அரசியல் அலசல்

இலங்கையின் ஜனநாயகத்தின் முடிவு ?

1 hour 18 minutes ago

பிரஹ்மா  செல்லானி ( புதுடில்லி கொள்கை ஆராய்ச்சிகளிற்கான நிலையத்தின் பேராசிரியர்)

 

தமிழில் ரஜீபன்

 

 ஆசியாவின்  மிகவும் பழமையான ஜனநாயகம் ஆபத்தை சந்திக்கலாம்..இலங்கையில் அடுத்த மாதம் இடம்பெறவுள்ள ஜனாதிபதி தேர்தல் ராஜபக்சகுடும்பத்தை சேர்ந்த ஒருவரை மீண்டும் அதிகாரத்திற்கு கொண்டுவரலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பு நிலவுகின்றது.இந்த குடும்பத்திற்கும் ஏதேச்சாதிகாரத்திற்கும், வன்முறைக்கும், ஊழலிற்கும் உள்ள நெருங்கிய தொடர்பு நன்கறியப்பட்ட விடயம்.

ஒரு வருடத்திற்கு முன்னர் விரைவில் பதவி விலகவுள்ள ஜனாதிபதி சிறிசேன மேற்கொண்ட அரசமைப்பு சதி முயற்சியிலிருந்து இலங்கையின் ஜனநாயகம் தப்பியது. இம்முறை கோத்தாபய ராஜபக்சவின் ஜனாதிபதி ஆட்சியின் கீழ் இலங்கையின் ஜனநாயகம் தப்பாது.

கோத்தாபய தற்போதைய ஜனாதிபதி தேர்தலில் முன்னிலையில்  நிற்கும் ஒருவர் -தனது சகோதாரர் மகிந்த ராஜபக்சவின் ஆட்சிக்காலத்தில் பாதுகாப்பு செயலாளராக பணியாற்றியுள்ளார்.2015 இல் முடிவிற்கு வந்த மகிந்தராஜபக்சவின் நீண்ட கால ஆட்சியின் குணாதியசங்களாக குடும்ப  ஆட்சி காணப்பட்டது.நான்கு சகோதரர்கள் அரசாங்கத்தின் பெரும்பான்மையான அமைச்சுகளை தமது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வைத்திருந்ததுடன்,பொது நிதியில் 80 வீதத்தினையும் தமது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வைத்திருந்தனர்.

ஜனாதிபதியின் அதிகாரத்தை மெல்லமெல்ல அதிகரித்ததன் மூலம் மனித உரிமை மீறல்கள் குற்றச்சாட்டுகளையும் யுத்த குற்றச்சாட்டுகளையும் சந்தித்த அரை சர்வாதிகார ஆட்சியை மகிந்த உருவாக்கினார்.

மேலும் மகிந்தவின் சீனா ஆதரவு கொள்கை இலங்கையில் சீனா தனது செல்வாக்கை மிகவேகமாக பரப்புவதற்கு உதவியது.மகிந்த ராஜபக்ச அரசாங்கத்தின் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட கடன்கள் காரணமாகவே இந்து சமுத்திரத்தின் மிகவும் கேந்திரமுக்கியத்துவம் வாய்ந்த துறைமுகமான அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தை சிறிசேன சீனாவிற்கு 99 வருட குத்தகைக்கு வழங்கவேண்டிய நிர்பந்தத்திற்கு உள்ளானார்.

இது ஹொங்கொங் விட்டுக்கொடுக்கப்பட்ட விதத்தில் அமைந்திருந்தது.

கோத்தபாய ராஜபக்ச தனது சகோதரரின் கறைபடிந்த பாரம்பரியத்திற்கு மீண்டும் புத்துயுர் கொடுப்பார் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

இலங்கையின் ஜனாதிபதியாவதன் மூலம் இலங்கையின் பாதுகாப்பு செயலாளராக பதவி வகித்தவேளை இழைத்த யுத்த குற்றங்கள் தொடர்பில் அமெரிக்காவில் காணப்படும் வழக்குகளில் இருந்து அவர் விடுபாட்டுரிமையை பெற்றுக்கொள்வார்.

இலங்கையின் 25 வருடகால யுத்தம் 2009 இல் முடிவிற்கு வருவதை மகிந்தராஜபக்ச மேற்பார்வை செய்தார். ஆனால் அவர் சமாதானத்தின் முகவர் இல்லை.

Mahinda-Gota.jpg

யுத்தத்தின் இறுதி வருடங்களில் அப்பாவி பொதுமக்கள் -மனிதாபிமான பணியாளர்கள் -ராஜபக்ச  குடும்பத்தின்  அரசியல் எதிரிகள் என ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் காணாமல்போயினர் அல்லது சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர்.

மேலும் விடுதலைப்புலிகளிற்கு எதிரான இறுதி இராணுவதாக்குதல் என்பது சர்வதேச சட்டங்களின் மீது  மேற்கொள்ளப்பட்ட பாரிய தாக்குதல் என ஐநா தெரிவித்துள்ளது.இதன்போது 40,000ற்கும் அதிகமானவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

கிளர்ச்சிக்காரர்களின் தலைவர்கள் சரணடைந்தவேளை அவர்களை சுட்டுக்கொல்லுமாறு கோத்தாபய ராஜபக்ச உத்தரவிட்டார் என யுத்த கால இராணுவதளபதி  சரத்பொன்சேகா தெரிவித்துள்ளார்.

இலங்கையின் அதிகளவிற்கு இந்துக்களான தமிழர்கள் மீது பாரிய கொடுமைகளை இழைத்தபோதிலும் ராஜபக்ச குடும்பத்தவர்கள் இலங்கையின் சிங்கள பெரும்பான்மையினத்தவர்களின் கதாநாயகர்களாக மாறினார்கள்.

இது பல்லின தேசமென்ற என்ற இலங்கையின் அடையாளத்திற்கு பதில் ஒரு இனத்திற்கான தேசமென்ற அடையாளத்தை உருவாக்கும் முயற்சிகளை மேற்கொள்வதற்கான துணிச்சலை மகிந்தராஜபக்சவிற்கு வழங்கியது.

இந்த அணுகுமுறையை கோத்தாபய ராஜபக்ச நிச்சயமாக புதுப்பிக்கப்போகின்றார், எனினும் இந்த அணுகுமுறை இலங்கையில் உள்நாட்டு யுத்தத்திற்கு காரணமாக அமைந்த இனங்களிற்கு இடையிலான பதட்டத்தை குறைப்பதற்கு உதவப்போவதில்லை.

சமீபத்தில் இலங்கையில் சிங்களவர்களிற்கும் முஸ்லீம்களிற்கும் இடையில் பதட்டம் உருவாகியிருந்தது,உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலை தொடர்ந்து இந்த பதட்டநிலை பலமடங்காக அதிகரித்துள்ளது.

உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல் இலங்கை வரலாற்றில் இடம்பெற்ற மிகவும் மோசமான பயங்கரவாத தாக்குதல் மாத்திரமல்ல,முஸ்லீம்கள் ஒட்டுமொத்த சனத்தொகையில் சிறிய அளவினராக காணப்படும் இலங்கையில் இடம்பெற்ற முதலாவது இஸ்லாமியதாக்குதலாகும்.

ஆனால் இவ்வாறான தாக்குதல் இடம்பெறலாம் என்பது குறித்த எதிhவுகூறல்கள் வெளியாகமலிருக்கவில்லை.

gota_oct_18.jpg

இலங்கையில் உடனடி தாக்குதல் இடம்பெறலாம் என இந்திய புலனாய்வு பிரிவினர் எச்சரித்திருந்ததுடன் தாக்குதலில் ஈடுபடக்கூடியவர்கள் குறித்த விபரங்களையும் பாதுகாப்பு மற்றும் பொலிஸாரிற்கு வழங்கியிருந்தனர் என்பதை இலங்கை ஜனாதிபதி ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார்.

ஆனால் தனக்கு அந்த எச்சரிக்கை கிடைக்கவில்லை என அவர் தெரிவித்திருந்தார்.

கடந்த வருடம் சிறிசேனவின் சதிப்புரட்சி முயற்சியின் இலக்காக காணப்பட்ட பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவும் தான் இந்த எச்சரிக்கைகள் குறித்து அறியவில்லை என தெரிவித்திருந்தார்.

ராஜபக்சாக்கள் இஸ்லாமிய குண்டுதாக்குதல்களை ஏற்கனவே சிங்களபௌத்த தேசியவாத உணர்வுகளை தீவிரப்படுத்துவதற்காக பயன்படுத்தியுள்ளனர்.

ஜனாதிபதியாக தெரிவு செய்யப்பட்டால் இஸ்லாமிய தீவிரவாதத்தை நசுக்குவதற்காக இலங்கையின் புலனாய்வு கட்டமைப்பினை பலப்படுத்துவேன் பொதுமக்களை கண்காணிக்கும் நடவடிக்கைகளை மீற அறிமுகப்படுத்துவேன் என கோத்தாபய ராஜபக்ச தனது ஆதரவாளர்களிற்கு ஏற்கனவே வாக்குறுதி வழங்கியுள்ளார்.

சட்டவிரோத நடவடிக்கைகளில் இன்னமும் தீவிர நம்பிக்கை கொண்டுள்ள யுத்த குற்றவாளியொருவர் இலங்கையின் ஜனாதிபதியாவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் காணப்படுவவது சிறுபான்மை குழுவினருக்கும் ஊடகவியலாளர்களுக்கும் சிவில் உரிமை ஆர்வலர்களிற்கும் அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

அதேவேளை இன்னமும் கவலையளிக்ககூடிய செய்திகளும் உள்ளன.கோத்தபாய ராஜபக்ச ஜனாதிபதியானால் சீனாவுடனான உறவுகளை அவர் புதுப்பிப்பார் என அவரது முகாமை சேர்ந்தவர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இலங்கை மும்முரமான கடல்பாதைக்கு அருகே இலங்கை உள்ளதால் அவரின் இந்த உறுதிமொழிகளின் தாக்கம் இலங்கைக்கு அப்பாலும் எதிரொலிக்ககூடியதாக காணப்படுகின்றது.

சீனாவிற்கும் இந்தோ பசுபிக்கின் ஜனநாயக வல்லரசுகளிற்கும் இடையிலான கடல்சார் மோதலில் இலங்கை ஒரு முக்கிய பங்களிப்பை வழங்கலாம்.இந்து சமுத்திரத்தின் முக்கிய கடற்பாதைகளில் கேந்திரமுக்கியத்துவம் வாய்ந்த இராணுவ மற்றும் வர்த்தக கட்டுமானங்களை தனது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவருவதன் மூலம் இந்தியாவை சுற்றிவளைக்கும் தந்திரோபாயத்தை சீனா பின்பற்றுகின்றது.

சீனா ஜனாதிபதி தனது புதியபட்டுப்பாதை திட்டத்தின்  மையம் என வர்ணித்துள்ள அம்பாந்தோட்டை துறைமுகம் மிகவும் பெறுமதியான முத்து ஆகும்.

 சீனா ஜனாதிபதியின் புதிய பட்டுப்பாதை திட்டம் குறித்து சர்வதேச அளவில் அவநம்பிக்கை உண்டாகியுள்ள இந்த தருணத்தில் ராஜபக்ச குடும்பத்தினர் மீண்டும் இலங்கையில் ஆட்சிக்கு வருவதற்கான வாய்ப்புகள் தென்படுகின்றமை சீனாவிற்கு மிகவும் இனிப்பான செய்தியாகும்.சீனா இலங்கையை தனது இராணுவ தளமாக மாற்ற எண்ணியுள்ளது.

ஆனால் ஏனைய அனைவருக்கும் இது மோசமான செய்தியாகும்.

கோத்தாபய ராஜபக்ச ஜனாதிபதியாவது அவரது சகோதரரின் ஆட்சியில் பாதிக்கப்பட்டவர்களிற்கு ஏற்கனவே தாமதமாகியுள்ள நீதி கிடைக்காமல் தடுக்கப்படுகின்ற நிலையை உருவாக்கும்.

இன மற்றும் மத அடிப்படையிலான பதட்டங்களை அதிகரிக்கும்,அத்துடன் இந்து சமுத்திர பிராந்தியத்தில் சீனா மேலாதிக்கத்தை பெறும் நிலையை உருவாக்கும்.

இலங்கையின் ஜனநாயகம் முன்னர் எப்போதையும் விட தற்போது அதிகம் பாதிக்கப்படக்கூடியதாக காணப்படுகின்றது.

https://www.virakesari.lk/article/67182

வாக்குறுதிகளை வழங்கித் தடம் புரண்ட தமிழ்க் கட்சிகள் ஆவணத்துக்குப் பொறுப்புக் கூறுமா?

16 hours 38 minutes ago
யாழ், கிழக்குப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் நல் ஆதரவுக்கான முயற்சி
வாக்குறுதிகளை வழங்கித் தடம் புரண்ட தமிழ்க் கட்சிகள் ஆவணத்துக்குப் பொறுப்புக் கூறுமா? ஆய்வாளர் நிலாந்தன்
அடிப்படைப் பிரச்சினையும் உடனடித் தேவையும் வெவ்வேறாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டுமென்றும் கூறுகிறார்
 
 
 
 
 
இனப்பிரச்சினைத் தீர்வு தொடர்பாக யாழ்ப்பாணம் மற்றும் கிழக்குப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் முயற்சியினால் தமிழ்க் கட்சிகள் ஒன்று சேர்ந்து கலந்துரையாடி ஆவணம் ஒன்றைத் தாயரித்துக் கையொப்பமிட்டமை முன்னேற்றகரமான அம்சம் என்று சிவில் சமூகச் செயற்பாட்டாளரும் அரசியல் ஆய்வாளருமான எம் நிலாந்தன் கூர்மைச் செய்தித் தளத்திற்கு வழங்கிய சிறப்பு நேர்காணலில் தெரிவித்துள்ளார். ஆனாலும் கடந்த காலங்களில் தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களில் முன்வைக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளில் இருந்து தடம்புரண்ட இந்தக் கட்சிகள், இந்த ஆவணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளவற்றை தொடர்ச்சியாகப் பாதுகாப்பதற்கு ஏற்ற வகையில் பொறுப்புக் கூற வேண்டும் என்றும் நிலாந்தன் வலியுறுத்திச் சொன்னார்.
 
நிலாந்தன்
share-fb.png share-tw.png
சமூகச் செயற்பாட்டாளரும் அரசியல் ஆய்வாளருமான நிலாந்தன்
நிலாந்தன் கூர்மைச் செய்தித் தளத்திற்கு வழங்கிய நேர்காணலின் முழுமையான விபரம் வருமாறு-

 

 

கேள்வி-இனப்பிரச்சினைத் தீர்வுக்கான முன்மொழிவுகள் குறித்துப் போரின் பின்னரான பத்து ஆண்டுகளில் ஐந்து கட்சிகளும் கலந்துரையாடிய பின்னர் இணைந்து ஆவணம் ஒன்றில் கையொப்பமிட்டுள்ளனர். ஆனாலும் இந்தப் பேச்சுக்கள் நேர்மையோடு செய்யப்பட்டதாக உங்களால் கூறமுடியுமா?

 

பதில்- ஓம் இதில் ஒரு நேர்மையுண்டு. ஏனெனில் எல்லோருக்குமிடையில் ஒரு பொதுக் கருத்தை எட்ட வேண்டுமென பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் முயற்சித்தவர்கள். ஏற்கனவே பேரவை நியமித்த குழுவும் அப்படியொரு பொதுக் கருத்தை ஏற்படுத்த முயற்சித்திருந்தது. எனவே இதில் தமிழ் நல் ஆதரவு (Solidarity) ஒன்றை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற முயற்சி இருக்கின்றது. அந்த முயற்சி ஓரளவுக்கு வெற்றி பெற்றுவிட்டது.

 

கேள்வி- இலங்கை ஒற்றையாட்சிக் கட்டமைப்பை மீறி பிரதான சிங்கள வேட்பாளர்கள் இந்த ஆவணத்தில் கூறப்பட்டுள்ள விடயங்களை ஏற்பதற்கான வாய்ப்பு உள்ளதா?

 

 

எங்களிடம் இருக்கும் எல்லாக் கட்சிகளுமே தேர்தல் மையக் கட்சிகள்தான். எங்களிடம் மக்கள் இயக்கம் இல்லை. மக்கள் இயக்கம் இருந்தால் மக்களை ஒன்று திரட்டி தெருவுக்குக் கொண்டு வருவது வேறு கதை. ஆனால் இப்போது இருக்கிற எல்லாமே தேர்தல் மையக் கட்சிகள்தான். எனவே எங்களுக்கு இருக்கும் ஒரு பரீட்சைக்களம் தேர்தல் களம்தான்

 

பதில்- இதுதான் பிரச்சினை. இந்தப் பொது ஏற்பாடு முன்னேற்றகரமான அம்சம். தமிழ் மக்கள் பேரவை முன்மொழிந்த அந்தத் தீர்வுத் திட்டத்துடன் ஒப்பிடுகையில் அந்தத் தீர்வுத்திட்டத்திற்குப் பிறகு பிந்தி வந்த ஒரு ஆவணமாக இதைச் சொல்லாம். அப்படிப் பார்த்தால் இது ஒரு முன்னேற்றகரமான ஆவணம்.

அதேநேரம் இரண்டு அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் உண்டு. ஒன்று பொறுப்புக் கூறல். அதாவது இதற்குச் சம்மந்தப்பட்ட தமிழ்க் கட்சிகள் பொறுப்பாக இருக்குமா என்பது. இரண்டாவது இந்த ஆவணத்தைக் கொண்டுபோய் சிங்கள வேட்பாளர்களிடம் கையளிக்கும்போது அவர்கள் இதற்குப் பொறுப்புக் கூறுவார்களா என்பது.

முதலாவது இதில் கையொப்பமிட்ட ஐந்து தமிழ்க் கட்சிகளும் பொறுப்புக்கூற வேண்டும். ஏன் என்றால் ஏற்கனவே தங்கள் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் கூறியது ஒன்றாகவும் நடைமுறைகள் வேறாகவுமே கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக இருந்து வருகின்றன.. அதாவது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தனது தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களில் தடம் புரண்டது என்று சொல்லித்தான் கஜேந்திரகுமார் வெளியேறினார். சுரேஸ் வெளியேறினார், அதன் பின்னர் விக்னேஸ்வரன் வெளியேறினார்.

விக்னேஸ்வரன் வெளியேறிய பின்னர் துலக்கமாகச் சொன்னவர் கூட்டமைப்பு தனது தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் கூறிய பல விடயங்களில் இருந்து பிறழ்பட்டு விட்டதென்று. ஆகவே அப்படியெல்லாம் கூறிவிட்டுத் தற்போது பழைய தடத்திற்குப் போய்விட்டார்களா? அதாவது எதில் இருந்ததெல்லாம் பிறழவிட்டார்களோ அவற்றையெல்லாம் சீர்செய்து கொண்டு பழைய தடத்திற்குப் போய்விட்டார்கள். இனி அவர்கள் சொன்னபடி நடப்பார்கள் என்று நாங்கள் நம்புவதாக இருந்தால், இதற்குப் பொறுப்பு கூற வேண்டும். அதற்கு ஒரு பொறிமுறையும் வேண்டும்.

அதாவது இந்தக் கட்சிகள் எல்லாம் சொன்னதின் பிரகாரம் நடந்து கொள்வார்கள் என்பதற்கு ஒரு பொறிமுறை வேண்டும். இரண்டாவது இந்த ஆவணத்தைச் சிங்கள வேட்பாளர்கள் ஏற்கமாட்டார்கள்.

ஆவணத்தில் இன்னும் சில விடயங்கள் தெளிவாக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அடிப்படைப் பிரச்சினையும் உடனடிப் பிரச்சினையும் பிரித்துக் காண்பிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். முதலாவது பந்தி அடிப்படைப் பிரச்சினையைக் கூடுதலாகக் கதைக்கிறது. அதன் பின்னர் வரும் பந்திகள் அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைக் கதைக்கிறது.

 

தமிழ்ததேசிய மக்கள் முன்னணி சில விகாரங்களை எழுப்பியதால்தான், இந்த ஆவணம் திரும்பத் திரும்பத் திருத்தப்பட்டு இப்படியொரு இறுக்கமான கொள்கை ரீதியாக விட்டுக்கொடுப்பற்ற ஒரு நிலைப்பாட்டுக்கு அந்த முதல் பந்தி கொண்டுவரப்பட்டது. அப்படிப் பார்த்தால் அதற்கான பெரும்பான்மைப் பாரட்டு தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியைத்தான் சேரும்

 

ஆகவே அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைத் தெளிவாகத் தலையங்கம் போட்டுப் பிரித்துவிட்டுப் பின்னர் உடனடிப் பிரச்சினைகளை வேறாக வ்கைப்படுத்தி இருக்க வேண்டும். அப்படிப் பிரித்துவிட்டு உடனடிப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணவேண்டும் என்பதற்கு ஒரு பொறிமுறை, அடிப்படைப் பிரச்சினைத் தீர்வுக்கு ஒரு பேச்சுவார்த்தைப் பொறிமுறை என்று தெளிவாகச் சொல்லியிருக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

இருந்தாலும் இதைக் கொண்டுபோய் வேட்பாளர் முன்னிலையில் வைக்கும்போது அடிப்படைப் பிரச்சினைத் தீர்வுக்கு எந்தவொரு வேட்பாளரும் அது குறித்துப் பேச வரமாட்டார்கள். இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளின்போது கூட்டமைப்பின் தரப்பில் ஒரு கருத்து முன்வைக்கப்பட்டது.

அதாவது இந்த ஆவணத்தில் உள்ள கோரிக்கைகளை அறுபது வீதத்துக்குக் குறையாமல் ஏற்பவர்களோடு நாங்கள் பேசலாமா அவர்களோடு ஒரு உடன்பாட்டுக்குப் போகலாமா என்று. அப்படி அறுபது வீத கோரிக்கைகளை அவர்கள் ஒப்புக்கொள்வார்களா என்பதை பொறுத்திருந்தே பார்க்க வேண்டும். அப்படி அறுபது வீத கோரிக்கைகளை அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டால் கூட அநேகமாக உடனடிப் பிரச்சினைகள் சம்மந்தப்பட்டதாகவே இருக்கும்.

ஆனால் அந்த உடனடிப் பிரச்சினைகளிலேயே கூட அவர்கள் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக ரணில்- மைத்திரி கூட்டு அரசாங்கம் எதுவுமே செய்யவில்லை. அப்படிப் பார்த்தால் அதற்கும் ஒரு பொறிமுறை வேண்டும். அந்தப் பொறிமுறை எப்படி இருக்க வேண்டுமென்றால், குறிப்பிட்ட வேட்பாளர் வரவேண்டும் வரக்கூடாது என்று விரும்புகிற பெரிய நாடுகளோடு ஒரு பேச்சுவார்த்தை செய்யப்பட வேண்டும்.

பெரிய நாடுகள் மத்தியஸ்த்தம் வகிக்கவோ அல்லது ஏதாவது ஒரு கண்காணிப்புப் பொறிமுறையை வகுக்கவோ தயாராக இருக்க வேண்டும். அந்த நாடுகளைக் கொண்டு ஏதோவொரு பொறிமுறையை ஏற்படுத்தினால் மாத்திரமே ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டவற்றைக் கூட நிறைவேற்றலாம். ஆனால் அங்கேயும் பிரச்சினை இருக்கிறது.

ஆவணம் அடிப்படைப் பிரச்சினையையும் உடனடிப் பிரச்சினையையும் பிரித்துக் காட்டியிருந்தால், நான் நினைக்கிறேன் இந்த வேட்பாளர்கள் அறுபதோ ஐம்பதோ நிறைவேற்ற ஒப்புக் கொண்டாலும் கூட அவர்கள் பின்னுக்கு வருகிற உடனடிப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க ஒப்புக்கொள்வார்களே தவிர, அடிப்படைப் பிரச்சினைகளில் பிரதான மூன்று சிங்கள வேட்பாளர்களும் ஒத்துவரமாட்டார்கள். அப்படி ஒத்துவந்தால் அவர்கள் தென்னிலங்கையில் தோற்கடிக்கப்படுவார்கள்.

 

நல் ஆதரவை முன்வைத்தே பல்கலைக்கழக மாணவர்களும் களமிறங்கினர். ஆனால் அந்த நல் ஆதரவு முழுமையாக எட்டப்படவில்லை. ஏனென்று சொன்னால் ஒரு கட்சி வெளியே போய்விட்டது. எனவே நான் மாணவர்களிடம் கேட்டேன் அந்த நல் ஆதரவுக்காக வேண்டி அந்த ஒரு சொல்லைப் போட்டிருக்கலாமே என்று. ஒரு வரிக்காக நாங்கள் நல் ஆதரவை இழக்க முடியாது

 

 

கேள்வி- தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி இந்தக் கலந்துரையாடலில் இருந்து வெளியேறியுள்ளது. அவ்வாறு வெளியேறியமை நியாயமாகத் தெரிகின்றதா?

 

புதில- அது அந்தக் கட்சியின் நிலைப்பாடு ஒரு கட்சிக்குத் தனது நிலைப்பாட்டை அழுத்திக் கூறி வெளியேற உரிமை உண்டு. ஜனநாயகப் பரப்பில் அவர்களுக்கு அந்த உரிமை உள்ளது. ஆனால் பொதுவெளியில் அது தொடர்பான விமர்சனங்கள் உண்டு என்பதை நான் பேசிக்கொள்ள வேண்டும்.

தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, தனது நிலைப்பாடு சரி என்பதை நிரூபிப்பதற்கு ஒரு தேர்தல் வருகின்றது. எடுத்த நிலைப்பாடு சரி என்பதை அந்தத் தேர்தலில் அவர்கள் நிரூபித்துக்காட்ட வேண்டும்.

ஏனென்றால் எங்களிடம் இருக்கும் எல்லாக் கட்சிகளுமே தேர்தல் மையக் கட்சிகள்தான். எங்களிடம் மக்கள் இயக்கம் இல்லை. மக்கள் இயக்கம் இருந்தால் மக்களை ஒன்று திரட்டி தெருவுக்குக் கொண்டு வருவது வேறு கதை. ஆனால் இப்போது இருக்கிற எல்லாமே தேர்தல் மையக் கட்சிகள்தான். எனவே எங்களுக்கு இருக்கும் ஒரு பரீட்சைக்களம் தேர்தல் களம்தான்.

எனவே தேர்தல் களத்தில் தங்கள் இலட்சியம் மக்கள் மயப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. மக்கள் அதனை ஏற்றுக் கொண்டார்கள் என்பதனை இந்தக் கட்சி நிரூபித்தக் காட்ட வேண்டும். ஜனாதிபதித் தேர்தலில் அவர்கள் பகிஸ்கரிப்பது என்ற நிலைப்பாட்டுக்குக் கிட்ட வருகிறார்கள். சரி அப்படியென்றால் அவர்கள் பகிஸ்கரித்துக் காட்ட வேண்டும். மக்கள் மனதில் பகிஸ்கரிப்புப் பற்றிய ஒரு சரியான நிலைப்பாட்டை ஏற்படுத்த வேண்டும்.

ஏனென்றால் பகிஸ்கிரிப்பு என்பது தமிழ் மரபில் ஏற்கனவே உள்ளது. ஹன்டிப் பேரின்பநாயகத்தில் இருந்து தொடங்குகிறது. அதில் சரி பிழை என்ற வாதத்தை பின்னர் வைத்துக்கொள்வோம். ஆனால் பகிஸ்கரிப்பு என்பது ஒரு அறிக்கையும் அல்ல, பத்திரிகையாளர் மாநாட்டில் கூறப்படுகின்ற கருத்துமல்ல. இதற்கும் அப்பால் பகிஸ்கரிப்பு என்பது ஒரு மக்கள் இயக்கம். அதற்காக மக்கள் மத்தியில் இறங்கி வேலை செய்ய வேண்டும். பட்டிதொட்டி எங்கும் போக வேண்டும்.

 

ஒரு பொதுத் தமிழ் வேட்பாளர்தான் தமிழ்ப் பேரம். அதற்கும் அப்பால் பகிஸ்கரிப்புக்குப் போக வேண்டியிருக்கும். ஆனால் பகிஸ்கரிப்பை ஒரு மக்கள் இயக்கமாக முன்னெடுக்க வேண்டும். தேர்தலை நிராகரிக்கின்றோம் என்ற எதிர்மறையான கருத்தை உலகத்துக்குக் கொடுக்கக் கூடாது. ஆகவே அதனை மக்கள் மயப்பட்ட முடிவாக மாற்ற வேண்டும்

 

விடியற்காலை எழுந்து திருநூற்றையும் அப்பிக்கொண்டு கோயிலுக்குப் போறது மாதிரி வாக்குச் சாவடிக்குப் போகிற முதியோர்களின் மனதில், இது எங்கட தேர்தல் அல்ல. இதைப் பகிஸ்கரிப்பதன் மூலமே ஒரு செய்தியைத் தென்னிலங்கைக்கும் சர்வதேசத்துக்கும் வழங்கலாம் என்பதனைத் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி ஆழமாகச் சொல்ல வேண்டும்.

தேர்தலில் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி தங்கள் நிலைப்பாட்டை வெற்றிபெறச் செய்வார்களாக இருந்தால் அது நல்லது. அதுவும் ஒரு உரிமை.

 

கேள்வி- இலங்கை அரசாங்கத்தின் புதிய அரசியல் யாப்புக்கான வரைபு ஒற்றையாட்சித் தன்மை கொண்டது. ஆகவே அந்த வரைபை நிராகரிக்க வேண்டும் என்று தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணி கேட்டிருந்து. அத்துடன் இந்த ஆவணத்தில் முதல் பந்தியில் உள்ள கோரிக்கையில் ஒற்றையாட்சி நிராகரிப்பதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆகவே புதிய வரைபு ஒற்றையாட்சித் தன்மை கொண்டது எனக் குறிப்பிட்டு நிராகரித்திருக்கலாம்தானே?

 

பதில்- என்ன பிரச்சினையென்றால் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் தயாரித்த அந்த முதலாவது பந்தி தமிழ் மக்களின் இலக்கைச் சொல்கிறது. அது இவர்கள் சொல்லுகின்ற மழுப்பலாக ஏற்றுக்கொள்கின்ற இடைக்கால வரைபை நிராகரிக்கிறது. அந்த இடைக்கால வரைபை நிராகரிக்கும் வகையில்தான் அந்த முதலாவது பந்தி அமைந்துள்ளது. எனவே அந்த முதலாவது பந்திக்குள் அதற்கான விடை உள்ளது.

ஆனால் இடைக்கால வரைபை நிராகரிப்பது என்பது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிரானது. ஏனெனில் கூட்டமைப்பின் முயற்சிதான் அந்த இடைக்கால வரைபு. இதனால் இடைக்கால வரைபை நிராகரிக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை கூட்டமைப்பு ஏற்க மறுத்தது. ஆனாலும் அதனை பின் இணைப்பாக இணைத்திருக்கலாம்.

ஏனென்றால் ரணில் விக்கிரமசிங்க கொண்டு வந்து மைத்திரிபால சிறிசேனவினால் தோற்கடிக்கப்பட்ட அந்த இடைக்கால வரைபிலும் கூட இன்ன இன்ன கட்சி இப்படிச் சொல்கிறது என்ற ஒரு இணைப்பு இருந்தது. இது உலகத்தில் ஒரு வழமை. இது பற்றி நான் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுடன் பேசினேன். அவர்கள் சொன்னார்கள் அதை இணைப்பதற்கு ஏனைய கடசிகள் தயாராக இல்லையென்று.

 

இரண்டு அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் உண்டு. ஒன்று பொறுப்புக் கூறல். அதாவது இதற்குச் சம்மந்தப்பட்ட ஐந்து தமிழ்க் கட்சிகளும் பொறுப்பாக இருக்குமா என்பது. இரண்டாவது இந்த ஆவணத்தை சிங்கள வேட்பாளர்களிடம் கையளிக்கும்போது அவர்கள் இதற்குப் பொறுப்புக் கூறுவார்களா என்பது

 

நான் திருப்பிக் கேட்டேன் பேரவை நியமித்ததும் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுடையதும் முதன்மை நோக்கம் நல் ஆதரவு (Solidarity) அதாவது இது ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கானதுதான். ஏனைய தேர்தலுக்கென்று பின்னர் கொள்கை வடிவில் சரியாக எழுதப்பட வேண்டும். இது ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கான ஓர் ஒருமைப்பாடு.

இதில் தமிழ் தரப்பு செய்தி துலக்கமாக வரவேண்டும். பொதுத் தேர்தலில் அப்படி வரும் என்று சொல்ல முடியாது. ஏனெனில் பொதுத் தேர்தலில் கட்சி நலன்கள் மாறுபடும். ஆனால் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் நாங்கள் மறைமுக சர்வஜன வாக்கெடுப்பாக நடத்தப் போகிறோம் என்றால் அந்தத் தமிழ் நல் ஆதரவு என்பது முக்கியம். அந்த நல் ஆதரவு என்பதை முன்வைத்தே பேரவை அமைத்த குழுவும் இயங்கியது.

அப்படிப் பார்த்தால் இந்த நல் ஆதரவு முழுமையாக எட்டப்படவில்லை. அதேபோன்று நல் ஆதரவை முன்வைத்தே பல்கலைக்கழக மாணவர்களும் களமிறங்கினர். ஆனால் அந்த நல் ஆதரவு முழுமையாக எட்டப்படவில்லை. ஏனென்று சொன்னால் ஒரு கட்சி வெளியே போய்விட்டது. எனவே நான் மாணவர்களிடம் கேட்டேன் அந்தத் நல் ஆதரவுக்காக வேண்டி அந்த ஒரு சொல்லைப் போட்டிருக்கலாமே என்று. ஒரு வரிக்காக நாங்கள் நல் ஆதரவை இழக்க முடியாது.

அதை ஏன் அந்த இடத்தில் நீங்கள் விவாதிக்கவில்லை என்று கேட்டேன். அவர்கள் சொன்னார்கள் ஏனைய கட்சிகள் அதில் பிடிவாதமாக இருந்தது என்று. அதனைப் போட வேண்டாமென்றும் பெரும்பான்மையினர் அந்த வரியை நீக்கிவிட்டு வரவேண்டும் எனவும் விரும்பினார்கள். எனவே தடுக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டதாக மாணவர்கள் சொன்னார்கள்.

அத்துடன் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் நல் ஆதரவுக்காக பல இடங்களில் விட்டுக்கொடுக்கவில்லை என்ற தொனியும் மாணவர்களிடம் இருந்து வந்தது. ஆனால் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் ஒரு விடயத்தை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், இன்றைக்கு இந்த ஆவணத்தில் தமிழ் மக்களின் இறுதி இலக்குத் தொடர்பாக மிகத் தெளிவான விடயங்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்றால், அதற்கு முதற் காரணம் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணிதான் என்று

தமிழ்ததேசிய மக்கள் முன்னணி சில வினாக்களை எழுப்பியதால்தான் இந்த ஆவணம் திரும்பத் திரும்பத் திருத்தப்பட்டு இப்படியொரு இறுக்கமான கொள்கை ரீதியாக விட்டுக்கொடுப்பற்ற ஒரு நிலைப்பாட்டுக்கு அந்த முதல் பந்தி வந்தது. அப்படிப் பார்த்தால் அதற்கான பெரும்பான்மைப் பாராட்டு தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியைத்தான் சேரும்.

 

கேள்வி- சிவில் செயற்பாட்டாளரான நீங்கள் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணிக்கும் பொறுப்பு உள்ளது என்ற அடிப்படையில் மீண்டுமொரு பேச்சை நடத்தி மீண்டும் அவர்களை இணைக்கக் கூடிய வாய்ப்புகள் ஏதுவும் உங்களுக்கு இருக்கின்றதா?

 

புதில்- நாங்கள் தமிழ் மக்கள் பேரவை நியமித்த குழுவில் இயங்கினோம். எங்களுக்குத் தெரியும் இது கடைசி நேரத்தில் எடுக்கப்பட்ட முயற்சி என்று பொதுவேட்பாளரைக் கண்டுபிடிப்பதில் இருந்த அடிப்படைப் பிரச்சினை எங்களுக்குத் தெரியும். ஆனால் பொது வேட்பாளர் பற்றிய ஒரு விழிப்பை ஏற்படுத்துவதற்கு தமிழ் பேரம் ஒன்றை இதில் வைக்க வேண்டும்.

 

சர்வஜன வாக்கெடுப்பாக நடத்துவதற்கு தமிழ்ப் பேரத்தைத் துலக்கமாக வெளிப்படுத்துவது என்று சொன்னால் பொது வேட்பாளர் தெரிவுதான் சரி. ஆனால் அந்தத் தெரிவு அடிப்பட்டுப் போய்விட்டது. அந்தத் தெரிவு இன்று சிவாஜிலிங்கமாகச் சுருங்கி நிற்கிறது

 

பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் சொல்கிறார்கள் தமிழ்ப் பேரம் என்று. தமிழ்ப் பேரம் என்ற கருத்தை அடைவதற்கு அதனைப் பரவலாக்குவதற்கு நாங்கள் கணிசமான அளவு உழைத்தோம். வெற்றியும் கண்டோம் இதனாலேதான் பேரவை நியமித்த குழு ஒரு கவனிப்பைப் பெற்றது. அதன் அடுத்த கட்டமாக அதன் தொடர்ச்சியாகவே மாணவர்களின் முயற்சி வருகின்றது.

நாங்களும் முயற்சி செய்தோம். ஆனால் அப்படி முயற்சித்துப் பேரவை நியமித்த குழுவினால் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் பொது வேட்பாளரைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. இந்தப் பொதுவேட்பாளர் விடயத்தில் கட்சிகளை ஒற்றுமைப்படுத்தவும் முடியவில்லை. இதனால் பேரவை நியமித்த குழு ஒருகட்டத்தில் அமைதியாகிவிட்டது.

அவ்வாறு அமைதியான பின்னணிக்குள் பல்கலைக்கழகம் களமிறங்கியது. பல்கலைக்கழகம் என்னை அழைத்தார்கள். பேரவையின் குழுவின் சார்பாகவோ அல்லது தனிப்பட்ட கருத்துருவாக்கியாகவோ வரச்சொல்லிக் கேட்டார்கள். ஒரு தனிப்பட்ட கருத்துருவாக்கியாக நான் அதில் போயிருக்கலாம். ஆனால் போக விரும்பவில்லை. அதில் ஒரு தெளிவான காரணம் உண்டு. நான் அதை மாணவர்களுக்குச் சொன்னேன்.

ஒரு பொதுத் தமிழ் வேட்பாளர்தான் தமிழ்ப் பேரம். அதற்கும் அ்ப்பால் பகிஸ்கரிப்புக்குப் போக வேண்டியிருக்கும். ஆனால் பகிஸ்கரிப்பை ஒரு மக்கள் இயக்கமாக முன்னெடுக்க வேண்டும். தேர்தலை நிராகரிக்கின்றோம் என்ற எதிர்மறையான கருத்தை உலகத்துக்குக் கொடுக்கக் கூடாது. ஆகவே அதனை மக்கள் மயப்பட்ட முடிவாக மாற்ற வேண்டும்.

அப்படி மாற்றுவதில் இருக்கக் கூடிய வரையறைகளைக் கொண்டுதான், நான் சொன்னேன் இதனை ஒரு சர்வஜன வாக்கெடுப்பாக நடத்துவதற்கு தமிழ்ப் பேரத்தைத் துலக்கமாக வெளிப்படுத்துவது என்று சொன்னால் பொது வேட்பாளர் தெரிவுதான் சரி. ஆனால் அந்தத் தெரிவு அடிப்பட்டுப் போய்விட்டது. அந்தத் தெரிவு இன்று சிவாஜிலிங்கமாகச் சுருங்கி நிற்கிறது. அப்படி சுருங்கி நிற்கும் பின்னணியில் அது அல்லாத ஒரு தெரிவு என்று பார்த்தால் பகிஸ்கரிப்புத் தான் வரும். ஆனால் பகிஸ்கரிப்பை நாங்கள் ஏற்கவில்லை.

ஏனென்றால் இரண்டுக்கும் நடுவில் ஒரு மங்கலாகத் (Gray) தெரிவுகள் குறையும். இரண்டுக்கும் நடுவில் வரக்கூடிய மங்கலான தெரிவுகள் வழு வழுத்தவையாகவும் நொழு நொழுத்தவைகளாகவும் இருக்கும். எனவே அப்படியொரு தெரிவை நோக்கிக் கட்சிகளை ஒருங்கிணைப்பதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. ஆகவே இந்த விடயத்தில் நான் தலையிடமாட்டேன் என்று கூறினேன்.

 

சிவாஜலிங்கம் குறித்து நிலாந்தன் கூறிய சாதக பாதகக் கருத்துக்கள்

 

 

 

 

கேள்வி- இந்த இடத்திலே சிவாஜிலிங்கம் தன்னிச்சையாக் போட்டியிடுகிறார் அல்லவா? ஆகவே அவரை ஒரு குறியீடாகக் கருதி பொதுவேட்பாளராக ஏற்று அவருக்கு வாக்களிக்கச் சொல்லாம் தானே? அத்துடன் ஈழத் தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை எற்றுக் கொண்ட சிங்கள வேட்பாளர்களான பெத்தேகம நந்திமித்திர, நாமல் ராஜபக்ச போன்றவர்களுக்கு இரண்டாவது விருப்பு வாக்கைச் செலுத்துமாறு கோரலம்தானே?

 

புதில்- சிவாஜிலிங்கத்தைப் பரிசீலிக்க வேண்டியதொரு தேவை உள்ளது. அவருடைய கடந்தகாலச் செயற்பாடுகளை அவதானிக்கும் போதும் சாதகமான நிலைமை ஒன்று உண்டு. எல்லோரும் பயந்திருந்த காலத்தில் சிவாஜிலிங்கம் துணிச்சலோடு செயற்பட்ட ஒரு அரசியல்வாதி. நடமாடும் நினைகூரும் இயந்திரமாகவும் செயற்பட்டிருக்கிறார் பல நெருக்கடியான காலகட்டங்களில்.

ஓட்டோ ஒன்றில் வாழைத் தண்டையும் ஏற்றிக் கொண்டு ஒரு சுட்டி, எண்ணெய்யோடு போய் எதிர்பாராத இடத்தில் நின்று அவர் விளக்கேற்றிவிட்டுப் போவர். அப்படியெல்லாம் அவர் செய்திருக்கிறார். வெளிநாட்டுப் பிரதிநிதிகள் யாழ்ப்பாணத்துக்கு வரும்போதெல்லாம். இவற்றை துலக்கமாக வெளிப்படுத்திய ஒரு அரசியல்வாதி. அப்படிப் பார்க்கும்போது சிவாஜிலிங்கத்துக்கு ஒரு முக்கியத்துவம் இருக்கின்றது.

