன்மையைக் கல்வெட்டுக்களின் மூலம் நாம் அறிந்துகொள்ள முடிகிறது என்கிறார். அவர் இராஜராஜன் ஆட்சி குறித்து இவ்வாறு எழுதுகிறார்:   

‘வெள்ளாளன் சிறு நிலச் சொந்தக்காரர்களின் உடைமையைப் பறித்து, கோவில் தேவதானமாகவும் இறையிலி நிலமாகவும் மாற்றினார்கள். உழவர்கள் தங்கள் உரிமைகளை இழந்தார்கள். உழுதுண்போரின் நிலங்களில் பலவற்றைப் பிரமதேயமாக்கினார்கள். ஆகவே நிலவுடைமை கோயிலுக்கோ, கோயில் நிர்வாகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய மேல் வர்க்கங்களுக்கோ மாற்றப்பட்டது.   

இது மட்டுமல்ல போர்களுக்கும் கோவில் செலவுகளுக்கும் அரசனது அரண்மனை ஆடம்பரச் செலவுகளுக்கும் சாதாரண மக்கள் மீது வரிகள் விதிக்கப்பட்டன. இவ்வரிகளை வசூலிக்கும் உரிமை மேல் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களை அங்கத்தினர்களாகக் கொண்ட ஊர்ச்சபைகளிடமே விடப்பட்டிருந்தன. அவர்கள் தங்கள் உடைமைகளுக்கும் நலன்களுக்கும் பாதகம் ஏற்படாத வகையில் வரியையும் கடமைகளையும் இறைகளையும் வசூலித்தார்கள். வரி கொடுக்க முடியாத ஏழைகளைக் கொடுமைப்படுத்தினார்கள்.   

வரி கோவிலுக்கென வசூலிக்கப்பட்டதால் வரி கொடாதவர்களுக்குச் ‘சிவத்துரோகி’ என்ற பட்டம் சூட்டி, நிலங்களைப் பறிமுதல் செய்தார்கள்; அல்லது நிலத்தில் ஒரு பகுதியை விற்று, ‘தண்டம்’ என்ற பெயரால் கோவிலுக்கு அளித்தார்கள்.   இத்தகைய ஒரு சுரண்டல் முறையை, படைகளின் பாதுகாப்போடும் மதக் கொள்கைகளின் அனுசரணையோடும் இராஜராஜனும் அதன் பின்வந்தவர்களும் நடைமுறைப்படுத்தினர்’. (தமிழர் வரலாறும் பண்பாடும், நா. வானமாமலை, 1966)  

இராஜராஜனின் காலத்திலேயே சதுர்மாணிக்கம் போன்ற பெண்களின் கோபுரத் தற்கொலைகள் நடந்தன. இதுகுறித்த விரிவான குறிப்புகள், நா. வானமாமலையின் ‘சோழராட்சியில் அறப்போர்கள்’ என்ற கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ளன.   

தமிழ்நாட்டில் கிடைத்த கல்வெட்டுகளில், தீண்டாமை பற்றிய முதல் குறிப்பே, இராஜராஜனின் ஆட்சிக்காலத்தில் வந்துள்ளது என்பதைச் சுட்டும் வரலாற்று அறிஞர் ரொமிலா தாப்பர், இவர் காலத்தில் ஊருக்கு வெளியே தீண்டாச் சேரியும் பறைச்சேரியும் இருந்ததைச் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். ஒவ்வொரு சாதிக்கும் தனித் தனிச் சுடுகாடுகள் இருந்தன என்பதையும் ஆதாரங்களோடு நிறுவியுள்ளார்.   

பிராமணர்கள் நிறைந்துள்ள ஊர்களில், மற்றச் சாதியினர் யாரும் நிலவுடைமையாளராக இருப்பின், அவர்களை நிலங்களை விற்றுவிடச் சொல்லி, இராஜராஜன் ஆணை பிறப்பித்தான். அந்நிலங்களை இராஜராஜனின் தமக்கை குந்தவை விலைக்கு வாங்கி, கோவிலுக்குச் சொந்தமாக்கினாள்.  

 இவ்வாறாகப் பிராமணர் வாழ்ந்த ஊர்களில், பிராமணர் அல்லாதோரின் நிலஉரிமை பறிக்கப்பட்டு, அவர்கள் உழுகூலிகளாகத் தாழ்த்தப்பட்டனர் என்று எழுதுகிறார் தமிழறிஞர்; நொபொரு கராஷிமா (பார்க்க: வரலாற்றுப் போக்கில் தென்னகச் சமூகம் சோழர் காலம், தமிழகத் தொல்லியல் கழகம், 1995).  

இதேபோலவே, சிறந்த ஆட்சிமுறை இராஜராஜன் காலத்தில் இருந்தது. குடவோலை முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. உலகின் சிறந்த ஜனநாயக முறை அதுவே என்று சொல்பவர்கள், சொல்லத்தவறும் செய்தி ஒன்றுண்டு. இந்தக் குடவோலை முறையில் பங்குபற்ற இரண்டு தகுதிகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஒன்று, நிலவுடமையாளராக இருக்க வேண்டும். இரண்டு, வேதம் கற்றிருக்க வேண்டும். எனவே, ஆட்சியும் அதிகாரமும் பிராமணர்களின் வசமே இருந்தன. இதுதான் இராஜராஜன் காலத்து ஜனநாயகம்.   

இராஜராஜனின் காலம் பொற்காலம் என்பவர்கள், அது யாருக்குப் பொற்காலமாக இருந்தது என்ற கேள்வியைக் கேட்பது பொருத்தம்.   

தமிழரின் பெருமைகளை நாம் இப்படித் தான் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தப்போகிறோமா? சமூகநீதியினதும் நியாயத்தினதும் பெறுமதி என்ன? இராஜராஜனை வைத்துத் தமிழர் பெருமையை அடையாளப்படுத்துவது அநியாயத்தையும் அநீதியையும் சேர்த்தே அடையாளப்படுத்துகிறது. அநியாயத்தைப் பெருமைப்படுத்தி, நியாயப்படுத்தியபடி எம்மால் எப்படி எமக்கான நீதியைக் கேட்கவியலும்?  

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/இராஜராஜ-சோழனை-நாம்-கொண்டாட-வேண்டுமா/91-234396

விக்கியின் துரத்தலும் கஜனின் ஓட்டமும்

1 day 7 hours ago
விக்கியின் துரத்தலும் கஜனின் ஓட்டமும்
புருஜோத்தமன் தங்கமயில் / 2019 ஜூன் 19 புதன்கிழமை, மு.ப. 04:35 Comments - 0

கடந்த வாரம், கொழும்பில் இடம்பெற்ற சமூக சேவையாளர் க.மு.தருமராஜாவின் நினைவுக் கூட்டத்தில் உரையாற்றிய சி.வி.விக்னேஸ்வரன், கஜேந்திரகுமாரை நோக்கி,“...நாம் இணைந்து செயற்பட்டால் சாதிக்க முடியாதது ஒன்றுமில்லை...” என்று கூறினார். அதுவும், “மறைந்த தருமராஜா தற்போது இருந்திருந்தால், தன்னோடு, கஜேந்திரகுமார் இணைய வேண்டிய அவசியத்தை, வலியுறுத்தி வந்திருப்பார்” என்றும் குறிப்பிட்டார்.

குறித்த நினைவுக் கூட்டத்தில் உரையாற்றியவர்களில் அதிகமானவர்கள், விக்னேஸ்வரன், கஜேந்திரகுமார் இணைவு என்பது, காலத்தில் கட்டாயம், தவிர்க்க முடியாதது என்கிற தோரணையிலேயே உரையாற்றினர். 

தமிழ்த் தேசிய அரசியல் பரப்பில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றான அணி பலப்பட வேண்டும் என்றால், இருவருக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகளைக் களைய வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினர்.

இந்தப் பின்னணியிலேயே, விக்னேஸ்வரன் கஜேந்திரகுமாரை நோக்கி, அதிகம் இறங்கி வந்து, கூட்டணிக்கான அழைப்பை விடுத்தார். ஆனால், அதற்கு, அந்தக் கூட்டத்திலேயே, கஜேந்திரகுமார் பதிலை அளித்துவிட்டார். அந்தப் பதில், ஒன்றும் புதிய பதில் அல்ல. விக்னேஸ்வரன் தமிழ் மக்கள் கூட்டணியை ஆரம்பிப்பதற்கு முதலும், ஆரம்பித்த பின்னும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி சொல்லி வந்த அதே பதில்தான் அது. “சுரேஷ் பிரேமசந்திரன் தலைமையிலான ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்பை, புதிய கூட்டணிக்குள் இணைத்தால், நாம் இணைய மாட்டோம்” என்பதேயாகும். இந்தப் பதில், விக்னேஸ்வரனுக்கோ, அவரது ஆதரவாளர்களுக்கோ உவப்பான ஒன்றல்ல.

நினைவுக்கூட்டத்தில், விக்னேஸ்வரன் ஆற்றிய உரைக்கு, முக்கியத்துவம் கொடுத்துச் செய்தியாக்கிய ஊடகங்கள், கஜேந்திரகுமாரின் பதிலை அதிகம் கண்டுகொள்ளவில்லை. அல்லது, முக்கியத்துவம் கொடுக்க விரும்பவில்லை. இதனால், விக்னேஸ்வரனின் கஜேந்திரகுமாருக்கான அழைப்பு என்கிற விடயம் மேலெழுந்திருந்தது. 

அதுவும், கஜேந்திரகுமாரை அதிகமாகப் புகழ்ந்தும், தன்னிலையைத் தாழ்த்திக் கொண்டும் விக்னேஸ்வரன் விடுத்த அழைப்பாக, அது ஊடகங்களால் முன்னிறுத்தப்பட்டது. விக்னேஸ்வரனின் முழுமையான உரையும் அப்படித்தான் இருந்தது. இது, கஜேந்திரகுமாருக்கான நெருக்கடியாக, ஊடகங்களால் மாற்றப்பட்ட பின்னணியில், ஊடகச் சந்திப்பொன்றை நடத்தி, முன்னணி பதிலளித்திருக்கின்றது. அந்தப் பதில், விக்னேஸ்வரனுக்கும், ஊடகங்களிடமும் முன்னணி தொடர்ச்சியாகச் சொல்லி வந்திருக்கும் அதே பழைய பதில்தான்.

சில வாரங்களுக்கு முதல், யாழ்ப்பாணத்தில் ஊடகச் சந்திப்பொன்றில் பேசிய கஜேந்திரகுமார், “தமிழ் மக்கள் பேரவை, விக்னேஸ்வரனின் முகவர்கள் போல செயற்படுகிறது. அதனால்தான், பேரவையின் கூட்டங்களில், தற்போது கலந்து கொள்வதில்லை” என்று சாடியிருந்தார். அத்தோடு, தமிழ் மக்கள் பேரவை, கடந்த காலத்தில் வெளியிட்ட தீர்வுத் திட்ட யோசனைகளை, முன்னணியே தயாரித்தது என்றும் கூறியிருந்தார்.

பேரவை உருவாக்கப்பட்ட காலத்தில், அதனை நம்பிக்கையோடு எதிர்கொண்ட தரப்புகளில், முன்னணியும் அதன் ஆதரவுச் சக்திகளும் முக்கியமானவை. தேர்தல் அரசியலுக்கு அப்பாலான அமைப்பு என்று, ஆரம்பத்தில் பேரவை கதை அளந்தாலும், அது, தேர்தல் அரசியலுக்கான ஒற்றைப்படைச் சிந்தனை கொண்ட தரப்புகளின் பங்கெடுப்போடு உருவாக்கப்பட்ட போது, அது, தேர்தல் அரசியலைத் தவிர்த்துவிட்டு, நிலைபெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் இருக்கவில்லை. 

அதுவும், கூட்டமைப்பின் ஏக நிலைக்கு எதிரான, அழுத்தக்குழுவாகத் தம்மை முன்னிறுத்தும் போது, பேரவையால் தேர்தல் அரசியலுக்கு அப்பால் நிற்கவே முடியாது. ஆனால், பேரவையின் வைத்தியர்களாலோ, புலமையாளர்களாலோ அதனைத் தைரியமாகச் சொல்ல முடியாது இருந்தது என்பதும்தான், இன்றைக்குப் பேரவை செல்லாக் காசாகி இருப்பதற்குக் காரணமாகும். அதுதான், கஜேந்திரகுமார், பேரவையை நோக்கி, ‘முகவர்கள்’ என்று கூறும் நிலையையும் ஏற்படுத்தி இருக்கின்றது.

ஆரம்பத்திலேயே, பேரவை தேர்தல் அரசியல் சார்ந்த நிலைப்பாடுகளை, வெளிப்படையாக முன்னெடுத்திருந்தால், அது பலமான கூட்டணியொன்றை, கூட்டமைப்புக்கு எதிராகக் கட்டமைப்பதில், சிலவேளை வெற்றி கண்டிருக்கும். 

ஆனால், பேரவையில் அங்கம் வகித்தவர்களுக்கு, தங்களுக்கிடையிலுள்ள ஒருவரைத் தலைவராக ஏற்பதிலோ, அடையாளப்படுத்துவதிலோ உடன்பாடு இருக்கவில்லை. ஏனெனில், சேர்ந்து கொண்டவர்களில் அதிகமானவர்கள், தோல்வியின் முகங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டவர்களாவர். 

அதனால்தான், விக்னேஸ்வரன் போன்ற ஒருவரின் தேவை, பேரவைக்கு ஏற்பட்டது. அதனால், விக்னேஸ்வரனை உள்ளீர்ப்பதற்காகத் தேர்தல் அரசியலுக்கு அப்பாலான அமைப்பு என்று, ‘திருகுதாள வேலை’களைப் பேரவை செய்ய வேண்டி வந்தது. அது, பேரவை மீதான மக்களின் நம்பிக்கையைச் சிறிய காலத்துக்குள்ளேயே, கலைப்பதற்கும் காரணமானது.

பேரவை ஒருங்கிணைக்கும் தேர்தல் கூட்டில், விக்னேஸ்வரன் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தாலும், அவர் தலைமையிலான அணியின் அனைத்துப் பிடியும் தம்மிடம் இருக்க வேண்டும் என்பதையே, முன்னணியும் அதன் ஆதரவுச் சக்திகளும் விரும்பின. 

கூட்டமைப்போடு விக்னேஸ்வரன் முரண்பட்ட அனைத்துச் சந்தர்ப்பங்களிலும், அவரைத் தமிழ்த் தேசியத்தின் அடுத்த தலைவராக, முன்னணியின் முக்கியஸ்தர்கள் பேசித்திருந்ததும், அந்த எதிர்பார்ப்பில்தான். 

அதாவது, விக்னேஸ்வரன் என்கிற ஒற்றை மனிதன், எந்தவித அமைப்புகளின் பின்புலமும் இன்றி, தேர்தல் கூட்டணியை அமைக்க வேண்டும். அதில், தாங்கள் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக இருக்க வேண்டும். அது, விக்னேஸ்வரன் காலத்துக்குப் பின்னர், தேர்தல் கூட்டு, ஒட்டுமொத்தமாகத் தங்களின் கைகளுக்கு வர வேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்பிலானது.

குறிப்பாக, விக்னேஸ்வரனுக்கு எதிராகத் தமிழரசுக் கட்சி கொண்டுவந்த நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையால், விக்னேஸ்வரனுக்கான ஆதரவு அலையொன்று ஏற்பட்டது. அதனைப் பிடித்துக் கொண்டு, கூட்டமைப்பிலிருந்து அவர் வெளியேறி, தேர்தல் கூட்டணியை அமைந்திருந்தால், அது மக்களிடம் வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கும். அப்போது, கூட்டணியொன்றை அமைப்பது தொடர்பில் பேரவையும் முன்னணியும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்பும் காட்டிய முனைப்பு அதிகமானது. 

ஆனால், விக்னேஸ்வரன் வௌிச்சென்றுவிடாதிருக்குச் சம்பந்தன் கையாண்ட விதம், மாகாண சபையின் பதவிக்காலம் முடியும் வரை, அவரை அதற்குள்ளேயே வைத்திருந்தது. அத்தோடு, அவருக்காக எழுந்த ஆதரவு அலையையும் கேள்விக்குறி ஆக்கியது.

இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில், முன்னணிக்கும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்புக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் என்பது, பேரவையைக் கிட்டத்தட்ட ஒட்டுமொத்தமாக அலைக்கழித்துவிட்டது. 

அது, விக்னேஸ்வரனின் கட்சியை வடிவமைப்பதில் அதிக காலத்தையும் கரிசனையையும் வெளிப்படுத்தி வந்த போதிலும், கஜேந்திரகுமாரையோ, முன்னணியின் அடுத்த நிலைத் தலைவர்களையோ, தங்களோடு இணங்க வைக்க முடியவில்லை. அது, பேரவையில் பெரும் தோல்வியாக முடிந்தது. 

இன்றைக்கு, ஒப்புக்கு விக்னேஸ்வரன் தலைமையில் கட்சியொன்று உருவாக்கப்பட்டுவிட்டது; நிர்வாகிகளும் நியமிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள். அவ்வப்போது, அறிக்கைகளும் வெளிவருகின்றன. அதற்கு அப்பால், ஒரு கட்சியாக, மக்களை நோக்கித் தங்களைக் கொண்டு செல்வதற்கான செயற்பாடுகளைத் தமிழ் மக்கள் கூட்டணி செய்திருக்கவில்லை. அதற்கான ஆளணியும் அதனிடம் இல்லை. பேரவைக்குள் இருப்பவர்கள், குளிரூட்டப்பட்ட அறைகளில் இருந்து, வீதிக்கு வருவதற்கே தயங்குவார்கள். அப்படிப்பட்டவர்களைக் கொண்டு, கட்சியொன்றை நடத்த முடியாது. அப்படிப்பட்ட நிலையில், ஆளணியும் அர்ப்பணிப்பும் உள்ள தொண்டர்களின் தேவை என்பது தவிர்க்க முடியாதது. 

அதன்போக்கிலேயே, முன்னணியைத் தம்மோடு இணைத்துக் கொண்டு, தேர்தல் கூட்டணியை அமைக்க வேண்டிய தேவை விக்னேஸ்வரனுக்கு ஏற்பட்டிருக்கின்றது. அதற்காக அவர், எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் கீழிறங்கவும் தயாராக இருக்கிறார்.

கஜேந்திரகுமாரையோ, முன்னணியையோ பொறுத்தளவில், விக்னேஸ்வரனுக்குப் பின்னரான தலைமை என்பது, எந்தவித தலையீடுகளும் இன்றித் தமக்கு வழங்கப்படும் என்கிற நிலை உருவாகும் வரை, விக்னேஸ்வரன் தலைமையிலான தேர்தல் கூட்டில், அங்கம் வகிக்கச் சம்மதம் வெளியிடமாட்டார்கள். 

சுரேஷ் பிரேமசந்திரன் போன்றவர்கள், அடுத்த கட்டத் தலைமைத்துவத்துக்குப் போட்டியாக வருவார்கள் என்கிற நிலையிலேயே, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்பை நோக்கி, ஒட்டுக்குழு வாதத்தை முன்வைக்கிறார்கள். கூட்டமைப்புக்குள்ளும், பேரவைக்குள்ளும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்போடு, கடந்த காலங்களில் இணைந்து இயங்கிய கஜேந்திரகுமாரின் மேற்கண்டவாதம், தர்க்க ரீதியில் சரியானதுதானா என்கிற கேள்வி, அனைத்துத் தரப்புகளாலும் எழுப்படுகின்றது.

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில், கூட்டமைப்பின் ஏகநிலைக்கு மாற்றாக, களத்தைச் சமநிலைப்படுத்துவதற்கான அணியொன்றின் தேவை, தவிர்க்க முடியாதது. ஆனால், மாற்று அணியாகத் தங்களை முன்னிறுத்துபவர்கள், ஏகநிலைக்கான ஏக்கத்தோடு வருவது என்பது அபத்தமானது. 

பகிரப்பட்ட அதிகாரங்களுடன் தேர்தல் கூட்டணிக்கு செல்லாது, அதிகாரங்களை ஒட்டுமொத்தமாக வைத்துக் கொள்ள நினைக்கும் எவரும், மாற்று அரசியல் குறித்தோ, அதன் அர்த்தப்பாடுகள் குறித்தோ, பேசுவதற்குத் தகுதி இல்லாதவர்கள். அப்படியான நிலையொன்றையே, விக்னேஸ்வரன், கஜேந்திரகுமார் இடையிலான முரண்பாடுகள், காட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன. 

அதுவும், ‘நான் பிடித்த முயலுக்கு மூன்றுகால்’ எனும் சிந்தனையோடு இருக்கும் தமிழ்த் தேசிய அரசியல்வாதிகளைப் பார்க்கும் போது, தமிழ் மக்களைக் காப்பாற்றக் கடவுள் வந்தாலும் முடியாது என்கிற நிலையே இருக்கின்றது. 

அப்படியான நிலையொன்றில் நின்றுகொண்டு, மாற்று அணி, மாற்று அரசியல் என்றெல்லாம் பேச, எவ்வளவு ‘வாய்க்கொழுப்பு’ வேண்டும் என்று கேட்கத்தோன்றுகின்றது.

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/விக்கியின்-துரத்தலும்-கஜனின்-ஓட்டமும்/91-234361

பயங்கரவாதத் தாக்குதல் பற்றிய விசாரணைகள் தேர்தலுக்காகவா?

1 day 7 hours ago
பயங்கரவாதத் தாக்குதல் பற்றிய விசாரணைகள் தேர்தலுக்காகவா?
எம்.எஸ்.எம். ஐயூப் / 2019 ஜூன் 19 புதன்கிழமை, மு.ப. 04:21 Comments - 0

உலகில் வேலைநிறுத்தம் செய்த முதலாவது நாட்டுத் தலைவர் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனாவாகத்தான் இருக்க வேண்டும். ஏனைய வேலைநிறுத்தங்களைப் போலவே, அவரது வேலைநிறுத்தத்தின் மூலமும் பொது மக்களே பாதிக்கப்பட்டனர். 

ஏனைய வேலை நிறுத்தங்களைப் போலவே, ஜனாதிபதியும் ஒரு கோரிக்கையை முன்வைத்திருந்தார். “உயிர்த்த ஞாயிறு தினத் தாக்குதல் தொடர்பாக ஆராய, சபாநாயகர் கரு ஜயசூரியவால் நியமிக்கப்பட்ட நாடாளுமன்றத் தெரிவுக் குழுவை, இரத்து செய்யவேண்டும்” என்பதே, அவரது கோரிக்கையாகும்.“எனது கோரிக்கையை, சபாநாயகர் நிறைவேற்றாவிட்டால், அமைச்சரவையைக் கூட்டப் போவதில்லை” என அவர் கூறியிருந்தார். அவரது அந்த வேலை நிறுத்தம் காரணமாக, கடந்த வாரம் அமைச்சரவைக் கூட்டம் நடைபெறவில்லை.

ஜனாதிபதியின் வேலைநிறுத்தம் கைவிடப்பட்டுள்ளதாகவே தெரிகிறது. ஐக்கிய தேசியக் கட்சியைச் சேர்ந்த சில அமைச்சர்களுடன் நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தைகளை அடுத்து, இவ்வாரம் முதல், மீண்டும் அமைச்சரவைக் கூட்டங்களை நடத்த, ஜனாதிபதி இணங்கியதாகக் கடந்த வாரம் செய்திகள் வெளியாகின.
பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க, நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்த ஒரு கருத்தின்படியே, இந்த நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழு நியமிக்கப்பட்டது. பதவி விலகிய அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுதீனுக்கு எதிராக, ஒன்றிணைந்த எதிரணியினர் நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையொன்றைக் கொண்டு வந்தனர். 

அத்தோடு, அரசாங்கத்தின் கருத்துப்படி, அமைச்சர் ரிஷாட் தொடர்பான விடயங்களை ஆராய, சபாநாயகர், இந்தத் தெரிவுக் குழுவை நியமித்தார். பின்னர் அந்தத் தெரிவுக்குழு, உயிர்த்த ஞாயிற்றுக்கிழமை இடம்பெற்ற தாக்குதல்கள் தொடர்பாக விசாரிக்கும் தெரிவுக்குழுவாக மாறியது. 

தெரிவுக்குழு, ஈஸ்டர் தினத் தாக்குதல் தொடர்பாக விசாரிக்கும் குழுவாக மாற்றப்பட்டபோதே, அது, ஜனாதிபதிக்கு எதிரான தெரிவுக்குழுவாக மாறும் என்ற  கருத்துப் பரவியது. ஏனெனில், ஜனாதிபதி, தாக்குதலை முன்னரே அறிந்திருந்தும், அவர், கவனயீனமாக இருந்தமையாலேயே தாக்குதல் இடம்பெற்றது என்றதொரு கருத்து, அப்போது நிலவியது. எனவே, ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும் இடையே நிலவிவரும் பனிப்போர்  காரணமாக, அந்தக் குழு ஜனாதிபதியைக் குறிவைத்தே நியமிக்கப்பட்டது என்ற கருத்துப் பரவியது. 

அந்த நோக்கம், அப்போதைய அரசாங்கத்தின் தலைவர்களிடம் இருந்ததோ இல்லையோ, இப்போது அதுதான் நடைபெற்று வருகிறது. 

தாக்குதல் நடைபெற்றபோது, பாதுகாப்புச் செயலாளராகவிருந்த ஹேமசிறி பெர்ணான்டோவும் தாக்குதல் காரணமாகத் தற்போது ஜனாதிபதியால் கட்டாய விடுமுறையில் அனுப்பப்பட்டுள்ள பொலிஸ் மா அதிபர் பூஜித் ஜயசுந்தரவும் தெரிவுக்குழுவின் முன் அளித்த சாட்சியங்கள் மூலமாக, ஜனாதிபதியின் அசமந்தப் போக்கும் அவருக்கும் பிரதமருக்கும் இடையிலான பனிப்போரும், தாக்குதலுக்குச் சாதகமாக அமைந்தன என்றதொரு கருத்துப் பரவியிருக்கிறது.

தெரிவுக்குழுவை, மஹிந்த அணியினர் ஆரம்பத்திலிருந்தே விரும்பவில்லை. ஆனால், தெரிவுக்குழுவின் முதலாவது கூட்டம் நடைபெறும்வரை, அவர்கள், அக்குழுவால் அரச உளவுத்துறையினரின் விவரங்கள் அம்பலமாகுமெனக் கூறவில்லை. 

உண்மையிலேயே, உளவுத்துறையின் உயர் அதிகாரிகள், எவருக்கும் தெரியாதவர்கள் அல்ல. அவர்கள், எதை வெளியில் கூறலாம், எதை கூறக்கூடாது என்பதை நன்கறிந்தவர்கள். அமெரிக்காவிலும் எப்.பி.ஐ, சி.ஐ.ஏ அதிகாரிகள், அமெரிக்க கொங்கிரஸ் குழுக்கள் முன் சாட்சியளிப்பது சர்வ சாதாரணமான விடயம் ஆகும். 

ஆனால், முன்னாள் பாதுகாப்புச் செயலாளரினதும் பொலிஸ் மா அதிபரினதும் சாட்சியங்களை அடுத்து, ஜனாதிபதி இவ்வளவு கடுமையாக, தெரிவுக்குழுவை எதிர்ப்பதை விளங்கிக்கொள்ளலாம். 

தெரிவுக்குழு, உண்மையிலேயே என்ன நோக்கத்துடன் இயங்குகிறது என்ற கேள்வி, சிலவேளைகளில் எழுகிறதுதான். ஆனால், அதன் மூலம், அரச உயர் மட்டத்தில், பாதுகாப்பு விடயத்தில் நிலவிய குழப்பமான நிலைமையும் அதன் மூலம் உயிர்த்த ஞாயிறு தினத் தாக்குதல்கள் இடம்பெற எவ்வாறு வாய்ப்புகள் ஏற்பட்டன என்பதையும் மக்கள் அறிய முடிந்தது என்பதையும் புறக்கணிக்க முடியாது. 

தெரிவுக்குழுவை இரத்துச் செய்யுமாறு, ஜனாதிபதி கூறி வருவது சட்டபூர்வமானது அல்ல. ஏனெனில், மக்களின் இறைமையைப் பிரதிபலிக்கும் நாடாளுமன்றத்துக்குக் கட்டளைப் பிறப்பிக்கும் அதிகாரம், ஜனாதிபதிக்கு இல்லை. ஆனால்,  மற்றொரு காரணத்தால், தெரிவுக்குழு தொடர்ந்து இயங்க முடியுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. 

அதாவது, உயிர்த்த ஞாயிறு தினத் தாக்குதல்கள் தொடர்பாக, நாட்டுத் தலைவர்களுக்கு எதிராக, தற்போது வழக்கொன்று தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. எனவே, நீதிமன்றத்தில் விசாரிக்கப்பட்டுவரும் ஒரு விடயத்தை, நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழு ஒன்றால், விசாரிக்க முடியுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. விசாரிக்க முடியுமாக இருந்தாலும், அக்குழு, பெரிதாக எதையும் சாதித்துவிடும் என்று, நாட்டில் எவரும் நம்புவதாகவும் தெரியவில்லை. 

ஏப்ரல் 21ஆம் திகதி இடம்பெற்ற பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களைப் பற்றி, விசாரணை செய்வதற்காகத் தாக்குதல் இடம்பெற்ற அன்றே, ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, உயர் நீதிமன்ற நீதியரசர் விஜித் மலல்கொட தலைமையில் மூவர் கொண்ட ஒரு குழுவை நியமித்தார். அக்குழு, அதன் இறுதி அறிக்கையை கடந்த 10ஆம் திகதியன்று, ஜனாதிபதியிடம் கையளித்தது. ஆனால், நாட்டில் எவரும் அதைப்பற்றி அலட்டிக் கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. 

அந்தக் குழுவின் அறிக்கையை, நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பதாக ஜனாதிபதி தெரிவித்ததாகச் சில செய்திகள் கூறின. ஆனால், திட்டவட்டமாகத் தாக்குதலை நடத்துவோர், அவர்களது இலக்குகள், எவ்வாறான தாக்குதலை நடத்த இருக்கிறார்கள் என்ற விவரங்களையெல்லாம், உளவுத்துறையினர் வழங்கியிருந்தும் தாக்குதலைத் தடுக்க நடவடிக்கை எடுக்காதவர்கள் தொடர்பில், நடவடிக்கை எடுப்பதற்கும், அந்த அறிக்கையை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பதற்கும் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை. 

அதாவது, அந்த அறிக்கையை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்துவிட்டால், ஜனாதிபதி குற்றமிழைத்தவர்களுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றோ, அல்லது நாடாளுமன்றம்தான் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றோ, எவரும் வாதிட முடியாது. ஆனால், ஜனாதிபதிக்கு அவ்வாறு நடவடிக்கை எடுக்கும் தேவையோ, அவசரமோ இருப்பதாகவும் தெரியவில்லை. 

சிலவேளை, அந்த அறிக்கையை ஜனாதிபதித் தேர்தல் வரை கிடப்பில் போட்டுவிட்டு, தேர்தலின் போது, அறிக்கையின் சில பகுதிகளை, ஐக்கிய தேசிய கட்சித் தலைவர்களுக்கு எதிராகப் பாவிக்க, அவர் காத்திருக்கிறாரோ தெரியாது. ஆனால், அது அவ்வளவு பயன் தராது. ஏனெனில், பாதுகாப்புத் துறைக்கு மட்டுமல்லாது சட்டம் ஒழுங்குத் துறைக்கும் ஜனாதிபதியே பொறுப்பாக இருக்கிறார். எனவே, அவர்தான் தாக்குதலுக்குப் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும். எல்லாவற்றையும் விட, இவ்வளவு பாரதூரமான தாக்குதல் ஒன்றைப் பற்றிய துல்லியமான தகவல்கள் கிடைத்தும், அதை ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும், பொலிஸார் அறிவிக்கவில்லை என்றால், சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் நிச்சயமாகத் தண்டிக்கப்பட வேண்டும். 

“ஜனாதிபதியைச் சந்திக்க முடியாது” எனத் தாக்குதல் நடந்தபோது, பாதுகாப்புச் செயலாளராகவிருந்த ஹேமசிறி பெர்னாண்டோ தெரிவுக்குழு முன் சாட்சியமளிக்கும் போது கூறியிருந்தார். ஆனால், இது போன்றதொரு தகவலை, தொழில் பறிபோனாலும் பரவாயில்லை என்று, மரபுகளை மீறிக்கூட அவர், ஜனாதிபதியைச் சந்தித்து, அவரிடம் கூறியிருக்க வேண்டும்.

மறுபுறத்தில், தெரிவுக்குழு மூலம், பாதுகாப்பு, சட்டம் ஒழுங்கு அமைச்சராக இருக்கும் ஜனாதிபதியின் அசமந்தப் போக்கையும் திறமை இன்மையையும் தான் தாக்குதலுக்குக் காரணம் என்றதொரு கருத்தை உருவாக்கி, அதன் மூலம், எதிர்வரும் தேர்தலின் போது, ஐ.தே.க அரசியல் இலாபம் அடையப் போகிறதோ தெரியாது. ஆனால், இந்த அரசியல் பந்து விளையாட்டுகளால், நாட்டு மக்களோ அல்லது தாக்குதலால் உறவுகளை இழந்த மற்றும் அங்கங்களை இழந்த மக்களோ, எவ்விதப் பயனும் அடையப் போவதில்லை.

ஈஸ்டர் தாக்குதல்களுக்கும் ஈச்சமரத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

  உயிர்த்த ஞாயிற்றுக்கிழமை இடம்பெற்ற பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களைப் பற்றி, விசாரித்து வரும் நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவை, முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவின் அணியினர், கடுமையாக விமர்சித்து வருகின்றனர். 

அக்குழுவின் மூலம், உளவுத்துறையின் இரகசியங்கள் வெளியாகின்றன என்பதே அவர்களின் வாதமாக இருக்கிறது.   

ஆனால், இதுவரை தெரிவுக்குழுவின் முன் தெரிவிக்கப்பட்ட பாரதூரமான கருத்துகளை, அவர்கள் கருத்திற்கொள்ளவே இல்லைப் போல் தான் தெரிகிறது. 

முன்னாள் பாதுகாப்புச் செயலாளர் ஹேமசிறி பெர்னாண்டோவும் கட்டாய லீவில் அனுப்பப்பப்பட்டுள்ள பொலிஸ் மா அதிபர் பூஜித் ஜயசுந்தரவும் பாதுகாப்புத்துறையில் நிலவும், மிக மோசமான நிலைமையை அம்பலப்படுத்தினர். 

அது, எவ்வளவு பாரதூரமான நிலைமையாக இருந்த போதும், மஹிந்த அணியினர் அதைப் பெரிதாகக் கருத்தில் கொள்ளவில்லை.

அதேவேளை, தெரிவுக்குழு உறுப்பினர்கள் சாட்சியாளர்களிடம் கேட்கும் கேள்விகளின் நோக்கத்தைச் சாதாரண மக்களால், விளங்கிக் கொள்ளவும் முடியாமல் இருக்கிறது. 

உதாரணமாக, முன்னாள் கிழக்கு மாகாண ஆளுநர் எம்.எல்.ஏ.எம்.ஹிஸ்புல்லாவிடம் அவர்கள், “காத்தான்குடியில் உள்ள பெயர்ப் பலகைகளில், அரபு எழுத்துகள் எதற்காக” என்றும் “அங்கு வீதிகளில் ஈச்ச மரங்கள் நடப்பட்டு இருப்பது எதற்காக” என்றும் கேட்டனர். 

தெரிவுக்குழு, ஈஸ்டர் தினத் தாக்குதல்கள் தொடர்பாகவே விசாரித்து வருகிறது. ஈஸ்டர் தினத் தாக்குதலுக்கும் ஈச்ச மரத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்கிறது என்பது விளங்கவில்லை. 

அதேபோல், ஈஸ்டர் தாக்குதல்களுக்கும் பெயர்ப் பலகைகளில் உள்ள அரபு எழுத்துகளுக்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்கிறது என்பதும் விளங்கிக் கொள்ள முடியாத விடயமாக இருக்கிறது. 

நாட்டில், சிறுபான்மை இனமான முஸ்லிம்கள், செறிவாக வாழும் ஒரு பிரதேசத்தில், அரேபிய கலாசாரத்தோடு மிக நெருங்கிய தொடர்புள்ள ஈச்ச மரங்கள் மட்டும் காணப்படுமானால், அது ஏனைய சமூக மக்களை அச்சப்படுத்தாது. அரபு மொழியிலான பெயர்ப் பலகைகள் மட்டும் இருந்தால், அதுவும் பிரச்சினையாகாது. 

ஆனால், ஏனைய பகுதிகளிலும் பிரச்சினையாகியுள்ள அபாயா, புர்க்கா, நிக்காப், ஜூப்பா போன்ற உடைகளோடு, இந்த ஈச்ச மரங்களும் அரபுப் பெயர்ப் பலகைகளும் சேர்ந்த போது, அது மற்றொரு நாட்டின் பிரதேசம் போல், முஸ்லிம் அல்லாதோரின் கண்களில் தோற்றமளிப்பதைத் தவிர்க்க முடியாது. 
இது, இன நல்லிணக்கத்தைப் பாதிக்கக்கூடியது என்பது உண்மை தான். அதேவேளை, அவற்றைப் பற்றி, ஹிஸ்புல்லாஹ் தெரிவுக்குழுவிடம் தெரிவித்த விளக்கமும் அக்குழுவின் உறுப்பினர்களால் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியதாக இருக்கவில்லை. 

ஆனால், அவற்றுக்கும் ஈஸ்டர் தினத் தாக்குதல்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்கிறது? அவற்றைப் பற்றி ஏன், தெரிவுக்குழுவின் அமர்வின் போது கேள்வி எழுப்ப வேண்டும் என்பது தான், விளங்காத விடயமாக இருக்கிறது.

பொது நிர்வாக மற்றும் அனர்த்த முகாமைத்துவ அமைச்சின் செயலாளர் ஜே.ஜே. ரத்னசிறியிடம், தெரிவுக்குழு அமர்வின் போது, அரச அலுவலகங்களில் கடமையாற்றும் பெண்களின் உடைகளைப் பற்றியே விசாரிக்கப்பட்டது. இது, உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதலை அடுத்து, சில பாடசாலைகளிலும் சில அரச நிறுவனங்களிலும் முஸ்லிம் பெண்கள் அணியும் அபாயாவுக்கு எதிராகக் கிளம்பிய எதிர்ப்பின் விளைவு என்றே தெரிகிறது. 

இந்த எதிர்ப்பு, இனவாத எதிர்ப்பு என்பது தெளிவானதாகும். ஆனால், அந்த விடயத்துக்கும் ஈஸ்டர் தாக்குதல்களுக்கும் சம்பந்தம் இருக்கிறதா என்பதே, இங்கு எழும் கேள்வியாகும்.

தெரிவுக்குழு உறுப்பினர்கள் இவற்றுக்கும் பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்கும் இடையே, ஏதாவது தொடர்பைக் கண்டார்களோ தெரியாது. எனவே, அவர்களது விசாரணை முடியும் வரை, அதைப் பற்றித் திட்டவட்டமாக எதையும் கூற முடியாது.

ஆனால், அக்குழுவுக்கு வெளியே பலர், இனவாதக் கண்ணோட்டத்திலேயே இவற்றைப் பயங்கரவாதத் தாக்குதலோடு தொடர்புபடுத்துகிறார்கள். அரபு மொழி, புர்க்கா, நிக்காப், அபாயா, ஜூப்பா, மத்தரஸா பள்ளிக்கூடங்கள் போன்றவை, சாதாரண முஸ்லிம்கள் மத்தியில் உள்ளவையாகும். அவை, தேவையா, இல்லையா என்பது வேறு விடயம். ஆனால், உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதலை அடுத்து, பொதுவாக முஸ்லிம்கள் அனைவரையும் பயங்கரவாதிகளாகச் சித்திரிப்பதற்காகவே, பலர் இவற்றைப் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். 

அதன் மூலம், இப்போது நாட்டில் பொது மக்களின் கவனம், உண்மையான குற்றவாளிகளைக் கண்டறிவதிலிருந்து வேறு திசையில் மாறியிருக்கிறது. 

தகவல் கிடைத்தும், பயங்கரவாதத் தாக்குதலைத் தடுக்க நடவடிக்கை எடுக்காததைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்புவதை விடுத்து, இப்போது பலர் அபாயாவையும் மத்ரஸாவையும் தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/பயங்கரவாதத்-தாக்குதல்-பற்றிய-விசாரணைகள்-தேர்தலுக்காகவா/91-234359

 

‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைவோம்’; நல்ல நாடகம்

2 days 6 hours ago
‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைவோம்’; நல்ல நாடகம்
காரை துர்க்கா / 2019 ஜூன் 18 செவ்வாய்க்கிழமை, மு.ப. 03:05 Comments - 0

ஒவ்வொரு தேசங்களும் தங்களது மக்கள் நலன் கருதி, பல்வேறு அபிவிருத்தித் திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவது உலக வழமை. நம் நாட்டிலும்  காலத்துக்குக் காலம், அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. மக்களைக் கவரக் கூடிய வகையில் வண்ணமயமான வார்த்தை ஜாலங்களுடன் அவை நடைமுறைக்கு வருகின்றன.   

அவற்றுக்கெனப் பொதுவான நோக்கங்கள் பல இருந்தாலும், தமிழர் பிரதேசங்களில் நடைமுறைக்கு வரும்போது, சில மறைமுக நோக்கங்களையும் தன்னகத்தே கொண்டிருந்தன; கொண்டிருக்கின்றன; கொண்டிருப்பன என்பதே உண்மை.   

அந்த வகையில், மக்களின் பிரச்சினைகளை வினைதிறனான முறையில் இனங்கண்டு, குறுகிய காலம், நீண்ட காலம் ஆகிய அடிப்படைகளில் அவற்றுக்கான தீர்வுகளைப் பெற்றுக் கொடுக்கும் நோக்கில், நடைமுறைப்படுத்தப்படும் திட்டமே, ‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைவோம்’ என்ற திட்டம் ஆகும்.  ‘இலங்கையின் சமூக, பொருளாதார, கலாசார மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் பொருட்டு, பொதுமக்களுக்கான செயற் பணிகளுடன் ஒன்றினைவோம்’ என்பதே, இதன் கருப்பொருள் ஆகும். இத்திட்டம், ஜனாதிபதி செயலகத்தால், மாவட்ட ரீதியில் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றது.  

அந்த வகையில்,  ‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைவோம்’ என, முல்லைத்தீவில் கடந்த மூன்றாம் திகதி தொடக்கம், எட்டாம் திகதி வரை, ஜனாதிபதி மைத்திரி பால சிறிசேன தலைமையில், வெகு விமரிசையாக நடைபெற்றது. “நாட்டில் இன்னொரு பிரபாகரன் உருவாக இடமளிக்க முடியாது. வடக்கில் தோன்றிய பிரபாகரனாலேயே நாம், பெரும் பிரச்சினைகளைச் சந்தித்தோம்” என, ஜனாதிபதி அங்கு கருத்துத் தெரிவித்து உள்ளார். வார்த்தை ஜாலங்களுடன் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட திட்டத்தில், ஜனாதிபதி, வார்த்தை ஜாலங்களுடன் உரையாற்றினார். 

“விடுதலைப் புலிகள், தனது இனத்துக்காக இறுதி வரை போராடினார்கள். கொள்கையுடன் அவர்கள் போராடியதாலேயே, தமிழ் மக்கள் அவர்களை ஆதரித்தார்கள்; இதுவே உண்மை. ஆனால், விடுதலைப் புலிகள் பயங்கரவாதிகள். அதில், மாற்றுக் கருத்துக்கு இடமில்லை” இவ்வாறு, சில வாரங்களுக்கு முன்னர் தெரிவித்ததும் ஜனாதிபதியே. 

தத்துவஞானி கார்ல் மாக்ஸ்ஸின் எண்ணக் கருத்துப்படி, “எதிரி ஆயுதம் ஏந்தாத வரை, விமர்சனம் என்பதே ஆயுதம்; ஆனால், எதிரி ஆயுதம் ஏந்தி விட்டால், ஆயுதம் என்பதே விமர்சனம்” என்கின்றார்.  

சுதந்திரத்துக்குப் பின்னர், இலங்கைத் தீவின் ஒட்டுமொத்த ஆட்சியைத் தம்வசம் வைத்திருந்த பேரினவாதிகளிடம், தமிழ் மக்கள், தாங்கள் சுதந்திரமாக வாழ்வதற்கான  நியாயமான கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றுமாறு, அஹிம்சை ரீதியில்,  விமர்சன ரீதியில் பல முறை கேட்டு வந்துள்ளனர். 

அவை அனைத்தும், வன்முறை, ஆயுத முனையில் தொடர்ந்தும் அடக்கப்பட்டு வந்தமையாலேயே, தமிழ் மக்கள் ஆயுதம் தூக்க வேண்டிய துர்ப்பாக்கிய நிலை ஏற்பட்டது. ஆகவே, இலங்கையில் நடைபெற்ற 30 ஆண்டு கால ஆயுதப் போராட்டம், தமிழ் மக்களின் பார்வையில், ‘விடுதலைக்கான புனிதப் போர்’ எனவும் பேரினவாதிகளின் பார்வையில் பயங்கரவாதப் போராகவும் தெரிகின்றது. 

இது இவ்வாறிருக்க, நம்நாட்டில் ‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைதல்’ என்பது, எவ்வாறு புரிந்து கொள்ளப்பட்டுள்ளது? இது தொடர்பிலான, தெளிவான புரிதல் இல்லாத நிலைமையே இன்னமும் காணப்படுகின்றது. ‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைதல்’ என்ற வீ(வி)தி இன்னமும் செப்பனிடப்படாமலேயே உள்ளது. 

இது, படம் வரைந்து, பாகம் குறித்து, வகுப்பு நடத்திப் புரியச் செய்கின்ற விடயம் அல்ல. மாறாக, எங்களுக்குள் இயல்பாக வர வேண்டும். இயல்பாக வளர வேண்டும் என்பதுடன் தொடர்ச்சியாக, நிலைத்தும் நிற்க வேண்டும். ஆனால், தமிழ் மக்களுக்கே, பெரும்பான்மையின அரசியல்வாதிகள், ‘தேசிய நல்லிணக்கம், நாட்டுக்காக ஒன்றிணைதல்’ எனக் காலங்காலமாக வகுப்புகள் எடுத்து வருகின்றனர். ‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைதல்’ என்ற திட்டத்தின் ஓர் அங்கமாக, ‘ஜனாதிபதியிடம் தெரிவிக்க’ என்ற செயற்திட்டமும் உள்ளது. 

தமிழ் மக்கள், தங்களது அன்றாடம் எதிர்கொள்ளும் அல்லது அடிப்படைப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வுகளைப் பெற்றுத் தருமாறு, பல தடவைகள், தங்களது பிரதிநிதிகள் மூலம், ஜனாதிபதியிடம் தெரிவித்தும், தாங்கள் நேரடியாக ஜனாதிபதியிடம் தெரிவித்தும், அவை எவையுமே சற்றேனும் கவனத்தில் கொள்ளப்பட இல்லை. 

“நான் இன்று, (08.06.2019) மகிழ்ச்சியாகவே முல்லைத்தீவுக்கு வந்தேன். எனக்கு முன்னதாக ஐந்து நிறைவேற்று ஜனாதிபதிகள் இருந்தனர். நான் ஆறாவது ஜனாதிபதி. கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில், முல்லைத்தீவு மக்கள் 80 சதவீதமான வாக்குகளை எனக்கு அளித்தனர். நான் அதை மறக்க மாட்டேன்” எனவும் ஜனாதிபதி அங்கு தெரிவித்து உள்ளார். “இந்நாட்டில், ஜனாதிபதியாகப் பதவி வகித்தவர்களில், அதிக தடவைகள் முல்லைத்தீவுக்கு வருகை தந்தது நானே” எனவும், ஜனாதிபதி  பெருமையுடன் கருத்துத் வெளியிட்டு உள்ளார். 

போர் அரக்கன் ஏற்படுத்திய கொடிய துன்பத்தால் துவண்டு, துக்கத்தில் வாடி வதங்கி இருக்கும் முல்லைத்தீவு மக்களுக்கு, மகிழ்ச்சியாகச் சென்ற ஜனாதிபதி, வழங்கிய மகிழ்ச்சியான செய்தி என்ன என்பதே, இன்றுள்ள கேள்வி ஆகும். நம் நாட்டில் நடக்கின்ற தேர்தல்களில், தமிழ் மக்களது வாக்களிப்பு வீதம், ஏனைய இனங்களோடு ஒப்பிடுகையில் குறைவானதே.  

இவ்வாறான நிலையில், தமிழ் மக்கள் 80 சதவீத வாக்குகளைப் பாரிய எதிர்பார்ப்புகளோடு, ஜனாதிபதிக்கு அள்ளி வழங்கினார்கள்; தங்களது துன்பங்களுக்கு விடிவு கிடைக்கும் எனப் பலமாக நம்பினார்கள்; நல்லவை நடக்கும் என, நம்பிக்கையுடன் காத்திருந்தார்கள். 

ஜனாதிபதி, முல்லைத்தீவுக்கு அதிகப்படியாக வந்திருக்கலாம். ஆனால், அங்குள்ள தமிழ் மக்களுக்கு, அதிகப்படியாக எதனையும் செய்யவில்லையே. ஏன், ஆற்ற வேண்டிய வேலைகளைக் கூடச் செய்யவில்லை. 

வன்னிப் போர், இறுதியில் அகோரத் தாண்டவம் ஆடிய மண், முல்லைத்தீவு. போரின் கொடிய பக்கங்கள் விதைக்கப்பட்ட மண், முல்லைத்தீவு. 

இன்று வடக்கு, கிழக்கில் மாற்றுத் திறனாளிகள், பெண் தலைமைத்துவக் குடும்பங்கள், காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள், நுண்நிதிக் கடனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எனப் பாதிப்புக்கு உள்ளானவர்கள், ஒப்பீட்டு அளவில் அதிகப்படியாக வாழும் மாவட்டமாகவும் முல்லைத்தீவு மாவட்டம் உள்ளது.  வெளிமாவட்ட மீனவர்களது அதிகரித்த வருகை, சட்ட விரோத மீன்பிடி ஆகியவற்றால் வளச்சுரண்டல்களுக்கு உள்ளான மாவட்டமாகவும் முல்லைத்தீவு உள்ளது. 

அத்துமீறிய காணி அபகரிப்புகள், திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்கள் தொடருகின்ற மாவட்டமாகவும் முல்லைத்தீவு உள்ளது. வடக்கு, கிழக்கில் தமிழ் மக்கள் சுமக்கும் பிரச்சினைகளில், காணி அபகரிப்பு என்பது மிகப் பெரிய சிக்கலுக்கு உரியதாகும். 

கடந்த ஆண்டு (2018) டிசெம்பர் 31ஆம் திகதிக்கு முன்னர், தமிழ் மக்களது காணிகள் விடுவிக்கப்படும் என, ஜனாதிபதி முன்னர் உறுதிமொழியும் வழங்கி இருந்தார். அதுவும் வழமை போலவே, காற்றில் பறந்து விட்டது.

இவை, வடக்கு, கிழக்கில் உள்ள மாவட்டங்களுக்கான பொதுவான பிரச்சினையாகக் காணப்பட்டாலும், முல்லைத்தீவு முன்னிலையில் உள்ளது. அடுத்த படியாக, இவை யாவற்றுக்கும் சிகரம் வைத்தது போல், இலங்கையில் வறுமையில் வாடும் மக்களை, அதிகப்படியாகக் கொண்ட மாவட்டமாகவும் முல்லைத்தீவே உள்ளது. 

இவ்வாறான கொடுந் துயரங்களுக்கு நடுவே, மக்களின் பிரச்சினைகளை, வினைதிறனான முறையில் இனங்கண்டு, அவற்றுக்கான குறுகிய காலம், நீண்ட காலம் ஆகிய அடிப்படைகளில் உடனடித் தீர்வுகளைப் பெற்றுக் கொடுத்து, சமூக, பொருளாதார, கலாசார மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் பொருட்டு, பொது மக்களுக்கான செயற் பணிகளுடன், ‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைவோம்’ என்ற செயற்றிட்டத்தின் இலக்கு, முல்லைத்தீவு மக்களுக்குப் பெற்றுக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதா? 

‘மைத்திரி ஆட்சி, பேண் தகு யுகம்’ - இது கூட, ‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைவோம்’ திட்டத்தின் வாசகமே. இவ்வாறாகக் கருதியே, தமிழ் மக்கள் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஜனாதிபதியை அரசாட்சியில் அமர்த்தி அழகு பார்த்தனர். ஆனால், இதுவரை எதுவுமே செய்யாத ஜனாதிபதி, மீதியாகவுள்ள ஐந்து மாதங்களில் என்னத்தைச் செய்யப் போகின்றார்? 

நம் நாட்டில், ‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைதல்’ என்பது, எப்போதோ பொய்த்து விட்டது. ஆனால், அது இன்னமும் மெய்யான நிலைக்கு, மெய்யாக வரவில்லை. ‘இனத்துக்காக ஒன்றிணைதல்’, ‘மதத்துக்காக ஒன்றிணைதல்’ ஆகியவையே முன்னிலையில் உள்ளன. பேரினவாதிகளிடம் அதிகாரமும் அகங்காரமும் ஒருமித்துச் சங்கமித்து விட்டன. இதன் சிந்தனைகள், சிதறல்களை இந்நாட்டிலிருந்து விடுவிக்கக் கூடிய வேலைத் திட்டங்கள் ஆரம்பிக்கப்படவில்லை. மறுவளமாக, மேலும் முடுக்கியே விடப்பட்டுள்ளது. இனத்தால், மதத்தால் நாடு சிதறுண்டு கிடக்கின்றது. 

‘நாட்டுக்காக ஒன்றிணைதல்’ என்ற திட்டத்தில், முல்லைத்தீவில் தமிழர்களின் பூர்வீகக் குளங்களில் ஒன்றான, ‘ஆமையன் குளம்’ நன்கு புனரமைக்கப்பட்டு, ஜனாதிபதியால் ‘கிரிஇப்வன் வௌ’ எனப் பெயர் சூட்ட(மாற்ற)ப்பட்டு, சிங்கள மக்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு உள்ளது. இது, பெரும்பான்மையின மக்களினது பொருளாதார விருத்திக்கு பயன்படப் போகின்றது. 

நாட்டை ஒன்றிணைக்காமல், மேலும் பிரித்து வைக்க இது ஒன்றே போதும். போரால் பல தடவைகள் நோகடிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கு, வெறும் மாங்கன்றுகளும் தென்னங்கன்றுகளும் சமூர்த்தி அட்டைகளும் வழங்கி விட்டு, தமிழ் மக்களின் பூர்வீகக் குளத்துக்குச் சிங்களப் பெயர் திணித்து, போரின் நிறம் தெரியாத சிங்கள மக்களிடம் வழங்கி உள்ளார்கள். இதுவே, ‘நாட்டை ஒன்றிணைத்தல்’ என்ற சிறப்பு நாடகம்.   

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/நாட்டுக்காக-ஒன்றிணைவோம்-நல்ல-நாடகம்/91-234308

தீர்­வுக்­கான அழுத்­தங்­களை கொடுப்­ப­தற்கு முய­ல­வேண்டும்

2 days 7 hours ago
தீர்­வுக்­கான அழுத்­தங்­களை  கொடுப்­ப­தற்கு முய­ல­வேண்டும்  

ஜனா­தி­பதி  மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வுக்கும்  பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­விற்­கு­மி­டை­யி­லான  முரண்­பா­டுகள் கார­ண­மாக   தமிழ் மக்­களே  அதி­க­மாக   பாதிக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றனர்.  தமிழ் மக்­களின்  அர­சியல் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு  தீர்­வு­காணும் வாய்ப்­புக்கள்  அனைத்­துமே  தட்­டிப்­ப­றிக்­கப்­ப­டு­கின்­றன.  எனவே  ஜனா­தி­ப­தியும் பிர­த­மரும்  ஓர­ணி­யாக இணைந்து   தமிழர் பிரச்­சி­னைக்கு  முதலில்  தீர்வை  பெற்­றுக்­கொ­டுக்­க­வேண்டும் என்று தமி­ழ­ர­சுக்­கட்சித்  தலை­வரும்  தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பின்  பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­ன­ரு­மான மாவை சேனா­தி­ராஜா   தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்றார். 

அர­சாங்­கத்தின் மீது   நம்­பிக்­கை­யில்­லாத கார­ணத்­தி­னா­லேயே   தொடர்ந்தும்   நாம் சர்­வ­தேச தரப்பை நம்­பி­யி­ருக்­க­வேண்­டி­யுள்­ளது என்றும்   தனது ஆதங்­கத்தை   அவர்  வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்றார். 

இதே­போன்றே தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா. சம்­பந்­தனும்  நல்­லாட்சி அர­சாங்க காலத்தில்   இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு  அர­சியல் தீர்வைக் காண முடியும் என்று  பெரும் நம்­பிக்கை கொண்டு   செயற்­பட்டு வந்தார். 2016ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்­திற்குள்  அர­சியல் தீர்வை  காண முடியும் என்று  அவர் பகி­ரங்­க­மாக    நம்­பிக்கை தெரி­வித்­தி­ருந்தார். ஆனால்  தற்­போது 2019ஆம் ஆண்டு  ஆகி­விட்­ட­போ­திலும்   இன்­னமும் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு அர­சியல் தீர்­வென்­பது  காணப்­ப­ட­வில்லை. 

 இன்­னமும் சில மாதங்­களில் மீண்டும்   ஜனா­தி­பதி தேர்தல்  இடம்­பெ­ற­வுள்­ளது.  அதனைத் தொடர்ந்து பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­தலும்    இடம்­பெ­ற­வி­ருக்­கின்­றது.  இவ்­வாறு தேர்தல் நெருங்­கி­யுள்ள தற்­போ­தைய நிலையில்  அர­சியல் தீர்­வென்­பது   சாத்­தி­ய­மற்­ற­தொன்­றா­கவே மாறி­யி­ருக்­கி­றது. 

ranil_mythri.jpg

இவ்­வா­றான  நிலையில்   நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தில் அர­சியல் தீர்வைக் காண முடியும் என்று நம்­பி­யி­ருந்த சம்­பந்­தனும் ஏமாற்­ற­ம­டைந்த நிலையில் தற்­போது கருத்­துக்­களை  தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்றார்.   எமது நாட்டின் வர­லாற்றை எடுத்து நோக்­கினால்   தமிழ் மித­வாதத் தலை­வர்கள் நான்கு தசாப்­த­கா­லங்­க­ளாக  தமிழ் மக்­களின் உரி­மை­களை  நிலை­நாட்­டு­வ­தற்­காக தொடர்ச்­சி­யாக அஹிம்­சா­ வ­ழிப் போராட்­டங்­களில்  ஈடு­பட்டு வந்­தனர். அதன் பின்னர்   தமிழ்  இளை­ஞர்கள்  ஆயு­தப்­போ­ராட்­டத்­தினை ஆரம்­பித்து மூன்று தசாப்­த கா­லத்­திற்கும் மேலாக ஆயு­தப்­போ­ராட்­டத்தின் மூலம்  தமிழ் மக்­களின்  உரி­மை­களை நிலை­நாட்ட  முயற்சி எடுக்­கப்­பட்­டது. ஆனால்  அந்த  நட­வ­டிக்­கையும்  2009ஆம் ஆண்டு மே மாதத்­துடன்  நிறை­வுக்கு வந்­தது. 

இதன் பின்னர் மீண்டும் தமிழ் மக்­களின் உரி­மை­களை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்­கான   அஹிம்­சா­வ­ழிப் போ­ராட்­டங்­களை  நடத்தும்  பொறுப்பு  தமிழ்  தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பு தலை­மை­யிடம்   வந்­தது.   இந்த நிலையில்   தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மை­யா­னது  யுத்தம் முடி­வ­டைந்­ததன் பின்னர் அன்­றைய  ஐக்­கிய மக்கள் சுதந்­திர முன்­னணி  அர­சாங்­கத்­துடன்    இணக்­கப்­பாடொன்றை ஏற்­ப­டுத்தி பிரச்­சி­னைக்கு தீர்­வு­காண  முயற்­சித்­தது. 

2011 ஆம் ஆண்டு முதல் 2012 ஆம் ஆண்­டு­வ­ரையில்    அன்­றைய அர­சாங்கப் பிர­தி­நி­தி­க­ளுக்கும்  தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பின் பிர­தி­நி­தி­க­ளுக்­கு­மி­டையில் 16 சுற்றுப் பேச்­சுக்கள் வரையில் இடம்­பெற்­றன. ஆனாலும் அர­சியல் தீர்வு என்ற விட­யத்தை    தட்­டிக் க­ழிக்­க­வேண்டும் என்று எண்­ணிய  அன்­றைய அர­சாங்­க­மா­னது   பேச்­சு­வார்த்தை மேசை­யி­லி­ருந்து வில­கி­யி­ருந்­தது. இதன்­பின்னர்   இரு­த­ரப்­பிற்­கு­மி­டையில்   பேச்­சுக்­களை ஆரம்­பிக்க முடி­யாத சூழ்­நிலை உரு­வா­னது. 

அதனைத் தொடர்ந்தே 2015ஆம் ஆண்டு நல்­லாட்சி  அர­சாங்கம் பத­வி­யேற்­ற­பின்னர்  அர­சியல் தீர்­வுக்­கான நம்­பிக்கை உரு­வா­கி­யி­ருந்­தது.  ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் பொது எதி­ர­ணியின் வேட்­பா­ள­ராக போட்­டி­யிட்ட மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவின்   வெற்­றிக்கு  தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பு ஆத­ரவு வழங்­கி­யது.   இந்த  தேர்தல் காலத்தில்   இரு­த­ரப்­பி­ன­ருக்­கு­மி­டையில் இடம்­பெற்ற கலந்­து­ரை­யா­டல்­க­ளின்­போது  அர­சியல் தீர்­வுக்­கான உறுதி வழங்­கப்­பட்­டி­ருந்­தது.   

இதற்­கேற்­ற­வ­கையில்  நல்­லாட்சி  அர­சாங்க காலத்தில்  புதிய அர­சியல் யாப்பை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கான முயற்சி மேற்­கொள்­ளப்­பட்­ட­துடன் அதன்­மூலம் அர­சியல் தீர்வைக் காண்­ப­தற்கும் நட­வ­டிக்கை எடுக்­கப்­பட்­டது. பெரும் இழு­ப­றி­க­ளுக்கு மத்­தியில் அர­சியல் தீர்வு குறித்து ஆரா­யப்­பட்டு  இடைக்­கால அறிக்­கையும் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்­டது.  ஆனால்  அதன் பின்னர் நாட்டில் ஏற்­பட்ட அர­சியல்  சூழ்­நிலை கார­ண­மாக  அர­சியல் தீர்­வுக்­கான முயற்சி தற்­போது முழு­மை­யாக தடைப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. 

அடுத்த ஜனா­தி­பதி தேர்­த­லுக்­கான முஸ்­தீ­புகள் தற்­போது நடை­பெற்று வரு­கின்­றன. இந்த நிலையில்    அர­சியல் தீர்வு குறித்தோ, புதிய அர­சியல் யாப்­புக்­கான முயற்சி தொடர்­பிலோ எவரும் பேசு­வ­தாக  இல்லை. அந்த முயற்­சிகள் குறித்து  நட­வ­டிக்­கைகள் எடுக்­கப்­ப­டு­மானால் அது தெற்கில்  பெரும்­பான்மை சிங்­கள  மக்கள் மத்­தியில்  தவ­றான அபிப்­பி­ரா­யத்தை ஏற்­ப­டுத்தும் என்ற சூழ்­நிலை தற்­போது உரு­வா­கி­யி­ருக்­கின்­றது. . பெரும்­பான்­மை­யினக் கட்­சிகள் இந்த எண்­ணத்­தி­லேயே தற்­போது செயற்­பட்டு வரு­வ­தினை அவ­தா­னிக்க முடி­கின்­றது.  

இந்தப் பின்­ன­ணி­யில்தான் தற்­போது  தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வர்கள் அர­சியல் தீர்­வுக்­கான தமது முயற்­சிகள் தோல்­வி­ய­டைந்­துள்ள நிலையில்  பெருங் க­வ­லையைத் தெரி­வித்து வரு­கின்­றனர்.  சர்­வ­தே­சத்தின் உத­வி­யு­ட­னா­­வது  அர­சியல் தீர்வை  காண­வேண்டும் என்று   அவர்கள் சிந்­தித்து வரு­கின்­றனர்.  

அண்­மையில்   இலங்கை வந்­தி­ருந்த இந்­தியப் பிர­தமர் நரேந்­தி­ர­மோ­டியை சந்­தித்த   தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா. சம்­பந்தன் தலை­மை­யி­லான குழு­வினர்  அர­சியல் தீர்வு விடயம் தொடர்­பிலும் அவ­ரிடம்  கலந்­து­ரை­யா­டி­யி­ருந்­தனர். தமிழ் மக்­க­ளுக்கு   அர­சியல் தீர்வைக் காணும் விட­யத்தில் இந்­தியா   உறு­து­ணை­யாக   நிற்­க­வேண்டும் என்றும்   அதற்­கான அழுத்­தங்­களை   கொடுக்­க­வேண்டும் என்றும்   இந்­தியப் பிர­த­ம­ரிடம் கூட்­ட­மைப்­பினர் கோரி­யி­ருந்­தனர்.  

இந்த விடயம் தொடர்பில் மேலும் பேச்­சு­வார்த்தை நடத்­து­வ­தற்கு புது­டில்­லிக்கு வருகை தர­வேண்டும் என்று  கூட்­ட­மைப்­பினர் விடுத்த கோரிக்­கை­யினை ஏற்­றுக்­கொண்ட இந்­தியப் பிர­தமர் அதற்­கான நட­வ­டிக்­கை­யினை எடுக்­கு­மாறு  அதி­கா­ரி­க­ளுக்கு  உத்­த­ரவு பிறப்­பித்­தி­ருக்­கின்றார்.  விரைவில் தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பு புது­டில்­லிக்கு சென்று அர­சியல் தீர்வு தொடர்பில்  பேசக்­கூ­டிய நிலைமை தற்­போது உரு­வா­கி­யி­ருக்­கின்­றது.. 

நாட்டில்  பேரி­ழப்­புக்­களை சந்­தித்த தமிழ் மக்கள்  தமது அபி­லா­ஷை­களைப் பூர்த்தி செய்­யக்­கூ­டிய அர­சியல் தீர்­வினைப் பெற­ மு­டி­யாது காலத்­திற்கு காலம் ஏமாற்­றப்­பட்டே வரு­கின்­றனர். இந்த நிலைமை இனியும் தொட­ரக்­கூ­டாது.  ஏனெனில்  வடக்கு, கிழக்கைப் பொறுத்­த­வ­ரையில் சிங்­கள பௌத்த மய­மாக்கம் என்­பது திட்­ட­மிட்­ட­வ­கையில் அரங்­கேற்­றப்­பட்டு வரு­கின்­றது. இந்த நிலைமை தொட­ரு­மானால்  வடக்கு, கிழக்கு  தமிழர் தாயகம்  என்ற   நிலைப்­பாடே  மாற்­ற­ம­டைந்­து­விடும்.  எனவே அவ்­வா­றான  சிங்­கள பௌத்த மய­மாக்­கத்தை தற்­போது தடுத்து நிறுத்­து­வ­துடன்  அர­சியல் தீர்வைக் காண்­ப­தற்கு  தமிழ் மக்­களின் தலை­மைகள்  ஒன்­றி­ணைந்து  செயற்­ப­ட­வேண்­டிய சூழ்­நிலை தற்­போது ஏற்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. 

ஆனால்  தமிழ் மக்­களைப் பிர­தி­நி­தித்­து­வப்­ப­டுத்தும் தமிழ் தலை­மைகள்   இன்றும்  ஒன்­றுடன் ஒன்று முரண்­பட்­டுக்­கொண்டு  பிரி­வி­னை­களை  அதி­க­ரித்து வரு­வ­த­னையே காணக்­கூ­டி­ய­தாக உள்­ளது.  இந்த நிலை­மை­யா­னது  தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் பலத்­தினை   பல­வீ­னப்­ப­டுத்­தவே உத­வப்­போ­கின்­றது. எனவே  தமிழ்  கட்­சிகள்  அனைத்தும்  ஒன்­றி­ணைந்து ஓர­ணியில் செயற்­பட்டு  அர­சியல் தீர்­வுக்­கான  முயற்­சி­களை முன்­னெ­டுக்­க­வேண்டும்.. 

தற்­போ­தைய நிலையில் தென்­ப­குதி   அர­சி­யலை எடுத்­துக்­கொண்டால் இன­வாத சக்­தி­களின் செயற்­பா­டுகள்  அதி­க­ரித்து வரு­கின்­றன. சிங்­கள மக்கள் மத்­தியில் தவ­றான  எண்­ணக்­க­ருத்­துக்­களை பரப்பி  சிறுபான்மையின மக்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை உருவாக்கும் செயற்பாடுகள்  முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. இவ்வாறான நிலையில்  தமிழ்  அரசியல் கட்சிகளின் தலைமைகள் அனைத்தும்  இந்த விடயம் தொடர்பில் சிந்தித்து   அரசியல் தீர்வு விடயத்தில்  ஓர் இணக்கப்பாட்டிற்கு வரவேண்டும்.  தற்போது புதுடில்லியில்  இந்தியப் பிரதமரை சந்தித்து  தீர்வு தொடர்பில் கலந்துரையாடுவதற்கு சந்தர்ப்பம் கிடைத்திருக்கின்றது.  அதற்கு முன்னர் தமிழ்  தலைமைகள் தமக்குள் ஒன்றுபட்டு தீர்வு தொடர்பில்  ஒருமித்த கருத்துடன்  இந்தியப் பிரதமரை சந்திக்க முன்வரவேண்டும். 

அனைத்துத் தலைமைகளும் ஒன்றிணைந்து   ஒரே குரலில்  கோரிக்கையை முன்வைக்கும்போது அதற்கான அழுத்தங்களை கொடுத்து  செயற்படுத்த வேண்டிய தேவை இந்திய மத்திய அரசுக்கும் ஏற்படும். எனவே  தீர்வு கிடைக்கவில்லை  என்று கவலைப்படுவதை விடுத்து அதற்கான அழுத்தங்களை கொடுப்பதற்கு தமிழ் தலைமைகள் முன்வரவேண்டும் என்பதை வலியுறுத்த விரும்புகின்றோம்.

 

https://www.virakesari.lk/article/58451

நம்பிக் கெட்ட சூழல் - பி.மாணிக்­க­வா­சகம்

2 days 7 hours ago
நம்பிக் கெட்ட சூழல் நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ரவின் மூலம் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மை­யினால் பொத்திப் பொத்தி பாது­காக்­கப்­பட்ட நல்­லாட்சி அர­சாங்கம், அர­சியல் தீர்­வையும் காண­வில்லை. தமிழ் மக்­களின் ஏனைய பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்ப்­ப­தற்கும் முன்­வ­ர­வில்லை. 

ஏற்­க­னவே தமிழ் மக்­களை உள்­ளாக்­கி­யி­ருந்த இந்த நிலைமை, தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மையை மனக்­க­சப்­புக்கும் வெறுப்­புக்கும் ஆளாக்கி இருக்­கின்­றது. நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தை நம்பிக் கெட்ட சூழலில் இருந்து எவ்­வாறு வெளி­வ­ரு­வது என்று கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை தத்­த­ளித்துக் கொண்­டி­ருப்­ப­தையே காண முடி­கின்­றது.  

இந்த நிலையில் இந்­தியப் பிர­தமர் நரேந்­திர மோடியின் இலங்கை வருகை கூட்­ட­மைப்­புக்கு ஒரு நம்­பிக்கை ஒளியைத் தந்­துள்­ள­தையும் அவ­தா­னிக்க முடி­கின்­றது.

யுத்­தத்தை முடி­வுக்குக் கொண்டு வந்த பின்னர் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு கண்­டி­ருக்க வேண்­டிய மகிந்த ராஜ­பக்ச அரசு யுத்த வெற்றி மோகத்தில் திளைத்து, இரா­ணு­வத்தை முதன்­மைப்­ப­டுத்தி, எதேச்­ச­தி­காரப் போக்கில் பய­ணித்­தி­ருந்­தது. இரா­ணுவ மயப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட அந்த ஆட்­சிக்கு முடி­வு­கட்டி, ஜன­நா­ய­கத்தைப் பாது­காத்து, புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்­கத்தின் மூலம் அர­சியல் தீர்வு காண்­ப­தற்­காகக் கொண்டு வரப்­பட்ட நல்­லாட்சி அர­சாங்­கமும் தமிழ் மக்­களை ஏமாற்­றி­விட்­டது என்று தமிழ் தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலைமைக் கட்­சி­யா­கிய தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலை­வரும், பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­ன­ரு­மா­கிய மாவை சேனா­தி­ராஜா குறிப்­பிட்­டுள்ளார். 

நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தின் உரு­வாக்­கத்தில் அதி­முக்­கிய தூண்­க­ளாக விளங்­கி­ய­வர்­களில் ஒரு­வரா­கிய பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க முன்­னி­லையில், மனம் கசந்த நிலையில் அவர் இதனைத் தெரி­வித்­துள்ளார். அது மட்­டு­மல்­லாமல், இந்த அர­சாங்­கத்தைப் பத­விக்குக் கொண்டு வந்­ததன் மூலம் பெரிய தவ­றி­ழைத்­து­விட்­ட­தா­கவும் மாவை சேனா­தி­ராஜா கூறி­யுள்ளார்.

vira.jpg 

கவ­லை­ய­ளிக்கும் நிகழ்ச்சி நிரல்

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­ம­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தின் மீதான தனது அதி­ருப்­தியை வெளி­யிட்­டுள்ளார். போர்க்­குற்றச் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு பொறுப்­பேற்று பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தாக ஐ.நா.மனித உரிமைப் பேர­வையின் மூன்று தீர்­மா­னங்­க­ளுக்கு இணை அனு­ச­ரணை வழங்கி நிறை­வேற்­ற­ுவ­தாக உறு­தி­ய­ளித்த நல்­லாட்சி அரசாங்கம் அவற்றை உதா­சீனம் செய்து புறக்­க­ணித்துச் செயற்­பட்டு வரு­வ­தாக சம்­பந்தன் குற்றம் சாட்­டி­யுள்ளார். 

ஐ.நா.உதவிச் செய­லாளர் நாய­கமும், ஐ.நா.பாது­காப்புச் சபையின் பயங்­க­ர­வாத ஒழிப்­புக்­கான நிறை­வேற்றுக் குழுவின் நிறை­வேற்றுப் பணிப்­பா­ள­ரு­மா­கிய மிச்சேல் கொனின்ஸ் அம்­மை­யா­ரி­டமே இந்தக் குற்­றச்­சாட்டு முன்­வைக்­கப்­பட்­டுள்­ளது.

ஐ.நா.தீர்­மா­னங்­க­ளையும், புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்­கத்­திற்­காக பாரா­ளு­மன்­றத்தில் மேற்­கொள்­ளப்­பட்ட தீர்­மா­னத்­தையும் நிறை­வேற்­று­வதில் அர­சாங்கம் கொண்­டி­ருக்­கின்ற பொறுப்­பற்ற போக்கு, அரசு வித்­தி­யா­ச­மான ஒரு நிகழ்ச்சி நிரலின் அடிப்­ப­டையில் செயற்­ப­டு­வ­தையே காட்­டு­கின்­றது என்றும் மிச்சேல் கொனின்ஸ் அம்­மை­யா­ரிடம் சம்­பந்தன் சுட்­டிக்­காட்­டி­யுள்ளார். 

அர­சாங்­கத்தின் இந்த நிலைமை எங்­க­ளுக்குக் கவலை அளிக்­கின்­றது, இது இந்த நாட்­டுக்கு நல்­ல­தல்ல. குறிப்­பாக ஐ.நா.மன்­றத்­திற்கும் நல்­ல­தல்ல. ஓர் அர­சாங்கம் தான் நினைக்­கின்ற எத­னையும் சர்­வ­தேச சமூ­கத்­திற்கு உறு­தி­ய­ளித்த பின்னர், அதனை முற்­றிலும் புறக்­க­ணித்து, தான் விரும்­பி­ய­வாறு செயற்­ப­டு­மானால், அத்­த­கைய செயற்­பா­டுகள் ஐ.நா.மன்றம் போன்ற நிறு­வ­னங்­களின் இருப்­பையும் அவற்றின் தேவை­க­ளையும் கேள்­விக்கு உள்­ளாக்­கி­விடும் என்றும் சம்­பந்தன் எடுத்­து­ரைத்­துள்ளார். 

போர்க்­குற்றச் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு பொறுப்பு கூற வேண்டும் என்று அமெ­ரிக்­கா­வினால் இலங்கை அர­சாங்­கத்­திற்கு எதி­ராக ஐ.நா.மனித உரிமைப் பேர­வையில் கொண்டு வரப்­பட்ட 30-/1 தீர்­மா­னத்தை தாம­த­மின்றி செயற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான தூண்­டுதல் நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொள்­வதைக் கைவிட்டு, அரசாங்கத்­திற்கு அடுத்­த­டுத்து கால அவ­காசம் வழங்­கு­வ­தி­லேயே கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை ஆர்­வ­மாக இருந்­தது. 

கொடுத்த வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­றாமல் இழுத்­த­டிக்­கின்ற ஒரு போக்கில் செல்­கின்ற அர­சாங்­கத்­திற்கு அனு­ச­ரணை வழங்கக் கூடாது என கூட்­ட­மைப்பின் பங்­காளிக் கட்­சி­களும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களும் வலி­யு­றுத்திக் கூறிய போதிலும், அதனை கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை புறந்­தள்ளிச் செயற்­பட்­டி­ருந்­தது. 

இந்தச் செயற்­பாட்டின் விளைவை நிதர்­ச­ன­மாக உணர்ந்­தி­ருப்­பதன் வெளிப்­பா­டா­கவே கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் மற்றும் தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலைவர் மாவை சேனா­தி­ராஜா ஆகி­யோரின் கருத்­துக்கள் வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றன. 

தவ­றுக்கு மேல் தவறா.........?

அர­சாங்­கத்தின் மீது அதி­ருப்தி வெளி­யிட்­டுள்ள தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை பெரும்­பான்­மை­யான தமிழ் மக்­களின் ஏகோ­பித்த அர­சியல் தலைமை என்ற அந்­தஸ்­தையும் கௌர­வத்­தையும் மரி­யா­தை­யையும் பெற்­றி­ருந்­தது. யுத்தம் முடி­வுக்கு வந்த பின்னர் விடு­த­லைப்­பு­லி­களின் பிர­சன்னம் இல்­லாத நிலையில் இந்த அர­சியல் பொறுப்பை ஏற்­றி­ருந்த தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தற்­கான இரா­ஜ­தந்­திர வழி­களில் மக்­களை வழி­ந­டத்­தி­யதா என்­பது கேள்­விக்­கு­ரி­யது.

மக்­களை வழி­ந­டத்­தி­யதா என்­பது ஒரு புற­மி­ருக்க சிறு­பான்மை தேசிய இன­மா­கிய தமிழ் மக்­க­ளிடம் இன­வாத விரோதப் போக்கைக் கொண்ட இலங்கை ஆட்­சி­யா­ளர்­களை சரி­யான வழி முறையில் கையாள முடிந்­ததா என்­பதும் கேள்­விக்­கு­ரி­ய­தாகும். 

அர­சியல் உரி­மைக்­கான ஆயுதப் போராட்டம் என்ற யுத்­தத்தை, பயங்­க­ர­வாத­மாகச் சித்­த­ரித்து, மனித உரிமை மீறல்­க­ளிலும் போர்க்­குற்றச் செயற்­பா­டு­க­ளிலும் நிக­ரற்ற முறையில் செயற்­பட்ட மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ அர­சாங்­கத்தில் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு எதிர்ப்­ப­ர­சி­யலை முன்­னெ­டுத்­தி­ருந்­தது. 

ஆட்சி மாற்­றத்­தின்­போது நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் உரு­வா­கு­வ­தற்கு உட­னி­ருந்து உறு­தி­யாகச் செயற்­பட்டு, இணக்க அர­சி­யலில் கூட்­ட­மைப்பு ஈடுபட்­டி­ருந்­தது. எதிர்ப்­ப­ர­சி­ய­லி­லும்­சரி, இணக்­க­முறை அர­சி­ய­லி­லும்­சரி, ஆட்­சி­யா­ளர்­களை அர­சியல் தீர்வை நோக்கி கூட்­ட­மைப்­பினால் நகர்த்திச் செல்ல முடி­ய­வில்லை. அன்­றாடப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கும் எரியும் பிரச்­சி­னை­க­ளாக மாறி­யுள்ள ஏனைய பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கும் தீர்வு காண்­ப­தற்­கு­ரிய வழி முறை­களில் ஆட்­சி­யா­ளர்­களை ஈடு­படச் செய்ய முடி­ய­வில்லை. 

யுத்தம் முடி­வுக்கு வந்­த­தை­ய­டுத்து, பிரிக்­கப்­பட்ட வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகா­ணங்­க­ளுக்­கான மாகாண சபை­களின் நிர்­வாகச் செயற்­பா­டு­களின் ஊடா­கவும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண முடி­ய­வில்லை.