 

சிவாஜி ஒரு நிறுவனமயப்பட்ட அனைத்துக் கட்சிகளாலும் அல்லது பெரும்பான்மைக் கட்சிகளால் உருவாக்கப்பட்ட பொறுப்புக் கூறும் பொறிமுறைக்குள் உட்படுவாராக இருந்தால் அவரைப் பொதுவேட்பாளராகப் பரிசீலிக்கலாம். முதலில் அவர் அதற்கு உடன்பட வேண்டும். கட்சிகள் உடன்பட வேண்டும்

 

அதேநேரம் அவருடைய அடிப்படைப் பலவீனங்களில் ஒன்று ஒரு தனியோட்டம் ஓடும் அரசியல்வாதி. அவர் ஒரு நிறுவனத்திற்குள் நின்று வேலை செய்யமாட்டார். கட்சிக்குள்ளேயே அவர் இல்லை. தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் போராட்ட விடயங்களில் அவர்கள் சொன்னது ஒரு குழுவாகச் செயற்பட வேண்டும் என்று. ஆனால் சிவாஜிலிங்கம் என்ன செய்தார், கைதிகளின் பெற்றோர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு ஆளுநரிடம் போய் விட்டார். அதேபோன்று போராட்டம் நடத்திய மாணவர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு ஜனாதிபதியிடம் போய்விட்டார்.

ஆகவே சிவாஜிலிங்கத்திடம் உள்ள பலவீனமான விடயம் இந்தத் தனியோட்டம். அவர் அரசியலை ஒரு சாகசமாக முன்னெடுப்பவர். ஆனால் தன்னையொரு கதாநாயகனாகவும் அவர் காட்டிக்கொள்வதில்லை. பிரச்சினை என்னவென்று சொன்னால் இப்படியொரு கலவைதான் சிவாஜிலிங்கம். ஆகவே இவரைக் கொண்டு வந்து குறியீட்டுப் பொது வேட்பாளராக நிறுத்தும் எந்தத் தரப்பும் அவருடைய இப்படியான செயற்பாடுகளையும் பொறுப்பேற்க வேண்டும்.

சிவாஜி ஒரு நிறுவனமயப்பட்ட அனைத்துக் கட்சிகளாலும் அல்லது பெரும்பான்மைக் கட்சிகளால் உருவாக்கப்பட்ட பொறுப்புக் கூறும் பொறிமுறைக்குள் உட்படுவாராக இருந்தால் அவரைப் பொதுவேட்பாளராகப் பரிசீலிக்கலாம். முதலில் அவர் அதற்கு உடன்பட வேண்டும். கட்சிகள் உடன்பட வேண்டும். அப்படி உடன்படும் நிலையில் குறியீட்டு வேட்பாளராக சிவாஜிலிங்கத்தை நிறுத்தும்போது பல விடயங்களில் தமிழ் மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு உண்டு.

ஏனென்று சொன்னால், பொதுவேட்பாளர் என்ற அந்த ஏற்பாடுதான் ஒப்பீட்டளவில் துலக்கமான பேரம். அதற்கு அடுத்ததாக இருக்கக் கூடிய தெரிவு பகிஸ்கரிப்புத் தான். இரண்டுக்கும் இடையில் இருக்கும் எல்லாத் தெரிவுகளுமே வழு வழுத்து. நொழு நொழுத்தது. இந்தத் தெரிவுகள் எதற்குள் போனாலும் எப்படியோ ஒரு சிங்கள வேட்பாளருக்குக் கிட்டத்தான் போய் நிற்க வேண்டி வரும். அதிலும் ஒரு எழுதப்பட்ட உடன்படிக்கைக்குப் போக முடியாது. கனவான் உடன்படிக்கைக்குப் (Gentlemen agreement) போக வேண்டும். அதிலும் கூட அவர்கள் (சிங்கள வேட்பாளர்கள்) கனவான்களாக ஒருபோதும் இருந்ததில்லை.

அப்படி இருக்கும்போது, பொதுவேட்பாளர் தெரிவுக்கும் பகிஸ்கரிப்புக்கும் இடையில் இருக்க கூடிய தெரிவுகள் மிகவும் அரிது. மங்கலானவை என்ற அடிப்படையில் தான் நாங்கள் ஒரு பொதுவேட்பாளரை வற்புறுத்தினோம். அப்படிப் பார்க்கும்போது சிவாஜிலிங்கத்தில் உள்ள பொதுவான அம்சங்களை ஆழமாகப் பரிசீலித்த பின்னர், சிவாஜிலிங்கமும் ஒரு பொது ஏற்பாட்டுக்குள் உடன்படுவாராக இருந்தால் அதைப் பற்றி யோசிக்கலாம்.

https://www.koormai.com/pathivu.html?vakai=1&therivu=1268&fbclid=IwAR3_iKqxGoXyod2XzBhedgpHbAHVrDzwlK_ELYFulxJYQkzKGL-gGf7VIkQ

முதிர்ச்சியான அரசியல் தலைமை எங்களிடம் உண்டு

1 day ago

காரை துர்க்கா   / 2019 ஒக்டோபர் 17 ,

இனிமையான ஒரு மாலைப் பொழுது; மழையோ வெயிலோ இல்லாத இ(மி)தமான ஒரு காலநிலை. யாழ்ப்பாணத்தின் புறநகர்ப் பகுதியில் உள்ள சனசமூக நிலையத்தில், புதினப் பத்திரிகைகளைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தேன்....  

சனசமூக நிலையத்துக்கு வெளியே இருந்த வேப்பமரத்தடி நிழலில், சிலர் அரசியல் உரையாடலில் மூழ்கிப் போயிருந்தனர். கலகலப்பாகவும் ஆனால், அர்த்தங்கள் நிறைந்ததாகவும் உரையாடல் போய்க் கொண்டிருந்தது. கதைக்கின்ற அவர்களைக் காட்டிலும், கேட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு கூடுதல் மகிழ்ச்சி கிடைத்த மாதிரியான உணர்வு ஏற்பட்டது.  

“என்ன, எங்கட சுமந்திரன் ஐயா, தங்களிடம் முதிர்ச்சியான அரசியல் தலைமை உண்டு எனக் கூறியுள்ளாராமே” என ஒருவர் கூறினார்.   

“அங்கு தலைமையில் உள்ளவர்கள் எல்லாரும், எங்களைப் போல முதியவர்கள் தானே; அதைத்தான் சுமந்திரன் சொல்லியுள்ளார் போலும்” எனச் சொன்னார் இன்னொரு முதியவர். வேடிக்கையாகச் சொன்னாலும், உள்ளே மறைமுகமாக ஆழமான கருத்து உள்ளதுதானே?  

யாழ்ப்பாணம், சாவகச்சேரி இந்துக் கல்லூரி வகுப்பறைக் கட்டடத் தொகுதி திறப்பு விழா, கடந்த மாத இறுதியில் நடைபெற்றது. அந்த நிகழ்வில் முதன்மை விருந்தினராகக் கலந்து கொண்டு உரை நிகழ்த்துகையிலேயே, கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் அதன் ஊடகப் பேச்சாளருமான சுமந்திரன், “எங்களிடம் முதிர்ச்சியான அரசியல்த் தலைமை உண்டு” எனக் கூறியிருந்தார்.   

மேலும், அங்கு அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகளின் முக்கியத்துவம், கம்பெரலியவின் நோக்கம் எனப் பல விடயங்களைத் தொட்டுப் பேசி உள்ளார். அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகள், முக்கியத்துவம் நிறைந்தனவே; அவை விரைவாக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டியவைகளே; அதில் மாறுபட்ட கருத்துகளுக்கு இடம் கிடையாது.  

இன்னும் சிறிது காலங்களில், நிறைவுக்கு வரவுள்ள நல்லாட்சி அரசாங்கத்தில், அரசியல்த் தீர்வு விடயத்திலும் கூட, கூட்டமைப்பு பல விட்டுக் கொடுப்புகளைச் செய்துள்ளது. என்ன விதத்திலாவது, புதிய அரசமைப்பை உருவாக்குவதன் ஊடாக, நாட்டின் இனப்பிரச்சினையைத் தீர்க்கலாம் என முழுமையாக நம்பி நடந்துள்ளது.  

இந்நிலையில், “ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்கள், தமிழ் மக்களின் இனப்பிரச்சினைக்கு உரிய தீர்வை வழங்குவோம் என, எழுத்து மூலமான உறுதி மொழியை வழங்கத் தயங்கினால் அல்லது தவறினால், ஜனாதிபதித் தேர்தலைத் தமிழ் மக்கள் பகிஷ்கரிக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்படும்” என, இலங்கைத் தமிழரசுகக் கட்சியின் துணைப் பொதுச் செயலாளரும் வடக்கு மாகாண முன்னாள் அவைத் தலைவருமான சி.வி.கே சிவஞானம் தெரிவித்துள்ளார்.  

சி.வி.கே சிவஞானம் சிரேஷ்ட அரச அதிகாரியாகப் பணியாற்றியவர். அத்துடன், நீண்ட காலமாக அரசியலிலும் பணியாற்றிக் கொண்டு இருக்கின்றார். தமிழரசுக் கட்சியின் துணைப் பொதுச் செயலாளராக, முக்கிய பதவியில் உள்ளார். இவரது இந்தப் பேச்சு, ‘முதிர்ச்சி’யான அரசியல் பேச்சா என விளங்கவில்லை.  

மேலும், “தேர்தல் பகிஷ்கரிப்பு, தமிழ் மக்களுக்கு ஒன்றும் புதிய விடயம் அல்ல; 2005ஆம் ஆண்டிலும் செய்து காட்டியிருந்தார்கள்” எனவும் கூறி உள்ளார்.   

சரி பிழைகளுக்கு அப்பால், 2005ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தல் பகிஷ்கரிப்பின் கடுமையான விளைவுகளை, இன்னமும் தமிழினம் அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கின்றது என்பதையும் நாம் உணர வேண்டிய நிலையில் உள்ளோம்.  

மறுபக்கத்தில், கடந்த காலங்களில் இனப்பிரச்சினை விடயத்தில், இந்த நாடு பல உடன்படிக்கைகளை, ஒப்பந்தங்களை எழுத்து வடிவில் கண்டது. அவற்றுக்கு எல்லாம் ஈற்றில் என்ன நடந்தது?  

ஓப்பந்தங்களைத் தூக்கியெறிவதும், எரிப்பதும், கிழிப்பதும் பேரினவாதிகளுக்குக் கடினமான காரியங்கள் அல்ல; இவற்றை விவரிக்க வேண்டிய தேவைப்பாடு இல்லை.  

இந்நிலையில், அன்று தமிழ் இளைஞர்கள் கரங்களில் மட்டும் இருந்த ஆயுதம், இன்று அனைத்துத் தமிழ் மக்கள் கைகளிலும் உள்ளன. ஆம்! அதுவே வாக்கு எனும் ஆயுதம். அதுவே, தற்போது தமிழ் மக்களிடம் எஞ்சியுள்ள பலமான ஆயுதம்; அத்துடன் உரிமையும் கூட.  அதை எவ்வாறு உத்தமமாகப் பயன்படுத்தலாம் எனத் திட்டம் தீட்டுவதும், அதை உச்சமாகப் பயன்படுத்துவதும் அதற்கான ஊக்கத்தைக் கொடுக்க வேண்டியவர்களும் வாக்கு என்ற ஆயுதத்தை வெற்றுக் காகிதங்களாகப் பார்க்கின்றார்களா?  

தமிழ் மக்கள் விரும்பியோ, விரும்பாமலோ தேர்தலில் வாக்களித்தோ, புறக்கணித்தோ பௌத்த சிங்களவரே இந்நாட்டின் அடுத்த ஜனாதிபதியாக வரவுள்ளார். இந்த நிதர்சனமான உண்மையை அனைவரும் ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.  

ஆகவே, தமிழ் மக்கள் வாக்களிக்காது ஒதுங்கி, விலகி இருப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். மாறாக, ஒற்றுமையாகக் கணிசமான தமிழ்க் கட்சிகள் ஒன்று கூடித் தீர்மானம் எடுத்து, தமிழ்த் தலைமை சுட்டு விரல் காட்டும் சிங்கள வேட்பாளருக்கு, வாக்களிக்க வேண்டும்.  

இதனூடாக, இலங்கைத் தீவின் ஐனாதிபதியைத் தீர்மானிக்கும் வல்லமை பொருந்தியவர்களாகத் தமிழினம் மாற வேண்டும். மாறாக, ஜனாதிபதியைத் தீர்மானிக்கும் விடயத்தில் ஒ(ப)துங்கி இருக்கக் கூடாது.   கொழும்பிலிருக்கும் சிங்களத் தலைமை, திருகோணமலையில் இருக்கும் தமிழ்த் தலைமையிடம் நேராகச் சென்று ‘வாக்கு’க் கொடுத்து, வாக்குக் கேட்க வைக்க வேண்டும். 

எதிர்காலத்தில், தமிழ் மக்களது வாக்குகளைப் பெற்று, ஐனாதிபதியாகிய பின்னர், தமிழ் மக்களுக்கு விமோசனம் கிடைக்காமலும் போகலாம் என்ற பயமும், தமிழர்களுக்கு உள்ளூர உண்டு.   

மறுபுறத்தில், தமிழ் மக்கள் வாக்களிக்காது விடுவதால், தெரிவு செய்யப்படும் வேட்பாளராலும் தமிழ் மக்கள் ஏமாற்றப்படலாம் தானே?  

ஆனால், சி.வி.கே. சிவஞானம் கூறுவது போல, “நாம் தேர்தலைப் புறக்கணித்து, ஒதுங்கியிருக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டால், யார் அதன் பின் ஆட்சிக்கு வருகின்றார்களோ, அவர்களுக்குச் சர்வதேச சமூகத்தின் ஊடாக, எமது பிரச்சினைக்குத் தீர்வை வழங்க அழுத்தம் கொடுப்போம்” என்பது எந்தளவு சாத்தியப்பாடானது?  

தமிழ் மக்கள் விடயத்தில், சர்வதேசம் என்பது, எப்போதோ முடிந்த காரியம் என்றாகி விட்டது என்றே, தமிழ் மக்கள் கருதுகின்றார்கள். ‘சீவன் துடிக்கத் துடிக்கப் போன போது, வேடிக்கை பார்த்தவர்கள், அந்தியேட்டிக்கு வந்தது போல’ போர் முடிந்தும் பத்து ஆண்டுகளில், தமிழ் மக்கள் விரும்பும்படியாகக் குறிப்பிட்டுக் கூறும்படியாக, சர்வதேசத்தால் என்னத்தைச் சாதிக்க முடிந்தது?   

ஆகவே, சர்வதேசம் என இன்னும் எத்தனை நாள்களுக்குக் கூறிக் கொண்டு இருக்கப் போகின்றோம். களத்தின் தோற்றப்பாடும், காலத்தின் தேவைப்பாடும் தமிழர்கள், தங்களது சர்வ வல்லமையைப் பெருக்குவதிலேயே முற்றிலும் தங்கி உள்ளது.  

இதேவேளை, பேரினவாதம் தங்களுக்குள் கதிரைக்கான அரசியல் போட்டி என்று வரும் போதே, குடும்ப ஆட்சி வேண்டுமா, நாட்டைக் கட்டி எழுப்பும் தலைவர் வேண்டுமா, அராஜக ஆட்சி வேண்டுமா, சமாதான ஆட்சி வேண்டுமா எனக் கேள்வி கேட்பார்கள்.  

ஆனால், நாடு என்று வரும் போது, வேற்றுமைகளை மறந்து, ஒற்றுமை வட்டத்துக்குள் வந்து விடுவார்கள். “பயங்கரவாதத்தை முறியடித்தவரை, மின்சாரக் கதிரையிலிருந்து நானே காப்பாற்றினேன்” எனக் காப்பாற்றவும் அடைக்கலம் கொடுக்கவும் முண்டியடிப்பார்கள். அதுவே, முதிர்ச்சியான அரசியல்த் தலைமைத்துவம் ஆகும்.  

தமிழ் மக்களிடம், முதிர்ச்சியான அரசியல் தலைமை இல்லை என்றே கூற வேண்டும். தற்போது, தமிழர்கள் அரசியலில் வெறுமையே நிலவுகின்றது. தகுதியான தமிழ்த் தலைமைக்கான பதவி, இன்னமும் வெற்றிடமாகவே உள்ளது.  

“தமிழ்க் கட்சித் தலைவர்களே தயவு செய்து ஓரணியில் அணி திரளுங்கள். ஒன்றுபட்டுத் தேர்தலை எதிர்கொள்வோம்” எனத் தமிழ்ச் சமூக சமயத் தலைவர்கள், புத்திஜீவிகள், பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் என ஒட்டுமொத்தச் சமூகத்தினரும் கோரிக்கை விடுத்தும், ஒற்றுமை என்பது கேள்விக் குறியாகவே உள்ளது.  

எந்தத் தமிழ்க் கட்சியும் தங்களது கட்சி நலனையும் தங்களது சொந்த நலனையும் விட்டுக் கொடுக்கத் தயார் இல்லை. அதேவேளை, தமிழ் மக்களும் எந்தத் தமிழ்க் கட்சியையும் எந்தத் தமிழ்த் தலைவரையும் தனியாக முன்னுரிமைப்படுத்தவும் தயார் இல்லை.  

அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்ட தமிழ்ச் சமூகத்தில், அதன் அரசியல்த் தலைவர்கள் தங்களது மக்களது விடிவுக்காக அணியாகச் செயற்பட இன்னமும் தங்களைத் தயார்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. மாறி மாறி மற்றவர்கள் மீது குறைகளைச் சொல்லுவதும் குழிபறிப்பதும் குறுக்கே நிற்பதும் தொடர் கதையாகவே உள்ளது.  

இதற்கிடையே, முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் அம்பாள்புரம், பாலைப்பாணி, கொல்லவிளாங்குளம், வடகாடு ஆகிய பகுதிகளில் சீரான போக்குவரத்து வசதிகள் இன்மையால் 45க்கு மேற்பட்ட மாணவர்கள், பாடசாலையை விட்டு இடைவிலகி உள்ளதாகச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.  

பிரதேச சபையிலும் மாகாண சபையிலும் நாடாளுமன்றத்திலும் தங்களது கதிரைகளைப் பிடிக்க முண்டியடிக்கும் அரசியல்வாதிகளால், அப்பாவிச் சிறுவர்களது போக்குவரத்து வசதிகளைச் சீர்படுத்தி, பாடசாலைக் கதிரைகளில் அவர்களை அமர்த்த முடியாது உள்ளது.  

முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில், இரண்டு கூட்டமைப்பு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். சிறுவர் விவகார இராஜாங்க அமைச்சராகத் தமிழர் உள்ளார். இதைவிடத் தமிழ் மக்களது உரிமைகளைக் கடமைகளை நிறைவேற்றவென, பல தமிழ்க் கட்சிகள் உண்டு. ஆகவே, அவர்கள் அனைவரும் இதற்கும் பொறுப்புக் கூறல் வேண்டும்.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மதரசசயன-அரசயல-தலம-எஙகளடம-உணட/91-240139

அந்தத் தேசப்பற்றாளர்கள் எங்கே?

1 day 1 hour ago

எம்.எஸ்.எம். ஐயூப்   / 2019 ஒக்டோபர் 17 , பி.ப. 06:58 

இவ்வருட உயிர்த்த ஞாயிறு தினத்தன்று, அதாவது கடந்த ஏப்ரல் 21 ஆம் திகதி, முஸ்லிம்களின் பெயரில் நடத்தப்பட்ட பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களை அடுத்து, பௌத்த தீவிரவாதக் குழுக்கள், பயங்கரமான முஸ்லிம் விரோத பிரசாரமொன்றை ஆரம்பித்து, முன்னெடுத்துச் சென்றனர். சில பகுதிகளில் முஸ்லிம்களின் உடைமைகளின் மீதும் தாக்குதல்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.  

அக்குழுக்கள் பெரும்பாலும், முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ தலைமையிலான ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுனவைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தமையால், அப்பிரசாரத்தில் ஓர் அரசியல் நோக்கமும் தென்பட்டது. 

எதிர்வரும் தேர்தல்களின் போது, முஸ்லிம்கள் தம்மை ஆதரிக்க மாட்டார்கள் என்ற நிலைப்பாட்டில், அந்த மக்களின் வாக்குகள் அவசியமில்லை என்றதோர் எண்ணத்தில், இந்தப் பிரசாரம் மேற்கொள்ளப்படுவதாகவே அப்போது கருதப்பட்டது.   

எனவே, அந்த முஸ்லிம் விரோத பிரசாரம், இம்முறை ஜனாதிபதித் தேர்தல் முடிவடையும் வரையில், அடுத்த பொதுத் தேர்தல் வரை நீடிக்கும் என்றும் ஜனாதிபதித் தேர்தல் நெருங்கும் போது, அது தீவிரமடையும் என்றும் கருதப்பட்டது. இந்த இனவாதப் பிரசாரம், அரசியல் நோக்கம் கொண்டது என்றும் எனவே, அது ஜனாதிபதித் தேர்தல் வரை நீடிக்கும் என்றும் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவும் ஒரு கூட்டத்தின் போது கூறியிருந்தார்.  

ஆனால், ஜனாதிபதித் தேர்தல் நெருங்கிய நிலையில், தற்போது நிலைமை மாறியிருக்கிறது போல் தெரிகிறது. வெற்றி பெறுவதற்காகவே போட்டியிடும் இரு பிரதான கட்சிகளின் வேட்பாளர்களும் முஸ்லிம்கள் உள்ளிட்ட சிறுபான்மை மக்களின் ஆதரவைப் பெற முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகிறார்கள். எனவே, தாம் தேசப்பற்றாளர்கள் என்று பறைசாற்றிக் கொண்டு, சிறுபான்மையினரை, குறிப்பாக முஸ்லிம்களைச் சீண்டியும் அச்சுறுத்தியும் இஸ்லாத்தை நிந்தித்தும் வந்த பௌத்த தீவிரவாதிகள், அடக்கி வாசிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.  

கடந்த வருடம் பெப்ரவரி மாதம் 10 ஆம் திகதி நடைபெற்ற உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களின் போது, நாட்டின் தென் பகுதிகளில் சிறுபான்மையினரின் வாக்குகளை மொத்தமாக பெற்றுக் கொண்டும், ஐக்கிய தேசிய கட்சி சுமார் 36 இலட்சம் வாக்குகளையே பெற்றது. பொதுஜன பெரமுன, சிறுபான்மை இனத்தவர்களின் வாக்குகளை அவ்வளவாகப் பெறாத நிலையிலும், 49 இலட்சம் வாக்குகளைப் பெற்றது.  

எனவே தான், பொதுஜன பெரமுனவின் அரசியல்வாதிகள் சிறுபான்மை இனத்தவர்களின் வாக்குகளின்றியே தமக்கு, ஜனாதிபதித் தேர்தலிலும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும் வெற்றி பெற முடியும் என ஆரம்பத்தில் கருதியிருக்க வேண்டும். ஆனால், ஏதோ ஒரு காரணத்தால், பின்னர் அவர்கள் வேறு விதமாகச் சிந்திக்கத் தொடங்கியுள்ளதாகத் தெரிகிறது.   

ஏனைய தேர்தல்களைப் போல் ஜனாதிபதித் தேர்தலின் போதும், வெற்றி பெறுபவர் தோல்வியடைபவர்களை விடக் கூடுதலாக வாக்குகளைப் பெற்றால் மட்டும் போதாது. அவர் செல்லுபடியான வாக்குகளில் 50 சதவீதத்துக்கு மேல் பெற்றால் மட்டுமே வெற்றி பெற முடியும். அவ்வாறு இல்லாவிட்டால், இரண்டாவது, மூன்றாவது விருப்பு வாக்குகளை எண்ணியே, வெற்றி பெறுபவர் தீர்மானிக்கப்படுவார்.   

கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலின் போது, வெற்றி பெற்ற மைத்திரிபால சிறிசேன 62 இலட்சம் வாக்குகளையும் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ 58 இலட்சம் வாக்குகளையும் பெற்றனர். எனவே, இம்முறை வெற்றி பெறுபவர் குறைந்த பட்சம் 65 இலட்சம் வாக்குகளைப் பெற வேண்டியிருக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது. 

இது, சாத்தியமா என்று எழுந்துள்ள சந்தேகமே, மொட்டு கட்சியினர் என்றழைக்கப்படும் பொதுஜன பெரமுனவினர் சிறுபான்மையின வாக்குகளை நாடக் காரணமாய் இருக்கிறது என்று கருதலாம்.   

இந்த நிலையில், கடந்த காலத்தில் அந்த முஸ்லிம் விரோதிகள் தூக்கிப் பிடித்த சில விடயங்கள், காணாமற் போயுள்ளதை அவதானிக்க முடிகிறது. 

4,000 பௌத்த பெண்களை மலடிகளாக்கியதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட குருநாகல் மருத்துவர் முஹம்மத் ஷாபியை, அவர்கள் முற்றாக மறந்து விட்டனர் போலும். 4,000 பெண்களை மலடிகளாக்குவது என்றால் இலேசான விடயமா? அதனை அவ்வளவு சுலபமாக மறந்துவிட முடியுமா?  ஆனால், மறந்துவிட்டார்கள். 

எனவே, இந்தக் குற்றச்சாட்டைச் சுமத்தியவர்களின் இனப் பற்று, உண்மையான இனப்பற்றாக இருக்குமா? அல்லது, இது பொய்க்குற்றச்சாட்டு என்பதை அறிந்தும், இனவாதத்தால் சுயதிருப்பதி அடைவதற்காக, அவர்கள் இந்தக் குற்றச்சாட்டை சுமத்தினார்களா என்பதை, இப்போது நன்றாக விளங்கிக் கொள்ள முடியும்.  

அதேபோல், ஐ.தே.க தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் இணைந்து, கடந்த காலங்களில் செயற்பட்டமையை பொதுஜன பெரமுனவின் ஆதரவாளர்கள் ஏதோ தேசத் துரோகமாகக் கருதுவதாகவே தெரிந்தது. எதற்கெடுத்தாலும் ஐ.தே.க, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஆலோசனைப்படி செயற்படுவதாக அவர்கள் குற்றஞ்சாட்டினர். 

கூட்டமைப்பும் குறிப்பாக, அதன் தலைவர் இரா. சம்பந்தன், அதன் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் ஊடகப் பேச்சாளருமான எம்.ஏ.சுமந்திரன் ஆகியோர், நாட்டை பிளவுபடுத்த கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு செயற்படும் பயங்கர சக்திகளாகவே, அவர்கள் சித்திரித்தனர்.   

ஆயினும், ஜனாதிபதித் தேர்தல் நெருங்கவே நிலைமை மாறியிருக்கிறது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் கூட்டணி அமைத்து, ஆட்சி அமைப்பது இப்போது பாவமாகக் கருதப்படுவதில்லை. 

தமது கட்சி, பொதுஜன பெரமுனவின் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவுடன் பேச்சுவார்ததை நடத்தவிருப்பதாகவும் ராஜபக்‌ஷவின் கோரிக்கையின் பேரிலேயே அந்தப் பேச்சுவார்த்தை நடைபெற இருப்பதாகவும் அண்மையில் கூட்டமைப்பு தெரிவித்திருந்தது.  

இது எவ்வாறு சாத்தியமாகும்? இது சாத்தியமாவதற்கு ஒன்றில் கூட்டமைப்பு மாறியிருக்க வேண்டும். அல்லது பொதுஜன பெரமுன மாறியிருக்க வேண்டும். 

இது சாத்தியமாவதாக இருந்தால், ஒன்றில் கூட்டமைப்பின் பார்வையில் பொதுஜன பெரமுன இறுதிப் போரின் போது முள்ளிவாய்க்காலில் இனப்படுகொலைகளைச் செய்த தலைவர்களின் கட்சியல்ல; அதேபோல், பொதுஜன பெரமுனவின் தலைவர்களின் பார்வையில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, புலிகளுடன் இணைந்து நாட்டைத் துண்டாட முயற்சித்த கட்சியல்ல.   

கடந்த வருடம் ஒக்டோபர் மாதம், ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, ரணில் விக்கிரமசிங்கவைப் பிரதமர் பதவியில் இருந்து நீக்கி, மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவைப் பிரதமராக நியமித்தார். ஆனால், இறுதியில் நாடாளுமன்றத்தில் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க முற்பட்ட போது, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் உதவியால், ஐ.தே.க ஆட்சி காப்பாற்றப்பட்டது.   

தமிழர்களுக்கு நாட்டைத் தாரைவார்த்துக் கொடுக்க வாக்குறுதி அளித்தே, மஹிந்தவின் அரசாங்கத்தை, ரணில் விக்கிரமசிங்க கவிழ்த்ததாக, அப்போது பொதுஜன பெரமுனவினர் கூறினர். 

அந்தத் தமிழ்க் கூட்டமைப்புடன் தான், இப்போது பேச்சுவார்த்தை நடத்த கோட்டா அழைப்பு விடுத்துள்ளார். ஓரிரு மாதங்களுக்கு முன்னர், கடும் தேசப்பற்றாளர்களாக இருந்தவர்கள், அந்த அழைப்புக்கு எதிராகக் குரல் எழுப்புவதாகத் தெரியவில்லை.   

உயிர்த்த ஞாயிறு தினப் பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களை அடுத்து, மூன்று முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் சிங்கள பௌத்த தீவிரவாதிகளின் இலக்குகளாகினர். அந்தப் பௌத்த தீவிரவாதிகளின் பின்னணியில், பொதுஜன பெரமுனவின் அரசியல்வாதிகளே இருந்தனர். 

முன்னாள் கிழக்கு மாகாண ஆளுநர் எம்.எல்.ஏ.எம் ஹிஸ்புல்லாஹ்வும் அவ்வாறு இலக்கானவர்களில் ஒருவராவர். அவரும் இம்முறை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுகிறார். அவர் போட்டியிடும் நோக்கம் எதுவாக இருந்தாலும், அதனால் கோட்டாபய பயனடையப் போகிறார் என்பது தெளிவானதாகும்.   

ஹிஸ்புல்லாஹ்வுக்குத் தமிழர்களோ, சிங்களவர்களோ வாக்களிக்கப் போவதில்லை; ஓரிருவர் ஆங்காங்கே வாக்களிக்கலாம். அவர் பெரிதாக வாக்குகளைப் பெறாவிட்டாலும் முஸ்லிம்களே அவருக்கு வாக்களிப்பர். 

முஸ்லிம்களில் ஒரு சிலரைத் தவிர்ந்த ஏனைய அனைவரும், சஜித்துக்கு வாக்ளிப்பர் என்றே தெரிகிறது. அந்த வாக்காளர்களில் சிலர், ஹிஸ்புல்லாஹ்வுக்கு வாக்களிக்கும் நிலை ஏற்பட்டால், அதன் பயன் கோட்டாவையே சென்றடையும். 

எனவே, ஓரிரு மாதங்களுக்கு முன்னர் ஹிஸ்புல்லாஹ்வுக்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பிய பௌத்த தீவிரவாதிகள், அவர் ஜனாதிபதியாவதற்கு போட்டியிடுவதைப் பற்றி எதுவுமே கூறுவதில்லை. 
இது தான், தேசப்பற்றின் இலட்சணம்.  

தேசப்பற்று: மேலும் சில உதாரணங்கள்

ஹிஸ்புல்லாஹ், மேல் மாகாண ஆளுநராகவிருந்த அஸாத் சாலி, வர்த்தக வணிப அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுதீன் ஆகியோர், பதவி நீக்கம் செய்யப்பட வேண்டும் என்றே கடந்த மே மாதம் 31 ஆம் திகதி, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் அத்துரலியே ரத்தன தேரர், ‘சாகும் வரை’ உண்ணாவிரதம் ஒன்றை ஆரம்பித்தார். இந்த மூவரும், ‘முஸ்லிம் பயங்கரவாதிகள்’ என்ற நிலைப்பாட்டிலேயே அவர் இவர்களைப் பதவி நீக்கம் செய்ய வேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுத்தார்.  

ஹிஸ்புல்லாஹ்வின் ‘பற்றிகலோ கம்பஸ்’ எனப்படும் பல்கலைகழகத்துக்கு எதிராக, ரத்தன தேரர் பெரும் போராட்டத்தையே நடத்தினார்கள். ஆனால், ஹிஸ்புல்லாஹ் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுவதில் எந்தவொரு சதித் திட்டமோ, குறுகிய நோக்கமோ இருப்பதாகக் கோட்டாவை ஆதரிக்கும் ரத்தன தேரர் காணவில்லை.   

அவர் இப்போதும் ஹிஸ்புல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் போராட வேண்டும் என்பதோ, ஹிஸ்புல்லாஹ் போட்டியிடுவதைப் பாவித்து, முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக இனவாதத்தைத் தூண்ட வேண்டும் என்பதோ, இதன் அர்த்தம் அல்ல. 

ஆனால், ரத்தன தேர் போன்றோர்களின் தேசப்பற்றின் உண்மையான சுபாவத்தைப் புரிந்து கொள்ள, இது நல்லதொரு சந்தர்ப்பமாக இருக்கிறது என்பதே எமது வாதமாகும்.  

மதுமாதவ அரவிந்த என்பவர், ஒரு சிங்களப் பாடகர், நடிகர். அதேபோல், அவர் கடந்த வாரம் வரை, உதய கம்மன்பில தலைமையிலான பிவிதுரு ஹெல உருமய கட்சியின் பிரதித் தலைவராக இருந்தார். அண்மையில், கோட்டாவுக்கு ஆதரவாக நடைபெற்ற சிறிய கூட்டமொன்றில் உரையாற்றிய அவர், முஸ்லிம்களைப் பற்றி மிக மோசமாகக் கருத்துத் தெரிவித்தார். இந்த உரை, சமூக ஊடகங்களில் பரவியதை அடுத்து, தமது உரையால், தமது கட்சி அசௌகரியத்துக்கு உள்ளாகி இருப்பதாகக் கூறி, பிவிதுரு ஹெல உருமய கட்சியின் பிரதித் தலைவர் பதவியில் இருந்து அவர் இராஜினாமாச் செய்தார்.   

தாம், இனக் குரோதச் சொற்களைப் பாவித்தமை பிழை என, மதுமாதவ கூறவில்லை. மாறாக, அந்த உரையால், கட்சி அசௌகரித்துக்கு உள்ளாகியதாலேயே அவர் பதவி துறந்துள்ளார்.

இந்த விடயத்தை விளக்குவதற்காக நடத்தப்பட்ட ஊடகவியலாளர் மாநாட்டின் போது, கட்சித் தலைவர் கம்மன்பிலவும் அவர் பாவித்த சொற்கள் பிழையானவை என்று கூறவில்லை. மதுமாதவ பாவித்த சொற்கள், முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான அவதூறாக ‘அமைந்திருக்கக் கூடும்’ என்பதால், அவரது இராஜினாமாவை ஏற்றுக் கொண்டதாக ஒரு கட்டத்தில் கூறினார். 

அவர் பாவித்த சொற்கள், முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான வெறுப்புப் பேச்சாக ‘அமைந்திருக்கக் கூடும்’ என்பதால், அந்த நடவடிக்கையை மேற்கொண்டதாக, மற்றொரு கட்டத்தில் அவர் கூறினார்.   

இந்த உரையை அடுத்து, ராஜபக்‌ஷ குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், மதுமாதவவைத் தொலைபேசி மூலம் திட்டித் தீர்த்ததாகவும் அதனாலேயே அவரைப் பதவியிலிருந்து இராஜினாமாச் செய்விக்க கம்மன்பில நடவடிக்கை எடுத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. 

மறுபுறத்தில், இது தேர்தல் காலமாக இல்லாதிருந்தால், பொதுஜன பெரமுனவினரும் கம்மன்பிலவும் அந்த உரையை நியாயப்படுத்தி இருப்பார்களேயல்லாமல், இவ்வாறான நடவடிக்கை எதுவும் எடுக்கப் போவதில்லை.   

கடந்த காலத்தில், ஞானசார தேரர் போன்றோர்கள் முஸ்லிம்களையும் இஸ்லாத்தையும் மிகவும் மோசமாக நிந்தித்த சந்தர்ப்பங்களில், அது பௌத்தத்துக்கு அவப் பெயரைச் சம்பாதித்துக் கொடுக்கும் செயல் என எவரும் கூறவில்லை.   

ரத்தன தேரர், இரசாயன உரப் பாவனையைக் கடுமையாக எதிர்ப்பவர். தேசிய விவசாயத்தை அழிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகள் இரசாயன உரத்தைப் பாவிக்கிறார்கள் என்பதே அவரது வாதமாக இருக்கிறது. கோட்டாவின் முதலாவது தேர்தல் பிரசார கூட்டம், அநுராதபுரத்தில் கடந்த வாரம் நடைபெற்ற போது, தமது ஆட்சியின் கீழ் இலவசமாகவே விவசாயிகளுக்கு இரசாயன உரம் வழங்கப்படும் என கோட்டா வாக்குறுதியளித்தார். ரத்தன தேரரும் அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு இருந்தார். தாம் ‘ஏகாதிபத்தியவாதிகளின் சதிக்கு’ சாதகமாகச் செயற்படுவதாக, கோட்டா அந்தக் கூட்டத்தின் போது கூறிய போதிலும், ரத்தன தேரர் அதனை விமர்சிக்கவில்லை.   
தமிழர்களினதும் முஸ்லிம்களினதும் வாக்குகளுக்காக ஐ.தே.க நாட்டை அவர்களிடம் அடகு வைத்திருப்பதாகவே பொதுஜன பெரமுனவினர் கடந்த காலங்களில் கூறி வந்தனர். அதே வாக்குகளுக்காக, இப்போது அவர்களும் தாம் தேசப்பற்றாக எடுத்துரைத்ததை வேண்டுமென்றே புறக்கணித்துச் செயற்பட்டு வருகிறார்கள். உண்மையான தேசப்பற்றை அவ்வாறு புறக்கணிக்கவோ, மறக்கவோ, உதாசீனப்படுத்தவோ முடியுமா?     

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/அநதத-தசபபறறளரகள-எஙக/91-240140

ஐந்து தமிழ் கட்­சி­களின் தலை­வர்­களும் அர்ப்­ப­ணிப்­புடன் செயற்­ப­ட­வேண்டும்

2 days 12 hours ago
ஐந்து தமிழ் கட்­சி­களின் தலை­வர்­களும் அர்ப்­ப­ணிப்­புடன் செயற்­ப­ட­வேண்டும்  

ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னைகள் தொடர்பில்  பொது­வான நிலைப்­பாட்டை  முன்­வைத்து தீர்­மானம் ஒன்றை எடுப்­ப­தற்கு ஐந்து தமிழ் தேசி­யக்­கட்­சிகள் இணக்கம் தெரி­வித்­துள்­ளன. இதற்­கான  ஆவ­ணத்­திலும் இந்த ஐந்து கட்­சி­க­ளி­னதும் தலை­வர்கள்  கைச்­சாத்­திட்­டுள்­ளனர்.

ஜனா­தி­பதித் தேர்தல் அறி­விக்­கப்­பட்­ட­தை­ய­டுத்து தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னைகள் தொடர்பில் அனைத்து கட்­சி­களும்  பொது­நி­லைப்­பாட்­டுக்கு வர­வேண்­டி­யதன் அவ­சியம்  தொடர்ச்­சி­யாக வலி­யு­றுத்­தப்­பட்டு வந்­தது.  யாழ்ப்­பாணம் மற்றும் கிழக்குப் பல்­க­லைக்­க­ழ­கங்­களின் மாணவர் ஒன்­றி­யத்தின் முயற்­சியையடுத்து ஐந்து சுற்­றுப்­பேச்­சுக்­களின் பின்னர் இந்த இணக்­கப்­பாடு ஏற்­பட்­டுள்­ளது.

இந்­தப்­பேச்­சு­வார்த்­தையில்  கஜேந்­தி­ர­குமார் பொன்­னம்­பலம் தலை­மை­யி­லான தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­னணி கலந்து கொண்­டி­ருந்­த­போ­திலும்  அர­சியல் யாப்­பு­ச­பையின்  இடைக்­கால அறிக்­கை­யினை நிரா­க­ரிக்­க­வேண்டும் என்ற விட­யத்தில் அவர்கள் முரண்­பட்டு நின்­ற­மை­யினால் இந்த பொது இணக்­கப்­பாட்டில் அவர்கள்  கைச்­சாத்­தி­ட­வில்லை.  ஏனைய  கட்­சி­க­ளான இலங்கை தமி­ழ­ர­சுக்­கட்சி,  தமிழ் மக்கள் கூட்­டணி,  புௌாட்,  ரெலோ,  ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ். ஆகிய ஐந்து கட்­சி­களின் தலை­வர்கள்  பொது இணக்­கப்­பாட்­டுக்கு வந்­துள்­ள­துடன் இதன் அடிப்­ப­டையில்  ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் போட்­டி­யிடும் பிர­தான மூன்று வேட்­பா­ளர்­க­ளையும் சந்­தித்து கலந்­து­ரை­யா­டு­வது என்றும் அதற்கு ஏற்­ற­வ­கையில் பொது­வான தீர்­மானம் ஒன்­றினை எடுப்­பது என்றும் முடிவு செய்­யப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது.

ஜனா­தி­பதித் தேர்தல் அறி­விப்பையடுத்து தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னைகள் தொடர்பில் பொது­வான நிலைப்­பா­டொன்­றினை எடுத்து ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில்  ஒன்­றி­ணைந்த தீர்­மா­னத்தை  எடுப்­ப­தற்கு இதற்கு முன்­னரும்  முன்­மு­யற்­சிகள் எடுக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன.  தமிழ் தேசிய பணிக்­கு­ழுவின் தலை­வரும்  முன்னாள் மேல்­மா­கா­ண­சபை உறுப்­பி­ன­ரு­மான கலா­நிதி கும­ர­கு­ரு­ப­ரனும் இந்த நட­வ­டிக்­கையில் முதலில் ஈடு­பட்­டி­ருந்தார். இவர் தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா. சம்­பந்தன் உட்­பட பல­ரையும் சந்­தித்து பேசி­யி­ருந்தார்.  பொது இணக்­கப்­பாடு காணும் முயற்­சிக்கு தலை­வர்கள் இணங்­கி­யி­ருந்­த­போ­திலும்  அந்த முயற்சி வெற்­றி­ய­ளிக்­க­வில்லை.

இதன் பின்னர் இதே­போன்­ற­தொரு முயற்­சியை தமிழ் மக்கள் பேர­வையால்  நிய­மிக்­கப்­பட்ட கல்­வி­மான்கள்,  மத­கு­ரு­மார்கள்,  ஊடக பத்தி எழுத்­தா­ளர்கள்  போன்ற  கற்­றறி­ந்த சமய சமூக பிர­மு­கர்கள் சுயா­தீ­னக்­ கு­ழு­வாக மேற்­கொண்­டி­ருந்­தனர்.  இவர்­களும்  தமிழ் தேசி­யக்­ கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா. சம்­பந்தன்  தமிழ் மக்கள் கூட்­ட­ணியின் தலைவர் சி.வி. விக்­கி­னேஸ்­வரன், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ். தலைவர்  சுரேஷ் பிரே­மச்­சந்­திரன்  உட்­பட பல­ரையும் சந்­தித்து  கலந்­து­ரை­யா­டி­யி­ருந்­தனர்.

இந்த சந்­திப்­புக்­க­ளின்­போது  ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் தமிழ் மக்­களின் சார்பில் பொது­வேட்­பாளர் ஒரு­வரை நிய­மிக்­க­வேண்­டி­யதன் அவ­சியம் குறித்து வலி­யு­றுத்­தப்­பட்டு வந்­தது.  தமிழ் கட்­சி­களின் தலை­வர்­களை ஓர­ணியில் திரட்டி அவர்­களை கலந்­து­ரை­யா­ட­விட்டு  தீர்­மானம் ஒன்­றுக்கு வரு­வ­தற்கு பதி­லாக இந்த சுயா­தீ­னக்­கு­ழுவே  பொது­வேட்­பாளர் ஒரு­வரை நிய­மிக்­க­வேண்டும் என்ற யோச­னையை  முன்­வைத்து அதற்­கான அழுத்­தங்­களை கொடுக்கும் வகை­யி­லேயே செயற்­பட்­டி­ருந்­தது. இதனால்  இந்த சுயா­தீ­னக்­கு­ழுவின் முயற்­சியும் தோல்­வி­ய­டைந்­தி­ருந்­தது.

tna.jpg

இவ்­வா­றான நிலை­யில்தான் யாழ்ப்­பாணம் மற்றும் கிழக்கு பல்­க­லைக்­க­ழ­கங்­களின் மாணவர் ஒன்­றி­யத்தின் ஏற்­பாட்டில்  ஆறு தமிழ் தேசி­யக்­கட்­சி­களை  ஒன்­றி­ணைத்து ஜனா­தி­பதித் தேர்­த­லின்­போது தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சினை தொடர்பில் பொது­வான  நிலைப்­பாட்­டுக்கு வந்து அத­ன­டிப்­ப­டையில் தீர்­மானம் ஒன்றை எடுப்­ப­தற்­கான முயற்சி  மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டது.

மாணவர் ஒன்­றி­யத்தின் ஏற்­பாட்டில்  ஐந்து சுற்­றுப்­பேச்­சு­வார்த்­தைகள்  இடம்­பெற்ற நிலையில் பொது­வான நிலைப்­பாட்­டுக்கு வரு­வ­தற்கு  ஆறு கட்­சி­களின் தலை­மை­களும்  உடன்­பட்­டி­ருந்­தன.  நேற்று முன்­தினம் இறுதிச் சுற்­றுப்­பேச்­சு­வார்த்தை இடம்­பெற்­ற­நி­லையில் ஒற்­றை­யாட்­சி­யினை ஏற்கும் வகையில் அர­சியல் யாப்பு சபையில் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்­டுள்ள  புதிய அர­சியல் யாப்­புக்­கான இடைக்­கால அறிக்­கையை  நிரா­க­ரிக்­க­வேண்டும் என்ற கோரிக்­கையை கஜேந்­தி­ர­குமார் பொன்­னம்­பலம் தலை­மை­யி­லான தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­னணி  முன்­வைத்­துள்­ளது.  ஆனால் ஏனைய கட்­சிகள் இந்த கோரிக்­கைக்கு  இணக்கம் தெரி­விக்­க­வில்லை. ஏனெனில் தயா­ரிக்­கப்­பட்­டுள்ள பொது  ஆவ­ணத்தில் ஒற்­றை­யாட்­சியை ஏற்­றுக்­கொள்­வ­தில்லை என்று திட்­ட­வட்­ட­மாக தெரி­விக்­கப்­பட்­டுள்­ள­மை­யினால்  இடைக்­கால அறிக்­கை­யினை நிரா­க­ரிக்­க­வேண்­டிய அவ­சி­ய­மில்லை என்று அந்தக் கட்­சிகள் வலி­யு­றுத்­தி­யுள்­ளன.

இதன் கார­ண­மா­கவே தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­னணி பொது ஆவ­ணத்தில் கைச்­சாத்­தி­டாது வெளி­யே­றி­யுள்­ளது. ஆனால் ஏனைய அனைத்து விட­யங்­க­ளிலும் அந்­தக்­கட்­சியும் பொது இணக்­கப்­பாட்­டுக்கு வந்­தி­ருந்­தது. ஜனா­தி­ப­தி­த் தேர்தல் தொடர்பில் ஏற்­க­னவே தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­னணி பகிஷ்­க­ரிப்­புக்­கான முடிவை எடுத்­தி­ருந்­தது. ஆனாலும் பொது இணக்­கப்­பாட்டின் அவ­சியம் கருதி அவர்­க­ளு­டனும் கலந்­து­ரை­யா­டல்கள்  நடை­பெற்­றன. இருந்­த­போ­திலும் அந்த முயற்சி பய­ன­ளிக்­க­வில்லை.

தற்­போ­தைய நிலையில் ஐந்து தமிழ் தேசி­யக்­கட்­சிகள் ஜனா­தி­பதித் தேர்தல் தொடர்பில் தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களை  முன்­வைக்­கும்­ வி­ட­யத்தில் பொது நிலைப்­பா­டொன்­றுக்கு வந்­தமை வர­வேற்­கத்­தக்க நட­வ­டிக்­கை­யாகும். யாழ். மற்றும் கிழக்குப் பல்­க­லைக்­க­ழக  மாணவர் ஒன்­றி­யத்தின் இந்த முயற்சி வர­லாற்று சாதனை என்­ப­துடன் வர­வேற்­கத்­தக்க  செயற்­பா­டாகும்.

தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பில் அங்கம் வகிக்கும் இலங்கை தமி­ழ­ர­சுக்­கட்சி, ரெலோ,  புௌாட்  ஆகி­ய­னவும்  கூட்­ட­மைப்­பி­லி­ருந்து பிரிந்த சுரேஷ் பிரே­மச்­சந்­திரன் தலை­மை­யி­லான ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ். மற்றும் கூட்­ட­மைப்பின் சார்பில் வட­மா­காண முத­ல­மைச்­ச­ராக தெரிவு செய்­யப்­பட்ட விக்­கி­னேஸ்­வரன் தலை­மை­யி­லான தமிழ் மக்கள் கூட்­ட­ணியும் பொது நிலைப்­பாட்­டுக்கு  தற்­போ­து­வந்­தி­ருப்­பது வடக்கு, கிழக்கு தமிழ் மக்­களின் அர­சி­யலைப் பொறுத்­த­வ­ரையில் ஒரு திருப்­பு­மு­னை­யா­கவே அமைந்­தி­ருக்­கின்­றது.

ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் போட்­டி­யிடும்  பிர­தான மூன்று வேட்­பா­ளர்­க­ளையும்  ஒன்­றி­ணைந்து சந்­தித்து தமிழ் மக்­களின் பொது­வான நிலைப்­பாட்­டினை  எடுத்­து­ரைப்­ப­தற்கு ஐந்து தமிழ் கட்­சி­களின் தலை­வர்­களும் ஓர­ணியில் இணைந்­துள்­ளனர். இதற்­கான பொது­வான இணக்­கப்­பாடும் எட்­டப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது.  இணைந்த வடக்கு, கிழக்கில்  சமஷ்டி அடிப்­ப­டை­யி­லான அர­சியல் தீர்வு உட்­பட தமிழ் மக்­களின்  அன்­றாடப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்­கான தீர்வை வலி­யுறுத்தும் வகையில் 13 அம்­சங்­களைக் கொண்ட ஆவ­ணத்­தி­லேயே இந்த ஐந்து கட்­சி­களின் தலை­வர்­களும் கைச்­சாத்­திட்­டுள்­ளனர்.

பொறுப்­புக்­கூறும் விடயம் தொடர்­பிலும் இதில் வலி­யு­றுத்­தப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது.  தமிழ் மக்­களின் அபி­லா­ஷை­களைப் பூர்த்தி செய்­யக்­கூ­டிய தீர்வு தொடர்­பிலும் ஏனைய பிரச்­சி­னைகள் குறித்தும் பொது நிலைப்­பாடு உரு­வா­கி­யி­ருக்­கி­றது.  ஆனால் தற்­போ­தைய நிலையில் இந்த பொது  இணக்­கப்­பாட்டு ஆவ­ணத்தில் குறிப்­பி­டப்­பட்­டுள்ள அனைத்து விட­யங்­க­ளையும் ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் போட்­டி­யிடும்  பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள் முழு­மை­யாக  ஏற்­றுக்­கொள்­வார்­களா என்ற கேள்வி எழு­கின்­றது.

தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு தீர்வு காணப்­ப­ட­வேண்டும்.  அதற்­கான பொது இணக்­கப்­பாட்­டுடன்  பிர­தான வேட்­பா­ளர்­க­ளுடன்  பேச்­சு­வார்த்­தைகள் நடத்­தப்­ப­ட­வேண்டும். அவ்­வாறு நடத்­தப்­பட்டு தமி­ழர்­களின் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு தீர்வை காண்­பது தொடர்பில் சாத­க­மான நிலைப்­பாட்டைக் கொண்ட வேட்­பா­ள­ருக்கு ஆத­ர­வ­ளிப்­பதன் மூலம் அடுத்த கட்­டத்­திற்கு முன்­ன­கர்­வதே தற்­போ­தைக்­குள்ள  சிறந்த வழி­யாக அமையும்.

ஏனெனில் ஜனா­தி­ப­தி  தேர்­தலில்  வெற்­றி­பெ­ற­வேண்­டு­மானால்  தென்­ப­குதி சிங்­கள மக்­களின் பெரும்­பான்மை வாக்­கு­களை பெற­வேண்­டி­யது என்­பது இன்­றி­ய­மை­யா­த­தாகும். அவ்­வாறு பெரும்­பான்மை மக்களின் வாக்குகளின்றி வெற்றிபெறுவது என்பது வெறும் பகற்கனவேயாகும்.  

எனவே  ஐக்கிய தேசியக்கட்சியின் வேட்பாளராக இருக்கலாம். அல்லது பொதுஜன பெரமுனவின் வேட்பாளராக இருக்கலாம். தமிழ் மக்களின் சகல பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வுகாண்பதற்கான இணக்கத்தை உடனடியாக தெரிவிக்கப்போவதில்லை. இந்த பொது ஆவணத்தில் உள்ள விடயங்களை  முழுமையாக நிறைவேற்றப்போவதாக  கூறப் போவதுமில்லை.

இதனை உணர்ந்து தமிழர்களின் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வை காண்பதற்கு சாதகமாக பதிலளிக்கும் வேட்பாளரை ஆதரிப்பது தொடர்பில் பொது இணக்கத்திற்கு வருவேதே  இன்றைய நிலையில் சாதகமான பலனை வழங்கும்.  இந்த விடயத்தில் ஐந்து கட்சிகளின் தலைவர்களும் ஓரளவிற்கு புரிந்துணர்வுடன் உள்ளதாகவே தெரிகின்றது.  தேர்தலை பகிஷ்கரிப்பதன் மூலமோ, அல்லது நடுநிலை வகிப்பதன் மூலமோ தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வைக் காண முடியாது.  இதனைக் கவனத்தில் கொண்டு இணக்கப்பாட்டு முயற்சி தொடர்வதற்கு ஐந்து கட்சிகளின் தலைவர்களும்  அர்ப்பணிப்புடன் செயற்படவேண்டியது 

 

https://www.virakesari.lk/article/66988

ஜனாதிபதித் தேர்தலும் தமிழ் கட்சிகளின் ஒன்றிணைவும்

2 days 12 hours ago
ஜனாதிபதித் தேர்தலும் தமிழ் கட்சிகளின் ஒன்றிணைவும்  

தமிழ்த்­த­ரப்பு நோக்கு நிலையில் நவம்பர் மாத ஜனா­தி­பதி தேர்தல் மூன்று நிலை­களில் அர­சியல் ரீதி­யான கொள்கை நிலைப்­பாட்டைக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. இந்த மூன்று நிலை­களும் தேர்தல் களத்தில் தீவி­ர­மாக முட்டி மோதி முடி­வு­களை வெளிப்­ப­டுத்தக் காத்­தி­ருக்­கின்­றன.

அந்த முடி­வு­களும் அதன் பின்­ன­ரான விளை­வு­களும் இலங்­கையின் அடுத்த கட்ட அர­சியல் நிலை­மை­களில் பெரும் தாக்­கத்தைச் செலுத்தப் போகின்­றன. அதற்­கான அறி­கு­றி­களை தேர்­த­லுக்கு முன்­ன­ரான நிலை­மைகள் வெளிப்­ப­டுத்தியுள்­ளன. இந்தத் தாக்­கங்கள் நாட்டின் எதிர்­கால நிலை­மை­களைப் பிர­கா­ச­மாக்கும் என்று கூற முடி­யா­துள்­ளது.

ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் வேட்­பா­ளர்­க­ளாகக் கள­மி­றங்­கி­யுள்ள மூன்று முக்­கிய வேட்­பா­ளர்­களின் போக்கும் அவர்கள் சார்ந்த கட்­சிகள் கொண்­டுள்ள அர­சியல் நிலைப்­பாடும் ஓர் அம்­ச­மாகும். தேர்­தலில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்­ப­தற்­காக அவர்­க­ளி­டையே ஏற்­பட்­டுள்ள அர­சியல் போட்டி சார்ந்த அணு­கு­மு­றைகள், கொள்கை நிலைப்­பா­டுகள் என்­பன இந்த முத­லா­வது அம்­சத்தில் முக்­கி­யத்­துவம் பெற்­றி­ருக்­கின்­றன.

தேர்­தலில் வெற்­றி­பெற்றால் தாங்கள் என்­னென்­ன­வற்றைச் செய்வோம் என்­பது குறித்து பிர­தான வேட்­பா­ளர்­களும் அவர்கள் சார்ந்த அர­சியல் கட்­சி­களும் வெளி­யிட்டு வரு­கின்ற கருத்­துக்கள் நாட்டின் எதிர்­கால நிலை­மைகள் குறித்து கோடி காட்­டு­வ­ன­வாக அமைந்­தி­ருக்­கின்­றன.

நல்­லி­ணக்­கத்­துடன் கூடிய நாட்டு மக்­களின் ஐக்­கியம், முன்­னேற்றம் தொடர்­பி­லான உத்­தேசத் திட்­டங்கள் நாட்டின் எதிர்­கா­லத்­துக்கு எந்த அள­வுக்குப் பய­னுள்­ள­தாக இருக்கும் என்­பது சந்­தே­கத்­துக்கும் கேள்­விக்கும் உரி­ய­வை­யா­கவே இருக்­கின்­றன.

ஜனா­தி­பதித் தேர்தல் என்­பது நாட்டின் அதி­யுயர் அர­சியல் தலை­வரை நாட்டு மக்கள் அனை­வரும் நேரடி வாக்­க­ளிப்பின் மூலம் தெரிவு செய்­வ­தாகும். நாடு முழு­வதும் ஒரே­யொரு தேர்தல் தொகுதி என்ற அடிப்­ப­டையில் இந்த வாக்­க­ளிப்பு மேற்­கொள்­ளப்­ப­டு­கின்­றது. இந்த வகையில் நாட்டு மக்கள் அனை­வ­ராலும் தெரிவு செய்­யப்­ப­டு­கின்ற மக்கள் தலை­வ­ரா­கவே ஜனா­தி­பதி திகழ வேண்டும். செயற்­ப­டவும் வேண்டும்.

elec.jpg

ஆனால் இங்கு நிலைமை அவ்­வா­றில்லை. மக்கள் அனை­வரும் ஒன்­றி­ணைந்து தெரிவு செய்­கின்ற ஒரு­வ­ரா­கிய போதிலும், இது­கால வரை­யிலும் ஜனா­தி­ப­தி­யாகப் பதவி வகித்­த­வர்கள் பெரும்­பான்மை இன மக்­களின் நலன்­க­ளையும் சிங்­கள பௌத்த தேசி­யத்­துக்கு உர­மூட்­டு­ப­வர்­க­ளா­க­வுமே செயற்­பட்­டுள்­ளார்கள்.

தாங்கள் பெரும்­பான்மை இன மக்­களைப் போலவே, சிறு­பான்மை இன­மக்­க­ளி­னதும் ஜனா­தி­பதி என்­பதை அவர்கள் உணர்ந்து செயற்­பட்­ட­தாகத் தெரி­ய­வில்லை. பெரும்­பான்மை இன மக்­க­ளுக்கு விசு­வா­ச­மா­கவும், அவர்­களின் நலன்கள், முன்­னேற்­றத்தில் அக்­கறை கொண்­டி­ருந்­தது போல சிறு­பான்மை இன மக்­களின் நலன்கள் அவர்­க­ளது முன்­னேற்­றத்­திலும் சம­மான அக்­க­றை­யோடும் பொறுப்­பு­ணர்­வோடும் செயற்­ப­ட­வில்லை.

நாட்டு ஜனா­தி­ப­தி­களின் இந்தப் போக்கு ஓர் அர­சியல் மர­பு­வழிப் போக்­கா­கவே கடைப்­பி­டிக்­கப்­பட்டு வந்­துள்­ளது. இதனால் புரை­யோடிப்போயுள்ள இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு ஓர் அர­சியல் தீர்வு காண்­பது முயற்­கொம்­பாகியுள்­ளது. இனங்­க­ளுக்­கி­டையில் அர­சியல் ரீதி­யான நல்­லு­ற­வையும் நல்­லி­ணக்­கத்­தையும் ஐக்­கி­யத்­தையும் உரு­வாக்­கு­கின்ற கைங்­க­ரியம் தோல்வி கண்­டுள்­ளது.

அனைத்து மக்­க­ளி­னதும் தலை­வ­ராகக் கரு­தப்­ப­டு­கின்ற ஜனா­தி­பதி தேசிய அர­சியல் வெளியில் ஓர் உன்­னத நிலையில் தேசியத் தலை­ம­க­னாக உரு­வாக முடி­யாமல் போயுள்­ள­மைக்கும் இந்த மர­பு­வ­ழி­யி­லான அர­சியல் போக்கே கார­ண­மா­கி­யுள்­ளது.

எனவே, இத்­த­கைய முன்­னு­தா­ர­ணத்தைக் கொண்­டுள்ள ஜனா­தி­பதி பத­விக்­கான தேர்­தலில் வெற்றி பெறப்­போ­கின்­ற­வரும் புதிய வழியில் தனது அர­சியல் பய­ணத்தை மேற்­கொள்­வாரா என்­பதைக் கற்­பனை செய்­து­கூட பார்க்க முடி­யாத நிலை­மையே காணப்­ப­டு­கின்­றது.

19ஆவது அர­சி­ய­ல­மைப்புத் திருத்தச் சட்­டத்தின் மூலம் நிறை­வேற்று அதி­காரம் வெட்­டிக்­கு­றைக்­கப்­பட்­டுள்ள முத­லா­வது ஜனா­தி­ப­திக்­கான இந்தத் தேர்­தலில் வெற்றி பெறு­கின்­றவர் தான் விரும்­பி­ய­வற்றைச் செயற்­ப­டுத்த முடி­யாத ஒரு­வ­ரா­கவே இருக்கப் போகின்றார். அத்­த­கைய அர­சியல் தலைவர் ஒருவர் நாட்டின் ஐக்­கி­யத்­தையும் இனங்­க­ளுக்­கி­டையில் நல்­லி­ணக்கம், நல்­லு­ற­வையும் கட்­டி­யெ­ழுப்ப முடி­யுமா என்­பதும் சந்­தே­கத்துக்கு உரி­யதே.

ஆனால் இந்தப் பத­விக்கே வர­லாற்றில் ஒரு­போதும் இல்­லாத வகையில் 35 வேட்­பா­ளர்கள் களத்தில் போட்­டி­யிடத் துணிந்­துள்­ளார்கள். இந்த அர­சியல் அணு­கு­முறை எத்­த­கை­யது என்­பது புரி­யாத புதி­ராக உள்­ளது.

பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள் எவரும் இந்த நாட்டின் அர­சியல் ஸ்திரத்­தன்­மைக்குக் குந்­த­க­மாக உள்ள இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு ஓர் அர­சியல் தீர்வு காணப்­பட வேண்டும் என்­பதை வெளிப்­ப­டை­யாக ஏற்­றுக்­கொள்ளக் கூடி­ய­வர்­க­ளாக இல்லை.

அந்­நி­ய­ரிடமிருந்து நாடு சுதந்­திரம் பெற்­றது முதல் சம அர­சியல் உரி­மைக்­கான தமது அர­சியல் அபி­லா­ஷை­களை நிறை­வேற்றிக் கொள்­வ­தற்­காகப் போராடி வரு­கின்ற சிறு­பான்மை தேசிய இன மக்­களின் அர­சியல் மன நிலையைச் சரி­வர புரிந்து கொள்­ப­வர்­க­ளா­கவும் இல்லை.

வேட்­பா­ளர்கள் மட்­டு­மல்­லாமல் அவர்கள் சார்ந்­துள்ள அர­சியல் கட்­சி­களும் அவற்றின் தலை­வர்கள் உள்­ளிட்ட அர­சி­யல்­வா­தி­களும் தமது கொள்கை நிலைப்­பாட்டில் இத்­த­கைய போக்­கையே கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். இது சோக­மா­னது, கவ­லைக்­கு­ரி­யது.

30 வரு­டங்­க­ளாகத் தொடர்ந்த யுத்தம் முடி­வுக்கு வந்து 10 வரு­டங்கள் கழிந்­து­விட்­டது. இருப்­பினும் அந்த யுத்தம் மூள்­வ­தற்கு மூல­கா­ர­ண­மாக உள்ள இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு ஓர் அர­சியல் தீர்வின் மூலம் தீர்வு காணப்­பட வேண்­டிய அதி­முக்­கிய அர­சியல் தேவையை அவர்கள் உணர்ந்­தி­ருப்­ப­தாகத் தெரி­ய­வில்லை.

உணர்ந்­தி­ருப்­ப­தாகத் தெரி­ய­வில்லை என்­ப­திலும் பார்க்க, தேசிய மட்­டத்­தி­லான அந்த அர­சியல் தேவையை உணர்ந்தும் உண­ரா­த­வர்­க­ளாகக் காட்­டிக்­கொண்டு சுய கட்சி அர­சியல் இலா­பத்தை மட்­டுமே இலக்­காகக் கொண்டு செயற்­ப­டு­வ­தி­லேயே அவர்கள் குறி­யாக இருக்­கின்­றார்கள்.

சிறு­பான்மை இன மக்­களின் அர­சியல் அபி­லா­ஷை­களை நிறை­வேற்­று­வ­திலும் பார்க்க, அவர்­களை பெரும்­பான்மை இன மக்­க­ளுக்கு எதி­ரான அர­சியல் போக்­கிற்கு எதி­ரா­ன­வர்கள் என அடை­யா­ளப்­ப­டுத்­து­வ­தி­லேயே அவர்கள் கவ­ன­மாக இருக்­கின்­றார்கள். இந்த இன­வாதப் போக்­கையே தமது தேர்தல் கால முத­லீ­டாகச் செயற்­ப­டுத்தி பெரும்­பான்மை இன மக்­களின் வாக்­கு­களைக் கவர்­வ­தி­லேயே அவர்­க­ளு­டைய கவனம் குவிந்­துள்­ளது.

அதே­நேரம் தேசிய மட்­டத்­தி­லான இந் தத் தேர்­தலில் சிறு­பான்மை இன மக்­களின் வாக்­கு­க­ளையும் பெற்­றுக்­கொள்ள வேண்டும் என்ற வெளிப்­ப­கட்­டான அர­சியல் தேவை­யையும் அவர்கள் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். அதற்­காக கப­டத்­த­ன­மான அர­சியல் போக்கில் பச்­சோந்தி தனமாக வாக்­கு­று­தி­களை அள்­ளி­வீசி, சிறு­பான்மை இன மக்­களின் மனங்­களில் அர­சியல் ரீதி­யாக இடம்­பி­டிப்­ப­தற்­கான முயற்­சி­க­ளிலும் அவர்கள் தயக்­க­மின்றி ஈடு­பட்­டி­ருக்­கின்­றார்கள்.

தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் உரி­மை­களை வென்­றெ­டுக்­கின்ற விவ­கா­ரத்­திலும், இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு அர­சியல் தீர்வு காண்­கின்ற விட­யத்­திலும் பேரின அர­சியல் தலை­வர்­களும், அர­சி­யல்­வா­தி­களும் விடாக்­கண்டன் கொடாக்­கண்டன் போக்­கையே கடைப்­பி­டித்து வரு­கின்­றனர். இதனால் அர­சியல் தீர்வு, தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் அபி­லா­ஷைகள் என்­பன­வற்றைப் பெற்­றுக்­கொள்­வதில் கல்லில் நார் உரிக்­கின்ற நிலை­மைக்கே தமிழ் அர­சியல் தரப்பு தள்­ளப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது.

இந்தக் கடு­மை­யான பேரின அர­சியல் நிலைப்­பாட்டை எதிர்­கொள்­வ­தற்கு தமிழ் மக்கள் அனை­வரும் ஓர் அர­சியல் கட்­ட­மைப்பின் கீழ் ஒன்­றி­ணைந்­தி­ருக்க வேண்­டிய தேவை தவிர்க்க முடி­யா­த­தாகத் தொடர்­கின்­றது. தமிழ் மக்கள் மத்­தியில் வேர்­பாய்ந்­துள்ள அர­சியல் கட்­சி­களும் அர­சியல் தீர்வு, அர­சியல் அபி­லாஷை என்ற இலக்கை நோக்­கிய பய­ணத்தில் ஓர் அணியில் செயற்­பட வேண்­டி­ய­வை­க­ளா­கவே இருக்­கின்­றன.

இந்த அர­சியல் யதார்த்­தத்தைத் தமிழ் மக்கள் உணர்ந்­துள்­ள­போ­திலும், உளப்­பூர்­வ­மாக தமிழ் அர­சியல் கட்­சிகள் உண­ர­வில்லை என்றே கூற வேண்டும். தமிழர் தரப்பின் அர­சியல் ரீதி­யான ஒற்­று­மையும் ஓர­ணியில் திரண்ட செயற்­பா­டுமே பேரி­ன­வாதப் போக்­கையும் சிங்­கள பௌத்த தேசிய அணு­முறை அர­சி­ய­லையும் எதிர்­கொள்­வ­தற்கு அவ­சியம் என்ற உண்­மையை தொடர்ச்­சி­யான பல சம்­ப­வங்கள் உணர்த்­தி­யி­ருக்­கின்­றன.

ஆனாலும் அந்த உண்­மையை உணர்ந்து அர­சியல் யதார்த்த நிலை­மைக்கு ஏற்­ற­வாறு செயற்­ப­டு­வ­தற்குத் தமிழ் அர­சியல் கட்­சிகள் யுத்­தத்தின் பின்­ன­ரான காலப்­ப­கு­தியில்  ஆக்­க­பூர்­வ­மான முறையில் செயற்­ப­ட­வில்லை. அவ்­வாறு செயற்­ப­டு­வ­தற்கு அனைத்துத் தரப்­பி­னரும் முழு அளவில் முயற்­சிக்­க­வு­மில்லை.

தமிழ்த்­தே­சி­யத்தை அடிப்­படை கொள்­கை­யாக வரித்துக்கொண்டு தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்­புக்குள் இணைந்­தி­ருந்த கட்­சி­களும்கூட தமக்­கி­டை­யி­லான ஒன்­றி­ணைந்த செயற்­பாட்டு நிலையைத் தொடர்ந்து பேண முடி­ய­வில்லை. அந்தக் கூட்டில் இருந்து கட்­சிகள் ஒவ்­வொன்­றாகப் பிரிந்து சென்று உதி­ரி­க­ளாகச் செயற்­ப­டு­கின்ற வழி­மு­றை­களே தொடர்ந்து இடம்­பெற்று வரு­கின்­றன. இதன் கார­ண­மா­கவே தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு தற்­போது மூன்று கட்­சி­க­ளாகச் சுருங்­கி­யுள்­ளது.

இந்த சுருக்­கத்­திற்­குள்­ளேயும் ஒன்­றி­ணைந்த செயற்­பாட்டை முன்­னெ­டுப்­பதில் அர­சியல் ரீதி­யான பிடுங்­கு­பா­டு­க­ளி­லேயே காலத்தைக் கழித்து வந்­துள்­ளன. கூட்­ட­மைப்பிலிருந்து வெளி­யே­றிய கட்­சி­க­ளும்­கூட தங்­க­ளுக்குள் ஒன்­று­பட்டு ஓர் அணியை உரு­வாக்­கவோ அல்­லது ஒன்­றி­ணைந்து செயற்­ப­டவோ முடி­யாத நிலை­யி­லேயே திகைத்து நிற்­கின்­றன.

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்­புக்கு மாற்­றாக ஓர் அர­சியல் அணியை உரு­வாக்க வேண்டும் என்ற வேண­வாவைக் கொண்­டி­ருக்­கின்ற கட்­சி­க­ளும்­கூட தமக்குள் ஒன்­றி­ணைந்து ஓர் அர­சியல் தலை­மையை உரு­வாக்கிக் கொள்ள முடி­ய­வில்லை. இதற்குத் துணை­பு­ரி­வ­தற்­காகத் தோற்றம் பெற்ற தமிழ் மக்கள் பேர­வை­யும்­கூட இந்தக் கைங்­க­ரி­யத்தில் தோல்­வி­யையே தழு­விக்­கொண்­டது.

ஆயினும் 8ஆவது ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலை எதிர்­கொள்­வ­தற்கு தமிழ்த்­தே­சி­யத்தை அடிப்­படைக் கொள்­கை­யாகக் கொண்ட கட்­சி­களை ஒன்­றி­ணைப்­ப­தற்­காக உரு­வாக்­கப்­பட்ட சுயா­தீனக் குழுவும் தமிழ் அர­சியல் கட்­சி­களை ஒன்­றி­ணைக்க முடி­யாமல் தோல்­வியில் சுருண்­டது. தமிழ் அர­சியல் கட்­சி­களை ஒரு மேசையில் கூட்டி, ஓர் இணக்­கப்­பாட்டை எட்­டு­வ­தற்­கான ஒன்­றி­ணைக்கும் பணியை முன்­னெ­டுப்­ப­தற்­கா­கவே அந்தக் குழு ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­ட­தாகக் கூறப்­பட்­டது. ஆனால், ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் ஒரு பொது வேட்­பா­ளரை நிறுத்தி தேர்­தலை எதிர்­கொள்­வதைப் பற்றி அது கவனம் செலுத்­தி­யதன் மூலம் திசை­மாறிச் சென்­ற­தாகக் குறை கேட்க வேண்­டிய நிலை­மைக்கு ஆளா­கிப்­போ­னது.

தமிழ் அர­சியல் கட்­சி­களை ஒன்­றி­ணைக்கும் அந்த கைங்­க­ரி­யத்தின் தொடர்ச்­சி­யாக வடக்கு–கிழக்குப் பல்­க­லைக்­க­ழ­கங்­களின் மாணவர் ஒன்­றியம் முன்­னெ­டுத்த முயற்சி வெற்றி அளித்­துள்­ளது. தமி­ழ­ரசுக் கட்சி, புளொட், ஈ.பி­.ஆர்­.எல்.எவ். ரெலோ, தமிழ் மக்கள் கூட்­டணி, தமிழ்த்­தே­சிய மக்கள் முன்­னணி ஆகிய ஆறு கட்­சி­களை ஒன்­றி­ணைத்து ஓர் அணியில் செயற்­படச் செய்­வ­தற்­காக மாணவர் ஒன்­றியம் மேற்­கொண்ட முயற்­சியில் கஜேந்­தி­ர­குமார் தலை­மை­யி­லான தமிழ்த்­தே­சிய மக்கள் முன்­னணி பின்­ன­டித்­து­விட்­டது.

இதனால் ஏனைய ஐந்து கட்­சி­களும் ஓர் அணி­யாக ஒன்­றி­ணைந்து சில முக்­கி­ய­மான நிபந்­த­னை­க­ளுக்கும் கொள்­கைகள் கோரிக்­கை­க­ளுக்கும் கட்­டுப்­பட்டு ஒரு புரிந்­து­ணர்வு ஒப்­பந்­தத்தில் கைச்­சாத்­திட்­டி­ருக்­கின்­றன.

தமிழ் அர­சியல் கட்­சி­களின் இந்த ஒன்­றி­ணைவு தமிழ் அர­சியல் வெளியில் ஒரு வெற்­றி­க­ர­மான நிகழ்­வாக சிலா­கிக்­கப்­ப­டு­கின்­றது. இருப்­பினும் இதனை ஒரு வெற்­றி­கரச் செயற்­பாடு என்­ப­திலும் பார்க்க ஒரு முன்­னேற்ற நகர்­வாகக் கொள்­வதே பொருத்­த­மா­ன­தாக இருக்கும். உதி­ரி­க­ளாகச் சித­றிக்­கி­டக்­கின்ற தமிழ் அர­சியல் தரப்பை ஒன்­றி­ணைப்­பது என்றால், அனைத்துத் தமிழ் அர­சியல் கட்­சி­க­ளையும் ஓர் அணியில் ஒன்­றி­ணைப்­ப­தையே முழுமை பெற்ற செயற்­பா­டாகக் கருத முடியும். ஒரு வெற்­றி­க­ர­மான செயற்­பா­டாகக் கொள்ள முடியும்.

இங்கு தமிழ்த்­தே­சி­யத்தை அடிப்­படைக் கொள்கை நிலை­யாகக் கொண்டு ஏற்­க­னவே தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பில் இணைந்­தி­ருந்து பிரிந்து சென்ற கட்­சி­க­ளையே ஒன்­றி­ணைக்­கின்ற பணி மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. ஒத்த கொள்கை உடை­ய­வர்கள் தாரா­ள­வாத நிலையில் ஏன் ஒன்­றி­ணைந்து செயற்­பட முடி­யாது என்­பது ஒரு முக்­கி­ய­மான கேள்வி.

ஒத்­துழைத்துச் செயற்­ப­டு­வ­தற்கு ஒத்த தன்­மை­யி­லான கொள்­கை­களைக் கொண்ட கட்­சி­க­ளி­டையே பிரி­வி­னைக்­கான காரணம் என்ன என்­பதும் ஆழ­மாகச் சிந்­திக்க வேண்­டிய விடயம். அர­சியல் கட்­சி­களின் நன்­மை­யையும், அவற்றின் இருப்­பையும் கருத்திற்கொண்ட இறுக்­க­மான அர­சியல் போக்கே ஒத்த கொள்­கை­களைக் கொண்­டி­ருக்­கின்ற போதிலும் மக்­க­ளுக்­காக ஒன்­றி­ணைய முடி­யாமல் போயுள்­ளது. மக்­க­ளுக்­காக ஒன்­றி­ணைந்து செயற்­பட முடி­யாமல் போனது.

காலப்­போக்கின் அர­சியல் நிலை­மை­க­ளையும் பேரி­ன­வாத அர­சியல் தரப்பின் கடும்­போக்­கையும் கருத்­திற்­கொண்டு விட்­டுக்­கொ­டுப்­புடன் செயற்­ப­டு­வ­தற்குத் தயாராகாத வரையில் தமிழ் அர­சியல் கட்­சி­களின் ஒன்­றி­ணைவும் தாரா­ள­வாத ஒரு­மித்த செயற்­பாடும் வெற்­றி­ய­ளிக்­க­மாட்­டாது.

ஏற்­க­னவே குறிப்­பிட்­டதுபோல தமிழ் அர­சியல் தரப்பின் எதிர்த்­த­ரப்­பா­கிய பேரின அர­சியல் சக்­தி­க­ளிடம் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தென்­பது கல்லில் நாரு­ரிக்­கின்ற காரி­யத்­துக்கு ஒப்­பான கைங்­க­ரி­ய­மாகும். கல்லில் நாரு­ரிக்கச் செல்­ப­வர்கள் தங்­க­ளுக்குள் இறுக்­க­மான பிடிப்­பு­டை­ய­வ­ர்­க­ளாக இருப்­பது அவ­சியம். இறுக்­க­மான கொள்கைப் பிடிப்­புடன் கூடிய வலிமை இல்­லையேல் தமது அர­சியல் இலக்கை அவர்கள் நெருங்­கக்­கூட முடி­யாமல்  போய்­விடும்.

அது மட்­டு­மல்ல, கடும்­போக்­குடன் தில்­லு­முல்லு அர­சியல் தமிழ் மக்­களின் நியா­ய­மான அர­சியல் அபி­லா­ஷை­களை நீர்த்துப் போகச் செய்­வ­தற்­காகக் காலம் கடத்தி காரி­யங்­களைத் திசை திருப்­பு­கின்ற உத்­தி­களை வெற்­றி­க­ர­மாகக் கையாள்­ப­வர்­களின் முன்னால் கைகட்டி வாய்­பொத்தி நிற்­கின்ற நிலை­மைக்கே ஆளாக நேரிடும்.

அர­சியல் தீர்வை எட்­டவும் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காணவும் வழி­ச­மைக்கும் என்ற நம்­பிக்­கையை உரு­வாக்­கிய நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்­தி­டம்­கூட தமது அர­சியல் அபி­லா­ஷை­களை நிறை­வேற்றிக்கொள்ள முடி­யாமல் தவித்து நிற்­கின்ற தமிழ்த்­த­ரப்பு தங்­க­ளுக்குள் ஒன்­று­ப­டாத நிலையில் எவ்­வாறு நிலை­மை­களை எதிர்­கொண்டு மேலெழ முடியும் என்று தெரியவில்லை.

ஒத்த கொள்கையுடைய தமிழ் அரசியல்கட்சிகளின் நிலைமை இவ்வாறிருக்க, காலத்துக்கு ஏற்ற அரசியல் தலைமை இல்லையே என்ற ஏக்கத்தில் ஆழ்ந்துள்ள தமிழ் மக்கள் எந்த வழியைக் கையாள்வது, யாருடைய தலைமையை ஏற்றுச் செயற்படுவது என்று தெரியாமல் திகைத்து நிற்பது இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலின் மூன்றாவது நிலைப்பாடாகும்.

ஒத்த கொள்கையுடையவர்களாக அறிக்கைகளிலும் மேடைப் பேச்சுக்களிலும் அரசியல் வீரம் காட்டுகின்ற தமிழ் அரசியல்வாதிகள்   தங்களுடைய பிரச்சினைகள் குறித்தும் தங்களுடைய நிலைமைகள் குறித்தும் கவனம் செலுத்துகின்றார்களில்லை என்று பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் கவலை கொண்டிருக்கின்றார்கள். பிரச்சினைகளையும் நெருக்கடியான அரசியல் நிலைமைகளையும் தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள் சாதுரியமாகக் கையாள முடியாதவர்களாக இருக்கின்றார்களே என்று தமிழ் மக்கள் ஏக்கம் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

இந்த மக்களின் மனங்களையும் அரசியல் ரீதியான அவர்களின் தாகங்களையும் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் காரியங்களை முன்னெடுப்பதற்கு முன்வரவேண்டியது அவசியம். இந்த வகையில் பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியத்தின் முயற்சியில் ஐந்து கட்சிகள் ஒன்றிணைந்திருப்பது வரவேற்கத்தக்க ஒரு விடயமாகும். இந்த நகர்வு தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பைப் பலப்படுத்துவதற்கே இந்த ஜனாதிபதி தேர்தலில் பெரிதும் கைகொடுக்கும்.

என்றாலும் இந்த ஒன்றிணைவு ஜனாதிபதித் தேர்தலுடன் கைவிட்டுப் போய்விடக்கூடாது. அடுத்து வரவுள்ள முக்கியமான பொதுத் தேர்தலையும் வலிமையாகவும் இராஜதந்திரத் தன்மையுடனும் எதிர்கொள்வதற்குரிய வலுவான சக்தியாகப் பரிணமிக்க வேண்டும். அது ஐந்து கட்சிகள் கொண்ட கூட்டிணைவு என்ற எல்லையை விரிவுபடுத்திய ஓர் இணைவாக அமைய வேண்டியதும் அவசியம்.

பி.மாணிக்கவாசகம்

 

 

https://www.virakesari.lk/article/66981

தேசிய நிகழ்வுகளை கட்சி நிகழ்வாக்கும் இழிவரசியல்

4 days 15 hours ago

 

தமிழர்களின் மண்ணில் இடம்பெறும் தேசிய நிகழ்வுகள், தமிழர்களின் பண்பாடு ஆகிவிட்டன. மாவீரர் நாள் தொடங்கி, தியாக தீபம் திலீபன் அவர்களின் நினைவு நாள், அன்னை பூபதி அவர்களின் நினைவு நாள், கப்டன் மில்லரின் நினைவு நாள் என்று வருடம் முழுவதும் தேச விடுதலைக்கு தங்களை ஆகுதியாக்கிய மாவீரர்களின் நினைவு நாட்களை அனுஷ்டிப்பது தாயகத்தின் வழக்கமும் பண்பாடும் ஆகும். 2009இற்குப் பின்னர், தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டத்தையும் அதன் வரலாறுகளையும் மாத்திரமின்றி, மாவீரர்களின் நினைவு நாட்களையும் கட்சி அரசியலுக்கு பயன்படுத்தும் இழிவரசியல் நிலமை தற்போது ஏற்பட்டுள்ளது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் காலத்தில், மாவீரர் நாட்கள் உள்ளிட்ட தேசிய நிகழ்வுகள் யாவுமே பொது இடங்களிலேயே நடாத்தப்பட்டுள்ளன. பொது மக்களும் போராளிகளும் அனுஷ்டிக்கும் இத் தேசிய நிகழ்வுகள் விடுதலைப் புலிகளின் பாசறைகளில் இடம்பெறுவதில்லை. அங்கு போராளிகளுக்கு மாத்திரமான நிகழ்வுகளே இடம்பெறும். மாவீரர் பொது மண்டபங்கள், சனசமூக நிலையங்கள், மைதானங்களின் அமைக்கப்பட்ட பொது மண்டபங்கள் போன்று மக்கள் இயல்பாக கூடக்கூடிய இடங்களில் இன உணர்வு எழிச்சி பெற போராளிகளின் வழிகாட்டலில் மக்கள் அமைப்புகளால் இந்த நிகழ்வுகள் . முழுவதும் மக்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்தே நிகழ்வுகள் இடம்பெறும் .காரணம் இந்த பெரும்போர் மக்களுக்காகவே நடந்தது அவர்களின் உணர்வுகளே அந்த இடத்துக்கு முக்கியமானதுன புலிகள் சரியான புரிந்துணர்வை கொண்டிருந்தனர் .

2009ஆம் ஆண்டுக்கு இற்குப் பின்னர், மக்கள் தமிழ் தேசிய நினைவு நாட்கள் எல்லாவற்றையும் தவறாமல் நினைவு கொள்கின்றனர். அது மாத்திரமல்ல, யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகம் உள்ளிட்ட பொது நிறுவனங்கள் பலவற்றிலும் தேசிய நிகழ்வுகள் கொண்டாப்படுகின்றன. இதனால் அவர்கள் பல்வேறு இராணுவ நெருக்கடிகளையும் எதிர்கொண்டிருக்கிறார்கள். அது மாத்திரமின்றி மக்கள் பெரும் நெருக்கடிகளின் மத்தியில் தமது பிள்ளைகளுக்கு அஞ்சலியை செலுத்தியுள்ளனர். இந்தக் காலத்தில் தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும் தமது அலுவலகங்களில் தேசிய நினைவு நாட்களை நடத்தியுள்ளன.

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக இலங்கையில் நெகிழ்வான அரு அரசியல் போக்கு காணப்பட்டது. இந்தக் காலத்தில்தான் மாவீரர் நாள் கொண்டாடக்கூடிய சூழலும் நாட்டில் ஏற்பட்டது. மக்கள் தன்னெழுச்சியாக மாவீரர் இல்லங்களை துப்புரவு செய்து கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக மாவீரர்களை நினைவு கூர்ந்து வருகின்றார்கள். மாவீரர் நாளை கொண்டாடுவதையும், தேசிய நிகழ்ச்சிகளை முன்னெடுப்பதையும் கட்சி நிகழ்வுகளாக்கும் செயற்பாடுகள் தற்போது இடம்பெறுகின்றன.