மட்­டுப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட அதி­கா­ரங்­களைக் கொண்­டி­ருந்­த­போ­திலும், பெரும்­பான்மை அர­சியல் பலத்தைக் கொண்­டி­ருந்த வட­மாகாண சபையின் ஊடாக மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டி­ருக்கக் கூடிய அபி­வி­ருத்திச் செயற்­பா­டு­க­ளிலும் கருத்­தூன்றிச் செயற்­பட முடி­யாத நிலை­மையே நில­வி­யது 

கண்­கெட்ட பின் சூரிய நமஸ்­காரம் என்­ற­து­போல, காலம் கடந்த நிலையில் வட­மா­காண சபையின் திற­மான செயற்­பா­டு­க­ளுக்­காக மாகாண முத­ல­மைச்­ச­ராக முன்னாள் நீதி­ய­ரசர் சி.வி.விக்­கினேஸ்­வ­ரனைக் கொண்டு வந்­தது தவறு என கழி­வி­ரக்­கத்­துடன் கருத்­து­ரைக்­கவே  முடிந்­தி­ருக்­கின்­றது. 

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் முழு­மை­யான ஆளு­கைக்கு உட்­பட்­டி­ருந்த வட­மா­காண சபையை சரி­யான வழித்­த­டத்தில் கொண்டு நடத்­தி­யி­ருக்கக் கூடி­ய­தாக இருந்த போதிலும், அதனை கூட்­ட­மைப்­பினால் செய்ய முடி­யாமல் போனது. அர­சி­யலில் உள்­ளகச் செயற்­பா­டு­களை உரிய முறையில் முன்­னெ­டுக்க முடி­யாமல் போனது போலவே, புற அர­சியல் செயற்­பா­டா­கிய நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்­திற்கு நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ரவை வழங்கி, அர­சாங்­கத்தின் நலன்­களைப் பாது­காத்­ததன் மூலமும், தமிழ் மக்­க­ளுக்­கான இலக்­கு­களை அடைய முடி­யாமல் போய்­விட்­டது, 

இதனால், இந்த அர­சாங்­கத்தைப் பத­விக்குக் கொண்டு வந்து தவ­றி­ழைத்­து­விட்டோம் என்று தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலைவர் மாவை சேனா­தி­ராஜா கழி­வி­ரக்­கத்­துடன் இய­லா­மையை வெளிப்­ப­டுத்­தி­யுள்ளார். அத்­துடன், நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தை உரு­வாக்­கி­யதன் மூலம் தமிழ் மக்­களும் தவ­றி­ழைத்­து­விட்­டார்கள் என்று அவர் ஆதங்­கத்­துடன் கூறி­யுள்ளார். இதன் மூலம் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் அர­சியல் ரீதி­யான இய­லாமை அப்­பட்­ட­மாக வெளிப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. 

முஸ்­லிம்­களின் முன்­மா­தி­ரி­யான நகர்வு

விடு­த­லைப்­பு­லி­களின் இரா­ணுவ ரீதி­யான மறை­வை­ய­டுத்து, தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்ற தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு பல கட்­சி­களின் ஒற்­று­மை­யுடன் கூடிய வலு­வா­னதோர் அர­சியல் சக்­தி­யாக மிளிர்ந்­தது. தமிழ் மக்­களில் பெரும்­பான்­மை­யா­ன­வர்கள் கூட்­ட­மைப்பின் பின்னால் மிகுந்த நம்­பிக்­கை­யுடன் அணி திரண்­டி­ருந்­தார்கள். 

ஆனால் கூட்­ட­மைப்பின் பங்­காளிக் கட்­சி­களை உறு­தி­யா­னதோர் அர­சியல் கட்­ட­மைப்­புக்குள் வைத்து, தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் அபி­லா­சை­களை நிறை­வேற்­று­வ­தற்­கு­ரிய செயற்­பா­டு­களை முன்­னெ­டுப்­பதில் கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை தவ­றி­விட்­டது, நாளுக்கு நாள் கூட்­ட­மைப்பின் உள்ளே கருத்து முரண்­பா­டு­களும், செயல் முரண்­பா­டு­களும் வளர்ந்­த­ன­வே­யொ­ழிய அது ஓர் இறுக்­க­மான அர­சியல் இயக்­க­மாகக் கட்­டி­யெ­ழுப்­பப்­ப­ட­வில்லை.

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்­றி­ருந்த தமி­ழ­ரசுக் கட்சி அந்தப் பொறுப்பின் ஊடாக கட்சி அர­சி­யலை வளர்த்­தெ­டுப்­ப­திலும், அதன் ஊடாக கூட்­ட­மைப்பின் உள்ளே தேர்தல் அர­சி­ய­லுக்­கான கட்சி நலன்­களை மேம்­ப­டுத்­து­வ­திலும் தீவிர கவனம் செலுத்­தி­யதே அல்­லாமல் ஒன்­றி­ணைந்த செயற்­பாட்டின் மூலம் தமிழ் மக்­களை ஓர­ணியில் வைத்­தி­ருக்க முடி­யாமல் போய்­விட்­டது. 

பங்­கா­ளிக்­கட்­சி­க­ளி­டையே எழுந்த உள்­ளக முரண்­பா­டுகள் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பை, கழுதை தேய்ந்து கட்­டெ­றும்­பா­கிய நிலை­மைக்கே கொண்டு சென்­றுள்­ளது. முதலில் தமிழ்க் காங்­கிரஸ் பிரிந்து சென்று தமிழ்த்­தே­சிய மக்கள் முன்­ன­ணியை உரு­வாக்­கி­யது. பின்னர், ஈ.பி­.ஆர்.­எல்.எவ். பிரிந்து சென்று, தமிழர் விடு­தலைக் கூட்­ட­ணி­யுடன் இணைந்து தேர்­த­லுக்­காக உரு­வாக்­கிய தமிழ்த்­தே­சிய விடு­தலைக் கூட்­ட­மைப்பு கலைந்து போனது. 

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பில் தமி­ழ­ர­சுக்­கட்­சியின் தலை­மையில் ரெலோ மற்றும் புளொட் ஆகிய கட்­சி­களே அங்கம் வகிக்­கின்­றன. கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வரும் பழுத்த அர­சியல் அனு­பவம் வாய்ந்­த­வ­ரு­மா­கிய இரா.சம்­பந்தன் காலத்­துக்குக் காலம் தமிழ் மக்கள் ஓர­ணியில் திரண்டு தமது ஒற்­று­மையை வெளிப்­ப­டுத்த வேண்டும். அந்த ஒற்­று­மையை இறுக்­க­மாகப் பேண வேண்டும் என அடிக்­கடி வலி­யு­றுத்தி வரு­கின்ற போதிலும், தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் உள்ளே பங்­காளிக் கட்­சி­களை இறுக்­க­மாகப் பிணைத்து ஒற்­று­மையைப் பேணு­வ­தற்கு முடி­யாமல் போயுள்­ளது. இந்த நிலைமை ஊருக்­குத்தான் உப­தேசம் உனக்­கல்ல என்­பதைப் போலுள்­ளது. 

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு பல தமிழ் அர­சியல் கட்­சி­க­ளையும் உள்­ள­டக்கி உறு­தி­யான ஒன்­றி­ணைந்­ததோர் அர­சியல் சக்­தி­யாக மாற வேண்­டி­யது காலத்தின் தேவை­யாகும். கருத்து முரண்­பா­டுகள் அர­சியல் வழிக் கொள்­கைகள் என்­ப­வற்­றுக்கு அப்பால் ஒன்­றி­ணைந்த ஒற்­று­மையின் மூலம் காரி­யங்­களை எதிர்ப்­புக்­களை முறி­ய­டிக்க முடியும். காரி­யங்­களைச் சாதிக்க முடியும் என்­பதை உள்­ளங்கை நெல்­லிக்­க­னி­யாக முஸ்லிம் அர­சியல் தலை­வர்கள் தமது அமைச்சுப் பத­வி­களைத் துறந்­ததன் மூலம் எடுத்­தி­யம்­பி­யுள்­ளார்கள். 

அண்­மையில் இடம்­பெற்ற முஸ்லிம் தலை­வர்­களின் அர­சியல் நகர்வை முன்­மா­தி­ரி­யாகக் கொண்­டா­வது தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு அடுத்த கட்ட அர­சியல் நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுக்க வேண்டும். 

அடுத்த கட்டம் 

ஜன­நா­ய­கத்தை நிலை­நி­றுத்தி நல்­லாட்­சியைக் கொண்டு நடத்தும் என்று எதிர்­பார்க்­கப்­பட்ட மைத்­திரி – ரணில் இணைந்த அர­சாங்­க­மா­னது, 2018 அக்­டோபர் அர­சியல் சதிப்­பு­ரட்­சியைத் தொடர்ந்து ஸ்திர­மற்ற ஒரு நிலையில் தடு­மாறிக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. உயிர்த்த ஞாயிறு தின தொடர் தற்­கொலைக் குண்டுத் தாக்­கு­தல்கள் நிலை­மை­களை மேலும் மோச­மாக்­கி­யுள்­ளது. 

அரச தலை­வ­ரா­கிய ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவின் கேலிக் கூத்­தான சில நட­வ­டிக்­கைகள் அர­சியல் ஸ்திரத்­தன்­மையை மேலும் மேலும் மோச­மாக்­கி­யுள்­ளது. 

இந்த நிலையில் நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்­துடன் இணைந்து புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பை உரு­வாக்கி அதன் ஊடாக அர­சியல் தீர்வு காணலாம். பிரச்­ச­ினை­க­ளுக்குத் தீர்வு காணலாம் என்ற தமிழர் தரப்பின் நம்­பிக்கை சித­றுண்டு போயுள்­ளது. 

ஆனாலும், உயிர்த்த ஞாயிறு தின குண்டுத் தாக்­கு­தல்­களின் பின்னணியில் இந்திய அரசின் அணுகுமுறையில் தென்படத் தொடங்கியுள்ள மாற்றங்கள் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகள் சிலவற்றையாவது தீர்ப்பதற்கு வழி வகுக்கும் என்ற நம்பிக்கை ஒளிக் கீற்றைத் தோற்றுவித்துள்ளது, 

இரண்டாவது தடவையாக இந்தியாவின் பிரதமர் பதவியை ஏற்றுள்ள நரேந்திர மோடியின் இலங்கை விஜயத்தின்போது அவரைச் சந்தித்துப் பேசும் வாய்ப்பு தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்புக்குக் கிட்டியிருந்தது. அந்த வாய்ப்பின்போது அரசியல் தீர்வு உள்ளிட்ட பல விடயங்களை அவருக்கு கூட்டமைப்பின் தலைவர் சம்பந்தன் எடுத்துரைத்ததையடுத்து, பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடர்ந்து முன்னெடுப்பதற்காகக் கூட்டமைப்பினரை இந்தியாவுக்கு வருமாறு அவர் அழைத்­துள்ளார். 

அரசியல் தீர்வுக்கு வழிவகுக்கும் என்று நம்பப்பட்ட புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்க முயற்சி முடங்கியதையடுத்து, தமிழர் பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வு முயற்சிகளும் முடக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த நிலையில் இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளில் காட்டியுள்ள ஆர்வம் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்கான வாயில் ஒன்றைத் திறந்துள்ளதாக நம்பப்படுகின்றது. ஆதரவுடன் தீர்வை வென்றெடுப்போம் என்று சம்பந்தன் நம்பிக்கை வெளி­யிட்டுள்ளார். 

இந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலான முயற்சிகள் முன்னைய நடவடிக்கைகளைப் போலல்லாமல் சமயோசிதமாகவும் இராஜ தந்திரத்துடனும் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். அதற்கான தயாரிப்புக்களுடன் தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பு அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.  

பி.மாணிக்­க­வா­சகம்

 

https://www.virakesari.lk/article/58446

பிரதமர் ரணிலின் அரசியல் எதிர்காலம்

2 days 7 hours ago
பிரதமர் ரணிலின் அரசியல் எதிர்காலம்  

இலங்­கையின் அண்­மைக்­கால அர­சியல் வர­லாற்றில் கட்­சி­யொன்றின் தலை­வ­ராக மிகவும் நீண்­ட­காலம் தொடர்ச்­சி­யாக இருந்­து­ வ­ரு­பவர் என்றால் அது பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவே. ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் தலை­வ­ராக அவர் சுமார் கால் நூற்­றாண்­டாக பதவி வகித்­து­ வ­ரு­கிறார்.

ranil.jpg

அதே­வேளை, ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் தலை­வர்­க­ளாக இருந்­த­வர்­களில் எவரும்  பிர­தமர் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வைப்­போன்று  தலை­மைத்­து­வத்­துக்கு எதி­ரான உள்­கட்சி கிளர்ச்­சி­க­ளுக்கு அடிக்­கடி  முகங்­கொ­டுத்­த­தில்லை. ஆனால், அந்த கிளர்ச்­சி­களை முறி­ய­டித்து தலைவர் பத­வியை அவரால் காப்­பாற்­றக்­கூ­டி­ய­தாக இருந்­து­ வந்­தி­ருக்­கி­றது. இலங்­கையின் அர­சி­யல்­வா­தி­களில் கூடு­த­லான கால­மாக பாரா­ளு­மன்­றத்தில் எதிர்க்­கட்சித் தலை­வ­ரா­கவும் அவரே இருந்­தி­ருக்­கிறார்.

பாரா­ளு­மன்­றத்தில் தொடர்ச்­சி­யாக 42 வரு­டங்­க­ளாக உறுப்­பி­ன­ராக இருந்­து­வரும் பிர­தமர் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் தலை­மைத்­து­வத்தின் கீழ் ஐக்­கிய தேசிய கட்சி வந்த பிறகு அதன் வேட்­பாளர் ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில்  ஒரு­போ­துமே வெற்­றி­பெற்­ற­தில்லை. இறு­தி­யாக நிறை­வேற்று அதி­கார ஜனா­தி­ப­தி­யாக பத­வியில் இருந்த ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் தலைவர் ரண­சிங்க பிரே­ம­தா­சவே இருந்தார்.

1994 நவம்பர் ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் வேட்­பா­ள­ராக போட்­டி­யிட்ட காமினி திசா­நா­யக்க கொழும்பில்  தேர்தல் பிர­சா­ரக்­கூட்­ட­மொன்றில் இடம்­பெற்ற தற்­கொலைக் குண்­டுத்­தாக்­கு­தலில் கொல்­லப்­பட்­டதை அடுத்து  பதில் வேட்­பா­ள­ராக விக்­கி­ர­ம­சிங்க கள­மி­றங்க முன்­வ­ர­வில்லை. திசா­நா­யக்­கவின் விதவை மனைவி சிறி­மாவே ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியின் தலை­மை­யி­லான மக்கள் முன்­ன­ணியின் வேட்­பா­ள­ரான அன்­றைய பிர­தமர் சந்­தி­ரிகா பண்­டா­ர­நா­யக்க குமா­ர­துங்­கவை எதிர்த்து போட்­டி­யிட்டார்.  ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் தலை­மைப்­பொ­றுப்பை அதற்குப் பிறகு ஏற்­றுக்­கொண்ட விக்­கி­ர­ம­சிங்க 1999 டிசம்பர் ஜனா­தி­பதி தேர்­த­லி­லேயே முதன் முதலில் போட்­டி­யிட்டார். அதில் அவரால் வெற்றி பெற­மு­டி­ய­வில்லை. 

ஆனால், முன்னாள் ஜனா­தி­பதி குமா­ர­துங்­கவின் ஆட்­சிக்­கா­லத்தில் 2001 டிசம்­பரில் நடை­பெற்ற பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­தலில் ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் தலை­மை­யி­லான ஐக்­கிய தேசிய முன்­னணி வெற்­றி­பெற்­ற­தை­ய­டுத்து விக்­கி­ர­ம­சிங்க பிர­த­ம­ராக இரண்­டா­வது தட­வை­யாக பத­வி­யேற்றார். ஜனா­தி­பதி  பிரே­ம­தாச கொழும்பில் 1993 மே தினத்­தன்று தற்­கொலைக் குண்­டுத்­தாக்­கு­தலில் கொல்­லப்­பட்­ட­தை­ய­டுத்து அப்­போது பிர­த­ம­ராக இருந்த டி.பி.விஜே­துங்க ஜனா­தி­ப­தி­யாகப் பத­வி­யேற்க விக்­கி­ர­ம­சிங்க முதல் தட­வை­யாக பிர­த­ம­ரானார் என்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

2005 நவம்பர் ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க இரண்­டா­வது தட­வை­யாக போட்­டி­யிட்டார். அதிலும் அவரால் வெற்றி பெற­மு­டி­யாமல் போய்­விட்­டது. சுதந்­திரக் கட்சி தலை­மை­யி­லான ஐக்­கிய மக்கள் முன்­ன­ணியின் வேட்­பா­ள­ரான அன்­றைய பிர­தமர் மஹிந்த ராஜ­பக் ஷவே அந்த தேர்­தலில் வெற்­றி­பெற்றார். விடு­தலைப் புலிகள் தமிழ்ப்­ப­கு­தி­களில் தேர்­தலை பகிஷ்­க­ரிக்க வாக்­கா­ளர்­களை நிர்ப்­பந்­திக்­க­வில்­லை­யென்றால், விக்­கி­ர­ம­சிங்க அந்த தேர்­தலில் சுல­ப­மாக வெற்­றி­பெற்­றி­ருக்­க­மு­டியும் என்று நம்­பப்­பட்­டது. அடுத்­த­டுத்து இரண்டு தட­வைகள் ஜனா­தி­பதி தேர்­தல்­களில் தோல்­வி­கண்­ட­தற்கு பிறகு ' சூடு­கண்ட பூனை அடுப்­பங்­க­ரையை நாடாது' என்­பது போல ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் போட்­டி­யி­டு­வதைத் தவிர்த்­துக்­கொண்டார்.

 உள்­நாட்டுப் போரில் பாது­காப்பு படைகள் விடு­தலைப் புலி­களை தோற்­க­டித்த பின்­பு­லத்தில் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ­பக் ஷவின் மக்கள் செல்­வாக்கு  தென்­னி­லங்­கையில் உச்­ச­நி­லையில் இருந்­தது. தனக்கு வாய்ப்­பான அந்த சூழ்­நி­லையில் உரிய காலத்­துக்கு முன்­கூட்­டியே  2010 ஜன­வ­ரியில் ஜனா­தி­பதி தேர்­தலை நடத்­தினார். இரண்­டா­வது பத­விக்­கா­லத்­துக்கு மக்­களின் ஆணையைப் பெறு­வதே அவரின் திட்டம். போரின் முடி­வுக்குப் பின்­ன­ரான நாட்­களில் ராஜ­பக் ஷ சகோ­த­ரர்­க­ளுடன் முரண்­பட்­டுக்­கொண்ட  முன்னாள் இரா­ணு­வத்­த­ள­பதி சரத் பொன்­சே­கா­வையே எதி­ர­ணியின் பொது­வேட்­பா­ள­ராக  ஜனா­தி­பதி மகிந்த ராஜ­பக் ஷ­வுக்கு எதி­ராக கள­மி­றக்க விக்­கி­ர­ம­சிங்க இணங்­கிக்­கொண்டார். அந்த தேர்­தலில் சிங்­கள மக்கள் என்ன கார­ணத்­துக்­காக ராஜ­பக் ஷவை அமோ­க­மாக ஆத­ரித்­தார்­களோ அதற்கு எதி­ரீ­டான கார­ணத்­துக்­காக வடக்கு, கிழக்கில் மாத்­தி­ர­மல்ல, மலை­ய­கத்­திலும் தமி­ழர்கள் பொன்­சே­கா­வுக்கு பெரு­ம­ளவில் வாக்­க­ளித்­தார்கள். ராஜபக் ஷ­வினால் முன்னாள் இரா­ணுவத் தள­ப­தியை சுல­ப­மாகத் தோற்­க­டிக்­கக்­கூ­டி­ய­தாக இருந்­தது. ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் தலை­வ­ருக்கு தேவைப்­பட்­டது பொன்­சே­காவின் வெற்­றி­யல்ல, ஜனா­தி­பதி ராஜ­பக் ஷ­வுக்கு கிடைக்­கக்­கூ­டிய தேர்தல் வெற்­றி­யினால் அர­சி­யல்­ரீ­தியில் பின்­ன­டைவைச் சந்­திப்­பது தானாக இருக்­கக்­கூ­டாது என்­ப­தே­யாகும்.

 மீண்டும் அதே ' தந்­தி­ரோ­பா­யத்தின்' அடிப்­ப­டையில் 2015 ஜன­வரி ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் வேட்­பா­ள­ராகத் தான் கள­மி­றங்­காமல் எதி­ர­ணியின் பொது­வேட்­பாளர் என்ற போர்­வையில் வேறு ஒரு­வரை நிறுத்­து­வ­தற்கு விக்­கி­ர­ம­சிங்க உடன்­பட்டார். ஜனா­தி­ப­தியின்  இரு பத­விக்­கால வரை­ய­றையை இல்­லா­தொ­ழித்து ஜனா­தி­ப­தி­யாகப் பதவி வகிக்கும் ஒருவர் எத்­தனை தட­வை­களும் தேர்­தல்­களில் போட்­டி­யி­டு­வ­தற்கு வச­தி­யாக தனது இரண்­டா­வது பத­விக்­கா­லத்தின் ஆரம்­பக்­கட்­டத்தில் அர­சி­ய­ல­மைப்பில் திருத்­தத்தை கொண்­டு­வந்த மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ மூன்­றா­வது பத­விக்­கா­லத்­துக்கு மக்­களின் ஆணையைப் பெறு­வ­தற்­காக அந்த தேர்­த­லையும் உரிய காலத்­துக்கு முன்­கூட்­டியே நடத்­தினார். அதில் அவரின் அர­சாங்­கத்தில்  மூத்த அமைச்­சர்­களில் ஒரு­வ­ரா­கவும் சுதந்­திரக் கட்­சியின் பொதுச் செய­லா­ள­ரா­கவும் இருந்த மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன எதி­ர­ணியின் பொது­வேட்­பா­ள­ராக கள­மி­றக்­கப்­பட்­டதும்  அவர் ராஜ­பக் ஷவைத் தோற்­க­டித்து ஜனா­தி­ப­தி­யா­கி­யதும்  பிறகு விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் ஐக்­கிய தேசிய கட்­சி­யுடன் இணைந்து அவர்  அமைத்த ' நல்­லாட்சி' யின் இலட்­ச­ணங்கள் எல்லாம் அண்­மைக்­கால வர­லாறு.

இப்­போது எழு­கின்ற முக்­கி­ய­மான கேள்வி; மீண்டும் ஒரு தடவை பிர­தமர் விக்­கிர­ம­சிங்­க­வினால் ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் போட்­டி­யி­டு­வ­தி­லி­ருந்து நழுவ முடி­யுமா? 

எதிர்­வரும் டிசம்பர் இரண்­டா­வது வாரத்­துக்கு முன்­ன­தாக ஜனா­தி­பதி தேர்தல் நடத்­தப்­ப­ட­வேண்­டி­ய­தாக இருக்­கி­றது. அதற்கு இன்னும் ஐந்து மாதங்­களே இருக்­கின்­றன. அந்த தேர்­தலில் ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் தலை­மை­யி­லான முன்­ன­ணியின் வேட்­பா­ள­ராக கள­மி­றக்­கப்­ப­டக்­கூ­டி­ய­வர்கள் பற்றி பிர­தமர் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவைத் தவிர அவரின் கட்­சியின் முக்­கி­யஸ்­தர்கள் பலரும் பகி­ரங்­க­மாக  பேசு­வ­தைக்­ கா­ணக்­கூ­டி­ய­தாக இருக்­கி­றது.

 ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியைச் சேர்ந்த ஒரு­வரே நிச்­சயம் வேட்­பா­ள­ராக இருப்பார் என்று சிலரும் பாரா­ளு­மன்ற சபா­நா­யகர் கரு ஜெய­சூ­ரிய அல்­லது வீட­மைப்பு அமைச்­சரும் கட்­சியின் பிரதித் தலை­வ­ரு­மான சஜித் பிரே­ம­தாச வேட்­பா­ள­ராக நிய­மிக்­கப்­ப­டக்­கூ­டிய சாத்­தியம் இருப்­ப­தாக வேறு­சி­லரும் கட்­சியின் தலை­வரே போட்­டி­யி­ட­வேண்டும் என்று இன்­னொரு பிரி­வி­னரும் கூறு­கி­றார்கள். பிர­பல தொழி­ல­திபர் ஒரு­வரை  ஐக்­கிய தேசிய முன்­ன­ணியின் வேட்­பா­ள­ராக கள­மி­றக்­கு­வது குறித்தும் பரி­சீ­லிக்­கப்­ப­டு­வ­தாக சில வாரங்­க­ளுக்கு முன்னர் செய்­திகள் பெரி­தாக அடி­பட்­டன. ஆனால், பிர­தமர் அவை பற்றி எதுவும் பேசாமல் அமை­தி­யாக இருக்­கிறார்.

ஜனா­தி­பதி தேர்­த­லுக்கு முன்­ன­தாக ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியின் தலை­மைத்­து­வத்தில் மாற்றம் செய்­யப்­ப­ட­வேண்டும் என்று நேற்று முன்­தினம் சனிக்­கி­ழமை பிர­த­மரின் நெருக்­க­மான விசுவாசிகளில் ஒருவர் என்று பரவலாக நம்பப்படும் அமைச்சர் அஜித் பி. பெரேரா கூறியிருப்பதே விக்கிரம சிங்கவின் அரசியல் குறித்து இன்று அலசப்படுவதற்கான உடனடிக் காரண மாகும். ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றிபெறக்கூடிய ஆற்றல்கொண்ட ஒரு சில தலைவர்கள் கட்சியில் இருப்பதாகவும் அவர்களில் ஒருவரிடம் தலைமைத்துவத்தைக் கையளிக்கவேண்டும் என்றும் கட்சிக்குள் இதே கருத்தைக் கொண்ட பலர் இருப்பதாகவும் பெரேரா குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

 ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் தலைமைத்துவத்தை மாற்றவேண்டும் என்ற  கோரிக்கை பிரதமர் விக்கிரமசிங்கவுக்கு பதிலாக வேறு ஒருவரைத் தலை வராக்கவேண்டும் என்பதைத் தவிர வேறு எதுவாக அர்த்தப்படும்? 

அதுவும் அந்த மாற்றத்தை ஜனாதிபதி தேர்தலுக்கு முன்னர் செய்ய வேண்டும் என்று கேட்பது விக்கிரமசிங்கவை வேட்பாளராக நிறுத்தினால் தோல்விதான் கிடைக்கும் என்று அஞ்சுவதாகத்தானே அர்த்தப்படும்! ஜனாதிபதித் தேர்தல் தொடர்பில் பிரதமர் விக்கிரமசிங்க எடுக்கப்போகும் முடிவு  அவரது அரசியல் எதிர்காலத்தை நிச்சயம் தீர்மானிக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

 

https://www.virakesari.lk/article/58388

 

ஒரே திசைக்கு தொடுக்கப்படும் அம்புகள்

3 days 1 hour ago
ஒரே திசைக்கு தொடுக்கப்படும் அம்புகள்
Kamal / 2019 ஜூன் 16 ஞாயிற்றுக்கிழமை, பி.ப. 12:44 Comments - 0

image_f9908b134d.jpg

 

எமக்கு நேரவிருக்கும் இழப்புகளிலிருந்து எம்மை காத்துக்கொள்வதையே பாதுகாப்பு என்கிறோம். அந்த வகையில், உயிர்ச் சேதங்கள்,சொத்துச் சேதங்கள் உள்ளிட்ட பலவாறான சேதங்களை முன்பே அறிந்து, அதற்குத் தடைக்கல் போடுவதையே பாதுகாப்புச் செயன்முறையாகக் கருதமுடியும். இந்தப் பாதுகாப்புச் செயற்பாடுகளின் பரப்பு விரிவடைந்து செல்லும்போது, தேசிய பாதுகாப்பு, உலக பாதுகாப்பு, பௌதீக வளங்களின் பாதுகாப்பு என்று பல கோணங்களில் பார்க்கப்படுகிறது.

இவற்றில், பிரதான கட்டமைப்பாக, தேசியப் பாதுகாப்பைக் கருதலாம். தேசிய பாதுகாப்பு என்ற விடயத்துக்குள், பொதுமக்களின் பாதுகாப்பு, அரச பாதுகாப்பு உட்பட முழு நாட்டினதும் பாதுகாப்பும் உள்ளடங்கும். தேசிய பாதுகாப்பின் செயற்பாடுகள் வலுவிழந்தால், அது ஒரு நாட்டின் இருப்பு, பொருளாதாரம், சுதந்திரம், சமாதானம், மக்கள் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட விடயங்களையும் கேள்விக்குரியாக்கிவிடும் என்பதையும் நேரடியாகவே நாம் அண்மையில் கண்டுகொண்டோம். 

ஏப்ரல் 21ஆம் திகதி உயிர்த்த ஞாயிறு தினத்தன்று இலங்கையின் பல பகுதிகளில் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களின் பின்னரான நிலைமை, இன்றளவில் சுமூகமான நிலைக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தாலும், பாதுகாப்பு விடயங்கள் தொடர்பில் அரசாங்கத்தின் மீது பொதுமக்கள் கொண்டிருந்த நம்பிக்கை, முற்றாகச் சிதைந்து போயுள்ளதென்றே கூறலாம். இதனால், பாதுகாப்பு விவகாரத்தில் அரசியல் தரப்புகள் கூறுவதை விடவும், பாதுகாப்புத் துறையினர் கூறும் விடயங்களுக்கே, மக்கள் முன்னுரிமை வழங்கத் தொடங்கியுள்ளனர். 

இவ்வாறான நிலையிலேயே, இந்த விவகாரத்தின் பின்னணியில் பல அரசியல் சக்திகள் இருப்பதாகக் கூறப்பட்டது. இதனால், நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்கள் பற்றியும் அவற்றைத் தடுக்கத் தவறியமை தொடர்பிலும் கண்டறிவதற்காக, நாடாளுமன்றத்  தெரிவுக் குழுவொன்று நிறுவப்பட்டு அதன் மூலமான விசாரணைகள், மே மாதம் 29ஆம் திகதி ஆரம்பிக்கப்பட்டன. 

அந்தக் குழுவில் பங்கேற்க, ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுன, ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக்கட்சி ஆகிய தரப்புகள் முன்வராத போதிலும், ஐக்கிய தேசியக் கட்சி, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, மக்கள் விடுதலை முன்னணி, ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் ஆகிய கட்சிகளின் பிரதிநிதித்துவங்களைக் கொண்டு, இந்த தெரிவுக்குழுவின் விசாரணைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. 

அத்துடன், முதன் முறையாக ஊடகங்களுக்கு முன்பாக நடைபெறும் தெரிவுக்குழு விசாரணை என்பதாலும் அதற்குள் பாதுகாப்புத் துறைசார் காரணிகள் விசாரணை செய்யப்படுவதாகவும் கூறி, சில தரப்புகள், இந்தத் தெரிவுக்குழுவின் விசாரணைகளுக்கு, கடும் எதிர்ப்பைத் தெரிவித்து வருகின்றன. எவ்வாறாயினும், தாக்குதலின் பின்னணி, அதற்குப் பொறுப்புகூற வேண்டியவர்கள் யார் என்பதையும் உரிய தரப்புகள் கடமையைத் தவறிய சந்தர்ப்பங்களையும் வெளிச்சம்போட்டுக் காண்பிப்பதில், தெரிவுக்குழு உறுப்பினர்கள் பின்நிற்கவில்லை. 

உயிர்த்த ஞாயிறுதினத் தாக்குதல்கள் குறித்த முன் அறிவித்தல் இருந்தும், அரசியல் சுயலாபச் செயற்பாடுகள், பொதுமக்களின் பாதுகாப்பையும் துச்சமாகக் கருதி முன்னெடுக்கப்பட்டன என்ற விடயத்தையே, இதுவரையான விசாரணைகள் வெளிப்படுத்தியுள்ளன. 

தற்போது வரையில், ஐந்து தெரிவுக்குழு விசாரணைகள் இடம்பெற்றுள்ள நிலையில், அவற்றில் கலந்துக்கொண்ட பாதுகாப்புத் துறை முக்கியஸ்தர்களான பாதுகாப்புச் செயலாளர் சாந்த கோட்டெகொட, தேசியப் புலனாய்வுத்துறைப் பணிப்பாளர் சிசிர மெண்டிஸ், கட்டாய விடுமுறையில் அனுப்பட்டிருக்கும் பொலிஸ் மா அதிபர் பூஜித் ஜயசுந்தர, தேசிய புலனாய்வுத் துறையின் முன்னாள் பிரதிப் பணிப்பாளரும் முன்னாள் பிரதிப் பொலிஸ் மா அதிபருமான நாலக டீ சில்வா, பாதுகாப்பு அமைச்சின் முன்னாள் செயலாளர் ஹேமசிறி பெர்ணான்டோ ஆகியோர்  சாட்சியங்களை வழங்கியுள்ளனர். 

அதன்போது ஆரம்ப விசாரணைகளில் சாட்சியமளித்திருந்த அரச புலனாய்வுத் திணைக்களத்தின் பணிப்பாளர் சிசிர மெண்டிஸ், தாக்குதல் விவகாரம் குறித்து அனுப்பட்ட தகவல் வெறுமனே பார்வைக்காகவும் அறிவுறுத்தலுக்குமானதாக மாத்திரமே அமைந்திருந்தது எனத் தெரிவித்திருந்தார். 

அதனையடுத்து, இரண்டாவது விசாரணையில் சாட்சியமளித்த முன்னாள் பிரதிப் பொலிஸ் மா அதிபர் நாலக டீ சில்வா, சஹ்ரான் எதிர்காலத்தில் பெரும் பிரச்சினைக்குரிய நபராக உருவெடுப்பார் என்பதை, தான் முன்னெடுத்த இரகசிய விசாரணைகளின் பலனாக ஆரம்பத்திலேயே ஊகித்துகொண்டதாகவும் தான் ஜனாதிபதி கொலைச் சதி விவகாரத்தில் கைதுசெய்யாமல் இருந்திருந்தால், அந்தத் தாக்குதலைத் தடுத்திருக்கக் கூடிய இயலுமை தனக்கு இருந்திருக்குமென்றும் கூறியிருந்தார். 

தெரிவுக்குழு உறுப்பினரான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ.சுமந்திரன், விசாரணைகளின் போது, பொலிஸ் மா அதிபர் பூஜித் ஜயசுந்தரவிடத்தில், இடையிடையே காலோசிதமான கேள்விகளைத் தொடுத்திருந்தார். அந்தக் கேள்விகளுக்கு, ஊடகங்களுக்கு முன்பாக பதிலளிக்க பொலிஸ் மா அதிபர் தயக்கம் காட்டியபோதும், அது தேசிய பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலான விடயமல்லவென வலியுறுத்திய சுமந்திரன் எம்.பி, விடாப்பிடியாக தனது கேள்விகளுக்கான பதில்களைக் கோரினார். 

சிறிதுநேரத் தயக்கத்தின் பின்னர் பதிலளிக்க ஒத்துகொண்ட பொலிஸ் மாஅதிபரிடத்தில், முதலில் உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலுக்கு பொறுப்பேற்று நீங்கள் பதவி விலக வேண்டும் என அழுத்தம் பிரயோகிக்கப்பட்டதா என்று வினவிய போது, ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, உயிர்த்த ஞாயிறுதினத் தாக்குதல் குறித்து அவருக்கு அறிவுறுத்தப்படவில்லை என்பதால், தன்னைப் பதவி விலகுமாறு கூறியதாகக் கூறியிருந்தார். என ஜனாதிபதி வினவியதாகவும் ஆனாலும், பொலிஸாரைக் காட்டிக்கொடுத்து விட்டு பதவி விலகும் எண்ணம் தனக்கு இல்லையென்று பதிலளித்திருந்தார். 

அதேபோல், பாதுகாப்புச் சபையில் ஆராயப்பட்ட விடயங்கள் தொடர்பில் வினவப்பட்ட போது, தான் இறுதியாகக் கலந்துக்கொண்ட பாதுகாப்புச் சபைக் கூட்டத்தில், குற்றப்புலனாய்வுப் பிரிவின் அதிகாரி நிஷாந்த சில்வாவை இடமாற்றம் செய்த விவகாரம் குறித்து பேசப்பட்டதென தெரிவித்திருந்தார். 

அப்போது, 11 தமிழ் இளைஞர்கள் கடத்திக் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட விவகாரம் தொடர்பான கேள்விகளை, சுமந்திரன் எம்.பி வினவினார், அந்த விவகாரத்தில், பாதுகாப்புப் படைகளின் பிரதானிக்கு தொடர்பு இருப்பதாகக் கருதப்படுவதாலேயே, அது குறித்த விசாரணைகளை நிறுத்துமாறு, ஜனாதிபதியிடமிருந்து அறிவுறுத்தல் கிடைத்தது என்றும் இந்த விடயம் குறித்த விசாரணைகள் அவசியமில்லை என்றாலும், இதன் உண்மை நிலைமை வெளிச்சத்துக்கு வந்ததென்றும், பூஜித் ஜயசுந்தர கூறியிருந்தார். 

அதேபோல், உயிர்த்த ஞாயிறுதினத் தாக்குதல் தொடர்பில் 3 முறைகள், ஜனாதிபதிக்குத் தான் அறிவுறுத்தியிருந்த போதும், அந்த விடயத்தை, புலனாய்வுத்துறைப் பணிப்பாளர் முன்கூட்டியே அறிவித்திருந்தாக ஜனாதிபதி கூறியதால், அதைப்பற்றித் தான் தொடர்ச்சியாக அறிவுறுத்த விரும்பவில்லை என்றிருந்தார். 

image_7517192429.jpg

அதே விசாரணைத் தினத்தன்று சாட்சியமளித்த பாதுகாப்பு அமைச்சின் முன்னாள் செயலாளர் ஹேமசிறி பெர்ணான்டோ, தானும் உயிர்த்த ஞாயிறுதினத் தாக்குதல் விவகாரம் குறித்து ஜனாதிபதிக்கு அறிவுறுத்தியதாகவும் அதன்போது, புலனாய்வுத் துறையின் பணிப்பாளர் தனக்கு அதனை முன்கூட்டியே அறிவித்திருந்தாரென ஜனாதிபதி கூறியதாகவே பதிலளித்திருந்தார். 

மேலும், பாதுகாப்புச் சபைக்கு பிரதமர் அழைக்கப்படாமை குறித்து ஜனாதிபதியிடம் வினவியபோது, அது குறித்துத் தான் அறிவதாகவும் தான் சொல்வதை மாத்திரம் செய்யுமாறு  ஜனாதிபதி அறிவுறுத்தியிருந்ததாகவும், அவர்  சாட்சியமளித்திருந்தார். 

இவ்விடயங்களைப் பார்க்கின்றபோது, தேசிய பாதுகாப்பு விவகாரம் குறித்து, பாதுகாப்பு அமைச்சர் என்ற வகையில் ஜனாதிபதியினதும் பாதுகாப்புத் துறைசார் அதிகாரிகளினதும் அவதானம், கடுகளவும் அக்கறை கொள்ளவில்லை என்பதையே வெளிப்படையாக்கி உள்ளது. அதேபோல், ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, உயிர்த்த ஞாயிறுதினத் தாக்குதல் குறித்து தனக்கு எந்தவொரு பாதுகாப்புத் துறைசார் அதிகாரியும் முன்னறிவித்தல் விடுக்கவில்லை எனத் தெரிவித்திருந்த நிலையில், அவருக்கு ஏற்கெனவே அறிவுறுத்தப்பட்டிருந்தது என்பதையே மேற்படி தரப்புகளின் சாட்சியங்கள் வெளிபடுத்துகின்றன.

இவ்வாறான நிலையிலேயே, இந்தத் தெரிவுக்குழு விசாரணைகளை நிறுத்துமாறு, ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தொடர்ச்சியாகக் கூறிவருகிறார். தெரிவுக்குழுவை நியமித்த சபாநாயகர் கரு ஜயசூரியவும், அந்தக் குழுவின் விசாரணைகளை நிறுத்தும் அதிகாரம் தனக்கு இல்லையென, ஜனாதிபதிக்கு பதிலளித்துள்ளார். 

இந்த அழுத்தங்களுக்கு மத்தியிலேயே, இறுதியாக 11ஆம் திகதியன்றும் நேற்றும் (13), தெரிவுக்குழு விசாரணைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன. அதன்போது சாட்சியமளித்த மேல்மாகாண முன்னாள் ஆளுநர் அஸாத் சாலியும் ஜனாதிபதி, பாதுகாப்புச் செயலாளரிடத்தில் தான் 3 தடவைகள் அறிவித்திருந்ததாகவும் பாதுகாப்புச் செயலாளர் என்ற வகையில், ஹேமசிறி பெர்ணான்டோ சகல பாதுகாப்புத் துறைசார் அதிகாரிகளையும் அழைத்து, உரிய விடயம் குறித்து த் தெளிவுபடுத்தியதாகவும், ஆனால் ஜனாதிபதி அது குறித்துப் பெரிதாகக் கருத்திற்கொண்டதாகத் தெரியவில்லை என்றும் கூறியிருந்தார். 

மறுமுனையில், இந்தத் தெரிவுக்குழு விசாரணைகள், அடுத்த ஜனாதிபதித் தேர்தலை இலக்குவைத்து நடத்தப்படும் ஒன்றெனவும் ஜனாதிபதிக்கு எதிராகக் குற்றப் பிரேரணை கொண்டுவருவதற்கான முனைப்பெனவும், பல தரப்புகள் சாடுகின்றன. எவ்வாறாயினும், இவ்விடயம் சார்ந்த உண்மைகளை முழுமையாக அறியும் அதிகாரம், பொதுமக்களுக்கு உள்ளதென்பதை அனைத்துத் தரப்பினரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். 

இந்த விசாரணைகள் நிறுத்தப்படுவதாலோ அல்லது ஊடகங்களை அனுமதிக்காமல் திரைமறைவில் நடத்தப்படுவதாலோ, அந்த விசாரணைகள் நியாயமான முறையில் இடம்பெறும் என்ற நம்பிக்கையை மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்த முடியாது? மாறாக, சந்தேகங்களையே தோற்றுவிக்கும். இவ்வாறிருக்க, தற்போது நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழு விசாரணைகளின் நேரடி ஒளிபரப்பு நிறுத்தப்பட்டுள்ளமை கவலைக்குரியது என்பதோடு உண்மைகள் மறைக்கப்படுவதாகவே கருதப்படுகின்றது. நேரடி ஒளிபரப்பு நிறுத்தப்பட்டதன் காரணம் தெரிவுக்குழுவுக்கும் அறிவிக்கப்படவில்லை என்று, அதன் தலைவராகச் செயற்படும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஜயம்பதி விக்கிரமரத்ன தெரிவித்திருந்தார்.   

எவ்வாறாயினும், இந்தத் தெரிவிக்குழுவின் விசாரணைகளுக்காக அழைக்கப்பட்டிருந்த சாட்சியங்களை முழுமையாகத் தொகுத்துப் பார்க்கின்ற போது, ஆரம்பத்தில் எங்கிருந்து தவறு விடப்பட்டுள்ளது, இதற்குப் பொறுப்புக்கூற வேண்டியவர்கள் யார் என்ற கேள்விகளுக்கு, ஒரேயொரு தரப்பின் மீதுதான் விரல் நீட்டப்படுவதை அவதானிக்க முடிகின்றது. இருப்பினும், ஒட்டுமொத்த விசாரணைகளின் பின்னர், தெரிவுக்குழு முன்வைக்கும் அறிக்கையில் தான், இது தொடர்பான முடிவு காணப்படும். அதுவரை, நாம் அனைவரும் பொறுமை காக்கத்தான் வேண்டும். 

தெரிவுக்குழுவுக்கு என்ன நடக்கும்

  உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல்கள் தொடர்பில் தேடியறிவதற்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ள நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவின் அடுத்தக்கட்ட நகர்வு எவ்வாறு இருக்கப்போகிறது என்ற கேள்வி, ஒவ்வொருவரின் மனதிலும் தோற்றியுள்ளது.   

தெரிவுக்குழுவைக் கலைக்கவேண்டுமென, ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன ஒன்றைக்காலில் நின்றுகொண்டிருக்க, காலவரையறை நிறைவடையும் வரையிலும், அக்குழுவின் செயற்பாடுகள் முன்னெடுக்கப்படுமென்று, குழு அறிவித்துள்ளது. 

இலங்கை நாடாளுமன்றத்தைப் பொறுத்தவரையில்,  பிரித்தானிய முறையிலிருந்து தோன்றியதாயினும், நாடாளுமன்றத்திலும் சமூகத்திலும் ஏற்படும் மாற்றங்களுக்கேற்ப, அதன் தன்மைகளில் மாற்றம் பெற்றுள்ளது. அதனடிப்படையிலேயே, குழுக்களும் நியமிக்கப்படுகின்றன.

குழுக்களை, நிலையியற் குழுக்கள், விஷேட குழுக்கள் எனும் இரண்டு விரிவான வகுப்புக்களுள் வகைப்படுத்தப்பட முடியும். 

நிலையியற் குழுக்கள், நிலையியற் கட்டளைகளின் பிரகாரம் சபாநாயகரால் நியமிக்கப்படுவதுடன், அக்குழுவின் அலுவல் முற்றுப்பெற்றாலும் முற்றுப் பெறாவிட்டாலும், தொடர்ந்து செயற்பட்டவாறிருக்கும். அவைகளின் பதவிக் காலத்தில் சற்று நிரந்தரத்தன்மை காணப்படும். சபையின் குறிப்பிட்ட ஓர் அலுவலை, அவை கையாள்கின்றன. 

விஷேட குழுக்களோ, பெரிதும் தற்காலிகமானவையாக இருப்பதுடன் அவற்றின் பணி பூர்த்தியானதும், அவை இல்லாதொழிந்து போகின்றன. இக்குழுக்கள் காலத்துக்குக் காலம் அவற்றுக்கு வழங்கப்படும் இவ்வாறான குறிப்பிட்ட செயற்பாடுகளுக்காகச் செயலாற்றுகின்றன. இவற்றை நாம், தெரிவுகுழுக்கள் என்றும் அழைக்கலாம்.

நிறைவேற்று அதிகாரம், சட்டவாக்கத்துக்கு இடையில் கடுமையான சிக்கல்களைத் தோற்றுவித்திருக்கும், உயிர்த்த ஞாயிறுதினத் தாக்குதல்கள் தொடர்பில் தேடியறிவதற்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ள குழுவின் விசாரணைகளை, ஜனாதிபதி கடுந்தொனியில் விமர்சித்துள்ளார். 

விசேட தெரிவுக்குழுவுக்கு அப்பால், 20க்கும் மேற்படாத துறைசார் மேற்பார்வைக்குழுக்கள், ஒவ்வொரு நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடர்களிலும் இயங்கும்.  நாடாளுமன்றம் ஒரு தேர்தலையடுத்து நடைபெறும் அதன் முதலாவது அமர்வுக்குப் பின்னர், ஆறு வாரங்களினுள் இக்குழுக்கள் நியமிக்கப்படவேண்டும். 

அமைச்சுசார் ஆலோசனைக் குழுக்கள், சிறப்பு நோக்கங்களுக்கான குழுக்கள், சட்டவாக்க நிலையியற் குழு, துறைசார் மேற்பார்வைக் குழுக்கள் என வகைப்படுத்தியே அக்குழுக்கள் நியமிக்கப்படும். அக்குழுக்கள் அனைத்தும், நாடாளுமன்றத்துக்கு பொறுப்புக்கூற வேண்டும். இடைக்கால அறிக்கைகளையும், அக்குழுக்கள் சமர்ப்பிக்கலாம். 

விஷேட குழுக்கள், கட்சித்தலைவர்களின் ஆலோசனையின் பிரகாரம் சபாநாயகரால் நியமிக்கப்படுகின்றன. சபாநாயகரினால் மட்டுமே அது கலைக்கப்படும். இக் குழுக்களால் மேற்கொள்ளப்படும் விசாரணையொன்றின் பரப்பெல்லை, எக்கட்டளையின் கீழ் அக்குழு நியமிக்கப்படுகின்றதோ அக்கட்டளையின் நியதிகளால் வரையறுக்கப்படுகின்றது. 

ஆனால் அது, நாடாளுமன்றத்தின் பணிப்பினால் விரிவாக்கப்படவோ, மட்டுப்படுத்தப்படவோ முடியும். தவிசாளரும் அங்கத்தவர்களும், சபாநாயகரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர். பன்னிரண்டுக்கும் மேற்படாத எண்ணிக்கையிலான உறுப்பினர்களை, ஒரு தெரிவுக்குழு கொண்டிருக்கும். ஆனால் இவ்வெண்ணிக்கை, நாடாளுமன்றத்தின் அனுமதியுடன் அதிகரிக்கப்பட முடியும். ஆட்களையோ பத்திரங்களையோ, பதிவேடுகளையோ வரவழைப்பதற்கான அதிகாரத்தை, நாடாளுமன்றம் இக்குழுக்களுக்கு வழங்குகின்றது.

அத்துடன், விரிவான நியாயாதிக்கத்தையும் கொண்டுள்ளன. அதேவேளை, நாடாளுமன்றத்தின் நாளாந்த அலுவல்களுக்கு, அவை பாரிய பெறுமதி மிக்க பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளன. இந்நிலையில், தற்போது விசாரணைகளை முன்னெடுக்கும் விசேட தெரிவுக்குழுவின் முன்னிலையில் ஆஜராகவேண்டாமென யாரும் கட்டளையிடமுடியாது. அதற்கான தார்மீக உரிமையும் இல்லை என்பதே திண்ணம். 

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஒரே-திசைக்கு-தொடுக்கப்படும்-அம்புகள்/91-234237

இந்தியாவும் கஜேந்திரகுமாரும்

3 days 1 hour ago
இந்தியாவும் கஜேந்திரகுமாரும்
கே. சஞ்சயன் / 2019 ஜூன் 16 ஞாயிற்றுக்கிழமை, பி.ப. 12:23 Comments - 0

குண்டுவெடிப்புகள், அதனைச் சார்ந்த அரசியல் பரபரப்புகளுக்குள், அமுங்கிப் போய்க் கிடந்த வடக்கு, கிழக்கு அரசியல் விவகாரங்கள், தேர்தல்கள் நெருங்கி வரத் தொடங்கியுள்ளதால், மீண்டும் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கி இருக்கின்றன.  

தமிழ் மக்கள் பேரவையின் அண்மைய செயற்குழுக் கூட்டத்தில், பேசிய அதன் இணைத் தலைவர் சி.வி. விக்னேஸ்வரன், “மாற்று அணி ஒன்றை வலுப்படுத்துவதற்கான, அவசியமும் சூழலும் எழுந்துள்ளது. அதற்குத் தமிழ் மக்கள் பேரவை, காத்திரமான பங்களிப்பைச் செய்ய வேண்டும்” என்று அழைப்பு விடுத்திருந்தார்.  

கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தலைமையிலான தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியை, தமது அணிக்குள் கொண்டு வருவதற்கு, பேரவை உதவ வேண்டும் என்ற அடிப்படையிலேயே அவரது அந்த அழைப்பு, அமைந்திருந்தது.  

ஆனால், கஜேந்திரகுமார் அணியோ, அதற்குப் பிடிகொடுக்கத் தயாராக இல்லை. பேரவைக் கூட்டங்களிலும் அவர்கள் இப்போது பங்கேற்பதில்லை.   

“சைக்கிள் சின்னத்தில் போட்டியிடத் தயார்” என்று, விக்னேஸ்வரன் விடுத்த அழைப்பையும் கூட, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி நிராகரித்து விட்டது. யாழ்ப்பாண நாதளிதழ் ஒன்றுக்கு அளித்திருந்த பேட்டியில், கஜேந்திரகுமார் இதனைக் கூறியிருக்கிறார்.  

விக்னேஸ்வரனைத் தமது கூட்டுக்குள் உள்வாங்கிக் கொள்வதற்கு, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி இன்னமும் தயாராகவே இருக்கிறது. ஆனால், , விக்னேஸ்வரனின் அணிக்குள், தம்மை இணைத்துக் கொள்ள, முன்னணி தயாராக இல்லை. இந்த இரண்டுக்கும் என்ன வேறுபாடு?   

விக்னேஸ்வரனின் அணியில், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் இருக்கிறது. அந்த அணியுடன் சக கட்சியாக இணைந்து கொள்வதில், முன்னணிக்கு உடன்பாடு இல்லை.   

ஆனால், விக்னேஸ்வரனின் கட்சியுடன் தனித்துக் கூட்டணி வைப்பதில் பிரச்சினை இல்லை என்பதே முன்னணியின் நிலைப்பாடு.  

எனினும், அவருக்காகத் தொடர்ந்து காத்திருக்க முடியாது என்ற செய்தியை, கடந்த திங்கட்கிழமை நடத்திய செய்தியாளர் சந்திப்பில் கஜேந்திரகுமார் கூறியிருக்கிறார்.  

விக்னேஸ்வரன் - கஜேந்திரகுமார் அணிகளின் இணைப்பில், பிரச்சினைக்குரிய தரப்பாக இருப்பது ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் தான். ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ்வுக்கும், முன்னணிக்கும் இடையில், உள்ளூராட்சித் தேர்தலுக்குப் பின்னர் தான், விரிசல் ஏற்பட்டது.  

அதற்கு முன்னர், இந்த இரண்டு கட்சிகளுக்கும் இடையில் முரண்பாடும் இருக்கவில்லை; கொள்கை ரீதியான விரிசலும் இருக்கவில்லை.   

உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், தம்முடன் கூட்டணி அமைப்பதாகக் கூறிவிட்டு, கடைசி நேரத்தில் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் ‘காலைவாரி விட்டது’ என்பதே, முன்னணிக்கு இருக்கின்ற கோபம்.  

இந்தச் சம்பவத்துக்குப் பின்னர் தான், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் அங்கம் வகிக்கும் அணியில் இடம்பெறுவதில்லை என்ற உறுதியான முடிவை எடுத்திருக்கிறது முன்னணி.  

ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் மீது, தாம் சுமத்திய குற்றச்சாட்டு, அப்படியே தம் மீதும் விழுந்து விடும் என்ற அச்சம் தான், முன்னணி இந்த முடிவை எடுப்பதற்குக் காரணம் ஆகும்.   

“உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்காக, ஒரு கூட்டமைப்பை பதிவு செய்வதற்கு இணங்கி விட்டு, இந்தியா சென்ற சுரேஸ் பிரேமசந்திரன், அதற்குப் பின்னர் தனது முடிவை மாற்றினார், ஆனந்தசங்கரியுடன் கூட்டு வைத்துக் கொண்டார்” என கஜேந்திரகுமார் குற்றம் சாட்டியிருந்தார்.  

இதன் மூலம், இந்தக் கூட்டை உருவாகவிடாமல் தடுத்தது இந்தியா தான்; இந்தியாவின் தாளத்துக்கே சுரேஸ் ஆடுகிறார் என்ற கற்பிதத்தை உருவாக்க முயன்றிருந்தார் கஜேந்திரகுமார்.  

அந்த விடயத்தில் மாத்திரமன்றி, தமிழ் மக்கள் கூட்டணியை விக்னேஸ்வரன் அறிவிப்பதற்கு சில நாள்களுக்கு முன்னர், அவருடன், முன்னணியின் செயலாளர் கஜேந்திரன், ஒரு சந்திப்பை நடத்தியிருந்தார்.  

அந்தச் சந்திப்பின் போதும், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் இல்லாத கூட்டணியை அமைக்க முன்னணி வலியுறுத்தியது. அதற்கு விக்னேஸ்வரன் இணங்கவில்லை. “முன்னணியுடன் கூட்டணி வைத்துக் கொள்வதை, இந்தியா விரும்பவில்லை என்று, விக்னேஸ்வரன் கூறினார்” என்பதையும் கஜேந்திரகுமார் வெளிப்படுத்தியிருந்தார். கடந்த வாரமும், இந்தக் கருத்தை, அவர் புதுப்பித்துக் கொண்டார்.  

இவ்வாறாக, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியை இந்தியா வெறுக்கிறது; அதனுடன், ஏனைய தமிழ்க் கட்சிகள் கூட்டுச் சேருவதை, இந்தியா விரும்பவில்லை என்ற கருத்தை, அந்தக் கட்சியே வெளிப்படுத்தி வந்திருக்கிறது.  

இந்தியாவின் எடுபிடியாகத் தாம் இருக்கமாட்டோம் என்று, தம்மை, இந்திய விரோதக் கட்சியாக அடையாளப்படுத்தி, தமிழ் மக்கள் மத்தியில் அனுதாப நிலையை அடைய முனைந்தது, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி. இது கடந்த கால நிலைமை.  

கடந்த திங்கட்கிழமை நடத்திய செய்தியாளர் சந்திப்பில், “இந்தியாவை நாங்கள் எதிரியாகப் பார்க்கவில்லை; ஆனால், இந்தியா தான் எம்மை விரோதிகளாகப் பார்க்கிறது” என்று கஜேந்திரகுமார் கூறியிருக்கிறார். “அது ஏன் என்று எனக்கு விளங்கவில்லை” என்றும் அவர் அப்பாவியாகக் கேள்வி எழுப்பி இருந்தார்.  

பூகோள அரசியலைத் தம்மை விடப் புரிந்தவர்கள் யாருமில்லை என்று, தமிழ் அரசியலில் பாடம் எடுப்பவர்கள், கஜேந்திரகுமாரும் அவரது அணியினரும் தான்.   

பூகோள அரசியலையே கரைத்துக் குடித்தவர்களால், இந்தியாவை ஏன் விளங்கிக் கொள்ள முடியாமல் போனது என்பது தான் கேள்வி.  

இந்தியாவை விளங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை என்று கூறிய அதே செய்தியாளர் சந்திப்பில், அதற்கான காரணத்தைக் கண்டறியக் கூடிய ஒரு விடயத்தையும் கஜேந்திரகுமார் கூறியிருக்கிறார்.  

“நாங்கள் இந்தியாவின் எடுபிடிகளாக இருக்கத் தயாரில்லை. அவர்களது நலன்களுக்கு, நாங்கள் இணங்கப் போவதில்லை; மக்களின் நலன்களை வைத்துப் பேரம் பேசுவோம் என்பதால், அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்கக் கூடிய தரப்புகளுடன், இணைந்து செயற்படுமாறு இந்தியா சிலவேளைகளில் சொல்லியிருக்கலாம்” என்று கஜேந்திரகுமார் குறிப்பிட்டிருந்தார்.  

இந்த இடத்தில், அவர், தாங்கள், இந்தியாவின் சொல்லைக் கேட்கின்ற இடத்தில் அல்லது, அவர்களின் எடுபிடிகளாக இருக்கத் தயாரில்லை என்று தெளிவாக குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.  

அதைவிட, தம்மைத் தவிர, மற்றவர்கள் அனைவரும், ஒன்றில் இலங்கை அரசாங்கத்தினது அல்லது இந்தியாவினது முகவர்களாகத் தான் இருக்கிறார்கள் என்றும் கூறியிருக்கிறார். இதன் மூலம், தாமே, தூய்மையானவர்கள் என்று, அடையாளப்படுத்த முனைகிறார்.   

அதேவேளை, இந்தியாவினது நோக்கு நிலையைத் தவறானது என்று தெளிவாக அடையாளப்படுத்தவும் அவர் தயங்குகிறார்.  

தமிழர் அரசியலை, இந்தியா தனது தேவைக்காகப் பயன்படுத்துகிறது என்று கூறப்படும் கருத்து, இந்தியாவினது தவறு அல்ல எனவும், வல்லரசான இந்தியா, தனது நலன்களைத் தான் முதலில் பார்க்கும் என்றும் அவரே நியாயப்படுத்துகிறார்.  

தமிழ்த் தேசம், நாளை தனிநாடானாலும் கூட, தமிழீழமும், தனது நலன்களையே பார்க்கும் என்றும் அவர் சுறியிருக்கிறார்.  

ஒரு பக்கத்தில், இந்தியா தனது நலன்களை முன்னிலைப்படுத்துவதை நியாயப்படுத்திக் கொண்டே, இந்தியாவின் நலன்களுக்கு உட்பட்டுச் செயற்படும் முகவர்களாக ஏனைய தமிழ்க் கட்சிகளை அவர் விமர்சித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.  

இந்தியாவின் நலன்களுக்கு இடமளிக்க முடியாது, என்ற முன்னணியின் நிலைப்பாடு தான், இந்தியா அவர்களை விரோதியாகப் பார்ப்பதற்குக் காரணம்.  

இந்தியா மாத்திரமன்றி, உலகின் எந்தவொரு நாடுமே தமது நலன்களைத் தான் முதலில் பார்க்கும்; அதற்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்கும். சர்வதேச தலையீட்டை வலியுறுத்தும் முன்னணிக்கு, இந்தப் பூகோள அரசியல் தெரியாதது அல்ல.  

இந்தியாவையோ, சர்வதேச சமூகத்தையோ முற்றிலுமாக ஒதுக்கி விட்டு இலங்கைத் தமிழர்களால் தீர்வு ஒன்றை எட்டிவிட முடியாது. இந்தியாவினது நலன்களையும் புறக்கணிக்காமல், தமிழர்களின் நலன்களையும் விட்டுக் கொடுக்காமல், சாணக்கியமான அரசியலை முன்னெடுப்பது தான் முக்கியமானது.  
எதிரிகளாகவும் விரோதிகளாகவும் இந்தியாவை அடையாளப்படுத்தி, வாக்கு வங்கியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள முற்படுவது, முன்னணியின் விவேகமான செயற்பாடு அல்ல.  

அதைவிட, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ்வுக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையில், நெடுங்காலத் தொடர்பும் உறவும் இருந்தது. அதனைத் தெரிந்து கொண்டே, அந்தக் கட்சியுடன் கூட்டு வைக்க, கஜேந்திரகுமார் இணங்கியிருந்தார்.  

உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், காலை வாரிய பின்னர் தான், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் இந்தியாவின் தாளத்துக்கு ஆடுகிறது என்று அவர்களுக்குத் தெரிய வந்திருக்கவில்லை.  

சுரேஸ் பிரேமசந்திரன், இந்தியாவின் எடுபிடி என்று கூறிவிட்டு, மீண்டும் அவருடன் கூட்டுச் சேர்வது தான் முன்னணிக்கு இப்போது உள்ள பிரச்சினை.  

அதுமட்டுமன்றி, முன்னணியுடன் சேருவதை இந்தியா விரும்பவில்லை என்று கூறிய விக்னேஸ்வரனை, இன்னமும் தாங்கள், இந்தியாவின் முகவர் என்று அடையாளப்படுத்தும் முடிவுக்கு வரவில்லை என்றும் கூறியிருக்கிறார்.  

ஏனென்றால், விக்னேஸ்வரனுக்கான கதவை இன்னமும் அவர்கள் மூடவில்லை. இருவரும் எதிரெதிர் அணியில் இருப்பது உறுதியானால் அவரும் கூட, இந்தியாவின் முகவர் ஆக்கப்பட்டு விடுவார்.  

ஆக, தேர்தல் தேவைகளுக்காக, தமது அரசியலுக்காக, தமக்கு எதிராக யாரெல்லாம் இருக்கின்றரோ அவர்களையெல்லாம் இந்தியாவின் முகவராக, அடிவருடியாக, அடையாளப்படுத்தி வந்துள்ள கஜேந்திரகுமார், இந்தியா ஏன் தம்மை எதிரியாகப் பார்க்கிறது என்று, கேள்வி எழுப்புவது வேடிக்கையானது.    

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/இந்தியாவும்-கஜேந்திரகுமாரும்/91-234234

 

உயிர்த்த ஞாயிறுத தாக்குதல்கள், இந்தியத் தேர்தல் முடிவுகள் என்பவற்றின் பின்னரான தமிழ் அரசியல் – நிலாந்தன்..

4 days 3 hours ago
உயிர்த்த ஞாயிறுத தாக்குதல்கள், இந்தியத் தேர்தல் முடிவுகள் என்பவற்றின் பின்னரான தமிழ் அரசியல் – நிலாந்தன்..

June 16, 2019

 

red.jpg?resize=800%2C428

யாழ்ப்பாணத்தில் இயங்கும் ஓர் அரசசார்பற்ற நிறுவனத்தின் தலைவரும் சமூக செயற்பாட்டாளருமாகிய ஒருவர் யாழ் மாவட்டகட்டளைத் தளபதியிடம் பின்வருமாறு கூறியிருக்கிறார் ‘ஒருகாலம் எந்த படைத்தரப்பிடமிருந்து பெண்களை பாதுகாக்க வேண்டும் என்று கோரினோமோ அதேபடைத்தரப்பு இப்பொழுது பெண்கள் பயிலும் பாடசாலைகளின் வாயிலில் காவலுக்குநிற்கிறது’ என்று. அதற்கு கட்டளைத ;தளபதி சொன்னாராம் அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்காகத்தான் நாங்கள் அங்கேநிற்கிறோம் என்று.

யாழ். சர்வமதசங்கத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இந்துமத தலைவருக்கும் மேற்சொன்ன தளபதி அவ்வாறுதான் கூறியிருக்கிறார். தமிழர்களை பாதுகாப்பதற்காகத்தான் சோதனைச் சாவடிகளும் சோதனை நடவடிக்கைகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருவதாக.

அதே தளபதியிடம் கடந்தகிழமை பாதுகாப்பு கெடுபிடிகள் தொடர்பாக அமைச்சர் மனோகணேசன் கதைத்திருக்கிறார். அதன்போது வடக்குகிழக்கில் சோதனை நடவடிக்கைகள் அதிகமாக காணப்படுவதுபற்றிய முறைப்பாடுகளை அவரிடம் தெரிவித்திருக்கிறார். அதற்குபதில் கூறிய மேற்படி தளபதி தமிழ் மக்களை பாதுகாப்பதற்காகத் தான் நாங்கள் அவ்வாறுசெய்கின்றோம் என்று கூறியிருக்கிறார். அமைச்சர் மனோகணேசன் கேட்டுக்கொண்டதையடுத்து ஊடகக் கவனிப்புடைய எ 9சாலை போன்றவற்றில் சோதனை நடவடிக்கைகள் குறைந்துள்ளன. ஆனால் ஊடகக் கவனிப்புக் குறைந்த உள்வீதிகளில் உதாரணமாக கிளிநொச்சியின் உள்வீதியான பன்னங்கண்டி வீதியில் சோதனைச் சாவடியில் பயணிகள் வாகனங்களைப் பதியவேண்டும். அப்படித்தான் காரைநகரின் வாசலில் பொன்னாலைச் சந்தியில் சோதனைகள் உண்டு.வாகனப் பதிவும் உண்டு.

வடக்கு கிழக்கில் பாடசாலைகளின் முன் இரண்டு படையாட்கள் காவலுக்கு நிற்கிறார்கள். பாடசாலைகள் தொடங்கும் முடியும் நேரங்களில் அவர்கள் காவலுக்கு நிற்கிறார்கள். அவர்கள் மிகவும் ரிலாக்சாக நிற்கிறார்கள். பாடசாலைப் பிள்ளைகளை தாங்களே பாதுகாப்பதான ஒருதோரணை அவர்களுடைய முகபாவனைகளிலும் உடல் மொழியிலும் காணக் கிடைக்கிறது.  அவ்வாறு பாதுகாக்கும் கடமையின் போது அவர்கள் எதிர்த் தரப்பிடம் இருந்து வரக்கூடிய ஆபத்துக்களை குறித்த அச்சமும் திகிலுமின்றி மிகவும் சாவகாசமாக ஒருவித கதாநாயகத் தனத்தோடு பள்ளிக்கூடங்கள் பொது இடங்களின் வாசல்களிலும் கோவில் வாசல்களிலும் திருவிழாக்களின் போதும் காணப்படுகிறார்கள்.

அவர்கள் அவ்வாறுரிலாக்ஸ் ஆக இருப்பதற்கு ஓர் அடிப்படைக் காரணம் உண்டு. இது ஈழப் போர்க்களம் அல்ல. இந்தயுத்தம் ஆயுதமேந்திய படைகளைக் குறிவைக்கவில்லை. முhறாக ஆயுதம் ஏந்தியிராத அப்பாவிகளைத்தான் இலக்குவைத்திருக்கிறது. நாங்களும் இந்தயுத்தத்தின் ஒருபகுதி என்பதைக் குறித்த எந்தவிதமான முன்னெச்சரிக்கையும் இன்றி வழமைபோல தேவாலயங்களில் வழிபடச் சென்ற அப்பாவிகளான பக்தர்களைத்தான் ஜிகாத் அமைப்பு வேட்டையாடியிருக்கிறது. எனவே இந்தயுத்தத்தில் படைத்தரப்பு ஓர் இலக்கு அல்ல என்பது படைத் தரப்பை பெருமளவிற்கு ரிலாக்சாகவைத்திருக்கிறது. அதோடு கடந்தபத்தாண்டுகளாக அவர்களுக்கு பெரிய அளவுவேலைகள் இருக்கவில்லை. ஆனால் இப்பொழுது வேலைகிடைத்திருக்கிறது. அதுவும் காவல் காக்கும் வேலை. எனவே ஒருவிதரிலாக்ஸான மனோநிலையோடு கதாநாயகத்தனமாக அவர்கள் பாடசாலைகளின் முன்னேநிற்கிறார்கள். வெயில் அதிகமாக இருக்கும் நாட்களில் கூலிங் கிளாஸ்களையும் அணிந்தபடிநிற்கிறார்கள்.

கடந்த பல ஆண்டுகளாக உலகசமூகத்தின் முன் எந்த ஒருபடைத்தரப்பை தமிழ் மக்கள் போர்க் குற்றவாளிகளாக காட்டிவருகிறார்களோ எந்த ஒருபடைத்தரப்பு இனப்படுகொலை புரிந்ததாக தமிழ் மக்கள் உலக சமூகத்திடம் குற்றம்சாட்டி வருகிறார்களோ அதேபடைத்தரப்பு இப்பொழுது தமிழ் பள்ளிக்கூட பிள்ளைகளையும் பக்தர்களையும் பாதுகாக்கும் ஒரு பொறுப்பை ஏற்றிருப்பது என்பது ஒருதலைகீழ் மாற்றம்.

ஒருபுறம் ஐநாவில் தமிழ் தரப்பு போர்க் விசாரணைகளுக்கு எதிராக நீதிகேட்கிறது. இன்னொரு புறம் எந்த ஒரு படைத்தரப்புக்கு எதிராக ஐநாவில் தமிழ்த் தரப்பு குற்றச்சாட்டுகளை முன் வைக்கின்றதோ அதே அதேபடைத்தரப்பு தமிழ் தரப்பின் பள்ளிக்கூடங்களையும் ஆலயங்களையும் பாதுகாக்கப் போவதாகவும் கூறப்படுகிறது. இந்தமுரண் வளர்ச்சியானது ஜிகாத் தாக்குதல்களின் நேரடிவிளைவாகும.; இது அனைத்துலக அளவில் தமிழ் மக்களின் கோரிக்கைகளை பலவீனப்படுத்த கூடியது.

உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலின் பின் தமிழ் அரசியலானது இந்தஒருவிடயத்தில் மட்டும் தான் பலவீனப்பட்டுள்ளது என்பது அல்ல. இதைவிட வேறுபல இடங்களிலும் அது பலவீனமடைந்துள்ளது

முதலாவதாக கூட்டமைப்பின் யாப்பு உருவாக்கமுயற்சிகள் முழுவதுமாக கைவிடப்பட்டுவிட்டன. யாப்பு முயற்சிகளைக ;காட்டித்தான் சம்பந்தர் தனதுவாக்காளர்களின் நம்பிக்கைகளை கட்டியெழுப்பிவந்தார.; ஆனால் இப்பொழுது யாப்புமுயற்சிகள் பின் தள்ளப்பட்டுவிட்டன.

இரண்டாவதாக அவசரகாலச் சட்டத்தின் கீழ் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் முடக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அரசியல் செயல்பாட்டாளர்களும் முடக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். யுhரை முடக்க வேண்டுமோ அவர்களின் மீதுபயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தை பிரயோகிக்கலாம் என்ற நிலைமை தோன்றியிருக்கிறது.

மூன்றாவது -ராஜபக்சஅணிவெல்லக் கூடியவாய்ப்புகள் மேலும் அதிகரித்துள்ளன. ஜிகாத் தாக்குதல்களின் விளைவாகசிங்களபௌத்தபெருந்தேசியவாதம் மறுபடியும் மேலோங்கத் தொடங்கியுள்ளது. இது இனவாதஅலையொன்றைத் தோற்றுவிப்பதற்குதேவையானதளத்தைஉருவாக்கிக் கொடுத்துள்ளது.

ஜிகாத் தாக்குதல்களுக்கு முன்பு மஹிந்த அணி யாப்புருவாக்க முயற்சிகளைமுன் வைத்துஒரு இனவாத அலையைத் தோற்றுவிக்கக் கூடிய நிலைமைகளே காணப்பட்டன. ஆனால் இப்பொழுது முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான ஒருசிங்களப் பொது உளவியலை தூண்டிவிடுவதன் மூலம் இனவாத அலையை பெரிதாக்கலாம். இதனால் முஸ்லிம் வாக்குகளை சிலவேளைகளில் ராஜபக்ச இழக்கநேரிடலாம். எனினும் தனிச்சிங்கள வாக்குகளால் அரசுத்தலைவர் ஆகும் திட்டம் எதுவும் அவர்களிடம் இருந்தால் அவர்கள் உயிர்த்த ஞாயிறுதாக்குதல்களை சாட்டாகவைத்து இனவாத அலையை ஆகக் கூடியமட்டும் தூண்டக் கூடும்.

நாலாவது- உள்நாட்டு யுத்தத்தின் விளைவுகளை முன்வைத்து தமிழ்த்தரப்பு உலகஅரங்கில் கடந்த 10 ஆண்டுகளாக அரசியல் செய்துவந்தது. ஆனால் இப்பொழுது ஓர் அனைத்துலக யுத்தகளத்திற்குள் நாடு இழுத்துத்து வரப்பட்டுவிட்டது. இதனால் அனைத்துலக சமூகத்தின் கவனம் ஜிகாத் அமைப்புக்கு எதிராகக் குவிக்கப்பட்டு விட்டது. இதனால் தமிழ் மக்கள் முன் வைத்த போர்க் குற்றவிசாரணை இனப்படுகொலைக்கு எதிரான நீதி போன்றவிடயங்கள் பின் தள்ளப்பட்டுவிட்டன. அது மட்டுமல்ல உலக சமூகம் இப்பொழுது ஜிகாத்தை எப்படி தோற்கடிக்கலாம் என்பதிற்தான் தனதுகவனம் முழுவதையும் குவித்துவருகிறது. இதனால் அவசரகாலச் சட்டத்தின் கீழும் பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தின் கீழும் தமிழ் மக்களுக்குஎதிராக இழைக்கப்படக்கூடிய கொடுமைககளின் மீது உலகத்தின் கவனம் அதிகம் ஈர்க்கப்படாது.

ஆனால் இந்த இடையூட்டுக்குள் அரசாங்கமும் அதன் உபகரணங்களான திணைக்களங்களும் மகாசங்கத்தவர்களும் யுத்தத்தை வேறுவழிகளில் தொடர்கிறார்கள். முல்லைத்தீவில் ஒருபிள்ளையார் கோயிலுக்கு அருகே பௌத்தகோவில் கட்டப்படுக்கிறது. நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பையும் மீறிபிக்குகள் தமிழ் மக்களை அச்சுறுத்தி வருகிறார்கள். திருகோணமலையில் கன்னியாவெந்நீர் ஊற்றுப் பகுதியில் அமைந்திருந்த பிள்ளையார் ஆலயம் அகற்றப்பட்டிருக்கிறது. முல்லைத்தீவுக்கு கடந்தவாரம் வருகைதந்த அரசுத்தலைவர் அங்கே ஒருதமிழ் குளத்தின் பெயரை சிங்களத்தில் மாற்றி எழுதி அதில் மீன் குஞ்சுகளை விட்டிருக்கிறார். அதாவது உலகத்தின் கவனம் ஜிகாத்தை எப்படி முறியடிப்பது என்பதில் குவிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒருகாலகட்டத்தில் அரசாங்கமும் அதன் உபகரணங்களும் தமிழ் மக்கள் மீது யுத்தத்தை வேறுவழிகளில் தொடர்ந்துவருகின்றன.

ஐந்தாவது- புதியயாப்பொன்றைக் கொண்டுவரப்போவதாக வாக்களித்த கூட்டமைப்பு இப்பொழுது வீதிகளை திருத்துவதிலும் கட்டடங்களைக் கட்டிஎழுப்புவதிலும் தனதுகவனத்தைக் குவித்துவருகிறது. கம்பெரலிய திட்டத்தின்கீழ் அரசாங்கத்தின் அபிவிருத்தி அரசியலில் ஒருபங்காளியாகியதன் மூலம் தமிழ் மக்களின் உரிமை அரசியலை பின்தள்ளும் ஒருவேலைக்குக் கூட்டமைப்பு உடந்தையாக காணப்படுகிறது.

உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலின் பின்னரான மேற்கண்ட விளைவுகளை தொகுத்துப் பார்த்தால் ஒருவிடயம் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அத்தாக்குதல்கள் தமிழ் மக்களின் அரசியலை பலவீனப்படுத்தி இருக்கின்றன. அனைத்துலக அளவிலும் உள்நாட்டிலும் தமிழ் மக்களின் உரிமைமைய அரசியலுக்கு ஒப்பீட்டளவில் பாதகமான ஒருசூழல் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இப்படி ஒருபின்னணியில் புதிய நிலைமைகளை எதிர்கொள்ள புதிய உபாயங்களுடன் களமிறங்கும் புதியதலைமைகள் தமிழ் மக்களுக்குதேவை.

இந்தியாவில் மறுபடியும் நரேந்திரமோடி தலைவராக தெரிவுசெய்யப்பட்டிருக்கிறார். பதவியேற்றதும் அவர் முதலாவதாக மாலைதீவுக்கும் இரண்டாவதாக இலங்கைக்கும் வருகைதந்திருக்கிறார். மாலைதீவின் முன்னைய அரசாங்கம் சீனாவுக்கு நெருக்கமாயிருந்தது. அதுசீனாவுடன் ஒரு புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கையை செய்திருந்தது. அந்த உடன்படிக்கையானது மாலைதீவை சீனாவின் கடல் வழிப் பட்டுப் பாதைத் திட்டத்துக்குத் திறந்துவிடுவதாக அமைத்தது. அது சீனாiவின் பெல்ட் அண்ட் றோட் திட்டத்தில் மாலைதீவையும் பங்காளியாகியது. இச்சீனச் சார்பு அரசாங்கம் கடந்த செப்டெம்பர் மாதம் தோற்கடிக்கப்பட்டு இப்போதுள்ள புதியஅரசாங்கம் பதவியேற்றது. இவ்வரசாங்கம் சீனாவைவிடவும் இந்தியாவை நெருங்கிவருகிறது. நரேந்திரமோடி, மாலைதீவின் புதிய அரசுத் தலைவருடன் பாதுகாப்பு, வர்த்தகம் உட்பட ஆறு உடன்படிக்கைகளைச் செய்துள்ளார். குறிப்பாக மாலைதீவுக் கடலில் சீனாவின் நடமாட்டங்களைக் கண்காணிக்கும் இந்தியக் ராடர்களைப்; பொருத்தும் ஓர் உடன்படிக்கையும் இவற்றுள் அடங்கும்.

மோடியின் மாலைதீவு விஜயத்தின் பின் மாலைதீவுகளின் அரசுத்தலைவர் இலங்கைக்கு அடுத்தவார இறுதியில் வருகிறார். ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் அழைப்பையேற்று அவர் வருகிறார். எனவே இவற்றையெல்லாம் தொகுத்துப் பார்த்தல் ஒருதெளிவான சித்திரம் கிடைக்கும.; அச்சித்திரத்தை விளங்கி ஈழத்துதமிழ் அரசியலைத் திட்டமிடவல்ல தலைவர்கள் தேவை.

அதேசமயம் தமிழகத்தில் நரேந்திர மோடியின் கட்சிதோல்வி கண்டிருக்கிறது. தமிழகம் மீண்டும் ஒருதடவை தனது தனித்துவத்தை வெளிக்காட்டியிருக்கிறது. புதிய முதல்வர் ஸ்டாலினை எப்படி அணுகுவது ? ஈழத் தமிழர்களுக்கு அதிகம் நெருக்கமாகக் காணப்படும் வைகோவின் கை ஒப்பீட்டளவில் ஓங்கியிருக்கிறது. தொல். திருமாவளவன், கனிமொழி போன்றவர்கள் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்கள். இவர்களையெல்லாம் எப்படிக் கையாள்வது?

அதாவது உயிர்த்த ஞாயிறுதாக்குதல்களின் பின்னரான உலகசூழலையும உள்நாட்டுச் சூழலையும் இந்தியபொதுத் தேர்தலின் பின்னரானபிராந்தியச் சூழலையும் குறிப்பாக தமிழகச் சூழலையும் ஈழத்தமிழ் நோக்கு நிலையிலிருந்து எப்படிக் கையாள்வது என்பது குறித்து புதிய தரிசனத்தையும் புதிய வியூகத்தையும் கொண்ட ஒருபுதிய தமிழ்த்தலைமை தேவை. இப்பொழுது அரங்கில் காணப்படும் தமிழ் தலைமைகளுள் யார் அப்படிப்பட்ட ஒருதலைமையாக மேலெழப் போகிறார் ? #நிலாந்தன்

 

 

http://globaltamilnews.net/2019/124390/

சூல் கொள்ளும் இன்னொரு புயல்

4 days 3 hours ago
சூல் கொள்ளும் இன்னொரு புயல்  

இலங்கை அர­சி­யலில் மீண்டும் ஒரு புயலோ, பூகம்­பமோ உரு­வா­வ­தற்­கான கரு ‘சூல்’ கொள்ளத் தொடங்­கி­விட்­டது. ஈஸ்டர் ஞாயிறு தாக்­கு­தல்­க­ளுக்குப் பின்னர், ஐ.தே.மு அர­சாங்­கமும், ஜனா­தி­ப­தியும் எந்தப் பிணக்­கு­மின்றி இருப்­பது போலக் காட்டிக் கொண்ட போலி­யான நிலை இப்­போது விலகிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

இந்த போலித் திரையை விலக்கி வைப்­ப­தற்கு கார­ணி­யாக அமைந்­தி­ருக்­கி­றது, ஈஸ்டர் ஞாயிறு தாக்­கு­தல்கள் குறித்து விசா­ரிப்­ப­தற்­கான பாரா­ளு­மன்றத் தெரி­வுக்­குழு.