அண்மையில், தியாக தீபம் திலீபன் அவர்களின் நினைவு நாட்கள் வந்தன. கடந்த ஆண்டு யாழ் மாநகர சபை முதல்வர் தியாக தீபத்திற்கு நினைவுத் தூபி அமைப்பதாக அறிவித்தபோதும் இன்றுவரையில் அது நடக்கவில்லை. அந்த அறிவிப்பும் அவரது பதவிக்கும் கட்சிக்கும் விளம்பரமாகதான் இருந்ததே தவிர, காரியம் நடக்கவில்லை. தியாக தீபத்தின் நினைவுத் தூபியிலும் நினைவு நாட்களிலும் சில கட்சிகள் மோதி அரசியல் செய்யப் பாக்கின்றன. வவுனியாவில் இருந்து நடை பவனி ஒன்று தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அதில் இளைஞர்கள் கலந்துகொள்ளவில்லை என்று முன்னணியினர் கவலை தெரிவித்தார்கள்.

அதற்கு காரணம் அந்தக் கட்சியே. அவர்கள் தமது கட்சிக்கும் நடை பவனிக்கும் சம்பந்தமில்லை என்று சொல்லிக் கொண்டு, தமது கட்சிப் பெயரை அந்த நடைபவனியில் விளம்பரம் செய்தார்கள். அது மாத்திரமல்ல, பெரும்பாலான தேசிய நிகழ்வுகளிலும் மக்கள் எழுச்சிப் போராட்டங்களிலும் தமது கட்சி பெயர் பொறிக்கப்பட்ட பதாகைகளை ஏந்தியிருப்பது முன்னணியின் வழக்கமாகிவிட்டது. அத்துடன் அந்த நடைபவனியின்போது முன்னணியை சேர்ந்தவர்கள் சமூக வலைத்தளங்களில் பெரும் அரசியல் விளம்பரத்தில் ஈடுபட்டார்கள். இதனால் தாயக இளைஞர்களுக்கு அந்த நடைபவனியில் ஈடுபாடு வரவில்லை. நினைவு தினங்களை நாம் செய்கின்றோம் என்பதை முன்னிறுத்துவதை மட்டுமே முன்னணியினர் தமது தேசிய கொள்கை என நினைக்கின்றனர் போலும் ,மகளின் தமது விடிவுக்காக தம் உயிர்களை கொடுத்தவர்களுக்கு மக்கள் தன்னிச்சையாக சென்று தமது ஆத்மார்த்தமான அஞ்சலியை செலுத்த கட்சிகள் இடம்கொடுக்காதது மக்கள் மனதை பெரிதும் காயப்படுத்தி இருக்கிறது .
சென்ற வருடம் தியாதீபம் திலீபனின் நினைவுத்தூபிக்கு அருகில் சென்று மேலே ஏறாதே கீழே இறங்கு இது புனிதமான இடம் என கட்சியின் சிறுசுகள் ஆர்ப்பரித்ததை பெரியவர்கள் அதாவது திலீபனோடு பேசிப் பழகியவர்கள் அவர் இறப்பை கண்முன் பார்த்து கதிகலங்கி போனவர்கள் வாயடைத்துபோய் வெளியே வந்து சொல்லி மனமுடைந்த சம்பவம் யாவரும் அறிந்ததே .

இதைப்போல மற்றொரு சம்பவம் கிளிநொச்சியில் நடந்துள்ளது. கிளிநொச்சி மாவீரர் துயிலும் இல்லத்தில் மாவீரர் நாள் வேலைகளை செய்வதற்காக பணிக் குழு ஒன்று நியமிக்கப்பட்டது. தற்போது புதிய பணிக்குழு தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
மாவீரர் துயிலும் இல்லம் என்பது பொதுவான இடம். அங்கே அனைத்து மக்களும் திரண்டு தமது உள்ளக்கிடக்கைகளை வெளிப்படுத்தி தமது மாவீரச் செல்வங்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்துகின்ற இடம்.

எனவே மாவீரர் துயிலும் இல்ல பொதுப் பணிக்குழு ஒன்றை அமைப்பதாக இருந்தால் பகிரங்கமாக அழைத்து அனைத்து மக்களின் பிரதிநிதிகளும் அதில் தேர்வு செய்யப்படவேண்டும். ஒரு கட்சி உறுப்பினர்களை கொண்டு குழு அமைப்பதும் ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினரின் அதிகாரத்திற்குள் வைத்திருப்பது தேசிய நிகழ்ச்சிகளை குறுகிய எல்லைக்குள் அடக்கும்

கடந்த காலத்தில் மாவீரர் நாளில் துயிலும் இல்லத்தில் சில அரசியல்வாதிகள் விளக்கேற்றி பெரும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகி இருந்தார்கள். அதன் பின்னர் அவர்கள் அந்த இடத்தை நெருங்குவதில்லை. மக்களே அவற்றை முன்னெடுக்கின்றனர். மாவீரர் குடும்பங்கள், அவர்களின் பிள்ளைகள், உரித்துடையவர்களிடம் இத்தகைய நிகழ்வுகளை கையளிப்பதே சரியான அணுகுமுறை என்பதே பலரதும் கருத்து.

தேசிய நிகழ்வுகளின் போது கட்சிகள் பின்னால் ஒதுங்கி நிற்பதே நல்லது. மக்கள் அவற்றை முன்னெடுப்பார்கள். மக்களின் கைகளில் இதனை ஒப்படைக்க வேண்டும். விடுதலைப் புலிகள் இருந்திருந்தால் இப்படி கட்சி உறுப்பினர்களை வைத்து பணிக்குழு அமைக்கும் வேலைகள் நடக்குமா? இன்று தமிழ் கட்சிகள் எல்லாமே தமது வாக்கு வங்கிகளை இலக்கு வைத்தே செயற்படுகின்றன. மாவீரர் துயிலும் இல்லத்தில் தமது ஆதிகத்தை காட்டி, வாக்கு வேட்டையில் ஈடுபடுவது இழிவரசியல் ஆகும்.

தமிழ்க் குரலுக்காக தாயகன்

http://thamilkural.net/?p=4873&_thumbnail_id=4887

 

ஜனாதிபதி தேர்தல் தொடர்பில் தமிழ் மக்கள் பேரவையின் நிலைப்பாடு என்ன?

4 days 16 hours ago

தமிழ் மக்கள் பேரவையின் ஏற்பாட்டில் நியமிக்கப்பட்ட குழுவினர் தமிழ் பொது வேட்பாளர் ஒருவரை நிறுத்துவதற்கான சில முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருந்தனர். இது ஒரு குறுகிய கால முயற்சி. உண்மையில் இந்த முயற்சியை ஆகக் குறைந்தது ஆறு மாதங்களிற்கு முன்னராவது மேற்கொண்டிருக்க வேண்டும். எனினும் பேரவை ஒரு சில முயற்சிகளை இறுதி நேரத்தில் மேற்கொண்டிருந்தது. ஆனால் அந்த முயற்சி வெற்றியளிக்கவில்லை. பேரவையால் நியமிக்கப்பட்ட குழுவினர் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் உட்பட, கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகளின் தலைவர்களான தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக் கழகத்தின் தலைவர் சித்தார்த்தன், தமிழீழ விடுதலை இயகத்தின் செயலாளர் சிறிகாந்தா, அகில இலங்கை தமிழ் காங்கிரசின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம், தமிழ் மக்கள் கூட்டணியின் செயலாளர் நாயகம் க.வி.விக்கினேஸ்வரன் ஆகியோருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியிருந்தனர். விக்கினேஸ்வரனைத் தவிர ஏனை தலைவர்கள் எவருமே பொது வேட்பாளர் முயற்சியை வெளிப்படையாக ஆதரிக்கவில்லை. கஜேந்திரகுமாருடனான சந்திப்பின் போது அவர் இந்த யோசனையை நேரடியாகவே மறுத்துவிட்டார். சம்பந்தன் இந்த முயற்சிக்கு ஆதவளிக்காமை ஆச்சரியமான ஒன்றல்ல. வேட்பு மனுத் தாக்குதலுக்கு மூன்று நாட்கள் இருக்கின்ற நிலையில், அவசரமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்த முயற்சி தோல்வியில் முடிந்ததும் கூட ஆச்சரியமான ஒன்றல்லதான். ஆனால் அடுத்து என்ன? என்னும் கேள்விக்கு இதுவரை பேரவையும் பதிலளிக்கவில்லை, பேரவையால் நியமிக்கப்பட்ட சுயாதீன குழுவினரும் பதிலளிக்கவில்லை.

ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாளரை நிறுத்த வேண்டும் என்னும் தேவையை உந்தித்தள்ளிய காரணிகள் என்ன? ஜனாதிபதி தேர்தலில் போட்டியிடும் பிரதான சிங்கள வேட்பாளர்கள் எவருமே, தமிழ் மக்களின் அடிப்படையான அரசியல் கோரிக்கைகளை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. முக்கியமாக பிரதான போட்டியாளர்களாக கருதப்படும் கோத்தபாய ராஜபக்ச மற்றும் சஜித் பிரேமதாச ஆகிய இருவருமே சிங்கள – பௌத்த வாக்குகளை இலக்கு வைத்தே தங்களது பிரச்சாரங்களை மேற்கொள்கின்றனர். இதில் கோத்தபாயவை விடவும் சஜித் அதிகம் அந்த விடயங்களில் கவனம் செலுத்துவதாகவே தெரிகிறது. சில தினங்களுக்கு முன்னர் இடம்பெற்ற சஜித் பிரேமதாசவின் முதலாவது தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டத்தின் போது, தமிழ் அல்லது முஸ்லிம் தலைவர்கள் பேசுவதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. அது முற்றிலும் சிங்களவர்களுக்கான ஒரு கூட்டமாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் சஜித் மிகவும் கவனமாக இருந்திருக்கிறார். கொழும்பு மாவட்டம், பல்லின மக்களும் வாழ்கின்ற ஒரு இடம், ஆனால் அங்கு ஒருவர் கூட தமிழில் பேசவில்லை. ஏன்? கோத்தபாயவை எதிர்கொள்ள வேண்டுமாயின் தானும் கோத்தபாய போன்ற ஒரு சிங்கள-பௌத்த தேசியவாதிதான் என்பதை காண்பிப்பதே சஜித்தின் நோக்கம். எனவே நடைபெறப் போகும் சிறிலங்காவின் ஜனாதிபதி தேர்தலில் யார் அதிகம் சிங்கள-பௌத்தர்களுக்கு விசுவாசமானவர்கள் – யார் அதிகம் சிங்கள-பௌத்த தேசியத்தை தாங்குபவர்கள் என்னும் போட்டியே இடம்பெறப் போகிறது.

இவ்வாறானதொரு சூழலில்தான் தமிழ் மக்கள் இந்தத் தேர்தலில் ஏன் வாக்களிக்க வேண்டும் என்னும் கேள்வி எழுந்தது. இது தொடர்பில் முன்னணி அரசியல் ஆய்வாளர்கள் தொடர்ச்சியாக எழுதி வந்தனர். இவ்வாறானதொரு பின்புலத்தில்தான் தமிழ் பொது வேட்பாளர் ஒருவரை நிறுத்தி, அனைத்து தமிழ் மக்களையும் அவருக்கு வாக்களிக்கச் செய்வதன் ஊடாக, தென்னிலங்கையின் ஆட்சியாளர்களுக்கும் இலங்கைத் தீவில் தலையீடு செய்துவரும் வெளியக சக்திகளுக்கும் ஒரு தெளிவான செய்திய சொல்ல வேண்டுமென்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. எனினும் அந்த முயற்சி முளையிலேயே கருகிவிட்டது. அதற்கு அனைவருமே பொறுப்பேற்க வேண்டும். இப்போது பிரச்சினை அதுவல்ல. இனி என்ன செய்வது? இப்போது பேரவை மக்களுக்கு என்ன சொல்லப் போகின்றது? பேரவையால் தேர்தலில் பங்குகொள்ளுமாறு மக்களை கேட்க முடியுமா? நிச்சயமாக முடியாது. எனெனில் சிங்கள வேட்பாளர்கள் எவரையுமே ஆதிரிக்க முடியாமையால்தானே ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாளர் தேவைப்பட்டது. ஆனால் தமிழ் மக்கள் பேரவை தனது பொறுப்பிலிருந்து விலகியோட முடியாது. இப்போது இரண்டு தெரிவுகள்தான் பேரவையின் முன்னால் இருக்கின்றது? ஒன்று, தற்போது களத்தில் நிற்கும் ஒரேயொரு தமிழ்த் தேசிய பின்புலம் கொண்ட வேட்பாளரான எம்.கே.சிவாஜிலிங்கத்திற்கு வாக்களிக்குமாறு மக்களை கோருவது. அது சாத்தியமில்லையெனில், ஜனாதிபதி தேர்தலை பகிஸ்கரிக்குமாறு தமிழ் மக்களை கோருவது. இதில் எதனையும் கூறாமல் தமிழ் மக்கள் பேரவை நழுவிக் கொள்ளுமாக இருந்தால் அது மிக மோசமானதொரு சந்தர்ப்பவாதமாகவே பார்க்கப்படும். ஒரு மக்கள் இயக்கமாக தங்களை முன்னிறுத்திவரும் மக்கள் பேரவை மக்களுக்கு பொறுப்புச் சொல்லும் கடப்பாட்டிலிருந்து நழுவியோட முடியாது. அரசியல் தலைவர் என்போர் செய்யும் அதே தவறை பேரவையும் செய்ய முடியாது.

ஒரு சிலரின் வாதம் இப்படியிருக்கிறது. தேர்தலை பகிஸ்கரித்தால் அது கோத்தபாய ராஜபக்சவிற்கு சாதமாகிவிடும். இதனை சரியென்று எடுத்தால், ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாரரை நிறுத்தி, தமிழ் மக்கள் அவருக்கு வாக்களித்தாலும் கூட, அதுவும் கோத்தபாயவிற்குத்தானே சாதகமாகும். ஏனெனில் இரண்டுமே, தமிழ் மக்கள் சஜித் பிரேமாசவிற்கு அளிக்கும் வாக்குகளைத்தானே குறைக்கின்றன அல்லது இல்லாமலாக்குகின்றன. இதில் இப்படியும் ஒரு வாதம் வைக்கப்படுகின்றது. அதாவது, சிவாஜலிங்கத்திற்கு ஒரு வாக்கை வழங்கிவிட்டு, இரண்டாவது தெரிவை ஒரு பிரதான வேட்பாளருக்;கு வழங்குவது. அவ்வாறாயின் அதற்கு முன்னர் அந்த வேட்பாளர் உங்களின் நிபந்தனைகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமல்லவா. அதற்கு எந்த வேட்பாளர் தயார்? நிச்சயமாக சஜித் பிரேமதாச ஒரு போதுமே தமிழ் கோரிக்கைகள் எதனையும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அதற்கும் மேல் இரண்டாவது தெரிவு என்பது தொடர்பில் மக்கள் மத்தியில் போதிய விழிப்புணர்வில்லை. ஏனெனில் இதுவரை அதனை பிரயோகிக்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. எனவே இந்த வாதங்கள் எல்லாமே பொருளற்றவை.

இவைகள் எவையுமே நடைமுறைக்கு பொருத்தமானவை அல்ல. எந்தக் கோணத்தில் பேசினாலும் தமிழர் தேசத்தின் நிலைப்பாட்டிலிருந்து மேற்கொள்ளும் முடிவை கோத்தபாயவுடன் தொடர்படுத்தி, விமர்சிப்பது இலகுவானதுதான் ஆனால் அதற்கு பின்னால் தமிழ் மக்கள் இழுபட முடியாது. அது அறிவுபூர்வமான புரிதலுமல்ல. சிங்கள தேசத்தை முன்னிறுத்தி தமிழர்கள் சிந்திக்க முடியாது. தமிழ் மக்கள் தமிழர் தேசத்தின் கோரிக்கைகளிலிருந்துதான் ஒவ்வொரு தேர்தல்களையும் நோக்க வேண்டும். வாக்களிக்க வேண்டும். அதற்கான தலமைத்துவத்தைத்தான் தமிழ்த் தேசிய கட்சிகளும் மக்கள் பேரவை போன்ற அமைப்புக்களும் வழங்க வேண்டும். எனவே நாம் மேலே பார்த்த இரண்டு தெரிவுகள்தான் தற்போது மக்கள் முன்னால் இருக்கின்றன. ஒன்று சிவாஜிலிங்கத்தை ஒரு பொது வேட்பாளராக ஏற்றுக்கொண்டு அவருக்கு வாக்களிக்குமாறு மக்களை விழிப்பூட்டுவது. அதற்காக பணியாற்றுவது. இல்லாவிட்டால், தேர்தலை புறக்கணிக்குமாறு மக்களை விழிப்பூட்டுவது. இரண்டில் ஒன்றை நோக்கி பேரவை தனது நிலைப்பாட்டை சொல்லாமல் தொடர்ந்தும் அமைதியாக இருக்க முடியாது.

– தமிழ்க் குரலுக்காக கரிகாலன்

http://thamilkural.net/?p=4729

ஜனாதிபதி தேர்தலை தமிழ் தேசிய கட்சிகள் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளப் போகின்றன? - யதீந்திரா

5 days 10 hours ago
ஜனாதிபதி தேர்தலை தமிழ் தேசிய கட்சிகள் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளப் போகின்றன? - யதீந்திரா 

ஜனாதிபதி தேர்தலில் எவ்வாறு கையாளுவது? இதற்கான சில முயற்சிகள் கடந்த இரு வாரங்களாக இடம்பெற்றிருந்தன. அரசியல் ஆய்வாளர்கள், மதத் தலைவர்கள் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புக்களை சேர்ந்த பிரதிநிதிகள் என ஒரு தரப்பினர் இதற்காக இரவு பகலாக உழைத்திருந்தனர். இதற்கான ஏற்பாட்டை தமிழ் மக்கள் பேரவை மேற்கொண்டிருந்தது. தமிழ் மக்கள் சார்பில், ஒரு பொது வேட்பாளரை நிறுத்தவேண்டும் என்பதே அனைவரதும் ஒருமித்த நிலைப்பாடாக இருந்தது. இந்த நிலைப்பாட்டின் அடிப்படையில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன், தமிழ் மக்கள் கூட்டணியின் தலைவர் சி.வி.விக்கினேஸ்வரன், தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம், புளொட் தலைவர் சித்தார்த்தன், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் தலைவர் சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன், டெலோவின் செயலாளர் சிறிகாந்தா ஆகியோரை மேற்படி பேரவையின் குழுவினர் சந்தித்திருந்தனர். இந்தக் குழுவினர் குறித்த அரசியல் தலைவர்களை சந்திப்பதற்கு முன்னர், தமிழ் கருத்தருவாக்கங்களில் செல்வாக்குச் செலுத்திவரும் சிலர், யாழ்ப்பாணத்தில் ஒன்று கூடி இது தொடர்பில் ஆராய்ந்திருந்தனர்.

இதன் போது பிரதான வேட்பாளர்களான கோட்டபாய ராஜபக்ச மற்றும் சஜித் பிரேமாதச ஆகியோர் சிங்கள –பௌத்த தேசியவாதத்திற்கு தலைமை தாங்குபவர்கள்- எவர் ஆட்சிக்கு வந்தாலும் தமிழர் தாயகத்தில் இடம்பெறும் ஆக்கிரமிப்புக்கள் எவையும் நிற்கப்போவதில்லை. அந்த வகையில் இருவருக்குமிடையில் அடிப்படையான வேறுபாடுகள் எதுவுமில்லை – என்பதில் அனைவருமே உடன்பட்டிருந்தனர். அவ்வாறாயின் தமிழ் மக்களுக்கு முன்னாலுள்ள தெரிவுகள் என்ன என்னும் கேள்விக்கான பதிலாகவே, தமிழ் பொது வேட்பாளர் தொடர்பான அபிப்பிராயம் மேலெழுந்தது. ஒரு வேளை, அது சாத்தியமாகாத பட்சத்தில், தேர்தலை பகிஸ்கரிப்பது தொடர்பிலும் ஆராயப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்தே, குறித்த குழுவினர், கட்சிகளின் தலைவர்களை சந்தித்து கலந்துரையாடியிருந்தனர். எனினும் தமிழ் பொது வேட்பாளர் விடயத்தில் கட்சிகள் உடன்படவில்லை. இந்தப் பின்னணியில் பேரவையின் முயற்சி தோல்வியில் முடிந்தது. எனினும் தமிழ் பொது வேட்பாளர் முயற்சி ஏன் தோல்வியில் முடிந்தது? – என்பது பற்றி இதுவரை குறித்த குழுவினர் மக்களுக்கு விளக்கமளிக்கவில்லை. அது கட்டாயாம் செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று. ஏனெனில் சிங்கள தேசத்தின் ஜனாதிபதி தேர்தலில் தமிழ் மக்கள் பங்குபற்ற வேண்டியதில்லை என்னும் வாதத்தின் அடிப்படையில்தான், தமிழ் பொது வேட்பாளர் ஒருவர் தொடர்பில் ஆராயப்பட்டது. அதற்கான முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. எனவே அந்த முயற்சி தோல்வில் முடிந்திருக்கின்ற சூழலில், தமிழ் மக்கள் அடுத்து செய்ய வேண்டியது என்ன? என்பது தொடர்பில் குறித்த குழுவினர் தெளிவுபடுத்த வேண்டியது கட்டாயமான ஒன்றாகும். ஏனெனில் குறித்த குழுவினர் ஜனாதிபதி தேர்தலில் பங்குபற்றுமாறு தமிழ் மக்களை இனி கோர முடியாது. அத்துடன் தமிழ் பொது வேட்பாளர் தொடர்பில் உடன்பாடு கண்ட தமிழ் கருத்துருவாக்கிகள் எவருமே ஜனாதிபதி தேர்தலில் பங்குபற்றுமாறு கட்டுரைகளை எழுத முடியாது. அவ்வாறு செயற்பட்டால் அது ஒரு சந்தர்ப்பவாதமாகவே பார்க்கப்படும். எனவே தமிழ் பொது வேட்பாளர் ஒருவரை களமிறக்க வேண்டும் என்று வாதிட்ட கருத்துருவாக்கிகள் மற்றும் அதற்கான முயற்சிகளில் ஈடுபட்ட தமிழ் மக்கள் பேரவை, அதன் சார்பில் இயங்கிய சிவில் சமூக பிரமுகர்கள் – அனைவருக்கும் முன்னால் இப்போது இரண்டு தெரிவுகள்தான் உண்டு. அதில் ஒன்று, மிகவும் வலுவான எழுத்து மூல உடன்பாடு ஒன்றின் அடிப்படையில் ஒருவரை தெரிவு செய்வது. அந்த உடன்பாடு கட்டாயமாக தமிழ் மக்களின் அரசியல் அபிலாஷைகளை அங்கீகரிப்பதாக அமைய வேண்டும். அது சாத்தியப்படாத நிலையில், தேர்தலை முற்றிலுமாக பகிஸ்கரிக்குமாறு மக்களை கேட்பதுதான் இறுதியான தெரிவு. அதற்காக களத்தில் இறங்கி பணியாற்றுவது.

இதற்கு அப்பாலும் ஒரு தெரிவுண்டு. தமிழ் பொது வேட்பாளர் ஒருவரை நிறுத்துவது தொடர்பான முயற்சிகள் தோல்வியடைந்திருந்தாலும் கூட, தற்போது களத்தில் ஒரு தமிழ்த் தேசிய பின்புலம் கொண்ட ஒரு வேட்பாளராக டெலோவின் மூத்த தலைவர்களில் ஒருவரான சிவாஜலிங்கம் இருக்கிறார். அவரை ஒரு பொது வேட்பாளராக தத்தெடுக்கலாமா என்பது தொடர்பிலும் பேரவையின் குழுவினர் யோசிக்கலாம்தானே என்றும் சிலர் வாதிடுகின்றனர். சில அரசியல் செயற்பாட்டாளர்களுடன் பேசுகின்ற போது, அவர்கள் இதனை வலியுறுத்தினர். இந்த வாதத்தையும் அவ்வளவு இலகுவாக நிராகரிக்க முடியாதுதான். ஏனெனில் தமிழ் பொது வேட்பாளர் தொடர்பில் கட்சிகளுடன் கலந்துரையாடிய தமிழ் மக்கள் பேரவையின் குழுவினர், தங்களுடைய வேட்பாளர் தெரிவில் பிரபலமான நபர்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கவில்லை. நபர்கள் என்பதை ஒரு குறியீடாக நோக்க வேண்டும் என்பதே அவர்களது வாதமாக இருந்தது. கட்சிகளுடனான சந்திப்பின் போது அவர்கள் பலருடைய பெயர்களை குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர் அதில் ஒருவர், திருகோணமலையை சேர்ந்த ஒரு சாதாரண பெண்மணி. அவரது பெயரை குறிப்பிட்ட போது எவருக்குமே அவரை தெரிந்திருக்கவில்லை. அவ்வாறாயின் தமிழ் மக்கள் பேரவையும், குறித்த குழுவினரும் சிவாஜிலிங்கத்தை ஏன் ஒரு குறியீட்டுத் தெரிவாக அங்ககீரிக்கக் கூடாது என்றும் சிலர் வாதிடுகின்றனர். தமிழ் பொது வேட்பாளர் தொடர்பான விழிப்புணர்வு தமிழ் மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்ற சூழலில், மேற்படி வாதத்தையும் இலகுவாக நிராகரிக்க முடியவில்லை. ஏனெனில் பேரவையின் குழுவினர் நபர்களை எங்குமே முதன்மைப்படுத்தியிருக்கவில்லை.

sajith and gota

இவ்வாறான பினபுலத்தில்தான், யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் பிறிதொரு முயற்சியை தொடங்கியிருக்கின்றனர். அதாவது, தமிழ் தேசிய நிலைப்பாடு கொண்ட கட்சிகள் அனைத்தையும் ஒரு பொது உடன்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருவதற்காக முயல்கின்றனர். பேரவையின் குழுவினர் எந்த கட்சிகளுடன் பேசியிருந்தனரோ, அந்த கட்சிகள் அனைத்தும் இதில் உள்வாங்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஒரு பொது உடன்பாட்டை ஏற்படுத்துவது, அதன் பின்னர் தமிழ் மக்களின் கோரிக்கைகள் அடங்கிய ஆவணமொன்றுடன் பிரதான வேட்பாளர்களான கோட்டபாய மற்றும் சஜித் ஆகியோருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதுதான் இந்த முயற்சியின் இலக்கு. எந்த வேட்பாளர் கோரிக்கைகளுக்கு உடன்படுகின்றாரோ, அவருக்கு ஆதரவு வழங்குவது. ஆனால் இங்கும் ஒரு பிரச்சினை இருக்கின்றது. எழுத்து மூல உடன்பாட்டிற்கு இணங்காத பட்சத்தில் அடுத்துள்ள தெரிவு என்ன? தமிழ் பொது வேட்பாளர் முயற்சியில் ஈடுபட்டு தோல்விகண்ட குழுவினர் எதிர்கொள்ளும் அதே பிரச்சினையைத்தான் யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவர்களும் எதிர்கொள்ளப் போகின்றனர். மாணவர்கள் எவருடைய வழிகாட்டலில் இதனை முன்னெடுக்கின்றனர் என்று தெரியாவிட்டாலும் கூட மாணவர்களுக்கும், மக்களுக்கு பொறுப்புச் சொல்லும் கடப்பாடுண்டு. இல்லாவிட்டால் எதிர்காலத்தில் மாணவர்கள் எந்தவொரு விடயத்தையும் முன்னெடுப்பதற்கான தகுதியை இழந்தவிடுவர்.

இதற்கிடையில், இதில் பங்குபற்றவரும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமர் பொன்னம்பலம் தேர்தலை பகிஸ்கரிக்கும் முடிவை அறிவித்திருக்கின்றார். ஒருபுறம் கட்சிகளின் கூட்டத்தில் பங்குபற்றிக் கொண்டே இன்னொரு புறமாக தேர்தலை பகிஸ்கரிப்பது தொடர்பில் அறிவிப்பதானது ஒரு முரண்பாடான விடயமாயே நோக்கப்படுகின்றது. கஜேந்திரகுமாரை பொறுத்தவரையில் சிங்கள வேட்பாளர்கள் எவரையுமே அவரால் ஆதரிக்க முடியாது. அவ்வாறு ஆதரித்தால் அவர் இதுவரை சொல்லிவந்த நிலைப்பாடுகள் அனைத்தையும் அவர் கைவிடநேரிடும். பேரவையின் குழுவினருடனான சந்திப்பின் போதும் கஜேந்திரகுமார் தேர்தலை பகிஸ்கரிப்பது தொடர்பிலேயே பேசியிருக்கின்றார் ஆனால் பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் ஏற்பாட்டில் இடம்பெறும் கலந்துரையாடல்களில் பங்குகொண்டவாறு கஜன் இவ்வாறு அறவிப்பதுதான் தவறானது. பகிஸ்கரிப்புத்தான் முன்னணியின் உறுதியான நிலைப்பாடு எனின் குறித்த கலந்துரையாடலில் முன்னணியினர் பங்பற்றியிருக்கக் கூடாது. கஜேந்திரகுமாரை பொறுத்தவரையில் தமிழ் மக்கள் இந்தத் தேர்தலில் அதிகம் பங்குபற்றுவதற்கான வாய்ப்பில்லை என்று கணிக்கின்றார் எனவே பகிஸ்கரிப்பிற்கு தலைமை தாங்கியது தனது கட்சியே என்பதை அவர் பதிவு செய்ய விரும்புகின்றார் போலும் தெரிகிறது. ஆனால் கஜேந்திரகுமார் ஒரு விடயத்தை கவனிக்க மறந்துவிட்டார். அதாவது, பிரதான வேட்பாளர்கள் எவருமே எழுத்து மூல உடன்பாட்டிற்கு உடன்படப் போவதில்லை. எனவே இன்னும் சற்று பொறுமையாக இருந்திருந்தால் பெரும்பாலான கட்சிகள் முன்னணியின் பகிஸ்கரிப்பு நிலைப்பாட்டை நோக்கியே திரண்டிருக்கும். ஏனெனில் இரண்டு வேட்பாளர்களுமே சிங்கள – பௌத்த வாக்குகளை கவரும் உத்திகள் தொடர்பிலேயே கவனம் செலுத்துகின்றனர். எனவே எந்தக் கோணத்தில் விவாதித்தாலும் பிரதான வேட்பாளர்களில் ஒருவரையும் ஆதரிப்பதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் தமிழ் தேசிய கட்சிகளை பொறுத்தவரையில் இல்லை. உண்மையில் இந்தத் தேர்தல் தமிழ்த் தேசிய கட்சிகளை ஒரு நெருக்கடிக்குள் தள்ளியிருக்கின்றது. ஆனால் ஒரு நெருக்கடி நிலையை கையாளுவதில்தான், ஒரு தலைமையின் துனிவும் ஆற்றலும் வெளிப்படும். எவ்வாறான நிலைப்பாடு என்றாலும் அதனை துனிவாக முன்னெடுக்க வேண்டியதே இன்றைய தேவை. 2005இல் விடுதலைப் புலிகளின் தலைமை அவ்வாறானதொரு முடிவைத்தான் எடுத்திருந்தது.

 

http://www.samakalam.com/செய்திகள்/ஜனாதிபதி-தேர்தலை-தமிழ்-த/

 

ஜனாதிபதி தேர்தல் : சுயாதீனக் குழுவும் பல்கலைக் கழக மாணவர்களும். கட்சிகளின் மீது சிவில் அமைப்புக்களின் தலையீடு ? நிலாந்தன்

5 days 11 hours ago
ஜனாதிபதி தேர்தல் : சுயாதீனக் குழுவும் பல்கலைக் கழக மாணவர்களும். கட்சிகளின் மீது சிவில் அமைப்புக்களின் தலையீடு ? நிலாந்தன்

October 13, 2019

 

question.jpg?resize=750%2C362

பேரவையால் தொடக்கி வைக்கப்பட்ட சுயாதீனக் குழு ஒரு தமிழ்ப் பொது வேட்பாளரை ஜனாதிபதி தேர்தலில் நிறுத்த வேண்டும் என்று கோரிக்கையை முன்வைத்த பொழுது அது தமிழ் அரசியற் சூழலையும் தென்னிலங்கையின் அரசியற் சூழலையும் சடுதியாகக் குழப்பியது. அப்படி ஒரு குழு உருவாக்கப்பட்டது பல தளங்களிலும் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியது. ஏன் அப்படி அதிர்வுகள் ஏற்பட்டன?

ஏனெனில் அவ்வாறு சிவில் அமைப்புக்கள் கட்சிகளின் மீது தலையீடு செய்ய வேண்டிய ஒரு தேவை ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழ் மக்கள் முன்னைய காலங்களைப் போல கண்ணை மூடிக்கொண்டு வாக்களிக்க மாட்டார்கள் என்ற ஒரு செய்தியை தமிழ் அரசியல்வாதிகளுக்கும் தென்னிலங்கையில் உள்ள அரசியல்வாதிகளுக்கும் நாட்டிலுள்ள தூதரகங்களுக்கும் அது உணர்த்தியது. தமிழ் வாக்குகள் எனப்படுபவை மஹிந்தவுக்கு எதிராக விழுபவை. எனவே ஐக்கிய தேசிய கட்சிக்கு ஆதரவானவை என்றுதான் தென்னிலங்கையில் உள்ள பெரும்பாலானவர்கள் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் சுயாதீன குழுவானது ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாளரை நிறுத்த வேண்டும் என்று கேட்ட பொழுது எல்லாருமே உற்றுக் கவனித்தார்கள்.

முதல் முதலாக ஒரு சிவில் அமைப்பு ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழ் மக்கள் தமது பேரத்தை முன்வைக்க வேண்டும் என்று கிளம்பிய பொழுது அது பலருக்கும் உதைப்பைபைக் கொடுத்தது. இதுவரை காலமும் தமிழ் வாக்குகளை ஐக்கிய தேசிய கட்சிக்கு வாங்கிக் கொடுத்த கூட்டமைப்பு அதைத் தொடர்ந்தும் செய்வதற்கு எதிராகக் கேள்விகள் எழுந்தன. தமிழ் மக்களின் வாக்குகள் தனக்குத்தான் கிடைக்கும் என்று நம்பிக் கொண்டிருக்கும் சஜித் பிரேமதாச அதனால் பதட்டம் அடைந்தார். பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்க ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாளரை முன்னிறுத்த முற்படும் எவரும் மறைமுகமாக கோத்தபாயவுக்கு ஆதரவானவர்கள் என்று கூறினார்.

அதேசமயம் கோத்தபாயவை தோற்கடித்து ஐக்கிய தேசிய கட்சியை ஆட்சியில் அமர்த்த வேண்டும் என்று திட்டமிடும் வெளித் தரப்புக்கள் ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாளர் முன்னிறுத்தப்படுவதை விருப்பத்தோடு பார்க்கவில்லை. ஏனெனில் தமிழ் வாக்குகள் கேள்விக்கு இடமின்றி சஜித் பிரேமதாசவிற்கு கிடைப்பதை ஒரு பொது வேட்பாளர் நிபந்தனைகளுக்கு உள்ளாக்கி விடுவார் என்று அவை சிந்தித்தன.

அதாவது ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாளரை தமிழ் மக்கள் முன்னிறுத்த்தி ஒரு பேர அரசியலை முன்னெடுக்க முற்பட்ட போது அதற்கு தமிழ்த் தரப்பில் பெரிய கட்சிகள் தயாராக இருக்கவில்லை. தென்னிலங்கையில் அது அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியது. இலங்கையை யார் ஆள வேண்டும் என்பதனை தீர்மானிக்கப்பட்ட முற்பட்ட வெளித் தரப்புக்களும் அதை விருப்பத்தோடு பார்க்கவில்லை. முடிவில் சுயாதீன குழுவின் முயற்சிகள் வெற்றி பெறவில்லை. அதாவது ஒரு பொதுத் தமிழ் வேட்பாளரை களமிறக்க முடியவில்லை. இப்பொழுது ஒரு பொதுத் தமிழ் வேட்பாளருக்கான வாய்ப்புக்கள் ஒரு சிவாஜிலிங்கமாக சுருங்கி விட்டன.
இவ்வாறு சுயாதீன குழுவானது அதன் முயற்சியில் இறுதி வெற்றி பெறாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அது மிகத் தெளிவான செய்திகளை தமிழ் கட்சிகளுக்கும் சிங்கள கட்சிகளுக்கும் வெளித் தரப்புகளுக்கும் உணர்த்தியது.

முதலாவது செய்தி தமிழ் மக்கள் பேரம் செய்யப் புறப்பட்டு விட்டார்கள் என்பது. கடந்த 10 ஆண்டுகளாக தமிழ் தலைவர்கள் பேரம் பேசக் கிடைத்த எல்லா சந்தர்ப்பங்களையும் பயன்படுத்தாது விட்டார்கள். ஆனால் முதல் தடவையாக ஒரு சிவில் அமைப்பு பேர அரசியலைச் செய்யுமாறு தமிழ் கட்சிகளை கோரும் ஒரு நிலைமை தோன்றியது. இது இனிமேலும் பேரம் பேசாமல் அரசியலை முன் கொண்டு செல்ல முடியாது என்ற செய்தியை தமிழ் கட்சிகளுக்கு உணர்த்தியது.

குறிப்பாக கூட்டமைப்பு கடந்த சுமார் ஐந்து ஆண்டுகளாக பேரம் செய்யக் கிடைத்த எல்லா சந்தர்ப்பங்களையும் ரணிலுக்குச் சாதகமாக பயன்படுத்தியது. இனிமேலும் அவ்வாறு அரசியல் செய்ய முடியாது என்பதனை சுயாதீன குழு உணர்த்தியிருக்கிறது.

இரண்டாவது செய்தி தென்னிலங்கை மைய கட்சிகளுக்கு உரியது. தமிழ் வாக்குகளை நிபந்தனைகள் இன்றி பெற முடியாது என்ற ஒரு நிலை மெல்ல தலையெடுக்கிறது என்ற செய்தி மிகக் கூர்மையாக அங்கு சென்றடைந்துள்ளது. இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பது என்றால் இனவாதத்தோடு மோத வேண்டும் அல்லது இனவாதத்தை கனியச் செய்ய வேண்டும். இவை இரண்டையும் செய்யத் தயாரற்ற எந்த ஒரு தலைவரும் இனப்பிரச்சினைக்கு பொருத்தமான தீர்வை தரப்போவதில்லை.

இந்நிலையில் சிங்கள பௌத்த பெருந் தேசிய வாக்குகளை கவர்வதற்காக தமிழ் மக்களுக்கு எதையும் கொடுக்க விரும்பாத தலைவர்களோடு தமிழ் மக்கள் எப்படி பேரம் பேசுவது? அது பேரமா? அல்லது வழிஞ்சோடி அரசியலா? தமது பேரம் பேசும் பலம் எதுவென்பதை தமிழ் மக்கள் சிங்களத் தலைவர்களுக்கு கூர்மையான விதத்தில் உணர்த்துவதே ஒரே வழி. அதற்கு ஜனாதிபதித் தேர்தல் ஒரு சிறந்த களம். அதை தமிழ் மக்கள் தமது ஆணையை வெளிக் கொண்டு வருவதற்கான மறைமுக வெகுசன வாக்கெடுப்பாக பயன்படுத்தலாம்.அதேசமயம் தென்னிலங்கையில் பேரம் பேசுவதற்கான ஒரு களமாகவும் அதை பயன்படுத்தலாம்.

இம்முறை தமிழ் மக்கள் மஹிந்தவை தோற்கடிப்பதற்காக கண்ணை மூடிக் கொண்டு சஜித் பிரேமதாசவை ஆதரிக்கப் போவதில்லை எந்த ஒரு செய்தியை தமிழ் பொது வேட்பாளருக்கான தேடல் உணர்த்தியுள்ளது.

மூன்றாவது செய்தி வெளிநாடுகளுக்கு உரியது. சஜித் பிரேமதாசவை வெல்ல வைக்க வேண்டும் என்று திட்டமிடும் நாடுகள் தமிழ் மக்களோடு பேரம் பேச வேண்டிய நிர்பந்தத்தை ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாளர் அதிகப்படுபடுத்துவார். இதன் மூலம் தமிழ் மக்கள் சிங்கள அரசியல்வாதிகளுடன் உடன்படிக்கைகளை செய்ய முடியாது போனாலும் அவ்வரசியல்வாதிகளை பின்னிருந்து தீர்மானிக்க முயலும் நாடுகளிடம் ஏதாவது பாதுகாப்பு பொறிமுறையை கோரலாம்.

எனவே ஒரு தமிழ் பொது வேட்பாளரை நிறுத்த முடியாது போனாலும் கூட சுயாதீனக் குழுவானது தமிழ் அரசியலையும் தென்னிலங்கை அரசியலையும் மிகக் குறுகிய காலத்தில் குளப்பியிருக்கிறது.
சுயாதீன குழுவில் நடவடிக்கைகளுக்குச் சற்று பின்னாக யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியம் களத்தில் குதித்தது. கிழக்கு பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியத்தையும் இணைத்துக் கொண்டு அவர்கள் ஒரு புதிய முயற்சியை தொடங்கினார்கள். அது ஏறக்குறைய சுயாதீனக் க்குழுவின் நடவடிக்கைகளுக்கு சமாந்தரமானது. ஒருவிதத்தில் அது சுயாதீன குழுவுக்கு பக்கபலமானது. கட்சிகளின் மீது சிவில் அமைப்புக்களும் மாணவ அமைப்புக்களும் இவ்வாறு அழுத்தங்களைப் பிரயோகிப்பது என்பது ஜனநாயகமான ஒரு முன்னேற்றம்.

பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியம் எல்லா கட்சிகளையும் ஒரு மேசையில் கொண்டு வந்து சேர்த்தது. எல்லா கட்சிகளும் ஒன்றிணைந்து பொதுவான கோரிக்கைகளை தென்னிலங்கை நோக்கி முன்வைக்க வேண்டும் என்று மாணவர்கள் கேட்கிறார்கள். கட்சிகளும் அதற்கு சம்மதித்தன. கட்சிகள் ஏற்கனவே எப்படிப்பட்ட கோரிக்கைகளை முன் வைக்க வேண்டும் என்பது குறித்து சிந்தித்து வைத்திருந்தன. அக்கோரிக்கைகள் அனைத்தையும் தொகுத்து ஒரு பொது கோரிக்கையாக மாற்றி அதுதான் தென்னிலங்கையில் முன்வைக்கப்பட வேண்டும் என்று மாணவர்கள் கேட்டிருக்கிறார்கள். தொடர்ச்சியான சந்திப்புக்களை மூலம் சம்பந்தப்பட்ட எல்லாக் கட்சிகளையும் ஓரணியில் திரட்டுவதில் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு முன்னேறி இருக்கிறார்கள். கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஒரு தேர்தலை முன்வைத்து தமிழ்த் தரப்புக்கள் இவ்வாறு ஒன்றிணைக்கப்படுவது மிகவும் அரிது.