இந்த தெரி­வுக்­குழு அமைக்­கப்­பட்ட போது, இதன் பார­தூரத் தன்­மையை ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன விளங்கிக் கொள்­ள­வில்லை. 

ஆனால், அவ­ரையும், மஹிந்த தரப்­பையும், பொறிக்குள் தள்­ளு­வ­தற்­கென்றே, ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க அர­சாங்கம் இந்த தெரி­வுக்­கு­ழுவை உரு­வாக்­கி­யி­ருந்­தது என்­பதை மறுப்­ப­தற்­கில்லை.

அந்தப் பொறியை இன்றும் வலு­வா­ன­தாக மாற்றும் வகையில், வழக்­கத்­துக்கு மாறாக - இது­வரை நடந்­தி­ராத வகையில், பகி­ரங்­க­மாக விசா­ர­ணை­களை நடத்த, சாட்­சி­யங்­களைப் பெற அனு­மதி கொடுத்­தி­ருந்தார் சபா­நா­யகர் கரு ஜய­சூரிய.

ரிஷாத் பதி­யு­தீ­னுக்கு எதி­ரான நம்­பிக்­கை­யில்லாப் பிரே­ர­ணையை எதிர்க்­கட்­சிகள் கொண்டு வந்­த­போது, அதனை முறி­ய­டிப்­ப­தற்­கான ஆயு­த­மா­கவும் அர­சாங்கம் இந்த தெரி­வுக்­கு­ழுவைப் பயன்­ப­டுத்திக் கொண்­டது.

தெரி­வுக்­கு­ழுவின் முதல் நாள் அமர்வில், பாது­காப்புச் செயலர் ஜெனரல் சாந்த கொட்­டே­கொ­டவும், தேசிய புல­னாய்வுப் பிரிவின் தலைவர் சிசிர மென்­டிஸும் சாட்­சியம் அளித்த பின்னர் தான், ஜனா­தி­பதி நிலை­மையின் தீவிரத் தன்­மையை உணர்ந்தார். 

தனது அதி­கா­ரத்தை வைத்து நேரடிச் சாட்­சி­யங்கள் தொலைக்­காட்­சியில் ஒளி­ப­ரப்­பப்­ப­டாமல் தடுக்க முனைந்தார்.

ஆனாலும், எல்லா ஊட­கங்­களும் வரிக்கு வரி சாட்­சி­யங்­களை வெளி­யிட்ட போது தான், தமது தோல் தான் உரிக்­கப்­ப­டு­கி­றது என்று ஜனா­தி­பதி புரிந்து கொண்டார். அத்­துடன் எதிர்க்­கட்­சியும் தனக்கு வரும் ஆபத்தை உணர்ந்து கொண்டு கூச்சல் போடத் தொடங்­கி­யது.

கட்­டாய விடுப்பில் அனுப்­பப்­பட்ட பொலிஸ்மா அதிபர் பூஜித ஜய­சுந்­த­ரவும், பத­வியை விட்டு வில­கிய முன்னாள் பாது­காப்பு செயலர் ஹேம­சிறி பெர்­னாண்­டோவும் சாட்­சியம் அளித்த பின்னர், ஜனா­தி­பதி இன்னும் கடுப்­பானார்.

அதற்­குள்­ளா­கவே அவர், இந்த தெரி­வுக்­குழு விசா­ர­ணையை இடை­நி­றுத்­து­மாறு சபா­நா­ய­க­ருக்கு கடிதம் அனுப்­பினார். அவர் அதனை கருத்தில் கொள்­ள­வில்லை. 

பின்னர் அதனை ஒரு குற்­றச்­சாட்­டாக ஜனா­தி பதி முன்­வைத்த போது, அந்தக் கடி­தத்தை பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்­களின் முன் சமர்ப்­பிப்­பதா இல்­லையா என்று தீர்­மா­னிப்­பது தனது அதி­கா­ரத்­துக்கு உட்­பட்­டது என்றும், தெரி­வுக்­குழு விசா­ர­ணையை நிறுத்தும் அதி­காரம் தனக்கு கிடை­யாது என்றும் கூறி­யி­ருந்தார் சபா­நா­யகர்.

இதற்குப் பின்னர் நிலை­மைகள் மோச­ம­டைந்த போது, தான் பணியில் உள்ள எந்­த­வொரு அதி­கா­ரி­யையும் தெரி­வுக்­கு­ழுவின் முன்­பாக சாட்­சி­ய­ம­ளிக்க அனு­ம­திக்­க­மாட்டேன் என்று ஜனா­தி­பதி அறி­வித்தார். இதன் பின்பு மீண்டும் மோதல்கள் ஆரம்­ப­மா­கின.

அவ­ச­ர­மாக அமைச்­ச­ர­வையைக் கூட்­டிய ஜனா­தி­பதி, தெரி­வுக்­கு­ழுவின் விசா­ர­ணையை நிறுத்த வேண்டும் என்றும், இல்­லா­விட்டால், அமைச்­ச­ரவைக் கூட்டம் உள்­ளிட்ட எந்­த­வொரு அரச நிகழ்­விலும் பங்­கேற்கப் போவ­தில்லை என்றும் அறி­வித்தார்.

ஆனால், பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவோ, அமைச்­சர்­களோ அதற்கு இடம்­கொ­டுக்­க­வில்லை. தெரி­வுக்­கு­ழுவை நிய­மித்­தது பாரா­ளு­மன்றம், பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்­க­ளுக்கே அதற்­கான அதி­காரம் உள்­ளது என்று கைவி­ரித்து விட்­டனர்.

தெரி­வுக்­குழு விசா­ர­ணை­களை நிறுத்த ஜனா­தி­ப­திக்கு எந்த வகையில் அதி­காரம் இல்­லையோ அது­போலத் தான், பிர­த­ம­ருக்கும், சபா­நா­ய­க­ருக்கும், அமைச்­ச­ர­வைக்கும் அதி­காரம் கிடை­யாது. 

ஆனாலும், பிர­த­ம­ரையும், அமைச்­ச­ர­வை­யையும் ஜனா­தி­பதி நெருக்­கடி கொடுப்­ப­தற்குக் காரணம், அவர்கள் மனது வைத்தால், பாரா­ளு­மன்­றத்தில் ஒரு தீர்­மா­னத்தைக் கொண்டு வந்து விசா­ர­ணை­களை நிறுத்த முடியும்.

அப்­ப­டி­யா­ன­தொரு முடிவை எடுக்­கின்ற நிலையில் ஐ.தே.மு அர­சாங்கம் இல்லை. ஏனென்றால், ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன மற்றும் முன்­னைய அர­சாங்­கத்தில் இருந்த கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவுக்கு உள்ள தொடர்­பு­களை அம்­ப­லப்­ப­டுத்த இந்த விசா­ரணை முக்­கி­ய­மா­னது.

இந்த விசா­ர­ணை­களின் மூலம், அர­சாங்கம் 100 பற­வை­களை வீழ்த்தி விட்­டது என்று கொதித்­தி­ருக்­கிறார் மஹிந்த ராஜபக் ஷ. அவர் சொல்­வது சரி தான். 

இப்­போது மத்­திய வங்கி மோசடி மறந்து விட்­டது. ஈஸ்டர் தாக்­குதல் மறந்து விட்­டது. ரிஷாத் பதி­யு­தீ­னுக்கு எதி­ரான குற்­றச்­சாட்­டுகள் விசா­ர­ணைகள் மறந்து விட்­டன. இப்­ப­டியே பல்­வேறு பிரச்­சி­னைகள் மறந்து விட்­டன. பல மூடி மறைக்­கப்­பட்டு விட்­டன.

adasda.jpg

அர­சாங்­கத்­துக்கு எதி­ராக எதிர்க்­கட்சி பெரும்­பா­டு­பட்டு கொண்டு வந்த பிரச்­சி­னை­களை எல்லாம் இப்­போது தெரி­வுக்­குழு தூக்கித் தின்று விட்­டது. இதுதான் மஹிந்­தவின் பிரச்­சினை. 

ஒரு கல்லில் இரண்டு மாங்காய் என்று சொல்­வதைப் போல ஒரு கல்லில் அர­சாங்கம் 100 பற­வை­களை வீழ்த்தி விட்­டது என்று அவர் பொரு­மி­யி­ருக்­கிறார்.

ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன பங்கு கொள்ளப் போவ­தில்லை என்று அறி­வித்­தி­ருந்த நிலையில், கடந்த செவ்­வாய்க்­கி­ழமை நடக்க வேண்­டிய அமைச்­ச­ரவைக் கூட்டம் நடக்­க­வில்லை. இந்த நிலை எது­வரை தொடரப் போகி­றது என்று தெரி­ய­வில்லை.

அடுத்­த­வாரம் அமைச்­ச­ரவைக் கூட்டம் நடக்கும் என்று கூறப்­பட்­டாலும், அது இந்தப் பத்தி எழு­தப்­படும் வரை உறு­தி­யா­க­வில்லை.

பாரா­ளு­மன்­றத்தை முடக்கி அல்­லது இப்­போ­தைய கூட்­டத்­தொ­டரை ஒத்­தி­வைத்து, தெரி­வுக்­குழு விசா­ர­ணை­களை நிறுத்தக் கூடும் என்­றொரு கதையும் அடிப்­பட்­டது. ஆனால், பொது­வாக, ஒரு கூட்­டத்­தொ­டரில் அமைக்­கப்­படும் தெரி­வுக்­கு­ழுக்கள், அந்தக் கூட்­டத்­தொடர் முடித்து வைக்­கப்­ப­டு­வ­துடன் காலா­வ­தி­யாகி விடும்.

ஆனால், ஈஸ்டர் ஞாயிறு தாக்­கு­தல்கள் குறித்து ஆராயும் தெரி­வுக்­குழு அப்­ப­டிப்­பட்­ட­தன்று. அது விசேட தெரி­வுக்­குழு. பாரா­ளு­மன்­றத்தில் தீர்­மானம் ஒன்றின் மூலம் உரு­வாக்­கப்­படும் விசேட தெரி­வுக்­கு­ழுக்கள் செய­லி­ழந்து போகாது.

இதனால், பாரா­ளு­மன்­றத்தை ஒத்­தி­வைத்து மீண்டும் மூக்­கு­டை­படும் நிலையை ஜனா­தி­பதி ஏற்­ப­டுத்திக் கொள்­ள­வில்லை.

அதே­வேளை அமைச்­ச­ரவைக் கூட்­டத்தில், பங்­கேற்­காமல் ஒதுங்கிக் கொள்ளும் ஜனா­தி­ப­தியின் முடிவும் கூட, எந்­த­ள­வுக்கு புத்­தி­சா­லித்­த­ன­மா­னது என்ற கேள்வி உள்­ளது.

ஏனென்றால் அமைச்­ச­ர­வையை நிய­மிப்­பது, கலைப்­பது போன்ற அதி­கா­ரங்கள் ஜனா­தி­ப­திக்கு இருந்­தாலும், ஜனா­தி­ப­தியே அதற்கு கட்­டா­ய­மாக தலைமை தாங்க வேண்டும் என்ற அவ­சியம் இல்லை. பிர­தமர் கூட அமைச்­ச­ரவைக் கூட்­டத்தைக் கூட்ட முடியும். அவ்­வா­றான கூட்­டங்­களும் நடந்­தி­ருக்­கின்­றன.

ஜனா­தி­பதி அடம்­பி­டிக்­கின்ற நிலையில், பிர­தமர் அமைச்­ச­ர­வையைக் கூட்டி முடி­வு­களை எடுக்க முடியும். ஜனா­தி­ப­தியின் முடி­வுக்கு மாறாக அமைச்­ச­ரவை பல முடி­வு­களை எடுக்­கின்ற போது, ஜனா­தி­பதி இல்­லாமல் அமைச்­ச­ர­வையைக் கூட்­டு­வதில் சிக்கல் இல்லை என்­கின்­றனர் சட்­ட­வல்­லு­நர்கள்.

இந்த விவ­கா­ரத்தில் ஜனா­தி­பதி தொடர்ந்தும் முரண்டு பிடித்தால், பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவே அமைச்­ச­ரவைக் கூட்­டத்தைக் கூட்டக் கூடும். 

இந்த விவ­கா­ரத்தில் எதிர்க்­கட்­சிகள் வேறு புகுந்து கொண்டு பாரா­ளு­மன்­றத்தைக் கலைத்து விட்டு தேர்­த­லுக்கு செல்­வதே சிறந்­தது என்று கூச்சல் எழுப்பிக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன.

வெந்த வீட்டில் பிடுங்­கி­யது அறுதி என்­பது போல இந்தச் சந்­தர்ப்­பத்தைப் பயன்­ப­டுத்திக் கொண்டு ஆட்­சியைப் பிடிக்க கனவு காண்­கி­றது மஹிந்த அணி.

அதே­வேளை ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன ஐ.தே.மு அர­சாங்­கத்­துடன் ஏற்­ப­டுத்திக் கொண்­டுள்ள விரிசல் நாளுக்கு நாள் அதி­க­மாகி வரு­கி­றது. இதனை சரி செய்­வ­தற்கு இரண்டு தரப்­பு­க­ளுமே தயா­ராக இல்லை. 

பதவி வில­கிய முஸ்லிம் அமைச்­சர்­களின் இடத்­துக்கு ராஜித சேனா­ரத்ன, மலிக் சம­ர­விக்­ரம, ரஞ்சித் மத்­தும பண்­டார ஆகி­யோரை நிய­மிக்­கு­மாறு பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க கேட்டுக் கொண்­டி­ருந்தார். ஆனால், ஜனா­தி­பதி அதனை ஏற்­க­வில்லை. 

அந்­தந்த அமைச்­சுக்­களின் இரா­ஜாங்க அமைச்­சர்­க­ளாக இருந்­த­வர்­களை பதில் அமைச்­சர்­க­ளாக நிய­மித்­தி­ருக்­கிறார். இது அர­சி­ய­ல­மைப்பு மீறல் என்று போர்க்­கொடி எழுப்­பு­கி­றது ஐ.தே.க.

19 ஆவது திருத்­தச்­சட்­டத்­தின்­படி, பிர­த­ம­ருடன் ஆலோ­சித்தே, அமைச்­சர்­களை ஜனா­தி­பதி நிய­மிக்க வேண்டும். ஆனால் பதில் அமைச்­சர்கள் நிய­மனம் குறித்து பிர­த­ம­ருடன் ஜனா­தி­பதி ஆலோ­சனை நடத்­த­வில்லை. அவ­ரது யோச­னை­யையும் புறக்­க­ணித்­தி­ருந்தார்.

மற்­றொரு சிக்­கலும் கிளம்­பி­யி­ருக்­கி­றது. ஒரு அமைச்சர் வெளி­நாடு சென்­றாலோ, சுக­வீ­னத்­தினால் செயற்­பட முடி­யாமல் போனாலோ தான், பதில் அமைச்­சரை நிய­மிக்க முடியும். பதவி வில­கிய அமைச்­சர்­க­ளுக்கு பதில் அமைச்­சர்­களை நிய­மித்­தமை அர­சி­ய­ல­மைப்பு மீறல் என்று உச்­ச­நீ­தி­மன்றில் ஜனா­தி­ப­திக்கு எதி­ராக வழக்குத் தாக்கல் செய்யும் முயற்­சிகள் நடப்­ப­தா­கவும் தகவல்.

ஏற்­க­னவே பாரா­ளு­மன்றக் கலைப்பு விட­யத்தில், ஜனா­தி­பதி அர­சி­ய­ல­மைப்பை மீறி­விட்டார் என்ற குற்­றச்­சாட்டு இருக்கும் நிலையில் மீண்டும் அதே­போன்­ற­தொரு குற்­றச்­சாட்டு அவரை நோக்கி வந்­தி­ருக்­கி­றது.

இந்த நிலையில், அடுத்து என்ன நடக்­கப்­போ­கி­றது என்ற கேள்­வியும் அச்­சமும் சாதா­ரண மக்­களைத் தொற்றிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது, கடந்த ஒக்­டோபர் 26ஆம் திகதி ஆட்­சிக்­க­விழ்ப்பும் அத­னை­ய­டுத்து ஏற்­பட்ட குழப்­பங்­களும் நாட்டில் பெரும் பாதிப்­பு­களை ஏற்­ப­டுத்­தின.

அதனை ஒத்த இன்­னொரு நிகழ்வை நாட்­டி­லுள்ள மக்கள் யாருமே விரும்­ப­வில்லை. எனவே இந்த முரண்­பா­டுகள் தீர்க்­கப்­பட வேண்டும் என்­பதே சாதா­ரண மக்­களின் எதிர்­பார்ப்பு.

ஆனால் அர­சியல் தலை­மை­களோ விட்­டுக்­கொ­டுப்­புக்கோ, சம­ர­சத்­துக்கோ தயா­ராக இருப்­ப­தாகத் தெரி­ய­வில்லை. ஏட்­டிக்குப் போட்­டி­யாக நடந்து கொள்­கி­றார்கள். நாட்டைப் பற்­றிய கவ­லை­களே அவர்­க­ளிடம் இருப்­ப­தாகத் தெரி­ய­வில்லை.

திடீ­ரென கடந்த புதன்­கி­ழமை 3 நாள் பய­ண­மாக சிங்­கப்பூர் புறப்­பட்டுச் சென்றார் பிரதமர். அவரையடுத்து மறுநாள், ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தஜிகிஸ்தானுக்கு புறப்பட்டுச் சென்றிருக்கிறார்.

நாட்டை நிர்வகிக்க வேண்டிய இரண்டு தலைவர்களும் இல்லாமல், நாடு இருக்கின்ற நிலை பாரதூரமானது, இதுபோன்ற நிலை முன்னரும் ஓரிரு தடவைகள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன.

அப்போது நிலைமைகள் அச்சத்துக்குரியதாக இருக்கவில்லை. ஆனால் இப்போது, ஈஸ்டர் தாக்குதலுக்குப் பின்னரும், இரண்டு தலைவர்களும் இல்லாத நிலை என்பது  சாதாரணமான ஒன்றல்ல.

ஈஸ்டர் ஞாயிறு தாக்குதல் நடந்தபோது, ஜனாதிபதி நாட்டில் இல்லாததால், ஊரடங்குச் சட்டத்தை அமுல்படுத்துவதற்கு பலத்த இழுபறிகள் ஏற்பட்டன. பாதுகாப்புச்சபையைக் கூட்டி முடிவெடுப்பதற்கிடையில் போதும் போதும் என்றாகியிருந்தது.

இப்படியான நிலையில் இரண்டு தலைவர்களும் இல்லாமல் நாடு இருந்த சூழலை நம்பிக்கையின் உச்சமாக எடுத்துக் கொள்வது அபத்தமானது, அதனை முட்டாள்தனமான நம்பிக்கை என்றே எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.  

இதுபோன்ற முட்டாள்தனமான நம்பிக்கை தான், ஈஸ்டர் ஞாயிறு தாக்குதல்களுக்கும் வழி வகுத்தது என்பதை மறந்து விடக்கூடாது.

-சத்­ரியன்

 

https://www.virakesari.lk/article/58328

 

பூதாகரமாக வெடிக்கும் முரண்பாடு

4 days 3 hours ago
பூதாகரமாக வெடிக்கும் முரண்பாடு நாட்டில் மீண்டுமொருமுறை அரசியல் நெருக்கடிகள் வலுவடைந்து செல்வதைக் காணமுடிகின்றது. கடந்த வருடம் ஒக்டோபர் மாதம் நாட்டில் இடம்பெற்ற அரசியல் நெருக்கடிகளை அடுத்து பாரிய பின்னடைவு நிலைமை காணப்பட்டது. அதன் பின்னர் தற்போது மீண்டும் அதே  போன்ற பிரச்சினைகள் தலைதூக்க ஆரம்பித்திருப்பதைக் காணமுடிகின்றது. 

உண்மையைக் கூறப்போனால் ஏப்ரல் 21 ஆம் திகதி நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்கள் இந்த நாட்டை அரசியல், சமூக, பொரு ளாதார மற்றும் பாரம்பரிய கலாசார ரீதியாக மறுபக்கம்  திருப்பியிருக்கின்றன. மக்களின் கடந்தகால வழமையான போக்கு முற்றுமுழுதாக மாறியிருக்கிறது. சமூக விடயங்களை இந்த தாக்குதல்கள் உடைத்து நொறுக்கியிருக்கின்றன.  அனைத்து விடயங்களும் தலைகீழாக மாறும் அளவுக்கு இந்த கொடூரத் தாக்குதல்கள் வழிசமைத்திருக்கின்றன.

இது அரசியலில் விதிவிலக்கல்ல. தாக்குதல் நடைபெற்ற தினத்தி லிருந்து நாட்டின் அரசியல் கொந்தளித் துக்கொண்டுதான் இருக்கின்றது. சுமார் இரண்டு மாதகாலமாக நாட்டில் அரசியல் நகர்வுகள் அனைத்தும் தலைகீழாக மாறியிருப்பதுடன், உயர்மட்டத் தலைவர்களுக்கிடையிலான மற்றும் கட்சிகளுக்கிடையிலான நெருக்கடிகளும் முரண்பாடுகளும் வலுவடைந்து வருகின்றன.

சரியாகக் கூறுவதானால் நாட்டு அரசியலின் சட்டவாக்கம், நிறைவேற்றதிகாரம் ஆகியன முட்டிமோதிக்கொண்டு நிற்கின்றன. விவரமாகக் கூறுவதென்றால் நிறைவேற்றதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதிக்கும், பாராளுமன்ற அதிகாரத்தைக் கொண்டிருக்கின்ற பிரதமருக்கிடையில் ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்ற முரண்பாடுகள் நாட்டின் பாரிய நெருக்கடியை அரசியல் ரீதியில் தோற்றுவித்துள்ளது.

அரச இயந்திரம் முற்றுமுழுவதுமாக முடங்கிவிடுமோ என்ற அச்சம் மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டிருக்கின்றது. கடந்த வாரம் முஸ்லிம் பிரதிநிதிகள் அரசாங்கத்திலிருந்து விலகியபோது ஏற்பட்ட நெருக்கடிக்கு அப்பால் தற்போது ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும் இடையில் ஏற்பட்டுள்ள முரண்பாடுகள் பாரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன.

இந்த இரண்டு பிரச்சினைகளும் தற்போது ஒரு தீர்க்கமான கட்டத்துக்கு சென்றுள்ளதுடன் மக்கள் மத்தியில் பூதாகரமான பிரச்சினையாக உருவெடுத்திருக்கின்றன. நாடு சரியான பாதையில் பயணிப்பதற்கு முக்கிய மூன்று துறைகளான நிறைவேற்று அதிகாரம், சட்டவாக்கம் மற்றும் நீதித்துறை ஆகியன தமது வகிபாகங்களை சரியான முறையில் நிறைவேற்ற வேண்டும். இதில் ஒன்று இன்னொன்றுடன் முரண்படவேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டால் அது நாட்டில் பாரிய பிரச்சினையை ஏற்படுத்திவிடும். எனினும் தற்போதைய நிலைமையில் இந்த மூன்று துறைகளில் இரண்டு,  மோதிக்கொண்டு தான் நிற்கின்றன. இது நீண்டகாலம் நாட்டிற்கு நல் ஆரோக்கியமாக அமைய மாட்டாது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

முரண்பாடு தோன்றிய கதை 

ஏப்ரல் 21 ஆம் திகதி இடம்பெற்ற தாக்குதல்களின் பின்னர் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன சிங்கப்பூரில் இருந்தவாறு ஒரு விசாரணை ஆணைக்குழுவை நியமித்திருந்தார். அந்த ஆணைக்குழு முழுமையான விசாரணையை நடத்தி தற்போது அதன் இறுதி அறிக்கையை ஜனாதிபதியிடம் கையளித்திருக்கின்றது. இந்த சூழலில் அகில இலங்கை மக்கள் காங்கிரஸின் தலைவர் ரிஷாத் பதியுதீன் மீது குற்றச்சாட்டுக்கள் எழுந்த நிலையில் அவருக்கு எதிராக கூட்டு எதிரணியினர் நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையை முன்வைத்தனர். இது ஆளுங்கட்சிக்குள் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியிருந்தது. 

அதேபோன்று இந்த தாக்குதலுக்கும் இழப்புகளுக்கும் நெருக்கடி நிலைமைக்கும் அரசாங்கமே பொறுப்புகூற வேண்டும் என்ற குற்றச்சாட்டை முன் வைத்து அரசாங்கத்துக்கு எதிராக மக்கள் விடுதலை முன்னணி நம்பிக்கையில்லா  பிரேரணையைச் சமர்ப்பித்தது.

அந்த கட்டத்தில் எந்த நம்பிக்கை யில்லாப் பிரேரணையை விவாதத்துக்கு எடுப்பது என்ற பிரச்சினை ஏற்பட்டது. அப்போது ரிஷாத் பதியுதீனுக்கு எதிரான நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையை முதலில் விசாரணைக்கு எடுக்கலாம் என ஜே.வி.பி. கூறியது. எனினும் பிரச்சினை அத்துடன் முடிவுக்கு வரவில்லை. ஆளுங்கட்சிக்குள் சில நெருக்கடி நிலைமைகள் ஏற்பட ஆரம்பித்தன.

இதனையடுத்து பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்க தெரிவுக்குழு ஒன்றை நியமித்தார். அதாவது இவ்வாறான ஒரு தெரிவுக்குழு நியமிக்கப்பட்டு இந்த சம்பவத்துக்கு யார் பொறுப்புக்கூற வேண்டும் என்பதை ஆராயவேண்டும் என்று ஆரம்பத்தில் பாராளுமன்றத்தில் அங்கம் வகிக்கும் அனைத்து கட்சிகளும் கோரிக்கை விடுத்திருந்தன. இந்தச் சூழலில் நம்பிக்கையில்லாப் பிரரேரணை குறித்தும் இந்தத் தெரிவுக்குழு ஆராயவேண்டும் என்றும் தெரிவித்து தெரிவுக்குழு முயற்சியில் பிரதமர் ஈடுபட்டார்.

குறிப்பாக ரிஷாத்  பதியுதீன் தொடர்பாகவும் இந்த தெரிவுக்குழு விசாரித்து அறிக்கை சமர்ப்பித்த பின்னர் நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையை விவாதத்துக்கு எடுக்கலாம் என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. ஆனால் மஹிந்த ராஜபக்ஷ தலைமையிலான கூட்டு எதிரணியும் ஜனாதிபதி தலைமையிலான சுதந்திரக் கட்சியும் இந்த கட்டத்தில் தெரிவுக்குழுவைக் கடுமையாக எதிர்த்தன. எப்படி இருப்பினும் பாராளுமன்ற தெரிவுக்குழு பிரதி சபாநாயகர் ஆனந்தகுமாரசாமி தலைமையில் நியமிக்கப்பட்டதுடன், அதில் நடைபெறும் விசாரணைகளை நேரடி ஒளிபரப்பு செய்வதற்கு ஊடகங்களுக்கும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது.

தொடர்ந்து அந்த தெரிவுக்குழுவில் கட்டாய விடுமுறையில் இருக்கின்ற பொலிஸ் மா அதிபர் பூஜித் ஜயசுந்தர மற்றும் முன்னாள் பாதுகாப்பு செயலாளர் ஹேமசிறி பெர்னாண்டோ ஆகியோர் சாட்சியமளித்தபோது ஜனாதிபதி அசௌகரியத்துக்கு உட்படும் வகையில் சில விடயங்களை முன்வைத்திருந்ததாக உணரப்பட்டது. இதனையடுத்து சுதந்திரக் கட்சி தெரிவுக்குழுவை கடுமையாக எதிர்த்ததுடன் பாதுகாப்புசார் பிரதிநிதிகள் சாட்சியம் வழங்கும்போது அதனை ஊடகங்கள் அறிக்கையிடுவதற்கு அனுமதிக்கக்கூடாது என்றும் அது தேசிய பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் என்றும் தெரிவித்து வந்தது. 

ஜனாதிபதியின் அதிரடி நடவடிக்கை 

இந்த நிலையிலேயே ஜனாதிப திக்கும் பிரதமருக்கும் இடையே முரண்பாடுகள் வலுவடைய ஆரம்பித்தன. ஜனாதிபதிக்கும் சபாநாயகருக்குமிடையிலும் முரண்பாடுகள் ஏற்பட ஆரம்பித்தன. உடனடியாகக் கடந்த 7 ஆம் திகதி வெள்ளிக்கிழமை ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன விசேட அமைச்சரவைக் கூட்டம் ஒன்றைக் கூட்டி தெரிவுக்குழு செயற்பாடுகளை நிறுத்துமாறு தெரிவித்திருந்தார். அவ்வாறு பாராளுமன்ற செயற்பாடுகளை நிறுத்தாவிடின் தான் அமைச்சரவைக் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்ளப் போவதில்லை என்றும் ஜனாதிபதி கூறியிருந்தார்.

அதுமட்டுமன்றி அன்றைய  தினம் சிரேஷ்ட பொலிஸ் அதிகாரிகளுடன் நடைபெற்ற கூட்டமொன்றில் உரையாற்றிய ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன இதன் பின்னர் எந்தவொரு பாதுகாப்பு அதிகாரியையும் தெரிவுக்குழுவில் சாட்சியமளிக்க அனுப்பமாட்டேன் என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார். 

இந்நிலையில் அறிக்கையொன்றை வெளியிட்டிருந்த சபாநாயகர் கரு ஜயசூரிய தெரிவுக்குழுவை நிறுத்த முடியாது என்று திட்டவட்டமாக அறிவித்தார்.  இதன் பின்னணியில் நிறைவேற்று அதிகாரத்துக்கும் பாராளுமன்றத்துக்குமிடையிலான முரண்பாடு வலுவடைய ஆரம்பித்தது. மறுபுறம் தெரிவுக்குழுவும் திட்டமிட்ட படி கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை கூடியது. அன்றைய தினம் முன்னாள் ஆளுநர் அசாத் சாலி மற்றும் அகில இலங்கை ஜம்மியத் துல் உலமா சபையின் தலைவர், காத்தான்குடி பள்ளிவாசல்கள் சம்மேளனத்தின் தலைவர் ஆகியோர்  சாட்சியமளித்திருந்தனர்.

அதிர்ச்சி வைத்தியம் 

எனினும் அன்று காலை யாரும் எதிர்பாராத, நெருக்கடியைத் தரக்கூடிய சம்பவம் ஒன்று இடம் பெற்றது. வழமையாக ஒவ்வொரு செவ்வாய்க்கிழமையும் காலை 10.00 மணியளவில் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தலைமையில் ஜனாதிபதி செயலகத்தில் வாராந்த அமைச்சரவைக் கூட்டம் நடைபெறும். ஆனால் அன்றைய தினம் அமைச்சரவைக் கூட்டம் நடைபெறவில்லை. அதற்கு முந்திய தினம் இரவு பிரதமர் தலைமையில் அமைச்சர்கள், அமைச்சரவைக் கூட்டத்திற்கான ஏற்பாடுகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர். எனினும் மறுதினம் அமைச்சரவைக் கூட்டம் நடைபெறவில்லை.

இந்த இடத்தில்தான் ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும் இடையிலான முரண்பாடு எந்தளவு தூரம் வலுவடைந்துள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொண்டார்கள். காரணம் அமைச்சரவை என்பது அரச இயந்திரத்தின் மிக முக்கியமான ஓர் அம்சம்.

நாட்டில் முன்னெடுக்கப்போகின்ற அபிவிருத்தி திட்டங்கள் முக்கியமான நகர்வுகள் என்பன அமைச்சரவையிலேயே தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. அமைச்சரவை எந்தவொரு திட்டத்துக்கும் அனுமதி அளிக்காவிடின் அந்தத் திட்டங்களை முன்னெடுக்க முடியாது. எனவே அமைச்சரவைக் கூட்டம் அன்றைய தினம் நடைபெறாமல் இருந்தமை அரசாங்கத்தில் ஏற்பட்டிருக்கின்ற பல்வேறு வடிவங்களை கோடிட்டு காட்டுவதாக அமைந்திருந்தது.

இவ்வாறு தொடர்ந்து அமைச்சரவைக் கூட்டங்கள் நடைபெறாதிருந்தால்  அது நாட்டின் நிர்வாகம்  முடங்கிப் போவதற்கான ஆபத்தைக் கொண்டு வந்துவிடும். இது தொடர்பில் பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்கவும் அவதானம் செலுத்தியிருந்ததுடன்  கருத்தும் வெளியிட்டிருந்தார்.  அதுமட்டுமன்றி கடந்த திங்கட்கிழமை ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவும் பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்கவும் நடத்தவிருந்த சந்திப்பும் இறுதி நேரத்தில்  ரத்துச் செய்யப்பட்டது.

தொடரும் நெருக்கடி நிலை 

இவ்வாறு நாட்டில் அரசியல் நெருக்கடி நிலை நீடிப்பதானது பல்வேறு பாரிய எதிர்விளைவுகளை ஏற்படுத்திவிடும் ஆபத்தைக் கொண்டிருக்கின்றது. கடந்த வாரம் கூட அமைச்சரவையில் 60 க்கும் மேற்பட்ட திட்டங்கள் குறித்து ஆராய்ந்து அவற்றுக்கான அங்கீகாரங்கள் பெறப்படவிருந்தன. அவை அனைத்தும் தற்போது நிலுவையில் காணப்படுகின்றன. இது நாட்டின் அரச இயந்திரத்துக்கு ஆரோக்கியமானதாக அமைந்துவிடாது என்பதைத் தலைவர்கள் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும்.

அடுத்த ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கு இன்னும் சில மாதங்களே காணப்படுகின்ற நிலையிலும் அதற்கான ஏற்பாடுகளில்  கட்சிகள் ஈடுபட்டுள்ள  சூழலிலும் இவ்வாறு முரண்பாடுகள் வலுவடைந்து செல்கின்றன. இது ஒரு பாரிய எதிர்விளைவை மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தியிருக்கின்றது என்பதே யதார்த்தம். 

எக்காரணம் கொண்டும் கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் பல்வேறு எதிர்பார்ப்புக்கு மத்தியில் மக்கள் வழங்கிய ஆணை மீறப்படக்கூடாது; அரசியல் வேறுபாடுகளுக்காக மக்களின் நலனும் அன்றாட அரச இயந்திரமும் பாதிக்கப்படக்கூடாது. எனவே கடந்த பிரதான தேர்தல்களில் ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும் மக்கள் வழங்கிய ஆணையைப் புரிந்து கொண்டு செயற்பட முன்வரவேண்டும். 

ஸ்திரத்தன்மையின் முக்கியம் 

நாட்டில் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மை ஏற்பட்டால் அது மக்களையும் நாட்டின் எதிர்காலத்தையும் வெகுவாகப் பாதிக்கும்.  பொருளாதார அபிவிருத்திக்கும் முதலீடுகளின் வளர்ச்சிக்கும் நாட்டின் ஸ்திரத்தன்மை அவசியம். ஆனால் இவ்வாறு ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்குமிடையில் முரண்பாடுகள் மற்றும் நெருக்கடிகள் வலுவடையும் பட்சத்தில் அது பாரிய தாக்கங்களையும் எதிர்விளைவுகளையும் நாட்டில் ஏற்படுத்திவிடும். 

ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும் இடையில் நெருக்கடிகள் தோன்றினால் அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து பேசி பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணவேண்டும். அரசியல் தலைமைகள் அடுத்த தேர்தலை இலக்காகக் கொண்டு செயற்படுவது வேறுவகையான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தலாம். கட்சிகளுக்கு அரசியல் இலக்குகள் இருக்கலாம். ஆனால் அதற்காக மக்கள் பாதிக்கப்படுவதற்கு இடமளிக்கக்கூடாது. அதனால் தற்போது ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும் ஏற்பட்டுள்ள அல்லது நிறைவேற்று அதிகாரத்துக்கும் பாராளுமன்ற அதிகாரத்துக்கும் ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடியானது அடுத்த கட்டத்துக்கு நகராமல் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும். பெரும்பாலும் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தலைமையில் அடுத்தவாரம்  அமைச்சரவைக் கூட்டம் நடைபெறும் என அனைவரும் எதிர்பார்க்கின்றனர். அவ்வாறு அமைச்சரவைக் கூட்டம் நடைபெற வேண்டும். இதில் ஏதாவது முரண்பாடுகள் காணப்படின் அது தொடர்பில் இரண்டு தலைவர்களும் அமர்ந்து பேச்சு நடத்த வேண்டும். 

எப்படியிருப்பினும் உயிர்த்த ஞாயிறு தொடர்பிலான சூத்திரதாரிகள் வெளிக்கொணரப்படவேண்டும். அதேபோன்று, பொறுப்பில்லாமல் செயற்பட்டவர்களும் வெளிக்கொணரப் படவேண்டும். இந்த இடத்தில் தேசிய பாதுகாப்பின் முக்கியத்துவம் பற்றி கருத்தில் கொண்டு அனைத்துத் தரப்பினரும் செயற்படுவது அவசியம். ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்குமிடையில் அல்லது நிறைவேற்று அதிகாரத்துக்கும் பாராளுமன்றத்துக்கும் இடையில் தோன்றியுள்ள நெருக்கடி மேலும் அதிகாரிக்காத நிலைமையையும் வலுவடையாத நிலைமையையும் ஏற்படுத்தவேண்டும். 

ஆலோசனைகள் 

இது தொடர்பில் பரந்துபட்ட ஆலோசனைகளும் பேச்சுவார்த்தைகளும் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். நாட்டின் அரச இயந்திரம் முடங்கிவிடுவதற்கு இடமளிக்கக்கூடாது. குறிப்பாக நெருக்கடி நிலையில் பாரதூர தன்மை தொடர்பில் அனைத்துத் தரப்பினரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது அவசியம். தொடர்ச்சியாக இதுபோன்ற நெருக்கடிகள் மேலும் நாட்டை படுபாதாளத்தில் தள்ளிவிடும் என்பதால் அனைத்துத் தரப்பினரும் இது தொடர்பில் சிந்தித்து செயற்படவேண்டியது அவசியம். 

எனவே தொடர்ந்தும் நெருக்கடி நிலைமை நீடிக்காத வகையில் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுவதுடன் ஜனாதிபதியும் பிரதமரும் இணைந்து அடுத்த அமைச்சரவைக் கூட்டத்தை நடத்துவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. அந்த எதிர்பார்ப்பின் படி இருவரும் செயற்படவேண்டியது அவசியம். குண்டுத்தாக்குதல்களினால் ஏற்கனவே முடங்கிப் போயிருக்கும் நாட்டின் அரசியல்,  பொருளாதார, சமூக விவகாரங்கள் தற்போதைய அரசியல் நெருக்கடி காரணமாக மேலும் முடங்கிப் போவதற்கு யாரும் இடமளித்துவிடக்கூடாது என்பதே முக்கியமாகும்.  

ரொபட் அன்டனி

 

https://www.virakesari.lk/article/58304

இலங்கை மீதான இந்தியாவின் கவனம்

4 days 3 hours ago
இலங்கை மீதான இந்தியாவின் கவனம்

உயிர்த்த ஞாயிறு தின தற்­கொலை குண்டுத் தாக்­கு­தல்கள் பல சர்­வ­தேச நாடு­க­ளையும் இலங்­கை­யின்பால் ஈர்த்­துள்­ளன. அந்த வகையில் இந்­தியா அயல்­நாடு என்ற உரி­மை­யோடு இலங்கை விவ­கா­ரங்­களைக் கையில் எடுக்க முனைந்­துள்­ளது.

இது இலங்­கையின் அர­சியல், பொரு­ளா­தாரம் மற்றும் பாது­காப்பு நிலை­மை­களில் மாற்­றங்­களை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்கு வழி சமைப்­ப­தற்­கான பிள்­ளையார் சுழி­யா­கவே தோன்­று­கின்­றது.

இந்தத் தொடர் குண்டுத் தாக்­கு­தல்­களில் சர்­வ­தேச இஸ்­லா­மிய பயங்­க­ர­வாத அமைப்­பா­கிய ஐ.எஸ்.­ஐ.எஸ். அமைப்பின் மறை­கர நிலை­மையே இதற்கு முக்­கிய காரணம் என உண­ரப்­ப­டு­கின்­றது. இந்­தி­யாவின் உள்­ளக மற்றும் பிராந்­திய நலன் சார்ந்த பாது­காப்பு நிலை­மை­களில் இஸ்­லா­மிய பயங்­க­ர­வாத அச்­சு­றுத்தல் என்­பது முக்­கிய இடத்தை வகிக்­கின்­றது.