அவ்வாறு ஒன்றிணைக்க தக்க பலம் முன்னாள் மன்னார் ஆயரிடம் இருந்தது. ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழ் சிவில் சமூக அமையத்தின் ஏற்பாட்டில் நடந்த ஒரு கூட்டத்தில் அவர் தமிழ் தேசியக் கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து தமிழ் தேசியப் பேரவை என்ற ஒரு அமைப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்று ஊக்குவித்தார். ஆனால் அம்முயற்சிகள் வெற்றியளிக்கவில்லை. இப்பொழுது மறுபடியும் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் ஒரு முயற்சியை தொடங்கியிருக்கிறார்கள். தமிழ் கட்சிகள் எந்த அளவுக்கு இதில் தொடர்ச்சியாக ஒத்துழைக்கும் என்று பொறுத்திருந்தே பார்க்க வேண்டும.;; ஜனாதிபதி தேர்தலை தனித்தனியாக அணுகக்கூடாது என்ற ஒரு நிலையை பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் ஏற்படுத்துவர்களாக இருந்தால் அது ஒரு பெரிய வெற்றி. அதிகளவு மக்கள் பிரதிநிதிகளை கொண்டிருக்கும் ஒரு கட்சி ஏனைய கட்சிகளை கலந்தாலோசிக்காமல் வாக்களித்த மக்களுக்கும் கூறாமல் தென்னிலங்கையோடு நிபந்தனைகள் இன்றி சமரசம் செய்யக்கூடிய நிலைமைகளை இவ்வாறான முயற்சிகள் தடுக்குமா?

அவ்வாறு தடுத்தால் அது பெரிய வெற்றிதான். 2016 இல் மன்னாரில் அம் மாவட்டத்தின் முன்னாள் மறை மாவட்ட ஆயர் முன்னிலையில் இப்படி ஒரு சந்திப்பு நிகழ்ந்த போது ஆயர் சம்பந்தரை நோக்கி விமர்சன பூர்வமாக கருத்துக்களை முன் வைத்தார். அப்பொழுது சம்பந்தர் என்ன சொன்னார்? ‘நீங்கள் சொல்வதை சொல்லுங்கள் ஆனால் கடைசியில் முடிவெடுப்பது நான்தான்’ என்றுதானே சொன்னார்? இப்பொழுதும் அப்படிக் கூறப்படுமா?

உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் கிடைத்த படிப்பினைகளின் பின்னணியில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகால அரசியலில் கிடைத்த படிப்பினைகளின் பின்னணியில் குறிப்பாக கடந்த ஒக்ரோபர் மாதம் நிகழ்ந்த ஆட்சிக் குளப்பத்திற் கிடைத்த படிப்பினைகளின் பின்னணியில் தமிழ் கட்சிகள் சிந்திக்க வேண்டிய ஒரு நிர்ப்பந்தத்தை தமிழ் மக்கள் பேரவை நியமித்த சுயாதீனக் குழுவும் யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியமும் உருவாக்கியுள்ளன. # ஜனாதிபதிதேர்தல்  #சுயாதீனக் குழு  #பல்கலை #தலையீடு

 

http://globaltamilnews.net/2019/131855/

 

காணாமல் போனோரின் உறவுகளுக்கு பதிலளிக்க வேட்பாளர்களின் திட்டம் என்ன?

5 days 12 hours ago
காணாமல் போனோரின் உறவுகளுக்கு பதிலளிக்க வேட்பாளர்களின் திட்டம் என்ன?

 வடக்கு, கிழக்கில் தினந்­தோறும்  வேத­னை­யு­டனும் தவிப்­பு­டனும் தமது  உற­வு­க­ளுக்கு என்ன நடந்­தது என்­பதை தெரி­யா­மலும்  போராட்­டங்­க ளு­டனும்  வாழ்ந்­து­கொண்­டி­ ருக்கும் காணாமல் போன­வர்­ களின்   உற­வு­க­ளான பாதிக்­ கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள் எவ்­வா­றான தீர்வை வழங்­கப்­போ­கின்­ றார்கள் என்­பது  ஒரு கேள் வி­யாக  எழுந்து நிற்­கின்­றது.  அதா­வது மிக முக்­கி­ய­மாக  மூன்று கட்­சி­க­ளி­லி­ருந்தும்  மூன்று பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள் தேர்தல் களத்தில் இறங்­கி­யுள்­ளனர்.  இவர்கள்  மூவரும்  இந்த காணா­மல்­போனோர் விவ­கா­ரத்தில் எவ்­வா­றான தீர்­வுத்­திட்­டத்தை முன்­வைக் கப்­போ­கின்­றனர் என்­பதே  இங்கு மிக முக்­கி­ய­மா­ன­தாக காணப்­ப­டு­கின்­றது. 

ஜனா­தி­பதி தேர்தல்   தொடர்­பான  பிர­சாரப் பணிகள் ஆரம்­ப­மா­கி­யி­ருக்­கின்­றன. பிர­சா­ரங்கள் அனல் பறக்க  தொடங்­கி­யுள்­ளன ஸ்ரீ­லங்கா பொது­ஜன பெர­மு­னவின் வேட்­பாளர் கோத்­த­பாய ராஜ­பக் ஷ அநு­ரா­த­பு­ரத்தில் தனது பிர­சாரப் பணியை ஆரம்­பித்­தி­ருக்­கின்றார்.  

அதே­போன்று  ஐக்­கிய தேசிய முன்­ன­ணியின்  ஜனா­தி­பதி வேட்­பாளர்   சஜித் பிரே­ம­தாச  கொழும்பில்  தனது பிர­சாரப் பணியை ஆரம்­பித்­தி­ருக்­கின்றார். அதே­போன்று மக்கள் விடு­தலை முன்­ன­ணியும்   பிர­சா­ரப்­ப­ணி­களை ஆரம்­பித்­தி­ருக்­கின்­றது. 

பிர­தான கட்­சி­களின் வேட்­பா­ளர்­களின் பிர­சாரப் பணிகள்  ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­டுள்ள நிலையில்  அடுத்­து­வரும்  35 நாட்­களும்   அர­சியல் கட்­சிகள் மற்றும்  வேட்­பா­ளர்கள் பொதுக்­கூட்­டங்­களில் தமது கொள்­கை­க­ளையும் திட்­டங்­க­ளையும்  வெளிப்­ப­டுத்­து­வ­துடன் வாக்­கா­ளர்­களை  கவரும் வகையில் உரை­யாற்­று­வ­தற்கு முயற்­சிப்­பார்கள். அடுத்­து­வரும் 35 தினங்­களும் பிர­சார கால­மாக  மிகவும் பர­ப­ரப்­பாக இருக்­கப்­போ­கின்­றன. தற்­போது மிக நீண்­ட­கா­ல­மாக  இழு­ப­றியில் இருந்து வந்த ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியின் முடிவு  அறி­விக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. 

virakesari.jpg

அதன்­படி ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யா­னது  எதிர்­வரும் ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் ஸ்ரீ­­லங்கா பொது­ஜன பெர­மு­னவின் ஜனா­தி­பதி வேட்­பாளர்  கோத்­த­பாய ராஜ­ப­க் ஷ வுக்கு ஆத­ரவு வழங்­கு­வ­தற்கு தீர்­மா­னித்­தி­ருக்­கி­றது. சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியில்  இருந்து  ஒரு­சில உறுப்­பி­னர்கள் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சியின் பக்கம் செல்­வார்கள் என சில ஊகங்கள் வெளிப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டி­ருந்த  நிலை­யிலும் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியின் அனைத்து  உறுப்­பி­னர்­களும் கோத்­த­பாய ராஜ­ப­க் ஷ­ வுக்கு முழு­மை­யான ஆத­ரவை வழங்­கு­வ­தற்கு   முன்­வந்­தி­ருக்­கின்­றனர்.  மிக முக்­கி­ய­மாக சுதந்­திரக் கட்­சியின் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் துமிந்த திசா­நா­யக்க அனு­ரா­த­பு­ரத்தில் நடை­பெற்ற  கோத்­த­பா­யவின் முத­லா­வது  பிர­சாரக் கூட்­டத்தில் பங்­கேற்­றி­ருந்தார். 

அதன்­படி  நவம்பர்  13ஆம் திகதி நள்­ளி­ர­வு­வரை  தீவிர பிர­சார  செயற்­பா­டுகள்  நாடு­மு­ழு­வதும் இடம்­பெறும்.  எனவே  வேட்­பா­ளர்­க­ளுக்கு இடை­யி­லான சொற்­போரை அடுத்த ஒரு மாதத்­துக்கு பார்க்க  முடியும்.  

இவ்­வா­றான பின்­ன­ணியில் வடக்கு, கிழக்கில் தினந்­தோறும்  வேத­னை­யு­டனும் தவிப்­பு­டனும் தமது  உற­வு­க­ளுக்கு  என்ன நடந்­தது என்­பதை தெரி­யா­மலும்  போராட்­டங்­க­ளு­டனும்  வாழ்ந்­து­கொண்­டி­ருக்கும் காணாமல் போன­வர்­களின்   உற­வு­க­ளான பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள் எவ்­வா­றான தீர்வை வழங்­கப்­போ­கின்­றார்கள் என்­பது  ஒரு கேள்­வி­யாக  எழுந்து நிற்­கின்­றது.  அதா­வது மிக முக்­கி­ய­மாக  மூன்று கட்­சி­க­ளி­லி­ருந்தும்  மூன்று பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள் தேர்தல் களத்தில் இறங்­கி­யுள்­ளனர். இவர்கள்  மூவரும்  இந்த காணா­மல்­போனோர் விவ­கா­ரத்தில் எவ்­வா­றான தீர்­வுத்­திட்­டத்தை   முன்­வைக்­கப்­போ­கின்­றனர் என்­பதே  இங்கு  மிக முக்­கி­ய­மா­ன­தாக காணப்­ப­டு­கின்­றது. 

யுத்த காலத்­தின்­போது  காணா­மல்­போ­ன­தாக  கூறப்­ப­டு­கின்­ற­வர்­களின்  உற­வி­னர்கள் இன்னும் ஒரு­வி­த­மான  எதிர்­பார்ப்­பு­ட­னேயே வாழ்ந்­து­கொண்­டி­ருக்­கின்­றனர். தமது உற­வு­க­ளுக்கு நடந்­தது என்ன என்­பது தொடர்பில்  இந்த மக்கள்  அதி­காரத் தரப்­பிடம் கேள்வி எழுப்பி நிற்­கின்­றனர்.  உண்­மையை வெளிப்­ப­டுத்­து­மாறும்  பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் கோரு­கின்­றனர். ஆனால்  யுத்தம் நிறை­வ­டைந்து ஒரு தசாப்தம் நிறை­வ­டைந்து விட்ட நிலை­யிலும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் கேள்­வி­க­ளுக்கு  அதி­கா­ரத்­த­ரப்­பி­னரால் பதி­ல­ளிக்க முடி­யாத நிலை­மையே  நீடிக்­கி­றது. 

ஒவ்­வொரு முறையும் தேசிய மட்டத் தேர்­தல்கள் நடை­பெறும் போதும் பிர­தான கட்­சி­களின் வேட்­பா­ளர்கள்   எவ்­வாறு  காணா­மல்­போ­னோரின்  பிரச்­சி­னைக்கு தீர்வைப் பெற்­றுக்­கொ­டுப்­பார்கள் என்று எதிர்­பார்க்­கப்­படும். தேர்­தலின் போதும் சில  வாக்­கு­று­திகள் வேட்­பா­ளர்­க­ளினால் மக்­க­ளுக்கு வழங்­கப்­படும். எனினும்  ஆட்­சிக்கு வந்­ததன் பின்னர் ஆட்­சி­யா­ளர்கள்  அந்த வாக்­கு­று­தி­களை  மறந்­து­வி­டு­கின்ற நிலை­மையை காண்­கின்றோம்.  அதுதான்  தொடர்ந்து கதை­யா­க­வுள்­ளது. 

அத­னால்தான் இம்­முறை ஜனா­தி­ப­தி­தேர்­தலில் போட்­டி­யி­டு­கின்ற மூன்று பிர­தான வேட்­பா­ளர்­க­ளான சஜித் பிரே­ம­தாச,  கோத்­த­பாய ராஜ­பக் ஷ, மற்றும் அநு­ர­கு­மார திஸா­நா­யக்க ஆகியோர்   இந்த காணா­மல்­போ­னோரின்  பிரச்­சி­னைக்கு என்ன தீர்வை முன்­வைப்­பார்கள் என்­பது தொடர்­பான கேள்­விகள் எழுப்­பப்­ப­டு­கின்­றன. காணா­மல் போ­னோரின் உற­வி­னர்­க­ளுக்கு இந்த பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள் வழங்­கப்­போகும்  பதில் என்ன? அவர்கள் முன்­வைக்­கப்­போகும் தீர்வு என்ன? என்­பதே இங்கு தீர்க்­க­மா­ன­தாக  பார்க்­கப்­ப­டு­கின்­றது. 

2009ஆம் ஆண்டு  யுத்தம் முடி­வ­டைந்­த­வுடன்  இந்த காணா­மல் போ­னோரின் உற­வி­னர்கள்  தமது பிள்­ளை­க­ளுக்கு

  மற்றும்  உற­வு­க­ளுக்கு என்ன நடந்­தது என்­பதை வெளிப்­ப­டுத்­து­மாறு கோரி போராட்­டங்­களை நடத்த ஆரம்­பித்­தனர்.  2009ஆம் ஆண்­டி­லி­ருந்தே இந்த பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் வேத­னை­யு­டனும்  தவிப்­பு­ட­னுமே வாழ்ந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றனர்.  2009ஆம் ஆண்­டிற்குப் பின்னர் இருந்த அப்­போ­தைய அர­சாங்கம் இந்த காணா­மல்­போனோர் பிரச்­சினை  தொடர்பில் சரி­யான தீர்வை முன்­வைக்­க­வில்லை. அதனால்  காணா­மல்­போ­னோரின்   உற­வுகள் பாரிய விரக்­தி­யு­டனும்  வேத­னை­யு­டனும் இருந்­தனர்.   காணாமல் போனோர் என  எவரும் இல்லை என்ற கருத்­துக்­களும் அவ்­வப்­போது முன்­வைக்­கப்­பட்டு வந்­தன. 

ஐக்­கிய நாடுகள் சபையும் சர்­வ­தேச சமூ­கமும்  இந்த விடயம் தொடர்பில் தொடர்ச்­சி­யாக அழுத்­தங்­களைப் பிர­யோ­கித்து வந்­தன.  2010 ஆம் ஆண்டு அப்­போ­தைய மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ அர­சாங்­கத்­தினால் கற்­ற­றிந்த பாடங்­களும் நல்­லி­ணக்­கமும் தொடர்­பான ஆணைக்­குழு நிய­மிக்­கப்­பட்­டது. அந்த ஆணைக்­குழு  யுத்தம் இடம்­பெற்­ற­தற்­கான காரணம் என்ன என்­பது தொடர்­பாக ஆராய்ந்து அறிக்கை சமர்ப்­பித்­தது. எனினும் நல்­லி­ணக்க ஆணைக்­குழு வடக்கு, கிழக்கில் நடத்­திய விசா­ரணை அமர்­வு­க­ளின்­போது சாட்­சி­ய­ம­ளித்த பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள்  காணாமல் போயுள்ள தமது  உற­வு­க­ளுக்கு என்ன நடந்­தது  என்­பதை வெளிப்­ப­டுத்­து­மாறு  கோரி மன்­றாடி கதறி அழு­ததை காண­மு­டிந்­தது. அந்­த­ள­விற்கு அந்த மக்கள் வேத­னை­யுடன்  இருக்­கின்­றனர். வடக்கு கிழக்கில் அதி­க­ளவில் இந்த விசா­ரணை அமர்­வு­களில் காணாமல்  போனோரின் உற­வி­னர்­களே சாட்­சி­ய­ம­ளித்­தனர். 

எனினும்  நல்­லி­ணக்க ஆணைக்­கு­ழுவின்  பரிந்­து­ரைகள்  முன்­வைக்­கப்­பட்ட போதிலும்   காணாமல் போனோரின் பிரச்­சி­னைக்கு தீர்வு கிடைக்­க­வில்லை.  எப்­ப­டி­யி­ருப்­பினும் பல்­வேறு அழுத்­தங்­க­ளுக்கு மத்­தியில்  கடந்த 2013ஆம் ஆண்டு  அப்­போ­தைய மஹிந்த அர­சாங்­கத்­தினால்  காணா­மல்­போனோர் தொடர்­பான  ஜனா­தி­பதி ஆணைக்­குழு  நிய­மிக்­கப்­பட்­டது.  இந்த ஆணைக்­கு­ழு­விற்கும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் தக­வல்­களை வழங்­கினர்.  சுமார் 19ஆயி­ரத்­துக்கும் அதி­க­மான  எழுத்­து­மூல முறைப்­பா­டுகள் காணாமல் போனோர் தொடர்பில் அந்த ஆணைக்­கு­ழு­விற்கு சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்­டன.  அது­மட்­டு­மன்றி  ஜெனிவா மனித உரிமை பேர­வையில்  பல்­வேறு பிரே­ர­ணை­களும்  நிறை­வேற்­றப்­பட்­டி­ருந்த நிலையில் அவற்றில்  இந்த காணா­மல் போனோர் விவ­கா­ரத்­துக்கு தீர்­வு­கா­ணப்­ப­ட­வேண்­டு­மென வலி­யு­றுத்­தப்­பட்­டி­ருந்­தது.  இருப்­பினும்  இந்தப் பிரச்­சினை தொடர்ந்து நீடித்­துக்­கொண்டு செல்­கின்­றதே தவிர   அதி­கா­ரத்தில்  இருக்­கின்ற தரப்­பினர்  அதற்கு ஒரு விடிவைப் பெற்­றுக்­கொ­டுப்­ப­தற்கு எத்­த­ணிக்­க­வில்லை. 

இந்த சூழ­லி­லேயே  2015ஆம் ஆண்டு மிகுந்த எதிர்­பார்ப்­பு­க­ளுடன்  நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் பத­விக்கு வந்­தது. நல்­லாட்சி  அர­சாங்கம் இந்த பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு  தீர்வை வழங்கும் என பர­வ­லாக எதிர்­பார்க்­கப்­பட்­டது. அதே­போன்று 2015ஆம் ஆண்டு  ஜெனி­வாவில் நிறை­வேற்­றப்­பட்ட பிரே­ர­ணைக்கும் இலங்கை  இணை அனு­ச­ரணை வழங்­கி­யி­ருந்­தது. 

ஆனாலும்   காணா­மல்­போனோர் தொடர்­பான  பிரச்­சி­னைக்கு தீர்வைக் காண்­பதில் நல்­லாட்சி அர­சாங்­கமும்   அலட்­சி­யப்­போக்­கு­ட­னேயே செயற்­பட்­டது. 2017ஆம் ஆண்டு  காணா­மல்­போனார் குறித்து ஆராய்­வ­தற்­கான அலு­வ­லகம் நிய­மிக்­கப்­பட்டு   ஆணை­யா­ளர்­களும்  நிய­மனம் செய்­யப்­பட்­டனர். அந்த அலு­வ­லகம் தற்­போது இயங்கி வரு­கி­றது. எனினும் இது­வரை  காணா­மல்­போ­னோ­ருக்கு என்ன நடந்­தது என்­பதும்  கண்­டு­பி­டிக்­கப்­ப­ட­வில்லை.  

தற்­போ­தைய நல்­லாட்சி  அர­சாங்­கத்தில் பிர­தமர்  ஒரு கட்­டத்தில்   நடந்து முடிந்த அனைத்து விட­யங்­க­ளையும் மறந்து மன்­னித்து செயற்­ப­டுவோம் என்ற கருத்­துப்­பட வடக்கில் உரை­யாற்­றி­யி­ருந்தார்.   இவ்­வா­றான கருத்­துக்கள் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களை மேலும் காயப்­ப­டுத்­து­வ­தா­கவே  அமைந்­தன.  காணாமல் போன­வர்­க­ளுக்கு என்ன நடந்­தது என்­பதை கண்­டு­பி­டிக்­காமல் எவ்­வாறு பழைய விட­யங்­களை மறக்க முடியும் என்று பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் கேள்வி எழுப்­பினர். எப்­ப­டி­யி­ருப்­பினும் தற்­போ­து­வரை இந்தப் பிரச்­சி­னைக்கு தீர்வு காணப்­ப­ட­வில்லை. நல்­லாட்சி  அர­சாங்கம் இந்தப் பிரச்­சி­னைக்கு தீர்வைக் காணும் என  எதிர்­பார்க்­கப்­பட்ட போதிலும் அது நடக்­க­வில்லை. 

காணா­மல்­போ­னோரின் உற­வுகள் பல்­வேறு   சமூக   பொரு­ளா­தார மற்றும் மனி­தா­பி­மானப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு மத்­தியில்  பாரிய  இன்­னல்­க­ளுடன்  வாழ்ந்து வரு­கின்­ற­னர் ச­மூக பாது­காப்பு உள்­ளிட்ட பல்­வேறு விட­யங்­களில் இந்த மக்கள் பாதிக்­கப்­பட்­டுள்­ளனர். அவர்­களின் வேத­னைக்கு அதி­கா­ரத்தில் இருக்­கின்ற தரப்பு பதில் கூறி­யா­க­வேண்டும்.     

 விசே­ட­மாக   என்ன நடந்­தது என்­பதை கண்­டு­பி­டித்து உண்­மையை வெளிப்­ப­டுத்த வேண்­டி­யது   அர­சாங்­கத்தின் கட­மையும் பொறுப்­பு­மாகும். அதி­லி­ருந்து வில­கி­யி­ருக்க முடி­யாது. ஆனால்  அர­சாங்­கத்தை பொறுத்­த­வ­ரையில்

  இந்தப் பிரச்­சி­னையில்  கைவைக்க  தயங்­கு­வ­தா­கவே தெரி­கின்­றது. காரணம்  இந்த பிரச்­சி­னையை கையா­ளும்­போது அது  கடும்­போக்­கு­வா­தி­க­ளுக்கும் இன­வா­தி­க­ளுக்கும் தீனி­போ­டு­வ­தாக அமைந்­து­விடும் என்று அர­சாங்கம் கரு­து­வ­தா­கவே தெரி­கி­றது. இதனால் அர­சாங்­கத்தின் இருப்­புக்கு நெருக்­கடி ஏற்­படும் என்று  அதி­கா­ரத்தில் இருக்­கின்­ற­வர்கள் எண்­ணலாம். ஆனால் அதற்­காக காணா­மல்­போ­னோ­ருக்கு என்ன நடந்­தது என்­பதை   தொடர்ந்து  கண்­டு­பி­டிக்­காமல் இருக்க முடி­யாது. 

இந்த நிலை­யி­லேயே தற்­போது மீண்­டு­மொரு  ஜனா­தி­பதி தேர்தல் நடை­பெ­ற­வுள்­ளது. அதி­கா­ரத்தை கைப்­பற்ற   தேர்­தலில் கள­மி­றங்­கி­யுள்ள  பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள்,  தாம்  ஜனா­தி­ப­தி­யா­கி­யதும்   என்ன செய்­யப்­போ­கிறோம் என்­பதை   வெளி­யி­டு­வ­தற்கு ஆரம்­பித்­துள்­ளனர்.  விரைவில்  தேர்தல் விஞ்­ஞா­ப­னங்­களும் வெளி­யி­டப்­படும். அதன்­படி  பிர­தான வேட்­பா­ளர்­க­ளாக கள­மி­றங்­கி­யுள்ள   சஜித் பிரே­ம­தாச,   கோத்­த­பாய ராஜ­பக் ஷ,   மற்றும் அநு­ர­கு­மா­ர­ தி­ஸா­நா­யக்க ஆகியோர் இந்த காணா­மல்­போனோர் விவ­கா­ரத்­துக்கு கூறப்­போகும் பதில் என்ன? இவர்கள் மூவரும் தேர்­த­லுக்கு முன்னர் இந்த விடயம் தொடர்பில் தமது நிலைப்­பாட்டை அறி­விக்­க­வேண்டும். மிக முக்­கி­ய­மாக காணா­மல் போ­னோரின்   உற­வி­னர்கள் எதிர்­கொண்டு வரு­கின்ற  இன்­னல்­களை கருத்தில் கொண்டு   இந்த விட­யத்தில்  தீர்­மானம் எடுக்­கப்­ப­ட­வேண்டும். 

அதா­வது   தாம் ஜனா­தி­ப­தி­யா­கி­ய­வுடன்  காணாமல் போனோரின் பிரச்­சி­னைக்கு எவ்­வா­றான  தீர்வை முன்­வைப்போம்  என்­பது தொடர்பில் தெளி­வான விட­யத்தை மக்­களின் முன் கூற­வேண்டும். வேட்­பா­ளர்கள் இந்த விட­யத்தில் முன்­வைக்­கப்­போகும் யோசனை அல்­லது  தீர்­வுத்­திட்டம்  என்ன என்­பது தொடர்பில்  பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் ஆர்­வத்­துடன் இருக்­கின்­றனர். யுத்தம் முடி­வ­டைந்து  ஒரு தசாப்தம் கடந்தும் இந்தப் பிரச்­சினை   தீர்க்­கப்­ப­டாது உள்­ளமை தொடர்­பிலும்    அவற்றை கையாள்­வ­தற்கு அதி­கா­ரத்தில் இருக்­கின்­ற­வர்கள் தயங்­கு­கின்ற சூழ­லிலும் மக்கள் விரக்தி நிலையை அடைந்­தி­ருக்­கின்­றனர். எனவே பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள்  அல்­லது காணா­மல்­போ­னோரின் உற­வி­னர்கள்  திருப்­தி­ய­டையும் வகை­யி­லான வேலைத்­திட்­டங்கள் அல்­லது அணு­கு­மு­றைகள் பிர­தான வேட்­பா­ளர்­க­ளினால் முன்­வைக்­கப்­ப­ட­வேண்­டி­யது அவ­சி­ய­மா­கி­றது. 

இந்த செயற்­பாட்டில் தொடர்ந்தும்  பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களை ஏமாற்­றலாம் என்று யாரும் கரு­தக்­கூ­டாது. மிக முக்­கி­ய­மாக  நாட்டின்  ஆட்சி அதி­கா­ரத்தை   தன­தாக்கு­வ­தற்கு எதிர்­பார்த்­தி­ருக்­கின்ற பிர­தான வேட்­பா­ளர்கள் மூவரும்  இந்த விடயம் தொடர்பில்  தெளிவான பதிலை வழங்கவேண்டும்.  காணாமல்போனோரின்  உறவுகள் விடிவின்றி   தொடர்ந்தும்   எதிர்பார்ப்புடனும்  தவிப்புடனும்   வாழ்ந்து வருகின்றனர். இது தொடர்பில் வேட்பாளர்கள் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும். ஜனாதிபதி வேட்பாளர்கள்  முழுநாட்டு மக்களினதும் பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வு தொடர்பில் தமது அவதானத்தை செலுத்தவேண்டியது  அவசியமாகும். எனவே அதற்கு ஏற்றவகையில் பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வையும்  விரக்தியில் இருக்கின்ற மக்களுக்கான விடிவையும் பெற்றுக்கொடுக்க வேண்டும். 

 உறவுகளை தொலைத்துவிட்டு  அவர்களை கண்டுபிடிப்பதற்காக போராடிக்கொண்டிருக்கும் மக்கள்   இந்த நாட்டு பிரஜைகள் என்பதை  அனைத்து பிரதான வேட்பாளர்களும் கவனத்தில் கொள்வது அவசியமாகும்.  தாம் வெற்றிபெற்ற பின்னர்  எந்த  அணுகுமுறையில்  இந்த காணாமல்போனோர் விவகாரத்தை  கையாள்வோம் என்பது தொடர்பில் வேட்பாளர்கள் ஒரு  தெளிவான வாக்குறுதியை மக்களுக்கு வழங்குவது முக்கியமாகும்.  அதில்  மக்களுக்கு திருப்தியும் நம்பிக்கையும் ஏற்படவேண்டும். 

தொடர்ந்து இந்தப் பிரச்சினையை இழுத்தடித்துக்கொண்டு அல்லது அலட்சியப்படுத்திக்கொண்டு பயணிக்கலாம் என்று யாரும் கருதக்கூடாது. தமது உறவுகளுக்கு என்ன நடந்தது என்பதனை அறிந்துகொள்ளும் உரிமை  மக்களுக்கு உள்ளது. எனவே பிரதான வேட்பாளர்கள் மூவருக்கும் இந்த விடயத்தில் பாரிய பொறுப்பு உள்ளது. தாம் ஜனாதிபதியானால்  காணாமல் போனோர் விவகாரத்தில் எவ்வாறான அனுகுமுறையை முன்னெடுத்து பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் கண்ணீரை துடைப்போம் என்பது தொடர்பில் வேட்பாளர்கள் மூவரும்  தெளிவாக பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு கூறவேண்டியது அவசியமாகின்றது. 

ரொபட் அன்­டனி

 

https://www.virakesari.lk/article/66741

பௌத்த மேலாண்மை பி.மாணிக்கவாசகம்…

6 days 8 hours ago
பௌத்த மேலாண்மை பி.மாணிக்கவாசகம்…

October 12, 2019

Gnasara.png?resize=622%2C331

நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளவில் பௌத்த பிக்கு ஒருவருடைய சடலம் எரிக்கப்பட்ட விவகாரத்தில் நீதிமன்றத் தீர்ப்பை அவமதித்த பொதுபலசேனா அமைப்பைச் சேர்ந்த ஞானசார தேரர் மற்றும் சம்பவத்தில் தொடர்புபட்ட பௌத்த பிக்குகள் மீது சட்ட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவரும் நாடாளுமன்ற உறப்பினருமாகிய இரா.சம்பந்தன் நாடாளுமன்றத்தில் கோரிக்கை விடுத்துள்ளார்.

இந்த விவகாரம் தொடர்பாக நாடாளுமன்றத்தில் சிறப்புக் கூற்றொன்றை முன்வைத்து உரையாற்றிய அவர் இந்த விடயத்தில் பொலிசாரும் நீதிமன்றத் தீர்ப்பை உதாசினம் செய்துள்ளார்கள் என சுட்டிக்காட்டி, சம்பந்தப்பட்ட பொலிசார் மீதும் சட்ட நடவடிக்கை எடு;க்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் கோரியுள்ளார்.

அதேவேளை, நீராவியடி பிள்ளையார்; ஆலய வளவில் சடலம் எரிக்கப்பட்ட சம்பவத்தில் தமிழ் மக்களே குழப்பம் விளைவித்துள்ளார்கள். அவ்வாறு குழப்பம் விளைவித்து, ஒட்டுமொத்த சிங்கள மக்களையும் வேதனைப்படுத்தி உள்ளார்கள் என்று பொது எதிரணியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆனந்த அளுத்கமகே தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தனுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில் உரையாற்றியபோது நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்துள்ளார்.

தமிழ் மக்கள் மீது மத ரீதியான வன்முறையைப் பிரயோகித்து வருகின்ற பௌத்த பிக்குகளின் அடாவடித்தனத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, அதற்கு நீதி வழங்கப்பட வேண்டும் என்றே நாடாளுமன்றத்தில் வலியுறுத்தினார். அப்போது சிங்கள பௌத்த தேசிய தீவிரவாதத்தின் கோர முகத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையிலேயே பொது எதிரணி தரப்பில் மூக்கை நுழைத்து சம்பந்தனுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆனந்த அளுத்கமகே உரையாற்றி இருந்தார்.

நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளவுக்குள் பௌத்த பிக்குவின் சடலத்தைக் கொண்டு சென்றவர்கள், இந்;து மத சம்பிரதாயங்கள் நியதிகளுக்கு மாறாக நடந்து கொண்டார்கள். இதன் மூலம் இந்து மதத்தின் புனிதத்தையும் மாசுபடுத்தியிருந்தார்கள். அது மட்டுமல்லாமல் நீதிமன்றத்தை அவமதித்து சட்டமீறல்களிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

மத நியதிகளை மீறி ‘காரியம்’ செய்தனர்

இந்து ஆலய வளவுக்குள் அதுவும் அந்த ஆலயத்தின் தீர்த்தக்கேணி கரையோரத்தில் வேற்று மதமாகிய பௌத்த மதப் பிக்கு ஒருவருடைய உடலுக்கு இறுதிக்கிரியையாக எரியூட்டி இருந்தார்கள். இந்த நடவடிக்கைக்கான ஆயத்தங்கள் செய்யப்பட்டபோதே, இது இந்து மத சம்பிரதாயங்கள், நியதிகள், ஒழுக்கங்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கை என்று அந்த ஆலயக் குருக்களும் ஆலய பரிபாலன சபையினரும் எடுத்துக்கூறி நீதிமன்றத்தில் எதிர்ப்பு வெளியிட்டிருந்தனர்.

இதனையடுத்து, பிக்குவின் உடல் நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளவுக்குள் எரியூட்டப்படக் கூடாது என்று உத்தரவிட்ட நீதிமன்றம், அருகில் உள்ள நாயாறு கடற்படை முகாமின் கடற்கரையோரத்தில் எரியூட்டுமாறு உத்தரவிட்டிருந்தது.

இந்த பிள்ளையார் ஆலய வளவுக்குள் ஏற்கனவே இராணுவ பொலிஸ் பாதுகாப்புடன் அடாத்தாக பௌத்த விகாரையை நிர்மாணித்து, அதன் விகாரதிபதியாக விளங்கிய கொலம்பே மேதானந்த தேரருடைய சடலத்தை அந்த விகாரைப் பகுதியில் – அதாவது நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளவுக்குள் எரிக்க வேண்டும் என்று வாதிடுவதற்காக நீதிமன்றத்தில் முன்னிலையாகியிருந்த சட்டத்தரணிகளின் முன்னிலையிலேயே இந்த உத்தரவை நீதிமன்றம் வழங்கியிருந்தது.

இந்த உத்தரவு வழங்கப்படப் போகின்றது என்பதை அறிந்து, இந்த வழக்கு தொடர்பான நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளை அவதானிப்பதற்காக நீதிமன்றத்தில் சமூகமளித்திருந்த பொதுபலசேனா அமைப்பின் பொதுச் செயலாளரும் நீதிமன்ற அவமதிப்புக் குற்றச்சாட்டில் தண்டிப்பட்டவருமாகிய ஞானசார தேரர் நீதிமன்ற உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படுவதற்கு முன்னரே அங்கிருந்து வெளியேறினார்.

அவ்வாறு வெளியேறிய அவர் நீதிமன்ற உத்தரவைப் புறக்கணித்து, நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளவில், அந்த ஆலயத்தின் தீர்த்தக்கரையில் பௌத்த பிக்குவின் உடலை எரிப்பதற்கான ஏற்பாடுகளில் மூழ்கி இருந்தார். நீராவியடி ஆலய வளவுக்குள் சடலம் எரிக்கப்படக் கூடாது என்ற நீதிமன்ற உத்தரவுஇறுதிக்கிரியைகளுக்கான ஏற்பாடுகளில் ஈடுபட்டிருந்தவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்ட போதிலும், ஞானசார தேரர் தலைமையிலான பௌத்த பிக்குகளும் அவர்களுடன் அங்கு குழுமியிருந்த சிங்கள பௌத்தவர்களும் நீதிமன்ற உத்தரவை மீறி பௌத்த பிக்குவின் சடலத்தை எரிக்கும் ‘காரியம்’ அங்கு நிறைவேற்றப்பட்டது.

பாரதூரமான விடயங்கள்

இந்த நடவடிக்கையின் மூலம் பௌத்த பிக்குகளும், சிங்கள பௌத்தவர்களும், பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் எவருமே வசிக்காத பகுதியில் இந்துக்களுடைய ஆலயமாகிய நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளவுக்குள் அந்த மதத்தின் புனிதத்தைக் கெடுக்கும் வகையில் அடாவடித்தனம் புரியப்பட்டுள்ளது.

இரண்டு மதங்கள் சார்ந்த ஓர் ஆலய விவகாரத்தில் ஒரு மனித சடலத்திற்கான இறுதிக்கிரியைகளை வலிந்து புகுத்தி பிரச்சினை கிளப்பிவிடப்பட்டுள்ளது.

மத சம்பிரதாயங்கள், அதன் புனிதத் தன்மையுடன் சம்பந்தப்பட்ட உணர்வுபூர்வமான ஒரு விடயத்தில் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவு புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளது. நீதிமன்ற உத்தரவு புறக்கணிக்கப்பட்டதன் மூலம் நீதிமன்றம் அவமதிக்கப்பட்டுள்ளது.

இரு சமூகம் சார்ந்த உணர்வுபூர்வமான மதவிவகாரம் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு விடயத்தில் நீதிமன்றம் வழங்கிய உத்தரவை நிறைவேற்ற வேண்டிய கடப்பாட்டையும் பொறுப்பையும் கொண்டுள்ள பொலிஸ் தனது கடமையைச் செய்யத் தவறிவிட்டது.

இந்த விவகாரத்தில் இன முரண்பாட்டைத் தவிர்ப்பதற்காகவே நீதிமன்ற உத்தரவை கவனத்திற் கொள்ளவில்லை என்று மனித உரிமைகள் ஆணையக விசாரணை ஒன்றில் நாட்டின் நீதிப் பொறிமுறை சார்ந்த கடமைப் பொறுப்பை எடுத்தெறிந்த வகையில் பொலிஸ் தரப்பில் பதிலளிக்கப்பட்டுள்ளது.

யுத்தத்தின் பின்னரான நிலைமையில் அரசாங்கம் முன்னெடுத்துள்ள இனங்களுக்கிடையில் நல்லிணக்கத்தை உருவாக்குகின்ற கடப்பாட்டை அலட்சியப்படுத்தி, இனங்களுக்கிடையில் குரோதத்தையும் பகைமையையும் வளர்ப்பதற்கான தவறை பொலிஸ் தரப்பு இழைத்துள்ளது.

ஐநாவின் கொள்கை வழியில் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ள சிவில், மதம் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் சட்டத்தை மீறிய பௌத்த பிக்குகளினால் பொது அமைதிக்குப் பங்கம் வளைவிக்கப்பட்டுள்ளது.

நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய தீர்த்தக்கரையில் பௌத்த பிக்குவின் சடலம் எரிக்கப்பட்டதன் மூலம், பௌத்த மதத்திற்கு முன்னுரிமை வழங்கப்பட்டுள்ள போதிலும் ஏனைய மதங்களுக்குள்ள உரிமைகள் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்ற அரசியலமைப்பின் நியதி மீறப்பட்டிருக்கின்றது. இதனால் நாட்டின் அதி உயர் சட்டமாகிய அரசியலமைப்புச் சட்டம் அவமதிக்கப்பட்டுள்ளது.

இவ்வளவு நடந்த பின்பும் நாடாளுமன்றத்தில் உரையாற்றிய பொது எதிரணி உறுப்பினர் ஆனந்த அளுத்கமகே நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளவுக்குள் பௌத்த பிக்குகளும் அவர்களுடன் இணைந்திருந்தவர்களும் செயற்பட்ட முறைமையை நியாயப்படுத்தி உள்ளார். இந்த விடயத்தில் பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினராகிய தமிழ் மக்களே தவறு இழைத்துள்ளார்கள் என்று அவர் குற்றம் சுமத்தி உள்ளார்.

மேலாண்மை நிலைநாட்டப்பட்டது
நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலயப் பகுதி யுத்த மோதல்கள் நிலைமையில் இராணுவத்தின் முகாம் பகுதிக்குள் உள்ளடங்கியிருந்தது. யுத்தம் முடிவடைந்த பின்னரும், அந்த ஆலயப் பகுதிக்குள் செல்வதற்குப் பொதுமக்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்படவில்லை. ஆனால், இராணுவத்தின் வசமிருந்த அந்த ஆலயத்தில் படையினர் வழிபாடு நடத்தி வந்ததுடன், பௌத்த பிக்கு ஒருவரை அங்கு வரவழைத்து, ஆலய வளவுக்குள் புத்தர் சிலையொன்று முதலில் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் அங்கு பௌத்த விகாரையொன்று அங்கு நிலைகொண்டு வசித்து வந்த கொலம்பே மேதானந்ததேரரினால் நிர்மாணி;க்கப்பட்டது.

அவருடைய நடவடிக்கைகளுக்கு இராணுவத்தினரும் பொலிசாரும் உறுதுணையாக இருந்ததுடன், அந்த பௌத்த பிக்குவுக்குப் பாதுகாப்பு வழங்கி இருந்தார்கள். இதனால் எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியிலும், நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் இடம்பெற்ற போதிலும் தயக்கமின்றியும் மிகத் துணிவோடும் செயற்பட்ட கொலம்பே மேதானந்ததேரர் தமிழ் மண்ணில் அதுவும் இந்துமத மக்களுடைய பிரதேசத்தில் பௌத்த மதத் திணிப்பை வெற்றிகரமாக மேற்கொண்டிருந்தார்.

அந்த மண்ணில் அடாத்தாக நீதியற்ற நியாயமற்ற முறையிலும் மனிதாபிமானமற்ற வகையிலும் இடம்பெற்ற பௌத்த மதத் திணிப்பையும், அடிப்படை மத உரிமை மீறலையும் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளினாலோ அல்லது மக்கள் எழுச்சியினாலோ தடுத்த நிறுத்த முடியவில்லை. அடாத்தான அத்துமீறல் நடவடிக்கைகள் இடம்பெற்றிருந்த சூழலிலேயே அந்த விகாராதிபதி கொலம்பே மேதானந்ததேரர் புற்றுநோய்க்கு ஆளாகி மகரகம வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டு சிகிச்சை பலனளிக்காமல் மரணமடைந்தார்.

உயிரிழந்த அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதற்காகவே அவர் நிர்மாணித்த பௌத்த விகாரை பகுதியில் இந்து மத மக்களுடைய மனங்களைப் புண்படுத்தி வேதனை அடையச் செய்யும் வகையில் அடாத்தாக அவருடைய சடலத்தை எரிப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை ஞானசாரதேரர் தலைமையிலான பிக்குகள் சிலரும், அவர்களுக்கு ஆதரவான சிங்கள பௌத்த தீவிர மதப்பற்றாளர்களும் முன்னெடுத்திருந்தனர்.

இந்து ஆலயப்பகுதியில் பௌத்த பிக்கு ஒருவருடைய சடலத்திற்கு எரியு}ட்டி இறுதிக்கிரியைகள் செய்வதென்பதை சாதாரணமாக எவரும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். ஆனாலும், பௌத்த மதமே இந்த நாட்டின் முதன்மை பெற்ற மதம் என்ற பேரினவாத மேலாண்மை நிலையை நிலைநாட்டுவதற்காகவே அந்த பிக்குவின் சடலத்திற்கு நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலயத்தின் தீர்த்தக்கரையில் எரியூட்டப்பட்டது.

அச்சுறுத்தல்

இது முழுக்க முழுக்க சிங்கள பௌத்த தேசிய தீவிரவாத அரசியல் ஆக்கிரமிப்பின் வெளிப்பாடாகவே நடந்து முடிந்தது. சிங்கள பௌத்த தேசிய தீவிரவாதத்தின் முன்னால் நீதி நியாய நெறிமுறைகளோ நீதிமன்ற உத்தரவுகளோ அல்லது நீதிமன்ற தீர்ப்புக்களோ செயலற்றவை என்பதை நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளாகத்தில் இடம்பெற்ற பிக்குவின் சடலம் எரிக்கப்பட்ட சம்பவம் நிதர்சனமாகக் காட்டியுள்ளது.

இந்தச் சம்பவம் இடம்பெற்று இரண்டு வாரங்களுக்கு மேலாகிவிட்டபோதிலும், சட்டத்தையும் ஒழுங்கையும் கடைப்பிடித்து, நீதியை நிலைநாட்டவேண்டிய அரச பொறிமுறைகள் எந்தவித ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கைகளையும் எடுக்கவில்லை.

நீதிமன்ற உத்தரவு உதாசீனம் செய்யப்பட்டது மட்டுமல்லாமல், நீதிமன்ற உத்தரவை நிறைவேற்றுவதற்காக அந்தப் பகுதிக்குச் சென்றிருந்த நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலயம் சார்ந்த குருக்களும் சட்டத்தரணி ஒருவரும் அவர்களுடன் இருந்தவர்களும் பௌத்த பிக்குகள் உள்ளிட்டவர்களினால் தாக்கப்பட்டார்கள். அவர்களில் இந்து மதகுரு காயமடைந்து வைத்தியசாலையில் சிகிச்சை பெற வேண்டியதாயிற்று.

நீதிமன்ற உத்தரவு கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்திய சட்டத்தரணி சுகாஷ் பௌத்த பிக்கு ஒருவரினால் பகிரங்கமாக அச்றுத்தப்பட்டார். நீதிமன்ற உத்தரவை நிறைவேற்றுவதற்காகச் சென்றிருந்த அவருக்கு இந்த நாட்டில் ஹாமதுருவுக்வே முதலிடம் கொடுக்க வேண்டும் என்ற சட்டம் தெரியாதா என்று தமிழில் உரத்து ஆணித்தரமாகவும் அச்சுறுத்தும் வகையிலும் அந்த பிக்கு வினவியிருந்தார்.

ஹாமதுருவுசு;கே முதலிடம் கொடுக்க வேண்டும் என்ற சட்டம் தெரியாதா என்று அந்த சட்டத்தரணி சுகாஷை நோக்கி வினவியிருந்தாலும், உண்மையில் அந்தக் கேள்வி நீதிமன்றத்தை நோக்கியே எழுப்பப்பட்டிருந்தது என்றே கொள்ள வேண்டும். நீதிமன்ற உத்தரவிலும் பார்க்க பௌத்த பிக்குகளின் விருப்பமும், அவர்களின் நடவடிக்கைகளுமே மேலோங்கியவை என்பதை அந்த பிக்கு எழுப்பிய கேள்வி மட்டுமல்லாமல், தொடர்ந்து அங்கு இடம்பெற்ற பௌத்த பிக்குவின் சடலம் எரிப்பும்கூட சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிலைநாட்டியுள்ளன.

எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் என்ன?

இந்தச் சம்பவத்தின் பின்னர் கருத்து வெளியிட்ட ஞானசார தேரர் நீராவியடி பிள்ளையார் ஆலய வளவுக்குள் பௌத்த பிக்குவின் சடலம் எரிக்கப்பட்ட சம்பவத்தை அப்படியே விட்டுவிடுமாறு கூறியிருந்தார். அது ஒரு சாதாரண சம்பவம். பௌத்த பிக்கு ஒருவர் மரணமானார். அவர் வசித்து வந்த பகுதியில் அவருடைய இறுதிக்கிரியைகள் நடத்தப்பட்டன. அவ்வளவுதான். இதில் மத சம்பிரதாயங்களுக்கோ அல்லது மதம் சார்ந்த உணர்வுகளுக்கோ, உரிமை சார்ந்த விடயங்களுக்கோ இடமில்லை. ஆகவே நடந்து முடிந்ததை நடந்து முடிந்ததாகக் கருதி இயல்பான காரியங்களைக் கவனியுங்கள் என்ற ரீதியில் அவருடைய கருத்து வெளிப்பட்டிருந்தது.

ஆனாலும் பொலிஸ் நிலையத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முறைப்பாடு ஒன்றின் அடிப்படையில் முல்லைத்தீவு நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட அறிக்கையைத் தொடர்ந்து நீதிமன்ற உத்தரவை மீறியவர்களைக் காணொளி காட்சிகளின் மூலமாக அடையாளம் காண்பதற்கான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

நீதிமன்ற உத்தரவை மீறியவர்களும், குழப்பம் விளைவித்தவர்களும், ஆலய குருக்கள் மற்றும் சட்டத்தரணி உள்ளிட்டவர்களைத் தாக்கியவர்களைக் கண்டுபிடிப்பதற்கும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படடுள்ளதாகக் கூறப்பட்ட போதிலும், நீதிமன்ற உத்தரவை நடைமுறைப்படுத்தத் தவறிய பொலிசார் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதற்கான நகர்வுகள் எதுவும் இடம்பெற்றிருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

அதேநேரம் இந்த விடயம் தொடர்பாக சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று சட்டமா அதிபர் தொலைபேசி வழியாக உறுதியளித்துள்ளதாகவும் தகவல் வெளியாகியிருந்தது. ஆனால் சட்டமா அதிபர் திணைக்களம் எத்தகைய நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்துள்ளது என்பது பற்றிய தகவல்கள் எதுவும் வெளியாகியதாகத் தெரியவில்லை. சட்டமா அதிபர் திணைக்களம் இந்த விவகாரம் குறித்து தீவிர கவனம் செலுத்தி இருக்கின்றதா என்பதும் இதுவரையில் அதிகாரபூர்வமாக வெளிப்பட்டதாகவும் தெரியவில்லை.

இயல்பாக எழும் கேள்விகள்

இன முரண்பாட்டைத் தடுப்பதற்காகவே நீதிமன்றத் தீர்ப்பைக் கவனத்தில் கொள்ளவில்லை என்று மனித உரிமைகள் ஆணையக விசாரணையொன்றில் பதிலளித்துள்ள பொலிசார், இந்த விடயம் குறித்து நீதிமன்றத்திற்கு அறிக்கை சமர்ப்பித்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

இரண்டு இனங்களுக்கிடையில் உணர்ச்சிகரமான மத விடயங்கள் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு நடவடிக்கையில் நீதிமன்றம் ஓர் உத்தரவைப் பிறப்பித்து, நடைமுறைப்படுத்துமாறு பொலிசாருக்கு ஆணையிட்டது. சூழ்நிலை காரணமாக அந்த உத்தரவைக் கவனத்தில் கொள்ளவில்லை என்பது தொடர்பில் பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினால் நீதிமன்றத்தின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டதா என்பதும் தெரியவில்லை. அல்லது இந்த விடயம் குறித்து நீதிமன்றத்தில் கவனம் செலுத்தப்பட்;டதாகவும் தெரியவில்லை.

இந்த நிலையில், நீதிமன்ற உத்தரவு உதாசீனப்படுத்தியதையும், சட்டத்தரணி உள்ளிட்டவர்களைத் தாக்கியதையும் கண்டித்து நீதிமன்ற பணிகளைப் புறக்கணித்து போராட்டம் நடத்திய சட்டத்தரணிகள் நீதி நிலைநாட்டப்பட வேண்டும் சட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுத்ததுடன் அமைதியடைந்துவிட்டார்கள் என்றே தெரிகின்றது.

நீதிமன்ற உத்தரவு புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் மூலம் நீதிமன்றம் அவமதிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதே சாதாரண குடிமகனுடைய நிலைப்பாடு. இந்த நிலையில் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளில் மக்கள் நம்பிக்கை வைத்து நீதியும் நியாயமும் நிலைநாட்டப்படும் என்று எந்த வகையில் எதிர்பார்க்க முடியும் என்று தெரியவில்லை.

நீதிமன்ற உத்தரவுகள் புறக்கணிக்கப்பட்டு, நீதி நியாயத்திற்காகப் பணியாற்றுகின்ற சட்டத்தரணிகள் அஹிம்சையையும் காருண்யத்தையும் இரு கண்களாகப் போற்றி கடைப்பிடித்து ஒழுக வேண்டிய பௌத்த பிக்குகளின் தலைமையில் தாக்கப்படுவார்கள் என்றால், நாட்டின் நீதிப்பொறிமுறை எந்த அளவுக்கு சுதந்திரமாகச் செயற்பட முடியும் என்ற கேள்வி இயல்பாகவே எழுகின்றது.

நாட்டின் நீதிப்பொறிமுறை எந்த அளவுக்கு அதிகார பலம் கொண்டிருக்கின்றது, எந்த அளவுக்கு பயன்தரத்தக்க வல்லமையைக் கொண்டிருக்கின்றது என்ற கேள்வியும் மனதில் இயல்பாக எழுகின்றது.

 

http://globaltamilnews.net/2019/131836/

நான்கு வேட்பாளர்கள் வாக்குகளும் பிளவுபடும்!

1 week ago

தீர்மானிக்கும் சக்தியாக இம்முறையும் சிறுபான்மை

லங்கையின் அரசியல் வரலாற்றில் அதிக ஜனாதிபதி வேட்பாளர்களைக் கொண்ட  தேர்தலை நாடு எதிர்வரும் நவம்பர் 14ஆம் திகதி எதிர்கொள்ளவுள்ளது. தேர்தலில்  போட்டியிடுவதற்கு 41பேர் கட்டுப்பணங்களைச் செலுத்தியிருந்த நிலையில்,  கடந்த திங்கட்கிழமை 35வேட்பாளர்கள் மாத்திரம் வேட்புமனுக்களைத் தாக்கல்  செய்திருந்தனர். ஆறு பேர் போட்டியிலிருந்து விலகிக் கொள்வதாக  அறிவித்துள்ளனர்.  

வேட்புமனுத் தாக்கல் செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து தேர்தல்  பிரசாரங்கள் முழு மூச்சில் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளன.

கடந்த கால ஜனாதிபதித்  தேர்தல்களுடன் ஒப்பிடுகையில், அதிக எண்ணிக்கையான வேட்பாளர்கள் போட்டியிடும்  தேர்தலாக இத்தேர்தல் அமையவுள்ளது.  

 அதிகமான வேட்பாளர்கள் களமிறங்கியிருப்பதால் வாக்குகள்  பிரிந்து செல்வதற்கான வாய்ப்புக்கள் அதிகம் இருப்பதாகவே கூறப்படுகிறது.  எனினும் 35வேட்பாளர்களுக்கும் வாக்குகள் பிரிந்து செல்லும் என்று  கூறுவதற்கு இடமில்லாவிட்டாலும், பிரதானமான நான்கு வேட்பாளர்கள் மத்தியில்  வாக்குகள் பிரிந்து செல்வதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகமாகவிருக்கின்றன.  

குறிப்பாக பொதுஜன பெரமுனவின் வேட்பாளர் கோட்டாபய ராஜபக்ஷ,  ஜனநாயக தேசிய முன்னணியின் வேட்பாளர் சஜித் பிேரமதாச, தேசிய மக்கள்  சக்தியின் வேட்பாளர் அநுரகுமார திஸாநாயக்க மற்றும் தேசிய மக்கள்  இயக்கத்தின் வேட்பாளர் ஜெனரல் மகேஷ் சேனாநாயக்க ஆகியோருக்கிடையிலேயே  வாக்குகள் பிரிந்து செல்லப் போகின்றன.

இருந்த போதும் இரு பிரதான  வேட்பாளர்களான கோட்டாபய ராஜபக்ஷ மற்றும் சஜித் பிரேமதாச ஆகியோருக்கிடையில்  கடும் போட்டி நிலவும். இதற்கிடையில் அநுரகுமார திஸாநாயக்க 5  இலட்சத்துக்கும் அதிகமான வாக்குகளையும், மகேஷ் சேனாநாயக்க 5  இலட்சத்துக்கும் அதிகமான வாக்குகளையும் எடுப்பார்களாக இருந்தால் பிரதான  வேட்பாளர்கள் இருவருக்கும் இடையில் மிகவும் கடுமையான போட்டி ஏற்படும்.  

 அது மாத்திரமன்றி, முதல் தடவையாக ஜனாதிபதித்  தேர்தலொன்றுக்கான வாக்குச் சீட்டு மிகவும் நீளமானதாக இருக்கப் போகின்றது. 

சின்னங்கள் தொடர்பில் மக்களுக்குத் தெளிவு இல்லாவிட்டால் நிராகரிக்கப்படும்  வாக்குகளின் எண்ணிக்கை ஒப்பீட்டளவில் அதிகரித்து விடலாம் என்பதால் அது  குறித்து மக்களுக்கு உரிய விளக்கம் அளிக்கப்படுவதும் அவசியமானதாகும்.  2015ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தலைப் போன்று இம்முறைத் தேர்தலும் கடுமையான  போட்டி நிறைந்ததாக இருக்கப் போவதுடன், கடந்த காலங்களைப் போன்று இலகுவில்  ஊகித்து விடக் கூடியதாகவும் அமையப் போவதில்லை.  

 யார் அடுத்த ஜனாதிபதி என்ற விடயத்தில் சிறுபான்மையின  மக்களின் வாக்குகள் இம்முறையும் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக அமையப் போகின்றன. 

இதில் நோக்கப்பட வேண்டிய மற்றுமொரு விடயம் சிறுபான்மை இனத்தைச் சேர்ந்த  இருவர் போட்டியிடுவதாகும். வடக்கிலிருந்து சிவாஜிலிங்கமும்,  கிழக்கிலிருந்து எம்.எல்.ஏ.எம்.ஹிஸ்புல்லாவும் வேட்பாளர்களாகக்  களமிறங்கியுள்ளனர்.  

இவர்களின் பிரசன்னம் சிறுபான்மை மக்களின் வாக்குகளில் பிளவை  ஏற்படுத்துமா என்றால் அது சந்தேகமே. இதற்கு முன்னரும் சிவாஜிலிங்கம் பல  தேர்தல்களில் சுயேச்சையாகப் போட்டியிட்டுள்ளார்.

எந்தவொரு சிறுபான்மை  இனத்தவரும் ஜனாதிபதியாக வருவதற்கான வாய்ப்புக்கள் இல்லை என்பது நாம்  அறிந்து கொண்ட விடயம்.

இவ்வாறான நிலையில் அவர்கள் போட்டியிடுவதால்  சிறந்ததொரு வேட்பாளரை சிறுபான்மையினர் தெரிவு செய்வதற்கான வாய்ப்பு சிதற  விடப்படலாம் என்ற பார்வையும் அரசியல் அவதானிகள் மத்தியில் காணப்படுகிறது. 

இருந்த போதும் களமிறங்கும் வேட்பாளர்கள் சிறுபான்மை இனத்தவர்களின்  வாக்குகளை பெரிதளவுக்கு பிளவுபடுத்தி விடுவார்கள் எனக் கூறுவதற்கில்லை.  

1948ஆம் ஆண்டின் பின்னர் மாறி மாறி ஆட்சிக்கு வந்த இரண்டு  பிரதான கட்சிகளிலும் நம்பிக்கையிழுந்துபோயுள்ள மக்கள், மாற்று அரசியல்  தெரிவொன்றை எதிர்பார்த்து நிற்கின்றனர்.

குறிப்பாக புதிய நபர் ஒருவரின்  வருகையை எதிர்பார்க்கும் சிலர், இராணுவத் தளபதியாகக் கடமையாற்றி தற்பொழுது  வேட்பாளராகக் களமிறங்கியிருக்கும் ஜெனரல் மகேஷ் சேனாநாயக்கவை  விரும்புவதற்கான வாய்ப்புகளும் காணப்படுகின்றன.  

இருந்த போதும் கட்சி அரசியலில் ஊறிப் போயுள்ள மக்கள்  அதிலிருந்து வெளியே வந்து ஒட்டுமொத்தமாக வாக்களித்து அவரைத் தெரிவு  செய்வதற்கான நடைமுறைச் சாத்தியம் மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது. இதேபோன்றதொரு  நிலைமையே தேசிய மக்கள் சக்தி சார்பில் களமிறங்கியிருக்கும் ஜே.வி.பியின்  தலைவர் அநுரகுமார திஸாநாயக்கவுக்கும் காணப்படுகிறது. ஊழல் அற்றவர்,  கொள்கைவாதி, இனவாதமற்றவர் என்ற அடையாளங்களை அவர் கொண்டிருந்தாலும்,  1980களில் அப்போதிருந்த ஜே.வி.பியினர் முன்னெடுத்த வன்முறைகளால்  பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அந்த நினைவுகளிலிருந்து இன்னும் மீளவில்லை.  

எனினும், சிறுபான்மை இனத்தவர்கள் அவர் தொடர்பில் மாறுபட்ட  நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

கடந்த காலங்களில் சிறுபான்மை மக்களின்  பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்காக பாராளுமன்றத்தில் குரல் கொடுத்தவர், இனவாதம்  இன்றி அரசியல் கருத்துக்களை முன்வைப்பவர் என்ற கோணத்தில் தமிழ், முஸ்லிம்  மக்கள் அவரைப் பார்க்கின்றனர்.  

குறிப்பாக ஏப்ரல் 21ஆம் திகதி இடம்பெற்ற உயிர்த்த ஞாயிறு  தாக்குதலின் பின்னர் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டிருந்த  இனவன்முறைகளில் முஸ்லிம் மக்களுக்காக குரல் கொடுத்தவர் என்ற ரீதியில்  கணிசமான முஸ்லிம்கள் அவருக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கும் நிலைப்பாட்டைக்  கொண்டிருக்கின்றனர்.  

 மறுபக்கத்தில் அடிமட்ட மக்களின் கஷ்டங்களை உணர்ந்தவர்,  இனவாதம் அற்றவர் எனப் பெயரெடுத்துள்ள சஜித் பிரேமதாசவுக்கான ஆதரவு நாட்டின்  அனைத்துப் பகுதிகளிலும் காணப்படுகிறது.

வடக்கு, கிழக்கு, மலையகம் என  சிறுபான்மையினத்தவர்கள் செறிந்து வாழும் பகுதிகளில் இவருக்கு கணிசமான ஆதரவு  இருப்பதாகவே தெரிகிறது.  

அதேநேரம், பொதுஜன பெரமுனவின் வேட்பாளர் கோட்டாபய ராஜபக்ஷ  சிறந்த நிர்வாகி, யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தவர் என்ற காரணங்களை  முன்வைத்து பெரும்பான்மை சிங்கள மக்கள் மத்தியில் ஆதரவலையொன்று அவர் மீது  காணப்படுகிறது.

எனினும், சிறுபான்மை மக்களின் ஆதரவு அவருக்கு மிகவும்  குறைவாகவே இருக்கின்றது. ஒப்பீட்டளவில் பார்க்கும் போது சஜித்  பிரேமதாசவுக்கான ஆதரவு அலையே இன்றைய சூழலில் சற்று மேலோங்கித் தெரிவதாக  அவதானிகள் கூறுகின்றனர்.  

இரண்டு பிரதான வேட்பாளர்களுக்கும் குறிப்பிட்ட வாக்கு  வங்கியொன்று இருப்பதால் மிதக்கும் வாக்குகளே யார் வெற்றியாளர் என்பதைத்  தீர்மானிக்கும்.

எந்தவொரு கட்சியையும் சாராமல் இருக்கும் இந்த மிதக்கும்  வாக்காளர்கள் பிரதான வேட்பாளர்களைத் தெரிவு செய்யப் போகின்றரா அல்லது  மாற்றுத் தெரிவுகளை நாடப் போகின்றனரா என்பதைப் பொறுத்தே இம்முறை தேர்தல்  வெற்றி அமையும் என அரசியல் அவதானிகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.  

http://www.thinakaran.lk/2019/10/11/கட்டுரைகள்/41904/நான்கு-வேட்பாளர்கள்-வாக்குகளும்-பிளவுபடும்

ஜனாதிபதித் தேர்தல்: தமிழ்த் தலைமைகளின் தெரிவு என்ன?

1 week ago
ஜனாதிபதித் தேர்தல்: தமிழ்த் தலைமைகளின் தெரிவு என்ன?
Editorial / 2019 ஒக்டோபர் 10 வியாழக்கிழமை, பி.ப. 05:22 

image_6a4c2202f5.jpg

 

இப்போது எல்லோர் மத்தியிலும் உள்ள கேள்வி யாதெனில், தமிழ்த் தலைமைகள் என்று தம்மைச் சொல்லிக் கொள்வோர் எதிர்வரும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் யாரை ஆதரிக்கப் போகிறார்கள் என்பதேயாகும். சிலர் ஏற்கெனவே வாய்திறந்துள்ளனர்; சிலர் திறக்கவுள்ளனர்; சிலர் இப்போதே பகிஸ்கரிப்பு என்ற கோஷத்தைத் தொடங்கியுள்ளனர். வேடங்கள் மெதுமெதுவாக் தானே கலையும். எனவே, பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டியதுதான்.   

தமிழ் அரசியல் தலைமைகளின் வரலாற்றைப் பார்த்தால், அது என்றுமே தமிழ் மக்கள் நலன் சார்ந்ததாக இல்லை என்பது புலனாகும். தமிழ் மக்களின் ஒற்றுமையைப் பேசியே, புதிய கட்சிகள் உருவாக்கமும் கட்சித் தாவல்களும் நடந்துள்ளன. தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளின் சண்டைகள், குடும்பச் சண்டைகள் போல நடந்துள்ளன; நடக்கின்றன.  கட்சிகள் உருவாக முன்பு, சில குடும்பங்களே தமிழ்மக்களின் சார்பாகப் பேசும் அதிகாரத்தைக் கொண்டிருந்தன.   

பிரபுத்துவக் குடும்பத் தலைவர்கள் போல, தலைவராகத் தன்னைக் காட்டிய ஜி.ஜி.பொன்னம்பலத்தின் செல்வாக்கு, 1948இல் அவருடைய அடிசறுக்கலை மீறி, 1956 வரை நிலைத்தது. அதன்பின், தமிழ்க் காங்கிரஸ் ஒரு கட்சியாக முக்கியமிழந்தது. தமிழரசுக் கட்சியின் தோற்றத்தின் வழி, அது முன்வைத்த சமஷ்டிக் கோரிக்கை, வடக்கிலும் கிழக்கிலும் உள்ள தமிழரை விட, வேறெவரையும் கருதாததால் முஸ்லிம்களையும் மலையகத் தமிழரையும் நீண்டகாலமாகத் தெற்கில் வாழ்ந்து வந்த தமிழரையும் அதன் குடையின்  கீழ்க் கொண்டு வரத் தவறியது.   

1956இன் தேர்தல் வெற்றி, தமிழரசுக் கட்சியின் அரசியல் நோக்கை மழுங்க வைத்தது. அரசியல் பேரங்களுக்கு, ஆசன வலிமை தேவைப்பட்டது. ஆசனங்களை வெல்லப் பலவாறான சமரசங்கள் தேவைப்பட்டன. சமூகத்தில் மேல் நிலையிலுள்ளோரை மகிழ்விக்க, சில விடயங்களைப் பேசுவது தவிர்க்கப்பட்டது. தொழிலாளர்களின் பிரச்சினைகளில், முதலாளிகளின் தரப்பில் நிற்க நேர்ந்தது. சாதி ஒடுக்குமுறையைக் கண்டுங்காணாமல் விடவும் பழைமைவாத ஆணாதிக்கத்தைப் பேணவும் நேர்ந்தது.   

இவை 1950களில் தமிழரசுக் கட்சி பற்றிச் சமூகத்தின் கீழ் மட்டங்களிலும் இளைஞர்கள் நடுவிலும் இருந்த எதிர்பார்ப்புகளைக் கலைத்தன. 1961 சத்தியாக்கிரகம் தமிழரசுக் கட்சிக்கும் மக்களுக்கும் இருந்த பலவீனமான நெருக்கத்தை மேலும் பலவீனமாக்கியது. மக்களை அணிதிரட்ட இயலாத தமிழரசுக் கட்சி, அதற்கு முன்பிருந்த தமிழ்க் காங்கிரஸ் போல, உயர்சாதி, உயர்வர்க்க மேட்டுக்குடிகளின் கட்சியாகியது.  

அரசியல் ஆராய்வும் வேலைத்திட்டமும் இல்லாமலே, தமிழ்த் தேசிய அரசியல் நகர்ந்தது. 1983 ஜூலை வன்முறை தமிழ்த் தலைமைகளினி இயலாமையைக் காட்டிய பின்பு, வலுப்பெற்ற இளைஞர் இயக்கங்களிடம் பழைய தலைமைகளின் கோளாறுகள் அப்படியே இருந்தன. எனவேதான், எளிதாகவே ஏறத்தாழ எல்லா இயக்கங்களும் இந்தியாவின் சூத்திரப்பாவைகளாயின. விடுதலைப் புலிகளின் ஆயுதப் போராட்டத்தின் தோல்வியின் பின், இன்னமும் ஒரு தெளிவான அரசியல் மார்க்கத்தை வகுக்க ஒரு தலைமைக்கும் இயலவில்லை.  

அன்று முதல் இன்றுவரை, தமிழ்த் தேசிய அரசியல் எந்தப் பூனைக்கு மணிக்கட்டும் என்று தீர்மானிக்கும் போட்டியில், தன்னை அலைக்கழிக்கிறதே ஒழிய, எந்தத் திட்டம் தமிழரின் பிரச்சினையைத் தீர்க்கும் என ஆராய ஆயத்தமில்லை. 

இதற்குச் சிறந்த உதாரணம், வடமாகாண சபையின் நடத்தையாகும்.   பொன்னம்பலம் இராமநாதன், ஜி.ஜி.பொன்னம்பலம், எஸ்.ஜே. வி. செல்வநாயகம், அமிர்தலிங்கம், வே.பிரபாகரன் என்று ஒவ்வொரு பெயரையும் காட்டி, அவர்களின் நிகரற்ற தலைமையே தமிழரை உய்விக்கும் என்று கூறப்பட்டது. ஆளல்ல, அரசியல் பாதையே முக்கியமென்று, தமிழ்த் தேசியம் அறியாது. எனவேதான், ‘எல்லோரும் ஏறி இறங்கிய குதிரைமேல், சக்கடத்தாரும் ஏறிச் சறுக்கி விழுந்தாராம்’ என்றவாறு, அரசியல் அனுபவமேயற்ற சி.வி.விக்னேஸ்வரனும் வடமாகாண சபை முதலமைச்சராகி மாகாண சபையை ஒரு நாடக அரங்காக்கினார்.  

இதன் தொடர்ச்சியாகவே, இப்போது எந்த ஜனாதிபதி வேட்பாளருக்கு ஆதரவளிப்பது என்ற கேள்வி தொக்கி நிற்கிறது. இன்னோர் அவல நாடகத்துக்கான ஏற்பாடுகளையே தமிழ்த்தலைமைகள் எனத் தம்மை அழைப்போர் செய்கிறார்கள் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.  

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஜனாதிபதித்-தேர்தல்-தமிழ்த்-தலைமைகளின்-தெரிவு-என்ன/91-239809

 

ஜனாதிபதித் தேர்தலைத் தமிழ் மக்கள் பகிஷ்கரிக்கலாமா?

1 week ago
ஜனாதிபதித் தேர்தலைத் தமிழ் மக்கள் பகிஷ்கரிக்கலாமா?
Editorial / 2019 ஒக்டோபர் 10 வியாழக்கிழமை, பி.ப. 05:06 

-இலட்சுமணன்  

பல்லின சமூகக் கட்டமைப்புக் கொண்ட ஒரு ஜனநாயக நாட்டின் பிரஜைகளின் வாக்குரிமையும் அதன் தேவைப்பாடும் பற்றிச் சிந்திக்க வேண்டிய ஒரு தருணத்தில் தமிழ்ச் சமூகம் தள்ளப்பட்டுள்ளது. 

அதேபோல், வழிகாட்டலும் அதற்கான வழிபடுதலும் சரியான முறையில் வரையறுத்துச் சொல்லப்பட வேண்டிய ஒரு காலச்சுழலினுள் இன்றைய தமிழ்ச் சமூகம் சிக்கியுள்ளது. 

கடந்த கால வரலாறுகளும் அவை கற்றுத்தந்த பாடங்களும் நல்லிணக்கமும் அதற்கான தேவைப்பாடுகளும், தற்காலத்தில் பேசுபொருளாக இருந்த போதும், அதனால் ஏற்பட்டிருந்த விளைவுகள், எமக்குப் பல்வேறு கருத்தியல்களை, பதிவுகளை பாடமாகத் தந்திருந்தன. ஆயினும், இதன் பின்புலத்தில் வகுக்கப்பட்ட இராஜதந்திர நகர்வுகளும் இவற்றுக்கு மேலால் நடத்தப்பட்ட உரிமைப் போராட்டங்களும் எமது இருப்புகள் தொடர்பாகத் தெளிவான ஒரு செய்தியைத் தமிழ்ச் சமூகத்துக்கு கற்றுத் தந்துள்ளன. 

இலங்கை ஜனநாயக சோசலிச குடியரசின் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் யாரை ஆதரிப்பது என்ற முடிவுக்குத் தமிழ் இனத்தின் விடுதலைக்காகக் குரல் கொடுப்பதாக உரிமை கோரும் தமிழ் அரசியல்க் கட்சிகள், இன்னும் ஒரு முடிவுக்கு வரவில்லை. அவை அனைத்தும், ஏட்டிக்குப் போட்டியாக அரசியல் அறிக்கைகளையும் அதற்கும் மிஞ்சிய முறையில் முட்டிமோதிக் கொண்டும் உள்ளன. 

கடந்த கால வரலாற்றில், தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள் என்று கூறிக் கொள்பவைகள், காலத்துக்குக் காலம் ஆட்சிபீடம் ஏறும் பேரினவாத கட்சிகளுக்கு ஆதரவாக இருந்துள்ளன. ஆனால், அதனால் சாதித்தவைகள் எதுவும் இல்லை; இழந்தவைகளே அதிகம். 

இந்தத் தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள், கடந்த சில வாரங்களாகக் கூப்பாடு போட்ட நிலை மாறி, இன்று, திடீரென “தமிழர் பிரச்சினை தொடர்பாக வெளிப்படையாகவும் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் உள்ளடக்கப்படும் என்று வாக்குறுதி தந்தால்தான் ஆதரவு” என்றும் வாய்கிழியப் பேசியும் அறிக்கையும் வௌியிட்டும் வருகின்றார்கள். 

இன்று, திடீரென உயர்கல்விப்புலம் சார் மாணவ அமைப்புகளின் அழைப்பின் பேரில் ஒன்றிணைந்து, தேர்தலைப் பகிஷ்கரிப்பது; ஐ.தே.கவை நிராகரிப்பது; பொதுஜன பெரமுனவை வெல்ல வைப்பது என்ற சிக்கல்நிலைக் கருத்தாடல்களும் தமிழ்ச் சமூகத்தின் மத்தியில் பிரசாரப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. 

இத்தகைய கருத்துகளை மக்கள் மத்தியில் பிரசாரப்படுத்தும் அமைப்புகள், எந்த அடிப்படையில், எவர் ஆலோசனையில் இத்தகைய தீர்மானத்தை நடைமுறைப்படுத்த முனைகின்றார்கள், இந்த அமைப்புகளின் பின்புலத்தில் நிற்பவர் யார் என்பதையும் தமிழ்த் தேசியத்துக்காக போராடுகிறோம் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் கட்சிகள் இதயசுத்தியுடன் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

ஏனெனில், ‘சிறுபிள்ளை வேளாண்மை வீடு வந்து சேராது’ என, விடுதலைப் போராட்டத்தை விமர்சித்த நபர்கள் எல்லோரும், இன்று மாணவர் அமைப்பின் முடிவுக்குக் கட்டுப்பட முனைவது வேடிக்கையாகவே தெரிகின்றது. 

தமிழ் மக்கள், தமது பிரதிநிதிகளாகத் தெரிவு செய்த, கட்சிகள் சார்ந்த உறுப்பினர்கள், தங்கள் சுயநல அரசியல் காரணங்களுக்காக, இந்த முடிவுகளின் நிமித்தம், எதிர்காலத்தில் நிகழவிருக்கும் எதிர்வினைகளை மக்களே அனுபவிப்பார்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக்கு இடமில்லை.  அத்தறுவாயில், இத்தகைய சுயநல அரசியல்வாதிகள், தாங்கள் அதிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளவும் தங்கள் இலாப நட்டங்களைச் சரி பார்த்துக் கொள்ளவும் பயன்படுத்தும் ஒரு மூலோபாயமாகவே, இத்தகைய நடவடிக்கையின் சார்பான கருத்து வெளிப்பாடுகள் புடம் போட்டுக் காட்டுகின்றன. 

ஏனெனில், கடந்த கால வரலாற்றில், தமிழினம், புலிகளின் பலத்தோடு பேரம்பேசும் சக்தியாக இருந்த காலத்தில் எடுத்த தேர்தல் பகிஷ்கரிப்பு முடிவானது, தமிழினத்தை அழித்து மீளாத் துயரத்தில் ஆழ்த்தியது. அந்த இருள் சூழ்ந்த காலத்திலிருந்து மீள முடியாத ஒரு சூழலில், 10ஆண்டு காலத்துக்குள் மீண்டும் அத்தகையதொரு முடிவானது, தமிழினம், பேரம் பேசும் எந்தவித சக்தியும் சர்வதேச ஆதரவும் மிகமிக நலிவடைந்த காலத்தில் முன்னெடுக்க முனைவது என்பது, போரின் விளைவுகளின் துயரங்களிலிருந்து மீட்சி பெறாத தமிழினத்தை, இன்னும் ஓர் இருண்ட யுகத்துக்குள் தள்ளி விடும் பேராபத்தான படுகுழி அரசியல் நிலைக்கு இட்டுச்செல்லும். தூர சிந்தனையற்ற உள்ளூர், வெளியூர், இராஜதந்திரம், புத்தி சாதுரியமற்ற இழி அரசியல் முடிவாகவே இதைத் தமிழ் மக்கள் நோக்குகின்றனர்.

அரசியல் உரிமைகளில் வாக்குரிமை மிகப் பிரதானமானது. இலங்கை அரசியல் யாப்பின் முதல் அத்தியாயத்தின் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட உரிமைகளைத் தாமாகவே மறுக்கும் மறுதலைச் சிந்தனை என்பதும் தமக்குரிய பிரஜாவுரிமை அந்தஸ்தைத் தாரைவார்க்கத் துணியும் மிக மோசமானதோர் அறிவியல் பூர்வமற்ற, அடிப்படை அரசியல் தெளிவற்ற குழந்தைத்தனமான முடிவை, தமிழ் மக்களை எடுக்கும் படி பணிப்பதும் தூண்டுவதுமான இந்த முடிவென்பது, ஒரு தற்கொலை அரசியல் செயற்படாகவே பார்க்க வேண்டியுள்ளது. 

நாம் எதைச் செய்கிறோம்; எவ்வாறு செய்கிறோம்; எதற்காகச் செய்கிறோம்; ஏன் செய்கிறோம் என்ற தூர நோக்குடைய சிந்தனையற்ற இத்தகைய முடிவுகள் கடந்த கால வரலாற்றில் கற்றுக்கொண்ட எந்தவொரு பாடத்தையும் இவர்களுக்கு நினைவூட்டவில்லையா? அல்லது இத்தகைய முடிவுகளை எடுத்தவர்களுக்கும், அதற்கு ஆதரவாக நின்று  செயற்படுபவர்களுக்கும் துணைபோகும் இச்சக்திகளுக்கும் இவை பற்றிய தெளிவில்லையா? அல்லது அவர்கள் இந்த வரலாற்றுக் காலத்தை அறியாதவர்களா, என்ற வினாக்கள் இன்று தமிழ் மக்கள் மத்தியில் முகிழ்ந்துள்ளன எனலாம். 

இவற்றுக்கு மேலாக மக்களின் அடிப்படை உரிமையான வாக்களிக்கும் உரிமையை பகிஷ்கரிக்கும்படி தூண்டுவது என்பது அவர்களுக்கு இத்தீவில் கிடைத்த அதிகுறைந்தபட்ச உரிமையையும் விட்டுக் கொடுக்கும் அல்லது, இல்லாதொழிக்கும் நடவடிக்கை எனலாம். இதை மறுவாசிப்பு செய்தால் பிரஜாவுரிமை அந்தஸ்தற்ற நாடற்றவன் என்ற சிங்கள பெருந்தேசியவாத சிந்தனைக்கு ஒத்தூதும் சக்திகளாக இவர்களைத் தமிழ் மக்கள் ஏன் நோக்க முடியாது. 

தமிழர் தம் வாக்குகளை நிராகரிப்பது என்பது வேறு; வாக்களிப்பை பகிஷ்கரிப்பது என்பது வேறு. எனவே பகிஷ்கரிக்கும்படி கோர எவருக்கும் உரிமை இல்லை; நிராகரிக்கும் படி கோர உரிமை உண்டு. ஆனால், இந்த நிராகரிப்புகளால் இத் தீவின் வரலாற்றுப் புலத்தில் எதனையும் சாதித்துவிட முடியாது என்பதும் சர்வதேச நிலைமைகள், இந்திய அரசின் சமிக்ஞையின்றி இதற்கு ஆதரவு வழங்கப் போவதில்லை என்பதும், தற்கால அரசியல் நிகழ்வுகள் நன்கு படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன, காட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன.

இத்தகைய ஒரு நிலையில், இலங்கை வரலாற்றின் அதிகப்படியான அதாவது, 35 வேட்பாளர்கள் போட்டியிடும் களத்தில் ஐ.தே.க, பொதுஜன பெரமுன இடையே கடும் போட்டி நிகழவிருக்கிறது. இது, காலம் காலமாக இலங்கை வரலாற்றில் இவ்வாறு தான் நிகழ்ந்துள்ளது. ஆயினும் காலத்துக்குக் காலம் ஆட்சி மாறினாலும் கட்சிகள் ஒருபோதும் மாறவில்லை; மாறப் போவதுமில்லை. 

இந்த வகையில் இன்றைய தமிழித்தின் இருப்புகள் தற்சார்பு அரசியலே! எனவே, இணக்க அரசியலுக்குச் செல்ல வேண்டும்; இல்லையேல் நாம் தொடர்ந்தும் இதே துயரத்தைத்தான் அடுத்த சந்ததிக்கும் வழங்கவேண்டும். மாறாக, எமக்கு ஒரு தீர்வு கிடைக்கும் என்ற  நம்பிக்கை இருக்குமானால் அது, இந்தியக் கண்டத்தில் இந்தியா என்ற நாடு இருக்கும் வரை, ஈழத் தமிழினத்துக்குக் கிடைக்கும் தீர்வு, 1987இல் கிடைத்த இந்திய இலங்கை ஒப்பந்தம் ஒன்றே; அதை மிஞ்சி இங்கு எதுவும் கிடைக்கப் போவதில்லை என்பதே, தற்கால அரசியல் சூழ்நிலைகளும் கடந்தகால அரசியல் வரலாறும் கற்றுத்தந்த பாடங்கள் ஆகும் .

இந்த அரசியல் நிலைமை என்பது, சிங்களப் பெருந்தேசியவாதக் கட்சிகளுக்கும் புரியும்; தமிழ் அரசியல்வாதிகளுக்கும் புரியும்; புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கும் புரியும். 

ஆயினும் விடுதலையின் பெயராலும் போரில் பாதிக்கப்பட்ட தமிழரின் பெயராலும் தங்கள் சுயநல அரசியலை நடத்தத் துணிந்தவர்களுக்கு இவற்றை  புரிந்து கொள்ளும் தன்மை, அறிவு நிலையிலோ அரசியல் அனுபவத்திலோ இல்லை என்பதே உண்மை.

எனவேதான், தேர்தல் பகிஷ்கரிப்பு என்ற பிற்போக்குத்தனமான அரசியல் ஞானமற்ற, தமிழினத்தை ஒரு தேச விரோத சக்தியாக, இனவாத சக்தியாக, சிங்கள இனத்துக்குக் காட்டும் முயற்சியாகவே இது அமையும். 

எனவே, தமிழினத் தமிழ் மக்கள், தாமாக முடிவெடுக்கும் சுதந்திரத்தையும் உரிமையையும் அழித்து, பகிஷ்கரிப்பு கருத்தாடல் கருத்துரைக்கும் சக்திகள் மௌனமாக இருப்பதே, தமிழினத்தை இன்றைய சூழலில் காப்பாற்றும். 

இதுவே ஈழத்தமிழ் மக்களின் மன வெளிப்பாடுமாகும். இது சாத்தியப்படுமா? ஜனாதிபதித் தேர்தலைப் பகிஷ்கரிக்கக் கோரும் இத்தகையவர்களின் தமிழ் மக்களுக்கான  தெளிவான பதில் என்ன?

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஜனாதிபதித்-தேர்தலைத்-தமிழ்-மக்கள்-பகிஷ்கரிக்கலாமா/91-239798

திரிசங்கு நிலைமை – பி.மாணிக்கவாசகம்..

1 week 1 day ago
திரிசங்கு நிலைமை – பி.மாணிக்கவாசகம்..

October 10, 2019

 

பல்வேறு கடினமான நிலைமைகளைக் கடந்து நாட்டின் எட்டாவது ஜனாதிபதி தேர்தலுக்கான வேட்பு மனுக்கள் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளன. நவம்பர் மாதம் 16 ஆம் திகதி நடைபெறவுள்ள இந்தத் தேரதல் பல்வேறு வழிகளிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கின்றது. இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் நாட்டின் அடுத்த கட்ட நிலைமைளைத் தீர்மானிப்பவையாக அமையும் என்ற எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது.

நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி ஆட்சி முறைமையில், ஜனாதிபதியின் அதிகாரங்கள் குறைக்கப்பட்டுள்ள போதிலும், அந்தப் பதவிக்காக 35 பேர் போட்டியிடுகின்ற ஒரு தேர்தல் அனுபவத்தை இந்தத் தேர்தலின் மூலம் நாடு சந்திக்கின்றது. இ;வ்வாறு பெரும் எண்ணிக்கையில் வேட்பாளர்கள் களத்தில் இறங்கியிருப்பது ஜனாதிபதித் தேர்தலில் இதுவே முதற் தடவை.

ஆணைப் பெண்ணாகவும், பெண்ணை ஆணாகவும் மாற்ற முடியாது. இறந்தவர்களை உயிர்ப்பிக்க முடியாது. இவை தவிர்ந்த ஏனைய அனைத்தையும் சாதிக்க வல்ல அதிகார பலம் கொண்டது என வர்ணிக்கப்படத் தக்க வகையில் இலங்கையின் நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி ஆட்சி முறைமை வடிவமைக்கப்பட்டது,

நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதியை நாட்டு மக்கள் நேரடி வாக்களிப்பின் மூலம் தெரிவு செய்கின்றார்கள். ஆனாலும் நிகரில்லாத அதிகார பலத்தைக் கொண்ட இந்த ஜனாதிபதி பதவியை நாடளாவிய ரீதியில் நன்மையளிக்கத்தக்க வகையில் எந்தவொரு ஜனாதிபதியும் இதுவரையில் கொண்டு நடத்தவில்லை.

பல்லினத்தன்மை கொண்ட அரசியல் செல்நெறி உருவாக்கப்படவில்லை

இந்த ஆட்சி முறையை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வந்த ஜனாதிபதி ஜே.ஆர்.ஜயவர்தன, அதன் மூலம் இந்த நாட்டின் இனப்பிரச்சினைக்கு ஓர் அரசியல் தீர்வைக் காணவில்லை. பல ஆண்டுகளாகப் புரையோடிப் போயுள்ள இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதற்கு நிறைவேற்று அதிகார பலத்தை, அந்த அரசியல் பிரயோக அதிகாரத்தை அவர் பயன்படுத்தி இருக்க வேண்டும். ஆனால் அவர் அதைச் செய்யவில்லை.