அயல்­நா­டா­கிய பாகிஸ்­தானின் ஊடாக இஸ்­லா­மிய பயங்­க­ர­வாத அச்­சு­றுத்தல் தனக்கு ஏற்­பட்­டி­ருப்­ப­தாக இந்­தியா வெளிப்­ப­டை­யா­கவே குற்றம் சுமத்தி வந்­தி­ருக்­கின்­றது. இந்த நிலையில் உயிர்த்த ஞாயிறு தினத்தன்று இடம்பெற்ற குண்டுத் தாக்­கு­தல்­களின் சந்­தேக நபர்கள் இந்­தி­யாவில் உள்ள சில­ருடன் தொடர்­பு­களைப் பேணி­யி­ருந்­ததை இந்­தியப் புல­னாய்வுத் துறை­யினர் கண்­ட­றிந்­தி­ருக்­கின்­றனர்.

இலங்­கையில் ஏப்ரல் 21 ஆம் திகதி தாக்­கு­தல்கள் நடத்­தப்­ப­ட­வுள்­ளது என்ற தக­வலை பயங்­க­ர­வா­தி­களின் இலங்கை இந்­தியத் தொடர்பு வழி­களின் மூல­மா­கவே இந்­திய புல­னாய்வு அதி­கா­ரிகள் கண்­ட­றிந்து முன்­ன­தா­கவே இலங்­கையை எச்­ச­ரிக்கை செய்­தி­ருந்­தனர் என்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

இந்­தி­யாவின் அந்த முன்­னெச்­ச­ரிக்­கையை இலங்கை உரிய முறையில் கவ­னத்திற் கொள்­ள­வில்லை. தாக்­கு­தல்கள் குறித்த எச்­ச­ரிக்­கையைத் தொடர்ந்து பாது­காப்பு நிலை­மை­களில் விழிப்­புடன் செயற்­பட்­டி­ருக்க வேண்­டிய பொறுப்­பையும் இலங்கை கோட்டை விட்­டி­ருந்­தது. இலங்­கையின் தேசிய பாது­காப்பு நிலை­மை­களில் இதனால் பெரிய ஓட்டை விழுந்­தி­ருந்­தது. இந்தப் பாது­காப்பு ஓட்டை என்­பது சாதா­ரண விட­ய­மல்ல. இந்­தி­யாவைப் பொறுத்­த­மட்டில் அது மிகவும் பார­தூ­ர­மான விட­ய­மாகும்.

முத­லா­வது வெளி­நாட்டு அரச தலைவர்

இஸ்­லா­மிய பயங்­க­ர­வாத எச்­ச­ரிக்கை தொடர்பில் இலங்கை அரசு கவ­னக்­கு­றை­வாக நடந்து கொண்­டது இலங்­கை­யுடன் இந்­திய அகப் புற பாது­காப்­பையும் பாதிக்க வல்ல ஒரு தவ­றாகும். பார­தூ­ர­மான அந்தத் தவ­றினால் 250க்கும் மேற்­பட்ட அப்­பா­விகள் கொன்­றொ­ழிக்­கப்­பட்­டார்கள். தேவா­ல­யங்கள், ஐந்து நட்­சத்­திர ஹோட்­டல்கள் என்­ப­னவும் பெரும் சேதத்­திற்கு உள்­ளா­கின.

பாரிய உயிர் மற்றும் உடைமைச் சேதங்­க­ளையும், தேசிய அளவில் உயிர் அச்­சு­றுத்தல் சார்ந்த உள­வியல் அச்ச உணர்­வையும் ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்ள இந்தத் தாக்­கு­தல்­களின் பின்­ன­ரா­வது, தேசிய பாது­காப்பில் அர­சாங்கம் ஒன்­றி­ணைந்த நிலையில் காரி­யங்­களைக் கையாளத் தவ­றி­யி­ருக்­கின்­றது.

தேசிய பாது­காப்பு ஏற்­பா­டு­களில் ஏற்­பட்­டி­ருந்த தவ­றுகள், ஓட்­டைகள் என்­ப­வற்­றுக்கு உளப்­பூர்­வ­மாகப் பொறுப்­பேற்று உரிய முறையில் நட­வ­டிக்­கை­களை எடுப்­ப­தற்கும் அப்­பா­வி­க­ளான மித­வாத முஸ்லிம் மக்­களின் பாது­காப்பை உறுதி செய்­வ­தற்கும் தவ­றி­யி­ருக்­கின்­றது.

நடந்து முடிந்த தவ­றுகள் தொடர்­பி­லான உண்மை நிலை­மை­களைக் கண்­ட­றி­வ­திலும் அரச தரப்பில் உரிய பொறுப்­பு­ணர்ச்­சியைக் காண முடி­ய­வில்லை. மாறாக அதி­காரப் போட்டி மனப்­பாங்­கி­லேயே அரச தரப்பின் நட­வ­டிக்­கைகள் அமைந்­தி­ருக்­கின்­றன. நானா, நீயா – யார் பெரி­யவன் என்ற அதி­காரப் போட்­டியே அரச தரப்பின் செயற்­பா­டு­களில் மேலோங்கிக் காணப்­ப­டு­கின்­றன.

இத்­த­கைய ஒரு பின்­ன­ணி­யில்தான் இந்­தியப் பிர­தமர் நரேந்­தி­ர­மோடி தனது பிர­தமர் பத­வியில் இரண்­டா­வது பருவ காலத்தின் முத­லா­வது வெளி­யு­றவு நட­வ­டிக்­கை­யாக இலங்­கைக்குக் குறு­கிய கால விஜயம் ஒன்றை மேற்­கொண்­டி­ருந்தார். உயிர்த்த ஞாயிறு தினத்தன்று இடம்பெற்ற தாக்­கு­தல்­க­ளை­ய­டுத்து, இலங்­கைக்கு விஜயம் செய்து குண்டுத் தாக்­குதல் நடை­பெற்ற இடத்தைப் பார்­வை­யிட்ட முத­லா­வது வெளி­நாட்டு அரச தலை­வ­ரா­கவும் அவர் திகழ்­கின்றார்.

பத­வி­யேற்பும் இலங்கை விஜ­யமும்

அயல்­நா­டா­கிய இலங்­கையில் ஒரு பயங்­க­ர­வாத அனர்த்தம் நேர்ந்­துள்­ளதே என்ற அனு­தாப உணர்வைப் பின்­ன­ணி­யாகக் கொண்­ட­தாக பிர­தமர் நரேந்­தி­ர­மோ­டியின் விஜயம் தோற்­றி­னாலும், அந்த விஜயம் சர்­வ­தேச முக்­கி­யத்­துவம் உடை­யது. ஒரு சில மணித்­தி­யா­லங்­களே நீடித்­தி­ருந்­தாலும்,  ஒரு தேர்­தலின் பின்னர் பத­வி­யேற்­றதும் கையாள வேண்­டிய பல தேசிய முக்­கி­யத்­துவம் மிக்க பிரச்­சி­னைகள் குவிந்து கிடந்த ஒரு தரு­ணத்­தி­லேயே அவர் மாலை­தீ­வுக்கும், இலங்­கைக்­கு­மான குறு­கிய கால விஜ­யத்தை மேற்­கொண்­டி­ருந்தார்.

ஓரி­டத்தின் அல்­லது ஒரு நாட்டின் பாது­காப்பு என்­பது, அதன் எல்­லைப்­பு­றங்­களின் பல­மான பாது­காப்­பி­லேயே அதிகம் தங்­கி­யி­ருக்­கின்­றது. அந்த வகையில் இந்­தி­யாவின் பாது­காப்பு என்­பது அதன் ஒரு பக்­கத்தில் முக்­கி­யத்­துவம் மிக்க எல்­லை­க­ளா­கிய இலங்கை மற்றும் மாலை­தீவு ஆகிய நாடு­களில் பாது­காப்பு வலு­வா­ன­தாக இருக்க வேண்­டி­யது அவ­சியம். அத்­துடன், அந்த நாடுகள் நட்பு நாடு­க­ளா­கவும் நேசத்­துக்­கு­ரிய நாடு­க­ளா­கவும் இருக்க வேண்­டி­யது அவ­சியம்.

இத்­த­கைய ஒரு நிலைப்­பாட்டில், இந்தப் பிராந்­தி­யத்தில் ஓர் உலக பயங்­க­ர­வாதத் தாக்­குதல் இடம்­பெற்­றுள்ள ஒரு சூழலில் தனது அயல்­நா­டு­க­ளா­கிய மாலை­தீ­வையும், இலங்­கை­யையும், நட்பு நிலையில் பாது­காப்பு பல­முள்­ள­தாக வைத்­தி­ருக்க வேண்டும் என்ற முக்­கிய நோக்­கத்­துடன் இந்­தியப் பிர­தமர் இந்த விஜ­யத்தை மேற்­கொண்­டி­ருந்தார் என கருத முடியும்.

உயிர்த்த ஞாயிறு தினத்தன்று இடம்பெற்ற குண்டுத் தாக்­கு­தல்­களின் பின்னர் இலங்­கைக்கும் இந்­தி­யா­வுக்கும் இடை­யி­லான அரச முறை­யி­லான உற­வு­களில் முன்­ன­ரிலும் பார்க்க அதிக மாற்­றங்கள் ஏற்­ப­டலாம் என்­பதை குறித்துக் காட்டும் வகை­யி­லேயே இந்த விஜயம் அமைந்­துள்­ளது.

தேர்தல் முடி­வுகள் அறி­விக்­கப்­பட்­டதைத் தொடர்ந்து நரேந்­தி­ர­மோடி பிர­த­ம­ராகப் பத­வி­யேற்ற வைப­வத்தில், இலங்கை ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன கலந்து கொள்வார் என்று இந்­தியத் தரப்­பி­லி­ருந்தே முதலில் அறி­வித்தல் வெளி­யா­கி­யி­ருந்­தது. அந்த அறி­வித்­த­லுக்­க­மைய ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன அந்த வைப­வத்தில் கலந்து கொண்டார்.

அந்த வைப­வத்தில் இந்­தியப் பிர­தமர் நரேந்­திர மோடி இலங்­கைக்கு விஜயம் செய்வார் என்ற அறி­வித்­தலும் இந்­தியத் தரப்பில் இருந்தே வெளி­யா­கி­யி­ருந்­தது. வழ­மை­யாக இத்­த­கைய விஜ­யங்­க­ளுக்­கான அழைப்பு சம்­பந்­தப்­பட்ட நாடு­களின் அரச தலை­வர்­க­ளி­னா­லேயே விடப்­ப­டு­வது வழக்கம். ஆனால் மோடியின் விஜ­யத்­தின்­போது அத்­த­கைய அழைப்பை இலங்கை விடுத்­தி­ருந்­த­தாகத் தெரி­ய­வில்லை.

ஒட்­டு­மொத்­தத்தில் உயிர்த்த ஞாயிறு தினத்தன்று இடம்பெற்ற குண்டுத் தாக்­கு­தல்­களைத் தொடர்ந்து இலங்­கையின் அர­சியல் ஸ்திர­மற்று அதி­காரப் போட்டி கார­ண­மாகக் குழம்­பி­யி­ருக்­கின்ற ஒரு நிலை­மையை, ஒரு வகையில் தனக்கு சாத­க­மாக்­கிய வகை­யி­லேயே இந்­தியப் பிர­த­மரின் இலங்கை விஜயம் அமைந்­தி­ருந்­தது என்று கரு­து­வ­தற்கும் இட­முண்டு. 

பின்­னணி

சர்­வ­தேச பயங்­க­ர­வா­தி­களின் பின்­பு­லத்தில் நடத்­தப்­பட்ட தொடர் குண்டுத் தாக்­கு­தல்கள் கார­ண­மாக அர­சாங்கம் நிலை­கு­லைந்து போனது. இந்த ஆபத்­தி­லி­ருந்து மீள்­வ­தற்கு வழி­வகை தெரி­யாத ஒரு தடு­மாற்­ற­மான நிலை­மையே ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வுக்கு எற்­பட்­டி­ருந்­தது. அத்­த­கைய ஒரு நிலை­யில்தான் ஐ.எஸ்.­ஐ.எஸ். பயங்­க­ர­வாத அமைப்பை நோக்கி இலங்­கையைக் கைவிட்­டு­வி­டு­மாறு அவர் வேண்­டுகோள் ஒன்றை விடுத்­தி­ருந்தார். அதேபோன்று சர்­வ­தேச நாடு­களும் இக்­கட்­டான அந்த நிலையில் இலங்­கையைப் பாது­காக்க முன்வரவேண்டும் என்ற கோரிக்­கை­யையும் அவர் வெளி­யிட்­டி­ருந்தார்.

உண்­மையில் சர்­வ­தேச பயங்­க­ர­வாத அமைப்­பா­கிய ஐ.எஸ்.­ஐ.எஸ். அமைப்­பி­னரின் பின்­பு­லத்­தி­லான பயங்­க­ர­வாதத் தொடர் குண்டுத் தாக்­கு­தலை இலங்கை அர­சாங்­கமோ அல்­லது பாது­காப்புப் படை­யி­னரோ எதிர்­பார்த்­தி­ருக்­க­வில்லை.

தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் உரி­மை­க­ளுக்­காக ஆயு­த­மேந்திப் போராட நிர்ப்­பந்­திக்­கப்­பட்ட விடு­த­லைப்­பு­லி­களை பயங்­க­ர­வா­தி­க­ளாகச் சித்­த­ரித்து, அவர்­களை ஆயுத ரீதி­யாக மௌனிக்கச் செய்­ததன் ஊடாக பயங்­க­ர­வா­தத்தை வெற்­றி­கொண்­ட­தாகப் பெருமை கொண்ட அர­சாங்கம், மீண்டும் தலை­யெ­டுத்­து­விடும் என்ற பொய்­யான தோற்­றத்தை உரு­வாக்கி, இல்­லாத புலிப்­ப­யங்­க­ர­வா­தத்தின் மீது குறி­வைத்து வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும் பாது­காப்புப் படை­யி­னரை அரசு நிலை­கொள்ளச் செய்­தி­ருந்­தது.

புலிப்­ப­யங்­க­ர­வா­தத்தை மீண்டும் அனு­ம­திக்­க­லா­காது என்ற அர­சியல் வயப்­பட்ட சிந்­த­னை­யி­லேயே அரசு தேசிய பாது­காப்பைத் தீவி­ரப்­ப­டுத்­தி­யி­ருந்­தது. ஆனால் உண்­மை­யான பயங்­க­ர­வாதத் தாக்­கு­த­லா­கிய திட்­ட­மிட்ட தொடர் தற்­கொலை குண்டுத் தாக்­கு­தல்கள் இடம்­பெற்­ற­போது அர­சாங்கம் ஆடிப்­போ­னது. அந்தத் தாக்­கு­தலின் பின்­ன­ரான காலப்­ப­கு­தியில் செயற்­ப­டுத்­தப்­பட்­டி­ருக்க வேண்­டிய நடை­மு­றை­களை செவ்­வனே நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தாமல், அந்­தத் தாக்­கு­த­லுக்­கான பொறுப்­புக்­களை ஆளா­ளுக்குப் பழி­சு­மத்தி தட்­டிக்­க­ழிக்­கின்ற போக்­கி­லேயே அரச தலை­மைகள் செயற்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன.

இந்தப் பின்­ன­ணி­யில்தான் பல்­வேறு கார­ணங்­களை முன்­னிட்டு, இந்­தியப் பிர­தமர் நரேந்­தி­ர­மோடி இலங்­கைக்­கான மிகவும் குறு­கிய கால விஜ­யத்தை மேற்­கொண்­டி­ருந்தார்.

நோக்கங்கள்

மாலை­தீ­வுக்­கான விஜ­யத்­தின்­போது இந்­தி­யா­வுடன் பல முக்­கிய விட­யங்­களில் இரு நாட்டுத் தலை­வர்­க­ளுக்கும் இடையில் இணக்­கப்­பாடு எட்­டப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன. இந்­தியத் தரப்பில் பல உதவித் திட்­டங்­க­ளுக்கும் ஒப்­புதல் அளிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன.

அதே­வேளை, இலங்­கையைப் பொறுத்­த­மட்டில், அர­சியல் ஸ்திரத்­தன்மை, பாது­காப்பு, அபி­வி­ருத்தி ஆகிய விட­யங்­களில் இந்­தியா அதிக கவனம் செலுத்தும் என தெரி­விக்­கப்­பட்­டுள்­ளது, 

ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன 2018 ஆம் ஆண்டு அக்­டோபர் மாதம் அரங்­கேற்­றிய சதி­மு­யற்­சி­யை­ய­டுத்து, இலங்­கையின் அர­சியல் ஸ்திரத்­தன்மை சீர்­கு­லைந்து போனது. பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவைப் பதவி நீக்கம் செய்து மஹிந்த ராஜ­பக் ஷவை பிர­த­ம­ராக்­கு­வ­தற்கு அவர் அர­சி­ய­ல­மைப்பை மீறி மேற்­கொண்ட முயற்சி பிசு­பி­சுத்துப் போனது.

உச்ச நீதி­மன்­றத்தின் தீர்ப்­பை­ய­டுத்து பதவி நீக்கம் செய்­யப்­பட்ட ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க மீண்டும் பிர­தம­ராகி, நிலை­மைகள் சுமு­க­மா­கிய போதிலும், அர­சியல் ஸ்திர­ம­டை­ய­வில்லை.  ஜனா­தி­ப­திக்கும், பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வுக்கும் இடையில் அதி­காரப் போட்­டியும், அதனைச் சார்ந்த கசப்­பு­ணர்வும் பகி­ரங்­க­மா­கவே இடம்­பெறத் தொடங்­கின.

அக்­டோபர் அர­சியல் சதியைத் தொடர்ந்து நீதி­மன்றத் தலையீட்டின் பின்னர் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவை தேசிய பாது­காப்பு விட­யங்கள் தொடர்­பாகக் கலந்­து­ரை­யா­டு­கின்ற பாது­காப்புச் சபையின் கலந்­து­ரை­யா­ட­லுக்கு ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறிசேன அழைப்­பதை நிறுத்திக் கொண்டார். இதனால், நாட்டின் முக்­கிய அர­சியல் தலை­வ­ரா­கிய பிர­தமர் இல்­லா­ம­லேயே பாது­­காப்புச் சபை தேசிய பாதுகாப்பு தொடர்­பி­லான விட­யங்­களில் முடி­வு­களை மேற்­கொண்­டது.

இந்த நிலையில் 2019 ஏப்ரல் மாதம் 21 ஆம் திகதி அதி­ர­டி­யாக நடத்­தப்­பட்ட தொடர் தற்­கொலைக் குண்டுத் தாக்­கு­தல்­களின் பின்­னரும், பாது­காப்புச் சபைக்கு பிர­தமர் அழைக்­கப்­ப­டாத நிலை­மையே தொடர்­கின்­றது.

ஜனா­தி­ப­திக்கும் பிர­த­ம­ருக்கும் இடை­யி­லான அதி­காரப் போட்டி கார­ண­மாக நாட்டின் அர­சியல் தொடர்ச்­சி­யாக ஸ்திரத்­தன்­மை­யற்று காணப்­ப­டு­கின்­றது, உயிர்த்த ஞாயிறு தின தாக்­கு­தல்கள் தொடர்­பி­லான உண்­மை­யான நிலை­மை­களைக் கண்­ட­றி­வ­தற்­காக நிய­மிக்­கப்­பட்­டுள்ள பாரா­ளு­மன்றத் தெரி­வுக்­கு­ழுவின் விசா­ர­ணை­களில் அரச தரப்­பி­னரின் பொறுப்­பற்ற தன்­மைகள் பற்றி பல தக­வல்கள் வெளி­யா­கிய வண்ணம் உள்­ளன.

இதனால் தேசிய பாது­காப்­புக்கே பாதிப்பு ஏற்­படும் எனக் குறிப்­பிட்டு, தெரி­வுக்­கு­ழுவின் விசா­ர­ணை­களைக் கைவிட வேண்டும் என்று ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன விடுத்த வேண்­டு­கோள்கள் கவ­னத்திற் கொள்­ளப்­ப­ட­வில்லை. இதனால், பிர­த­ம­ருக்கும் ஜனா­தி­ப­திக்கும் இடை­யி­லான முறு­கல்கள் அதி­க­ரித்­தி­ருக்­கின்­றது.

இத்­த­கைய ஒரு நிலை­யில்தான் இந்­தியா இலங்­கையின் அர­சியல் ஸ்திரத்­தன்மை குறித்து கரி­சனை கொண்­டி­ருக்­கின்­றது.

பாது­காப்பும் அபி­வி­ருத்­தியும்

அர­சியல் ஸ்திரத்­தன்­மைக்கு அடுத்­த­தாக இலங்­கையின் பாது­காப்பு மற்றும் அபி­வி­ருத்தி விட­யங்­களில் இந்­தியா கவனம் செலுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றது. தொடர் தற்­கொலை குண்டுத் தாக்­கு­தல்கள் தொடர்­பி­லான புலன் விசா­ர­ணை­களில் ஏற்­க­னவே இந்­திய குழு­வொன்று இலங்­கைக்கு வருகை தந்து நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொண்டு வரு­கின்­றது.

அதற்கு மேல­தி­க­மா­கவே இலங்­கையின் பாது­காப்பு தொடர்பில் இந்­தியா கரி­சனை கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. சர்­வ­தேச பயங்­க­ர­வாத அச்­சு­றுத்­தலில் இருந்து விடு­ப­டு­கின்ற அதே­வேளை, அந்தப் பயங்­க­ர­வா­தத்­திற்கு எதி­ரான நட­வ­டிக்­கைகள் குறித்த விட­யங்­களில் இலங்­கைக்கு இந்­தியா உத­வு­வ­தாக இருக்­கலாம்.

அதே­வேளை, இலங்­கையின் பாரிய அபி­வி­ருத்தித் திட்­டங்கள் மற்றும் குறிப்­பாக கொழும்பு துறை­முக நகரத் திட்டம் என்­ப­வற்றில் சீனாவும் ஏனைய நாடு­களும் பங்­கேற்­றி­ருப்­பது இந்­தி­யாவின் நலன்­க­ளு­க்கும் பாது­காப்­புக்கும் அச்­சு­றுத்­த­லா­னது என்ற கருத்தும் நில­வு­கின்­றது. எனவே, அந்த விட­யத்தில் இந்­தியா தனது பாது­காப்பு நலன்­க­ளுக்­கான நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுப்­பதை அல்­லது இலங்­கையின் அபி­வி­ருத்தித் திட்­டங்­களில் அது குறித்து தீவிர கவனம் செலுத்­து­வதை இந்­தியா குறி­யாக இருக்­கலாம்.

மறு­பு­றத்தில் உயிர்த்த ஞாயிறு தின தாக்­கு­தல்­களைத் தொடர்ந்து பெரும் அச்­சு­றுத்­த­லுக்கும் வன்­மு­றை­க­ளுக்கும் ஆளா­கி­யுள்ள முஸ்லிம் மக்­களின் பாது­காப்பு, தீவிர பாது­காப்பு நட­வ­டிக்­கைகள் கார­ண­மாகப் பாதிப்­புக்கு உள்­ளா­கின்ற தமிழ் மக்­களின் பாது­காப்பு என்­ப­வற்­றிலும் இந்­தியா கவனம் செலுத்­து­வ­தற்­கான சந்­தர்ப்­பமும் உள்­ளது.

அதே­வேளை, அபி­வி­ருத்தி நட­வ­டிக்­கைகள் தொடர்பில் இந்­திய அனு­ச­ர­ணை­யுடன் ஆரம்­ட­பிக்­கப்­பட்ட பல வேலைத்­திட்­டங்கள் இலங்கை அர­சாங்­கத்­தினால் முறை­யாக முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­டாத நிலைமை அவ­தா­னிக்­கப்­பட்­டுள்­ளது, இந்த விடயத்தில் முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச தலைமையிலான அரசாங்கம் துரிதமாகச் செயற்பட்டதாகவும், ஆனால் நல்லாட்சி அரசாங்கம் அத்தகைய செயற்பாடுகளை முன்னெடுக்காமல் புறக்கணித்துச் செயற்படுகின்ற போக்கில் செயற்படுவதாகவும் இந்தியத் தரப்பில் ஏற்கனவே சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.

தற்கொலைக் குண்டுத் தாக்குதல்கள், அதன் பின்னர், முஸ்லிம் மக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட வன்முறைத் தாக்குதல்கள் என்பவற்றினால் நாட்டின் பொருளாதாரம் சீர்குலைந்துள்ளது, இதனை சீர் செய்வதற்கான நடவடிக்கைகளிலும் இந்தியா இலங்கைக்கு உதவும் வகையில் கவனம் செலுத்தக் கூடும். குறிப்பாக உல்லாசப் பயணிகளின் வருகையை அதிகரிப்பதற்காக பலாலிக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையிலான நேரடி விமானப் போக்குவரத்துக்களை ஆரம்பிப்பதற்கு உதவும் வகையில் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்கான சந்தர்ப்பங்களும் உண்டு,

பலாலிக்கான விமான சேவையை ஆரம்பிப்பதன் ஊடாக புலம் பெயர்ந்துள்ள தமிழ் மக்களின் பாடசாலை விடுமுறைக்கால பயணங்களை அதிகரிக்க முடியும் என்ற வகையிலான ஆலோசனையை ஏற்கனவே தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடியுடனான சந்திப்பின் போது குறிப்பிட்டுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

எது எப்படியாயினும் உயி;ர்த்த ஞாயிறு தின திட்டமிட்ட தொடர் பயங்கரவாதத் தற்கொலை குண்டுத்தாக்குதல்கள் இலங்கை மீது இந்தியா கூடுதலான கவனத்தைச் செலுத்துவதற்கான சந்தர்ப்பத்தையும் வாய்ப்பையும் ஏற்படுத்தியிருப்பதைத் தெளிவாகக் காண முடிகின்றது.

இந்தியாவின் இலங்கை மீதான இந்தக் கவனம் என்பது, உள்நாட்டிலும், அதேபோன்று தெற்காசியப் பிராந்தியத்திலும் அரசியல் பொருளாதார, பாதுகாப்பு நிலைமைகளில் முக்கியமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்த வழிவகுக்கவும் கூடும். 

பி.மாணிக்­க­வா­சகம்

 

https://www.virakesari.lk/article/58293

ஈஸ்ட்டர் 2019 தாக்குதலின் பின்னர் மாறிவரும் முஸ்லிம்கள் பற்றிய உரையாடல்கள். -வ,ஐ,ச,ஜெயபாலன் கவிஞன். .

5 days 7 hours ago

THE CHANGING POLITICAL DISCOURSE OF THE MUSLIM IN SRI LANKA AFTER EASTER 2019 - V.I.S.JAYAPALAN POET
ஈஸ்ட்டர் 2019 தாக்குதலின் பின்னர் மாறிவரும் முஸ்லிம்கள் பற்றிய உரையாடல்கள். -வ,ஐ,ச,ஜெயபாலன் கவிஞன்.
.
இலங்கையில் இனத்துவ உறவுகளில் சிங்களவர் முஸ்லிம்கள் உறவும் தமிழர் முஸ்லிம்களின் உறவும் பற்றிய உரையாடல்களின் போக்கை ஈஸ்ட்டர் 2019 அடியோடு மாற்றிவிட்டது. இதுபற்றிய உரையாடல்கள் சிங்களவர் மத்திலும் இலங்கை தொடர்பாக ஆர்வமுள்ள சர்வதேச சமூகங்கள் மத்தியிலும் தீவிரப்படுள்ளது. எனினும் முஸ்லிம்கள் மத்தியில் பெரிதாக உரையாடல்களும் ஆய்வுகளும் இடம்பெறவில்லை என்பது அதிற்ச்சி தருகிறது.
.
ஈஸ்டர் தாக்குதலின் முன் பின் என இலங்கையின் இன சமன்பாட்டில் பெரும் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. ஈஸ்ட்டர் தாக்குதலின் பின்னர் நிலவும் சூழல்கள் இலங்கையில் வடகிழகில் மட்டும்தான் ஒப்பீட்டுரீதியாக தமிழர்களும் முஸ்லிம்களும் பாதுகாப்பாக உள்ளனர் என்பதை உணர்த்தியுள்ளது. இதற்க்கு தமிழ் மொழிதான் காரணம். எனினும் தமிழரும் முஸ்லிம்களும் இதனைக் கோட்பாட்டு ரீதியாக புரிந்துகொள்வோ உணரவோ இல்லை. இத்தகைய சூழல் மலையக தமிழ் பகுதிகளிலும் காணப்படுகிறது. சிங்கள பகுதிகளில் முஸ்லிம்களுக்கு அதிக பாதுகாப்பு உள்ளபகுதிகளாக ஈஸ்ட்டர் 2019 தாக்குதல்கள் வரைக்கும் கிறிஸ்தவர்கள் அதிகம் வாழ்கிற பகுதிகள் இருந்தது. இன்றைய நிலை பற்றி உறுதிசெய்ய போதிய தரவுகள் இல்லை. 
.
அண்மைக்கால வரலாற்றில் முஸ்லிம்கள் மத்தியில் இடம்பெற்ற மதவிவாதங்களும் மாற்றங்கள் சிங்களவரதும் தமிழரதும் கவனத்தை ஈர்த்தபோதும் 
குறிப்பாக போர் முடியும்வரைக்கும் அவை முஸ்லிம்களின் உள் இனபிரசினையாகவே கருதப்பட்டது. போருக்குபின் நிலமை முற்றாக மாற்றமடைந்துள்ளது. எனினும் ஈஸ்ட்டர் தாக்குதலின் பின்னர்தான் முஸ்லிம்களின் உள் மத விவாதங்களில் நிலவும் மோதல்கள் உள்விவகாரமல்ல அது அரேபிய மையவாத மத அணிகளின் பயங்கரவாத அச்சுறுத்தல்களின் ஊற்று என புலனாய்வுத் தகவல்கள் அடிபடையில் சிங்கள தேசியவாத தரப்பால் அடையாளபடுத்தபட்டது. சிங்கள தரப்பும் அயல்நாடுகளும் மிகத் தெளிவாக வஹாபிய சார்பு அமைப்புகளை குற்றம் சாட்டுகின்றன. இதன் அடிப்படையில் சர்வதேச அச்சுறுத்தல் உள்ளதாக உணரப்பட்டு இலங்கைக்கு வெளியில் தென் இந்தியாவிலும் தேடல்கள் விசாரணைகள் இடம்பெறுகின்றது. மேலும் குற்றவாளிகள் சிலர் அரபு நாடுகளில் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். . உண்மையில் இந்த அரபிய மையவாத அணிகள் மீதான எதிர்ப்பே அரபு மொழி, அரபு ஆடைகள் என்பவற்றின் மீதான எதிர்ப்பாக உருமாற்றம் பெற்று வருகின்றது. 
.
சிங்கள பெளத்த மத நிறுவனங்களும் சிங்கள தேசிய வாத அறிஞர்களும் ஆர்வலர்களும் மிக தெளிவாக வஹாபிய அமைப்புகளுக்கு எதிரான சமரசமற்ற நிலைபாட்டை எடுத்துள்ளனர். குற்றச் சாட்டுக்கள் யாவும் வகாபிகளின் தலையில் கட்டபடுகிறது. சிங்களவர் தெளிவாவாக இனி சூபிகளோடு மட்டுமே சமரசம் என்கிற நிலைபட்டை எடுத்துள்ளனர். இந்தச் சூழல் கிழக்கு தமிழரை ஏற்கனவே பாதிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. இந்த போக்கு கடல் கடந்து இந்தியாவையும் பாதிக்கலாம். 
.
எதிர்காலத்தில் முஸ்லிம்களுடனான சிங்களவர்களதும் தமிழரதும் உறவுகளும் நிலைபாடுகளும் சூபிஅமைப்புகளூடாகவே தீர்மானமாகும் என்பது மிக தெளிவாக தெரிகிறது. சூபிகளா வகாபிகளா என்கிற விவாதம் முஸ்லிகளின் உள்விவகாரம் என்பதுதான் இக் கட்டுரையாளரின் நிலைபாடு. ஆனால் இலங்கையில் முஸ்லிம்களுக்கு வெளியே என்போல சிந்திக்கிற பலர் இருப்பதாக தெரியவில்லை.
.
போருக்குப்பின் என்னை ஆச்சரியபடுத்திய விடயம் முஸ்லிம்களுக்கு வெளியில் முஸ்லிம்கள் பற்றிய பெரும் விவிவாதங்கள் ஆரம்பமானதுதான். பொதுவாக நான் சந்திக்கும் சிங்களவர் பலர் முஸ்லிம்கள் பற்றிய நம்ப முடியாத அளவுக்கு பரந்த வாசிப்பையும் தரவுகளையும் புலனாய்வுத் தகவல்களையும் கொண்டிருக்கிறார்கள். இது புதிய சூழல் அல்ல, சிங்கள ஏடுகளையும் ஆங்கிலத்தில் தி ஐலண்ட் வார இதழ்களையும் வாசிக்கும் ஒருவர் இலங்கையில் 2014ன் பிரபலமான விவாதமாக வகாபிய ஆபத்துப் பற்றிய விவாதம் இருந்ததை அறிந்து கொள்ள முடியும். இதனால்தான் ஈஸ்ட்டர் தாக்குதலின்பின்னர் “எங்களுக்கு எதுவுமே தெரியாது” என்கிற முஸ்லிம்களின் உரையாடலை சிங்கள தரப்புகள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஆனாலும் போருக்குப்பின்னர் முஸ்லிம்களைப்பற்றிய மதம்சாராத முக்கிய விவாதங்கள் தேடல்கள் எதுவும் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு முஸ்லிம் மக்கள் மத்தியில் இடம்பெறவில்லை என்கிற அவலத்தை அபத்தத்தை என்போன்ற ஒருசிலர்தான் சிலர்தான் அறிவார்கள். “ஒட்டகத்தைக் கட்டிவிட்டு இறைவன்மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்” என்று எழுதபட்டுள்ளதல்லவா? ஏன் முஸ்லிம்கள் மத்தியில் ஒட்டகத்தை கட்டுவது பற்றிய சமூக பொருளாதார அரசியல் விவாதங்கள் முதன்மை பெறவில்லை என்பது ஆச்சரியம் தருகிறது. சிங்களவர் மத்தியில் இடம்பெறும் விவாதங்கள் ஆய்வுகள் அள்வுக்குக்கூட முஸ்லிம்கள் மத்தியில் தம்மைப் பற்றிய உரையாடல் இல்லையென்பதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை.

புதிய சூழலில் 1987ல் தமிழ் இனபிரச்சினை தீர்வுக்கு அடிப்படையாக இந்தியாவால் முன்வைக்கபட்டு புலிகளால் தடைப்பட்ட வடகிழக்கு இணைப்பு பற்றிய உரையாடல் மீண்டும் ஆரம்பித்துள்ளது. புத்த பிக்குகள் சிலரே இத்தகைய கருத்துகளை பேசுவதுதான் காலத்தின் கோலம்.
.
சூபிசம் அல்ல வஹாபிசமே அண்மையில் நிகழ்ந்த ஈஸ்ட்டர் 2019 பயங்கரவாதத்தின் ஊற்று என்பதே அரசு மட்டம்வரைக்கும் சிங்களவர் மத்தியில் உள்ள தீர்மானமாக உள்ளது. வஹாபிசத்துடன் எவ்வித சரசமும் இல்லை என்கிற சிங்களவர்களின் நிலைபாடு கிழக்கிலும் பாதிக்கபட்ட மக்கள் மத்தியில் பிரபலமாகி வருகிறது. இவற்றை மறுக்கிறீங்களா? தலைபோககிற இந்த பிரச்சினை பற்றி எவ்வித உரையாடலும் இன்றைய காலத்தின் சிக்கலை எப்படி எதிர்நோக்குவது?
.
கோட்பாட்டு ரீதியாக இன்று சிங்கள தேசிய வாதிகள் புத்தபிக்குகள் அரசியல்வாதிகள் மத்தியில் முதன்மை பெற்றுள்ள விவாதங்களை நிலைபாட்டைபற்றியே இங்கு பேசுகிறேன். இந்த விவாதங்கள் சர்வதேசத்தையும் தமீழர்களையும் வெகுவாகப் பாதிக்கிறது. இலங்கையில் இடபெறும் முஸ்லிம்கள் மீதான எல்லா தாக்குதல் களுக்கும் அரச நடவடிக்கைகளுக்கும் இந்த விவாதங்களே காரணமாக இருக்கிறது. நான் சொல்வது தவறெனில் அதுபற்றியாவது விவாதியுங்கள்.

முஸ்லிம்கள் எந்த முடிவை எத்தாலும் என்னைப்போன்ற வர்களின் ஆதரவு நிச்சயமாக இருக்கும். முஸ்லிம்கள் சரியான முடிவுகளை எடுத்தால் மட்டுமே எதிர்காலம் சுபீட்சமாக இருக்கும்.

எரிகின்ற வீட்டில் பிடுங்கியது இலாபம்

6 days 6 hours ago
எரிகின்ற வீட்டில் பிடுங்கியது இலாபம்
Editorial / 2019 ஜூன் 13 வியாழக்கிழமை, மு.ப. 06:35 Comments - 0

-இலட்சுமணன்

அடுத்தது தேர்தல்தான் என்று, அரசியல் கட்சிகள் தேர்தலுக்கான வேலைகளை ஆரம்பித்திருக்கின்றன. அது வசை பாடல் காதையாகவே இருக்கிறது. நாம் என்ன திட்டம் வைத்திருக்கிறோம், எதைச் செய்வோம், எமது கட்சி வெற்றி பெற்றால், ஆட்சியமைத்தால் எதையெதை எல்லாம் மக்கள் அடைந்து கொள்வார்கள் என்று சொல்வதற்கும், விளக்கமளிப்பதற்கும் அப்பால், மற்றைய கட்சிகளைப் பற்றி விமர்சிப்பதையே தொழிலாகப் பல கட்சிகள் கொண்டிருக்கின்றன. தாம் தோற்றுவிடுவோம் என்ற அச்சத்திலும் இவ்வாறான வசைபாடல்கள் நடைபெறுவது வழமைதான். 

நாட்டின் அடிப்படைப் பிரச்சினையான இனநெருக்கடிக்கான நிரந்தரத் தீர்வு தேவை என்றிருக்கும் நிலையில், இலங்கையின் அரசியலுக்கு மாத்திரமல்ல, பொருளாதாரத்துக்கே அச்சுறுத்தல் விடுக்கும் வகையில், இஸ்லாமிய அரசியல்வாதிகளின் வகிபாகம் சர்வதேச ரீதியில் செல்வாக்குச் செலுத்தத் தொடங்கியுள்ளது என்ற கருத்துகளும் வெளிவரத் தொடங்கியுள்ளன. 

ஆயுதங்களுடன்தான் யுத்தங்கள் நடைபெறவேண்டும் என்றில்லை. ஆயுதங்கள் இன்றி, பொருளாதார யுத்தங்கள் உலகளவில் நடைபெற்றுக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன.  இலங்கை போன்ற சிறிய நாடுகள், பல்வேறு வகைப்பட்ட பொருளாதார அழுத்தங்களுடனேயே இயங்கிவருகின்றன என்பதும் உண்மைதான். ஆனாலும்,  அதற்காக எல்லா வகைகளிலும் பணிந்து இருந்துவிட முடியாது என்பது அந்தந்த நாடுகளின் இறைமையுடன் சம்பந்தப்பட்ட விவகாரமாகும். 

“நன்றி சஹ்ரான்(?)” என்று சொல்லிக் கொள்ளும் அளவுக்கு, இலங்கையின் அரசியலிலும் பொருளாதாரத்திலும் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. கடந்த வாரத்தில், ஏறத்தாழ 90 வருடங்களாக அதிகாரத்துடனேயே இருந்துவந்து கொண்டிருந்த முஸ்லிம் தலைவர்கள், தமது அமைச்சர் பதவிகளைத்  தூக்கியெறிந்துள்ளனர்.  

இதற்குள் வெளிப்படையாகத் தெரியாத அரசியலும் ஒன்றிருக்கிறது. பதவி துறப்புக்குப் பின்னர் நடைபெற்ற பல விடயங்கள், இதற்குப் பதில் சொல்லி விட்டன. 

முஸ்லிம்களின் மார்க்க விடயம், இப்போது பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்கிறது. ஈஸ்டர் தாக்குதலை மறந்து விடலாம் என்று யார் நினைத்தாலும், முடியாதளவுக்கு அது இரத்தத்தில் ஊறிய விடயமாக மாறிவிட்டது. வேண்டாம் என்று ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டவர்கள் கூட, ஹீரோக்கள் ஆகிக் கொண்டிருக்கின்றனர். அதனால்தான், “நன்றி சஹ்ரான்(?)” என்று சொல்லிக் கொள்ளுதல், நல்லதையும் கெட்டதையும் செய்திருக்கிறது என்று கொள்ள வேண்டும். 