ஒற்றை ஆட்சியை அடிநாதமாகக் கொண்ட இந்த ஆட்சி முறைமையை, பேரின மக்களாகிய சிங்கள மக்களின் சமூக, பொருளாதார, அரசியல் நலன்களுக்காகப் பயன்படுத்தினாரே தவிர, பல்லினத்தவர்களும் நன்மை அடையத் தக்க வகையில் பன்முகத்தன்மையை நிலைநாட்டுவதற்கும் நாட்டு மக்கள் அனைவருக்குமான நல்லாட்சியை நிலைநாட்டவும் அவர் பயன்படுத்தவில்லை.

பல மொழிகளைப் பேசுகின்ற பல்வேறு மதங்களைக் கடைப்பிடிக்கின்ற நாட்டின் அனைத்து இன மக்களையும் இலங்கையர்கள் என்ற ரீதியில் தனித்துவமான உரிமைகளைக் கொண்டவர்களாக ஐக்கியப்படுத்துவதற்கு தனது நிறைவேற்று அதிகார பலத்தைப் பிரயோகிக்க அவர் தவறிவிட்டார்.

இந்த ஜனாதிபதி ஆட்சி முறைமையின் கீழ் நாட்டின் அனைத்து இன மக்களையும், அனைத்து மத சமூகங்களையும் அந்நியோன்னியம் மிக்க புரிந்துணர்வுடைய மக்களாக உருவாக்குவதற்கும் அவர் தவறிவிட்டார். இந்தத் தவறு அவருடன் முடிந்துவிடவில்லை. அடுத்தடுத்து, ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டு, ஆட்சிபீடம் ஏறிய அத்தனை பேரும் இந்தத் தவறையே செய்துள்ளனர்.

இதுகால வரையிலும் நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதிகளாக இருந்தவர்கள் பல்லினத்தன்மை கொண்டதோர் அரசியல் செல்நெறியை உருவாக்கி அதன் ஊடாக இந்த நாட்டை முன்னேற்றுவதற்கு முயற்சிக்கவில்லை.

தான் சார்ந்த அரசியல் கட்சியின் தலைவராகவும், ஜனாதிபதி என்ற வகையில் அதிகார பலமுள்ளதோர் அரசியல்வாதியாகவுமே கடந்த கால ஜனாதிபதிகள் ஒவ்வொருவரும் திகழ்ந்தனர்.

இந்த அதிகார பலத்தைப் பயன்படுத்தி நாட்டு மக்கள் அனைவரையும் தனித்துவமான உரிமைகளைக் கொண்டவர்களாகவும், இலங்கையர்கள் என்ற தேசிய அடையாளம் கொண்ட குடிமக்களாக்கவும் அவர்கள் தவறிவிட்டார்கள்.

பேச்சளவில் மட்டுமே நிலைத்த ஆட்சி மாற்றக் கொள்கைகள்

ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்றிருந்த ஒவ்வொருவரும் தத்தமது கட்சி அரசியல் நலன்களிலும் தனி நபர் என்ற வகையில் சுய அரசியல் நலன்களிலுமே குறியாக இருந்து செயற்பட்டிருந்தனர். முப்பது வருடங்களாகத் தொடர்ந்த ஒரு யுத்தத்தை ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்றிருந்த மகிந்த ராஜபக்ச முடிவுக்குக் கொண்டு வந்திருந்தார். அவர் வகித்த நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி பதவியே அதற்கான செயல் வல்லமையை அவருக்கு வழங்கி இருந்தது.

ஆனால் யுத்தத்தில் வெற்றி பெற்றதன் பின்னர் வெற்றிவாதத்தில் அவர் மூழ்கிப் போனார். யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்த சூட்டோடு சூடாக நாட்டின் அனைத்து இன மக்களையும், அனைத்து மதங்களைச் சேர்ந்தவர்களையும் உரிமைகளுடன் கூடிய இலங்கையர்கள் என்ற அடையாளத்தின் கீழ் ஐக்கியப்படுத்துவதற்கு அவர் முயற்சிக்கவில்லை.

நிறைவேற்று அதிகாரத்திற்கு மேலும் வலுவூட்டி, குடும்ப ஆட்சியை நிலைநிறுத்துவதற்காக ஜனநாயக வழிமுறைகளின் அனுகூலங்களைப் பயன்படுத்துவதிலேயே அவர் கவனம் செலுத்தி இருந்தார்.

பௌத்தத்தை முதன்மைப்படுத்தி பேரின மக்களை இந்த நாட்டின் ஏகபோக உரிமை வாய்ந்த குடிமக்களாக்குவதிலும் அவர் தீவிர ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். அவருடைய இந்த அரசியல் நோக்கங்களுக்கு யுத்த வெற்றிவாதமும், அதனுடன் இணைந்த இராணுவமயமாக்கல் கொள்கைச்செயற்பாடுகளும் உறுதுணையாகின. இதனால் அவருடைய ஆட்சி எதேச்சதிகாரப் போக்கில் பயணிக்கத் தொடங்கியது. ஊழல்களும், ஜனநாயக விரோதச் செயற்பாடுகள், மனித உரிமை மீறல்களும் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கின.

இந்த பின்னணியிலேயே ஜனநாயகத்துக்கு உயிரூட்டி நல்லாட்சியை நிறுவுவதற்கான ஆட்சி மாற்றம் 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதி தேர்தலில் தொடங்கி பொதுத் தேர்தலில் நடந்தேறியது. புதிய ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்ற மைத்திரிபால சிறிசேன, அந்த ஆட்சி மாற்றக் கொள்கை நிலைப்பாடுகளைப் பேச்சளவில் கொண்டு சென்றாரேயொழிய நடைமுறையில் எதனையும் அவரால் செயற்படுத்த முடியவில்லை.

அதிகாரப் போட்டி வலைக்குள் சிக்கிய அரச தலைவர்கள்

சிறிலங்கா சுதந்திரக் கட்சியும் ஐக்கிய தேசிய கட்சியும் இணைந்து அமைத்த நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் பிரதமராகிய ரணில் விக்கிரமசிங்கவும் இந்த ஆட்சி மாற்றத்தின் நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவதற்குரிய உறுதியான நடைமுறைச் செயற்பாடுகளை மேற்கொள்ளவில்லை. ஆனால் நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதியின் அதிகார வல்லமையைக் குறைத்து பிரதமரின் அதிகாரக் கரங்களைப் பலப்படுத்தி மக்கள் பிரதிநிதிகள் அவையாகிய நாடாளுமன்றத்தின் செல்வாக்கை அதிகரிப்பதற்கான மாற்றத்தை இருவரும் இணைந்து ஏற்படுத்தி உள்ளார்கள். இதற்கு அவர்கள் கொண்டு நிறைவேற்றிய 19 ஆவது அரசியலமைப்புத் திருத்தச் சட்டம் வழிவகுத்துள்ளது.

ஜனாதிபதி ஆட்சி முறைமையை இல்லாமல் செய்யப்போவதாக உறுதியளித்து ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்யப்பட்ட மைத்திரிபால சிறிசேன அதனை நிறைவேற்றவில்லை. ஆனால் முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச கொண்டு வந்த 18 ஆவது அரசியலமைப்புத் திருத்தச் சட்டத்தின் மூலம் ஒருவர் எத்தனை தடவைகளும் ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்யப்படலாம் என்ற நிலைமையை மாற்றி இரு தடவைகளுக்கு மேல் அந்தப் பதவியை ஒருவர் வகிக்க முடியாது என்ற முந்திய அரசியலமைப்பின் நிலைப்பாட்டை 19 வது திருத்தச் சட்டத்தின் மூலம் நிலைப்படுத்தி உள்ளார்.

உலகில் நிறைவேற்று அதிகாரத்தைக் கொண்டுள்ள ஒரு ஜனாதிபதியின் அதிகாரத்தைப் பதவியில் இருக்கும் போது குறைத்த ஒரேயொரு அரசியல்வாதி தானே என்று அவர் அப்போது பெருமையாகக் கூறியிருந்தார். ஆனாலும் இரண்டாவது தடவையாக ஜனாதிபதியாகப் பதவி வகிக்க வேண்டும் என்ற ஆவல், பேராசை அவரை ஆட்டிப்படைத்திருந்தது. இதனால் பெரும் அரசியல் குழறுபடிகள் நடந்தேறியதையும் மறக்க முடியாது.

நல்லாட்சி அரசாங்க உருவாக்கத்தின் நோக்கங்கள் மறைந்து, ஜனாதிபதியும் பிரதமரும் சுய அரசியல் இலாபம் கருதிய அதிகாரப் போட்டி என்ற வலைக்குள் சிக்கிக் கொண்டார்கள். நல்லாட்சி அரசாங்கத்தில் நன்மையான மாற்றங்கள் பலவற்றை எதிர்பார்த்திருந்த நாட்டு மக்கள் அவைகள் இடம்பெறாத காரணத்தினால், அதிருப்தியடைந்தார்கள். ஏமாற்றத்திற்கு உள்ளாகினார்கள்.

எஞ்சியிருக்கும் அரசியல் தீர்வுக்கான ஏக்கம்

நல்லாட்சி அரசாங்கம் அரசியல் உறுதிப்பாட்டை இழந்து தள்ளாடி தடுமாறி எந்தவேளையிலும் கவிழ்ந்து நாடு ஓர் இக்கட்டான நிலைமைக்குள் தள்ளப்படலாம் என்ற நிலைமைக்குள் இழுத்துச் செல்லப்படுவதற்கே இந்த அரச தலைவர்களின் செயற்பாடுகள் வழிவகுத்திருந்தன. ஆயினும் ஆட்சிக் காலத்தை ஒருவாறு கடந்து வந்துள்ள நிலையில் உரிய காலத்தில் ஜனாதிபதி தேர்தலை நடத்துவதற்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டு வேட்பு மனுக்களும் தாக்கல் செய்யப்பட்டுவிட்டன.

இந்தத் தேர்தலில் யாருக்கு வாக்களிப்பது? யாருக்கு வாக்களிக்காமல் விடுவது? – என்ற கேள்விகள் நாட்டு மக்கள் மனங்களில் உரமாக எழுந்து நிற்கின்றன. வேட்பாளர்களாகக் களமிறங்கியுள்ளவர்களில் கோத்தாபாய ராஜபக்ச, சஜித் பிரேமதாசா மற்றும் அனுர குமார திசாநாஙக்க ஆகியோரே முன்னணி வேட்பாளர்களாக, பெரும்பாhலான மக்கள் தெரிவுக்கு உரியவர்களாகக் கருதப்படுகின்றார்கள். அத்துடன் இவர்களில் கோத்தாபாய மற்றும் சஜித் பிரேமதாசா ஆகிய இருவருக்கும் இடையிலேயே கடும் போட்டி நிலவும் என்ற எதிர்பார்ப்பும் உள்ளது. அநேகமாக இவர்களில் ஒருவரே ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்யப்படுவார் என்ற கருத்துக் கணிப்பும் உள்ளது.

அதேநேரம் இந்தத் தேர்தலுக்கான முடிவுகளில் இவர்களில் ஒருவர் முதல் படியாகக் கருதப்படுகின்ற அறுதிப் பெரும்பான்மைக்கான 51 வீத வாக்குகளைப் பெற முடியுமா என்ற சந்தேகமும் நிலவுகின்றது. அத்தகைய ஒரு நிலைமை உருவாகுமானால், இந்த இருவருக்கும் வெற்றிவாய்ப்பு கைநழுவி மூன்றாவதாகக் கருதப்படுகின்ற அனுர குமார திசாநாயக்க வெற்றி பெறுகின்ற ஒரு நிலைமையும் உருவாகக் கூடும் என்று தேர்தல் தொடர்பிலான அனுபவம் கொண்ட ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றார்கள்.

இது பொதுவான நிலைப்பாடு. இனப்பிரச்சினையினால் பாதிக்கப்பட்டு அரசியல் ரீதியான ஒரு விடிவுக்காகக் காலம் காலமாக ஏங்கிக்கொண்டிருக்கின்ற சிறுபான்மை தேசிய இன மக்களாகிய தமிழ் மக்கள் தங்களுக்கு இந்தத் தேர்தலினால் எந்தவிதப் பயனும் கிட்டப் போவதில்லை என்ற மன நிலையிலேயே காணப்படுகின்றார்கள். அதற்குக் காரணம் இல்லாமல் இல்லை.

நிறைவேற்றப்படாத வாக்குறுதிகள் நெருக்கடிகளை அதிகரித்த நடவடிக்கைகள்

இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு காணப்படும் என்று உறுதியளித்து தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமையில் தமிழ் மக்களின் ஆதரவுடன் ஆட்சிபீடம் ஏறிய ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தனது தேர்தல் கால வாக்குறுதியை நிறைவேற்றவில்லை. அத்துடன் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றதன் பின்னர் அரசியல் கைதிகள் விடுதலை செய்யப்படுவார்கள். இராணுவத்தின் வசமுள்ள வலிகாமம் வடக்குப் பிரதேச பொதுமக்களின் காணிகள் விடுவிக்கப்படும் என்று கால நிர்ணயம் செய்து அளித்த உறுதிமொழிகளையும் அவர் காற்றில் பறக்கவிட்டுவிட்டார்.

உறுதிமொழிகளை நிறைவேற்றத் தவறியதுடன், மேலும் மேலும் நெருக்கடிகளை உருவாக்கத்தக்க அரச நடவடிக்கைகளுக்கு ஆட்சியாளர்கள் இடமளித்திருந்தனர். இதனால் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படும் நன்மைகள் விளையும் என்று எதிர்பார்த்திருந்தவர்களுக்கு துன்பத்துக்கு மேல் துன்பம் ஏற்படுகின்ற நிலைமையே ஏற்பட்டது.

இராணுவத்தின் பிடியில் உள்ள காணிகளை விடுவிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை அரசாங்கத்தினால் உரிய முறையில் கவனத்திற் கொள்ளப்படவில்லை. அந்தக் காணிகளை விடுவிப்பதற்கான கோரிக்கைகளை தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பு பல தடவைகள் அரசிடம் நேரடியாகவும் மாற்றுவழிகளின் ஊடாகவும் முன்வைத்தது. அதேவேளை, பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் அரசியல் தலைமைகளைப் புறந்தள்ளி தன்னெழுச்சி பெற்ற போராட்டங்களின் மூலம் அரசுக்குப் பல தடவைகள் கோரிக்கை விடுத்தனர். அந்தக் கோரிக்கைகள் அரசாங்கத்தின் செவிகளில் விழுந்ததாகத் தெரியவில்லை.

ஆனால் விடுவிக்கப்பட வேண்டிய காணிகளை விடுவிப்பதற்குப் பதிலாக தொல்பொருள் திணைக்களம், வனபரிபாலன திணைக்களம், வனஜீவராசிகள் திணைக்களம் போன்ற திணைக்களங்களுடைய நடவடிக்கைகளின் மூலமாகவும், மகாவலி அபிவிருத்தி அதிகார சபையின் எல்லையற்ற அதிகாரச் செயற்பாடுகளின் ஊடாகவும் இடம்பெயர்ந்துள்ள மக்களின் காணிகள் அடாவடித்தனமாக ஆளுகைக்கு உட்படுத்தப்பட்டன. இடம்பெயர்ந்த எண்ணற்ற குடும்பங்கள் இதனால் தமது சொந்த இடங்களில் மீள குடியமர முடியாத நிலைமை ஏற்பட்டது.

வலிந்து சென்று மீள்குடியேறியவர்களும் சட்டத்தின் துணைகொண்டு இந்தத் திணைக்களங்களினால் அச்சுறுத்தப்பட்டன. இதனை ஆட்சியாளர்கள் கண்டுகொள்ளவே இல்லை மாறாக நல்லிணக்கம் பற்றியும் மீள்குடியேற்றம், புனர்வாழ்வு பற்றிய அரசாங்கத்தின் செயற்பாடுகள் குறித்து பெரிய அளவில் பிரசாரம் செய்வதில் அரசாங்கம் கவனம் செலுத்தியது.

நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமாக ஐக்கிய தேசிய கட்சியும் சிறிலங்கா சுதந்திரக் கட்சியும் இணைந்து உருவாக்கிய நல்லாட்சி அரசாங்க ஆட்சியாளர்களினாலேயே பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண முடியவில்லை. இந்த நிலையில் கோத்தாபாய மற்றும் சஜித் பிரேமதாசா மற்றும் அனுர குமார திசாநாயக்க போன்ற தேர்தலில் முன்னணி நிலையில் காணப்படுகின்ற வேட்பாளர்கள் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகள் குறித்து தேர்தல் காலத்தில் அரசியல் நோக்கத்திற்காகக்கூட சாதகமான முறையில் உத்தரவாதம் எதனையும் அளிக்கவில்லை.

அதேவேளை, யுத்த காலத்தில் தமிழ் மக்கள் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டமைக்கு அப்போது, பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர் என்ற வகையில் கோத்தாபாய ராஜபக்ச கொண்டிருந்த கடும் போக்கும் கடுமையான இராணுவ செற்பாடுகளுமே காரணம் என தமிழ் மக்கள் உணர்கின்றார்கள். இதனால் அவர் மீது அவர்கள் அரசியல் ரீதியான அச்சத்தைக் கொண்டுள்ளார்கள்.

இக்கட்டான நிலைமை

முன்னரிலும் பார்க்க அரசாங்கத்தின் மறைமுக நிகழ்ச்சி நிரலைக் கொண்ட செயற்பாடுகளினால் பெரும் நெருக்கடிகளுக்கு உள்ளாகியுள்ள நிலையில் கோத்தாபாய ராஜபக்ச மீண்டும் அதிகாரத்திற்கு வந்தால் நிலைமைகள் மேலும் மோசமாகும் என்ற அரசியல் ரீதியான அச்சத்தையே தமிழ் மக்கள் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

வேட்பாளராகக் களம் இறங்கியுள்ள கோத்தாபாய தமிழ் மக்களின் இந்த அச்சத்தைப் போக்குவதற்கு உரிய உறுதிமொழிகளையோ உத்தரவாதத்தையோ இன்னும் அளிக்கவில்லை. தன்னைக் கண்டு தமிழ் மக்கள் அச்சமடைய வேண்டிய அவசியமில்லை என அவர் கூறியிருந்தாலும், அவருடைய கூற்று அந்த அச்சத்தைப் போக்கக்கூடிய நம்பிக்கைக்குரியதாகக் காணப்படவில்லை.

அதேநேரம் முன்னாள் ஜனாதிபதியாகவும், ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் முக்கிய தலைவராகவும் விளங்கிய ரணிசிங்க பிரேமதாசாவின் புதல்வர் என்ற அரசியல் பின்னணியைக் கொண்டுள்ள போதிலும், ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் வேட்பாளராகிய சஜித் பிரேமதாசாவை, நம்பிக்கைக்குரிய தமிழ் மக்களினால் நோக்க முடியவில்லை. ஏனெனில் அவருடைய அரசியல் செயற்பாடுகளில் அவர் வெளிப்படையாகத் தமிழ் மக்கள் பற்றியும் அவர்களுடைய பிரச்சினைகள் பற்றியும் அக்கறை கொண்டு செயற்பட்டிருக்கவில்லை.

தேசிய மட்டத்தில் எரியும் பிரச்சினையாகத் தொடர்கின்ற இனப்பிரச்சினை தொடர்பில் அவர் எப்போதுமே அக்கறை கொண்டிருந்ததாகத் தமிழ் மக்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. அத்துடன் இன முரண்பாட்டுப் பிரச்சினையில் அதிக ஈடுபாடும், ஆழ்ந்த விடயதானம் உடையவராகவும் அவர் தமிழ் மக்களுடைய அகப்புறக்கண்களுக்குத் தெரியவில்லை.

இந்த நிலையில் சஜித் பிரேமதாசா மீது நம்பிக்கை வைத்துத் தேர்தலை எதிர்கொள்ள முடியாதவர்களாகவே தமிழ் மக்கள் உள்ளனர். ஆனாலும் அவர் சார்ந்துள்ள ஐக்கிய தேசியக் கட்சி தமிழ் மக்கள் மீது கொண்டுள்ள மென்மையான போக்கு சிறிது ஆறுதல் அளிக்க வல்லதாகக் கருதப்படுகின்றது. ஆனாலும் அந்தக் கட்சியின் வேட்பாளரை ஆதரித்து வாக்களிப்பதற்கு அது போதிய அரசியல் ரீதியான வலுவைக் கொண்டிருக்கவில்லை.

இதனால் இந்தத் தேர்தலில் என்ன செய்வது, யாரை ஆதரிப்பது, யாரை ஆதரிக்காமல் விடுவது என்பது குறித்து முழுமனதோடு தீர்மானம் மேற்கொள்ள முடியாத இக்கட்டான நிலைமைக்கே தமிழ் மக்கள் தள்ளப்பட்டிருக்கின்றார்கள்.

ஆக்கபூர்வமான முடிவுக்கு வழிவகுக்குமா….?

அளிக்கப்படுகின்ற வாக்குகளில் 51 வீதமான வாக்குகளைப் பெறுபவரே தேர்தலில் வெற்றி பெற முடியும் என்பது தேர்தல் விதி. அதற்கமைய வாக்குகளைப் பெற்று எவரும் தேர்தலில் வெற்றிபெற முடியாது என்பதே பொதுவான கணிப்பாகும். ஏனெனில் பெரும்பான்மை பலத்தைக் கொண்டுள்ள சிங்கள மக்களின் வாக்குகளிலேயே இந்த வெற்றி வாய்ப்பு அடிப்படையில் தங்கி இருக்கின்றது. ஆனால் ஐக்கிய தேசிய கட்சி, பொதுஜன பெரமுன என்ற பிரதான கட்சிகளிலும் மூன்றாவது அரசியல் சக்தியாகத் திகழும் ஜேவிபி ஜனதா விமுக்தி பெரமுனவிலும் சிங்கள மக்களின் வாக்குகள் பிரிந்து கிடக்கின்றன. ஆகவே சிறுபான்மை இன மக்களாகிய தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் மக்களின் வாக்குகளே வெற்றியாளரைத் தீர்மானிக்கின்ற சக்தியாகத் திகழ்கின்றன.

இத்தகைய அரசியல் யதார்த்தத்தில் முக்கியத்துவம் மிக்க வாக்குகளைக் கொண்டுள்ள தமிழ் மக்கள் எந்த அடிப்படையில் தங்களுக்குப் பயனுள்ள வகையில் தமது வாக்குரிமையைப் பயன்படுத்துவது என்று தீர்மானிக்க முடியாத அரசியல் சூழலில் சிக்கி இருக்கின்றார்கள்.

தீர்மானிக்கும் சக்தியைக் கொண்ட தமது வாக்குகளின் மூலம் வெற்றியடைகின்ற வேட்பாளர் தங்களுக்கு சாதகமாகச் செயற்படுவார் என்பதற்கான உத்தரவாத அரசியல் நிலைமையை அவர்களால் காண முடியவில்லை. அதேவேளை, தேர்தலைப் புறக்கணித்தால் அல்லது தமிழ் வேட்பாளராகக் களம் இறங்கியுள்ள சிவாஜிலிங்கத்திற்கு வாக்களித்து பேரின அரசியல் கட்சிகள் மீது தமக்கு நம்பிக்கை இல்லை என்ற நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தவதன் ஊடாக அவர்கள் ஏதேனும் நன்மை அடைய முடியுமா என்பதிலும் தெளிவற்ற நிலைமையே காணப்படுகின்றது.

இந்தத் திரிசங்கு நிலைமையில் ஆக்கபூர்வமான முடிவெடுப்பதில் தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும் தடுமாறிய நிலையிலேயே காணப்படுகின்றன. இந்த நிலையில் தமிழ்த்தேசியம் சார்ந்த அரசியல் கட்சிகளை ஒன்றிணைத்து ஒரு தீர்மானத்தை எட்டுவதற்கு யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் மேற்கொண்டுள்ள முயற்சியின் மூலம் இந்த நிலைமை குறித்து விவாதிப்பதற்கான ஒரு பொது வெளியும் சந்தர்ப்பமும் கிட்டியிருக்கின்றன. இந்த விவாதத்தின் முடிவு என்ன என்பதைப் பொறுத்திருந்துதன் பார்க்க வேண்டும்.

 

http://globaltamilnews.net/2019/131762/

ஜனாதிபதித் தேர்தல் என்ற பொறியை தமிழ்பேசும் மக்கள் ஒன்றிணைந்து எதிர்கொள்வோம் - சமத்துவம், சமூக நீதிக்கான மக்கள் அமைப்பு வேண்டுகோள்

1 week 2 days ago

2020 ஜனாதிபதித்தேர்தல் ஒரு பொறியாகத் தமிழ் மொழிச் சமூகங்களின் முன்னே நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தேர்தலில் போட்டியிடும் பிரதான வேட்பாளர்கள் எவரும் தமிழ், முஸ்லிம், மலையக மக்களுடைய உரிமைகளுக்கான உத்தரவாதம், பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வு, பாதுகாப்பு, சமூக முன்னேற்றம் போன்றவற்றில் துல்லியமான நிலைப்பாடுகள் எதனையும் இதுவரையில் வெளிப்படுத்தவில்லை. இது இதுவரையான வரலாற்றில் நிகழ்ந்திருக்காத ஒரு அபாயகரமான நிலையாகும்.

கடந்த காலத்தில் நிகழ்ந்த அத்தனை தேர்தல்களின்போதும் தமிழ் பேசும் தேசிய இனங்களின் பிரச்சினைகள் குறித்தும் அதற்கான தீர்வைப்பற்றியும் இந்தக் கட்சிகள் பேசி வந்திருக்கின்றன. அவை பேசியவாறும் உடன்பட்டவாறும் தீர்வுகளை முன்வைக்காது விட்டாலும் அவற்றைப் பற்றிப் பேசியே தீர வேண்டும் என்ற அவசிய நிலை, இவற்றுக்குத் தவிர்க்க முடியாததாக இருந்தது. இன்று அந்தநிலை இல்லாமலாக்கப்பட்டு,  அதைப்பற்றிப் பேசாமலே தமிழ், முஸ்லிம், மலையக மக்களின் வாக்குகளை எப்படியும் பெற்றுவிடலாம் என இந்தத் தரப்புகள் நம்பும் துணிகரமான நிலை உருவாகியுள்ளது. இதற்கு தமிழ் பேசும் அரசியற் தலைமைகளின் தூரநோக்கற்ற அரசியல் அணுகுமுறைகளும் காரணம். இந்தச் சிக்கலான நிலையில் எந்த வேட்பாளரை நாம் ஆதரிப்பது என்ற நியாயமான கேள்வி மக்களிடத்திலே எழுந்துள்ளது.

இலங்கைத்தீவில் தமிழ், முஸ்லிம், மலையகச் சமூகங்கள் தொடர்ச்சியாகச் சந்தித்துவரும் பிரச்சினைகளும் நெருக்கடிகளும் உலகறிந்தவை. இந்தத் தரப்பினராலும் கூட கடந்த காலத்தில் இவை உத்தியோக பூர்வமாகவும் அரசியல் ரீதியாகவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை. இதன்படி இவற்றுக்குத் தீர்வு காணும் நடவடிக்கைகளில் இவை பங்கேற்றும் உள்ளன.

அவ்வாறு  இவர்களால் முன்னர் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பிரச்சினைகளும் நெருக்கடிகளும் இன்னும் தீர்வு காணப்படாமல், தீர்வை நோக்கிய நிலையிலேயே இருக்கும்போது அவற்றைப் பேசாது கடந்து செல்ல முற்படுவதானது மிகமிகத் தவறானதாகும். அத்துடன் இது நீதி மறுப்புக்கு நிகரான, ஆதிக்க மனோபாவத்தின் வெளிப்பாடாகவே கருதவும் இடமளிக்கிறது. இந்த நிலையானது தமிழ்பேசும் மக்களுடைய எதிர்காலத்தைக் குறித்த கேள்விகளை எழுப்புவதுடன், இந்த வேட்பாளர்களின் அரசியல் நிலைப்பாட்டைக்குறித்த அச்சத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. ஆகவே இதைக்குறித்து நாம் ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளோம்.

ஆகவே, இன்று உருவாகியிருக்கும் இந்தச் சிக்கலான விவகாரத்தை மிகுந்த அவதானத்தோடும் உச்சப் பொறுப்புணர்வோடும் தமிழ் மொழிச் சமூகங்கள் கையாள வேண்டும் என்பதே சமத்துவம், சமூக நீதிக்கான மக்கள் அமைப்பினுடைய வேண்டுகோளாகும். அதிலும் தமிழ்த் தரப்பினருக்கு இதில் இன்னும் கூடுதல் விழிப்பும் பொறுப்பும் தேவைப்படுகிறது என வலியுறுத்துகிறோம். இதற்கமைய தமிழ் மொழிச்சமூகத்தினர் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளையும் நெருக்கடிகளையும் வகைப்படுத்தி வேட்பாளர்களின் முன்னே கூட்டாக முன்வைப்பதன் மூலம் எமது மக்களின் நியாயங்களுக்கு அவர்கள் உத்தரவாதமளிக்கும் நிலையை உருவாக்குவோம்.

இதுவே எதிர்காலத்தில் எமது மக்களுடைய பாதுகாப்பையும் இருப்பையும் பேணி, இந்த நாட்டில் தமிழ் பேசும் மக்களுடைய வாழ்வுக்கான உத்தரவாதத்தை அளிக்கக் கூடியதாக இருக்கும்.

 

எமது  மக்களின் கோரிக்கைகள்

1.   அரசியல் தீர்வுக்கானது

இலங்கைத்தீவானது பல்லினச் சமூகங்களை உள்ளடக்கிய வாழிடப்பரப்பு என்ற அடிப்படையில் தமிழ்மொழிச் சமூகத்தினரின் உரிமைகளை உத்தரவாதப்படுத்துதல். அவற்றின் பாதுகாப்பு, நிலம், பண்பாடு, பொருளாதார அபிவிருத்திக்கான சுயாதீனம், மரபுரிமை உள்ளிட்ட அடையாளங்களைப் பேணும் சட்டவரைபையும் நடைமுறையையும் ஏற்படுத்துதல்.

2.   அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் தொடர்பானது (இயல்புவாழ்க்கைச் சூழலை உருவாக்குவதற்கான அடிப்படைகள்)

(அ) குறுகிய கால அடிப்படையில் அரசியற்கைதிகளை விடுதலை செய்வதற்கான நடவடிக்கையை மேற்கொள்ளல்.

(ஆ) யுத்தக்குற்ற விசாரணைக்கூடாக் காணாமலாக்கப்பட்டோரின் விவகாரத்துக்கு வரையறுக்கப்பட்ட கால எல்லைக்குள் தீர்வு காணுதல்.

(இ) மக்களின் இயல்பு (சிவில் – civil) வாழ்வில் இராணுவத்தலையீடுகளையும் நெருக்கடிகளையும் இல்லாமற் செய்தல்.

(ஈ) படைத்தரப்பின் பிடியிலுள்ள காணிகளை விடுவித்தல்.

(உ) இன, சமூக முரண்பாடுகளையும் நெருக்கடிகளையும் உருவாக்கும் வகையிலான மத ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கைகளைத் தடுத்தல்.

(உ) கடல், நிலம் சார்ந்த தொழில் மற்றும் பொருளாதார ரீதியிலான எல்லை மீறல்கள், ஆக்கிரமிப்புகளை நிறுத்துதல்.

ஊ) யுத்தத்தப் பாதிப்பிலிருந்து இன்னமும் மீண்டெழ முடியாத நிலையிலிருக்கும் வடக்குக் கிழக்குப் பிரதேசத்துக்கான வேலை வாய்ப்பு உள்ளிட்ட தொழில்துறை மேம்பாட்டை விருத்தி செய்தல். அத்துடன், இந்தப் பிரதேசங்களில் முதலீடுகளை அதிகரிப்பதற்கான ஏற்பாடுகளை மேற்கொள்ளுதல்.

(எ) பெண் தலைமைத்துவக்குடும்பங்கள், போராளிகளாகச் செயற்பட்டோர், யுத்தத்தின்போது பெற்றோரை இழந்த சிறுவர்கள், மாற்றுவலுவுடையோர் ஆகியோருக்கான விசேட நிதி ஒதுக்கீட்டையும் சிறப்பு வேலைத்திட்டங்களையும் உருவாக்குதல்.

முருகேசு சந்திரகுமார்
(தலைவர், சமத்துவம், சமூக நீதிக்கான மக்கள் அமைப்பு)

 

https://www.virakesari.lk/article/66533

இந்தியாவுடனும் சீனாவுடனும் இலங்கையின் உறவுகள்

1 week 2 days ago

தி.ராமகிருஷ்ணன்

கொழும்பில் அண்மையில் திறந்துவைக்கப்பட்ட  பிரமாண்டமான தோற்றக்கவர்ச்சியுடைய தாமரைக்கோபுரம் இலங்கைக்கும் சீனாவுக்கும் இடையிலான  உறவுகளின் புத்தம்புதிதான சின்னமாக கருதப்படுகிறது.பலநோக்கு செயற்பாடுகளுக்கான இந்த தொலைத்தொடர்புக் கோபுரத்தை நிர்மாணிப்பதற்கு உடன்படிக்கை இரு நாடுகளுக்கும் இடையே 2012 ஆம் ஆண்டில் கைச்சாத்திடப்பட்டது.

சீனாவுக்கு விரோதமான உணர்வு நிலவிய ஒரு நேரத்தில் பதவிக்கு வந்த ஒரு அரசாங்கத்தின் கீழ் இந்த கோபுரத்தின் பெருமளவு நிர்மாணப்பணிகள் இடம்பெற்றன என்பது விசித்திரமானதாக  தோன்றக்கூடும். 2015 ஜனாதிபதி தேர்தலுக்கு முன்னரான நாட்களில் மைத்திரிபால சிறிசேனவை ஆதரித்த ரணில் விக்கிரமசிங்க சீனாவின் இன்னொரு பாரிய திட்டமான 140 கோடி அமெரிக்க டொலர்கள் செலவிலான கொழும்பு துறைமுக நகரம் கைவிடப்படும் என்று நாட்டு மக்களுக்கு உறுதியளித்தார். சிறிசேன ஜனாதிபதியாக பதவியேற்ற பிறகு  உடனடியாக துறைமுகநகர திட்டம் ஒரு ஸ்தம்பித நிலைக்கு வந்தது. அடுத்து அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தின் கதியும் நிச்சயமற்றதாகியது. 2005 நவம்பரில் ஆட்சிக்கு வந்ததும் இலங்கை  ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச அந்த துறைமுகத்தை அபிவிருத்தி செய்யும் பொறுப்பை இந்தியாவுக்கு வழங்கமுன்வந்தார். இந்தியா அதை முற்றிலும் பொருளாதார கோணத்தில் பார்த்ததே தவிர, கேந்திரமுக்கியத்துவத்தை அந்த நேரத்தில் கவனிக்கத்தவறிவிட்டது.

இவையெல்லாம் இப்போது வரலாறாகிவிட்டது. ஆனால், சீனாவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையிலான உறவுகள் காலத்தின் சோதனைக்கு தாக்குப் பிடித்து நின்றன. மேற்கூறப்பட்ட திட்டங்கள் தொடர்பிலான சகல சர்ச்சைகளுக்கும்  சீனாவினால் தீர்வு காணக்கூடியதாக இருந்தது. எந்தவொரு பெரிய தடங்கலுமின்றி துறைமுக நகரத்திட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. நிர்மாணம்  நிறைவுறும்போது இந்தியாவுக்கான முக்கியமான கப்பல்போக்குவரத்து மையமாக விளங்கும் கொழும்பு துறைமுகத்துக்கு அருகில் அந்த துறைமுகநகரம் அமைந்திருக்கும். சீனக்கம்பனி ஒன்று அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தையும் அதன் அருகில் 15 ஆயிரம் ஏக்கர் நிலத்தையும் 99 வருட குத்தகைக்குபெற்றிருக்கிறது. மேலும் சீனாவின் நவீன பட்டுப்பாதை திட்டம் என்று வர்ணிக்கப்படுகின்ற மண்டலமும் பாதையும் செயற்திட்டத்தின் ஒரு உறுப்பு நாடாக இலங்கை இருக்கிறது.

சீனாவுடனான பொருளாதார உறவுகள் இலங்கையை ஒரு " கடன்பொறிக்குள் " தள்ளிவிடுகின்றன என்று சில சர்வதேச நிபுணர்கள் வாதிடுகின்ற போதிலும் கூட , பொருளாதார முனையில் இரு நாடுகளுக்கும் இடையில் உறவுமுறை மேலும் மேலும்வலுவடைந்துகொண்டேயிருக்கிறது.இலங்கை மத்திய வங்கியின் 2018 வருடாந்த அறிக்கையின்படி சீனாவில் இருந்து இறக்குமதிகள் 18.5 சதவீதமாக இருக்கின்றன. இது இந்திய இறக்குமதிகளையும் விட (19 சதவீதம் ) சொற்பமே குறைவானதாகும்.

2014 மே மாதத்தில் இருந்து " அயலகம் முதலில் " என்ற கொள்கையை இந்தியா கடைப்பிடித்து வருகின்றபோதிலும், சிறிசேனவின் ஆட்சிக்காலத்தில் இலங்கையில் இந்தியா பெரிதாக எதையும் சாதித்ததாக கூறிக்கொள்ளமுடியாது.கொழும்பு துறைமுகத்தின் கிழக்கு கொள்வனவு முனையத்தை அபிவிருத்தி செய்வதற்கு இலங்கையுடனும் ஜப்பானுடனும் கூட்டாக இந்தியா உடன்படிக்கையொன்றை கடந்த மே மாதத்தில் செய்துகொள்ளக்கூடியதாக இருந்ததைத் தவிர, இலங்கையில் எந்தவொரு பெரிய உட்கட்டமைப்பு திட்டத்தையும் இந்தியா பொறுப்பெடுத்ததாக கூறமுடியாது.வடமாகாணத்தில் உள்ள காங்கேசன்துறை துறைமுக அபிவிருத்திக்கென்று 2018 முற்பகுதியில் இநதியா 4 கோடி 50 இலட்சம் டொலர்களை வழங்கியபோதிலும் அதை புனரமைப்பதற்கான திட்டத்தின் நிலை குறித்து எதுவும் பெரிதாக தெரியவில்லை.வடக்கில் பலாலி விமானநிலையத்தை அபிவிருத்தி செய்வதற்கான இந்தியாவின் யோசனை தொடர்பிலும் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டதாக தெரியவில்லை.( மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அளவில் வர்த்தக விமானசேவைகள் விரைவில் பலாலியில் இருந்து தொடங்கும் என்று எதிர்பார்க்கபபடுகிறது ) மத்தள ராஜபக்ச சர்வதேச விமானநிலையத்தில் பெரும்பான்மையான பங்குகளை இந்தியா பெறவிருப்பதாக பேசப்பட்டபோதிலும் அது தொடர்பிலும் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை. தற்போது நடைமுறையில் இருக்கும் இரு தரப்பு சுதந்திர வர்த்தக உடன்படிக்கையின் ஒரு மேம்பட்ட வடிவம் என்று சொல்லக்கூடிய பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்ப ஒத்துழைப்பு உடன்படிக்கையும்  ( எட்கா ) கிடப்பில் போடப்பட்டிருக்கிறது.

அண்மைய வருடங்களில் இந்திய அரசாங்கத்தின் ஒரு சில  சமூக அபிவிருத்தி திட்டங்கள் இலங்கையில் விரைவுபடுத்தப்பட்டதைக் காணக்கூடியதாக இருந்தது. குறிப்பாக, போரினால் அழிவுக்குள்ளான வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களிலும் மலையகப்பகுதிகளிலும் தமிழர்களுக்கென்று நிர்மாணிக்கப்பட்ட 60 ஆயிரம் வீடுகளையும் இலங்கை பூராவும் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்ற அம்புலன்ஸ் சேவைகளையும் கூறமுடியும்.இவ்விரு திட்டங்களும் இந்திய அரசாங்கத்தினால் வழங்கப்படும் நன்கொடை களைப் பயன்படுத்தி முன்னெடுக்கப்படுகின்றன.கடந்த ஜூலை மாதத்தில் வடக்கையும் தெற்கையும் இணைக்கும் முக்கிய ரயில் பாதையில் ஒரு பகுதியை 9 கோடி 10 இலட்சம் டொலர்கள் செலவில்  தரமுயர்த்துவதற்கு உடன்படிக்கையொன்று செய்துகொள்ளப்பட்டது.

எவ்வாறெனினும், அபிவிருத்தி ஒத்துழைப்பில் கூடுதலான அளவுக்கு பணிகளைச் செய்வதற்கு இந்தியாவுக்கு இருக்கின்ற ஆற்றலையும் விருப்பத்தையும் அடிப்படையாகக்கொண்டு நோக்குகையில் கடந்த காலத்தில் முன்னெடுக்கப்பட்ட மிதமான பணிகள் குறித்து அது திருப்தியடையமுடியாது.விக்கிரமசிங்க ஒரு வருடத்துக்கு முன்னர் புதுடில்லிக்கு  விஜயம் செய்தபோது இந்தியாவினால் முன்வைக்கப்படுகின்ற திட்டயோசனகளை நடைமுறைப்படுத்துவதில் இலங்கையின் தரப்பில் காண்பிக்கப்படுகின்ற தாமதம் குறித்து பிரதமர் நரேந்திர மோடி விசனம் வெளியிட்டாா்.திருகோணமலையில் உள்ள எண்ணெய் களஞ்சிய வசதிகளை கூட்டாக அபிவிருத்தி செய்வது தொடர்பான திட்டம் அத்தகைய ஒன்று.அது தொடர்பாக பல வருடங்களாக ஆராயப்பட்டுவருகின்றது.வடமாகாணத்தில் 30 கோடி டொலர்கள் செலவில் வீடுகளை நிர்மாணிப்பதற்கான திட்டமொன்றை பெய்ஜிங்கிற்கு வழங்குவதற்கு எடுத்த தீர்மானத்தை இலங்கை அரசாங்கம்  ஒரு வருடத்துக்கு முன்னர் கைவிட்டமையே புதுடில்லி ஆறுதல் அடையக்கூடிய ஒரு விடயமாக இருக்கிறது.

இலங்கையில் சீனாவின் நிதியுதவியுடன் முன்னெடுக்கப்படுகி்ன்ற உட்கட்டமைப்பு வசதி திட்டங்கள் பாரியவையாக இருக்கலாம்.ஆனால், இந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையிலான உறவுகள்்ஆழமானவையும் கூடுதலான அளவுக்கு சிக்கலானவையுமாகும்.மோடி கூறியதைப் போன்று "  நல்ல காலத்திலும் சரி கெட்டகாலத்திலும் சரி இலங்கைக்கு உதவிக்கு ஓடிவருகின்ற முதல் நாடாகவே இந்தியாவே எப்போதும் இருந்துவந்திருக்கிறது ; எதிர்காலத்திலும் அவ்வாறே இருக்கும்". 2004 டிசம்பர் சுனாமி பேரழிவின்போது இந்தியாவின் உதவிகளும் கடந்த ஜூனில் கொழும்புக்கு மோடி செய்த விஜயமும் இந்தியாவின் அக்கறையுடனான அணுகுமுறையை வெளிக்காட்டுகின்றன. ஈஸ்டர் ஞாயிறு குண்டுத்தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு இலங்கைக்கு முதன் முதலாக விஜயம் செய்த வெளிநாட்டு தலைவர் மோடியேயாவார்.