கிழக்கு மாகாணத்தின் தலைநகரமாக திருகோணமலை இருந்தாலும், மத்தியிலுள்ள மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் காத்தான்குடியில் உருவான அடிப்படைவாதச் செயற்பாட்டாளராகவே சஹ்ரானை எல்லோரும் பார்க்கின்றனர். ஆனால், இப்போது முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளும் மார்க்கவாதிகளும் அவரையும் அவருடன் சேர்ந்தவர்களையும் “இஸ்லாமியர்கள் அல்ல” என்று அறிவிக்கின்றனர். 

அடிப்படையில், பிறப்பாலும் வளர்ப்பாலும் ஒருவர் மதம் சார்ந்த அடிப்படையைக் கொண்டு விடுகிறார். அதன் பின்னர், அதனை இல்லையென்று சொல்லும் அளவுக்கான வெளிப்படுத்தல் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதா என்ற கேள்விதான் இந்த இடத்தில் எழுகிறது. ஒரு மதம் பற்றிப் பேசுவதற்கு மற்றொருவருக்கு உரிமை இல்லை என்பதும் இதன் அடிப்படையில் தான். 

தமிழருக்கு இல்லாத உரிமை, இஸ்லாமியச் சரியாச் சட்டத்தின் ஊடாக, இலங்கையில் முஸ்லிம்களுக்கு இருக்கிறது. இதில் மாற்றம் ஏற்படுத்துவதற்கான ஏதுக்கள், உருவான வேளைகளிலெல்லாம் எதிர்ப்புகள், போராட்டங்கள் நடைபெற்றிருக்கின்றன. 

ஆனால், சஹ்ரான் ஹாசீம் தரப்பினரின் தொடர் தாக்குதலானது, பல்வேறு மாற்றங்களுக்கு வித்திட்டிருக்கிறது. அது வளர்ந்து மரமாகிக் காய், கனி என்று பயன் தரும் போது, எல்லோரும் மலைத்துப் போய்விடக்கூட வாய்ப்பிருக்கிறது. 

உள்ளே இருந்து, வெளியே வருகின்ற பல விடயங்கள் இன்னமும் இதற்கு எண்ணை ஊற்றுவனவாக இருக்கின்றன. உலகில் எந்த ஒரு நாட்டுக்கும் இல்லாத சலுகையை, ஈரான் இலங்கைக்கு வழங்குகிறது. ஆறு மாத கால கடனுக்குக் கோடான கோடி எரிபொருளைக் கொடுக்கிறது. இலங்கைக்குக் கடன் வழங்கும் நாடுகளில் இரண்டாவது இடத்தில் முஸ்லிம் நாடுகள் இருக்கின்றன. பதுளை -  செங்கலடி நெடுஞ்சாலைக்கு 2,000 கோடி ரூபாய் வழங்கும் நாடு சவூதி ஆகும். கிழக்குப் பல்கலைக்கழக அபிவிருத்திக்கு 200 கோடி ரூபாய் பண உதவி செய்வது குவைத் அரசாங்கம் என்ற வகையான கருத்துகள் தற்போதுதான் வௌிவந்து, மக்களை ஆச்சரியத்துக்குள்ளாக்கி உள்ளன. 

அதிலும் முக்கியமாக, இலங்கையில் முஸ்லிம்களுக்கான நெருக்கடி தொடர்ந்தால், எரிபொருள் வழங்கலை 23 சதவீதமாகக் குறைக்க வேண்டி ஏற்படும். அவ்வாறு நிகழ்ந்தால் ஒரு லீற்றர் பெற்றோல், இலங்கையில் 450 ரூபாயாகும் அபாயம் ஏற்படும் என்று வெளியாகும் கருத்துகள் நெருப்பைப் பற்றவைக்கின்றன.  

நாடு என்பது சுதந்திரமாகவும் மகிழ்வாகவும் வாழ்வதற்கானதுதான்; என்றாலும் யாழ்ப்பாணத்தில் அல்பிரட் துரையப்பா சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதிலிருந்து தொடங்கிய யுத்த காலத்தில், சுதந்திரம் இல்லாமலேயே இருந்தது. 2009க்குப் பின்னர், மக்கள் நிம்மதியை ஓரளவு அனுபவித்தனர். இதனை இல்லாமல் செய்த உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல்கள், மீண்டும் அச்ச நிலைமையையும் தம்முடைய பாதுகாப்புக் குறித்து எச்சரிக்கையுடனும் கவனத்துடனும் ஒவ்வொருவரும் இருக்க வேண்டும் என்ற நிலைப்பாட்டைத் தோற்றுவித்தன. அந்த வகையில், நெருப்பை வளர்க்கும் கருத்துகளுக்குள் கவனத்துடன் இருந்தே ஆக வேண்டும். 

இலங்கை முஸ்லிம் மக்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் பொறுப்பும் இலங்கை அரசாங்கத்துடையதுதான்.  ஆனால், சஹ்ரானின் தாக்குதல்களையடுத்து உருவான சூழல் முஸ்லிம்களைச் சிங்களவர், தமிழர்களிடத்திலிருந்து சற்று அன்னியப்படுத்தி இருக்கிறது. வெளிப்படையாக, நல்லுறவு போன்றிருந்தாலும் மனதுக்குள்ளே உறுத்தல்  நிலை ஒன்று தோற்றம் பெறுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. குறிப்பாக, கிழக்கின் நிலைமைதான் மோசமாகும். 

ஏற்கெனவே, கிழக்கில் பற்றி எரிந்து கொண்டிருந்த தமிழர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்குமான வெறுப்புணர்வு, இப்போது சற்றுப் பலப்பட்டிருக்கிறது. அதற்கப்பால், முஸ்லிம்கள் மீது கொண்டிருந்த அச்சம் உண்மையானதுதான் என்று, பொதுப்படையிலும் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதில் எந்த மாற்றுக் கருத்தையும் யாரும் சொல்ல முடியாது. 

இந்த வெறுப்பைச் சரி செய்வதற்கான முயற்சிகள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கையில்தான், அனைவரையும் திகைக்க வைத்த சம்பவம் நடந்தது. இப்போது முஸ்லிம்களின் உணவு விடுதிகளுக்குச் செல்வதற்குத் தமிழர்கள் அச்சப்படுகிறார்கள்; புடவைக் கடைகள், ஏனைய கடைகளைக் கூட ஒதுக்கிவிடவே நினைக்கின்ற அளவுக்கான சூழல் உருவாகியிருக்கிறது. இதனால் முஸ்லிம்களின் வியாபாரம் வீழ்ச்சி நிலையைத்தான் எட்டியிருக்கிறது. இது ஒரு சாதகமான சூழல் அல்ல என்பது எல்லாத் தரப்பினருக்கும் தெரிந்திருந்தாலும் வேறு வழியில்லை என்ற நிலை உருவாகியிருக்கிறது. இந்த ஆபத்தானதொரு நிலைமையை உருவாக்கியதற்காக, சஹ்ரானுக்கு நன்றி(?) சொல்லியே ஆகவேணடும். 

இதற்குள்தான், இந்த அரசியல் வசைபாடல்கள் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மிகச் சாதாரணமாக தம்மைச் சுற்றியுள்ள வட்டத்துக்குள் மாத்திரம் மறைவாகப் பேசப்பட்டு வந்த முஸ்லிம்களுக்கெதிரான வசை பாடல்கள் இப்போது ஓரளவுக்கு வெளிப்படையாகவே பொதுவௌிக்கு வந்து கொண்டிருக்கின்றன. இதில் மாற்றம் ஏற்படுவதற்குள் நாட்டில் தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டுவிடும்போல் இருக்கிறது. அப்படியானால் இன்னமும் வலுவானதாக இது மாற்றம் பெற்றே தீரும். 

வெறுப்புப் பேச்சு என்கிற விடயத்தை இப்போது எல்லோருமே வெளிப்படையாகப் பகிர்வதை பார்க்கிறோம். ஆனால், யாருக்கும் வெறுப்புப் பேச்சின் அடிப்படை என்ன என்றுதானும் சரியான புரிதல் இல்லாமல் இருப்பதுதான் வேடிக்கை. 

வெறுப்புப் பேச்சின் ஊடாகவே, சஹ்ரான் கூட தனக்கான கூட்டத்தைச் சேர்த்திருக்கிறான். இப்போது ஒரு சில அரசியல்வாதிகள், தங்களுக்கான  வாக்காளரை வெறுப்புப் பேச்சினூடாகச் சேர்க்கிறார்கள். வருகிற தேர்தலில் அனேக கட்சிகள் வாக்குக் கேட்கும். அதற்குள் இலங்கையில் சீரான மாற்றம் ஏற்படுத்துவது கடினமாகத்தான் இருக்கும். 

2015 ஜனவரி 08 இல் நீண்ட காலத்துக்குப்  பிறகு நாட்டில் நல்லதொரு ஜனநாயக சூழ்நிலை ஏற்பட்டிருக்கின்றது என்ற மனோநிலை உருவாக்கியிருந்தது. அது 2018 ஒக்டோபர் 26இல் குழப்பப்பட்டு, பின்னர், சீர்பட்டு வருவதாக நம்பினோம்.  ஆனால், 2019 ஏப்ரல் 21 நிகழ்வு அனைவரையுமே அதிர்ச்சியடைய வைத்து, சாண் ஏற முழம் சறுக்கியதாக அமைந்து விட்டது. 

ஆட்சி மாற்றத்தை அடைவதற்கான வாய்ப்பாக இது அமையலாம்; இல்லாமலும் போகலாம். பாதுகாப்புத் தரப்பினர், புலனாய்வுத் துறையினரின் செயற்பாடுகள் வீரியத்துடன் இருந்தாலும்,  நாட்டின் பாதுகாப்பு பலவீனப்பட்டுப் போய் இருக்கின்றது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.  வெளிநாட்டுச் சக்தியொன்று உள்நாட்டவர்களை பயன்படுத்தியிருக்கிறது என்ற கோணத்தில் கூட அறிக்கைகள் வந்துகொண்டிருக்கின்றன. முஸ்லிம்களும் இதனை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். 

நாட்டின் அரசியலைக் குழப்பகரமான ஒரு நிலைமைக்குச செல்வதற்கு யார் காரணம் என்று கண்டுபிடிப்பதை விடவும் குழப்பத்தைச் சரி செய்வதே இப்போதைய தேவை என்ற வகையில்,  நாட்டைக் காப்பாற்றுவதை விடுத்து, எரிகின்ற வீட்டிலே எதையாவது பிடுங்கி, இலாபம் அடைய முயற்சிப்பது தவிர்க்க வேண்டும்.  

ஜனாதிபதியும் பிரதமரும் ஏட்டிக்குப் போட்டியாக அரசியல் செய்கின்றார்கள். நாட்டின் பெருந்தேசியவாதிகளின் அரசியல் என்பது, ஆட்சியைத் தங்கள் கையில் எடுப்பதாகவே இருக்கிறது என்பதுதான் வரலாறாக இருந்தாலும் மாற்றமொன்றை ஏற்படுத்துவதற்காக, வசைபாடல்களுக்கு முடிவு கட்டுதல் முக்கியம்.

 

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/எரிகின்ற-வீட்டில்-பிடுங்கியது-இலாபம்/91-234110

‘தியனன்மென்’ சதுக்கப் படுகொலை: கட்டுக்கதையின் 30 ஆண்டுகள்

6 days 6 hours ago
‘தியனன்மென்’ சதுக்கப் படுகொலை: கட்டுக்கதையின் 30 ஆண்டுகள்
தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ / 2019 ஜூன் 13 வியாழக்கிழமை, மு.ப. 05:18Comments - 0

சில வரலாற்று நிகழ்வுகள் பற்றி, நமக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ளவை உண்மையா, பொய்யா என்பதைத் தேடி அறியும் வாய்ப்பு, சில சமயங்களில் ஏற்படுகிறது. அவ்வாறு அவை தேடி அறியப்படும் போது, பொய்கள் எவ்வாறு உண்மையை விட, வலிமையானவையாக, வரலாறெங்கும் நிறுவப்பட்டிருப்பதைக் காண முடியும்.   

வரலாற்றை எழுதுவோர் யார், எமக்குச் சொல்லப்படும் செய்திகள் யாருடைய செய்திகள் போன்ற கேள்விகளை, நாம் தொடர்ந்து கேட்கவும் ஆராயவும் வேண்டும். சில பொய்கள், தொடர்ந்து சொல்லப்படுகின்றன. அதன் மூலம், அதை மீளவும் உண்மை என நிறுவும் காரியங்கள் தொடர்ந்து நடக்கின்றன.   

image_1d7385c8e2.jpg

இம்மாதம் ஐந்தாம் திகதி, சீனாவின் ‘தியனன்மென்’ சதுக்கத்தில் இடம்பெற்ற படுகொலையின் 30 ஆண்டுகள் நிறைவு, மேற்குலக ‘ஊடகங்களால் நினைவுகூரப்பட்டது. சீன அரசாங்கத்தினதும் சீனக் கொம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கொலைவெறிச் செயல்’ என, இந்நிகழ்வு நினைவுகூரப்பட்டு வருகிறது.   

இம்முறை, 30 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்துள்ள நிகழ்வுகள், இன்னும் கொஞ்சம் மேலதிக ஊடகக் கவனிப்புடன் முக்கியத்துவம் பெற்றன. இதன் பின்னணியில் சொல்லப்பட வேண்டிய செய்திகள் சில உண்டு. அதேவேளை, இன்று முற்றியுள்ள அமெரிக்க - சீன வர்த்தகப் போரின் தொடக்கம், இந்தத் ‘தியனன்மென்’ சதுக்க நிகழ்வுடனேயே தொடங்குகிறது.   

கதையும் கட்டுக்கதையும்   

‘தியனன்மென்’ சதுக்கப் படுகொலை பற்றி, எமக்கு இதுவரை சொல்லப்பட்டு வந்தது என்ன என்பது, இங்கு முக்கியமான வினா? ‘சீனாவின் தலைநகரான பெய்ஜிங்கில் உள்ள ‘தியனன்மென்’ சதுக்கத்தில், ஜனநாயகத்தைக் கோரி, மாணவர்கள் செய்த போராட்டத்தை, வன்முறை கொண்டு சீன அரசாங்கம் அடக்கியது. இதன்போது, ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். சீனா, ஜனநாயகமாவதற்கான ஒரே வாய்ப்பு, 1989 இல் கிடைத்தது. அது, வன்முறை கொண்டு அடக்கப்பட்டது. மேற்குலக நாடுகளில் நடைமுறையில் இருந்துவரும், ஜனநாயகத்தின்பால் ஈர்ப்புக் கொண்ட மாணவர்கள் ஒன்றுதிரண்டு, சீனாவின் சர்வாதிகார ஆட்சிக்கெதிராக ஆர்ப்பாட்டம் செய்தார்கள். அவர்களைச் சீனாவின் மக்கள் விடுதலை இராணுவம், ஈவிரக்கமின்றிச் சுட்டுக் கொன்றது’. இந்தக் கதை, கடந்த 30 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து சொல்லப்பட்டு வருகிறது.   

ஆனால், 1989இல் சீனாவில் என்ன நடந்தது என்பது பற்றிப் பல ஆய்வுகள், ஆதாரங்களுடன் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள போதும், அவை தொடர்ந்தும் மறைக்கப்பட்டு வருகின்றன.  

1989இல் சீனக் கொம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முன்னாள் பொதுச் செயலாளரான ஹு யவ்பாங்கின் மரணத்தை அடுத்து, 1989 ஏப்ரலில் மாணவர் ஆர்ப்பாட்டங்கள் தொடங்கின.   

ஹு யவ்பாங், ஒரு சீர்திருத்தவாதியாகவும் திறந்த பொருளாதாரத்தை முழுமையாக ஆதரிப்பவராகவும் இருந்தார். அவரது மரணச்சடங்கில் பங்கேற்கச் சென்ற மாணவர்கள், அதைத் தொடர்ந்து, ஜனநாயகக் கோரிக்கைகளை முன்வைத்து, போராட்டங்களில் ஈடுபடத் தொடங்கினர்.   

இது, சிலகாலத்தின் பின்னர், அரசாங்கத்தின் ஊழலுக்கும் கொம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் வினைத்திறன் இன்மைக்கும் எதிரான போராட்டமானது. போராட்டக்காரர்களுடன் பேசுவதற்குத் தயாராக இருப்பதாக சீன அரசாங்கம் தெரிவித்தது.   

ஆனால், போராட்டக்காரர்கள், முதலில் சீன அரசாங்கம் சீர்திருத்தங்களைச் செய்ய வேண்டும் என்றும், அதைத் தொடர்ந்தே பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட முடியும் எனவும் சொன்னார்கள். அரசாங்கம் தொடர்ச்சியாகப் பேச்சுகளின் ஊடாக, போராட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர முயற்சித்தது. ஆனால், பேச்சுகள் தடைப்பட்டன. இதையடுத்து, மே மாதம் 19ஆம் திகதி, அவசரநிலை பிரகடனம் செய்யப்பட்டது.   

போராட்டக்காரர்களை அமைதியாகக் கலைந்து செல்லும்படி கேட்கப்பட்டது. பல போராட்டக்காரர்கள் கலைந்து சென்றார்கள். ஆனால், குறிப்பிடத்தக்க போராட்டக்காரர்கள், ‘தியனன்மென்’ சதுக்கத்தை முற்றுகையிட்டு, பாதைகளை மறித்து, இராணுவத்துடன் முரண்பட்டார்கள்.  

image_0b3fb38a98.jpg

 தொடக்கத்தில், சீன அரசாங்கம் ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தாது, போராட்டக்காரர்களை அகற்ற முனைந்தது. இதனால், சீன மக்கள் விடுதலை இராணுவத்தினருக்கும் போராட்டக்காரர்களுக்கும் இடையில் மோதல் வெடித்தது. இதில், நிராயுதபாணிகளான இராணுவத்தினர் கொல்லப்பட்டார்கள். இதைத் தொடர்ந்து, நகரின் பல பகுதிகளில் இராணுவத்தினருக்கும் போராட்டக்காரர்களுக்கும் இடையில் மோதல் வெடித்தது.   

போராட்டக்காரர்கள் வன்முறையைப் பயன்படுத்துவார்கள் என, சீன அரசாங்கமோ, சீன இராணுவமோ எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. இது, சீன அரசாங்கத்துக்கு மிகப்பெரிய அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அதேவேளை, இராணுவத்தினர் கொல்லப்பட்டது, அரசாங்க மட்டத்தில் பாரிய அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது.   

இதையடுத்து, ஆயுதபலத்தைப் பயன்படுத்தி, போராட்டக்காரர்களை அடக்குவது என்ற முடிவு எடுக்கப்பட்டது. ஆயுதங்களுடன் வந்த இராணுவத்தினரை, போராட்டக்காரர்களும் ஆயுதங்களுடனேயே எதிர்கொண்டார்கள். இறுதியில், இரண்டு தரப்பிலும் உயிர்ச்சேதம் இருந்தது. போராட்டம் முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது.   

சொல்லப்படும் கதைகளின் கதை  

நடைபெற்ற நிகழ்வுக்கும், அந்நிகழ்வு பற்றி, எமக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ள கதைக்கும் இடையிலான வேறுபாடு பெரிது. இந்த வேறுபாட்டுக்கான காரணங்கள், அறியப் பயனுள்ளவை.   

உலகில் நடக்கும் நிகழ்வுகள், செய்திகள் வழியாக எம்மை வந்தடைகின்றன. அவை, வெறும் தகவல்களாக மட்டும் எம்மை வந்தடைவதில்லை. நடைபெற்ற நிகழ்வு, அதற்கான காரணகாரியம் என, அவற்றுக்கான விளக்கங்கள், வியாக்கியானங்கள், ஆய்வுகள் என எல்லாம் கலந்தே, செய்தியாக எமக்கு வழங்கப்படுகின்றது. இதில் உண்மை எது, பொய் எது என்பதைப் பிரித்தறிய இயலாதளவுக்கு, உண்மையும் பொய்யும் கலக்கப்பட்டு எமக்கு வழங்கப்படுகின்றது.   

எமக்குச் சொல்லப்படும் பல செய்திகளுக்கு, ஆதாரங்களோ மூலங்களோ கிடையாது. ஏதோ ஓர் இணையத்தளத்திலோ, பத்திரிகையிலோ வந்த தகவலே ஆதாரமாகிறது. எமக்குச் சொல்லப்படும் உலகச் செய்திகள் யாவும், சர்வதேச ஊடகங்களின் செய்திகளே. நமது ஊடகங்கள், உலகத் தகவல் நிறுவனங்களின் பொய்களைத் திருப்பிச் சொல்லுகின்றன.   

மக்கள் விடுதலை இராணுவம் நிராயுதபாணிகளாகப் போராட்டக்காரர்களை கலைக்க முனைந்ததையும் போராட்டக்காரர்களே முதலில் வன்முறையைப் பிரயோகித்ததையும் ஊடகங்கள் இன்றுவரை மறைக்கின்றன. இது குறித்துப் பல தகவல்கள் வெளியானபோதும், அவை சீனாவின் பிரசாரங்கள் என்று புறக்கணிக்கப்பட்டன.   

image_600ab0ccb3.jpg

ஆனால், கடந்த 2011ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்க தூதரகங்களின் செய்திப் பரிமாற்றங்களை ‘விக்கிலீக்ஸ்’  பகிரங்கப்படுத்தியபோது, ‘தியனன்மென்’ சதுக்க நிகழ்வு பற்றி, சீனாவில் உள்ள அமெரிக்கத் தூதுவராலய அதிகாரிகள், வொஷிங்கனில் உள்ள தலைமையகத்துக்கு எழுதிய ‘கேபிள்’கள், ‘தியனன்மென்’ சதுக்கத்தில் கொலைகள் எதுவும் நடக்கவில்லை; மாறாக, சீனாவின் வேறுபகுதிகளில் நடந்த கைகலப்புகளில், துப்பாக்கிப் பிரயோகம் செய்யப்பட்டு, இறப்புகள் நிகழ்ந்துள்ளன என்பதைச் சொல்கின்றன.   

1989இல், சீனாவுக்கான சிலி நாட்டின் தூதுவர், ‘தியனன்மென்’ சதுக்கத்தில் துப்பாக்கிப் பிரயோகம் நிகழவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்தியதோடு, தான் அதன் நேரடிச் சாட்சியம் என்றும் கூறியுள்ளார்.  அதேபோல, இந்நிகழ்வுகளை நேரடியாகச் செய்தியாக்கிய பி.பி.சி செய்தியாளர் ஜேம்ஸ் மைல்ஸ், “பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னர், ‘தியனன்மென்’ சதுக்கத்தில் கொலைகள் நிகழவில்லை. நான், தவறுதலாக அறிக்கையிட்டேன்” என்பதை ஒத்துக் கொண்டார்.   

இதுகுறித்து, மேலதிகமாக அறிய விரும்புபவர்கள், ‘விக்கிலீக்ஸ்’ அம்பலப்படுத்தியதும் 1989இல் பரிமாறப்பட்டதுமான இராஜதந்திரக் ‘கேபிள்’களை வாசிக்கலாம்.   

சீனாவின் மீதான அமெரிக்காவின் போர்

‘தியனன்மென்’ நிகழ்வு நடைபெற்ற காலப்பகுதி, மிகவும் முக்கியமானது. அமெரிக்க, சோவியத் ஒன்றியக் கெடுபிடிப்போர் முடிவுக்கு வந்துகொண்டிருந்த காலமது.  

 சோவியத் ஒன்றியம் தன் முடிவை, மெதுமெதுவாக எட்டிக் கொண்டிருந்தது. அமெரிக்கா, சீனாவுக்கு நட்புக்கரம் நீட்டிக் கொண்டிருந்தது. மாஓ சேதுங்கைத் தொடர்ந்து தலைமையேற்ற டென்சியோ பிங், புதிய திசையில் சீனாவை நகர்த்த முயன்று கொண்டிருந்தார்.   

சோவியத் ஒன்றியத்தின் சரிவு, சீனாவுக்குப் பொருளாதார ரீதியாகப் பின்னடைவைக் கொடுத்திருந்த நிலையில், அமெரிக்காவின் நேசக்கரத்தைப் பற்றினார். அமெரிக்காவுடனான நல்லுறவின் ஊடாக, பொருளாதார வலிமையுள்ள நாடாகச் சீனாவைக் கட்டியெழுப்ப விரும்பினார். இதன் பின்னணியிலேயே, 1989இல் அரசாங்கத்துக்கு எதிராக, மாணவர்களின் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடந்தன.   

இந்த ஆர்ப்பாட்டங்களின் பின்னணியில், அமெரிக்க, பிரித்தானிய, பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகளின் உளவுத்துறைகளின் கரங்கள் இருப்பதை, சீன அரசாங்கம் கண்டுபிடித்தது. சீனாவில் ஆட்சிமாற்றம் ஒன்றை ஏற்படுத்தும் அமெரிக்காவின் முயற்சி, தோல்வியடைந்தது.   

அமெரிக்கா, முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய நாடுகளில், 1990களில் அரங்கேற்றிய நிறப்புரட்சிகளின் சோதனை, சீனாவிலேயே முதலில் அரங்கேறியது. அமெரிக்காவின் இந்த நடத்தை, அமெரிக்க - சீன மறைமுகப்போரின் தொடக்கமானது. அன்றுமுதல் அமெரிக்காவை நம்ப, சீனா தயாராக இல்லை என்பதே உண்மை. இதன் நவீன வடிவம், வர்த்தகப் போராக இப்போது அரங்கேறுகிறது.   

போராட்டம் முடிவுக்கு வந்த கையோடு, ‘தியனன்மென்’ ஆர்ப்பாட்டங்களை ஒழுங்குபடுத்திய மாணவத் தலைவர்கள் பலர், விசாரணைகளில் இருந்து தப்புவதற்காக, அமெரிக்காவின் உளவு நிறுவனமான சி.ஜ.ஏ, பிரித்தானியாவின் எம்.ஜ. 6, பிரான்ஸ் தூதராலயம் ஆகியவை இணைந்து, 800 மாணவர்களை, பிரித்தானியாவின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்த ஹொங்கொங் ஊடாக, மேற்குலக நாடுகளுக்கு அனுப்பிவைத்தது. இந்த நடவடிக்கை Operation Yellowbird எனப்பட்டது.   இவர்கள் கைதாவார்களாயின், மேற்குலகின் பங்கு வெளிப்பட்டுவிடும் என அமெரிக்கா அஞ்சியது. 

இதன் போது வெளியேறி, இப்போது அமெரிக்காவில் வாழும் சாய் லிங், 2014ஆம் ஆண்டு வழங்கிய நேர்காணலில் பின்வருமாறு தெரிவித்தார். “நாங்கள் வன்முறையைப் பயன்படுத்தி, அரசாங்கத்தை எரிச்சலுக்கு உள்ளாக்கி, அச்சுறுத்தி, இறுதியில் அரசாங்கம், தனது மக்களுக்கு எதிராகவே, வன்முறையைப் பயன்படுத்தத் தூண்டினோம். இதன்மூலம், ஓடும் இரத்தஆறு, ஆட்சிமாற்றம் ஒன்றைக் கொண்டு வரும் என எதிர்பார்த்தோம். ஆனால், இதைப் போராடும் மாணவர்களிடம் நாம் கூறவில்லை. 

ஏனெனில், இதைத்தான் நாம் எதிர்பார்க்கிறோம் என்றால், மாணவர்கள் ஒருபோதும் எம்முடன் இருக்கமாட்டார்கள் என்பதை நாம் அறிவோம்”.  இந்தக் கூற்றுகள், இந்த ஆர்ப்பாட்டங்களை யார் தூண்டினார்கள் என்பதையும் இதன் பின்னால் இருந்த நலன்கள் என்ன என்பதும் விளங்கக் கடினமானதல்ல.   

இதுகுறித்த மேலதிக தகவல்களுக்கு, Wei Ling Chua எழுதிய Tiananmen Square Massacre? The Power of Words vs Silent Evidence என்ற நூலை வாசிப்பது பயனுள்ளது.  உண்மைகளைக் குழிதோண்டிப் புதைத்தாலும், அது ஒருநாள் வெளியே வரும்; வந்தே தீரும். ‘தியனன்மென்’ சொல்லும் செய்தியும் அதுதான்.        

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தியனன்மென்-சதுக்கப்-படுகொலை-கட்டுக்கதையின்-30-ஆண்டுகள்/91-234101

 

முஸ்லிம் தலைவர்கள் எல்லையை மீறக்கூடாது

1 week ago
முஸ்லிம் தலைவர்கள் எல்லையை மீறக்கூடாது
எம்.எஸ்.எம். ஐயூப் / 2019 ஜூன் 12 புதன்கிழமை, பி.ப. 12:47 Comments - 0

image_05f03440b9.jpgநாடாளுமன்ற உறுப்பினர் அத்துரலியே ரதன தேரரின் உண்ணாவிரதத்தை அடுத்து, முஸ்லிம் அமைச்சர்கள், பிரதி அமைச்சர்கள், இராஜாங்க அமைச்சர்கள் பதவி விலகியமை, தற்போது இலங்கை அரசியலில் முக்கிய நிகழ்வொன்றாகப் பேசப்படுகின்றது.   

இலங்கைப் பௌத்தர்களின் முக்கிய மூன்று பிரிவுகளான மூன்று நிக்காயாக்களின் தலைமைப் பிக்குகள், அம்முடிவை மீள்பரிசீலனை செய்யுமாறு, பதவி விலகியோரைக் கேட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.  

ஐ.நா செயலாளர் நாயகமாக இருந்த பான் கீ மூன், 2010ஆம் ஆண்டு, இலங்கையில் மனித உரிமை நிலைமை தொடர்பாகத் தமக்கு ஆலோசனை வழங்குவதற்காக, ‘தருஸ்மன் குழு’வை நியமித்த போது, ‘சாகும் வரை’ உண்ணாவிரதம் ஒன்றை நடத்திய தேசிய சுதந்திர முன்னணியின் தலைவர் விமல் வீரவன்ச, இந்தக் கூட்டுப் பதவி விலகல், ஒரு நாடகம் என்று கூறியிருந்தார்.   

ஜாதிக்க ஹெல உருமய கட்சியின் தவிசாளராகவிருந்த ஓமல்பே சோபித்த தேரர், “பயங்கரவாதத்துக்கு உதவிய தீவிரவாதிகளான ஹிஸ்புல்லாஹ், அஸாத் சாலி, ரிஷாட் பதியுதீன் ஆகியோருக்கு வழங்கப்பட்ட உதவி” என்று கூறியிருந்தார். இம்மூவரும் பயங்கரவாதத்துக்கு உதவினார்களா என்பதை நிரூபித்துவிட்டு, அந்தத் தேரர் இவ்வாறு கூறியிருந்தால், அது பொருத்தமாகும்.  

“ரிஷாட், பயங்கரவாதிகளுக்கு உதவினார் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டால், பதவி விலகியோர் என்ன செய்யப் போகிறார்கள்” என, மஹிந்த அணியின் தலைவர்களில் ஒருவரான மஹிந்தானந்த அலுத்கமகே கேள்வி எழுப்பியிருந்தார்.   

அவ்வாறு நிரூபிக்கப்பட்டால், அதனை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியது தானே! ஆனால், நிரூபிக்க நீதிமன்றத்தை நாடாமல், நாட்டைக் குழப்பி, முஸ்லிம்களின் உயிருக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்த முற்பட்டமையே, பிரச்சினையாகியது.   

அதேவேளை, பயங்கரவாதிகளுக்கு ரிஷாட் உதவவில்லை என்பது நிரூபிக்கப்பட்டால், அவருக்கு எதிராகக் கூச்சலிட்டு, இனவாதத்தைத் தூண்டியவர்கள், என்ன செய்யப் போகிறார்கள் என்றும், கேட்க வேண்டியுள்ளது.   

உண்மையிலேயே, இன்று பலர், முஸ்லிம் அமைச்சர்கள் பதவி விலகிய சூழலை மறந்துவிட்டு அல்லது வேண்டும் என்றே அச்சூழலை ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு, “மூவரைப் பதவி விலகச் சொன்னால், எல்லோரும் பதவி விலக வேண்டுமா” என்று கேட்கின்றனர்.   

இவ்வாறு கேட்போர், முஸ்லிம்கள் அல்லாதவர்கள் என்பதால், முஸ்லிம்கள் அப்போது என்ன மனநிலையில் இருந்தார்கள் என்பதை உணர முடியாமலேயே, அவ்வாறு கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.   

உயிர்த்த ஞாயிறன்று இடம்பெற்ற பயங்கரவாதத் தாக்குதலையடுத்து, முஸ்லிம் வீடுகள் சோதனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டன. சில வீடுகளில் கண்டெடுக்கப்பட்ட வாள்கள், கத்திகள் அரபு மொழிப் புத்தகங்கள் போன்றவற்றைப் பற்றிய செய்திகளை ஊதிப் பெருப்பித்து, முஸ்லிம்களைப் பயங்கரமான சமூகமாகச் சிங்கள ஊடகங்கள் சித்திரித்தன.   

இதனால் நாட்டில், சிங்கள மக்கள் மத்தியில், முஸ்லிம் எதிர்ப்பலையொன்று பலமாக உருவாகியது. இதனால், முஸ்லிம்கள் வெகுவாகப் பாதிக்கப்பட்டனர். சில பகுதிகளில், முஸ்லிம் வர்த்தக நிறுவனங்கள், கடைகள் பகிஷ்கரிக்கப்பட்டன; ஓட்டோக்கள் பகிஷ்கரிக்கப்பட்டன; சிங்களப் பாடசாலைகளுக்குச் செல்லும் முஸ்லிம் மாணவர்கள் இம்சிக்கப்பட்டனர்; இழிவுபடுத்தப்பட்டனர்.  

முஸ்லிம் பெண்கள், ‘புர்க்கா’ தடையை மதித்து, ஆனால், தமது சமயத்தின் பிரகாரம், தலையை மறைத்து வெளியே செல்ல முடியாத நிலைமை உருவாகியது. பல அரச நிறுவனங்களுக்குச் சென்ற பெண்கள், அவர்கள், தமது தலையை மறைத்த துணிகளை அகற்ற வற்புறுத்தப்பட்டனர்.   

அரசாங்கமும் இந்த முஸ்லிம் எதிர்ப்பை ஆதரிப்பதைப் போல், ‘புர்க்கா’ தடையைக் கொண்டு வந்தது. முஸ்லிம் பெண்களை, மேலும் அசௌகரியங்களுக்கு உள்ளாக்கும் வகையில், அரச அலுவலகங்களில் கடமையாற்றும் பெண்களின் ஆடைகள் தொடர்பாகச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது.   

இதற்கிடையே, இத்தகைய முஸ்லிம் எதிர்ப்பின் காரணமாக குருநாகல், புத்தளம், கம்பஹா மாவட்டங்களின் சில பகுதிகளில், முஸ்லிம்களின் சொத்துகள் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன. அத்தாக்குதல்கள் பரவும் அபாயம், தொடர்ந்தே வந்தது. எப்போதும் எங்கும் எதுவும் நடக்கலாம் என்ற நிலை ஏற்பட்டது.   

அத்தோடு, குருநாகல் மருத்துவமனையில் முஸ்லிம் மருத்துவர் ஒருவர், 4,000 சிங்களப் பெண்களுக்கு, அவர்களுக்குத் தெரியாமல்  கருத்தடைச் சிகிச்சை செய்துள்ளதாகச் செய்தியொன்றை ஊடகங்கள் பரப்பின. அதன் மூலம், முஸ்லிம்கள் மீதான சிங்களவர்களின் எதிர்ப்பு வலுத்தது; நிலைமை மேலும் மோசமாகியது. பாதுகாப்பற்ற நிலைமை காரணமாக, முஸ்லிம்கள் அஞ்சிப் பயந்து, நடைப் பிணங்களாக வாழ வேண்டிய நிலைமை உருவாகியது.   

சகல முஸ்லிம்களும் பயங்கரவாதிகள் அல்ல என்று கூறிய அரச தலைவர்கள், இவற்றைத் தடுக்க நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை. பௌத்த சமயத் தலைவர்கள், முஸ்லிம் வீடுகள் பற்றி எரியும் போது, வாய் திறக்கவில்லை.  

இந்த நிலையில் தான், ரிஷாட், ஹிஸ்புல்லாஹ், அஸாத் சாலி ஆகியோர், பயங்கரவாதிகளுக்கு உதவி செய்வதாக, எந்தவித ஆதாரமுமின்றி குற்றஞ்சாட்டப்படலாயினர். அவர்களுக்கு எதிராக, குற்றச்சாட்டுகள் இருக்கின்றனவா எனத் தாம் இரகசியப் பொலிஸாரிடம் வினவியதாகவும் அதற்கு அவர்கள், அம்மூவருக்கு எதிராகக் குற்றச்சாட்டுகள் இருந்த போதிலும், அவற்றை நிரூபிக்கக்கூடிய எவ்வித ஆதாரங்களும் சமர்ப்பிக்கப்படவில்லை என, இரகசியப் பொலிஸார் தெரிவித்தாகவும் அமைச்சர் மனோ கணேசன், கடந்த வாரம் தெரிவித்திருந்தார்.  

எனவே, இம் மூவருக்கு எதிரான கூச்சல்கள், தொடரும் முஸ்லிம் விரோத நெருக்குவாரத்தின் ஓரங்கமாகவே, முஸ்லிம்கள் கருதுகின்றனர். மிக மோசமான முறையில் முஸ்லிம் சமூகம் அச்சுறுத்தப்பட்ட நிலையில், ரத்ன தேரர் இம் மூவரைப் பதவி நீக்கம் செய்யுமாறு வற்புறுத்தி, உண்ணாவிரதத்தை ஆரம்பித்தார். அதன் மூலம், நாட்டில் பதற்றம் அதிகரித்தது.   

ஜூன் இரண்டாம் திகதி, உண்ணாவிரதம் இருக்கும் ரத்ன தேரரைப் பார்க்கச் சென்ற பொது பல சேனா அமைப்பின் பொதுச்செயலாளர் கலகொட அத்தே ஞானசார தேரர், “நாளை நண்பகலுக்கு முன்னர், சம்பந்தப்பட்ட முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கப்படாவிட்டால், நாடு முழுவதிலும் ‘திருவிழா’ நடைபெறும்” என்றார்.  

அரசாங்கமோ, சிங்களத் தலைவர்களோ அதற்கு எதிராக வாய் திறக்கவில்லை. சட்டம், ஒழுங்கு தனி நபர்களின் கைக்கு மாறி, ஜனநாயகம் கபளீகரம் செய்யப்பட்டது.   

இந்த நிலையில், அம்மூவரும் பதவி விலகுவது கட்டாயமாகிவிட்டது. ஆனால், குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்படாது, முழுச் சமூகத்தின் மீதான, பேரினவாதிகளின் மிரட்டல் காரணமாக, அவர்கள் பதவி விலகுவதானது, முழுச் சமூகத்துக்கே தலை குனிவாகிவிடும்.   

இந்த நிலையில், சமூகத்தின் எதிர்ப்பைச் சிங்களச் சமூகத்துக்கு ஆத்திரமூட்டாத வகையில் தெரிவிக்கும் ஒரு யுக்தி, அவசியமாகியது. கூட்டு இராஜினாமாவின் பின்னானலான கதை இதுவே. இதன் மூலம், குற்றங்கள் நிரூபிக்கப்படாமல் தண்டிக்கப்பட்ட மூன்று அரசியல்வாதிகள், தனிமைப்படுத்தப்படாமல் இருக்கவும் முடிந்தது.  

ஒரு மாதத்துக்குள் அம்மூவருக்கும் எதிராக விசாரணை நடத்தவேண்டும் என, முஸ்லிம் தலைவர்கள் அரசாங்கத்தைக் கேட்டுக் கொண்டனர். அரசாங்கம் அதற்காக, ஒரு பொலிஸ் குழுவை நியமித்தது. 
ஆனால், அவர்கள் பயங்கரவாதத்துக்கு ஆதரவளித்ததாகப் போதிய ஆதாரத்துடன் இன்னமும், ஒரு முறைப்பாடாவது செய்யப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.  

 இவர்கள் பயங்கரவாதிகள் எனக் கூறி, உயிரை மாய்த்துக் கொள்வதாகத் தெரிவித்து, உண்ணாவிரதமிருந்த ரதன தேரர், எந்தவொரு முறைப்பாட்டையும் செய்யவில்லை.   

ஒரு சமூகமாகப் பாதிக்கப்படும் போது, ஒரு சமூகமாகவே அதனை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்படுகிறது. 

ஆனால், அரசியலில் முஸ்லிம்கள், ஏனைய சமூகங்களோடு இரண்டறக் கலந்து செயற்படுவதே சிறந்தது. அதற்கான சூழலை, ஏனைய சமூகங்கள் அழித்துவிடக் கூடாது.  