இத்தகைய ஆழமான உறவுகளுக்கு மத்தியிலும், சமகாலத்தில் இரு தரப்பு உறவுகளில் கசப்பான சில நிகழ்வுகள் இடம்பெற்றன.1983 ஜூலையில் தமிழர்களுக்கு எதிராக கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்ட வன்முறைகள் தமிழர் பிரச்சினையில் இந்தியாவை சம்பந்தப்பட வைத்தன.1990 மார்ச்சில் இந்திய அமைதிகாக்கும் படை வாபஸ் பெறப்பட்டமை, 1991 மே மாதம் முனனாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி கொலை போன்ற நிகழ்வுகள் உள்நாட்டுப்போரின் இறுதிக்கட்டம் வரையில் கொழும்பை நோக்கி இந்தியா " விலகிநிற்கும் " அணுகுமுறையொன்றைக் கடைப்பிடிக்க நிர்ப்பந்தித்தன.2009 மே மாதம் முடிவடைந்த போரின் இறுதி ஐந்து மாதங்களில் விடுதலை புலிகளுடனான மோதல்களுடன்  தமிழ் மக்களின் உரிமைகளையும் நலன்களையும் சிக்கல்படுத்தக்கூடாது என்று இந்தியா திரும்பத்திரும்ப இலங்கைக்கு கூறியது.ஆனால், இந்தியாவின் இந்த அணுகுமுறை போதுமானதல்ல என்றே விடுதலை புலிகளுக்கு ஆதரவானவர்கள் கருதினார்கள்.அத்துடன் விடுதலை புலிகளின் தோல்விக்கு இந்திய அரசாங்கம் பங்களிப்புச் செய்ததாகவும்  அவர்கள் குற்றஞ்சாட்டினர்.

ஆனால், அவற்றின் குறைபாடுகளுக்கு மத்தியிலும், 1987 ராஜீவ் காந்தி -- ஜெயவர்தன உடன்படிக்கையும் மாகாணங்களுக்கு அதிகாரங்களை பரவலாக்குவதற்கு வகைசெய்யும் 13வது அரசியலமைப்பு திருத்தமும் இன்னமும் கூட இனப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண்பதற்கான கெட்டியான கட்டமைப்பாக விளங்குகின்றன.அரசியல் இணக்கத்தீர்வுக்கு அப்பால், இலங்கையின் நிகர உள்நாட்டு உற்பத்திக்கு பத்து சதவீதத்துக்கும் குறைவான பங்களிப்பைச் செய்யும் வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களுக்கு பொருளாதார அபிவிருத்தி தேவைப்படுகிறது. இது விடயத்தில் இந்தியா பிரத்தியேகமான பணிகளைச் செய்வதற்கு விரும்புகிறது.ஆனால், தமிழ் அரசியல் தலைமைத்துவத்திடமிருந்து உகந்த பிரதிபலிப்பு வருவதாக இல்லை.

இன்னும் இரு மாதங்களில் இலங்கையில் புதிய ஜனாதிபதி பதவியேற்கும்போது, நிலுவையில் இருக்கும் உட்கட்டமைப்பு திட்டங்களுக்கான அங்கீகாரத்தை பெறும் ஏற்பாடுகளை துரிதப்படுத்துவதற்காக மாத்திரமல்ல, இலங்கையின் இளைஞர்களின் முழுமையான அபிவிருத்திக்கு பங்களிப்பு செய்வது குறித்தும் இந்திய அரசாங்கம் அவருடன் விரிவாகப் பேசவேண்டும்.இலங்கையில் மிகவும் பின்தங்கிய சமூகத்தினராக இருக்கும் மலையக தமிழர்களின் அபிவருத்தி விவகாரங்களில் இந்தியா நிலையான அக்கறை செலுத்தவேண்டும்.தமிழ்நாட்டில் வசிக்கின்ற சுமார் 95 ஆயிரம் அகதிகளை அவர்களின் விருப்பத்துடன் இலங்கைக்கு திருப்பியனுப்புவதற்கான  முயற்சியை மீண்டும்  முன்னெடுப்பதும் பொருத்தமானதாக இருக்கும். இதை நோக்கிய ஒரு நடவடிக்கையாக தலைமன்னாருக்கும் இராமேஸ்வரத்துக்கும் இடையிலான கப்பல்சேவையை சாத்தியமானளவு விரைவாக மீண்டும் ஆரம்பிப்பது குறித்து அதிகாரிகள் கவனம் செலுத்தவேண்டும்.

இலங்கைக்கான இந்திய உயர்ஸ்தானிகர் தரன்ஜித் சிங் சந்து ஒரு தடவை கூறியதைப் போன்று " இந்தியாவின் உதவி முற்றுகையிடுவதையோ ஆக்கிரமிப்பதையோ நோக்கமாகக் கொண்டதல்ல ". இதயசுத்தியுடனான --  பெருந்தன்மையானதும் விரிவானதுமான ஒரு அணுகுமுறை இலங்கையர்களின் பெருமதிப்பைச் சம்பாதிக்கும் என்பது மாத்திரமல்ல, இலங்கையுடனான இந்தியாவின் உறவுகளின் வலிமையைப் பற்றி ஏனைய முக்கிய சர்வதேச நாடுகளுக்குஒரு செய்தியை வழங்குவதாகவும் இருக்கும்.

(  இந்து )

https://www.virakesari.lk/article/66540

சிவாஜிலிங்கமும் பேரவையும் மாணவர் ஒன்றியமும் ஒரே தரப்பினரே

1 week 2 days ago
சிவாஜிலிங்கமும் பேரவையும் மாணவர் ஒன்றியமும் ஒரே தரப்பினரே
புருஜோத்தமன் தங்கமயில் / 2019 ஒக்டோபர் 09 புதன்கிழமை, பி.ப. 01:44

வடக்கு மாகாண சபையின் முன்னாள் உறுப்பினரான எம்.கே.சிவாஜிலிங்கம் மீண்டும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சுயேட்சையாகப் போட்டியிடுகிறார். ஏற்கெனவே அவர், 2010 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிட்டு 9,662 வாக்குகளைப் பெற்றிருந்தார். இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் கட்சிகளின் சார்பில், பொது வேட்பாளர் ஒருவர் நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை கருத்திலெடுக்கப்படாத நிலையில், தான் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடத் தீர்மானித்ததாக சிவாஜிலிங்கம் கூறுகிறார். அவருக்கு ஆதரவாக, வடக்கு மாகாண சபையின் முன்னாள் அமைச்சர் அனந்தி சசிதரன் செயற்படுகிறார்.   

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் சிவாஜிலிங்கமோ, அனந்தி சசிதரனோ தங்களது கட்சிகளுக்கோ, தலைமைகளுக்கோ கட்டுப்பட்டு நடந்தது கிடையாது. முரண்பாடுகள்,  தனித்தீர்மானங்களுக்காக அவர்கள் இருவரும் பெயர் பெற்றவர்கள். ஜனநாயக அரசியலில் இதனைப் பெரும் தவறாக எண்ணிவிட முடியாது. ஆனால், ஒரு சமூகத்தின் அரசியல் இயங்குநிலை என்பது, தனித்தீர்மானங்கள், (எதற்கெடுத்தாலும்) அவசரப்படும் நிலை, அடம்பிடிக்கும் மனநிலை உள்ளிட்டவைகளால் வெற்றியை அடைவதில்லை. மாறாக, பொறுமையும் சமயோசிதமும் சந்தர்ப்பங்களைக் கணித்துச் செயலாற்றும் திறனும் முதன்மைபெறும் போது வெற்றி சாத்தியமாகின்றது.   

ஆனால், சிவாஜிலிங்கமோ, அனந்தியோ தாங்கள் நினைப்பது, அன்றே நடந்துவிட வேண்டும் என்கிற மனநிலையோடு அரசியலில் இயங்கிக் கொண்டிருப்பவர்கள். பல நேரங்களில் முன்பள்ளியில் அடம்பிடிக்கும் பிள்ளைகளின் மனநிலையைப் பிரதிபலிப்பவர்கள். 
இவ்வாறான நடவடிக்கைகளால், தனிப்பட்ட ரீதியில் இவர்கள் இருவருக்கும் ஏதாவது இலாபம் கிடைக்கிறதோ தெரியாது. ஆனால், கடந்த காலத்தில் இவர்களுக்கு வாக்களித்த மக்களுக்கு எந்த இலாபமும் இல்லை. இவர்களின் நடவடிக்கைகளைப் பார்த்து, ஆத்திரப்பட்டு இரத்த அழுத்தம் வேண்டுமானால் அதிகரிக்கலாம்.  

சிவாஜிலிங்கம், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுவதை முன்வைத்து, தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளும் சிவில் அமைப்புகளும் மாணவர் ஒன்றியங்களும் விமர்சனங்களை முன்வைத்து வருகின்றன. 

சிவாஜிலிங்கத்தோடும் அனந்தியோடும் எதிர்காலத்தில் எந்தவிதமான அரசியல் தொடர்புகளையும் பேணுவதில்லை என்றும் கூறுகின்றன. கிட்டத்தட்ட தங்களது முயற்சிகளைக் குழப்பிவிட்டதாக இந்தத் தரப்புகள் குமுறுகின்றன. ஆனால், உண்மையிலேயே, இந்தத் தரப்புகள் சிவாஜிலிங்கம், அனந்தி குறித்துக் குமுறல்களை வெளியிடுவதற்கான தார்மீகத்தைக் கொண்டிருக்கின்றனவா என்கிற கேள்வி எழுகின்றது.   

ஜனாதிபதித் தேர்தலில், தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளின் சார்பில் பொது வேட்பாளர் ஒருவரை நிறுத்துவது எனும் நிலைப்பாட்டைத் தூக்கிக் கொண்டு, தமிழ் மக்கள் பேரவை பத்து நாள்களுக்கு முன்னர் வெளியே வந்தது. பேரவைக்குள் இருக்கின்ற கருத்துருவாக்கிகளான அரசியல் கட்டுரையாளர்களும் யாழ். பல்கலைக்கழகத்தின் சில விரிவுரையாளர்களும் மதத் தலைவர்கள் சிலரை இணைத்துக் கொண்டு, இரா.சம்பந்தன், கஜேந்திரகுமார், சுரேஷ், சி.வி.விக்னேஸ்வரன் உள்ளிட்டவர்களைத் தனித்தனியே சந்தித்துப் பேசினர். 

சம்பந்தனுடனான சந்திப்பில், பொது வேட்பாளராக சம்பந்தனே போட்டியிட வேண்டும் என்றும் கோரினர். ஆனாலும், அதனைத் திட்டவட்டமாக மறுத்துவிட்ட சம்பந்தன், ஏனைய விடயங்கள் குறித்து, வழக்கமான தன்னுடைய பாணியில் தலையை ஆட்டி, “யோசித்து முடிவெடுப்போம்; கோரிக்கைகளைப் பரிசீலிக்கிறோம்” என்கிற தொனிப்பட பதில் சொல்லி அனுப்பியிருக்கிறார்.   

வடக்கு, கிழக்கு பூராவும் தேர்தல் புறக்கணிப்புக் கோசத்தை முன்வைத்து, கூட்டங்களை நடத்திக் கொண்டிருக்கும், கஜேந்திரகுமாரும் பொது வேட்பாளர் கோரிக்கையை நிராகரித்துவிட்டார். அவர், தேர்தல் புறக்கணிப்புக் கோசத்திலிருந்து இன்றும் இறங்கிவரவில்லை. யாழ்ப்பாணத்தில் கடந்த சில தினங்களாக இடம்பெற்று வருகின்ற யாழ். பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியம், பேரவை மற்றும் அரசியல் கட்சிகளுடனான சந்திப்பில், தமிழ்த் தேசிய முன்னணியின் பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்டிருந்தாலும், மறுபுறத்தில் தேர்தல் புறக்கணிப்புக் கோசத்தை முன்வைக்கும் கூட்டங்களையும் முன்னணி நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றது.   

விக்னேஸ்வரனோ, சுரேஷ் பிரேமசந்திரனோ தனித்த முடிவுகள் எதையும் எடுப்பது மாதிரித் தெரியவில்லை. பேரவையும் மாணவர் ஒன்றியமும் இறுதியில் விடுக்கப்போகும் அறிவிப்புக்கு ஏற்ப, தலையை ஆட்டி வைக்கலாம் என்கிற தோரணையில் அவர்கள் இருவரும் இருக்கிறார்கள். 

இடையில், கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றிபெற்றால், பூகோள அரசியலில் தமிழ் மக்கள் வெற்றிபெறும் சாத்தியமுண்டு என்று, தன்னுடைய கேள்வி - பதில் அறிக்கையொன்றை விக்னேஸ்வரன் வெளியிட்டிருந்தார்.  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பைப் பொறுத்தவரை, மாவை சேனாதிராஜா, செல்வம் அடைக்கலநாதன், சிவஞானம் சிறீதரன் உள்ளிட்டவர்கள், பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியம் (மற்றும் பேரவை) கூட்டியுள்ள கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டிருந்தாலும், அவர்கள் இறுதி முடிவுகளை எடுப்பவர்கள் அல்ல. கடந்த காலத்திலும், மாணவர் ஒன்றியத்தினருடனான சந்திப்புகளில் அவர்கள் கலந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். பேச்சுகளில் மாணவர் பிரதிநிதிகளின் கோரிக்கைகளுக்குத் தலையையும் ஆட்டிவிட்டு வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், இறுதி முடிவுகள் எப்போதுமே சம்பந்தனும், எம்.ஏ.சுமந்திரனும் எடுப்பதாகவே இருந்திருக்கின்றது. 

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் நம்பிக்கையான சிவில் அமைப்பொன்றின் தேவைக்கான வெளியைச் சிதைத்து, அழித்த பெருமை தமிழ் மக்கள் பேரவைக்கு உண்டு. கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் பேரவையின் நடவடிக்கைகளே அதற்குச் சான்று. தோல்வியின் முனையில் தள்ளாடிக்கொண்டிருக்கின்ற தமிழ்த் தேசிய அரசியலை, வெற்றிகரமான பக்கத்துக்கு நகர்த்துவதற்கு நம்பிக்கையான அரசியல் கட்சிகள், தலைமைகள் மாத்திரமல்ல, புத்திஜீவிகளையும் கருத்துருவாக்கிகளையும் செயற்பாட்டாளர்களையும் ஒரு புள்ளியில் இணைக்கும் சிவில் அமைப்பின் தேவையும் உண்டு. அது, மக்களிடம் நம்பிக்கையைப் பெறுவது மாத்திரமின்றி, அரசியல் கட்சிகளையும், தலைமைகளையும் சரியான பக்கத்துக்குக் கொண்டு சேர்ப்பதற்கான ஆக்கபூர்வமான சிந்தனைகளையும் அழுத்தங்களையும் வழங்கும் வலுவைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.  குறிப்பாக, கடந்த ஆண்டு முதலே, 2019, 2020ஆம் ஆண்டுகள் தேர்தல் ஆண்டுகளாக இருக்கப் போகின்றன என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். அப்படியான சூழலில், ஒவ்வொரு தேர்தலையும் எவ்வாறு தமிழ் மக்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்கிற விடயங்களை முன்வைத்து, செயற்பட்டிருக்க வேண்டும். ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தீர்மானிக்கும் சக்தியைக் கொண்டிருக்கின்ற தமிழ் மக்கள், தமது வாக்குகளைக் கொண்டு பேரம் பேசும் நிலையை எவ்வாறு உயர்த்திக் கொள்ளப் போகிறார்கள் என்று சிந்தித்துச் செயலாற்றியிருக்க வேண்டும். அதற்கான ஏற்பாடுகளை பேரவையோ, மாணவர் ஒன்றியமோ கடந்த பத்து நாள்களுக்கு முதல் வரையில் செய்திருக்கவில்லை. தேர்தலுக்கான வேட்புமனு கோரும் திகதி நெருங்கும் போதுதான், அவர்களுக்கு திடீரென ‘ஞானஒளி’ தோன்றி, பொது வேட்பாளரை நிறுத்த வேண்டும் என்கிற சிந்தனை எழும்; அதனைத் தூக்கிக் கொண்டு ஒவ்வொரு தலைவராக பேசச் செல்வார்கள். இந்த நிலைக்கும், சிவாஜிலிங்கம், அனந்தியின் அரசியல் நடவடிக்கைகளுக்கும் இடையில் பெரிய வித்தியாசங்கள் ஏதும் இல்லை. அவர்களைக் குறைகூறும் தகுதியோடும் பேரவைக்காரர்களோ, மாணவர் ஒன்றியமோ இல்லை.   

பேரவையும் மாணவர் ஒன்றியத்தினரும் முதலில் திறந்த மனதோடு உரையாடலுக்குத் தயாராக வேண்டும். தங்களிடம் உள்ள குறைகள் குறித்துப் பேச வேண்டும். சிவில் அமைப்புகள் மீதான நம்பிக்கையைப் பேரவை என்ற பெயரில் சிதைத்த தரப்பினர், அதனை இனியாவது சீர்செய்ய வேண்டும். அது, எதிர்காலத்திலாவது நம்பிக்கையான சிவில் அமைப்பொன்றை உருவாக்குவதற்கு வழிவகுக்க வேண்டும். யாழ். மாணவர் ஒன்றியத்தைப் பொறுத்தவரை, கடந்த சில ஆண்டுகளாக அவர்களின் நடவடிக்கை என்பது மாணவர்களின் உண்மையான சக்தி, அதன் தாற்பரியங்கள் குறித்து அறிந்ததாக இல்லை. மாறாக, ஒவ்வொரு விடயங்களுக்கும் பிரதிபலிப்பதாகவே இருக்கின்றது. இவ்வாறான நிலை தொடர்ந்தால், மாணவர் ஒன்றியத்தின் மீதான மதிப்பு இன்னும் இன்னும் அடிபடும்.  

ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் சிவாஜிலிங்கமும், அவருக்கு ஆதரவு வழங்கும் அனந்தியும் ‘பேஸ்புக்’ உள்ளிட்ட சமூக ஊடகங்களில் நகைச்சுவைக்கான ‘மீம்ஸ்’ போன்று பார்க்கப்படுகிறார்கள். கிட்டத்தட்ட அதே நிலையிலேயே, பேரவையின் நடவடிக்கைகளும் மாணவர் ஒன்றியத்தினரின் நடவடிக்கைகளும் இருக்கின்றன. இந்த நிலையை மாற்றிக் கொள்ளாத வரையில், மக்களிடம் எந்த நம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்த முடியாது; அவர்களின் தீர்மானங்களில் தாக்கமும் செலுத்த முடியாது. இருப்பதில் யார், ஆபத்துக் குறைந்த வேட்பாளர் என்பதை நோக்கியே மக்கள் வாக்களிக்கப்பார்கள். வேண்டுமானால், அதனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாம்.   

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/சிவாஜிலிங்கமும்-பேரவையும்-மாணவர்-ஒன்றியமும்-ஒரே-தரப்பினரே/91-239725

 

‘கிங் மேக்கர்’

1 week 2 days ago
‘கிங் மேக்கர்’
முகம்மது தம்பி மரைக்கார் / 2019 ஒக்டோபர் 09 புதன்கிழமை, பி.ப. 01:26Comments - 0

ஏகப்பட்ட ஆச்சரியங்கள், அதிர்ச்சிகள், ஏமாற்றங்கள், எதிர்பார்ப்புகளோடு, ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கான ஆயத்தங்கள் ஆரம்பித்திருக்கின்றன.  

 *     பதவியில் இருக்கும் நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதியொருவர், அடுத்துப் போட்டியிடாத தேர்தலாக இது அமைந்துள்ளது.  

 *    அதிகமானோர் போட்டியிடும் ஜனாதிபதித் தேர்தலாகவும் இது உள்ளது.  

 *     அதிக சிறுபான்மையினத்தவர் போட்டியிடும் தேர்தல் இது.   

 *     இந்திய வம்சாவழித் தமிழர் ஒருவர் முதன்முதலாகப் போட்டியிடும் ஜனாதிபதித் தேர்தல் எனும் அடையாளத்தையும் இந்தத் தேர்தல் பெற்றுள்ளது.  

 *    இந்த நாட்டின் பிரதான கட்சிகளில் ஒன்றான ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியிலிருந்து, வேட்பாளர் ஒருவரை நிறுத்த முடியாமல் போன ஒரு தேர்தலாகவும் இது உள்ளது.  

இப்படி அடுக்கிக் கொண்டு செல்லலாம்...  

‘கிங் மேக்கர்’  

2015ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்ற மைத்திரிபால சிறிசேன, “ஒரு தடவை மாத்திரமே நான் ஜனாதிபதி பதவியை வகிப்பேன்” என்றும், “அடுத்த தேர்தலில் போட்டியிட மாட்டேன்” எனவும் கூறியிருந்தார். அவர் சொன்னபடிதான் நடந்திருக்கிறது.   

ஆனால், அது அவரின் விருப்பத்துடன்தான் நடந்துள்ளதா? அல்லது அவ்வாறானதொரு நிலைக்கு அவர் தள்ளப்பட்டுள்ளாரா என்கிற கேள்வி முக்கியமானதாகும்.  

“அடுத்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுவதில்லை” என்று மைத்திரி கூறியிருந்த போதிலும் இடையில், இரண்டாவது முறையும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் ஆசை, அவருக்குள் எட்டிப் பார்த்ததை, அவருடைய பேச்சுகளிலிருந்து புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.  

ஆனால், களநிலைவரம் அதற்குச் சாதகமாக இல்லை. கடந்த உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தல்களில் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி, நாடு முழுவதும் பெற்ற மொத்த வாக்குகள் அண்ணளவாக 14 இலட்சம்தான். ஆனால், மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவின் பொதுஜன பெரமுன, கிட்டத்தட்ட 50 இலட்சம் வாக்குகளையும் ஐ.தே.க 36 இலட்சம் வாக்குகளையும் பெற்றிருந்தது. 

இந்த நிலையில், 14 இலட்சம் வாக்குகளை நம்பி, ஜனாதிபதித் தேர்தலொன்றில் களமிறங்குவது புத்திசாலித்தனமான முடிவல்ல. அதனால், தேர்தலில் போட்டியிடாமல் விடுவதே நல்லது என்று மைத்திரி தீர்மானித்திருக்கக் கூடும்.  

ஆனாலும், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் பிரதான கட்சியொன்றின் வேட்பாளருக்கு, சுதந்திரக் கட்சி ஆதரவு வழங்குவதன் மூலம், அவரை வெற்றியாளராக்குவதற்கான சாத்தியங்கள் அதிகம் உள்ளன. அந்த வகையில், ‘கிங் மேக்கர்’ எனும் தகுதி, சுதந்திரக் கட்சிக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.  
இந்த நிலையில், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் எந்தத் தரப்புக்கு, சுதந்திரக் கட்சி ஆதரவு வழங்குவது என்கிற தீர்மானத்தை எடுக்கும் அதிகாரத்தை, கட்சித் தலைவர் மைத்திரிக்கு, சுதந்திரக் கட்சியின் செயற்குழு வழங்கியுள்ளது. அதனால், நடைபெறவுள்ள ஜனாதிபதித் தேர்தலில், ‘கிங் மேக்கர்’ எனும் தகுதி, மைத்திரிக்குக் கிடைத்துள்ளது.  

இந்தப் பின்னணியில், கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவுக்கே சுதந்திரக் கட்சியின் ஆதரவை, மைத்திரி அறிவிப்பதற்கான சாத்தியங்கள் அதிகம் உள்ளதாக, அரசியலரங்கில் பேசப்படுகிறது. அப்படி நடந்து விட்டால், மிக இலகுவாகவே வெற்றிக்கு மிக அருகில் கோட்டா சென்று விடுவார்.  

கசப்பு  

மைத்திரியின் கணக்கில், ஐ.தே.கவை  விடவும் மஹிந்த தரப்புப் பரவாயில்லை என்பதாகவே தெரிகிறது. 52 நாள்கள் அரசியல் குழப்பத்தின் போது, ரணிலிடமிருந்த பிரதமர் பதவியைப் பிடுங்கி, மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவுக்கு மைத்திரி வழங்கிய போதே, இதனை விளங்கிக் கொள்ள முடிந்தது.  சஜித் பிரேமதாஸவுடன் ஒரு வகையான நெருக்கத்தை, மைத்திரி காட்டி வந்தார். இதைவைத்து, ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சஜித் போட்டியிட்டால், மைத்திரி ஆதரவு வழங்குவார் என்கிற பேச்சுகளை அதிகம் காண முடிந்தது.  

ஐ.தே.கட்சித் தலைவர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவை ஓரம் கட்டுவதற்காகவே சஜித் பிரேமதாஸவை, மைத்திரி அரவணைத்திருக்கக் கூடும். அது ஒருவகை, அரசியல் தந்திரோபாயமாகவும் இருந்திருக்கலாம். அல்லது, அது உண்மையான நெருக்கமாகவும் இருக்கலாம்.  

ஆனால், சஜித் ஜனாதிபதியானால் ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் கைகள் ஓங்குவதைத் தவிர்க்க முடியாது போகலாம். அந்தநிலை ஏற்படுவதை, மைத்திரி விரும்ப மாட்டார். ரணிலுடன் கடுமையான கசப்பில், மைத்திரி உள்ளார். ஜனாதிபதியின் கடந்த கால உரைகளில், ரணில் குறி வைத்துத் தாக்கப்பட்டமை, அதனை ஊர்ஜிதம் செய்திருந்தது.  

இணக்கத்துக்கான முயற்சி  

மறுபுறம், மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவுக்கும் மைத்திரிபால சிறிசேனவுக்கும் இடையில் பிளவு ஏற்படுவதற்கு காரணம், தீர்க்கவே முடியாத பகைமைகளில்லை என்பதையும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். மஹிந்தவின் ஆட்சிக் காலத்தில், பிரதமர் பதவியை மைத்திரி எதிர்பார்த்திருந்தார்; அது அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை. அதனால்தான், மஹிந்தவுக்கு மைத்திரி ‘காய்’ வெட்ட நேர்ந்தது.  

எனவே, மஹிந்த தரப்புடன் ஏற்பட்ட கசப்பைச் சரி செய்து கொள்வதற்கும், ரணில் விக்கிரமசிங்க தலைமையிலான ஐ.தே.கட்சிக்கு குழி பறிப்பதற்குமான தக்க தருணமாக, இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலை மைத்திரி பயன்படுத்திக் கொள்வார் என்பதே பலரின் எதிர்பார்ப்பாகவும் உள்ளது.  

இதேவேளை, சுதந்திரக் கட்சி கோட்டாவுக்கு ஆதரவளிக்கக் கூடாது என்று, அந்தக் கட்சிக்குள் சில முக்கியஸ்தர்கள் கூறுவதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது. அதையும் மீறி, கோட்டாவுக்கு மைத்திரி ஆதரவு தெரிவித்தால், சுதந்திரக் கட்சிக்குள் பிளவு ஏற்படலாம். அல்லது சுதந்திரக் கட்சியின் சில நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், சஜித் பிரேமதாஸவுக்கு ஆதரவளிக்க முன்வரலாம் என்றும் நம்பப்படுகிறது.  

இதேவேளை, இந்தத் தேர்தலின் பிறகு, பதவியிருந்து ஜனாதிபதி நீங்கிய பிறகும், அரசியலில் தொடர்ந்தும் செயற்படப் போவதாக, மைத்திரி கூறியிருக்கின்றார். இது கவனிப்புக்குரியது. அப்படியென்றால், அவர் வைத்திருக்கும் அடுத்த திட்டம் என்ன என்கிற கேள்வியொன்றும் உள்ளது.   

எவ்வாறாயினும், இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மைத்திரிக்குக் கிடைத்திருக்கும் ‘கிங் மேக்கர்’ என்கிற தகுதி போன்று, அடுத்த கட்ட அரசியலில் அவருக்குக் கிடைப்பதற்குச் சாத்தியங்கள் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.  

முஸ்லிம்களின் மனமாற்றம்  

இவை இவ்வாறிருக்க, தமிழ், முஸ்லிம் கட்சித் தலைவர்களும் அரசியல் முக்கியஸ்தர்களும் எந்த வேட்பாளருக்குத் தமது ஆதரவு என்பதைக் கிட்டத்தட்ட உறுதிப்படுத்தி விட்டனர்.  

அந்த வகையில், ஹக்கீம் தலைமையிலான முஸ்லிம் காங்கிரஸும் ரிஷாட் பதியுதீன் தலைமை தாங்கும் மக்கள் காங்கிரஸும் சஜித் பிரேமதாஸவுக்குத் தமது ஆதரவை வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றன. மறுபுறம், கோட்டாபயவுக்கு முன்னாள் அமைச்சர் அதாவுல்லாஹ்வின் தேசிய காங்கிரஸ் ஆதரவை வழங்குவதாக அறிவித்திருக்கிறது.  அதேவேளை, பஷீர் சேகுதாவூத் - ஹசனலி ஆகியோர் தலைமையிலான ஐக்கிய சமாதானக் கூட்டமைப்பும் கோட்டாவுக்குத் தமது ஆதரவை வழங்கும் சாத்தியம் உள்ளது.  

மஹிந்த தரப்பு மீது, முஸ்லிம் மக்கள் கொண்டிருந்த கோபமும் கசப்பும் இம்முறை குறைந்திருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது. மஹிந்தவுக்கு ஆதரவளிக்கின்றவர், ‘சமூகத் துரோகி’ என்கிற பார்வை, கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலின் போது சாதாரண முஸ்லிம் மக்களிடம் இருந்தது.   
ஆனால், இப்போது அப்படியில்லை. மஹிந்தவின் ஆட்சியில் முஸ்லிம்களுக்கு நடந்த கொடுமைகளை விடவும், ரணில் தலைமையிலான ஆட்சியில் அதிகம் நடந்துள்ளமையால் ‘மஹிந்த தரப்பு பரவாயில்லை’ என்கிற மனநிலைக்கு, முஸ்லிம் மக்களில் ஒரு தொகையினர் வந்துள்ளனர்.  

அதன் விளைவுதான், முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழுகின்ற அம்பாறை மாவட்டம் கல்முனை பிரதேசத்தில், சஜித் பிரேமதாஸவுக்கான தேர்தல் அலுவலகம் திறக்கப்படுவதற்கு முன்னதாகவே, கோட்டாவுக்கான அலுவலகம் திறக்கப்பட்டுள்ளது.  

சஜித் ஆரவு  

வடக்கு, கிழக்கில் முஸ்லிம்களிடத்தில் அதிகளவு ஆதரவைக் கொண்டுள்ள அரசியல் கட்சிகளான முஸ்லிம் காங்கிரஸும் அகில இலங்கை மக்கள் காங்கிரஸும் இம்முறை, சஜித் பிரேமதாஸவுக்கு ஆதரவாகச் செயற்படும். அதேபோன்று, வடக்கு, கிழக்கில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும் சஜித் பிரேமதாஸவுக்குத் தமிழ் மக்களின் வாக்குகளைப் பெற்றுக் கொடுப்பதற்காகக் கடுமையாக உழைக்கும்.  

அதனால், வடக்கு, கிழக்கில் சஜித் பிரேமதாஸவுக்குச் சிறுபான்மையின மக்களின் அதிக வாக்குகள் கிடைப்பதற்கு சாத்தியங்கள் உள்ளன. ஆனாலும், கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மஹிந்த பெற்றுக் கொண்ட சிறுபான்மையின வாக்குகளை விடவும், இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ அதிகளவு வாக்குகளைப் பெறுவார் என்கிற கணிப்பீடுகளும் உள்ளன.    

அதேவேளை, அரசியலில் தமது ‘எல்லா முட்டை’களையும் முஸ்லிம்கள் ஒரே ‘கூடை’யில் போடாமல், பல கூடைகளிலும் பிரித்துப் போடுவது நல்லது என்கிற கருத்து, நீண்ட காலமாகவே இருக்கிறது. அந்தத் தந்திரோபாயம் குறித்தும் முஸ்லிம்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.  

ஒரு தரப்பைத் தொடர்ந்தும் கண்மூடித்தனமாக ஆதரிப்பதும்  அதேபோன்று, இன்னொரு தரப்பைத் தொடர்ந்தும் எதிர்த்து வருவதும் “எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் உங்களுடன் கூட்டில்லை” என்று சொல்லி விலகியிருப்பதெல்லாம் அரசியலில் சாதுரியமற்ற செயற்பாடுகளாகும். ‘சாத்தியமானபோது, சாத்தியமானவற்றைச் சாதித்துக் கொள்ளும் கலை’தான் அரசியலாகும்.   

ஆனாலும், முஸ்லிம் அரசியல் தலைவர்களும் கட்சியினரும் தத்தமது தனிப்பட்ட நலன்களை முன்னிறுத்தி, மேற்சொன்னவற்றைச் செய்தே வருகின்றனர். இதனால், இறுதியில் பாதிக்கப்படுவது முஸ்லிம் சமூகம்தான்.  

தற்போதைய ஜனாதிபதித் தேர்தலில், முஸ்லிம் மக்கள், யாரை ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதற்கான நியாயமான காரணங்களை, முதலில் கண்டறிய வேண்டும். நமது உள்விருப்பங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்குரிய, பலவீனமான காரணங்களைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க முயற்சிக்கக் கூடாது.  

உதாரணமாக, கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவுக்கு ஏன் வாக்களிக்கக் கூடாது என்பதற்குச் சிறுபான்மைச் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், தனது பக்க காரணத்தை அண்மையில் பகிர்ந்து கொண்டார். “கோட்டா இராணுவத்தில் இருந்தவர்; அவரிடம் இராணுவ முகமும் குணமும் உள்ளன. அதனால், அவர் ஜனாதிபதியாக வரக் கூடாது. அவ்வாறான ஒருவர் ஜனாதிபதிப் பதவிக்கு வருவது, குறிப்பாகச் சிறுபான்மையினருக்கு ஆபத்தானது. அதனால், கோட்டாவுக்கு நான் வாக்களிக்க மாட்டேன்” என்றார் அந்த ஒருவர்.  

அவர் கூறிய அந்தக் காரணம், மிகவும் பலவீனமானதாகும். 2010ஆம் ஆண்டு, மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ எனும் அரசியல்வாதியைத் தோற்கடிப்பதற்காக, இலங்கையில் யுத்தத்தை வென்று முடித்த கையோடு, தேர்தலில் களமிறங்கிய முன்னாள் இராணுவத் தளபதி சரத் பொன்சேகாவுக்கே, தமிழர்களும் முஸ்லிம்களும் அதிகபட்சமாக இணைந்து வாக்களித்தார்கள்.   

அப்படியென்றால், இராணுவ குணம் உள்ள ஒருவருக்குச் சிறுபான்மைச் சமூகத்தவர்கள், ஏன் 2010ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் வாக்களித்தனர் என்கிற கேள்விக்கு, முதலில் விடையளிக்க வேண்டும்.   

எனவே, இந்தத் தேர்தலில் முஸ்லிம் மக்களும் அதன் தலைவர்களும் ஒன்றுக்கு இரண்டு தடவை சிந்தித்துச் செயற்படுதல் அவசியமாகும். உணர்ச்சி வசப்பட்டு முடிவுகளை எடுக்காமல், அறிவு ரீதியாக, ஆற, அமரச் சிந்தித்து, தமது சமூக நலன் சார்ந்த முடிவுகளை எடுத்தல் வேண்டும்.  

‘அந்த வேட்பாளர், 10 ரூபாய் பேனாவை பாவிக்கின்றார்; இந்த வேட்பாளர் தேய்ந்த செருப்பை அணிந்திருக்கின்றார்; அதனால், அவர் சிக்கனமானவர்; ஆடம்பரமற்றவர்; எனவே மக்களுக்கு அவர் நன்மைதான் செய்வார்” என்கிற கணக்குகளின் அடிப்படையில், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வாக்குகளை வழங்கினால், இன்னும் ஐந்து வருடங்களுக்கு மூலையில் குந்தி, மூக்குச் சிந்த வேண்டிய நிலையே, முஸ்லிம் சமூகத்துக்கு ஏற்படும்.  

கட்டுப் பணம் செலுத்திய சிறுபான்மையினர்

ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்காக, முஸ்லிம், தமிழர் சமூகங்களைச் சேர்ந்த ஆறு பேர் கட்டுப்பணம் செலுத்தியிருந்தனர். ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் பொருட்டு, மொத்தமாக 41 பேர் கட்டுப்பணத்தை செலுத்தியிருந்த போதும், அவர்களில் 35 பேர் மட்டுமே வேட்புமனுத் தாக்கல் செய்திருந்தனர்.  

அந்த வகையில், முஸ்லிம்கள் மூவரும், தமிழர்கள் இருவரும், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்காகக் கட்டுப்பணம் செலுத்தினர். இவர்களில், நால்வர் சுயேட்சைகளாகவும் ஒருவர் அரசியல் கட்சியொன்று சார்பாகவும் கட்டுப்பணம் செலுத்தினார்கள்.  

முன்னாள் அமைச்சரும் கிழக்கு மாகாண முன்னாள் ஆளுநருமான எம்.எல்.ஏ.எம். ஹிஸ்புல்லாஹ், இல்யால் ஐதுரூஸ் முஹம்மட், முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஏ.எச்.எம். அலவி, முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.கே. சிவாஜிலிங்கம், ஊடகவியலாளர் எஸ். குணரத்னம் ஆகியோரே, ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்காகக் கட்டுப்பணம் செலுத்திய சிறுபான்மை இனத்தவர்களாவர்.  

ஜனாதிபதித் தேர்தலொன்றில் நபரொருவர் போட்டியிடுவதாயின், அவர் கட்சியொன்று சார்பில், வேட்புமனுவைத் தாக்கல் செய்தல் வேண்டும். அல்லது, சுயேட்சையாகப் போட்டியிடுவதாயின் குறித்த நபர், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை வகித்திருத்தல் அவசியமாகும்.  

கட்சி சார்பில் போட்டியிடும் ஒருவர் 50 ஆயிரம் ரூபாயும் சுயேட்சையாகப் போட்டியிடும் ஒருவர் 75 ஆயிரம் ரூபாயும் கட்டுப்பணமாகச் செலுத்த வேண்டும்.  

அந்த வகையில், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் பொருட்டு தமிழர், முஸ்லிம் சமூகங்களிலிருந்து கட்டுப்பணம் செலுத்திய மேற்படி நபர்கள் பற்றிய விவரங்களை வாசகர்களுக்கு வழங்குகின்றோம்.  

எம்.எல்.ஏ.எம். ஹிஸ்புல்லாஹ்

கிழக்கு மாகாணம் காத்தான்கு டியைச் சொந்த இடமாகக் கொண்ட ஹிஸ்புல்லாஹ், 25ஆவது வயதில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தனது அரசியல் பயணத்தை ஆரம்பித்தவர்.  

பல்வேறு அரசியல் கட்சிகளில் அங்கத்துவம் வகித்துள்ள இவர், தற்போது இலங்கை ஜனாதிபதி தலைமையிலான ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் உறுப்பினராக உள்ளார்.  

அமைச்சரவை அந்தஸ்தற்ற அமைச்சர், இராஜாங்க அமைச்சர் பதவிகளை வகித்துள்ள இவர், கிழக்கு மாகாண சபை உறுப்பினராகவும் இறுதியாக, கிழக்கு மாகாண ஆளுநராகவும் பதவி வகித்திருந்தார். 1963ஆம் ஆண்டு பிறந்த இவர், கல்வித்துறையில் கலாநிதி பட்டம் பெற்றுள்ளார்.  

இல்யால் ஐதுரூஸ் முஹம்மட்

இவர் சுயேட்சையாகப் போட்டியிட கட்டுப்பணம் செலுத்தியுள்ளார். 

2010, 2015ஆம் ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியி
ட்டுள்ள இல்லியாஸ், யுனானி மற்றும் ஆங்கிலத்துறை வைத்தியர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.  
1977ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத்துக்கான தேர்தலில், தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி சார்பாகப் போட்டியிட்ட இவர், அந்தத் தேர்தலில் வெற்றி பெறவில்லை.  
ஆயினும், 1983ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மாவட்ட சபைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். 1988ஆம் ஆண்டு, வடமேல் மாகாண சபைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். அதன் பின்னர், 1994ஆம் ஆண்டு, நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலில், யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.  
1945ஆம் ஆண்டு பிறந்த இவர், புத்தளம் பிரதேசத்தைச் சொந்த இடமாகக் கொண்டவர்.  
இவர், சுயேட்சையாகப் போட்டியிட கட்டுப்பணம் செலுத்தியுள்ளார். 

ஏ.எச்.எம். அலவி

முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான ஏ.எச்.எம் அலவி, ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சுயேட்சை வேட்பாளராகப் போட்டியிட கட்டுப்பணம் செலுத்தியுள்ளார்.  
இவர் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் சார்பில், 1994ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 2000ஆம் ஆண்டு வரை, நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகப் பதவி வகித்தார்.  குருநாகல் மாவட்டம், பன்னல பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த இவருக்கு 67 வயதாகிறது.  

எம்.கே. சிவாஜிலிங்கம்

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு சார்பாக 2001ஆம் ஆண்டு, முதற் தடவையாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான சிவாஜிலிங்கம், அதன் பின்னர் 2004ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.  
இவர் 2010ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.  
டெலோ இயக்கத்தின் மூத்த உறுப்பினரான இவருக்கு 62 வயதாகிறது.  
நகர சபை உறுப்பினராகவும் வடக்கு மாகாண சபை உறுப்பினராகவும் இவர் பதவி வகித்துள்ளார்.  
வடக்கு மாகாணத்தைச் சேர்ந்த இவர், 2015ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலில், வடக்கு மாகாணத்துக்கு வெளியிலுள்ள குருணாகல் மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டு தோல்வியடைந்தார்.  

வடக்கு மாகாண சபையின் முன்னாள் உறுப்பினரும் ஈழத் தமிழ் சுயாட்சிக் கழகம் எனும் அரசியல் கட்சியின் தலைவியுமான அனந்தி சசிதரன், சுயேட்சையாகப் போட்டியிடும் சிவாஜிலிங்கத்துக்காகக் கட்டுப்பணம் செலுத்தினார்.  

ஊடகவியலாளர் எஸ். குணரத்னம்

ஊடகவியலாளரான எஸ். குணரத்னம் கொழும்பைச் சொந்த இடமாகக் கொண்டவர்.  
இவரின் பாட்டனார் (தந்தையின் தந்தை) இந்திய வம்சாவழித் தமிழராவார்.  

46 வயதுடைய இவர், தற்போது அரச தொலைக்காட்சி நிறுவனமொன்றில் நீதிமன்றச் செய்தியாளராகக் கடமையாற்றி வருகின்றார்.  

‘அபே ஜாதிக பெரமுன’ (எமது தேசிய முன்னணி) எனும் கட்சி சார்பில் இவர் கட்டுப்பணம் செலுத்தியுள்ளார்.  

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/கிங்-மேக்கர்/91-239724

 

 

Checked
Fri, 10/18/2019 - 18:39
அரசியல் அலசல் Latest Topics
Subscribe to அரசியல் அலசல் feed