எனினும், முஸ்லிம்கள் தமது எல்லைகளை அறிந்து, அவற்றை மீறாமல் இருக்கவும் வேண்டும். 1983ஆம் ஆண்டு, தமிழ்த் தலைவர்கள் அனைவரும், நாடாளுமன்றத்தைப் பகிஷ்கரித்ததைப் போன்று, முஸ்லிம் தலைவர்களும் நாடாளுமன்றத்தை விட்டும் அகலாமல் இருந்தமை பொருத்தமானதாகும்.   

இந்தப் பிரச்சினையால், முஸ்லிம் தலைவர்களிடையே ஏற்பட்ட ஒற்றுமை, நீடிக்கும் எனக் கூற முடியாது. நீடிப்பதே, பாதுகாப்புக்கு உகந்தது. அவ்வாறு நீடித்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், முஸ்லிம் என்ற வட்டத்துக்குள் முடங்கிவிடாமல், தேசியப் பிரச்சினைகளின் போது, கூடியவரை தமது பங்களிப்பை வழங்கினால், ஏனைய சமூகங்களுடனான விரிசலைக் குறைக்கவும் சமூகத்துக்குள் தேசப்பற்றை மேலும் வளர்க்கவும் அது உதவும்.     

தமிழரின் பகிஷ்கரிப்பும் முஸ்லிம்களின் இராஜினாமாவும்

பேரினவாத அச்சுறுத்தல்களை எதிர்நோக்குவதில், முஸ்லிம் அமைச்சர்கள், பிரதி அமைச்சர்கள், இராஜாங்க அமைச்சர்கள் பதவி விலகியதைப் பலர், 1983ஆம் ஆண்டு, தமிழ்த் தலைவர்கள் அனைவரும் நாடாளுமன்றத்தைப் பகிஷ்கரிக்க எடுத்த முடிவோடு ஒப்பிட்டு, முஸ்லிம்களும் ஆயுதம் ஏந்தும் நிலை உருவாகலாம் என, அச்சம் தெரிவிக்கின்றனர்.   

அன்று, தமிழ்த் தலைவர்கள் நாடாளுமன்றத்தைப் பகிஷ்கரித்தன் விளைவாக, தமிழ் மக்களுக்கான ஜனநாயக அரசியல் வழி மூடப்பட்டது. எனவே, ஏற்கெனவே ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்த ஆயுதப் போராட்டமே, ஒரேவழி என்ற நிலைமை உருவாகியது. 

பின்னர், 1989ஆம் ஆண்டு, போராளிகளின் கை வெகுவாக ஓங்கிய நிலையில், அந்தத் தலைவர்கள் மீண்டும் நாடாளுமன்ற அரசியலை ஆரம்பித்த போதும், அவர்களுக்கு அரசியலில் ஈடுபடப் போராளிகள் இடமளிக்கவில்லை. 

பாரியதோர் அழிவின் பின்னரே, மிதவாதத் தமிழ்த் தலைவர்கள், 2009ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர், மீண்டும் சுயமாக நாடாளுமன்றத்தில் இயங்க முடிந்தது.  

அவ்வாறானதோர் நிலைக்கு, முஸ்லிம் அரசியல் தள்ளப்பட்டு விடாது என்றே தெரிகிறது. ஏனெனில், தனிநாடு என்பதைப் போன்றதோர் இலக்கை, முஸ்லிம்களால் வகுத்துக் கொள்ள முடியாது. அவர்கள் நாட்டில், சிதறியே வாழ்கிறார்கள். 

அதேவேளை, முஸ்லிம் தலைவர்கள் அன்றுபோல், நாடாளுமன்ற அரசியலை முற்றாகக் கைவிடவில்லை; கைவிடவும் மாட்டார்கள். கைவிட்டாலும், அந்த இடத்தை நிரப்புவதற்காக, முஸ்லிம் ஆயுதக் குழுக்களும் இல்லை. அவ்வாறாக, ஆயுதக் குழுக்களால் அடையக்கூடிய இலக்கும் இல்லை.  

ஆயினும், இன்று முஸ்லிம் சமூகம் எதிர்நோக்கியிருக்கும் நெருக்கடியைப் போன்றதோர் நெருக்கடியே, அன்று, தமிழ்த் தலைவர்களை நாடாளுமன்றத்தைப் பகிஷ்கரிக்கச் செய்தது. பகிரங்கமாக அவமானப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டதே, அவர்களின் பகிஷ்கரிப்புக்கு உடனடிக் காரணமாகியது.   

‘தமிழ் ஈழம்’ என்னும் தனித்தமிழ் நாட்டுக்கான ‘வட்டுக்கோட்டை பிரகடனம்’ நிறைவேற்றப்பட்டு, ஒரு வருடத்திலேயே, 1977ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தல் நடைபெற்றது. அந்தத் தேர்தலின் போது, தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் பிரதான சுலோகமும் தமிழ் ஈழமாகவே இருந்தது. “தமிழ் ஈழத்துக்கான ஆணையை வழங்குங்கள்” என்றே, கூட்டணியின் தலைவர்கள், அன்று தமிழ் மக்களிடம் கோரினர்.   

எனவே, அந்தத் தேர்தலின் போது, தென் பகுதியில் தமிழர்கள் மீதான எதிர்ப்பு வளர்ந்தது. அக்காலத்தில், பிரதான தேர்தல்களைத் தொடர்ந்து, தேர்தல் கலவரங்கள் இடம்பெறுவது வழக்கமாக இருந்தது. 1977ஆம் ஆண்டு, பொதுத் தேர்தலை அடுத்தும் எதிர்க்கட்சிகளுக்கு எதிரான வன்செயல்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டதோடு, அது மிக விரைவில், ஏற்கெனவே வளர்ந்திருந்த, தமிழர் விரோத மனப்பான்மையின் காரணமாக, தமிழர்களுக்கு எதிரான வன்முறையாக மாறியது. 

குறிப்பாக, மலையகத் தமிழர்களே அதனால் பாதிக்கப்பட்டனர். வடக்கிலும், இஞைர்களுக்கு எதிரான அடக்குமுறையும் அதிகரித்தது.  

தெற்கே, நிலைமை வழமைக்குத் திரும்பிய போதிலும், 1981ஆம் ஆண்டு மீண்டும் வடக்கு, கிழக்குக்கு வெளியே, தமிழர்களுக்கு எதிரான கலவரங்கள் பரவின. 

சில வாரங்களில் நிலைமை வழமைக்கு திரும்பியது. ஆனால், வடக்கில் அடக்குமுறை நீடித்தது. 1979ஆம் ஆண்டு, ஜனாதிபதி ஜே.ஆர். ஜெயவர்தன, மூன்று மாதங்களில், வடக்கில் தமிழ்க் கிளர்ச்சிக்காரர்களை அடக்கிவிட்டு வருமாறு கூறி, அவரது மருமகனான பிரிகேடியர் வீரதுங்கவை அனுப்பினார். 

அவர், வடக்கில் மாபெரும் அழிவை ஏற்படுத்தினார். குடாநாடெங்கும்  சடலங்கள் சிதறிக் கிடக்கும் நிலை உருவாகியது.  

இந்த நிலையில் தான் 1983 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 23ஆம் திகதி, யாழ்ப்பாணம் திருநெல்வேலியில் 13 இராணுவ வீரர்கள், தமிழீழ விடுதலை புலிகளால் கொல்லப்பட்டடனர். இது, தேசிய தௌஹீத் ஜமாஅத் அமைப்பினரின் ஈஸ்டர் தாக்குதலைப் போல், அக்காலத்தில் பாரியதொரு சம்பவமாகி, நாடு அதிர்ந்தது. 

இதன் விளைவாகவே, 1983ஆம் ஆண்டு, தமிழர்களுக்கு எதிரான பெரும் கலவரம் ஏற்பட்டு, பாரியதோர் அழிவு ஏற்பட்டது.   

அதனால், பெரும் மன அழுத்தத்துக்கும் நெருக்கடிக்கும் உள்ளாக்கப்பட்ட தமிழ்த் தலைவர்களைத் தேற்றுவதற்குப் பதிலாக, ஜெயவர்தன அரசாங்கம், அவர்களை மேலும் இக்கட்டான நிலைக்கு தள்ளும் வகையில், அரசமைப்புக்கான ஆறாவது திருத்தத்தைக் கொண்டு வந்தது. 

அதன் மூலம், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், அரச ஊழியர்கள் நாட்டுப் பிரிவினைக்கு எதிராகச் சத்தியப் பிரமாணம் செய்வது கட்டாயமாக்கப்பட்டது.   

தாமாக ஆரம்பிக்கப்பட்ட தனிநாட்டுக் கோரிக்கைக்காக, தமிழ் இளைஞர்கள் உயிரைப் பணயமாக வைத்து, ஆயுதம் ஏந்தியிருக்கும் நிலையிலும், தமிழ் மக்கள், இனவாதத் தாக்குதல்களாலும் அடக்குமுறையாலும் நெருக்கடிக்கும் அவமானத்துக்கும் உட்படுத்தப்பட்டு இருந்த நிலையிலும், தமிழ்த் தலைவர்கள், நாட்டுப் பிரிவினைக்கு எதிராகச் சத்தியப் பிரமாணம் செய்யும் நிலையில் இருக்கவில்லை. 

எனவே, அவர்கள் நாடாளுமன்றத்தைப் பகிஷ்கரித்தனர். மூன்று மாதங்களில், அவர்களது நாடாளுமன்ற உறுப்புரிமை இரத்தாகியது. தமிழர்களின் அரசியல், முற்றாகவே ஆயுதக் குழுக்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.  

இது போன்றதொரு நிலைமை, முஸ்லிம் சமூகத்தில் ஏற்பட இடமில்லைத்தான். ஆனால், பேரினவாதிகளின் நடவடிக்கைகள் அதிகரித்தால், தொடர்ந்தால் முஸ்லிம் இளைஞர்களில் சிலராவது, தேசிய தௌஹீத் ஜமாஅத்காரர்களைப் போல் விபரிதமானதும் அர்த்தமற்றதுமான பயங்கரமான முடிவுகளை எடுக்கக்கூடும். 

எனவேதான், முஸ்லிம் தலைவர்கள் விவேகமாகவும் பக்குவமாகவும் நடந்து கொள்ள வேண்டியுள்ளது.     

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/முஸ்லிம்-தலைவர்கள்-எல்லையை-மீறக்கூடாது/91-234083

தீ வைத்த மைத்திரியும் எலியாகத் தப்பிக்கும் ரணிலும்

1 week ago
தீ வைத்த மைத்திரியும் எலியாகத் தப்பிக்கும் ரணிலும்
புருஜோத்தமன் தங்கமயில் / 2019 ஜூன் 12 புதன்கிழமை, பி.ப. 12:35 Comments - 0

நாட்டில் அரசாங்கம் என்கிற ‘வஸ்து’ ஒன்று இருக்கிறதா, எனும் கேள்வி, கடந்த சில மாதங்களாகவே எழுப்பப்படுகின்றது.  

‘நல்லாட்சி, தேசிய அரசாங்கம்’ என்கிற கவர்ச்சி நாமங்களோடு, மக்களை நோக்கி வந்தவர்கள், சில வருடங்களுக்குள்ளேயே அரசாங்கம் என்கிற கட்டமைப்பின் அனைத்துப் பாகங்களையும் தீவைத்து எரித்துவிட்டு, அந்தச் சூட்டில் குளிர்காய்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.  

வழக்கமாக, ஆட்சிக்கு எதிரான சூழ்ச்சிகளை எதிர்க்கட்சிகளும் மாற்று அணியினரும் மேற்கொள்வது வழமை. ஆனால், ஆட்சியின் பங்காளிகளாக இருப்பவர்களே, ஆட்சியை அழிப்பதற்குத் தலைமை ஏற்பது என்பது, அபத்தங்களின் உச்சம். அதுவும், ஆட்சித் தலைவனே அரசாங்கத்துக்கு எதிரான சதியில் ஈடுபடுவது என்பது, வரலாற்றின் கரும்புள்ளி. அதனை மைத்திரியின் ஒக்டோபர் 26, சதிப்புரட்சியின் மூலம் இலங்கை மக்கள் எதிர்கொண்டார்கள். அதனால், 50 நாள்களுக்கும் மேலாக அரசாங்கமற்ற நிலையில் நாடு தள்ளாடியது. 

நீதித்துறையின் ஆணையின்படி, அரசமைப்பு காப்பாற்றப்பட்டு, அரசாங்கம் மீள நிறுவப்பட்டாலும், அந்த அரசாங்கம் உடைந்த துண்டுகளால் ஒட்டப்பட்ட குடுவை போன்றிருந்தது. அந்தக் குடுவையைக் கொண்டு, மீதமுள்ள ஆட்சிக் காலத்தை எப்படியாவது கடந்துவிட வேண்டும் என்று ரணில் நினைத்தார். அதனால், தேசிய பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட பல விடயங்களில், பாராமுகமாக அவர் இருந்திருக்கிறார்.  

தேசிய பாதுகாப்புச் சபைக் கூட்டங்களில் ஜனாதிபதிக்கு அடுத்த நிலையில், பிரதம அமைச்சர் என்கிற அடிப்படைகளோடு ரணில் நடந்து கொண்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், தன்னை ஆறு மாதங்களுக்கும் மேலாகப் பாதுகாப்புச் சபைக் கூட்டங்களுக்கு, ஜனாதிபதி அழைக்கவில்லை என்பதை, மக்களிடம் வெளிப்படுத்துவதற்கு அவருக்கு, உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதல்கள் போன்ற பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் தேவைப்பட்டிருக்கின்றன.   

image_8fdf7c5173.jpgமைத்திரியின் அசட்டுத் தனங்களை, தனிப்பட்ட ரீதியில் ரணில் பொறுத்துக் கொள்வதும், கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதும் அவரது விருப்பம். ஆனால், நாட்டின் இறைமையின் பிரகாரம் வழங்கப்பட்டிருக்கின்ற பொறுப்புகளை வகிக்கும் போது, அரசமைப்புக்கும், நிர்வாக நடைமுறைகளுக்கும் அப்பாலான சகிப்புத்தன்மை என்பது அவசியமற்ற ஒன்று. அதனை, ரணில் எந்தக் காரணத்துக்காகவும் கடைப்பிடிக்க முடியாது.  

சதிப்புரட்சிக்குப் பின்னராக நிறுவப்பட்ட ஐக்கிய தேசிய முன்னணி அரசாங்கம், தன்னுடைய பொறுப்புகள் சார்ந்து சரியாகச் செயற்பட்டிருக்கவில்லை. அரசமைப்பின் பிரகாரம், சட்டம் ஒழுங்கு அமைச்சை ஜனாதிபதி வைத்துக் கொள்ள முடியாது என்கிற விடயம் இருக்கும் போது, மைத்திரிக்கு எதிராக நீதிமன்றம் சென்றிருக்க வேண்டும்.  ஆனால், ஆட்சியை மீளப்பெறுவதற்காக எடுத்த நடவடிக்கைகளின் எந்தவொரு கட்டத்தையும் சட்டம், ஒழுங்கு அமைச்சினை மீளப்பெறும் விடயத்திலோ, தேசிய பாதுகாப்புச் சபைக் கூட்டங்களில் தனக்குள்ள பொறுப்பை நிறைவேற்றும் கட்டங்களிலோ ரணில் நிறைவேற்றவில்லை. 

எப்போதுமே ஆட்சிக்குள்ளேயோ, நிர்வாகக் கட்டமைப்புக்குள்ளேயோ இரட்டைத் தலைமை என்பது பிரச்சினைக்குரிய விடயமாகவே இருந்திருக்கின்றன. எவ்வளவு இணக்கமாகச் செயற்பட்டாலும், ஏதாவது ஒரு விடயத்திலாவது முட்டல், மோதல் வரலாம். ஆனால், மைத்திரியும், ரணிலும் தங்களுக்கு அரசமைப்பு வழங்கியிருக்கின்ற அதிகாரங்களின் போக்கில் செயற்பட்டிருந்தாலே சிக்கல்களின் அளவைக் குறைத்திருக்கலாம். 

எப்போதுமே, தங்களை முட்டாள்களாக வெளிப்படுத்தும் நபர்கள் தவறிழைக்கும் போது, அது கவனம் பெறுவதைக் காட்டிலும், தங்களைப் புத்திசாலிகளாகப் காட்டும் நபர்கள் தவறிழைக்கும் போது, அது மக்களிடம் அதிக கவனம் பெறும்; விமர்சிக்கப்படும். மைத்திரியும், ரணிலும் தங்களை எப்படி மக்கள் முன், கடந்த சில காலமாக வெளிப்படுத்தி வந்திருக்கிறார்கள் என்பதன் பிரகாரம், அதன் எதிர்வினைகளை எதிர்கொண்டிருக்கிறார்கள்; மக்களின் கோபத்தைச் சந்திக்கிறார்கள்.  

ராஜபக்‌ஷக்களின் சர்வாதிகார ஆட்சிக்கு எதிராக, அந்த ஆட்சிக்குள் இருந்து வெளியேறி வந்த போது, மைத்திரியைச் சாமானிய மக்களின் நம்பிக்கையாக நாடு பார்த்தது. அதுதான், அவ்வளவு அடக்கு முறைகளுக்கு அப்பால் நின்று, அவரை ஜனாதிபதியாக்கி அழகு பார்த்தது.   

ஆனால், இலங்கை என்றைக்குமே சுமூகமான கட்டங்களில் பயணிப்பதை விரும்புவதில்லை. தன்னுடைய இயல்பு என்பது, முரண்பாடுகள், குழப்பங்களின் வழியே என்பதை சிறிய காலத்துக்குள்ளேயே நிரூபித்துவிடும். மைத்திரி விடயத்திலும் அதுவே நிகழ்ந்தது. அது, ராஜபக்‌ஷக்களின் காலத்தில் நாடு சந்தித்த பேரழிக்கு ஒப்பான நிலையை நோக்கி, நாட்டைத் தள்ளிவிட்டிருக்கின்றது. 

உயிர்த்த ஞாயிறு பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் தொடர்பிலான அனைத்து உண்மைகளையும் அறியும் உரிமை நாட்டு மக்களுக்கு இருக்கின்றது. குறித்த தாக்குதல்கள் தொடர்பில் யார் யாரெல்லாம் பொறுப்புக்கூற வேண்டிய இடத்தில் இருக்கின்றார்களோ, அவர்கள் எல்லோரும் பொறுப்புக்கூறியே ஆக வேண்டும். அதனைவிடுத்து, தங்களின் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றாது, இன்னொருவர் மீது பொறுப்புகளைச் சுமத்திவிட்டுத் தப்பிக்க நினைப்பது என்பது, அயோக்கியத்தனமானது. அப்படியான கட்டத்திலேயே, மைத்திரி இன்றைக்கு இருக்கிறார். தன்னுடைய தவறுகளுக்காக மற்றவர்களைப் பகடைக்காய்களாக மாற்ற நினைக்கிறார். அவரின் நடவடிக்கைகளை வெளிப்படுத்த முயலும் மூலங்களை, எப்படியாவது முடக்கிவிட வேண்டும் என்கிற ஒற்றைச் சிந்தனையோடு இன்றைக்கு செயற்படுகின்றார். அதன்போக்கிலேலேயே, உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதல்கள் குறித்து விசாரித்துவரும் நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவைக் கலைத்துவிடுமாறு வலியுறுத்துகிறார். இன்றைக்கு அது, மீண்டும் அமைச்சரவையை ஸ்தம்பிக்கச் செய்து, அரசாங்கம் இல்லாத நிலையை உருவாக்கி விட்டிருக்கின்றது.  

மைத்திரி தன்னுடைய தவறுகள் தொடர்பில் என்றைக்குமே பொறுப்பேற்பதிலிருந்து தவறிவிட்டு, அசட்டுத்தனத்தோடு மற்றவர்களை நோக்கி விரல் நீட்டுவதில் குறியாகவே இருந்து வந்திருக்கிறார். உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதல்களுக்குப் பின்னர் வெளிப்படும் தேசிய பாதுகாப்புச் சபையின் நடைமுறைகள் குறித்த விடயங்கள், மக்களை அதிர்ச்சியடைய வைத்திருக்கின்றன.   

தேசியப் பாதுகாப்புச் சபைக் கூட்டங்களுக்கான எந்தவொரு நிர்வாகப் பொறிமுறையோ, வழக்கமோ கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை என்பதும், அது மைத்திரியின் தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளின் போக்கில், ஏனோதானோ என்று நடத்திருக்கின்ற என்பதும் அச்சமூட்டுகின்றன.   

மைத்திரி தன்னுடைய தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்பை, அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரலை, தேசிய பாதுகாப்பு என்கிற மிக உயரிய விடயத்திலும் பொறுப்புணர்வின்றி கடைப்பிடித்திருக்கிறார் என்பதை, நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவின் ஒவ்வொருநாள் அமர்வும் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.  

தன்னுடைய தன்முனைப்பு (ஈகோ) மனநிலையால், நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு உலை வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது என்கிற விடயம் வெளிவர ஆரம்பித்ததும், நாடாளுமன்றத்தின் அதிகாரங்களில் மீண்டும் தலையிட மைத்திரி முயல்கிறார்.  தெரிவுக்குழுவைக் கலைத்துவிடுமாறு சபாநாயகருக்கு தொடர்ச்சியாக அறிவுறுத்துவதும், தெரிவுக்குழு தன்னுடைய செயற்பாடுகளை கைவிடும் வரையில், அமைச்சரவையையும் நாடாளுமன்றத்தையும் கூட்டுவதற்கு அனுமதிக்க மாட்டேன் என்று மைத்திரி முரண்டுபிடித்துக் கொண்டிருப்பதும், ஒக்டோபர் சதிப்புரட்சிக்கு ஒப்பான ஒன்று.   

ஜனாதிபதித் தேர்தல் இன்னும் சில மாதங்களில் நடைபெறவுள்ள நிலையில், மற்றவர்களின் குற்றங்களை வெளிப்படுத்துவதில் ஒவ்வொருவரும் குறியாகவே இருப்பார்கள். அப்படியான நிலையிலும், நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழு விடயத்தில், தற்போதைக்கு ரணில் இறங்கி வரப்போவதில்லை. அது, அவரது அரசியல் நலன்கள் சார்ந்தது. ஆனால், நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழு உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதல்கள் தொடர்பில் ஊடகங்களின் முன்னிலையில், ஆராய முற்பட்டிருப்பது வரவேற்கப்பட வேண்டியது. அது, இறுதிவரை காக்கப்பட வேண்டியதுமாகும். 

நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவை முன்வைத்துத் தற்போது மைத்திரிக்கும் ரணிலுக்கும் எழுந்துள்ள பிரச்சினைகள், அடிப்படையில் தனிப்பட்ட அரசியல் நலன்கள் சார்ந்தவை; தேர்தல்களை இலக்காகக் கொண்டவை. அடுத்தடுத்த நாள்களில் அது, அரசாங்கத்துக்குள் இன்னும் இன்னும் இழுபறிகளை ஏற்படுத்தும்.  

கடந்த ஆண்டு மகள் ஒருத்தி தன்னுடைய தந்தையைப் பற்றி ஒரு புத்தகத்தை எழுதினாள். அதில், “...என்னுடைய அப்பாவை கோபப்படுத்திய அப்பப்பாவைப் பழிவாங்குவதற்காக, அப்பப்பாவின் வயலை, அப்பா தீ வைத்து எரித்தார். அப்பாவின் கோபம் பொல்லாதது.” என்று சிலாகித்திருந்தாள். அந்த மகளின் தந்தையிடம் அகப்பட்ட வயல் போல, எரிந்துகொண்டிருக்கின்றது நாடு. காக்க வேண்டியவர்களோ, எரிந்த வயலில் இருந்து தப்பிக்கும் எலிகளாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.    

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தீ-வைத்த-மைத்திரியும்-எலியாகத்-தப்பிக்கும்-ரணிலும்/91-234081

மோதியின் கொழும்புப் பேச்சுக்கள்: டெல்லியின் அணுகுமுறை மாறுமா?

1 week ago
பாரதி இராஜநாயகம் மூத்த பத்திரிகையாளர்
 

(இந்தக் கட்டுரையில் இடம் பெற்றிருப்பவை கட்டுரையாளரின் பார்வைகள். இவை பிபிசி தமிழின் பார்வை அல்ல - ஆசிரியர்)

இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் நான்கு மணி நேர இலங்கை பயணம் மிகவும் குறுகியதாக இருந்தாலும், அதிகளவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்கின்றார்கள் விமர்சகர்கள்.

இலங்கையின் பிரதான அரசியல் தலைவர்கள் மோடியை வரவேற்பதில் காட்டிய ஆர்வமும், அவருடன் நடத்திய பேச்சுக்களும், அமைச்சர் மனோ கணேசன் சொன்னதைப்போல, "தெற்காசியாவின் சௌகிதர்" (பாதுகாவலன்) என்ற நிலையில்தான் மோடி இருக்கியறார் என்பதை உணர்த்தியது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை புதுடில்லிக்கு வருமாறு மோடி அழைத்திருக்கின்றார். ஏப்ரல் 21 தாக்குதல் தெற்காசிய பிராந்திய கள நிலையில், தாக்கம் ஒன்றை ஏற்படுத்தியிருக்கும் பின்னணியில் - இலங்கை குறித்த இந்தியாவின் அணுகுமுறையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துமா என்பதுதான் இப்போது ஆராயப்படும் விடயமாகவுள்ளது.

பலம்வாய்ந்த ஒரு அரசாங்கத்தை அமைத்து, ஒரு வார காலத்திலேயே மோதி இலங்கைக்கு பயணம் செய்தது முக்கியமானது. "அண்டை நாடுகளுக்கு முன்னுரிமை" என்ற அவரது கோட்பாட்டின்படி மாலத்தீவுக்குச் சென்று திரும்பும் வழியிலேயே கொழும்பில் அவர் 'தரித்துச்' சென்றார். மோடியின் பதவியேற்பு விழாவுக்கு சென்றிருந்த ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவின் அழைப்பை ஏற்றே இந்த பயணத்தை அவர் மேற்கொண்டிருந்தார். ஏப்ரல் 21 தாக்குதலின் பின்னர் இலங்கை வந்த முதலாவது உலகத் தலைவர் அவர்தான். கடுமையான பாதுகாப்பு எச்சரிகையையும் மீறி குண்டுத் தாக்குதலுக்குள்ளான கொழும்பு, கொச்சிகடை அந்தோனியார் தேவாலயத்தையும் அவர் சென்று பார்வையிட்டார்.

தமிழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்கள்

இந்தியப் பிரதமராக இரண்டாவது தடவையாக மோதி பதவியேற்றுக்கொண்ட போது, இலங்கையில் குறிப்பாக தமிழர்கள் மத்தியில் முக்கியமாக இரண்டு கேள்விகள் எழுந்தன. ஒன்று - இலங்கைப் பிரச்சினை குறித்த இந்திய அணுகுமுறையில் மாற்றம் வருமா என்பது. இரண்டு - வெளிவிவகார அமைச்சராகப் பதவியேற்கப்போவது யார் என்பனதான் அவை. இலங்கை தொடர்பான கொள்கை வகுப்பில் வெளிவிவகார அமைச்சரின் பங்கு முக்கியமானது என்பதால்தான் இவ்விடயமும் ஈழத் தமிழர்களின் அக்கறைக்குரியதாக இருந்தது. வெளியுறவு அமைச்சராக தமிழகத்தை பூர்வீகமாக கொண்ட சுப்பிரமணியம் ஜெய்சங்கர் நியமிக்கப்பட்டார். கட்சி அரசியல் சாராத - பிராந்திய அரசியலை நன்கு தெரிந்த ஜெய்சங்கர் வெளிவிவகார அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டது முக்கியமானது.

மோதிபடத்தின் காப்புரிமை Getty Images

ஜெய்சங்கர் வெளிவிவகார அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டதன் பின்னணியில் தனிப்பட்ட காரணங்கள் சில மோடிக்கு இருந்தாலும் கூட, அவரது நியமனம் இலங்கை உட்பட அண்டை நாடுகளுக்கு முக்கியமானது. வெளியுறவுத்துறையின் உயர் அதிகாரியாக இருந்து அமைச்சராக வந்திருப்பதால், வெளிவிவகாரத்துறையுடன் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து நுணுக்கங்களையும் ஜெய்சங்கர் அறிந்துவைத்திருப்பார் என எதிர்பார்க்கலாம்.  முதல் முறை மோதி பிரதமர் பதவிக்கு வந்தபோது, வெளியுறவுத் துறை செயலராக நியமிக்கப்பட்டவர் ஜெய்சங்கர். குஜராத் கலவரத்தால் மோதி அமெரிக்கா செல்வதற்கு சில சங்கடங்கள் இருந்தன. மோதிக்கு விசா கொடுக்க அமெரிக்கா மறுத்திருந்தது. அதை எல்லாம் உடைத்து ஜெய்சங்கர்தான் மோதியை அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தில் உரையாற்ற வைத்தார்.  ஏற்கெனவே, அமெரிக்காவில் இந்தியத் தூதராகப் பணிபுரிந்த அனுபவம் இருந்ததால், அந்த அனுபவத்தின் உதவியுடன் அமெரிக்கத் தரப்பில் பேசி, அந்தச் சாதனையை நிகழ்த்திக் காட்டினார் ஜெய்சங்கர்.

வெளியுறவுத் துறைச் செயலாளர் பதவிக்காலம் முடிவடைந்த பிறகுகூட ஜெய்சங்கரை விடவில்லை மோதி. மோதியின் வெளிநாட்டுப் பயணங்களின் ஏற்பாடுகளை மேற்பார்வை செய்தவர் ஜெய்சங்கரே. வெளியுறவுத் துறை அதிகாரியாகப் பணியைத் தொடங்கிய ஜெய்சங்கர், இன்று மோதியின் இரண்டாவது அமைச்சரவையில் அந்தத் துறையின் அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றிருக்கின்றார். அதாவது, மிகச் சிறந்த அதிகாரி. மோதியின் நம்பிக்கைக்கு உரியவர். வெளிவிவகாரத்துறையில் ஆழமான அறிவைக்கொண்டிருப்பவர். இந்த வகையில், எதிர்காலத்தில் இலங்கை குறித்து இந்தியா எடுக்கப்போதும் அணுகுமுறையில், இவருடைய செல்வாக்கு நிச்சயமாக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கலாம். அதனால், மோதியின் இரண்டாவது பதவிக்காலத்தில் இலங்கை குறித்த டெல்லியின் அணுகுமுறை எவ்வாறிருக்கும் என்பதை ஆராயும்போது, ஜெய்சங்கரின் நிலைப்பாட்டையும் கவனத்தில் கொள்வது அவசியம்.

இலங்கையும் ஜெய்சங்கரின் அனுபவமும்

இந்தியாவின் வெளிவிவகாரக் கொள்கையை வகுப்பதில் வெளிவிவகார அமைச்சகமே முக்கியப் பங்காற்றுகின்றது. அதில் கைதேர்ந்த அதிகாரியாக இருந்தவர் ஜெய்சங்கர். இலங்கை விவகாரத்திலும் ஜெய்சங்கர் கைதேர்ந்தவர். 1987 இல் இலங்கைக்கு அனுப்பப்பட்ட இந்திய அமைதிகாக்கும் படையின் செயலாளராகவும், அரசியல் ஆலோசகராகவும் பணியாறிய காலம் முதல் இலங்கைப் பிரச்சினை குறித்த நேரடி அனுபவத்தைக் கொண்டிருப்பவர் அவர்.

இலங்கையில் மோதி தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு கொடுத்த வாக்கு என்ன? - விரிவான தகவல்கள்

ஜெய்சங்கரின் நியமனம் குறித்து அமைச்சர் மனோ கணேசன் தன்னுடைய முகநூலில் "இலங்கையின் இன அரசியல், இனங்களுக்கு உள்ளே அரசியல், ஆகியவற்றை அறிந்த, கரைத்து குடித்த முன்னாள் வெளிவிவகார செயலாளர், இலங்கையில் பணியாற்றிய தொழில்சார் நிபுணர் என்பவை தனிப்பட்ட முறையில் நானறிந்த உண்மைகள்" எனக் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். அமைச்சர் குறிப்பிட்டிருப்பது போல ஜெய்சங்கர் இலங்கை விவகாரத்தைக் கரைத்துக் குடித்தவராக இருந்தாலும், இலங்கைப் பிரச்சினையை அவர் எவ்வாறு கையாள்வார் என்ற கேள்வி பிரதானமாக எழுகின்றது.

இந்திய அமைதிப்படையின் காலத்தில் ஜெய்சங்கர் அரசியல் செயலாளராக இருந்தவர். அதனால் அப்போது இடம்பெற்ற பெரும்பாலான சம்பவங்கள் அவருக்குத் தெரியும். குறிப்பாக, விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இந்தியப் படைகளுக்கும் இடையிலான மோதல், அதன்பின்னர் இடம்பெற்ற ராஜீவ் காந்தி படுகொலை போன்ற சம்பவங்கள் விடுதலைப் புலிகள் குறித்த ஒரு எதிர்மறையான அபிப்பிராயத்தை அவரிடம் ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். ஆனால், இலங்கைத் தமிழரின் பிரச்சினை தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதில் அக்கறை அவருக்கு இருந்தது என்கின்றார் அவருடன் நெருக்கமாகப் பழகிய தமிழ் அரசியல்வாதி ஒருவர். ஆனால், அந்தத் தீர்வு எவ்வாறானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் அவரது கருத்து என்ன என்பது குழப்பமானதுதான்.

"இணைப்புக்கு அழுத்தம் கொடுக்க முடியாது"

இலங்கைப் படைகளுக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்குமிடையிலான போர் முடிவடைந்த நிலையில், அரசாங்கம் தருவதை தமிழர்கள் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு நிலைப்பாடு ஜெய்சங்கரிடம் இருந்தது என்ற கருத்தை தமிழ் கட்சி ஒன்றின் பிரதிநிதி முன்வைக்கிறார். மூன்று  வருடங்களுக்கு முன்னர் இலங்கை வந்திருந்த ஜெய்சங்கர், தமிழத் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் நடத்திய பேச்சுக்களின் போது இந்தத் தோரணையைக் காணமுடிந்தது. இந்தப் பேச்சுக்களின் போது, சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன் ஒரு கோரிக்கையை முன்வைத்தார். "இலங்கை - இந்திய உடன்படிக்கையின் படி வடக்கு கிழக்கு இணைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த இணைப்பை மீண்டும் ஏற்படுத்துமாறு இலங்கை அரசுக்கு இந்தியா அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும்" என்பதுதான் அவரது கோரிக்கை.

இலங்கையில் மோதி தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு கொடுத்த வாக்கு என்ன? - விரிவான தகவல்கள்

இதற்குப் பதிலளித்த ஜெய்சங்கர், "இணைப்பை இந்தியா வலியுறுத்த முடியாது. 1987 க்குப் பின்னர் எவ்வளவோ காரியங்கள் நடந்தேறிவிட்டன. மீண்டும் கடந்த காலத்துக்குச் செல்ல முடியாது. காலத்துக்குக் காலம் வரலாறு புதிய வாய்ப்புக்களைத் தருகிறது. அதனைத் தமிழர்கள் பயன்படுத்திக்கொள்ளாவிட்டால் இறுதியில் தமிழர்கள் எதனையும் பெற முடியாத நிலையே ஏற்படும்" எனத் தெரிவித்திருந்தார். அதாவது அரசாங்கம் தருவதை தமிழர்கள் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதும், இந்தியா இவ்விடயத்தில் எதனையும் செய்யும் நிலையில் இல்லை என்பதும்தான் டெல்லியின் நிலைப்பாடாக அப்போது அவர் வெளிப்படுத்தியிருந்தார்.

புதிய அரசியலமைப்பை உருவாக்குவதற்கான செயல்பாடுகள் அப்போது நம்பிக்கையுடன் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்தன. "2016 இல் தீர்வு கிடைக்கும்" என்ற கருத்தை தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் அப்போது வெளிப்படுத்திக்கொண்டிருந்தார். அந்த நிலையில்தான் - இலங்கை அரசாங்கம் ஏதோ ஒரு தீர்வைக் கொடுக்கப் போகிறது என்ற நம்பிக்கையில், ஜெய்சங்கர் இந்தக் கருத்தை வெளியிட்டிருந்தார்.

மாற்றமடைந்துள்ள அரசியல் கள நிலை

அப்போதிருந்த நிலை இப்போது இல்லை. அரசியலமைப்பாக்க முயற்சிகள் கைவிடப்பட்டுவிட்டன. அடுத்த தேர்தல்களுக்கு முன்னர் அந்த முயற்சிகள் ஆரம்பிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்புக்கள் இல்லை. அதனைவிட, இலங்கையில் இடம்பெற்ற ஈஸ்ட்டர் தாக்குதலின் பின்னர்  வெளிப்படும் ஐ.எஸ். அமைப்பின் ஊடுருவல், இலங்கைக்கு மட்டுமல்ல இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கும் அச்சுறுத்தலாகியிருக்கிறது. வடக்கு - கிழக்கு மாகாணங்கள் தமிழர்களுடைய பெரும்பான்மையைக் கொண்ட தனியான ஒரு மாகாணமாக இருந்திருந்தால், ஐ.எஸ். தொடர்பான அச்சுறுத்தல்களைத் தவிர்த்திருக்க முடியும் என்ற கருத்து இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்கள் சிலரிடம் ஏற்பட்டிருப்பதாகவும் தெரிகின்றது.

கிழக்கு மாகாணத்தில் தற்போது காணப்படும் கள நிலை தமக்குப் பாதகமானது என்ற கருத்து இந்திய இராஜதந்திர மட்டத்தில் காணப்படுவதாக அவர்களுக்கு நெருக்கமான சில வட்டாரங்கள் சொல்கின்றன. அதாவது, ஈஸ்ட்டர் தாக்குதலின் பின்னர் இந்தியத் தரப்பின் சிந்தனையில் மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கின்றது. "வடக்கு கிழக்கு இணைக்கப்பட்டு, தமிழர்களுடைய கட்டுப்பாட்டில் அந்த மாகாணம் இருந்தால், இவ்வாறான ஒரு அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டிருக்காது. எதிர்காலத்திலும் அச்றுத்தல்களைத் தவிர்க்க இணைப்பு அவசியம் என்பதை மோடி அரசுக்கு உணர்த்த வேண்டும்" என தமிழ்ப் புலமையாளர் ஒருவர் குறிப்பிடுகின்றார்.

மோதியின் கொழும்புப் பேச்சுக்கள்: டெல்லியின் அணுகுமுறை மாறுமா?படத்தின் காப்புரிமை Getty Images

இது குறித்து கருத்து வெளியிட்ட தமிழ்க் கட்சி ஒன்றின் பிரமுகர், "இப்போதுள்ள நிலைமைகளை தமிழர் தரப்பு நன்கு பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியும்" என்பதை வலியுறுத்தினார். மூன்று விடயங்களைச் சுட்டிக்காட்டி தன்னுடைய கருத்துக்கு அவர் வலுசேர்க்கிறார். "பலமான பாஜக ஆட்சி இந்தியாவில் அமைந்திருக்கிறது. ஐ.எஸ். தாக்குதல் அச்சுறுத்தல் உருவாகியிருக்கிறது. இது இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கும் அச்சுறுத்தல். பலமான முறையில் சீனா இலங்கையில் தன்னுடைய முதலீடுகளை மேற்கொண்டு உறவுகளை வலுப்படுத்திவருகின்றது. அவற்றின் புலனாய்வு அமைப்புக்களும் இலங்கை வந்திருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாறான நிலையில் இந்தியாவினுடைய பாதுகாப்பையும் பலப்படுத்தும் வகையில், தமிழர் தரப்பின் நலன்களையும் உறுதிப்படுத்தும் வகையில் தமிழர் தரப்பு செயற்பட வேண்டும்" என்பதுதான் அவரது கருத்து.

நீண்டகாலமாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைமையை டில்லிக்கு அழைக்காத மோடி, இப்போது அவர்களை மீண்டும் அழைத்திருக்கின்றார். இலங்கையில் ஏற்பட்டிருக்கும் களநிலை மாற்றங்கள் இந்திய அணுகுமுறையிலும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தலாம் என்பதற்கான எதிர்வுகூறலாக இது இருக்கலாம். எதிர்வரும் டிசம்பரில் ஜனாதிபதி தேர்தலும், அடுத்த வருட நடுப்பகுதிக்குள் பொதுத் தேர்தலும் நடைபெறும் என எதிர்பார்க்கப்படும் நிலையில், இலங்கை விடயத்தில் அதிரடியாக இந்தியா எதாவது செய்யும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது என்றாலும்கூட, இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்களிடம் மாற்றம் ஒன்று ஏற்படுவதற்கான நிலையை மறுதலிக்க முடியாது என தமிழ்க் கட்சி ஒன்றின் தலைவர் குறிப்பிடுகிறார். 

https://www.bbc.com/tamil/sri-lanka-48601875

Checked
Thu, 06/20/2019 - 13:19
அரசியல் அலசல் Latest Topics
Subscribe to அரசியல் அலசல் feed