அரசியல் அலசல்

இனப்பிரச்சினைத் தீர்வு விவகாரம் இலங்கையின் மனித உரிமை மீறல் பிரச்சினையாக மாற்றப்படுகிறது

14 hours 20 minutes ago
வடக்குக் -கிழக்கு ஈழத் தமிழர்களின்
இனப்பிரச்சினைத் தீர்வு விவகாரம் இலங்கையின் மனித உரிமை மீறல் பிரச்சினையாக மாற்றப்படுகிறது
சீனாவைக் கட்டிப்போட அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் கையாளும் உத்தி கோட்டாபய ராஜபக்சவுக்கு வசதியாகவுள்ளது
 
 
main photomain photo
  •  
ஈழத் தமிழ் மக்களின் எழுபது ஆண்டுகால அரசியல் போராட்டத்தை வெறுமனே இலங்கை மக்களின் மனித உரிமை மீறல் பிரச்சினையாகவும், இலங்கையின் ஜனநாயக உரிமைக்கான போராட்டமாகவும் அமெரிக்கா, இந்தியா, ஜப்பான் போன்ற நாடுகள் மாற்றியமைத்து வருகின்றன. கோட்டாபய ராஜபக்ச சென்ற 19 ஆம் திகதி ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்ற பின்னர் அதாவது ராஜபக்ச குடும்பம் மீண்டும் அதிகாரத்துக்கு வந்த பின்னர் இவ்வாறான செயற்பாடுகளில் இந்த நாடுகள் தீவிரமாக ஈடுபடுகின்றன. கோட்டாபய ராஜபக்ச பதவியேற்று இரண்டு வாரங்களில் இந்தியா சென்றிருந்தபோது புதுடில்லியில் வைத்து ஈழத் தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைக்கான பேச்சுக்களைப் பேச வேண்டிய அவசியமேயில்லை என்று வெளிப்படையாகவே கூறியிருந்தார்.
 
பூகோள அரசியல் நலன்சார்ந்து அமெரிக்கா, ஜப்பான், இந்தியா போன்ற நாடுகளும் தற்போது இனப்பிரச்சினைத் தீர்வு தொடர்பான பேச்சுக்களைத் தவிர்த்து அதாவது வடக்குக் கிழக்குக் இணைப்பு- சுயநிர்ணய உரிமை பற்றிய பேச்சுக்களைக் கைவிட்டு இலங்கையின் பொறுப்புக் கூறல் என்ற சொல்லாடல் மூலமாக மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு, ஜனநாயகத்துக்கான முன்னுரிமை என்று பேச ஆரம்பித்துள்ளன

 

தனது ஐந்து வருடகால ஆட்சியில் வடக்குக்- கிழக்குப் பகுதியை அபிவிருத்தி செய்து அதன் மூலம் ஈழத் தமிழர்களின் பிரச்சினைக்கு முடிவு காணுவேன் என்று கோட்டாபய ராஜபக்ச புதுடில்லியில் வைத்து நம்பிக்கை வெளியிட்டிருந்தார். உறுதியளித்துமிருந்தார்.

கோட்டாபய ராஜபக்ச ஜனாதிபதியாக வரவேண்டும் என்பதில் பெரும் ஆர்வம் கொண்டிருந்த அமெரிக்கா, ஜப்பான் இந்தியா போன்ற நாடுகள, தற்போது கோட்டாபய ராஜபக்சவைத் தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதற்காக பல உத்திகளைக் கையாண்டு வருகின்றன. அதாவது இனப்பிரச்சினைத் தீர்வுக்கான அழுத்தங்களைத் தவிர்ப்பது.

கோட்டாபய ராஜபக்சவும் இந்த இரு நாடுகளும் தான் சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும் என்பதற்காக ஈழத் தமிழ் மக்களின் அரசியல் விடுதலை அதாவது இனப்பிர்ச்சினைத் தீர்வுக்கான அழுத்தங்கள் கொடுப்பதை நிறுத்த வேண்டும் என்பதோடு, ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபையின் இலங்கை தொடர்பான 30/1 தீர்மானம் கைவிடப்பட வேண்டும் அல்லது அது பற்றிப் பேசுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்ற கோணத்தில் சில நிபந்தனைகளை முன்வைப்பதாகவே கொழும்பு உயர்மட்ட அரசியல் தகவல்கள் கூறுகின்றன.

இதனால் தமது பூகோள அரசியல் நலன்சார்ந்து அமெரிக்கா, ஜப்பான், இந்தியா போன்ற நாடுகளும் தற்போது இனப்பிரச்சினைத் தீர்வு தொடர்பான பேச்சுக்களைத் தவிர்த்து அதாவது வடக்குக் கிழக்கு இணைப்பு உள்ளிட்ட சுயநிர்ணய உரிமை பற்றிய பேச்சுக்களைக் கைவிட்டு இலங்கையின் பொறுப்புக் கூறல் என்ற சொல்லாடல் மூலமாக மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு, ஜனநாயகத்துக்கான முன்னுரிமை என்று பேச ஆரம்பித்துள்ளன.

2015 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் எட்டாம் திகதியில் இருந்து அதாவது மைத்திரி- ரணில் அரசாங்கத்தின் வருகையின் பின்னரான சூழலில் ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபையின் அறிக்கைகள், ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை உள்ளிட்ட சர்வதேச தொண்டு நிறுவனங்களின் அறிக்கைகளில் கூட வடக்குக்- கிழக்குத் தமிழ் மக்கள் என்ற சொற்கள் தவிர்க்கப்பட்டு இலங்கை மக்கள், இலங்கை மக்களின் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல் என்ற வாசகங்களையே காண முடிந்தது.

 

அமெரிக்கா, இந்தியா போன்ற நாடுகள் முற்றுமுழுதாக ஈழத் தமிழர்களின் நலன்சார்ந்து செயற்படுவது போலக் காண்பித்து மறைமுகமாகவும் நேரடியாகவும் இலங்கை அரசுடன் கடந்த எழுபது ஆண்டுகள் பயனித்திருக்கின்றன. 2015 ஆம் ஆண்டு மைத்திரி- ரணில் அரசாங்கம் அமைக்கப்படும் வரை, ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபையில் ஒப்பாசாரத்துக்காக ஈழத் தமிழர்களின் விவகாரத்தை இந்த இரு நாடுகளும் கையெலடுத்திருந்தன

 

ஆனால் அந்த வாசகங்கள், கோட்டாபய ராஜபக்ச ஜனாதிபதியாக வந்த பின்னர் மேலும் மெருகூட்டப்பட்டு மேலதிகமாக இலங்கையின் ஜனநாயகத்தைக் கட்டியெழுப்புதல் அல்லது ஜனநாயகத்துக்கான முன்னுரிமை என்ற வாசகங்களே அதிகமாகப் பேசப்படுகின்றன.

இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் கொழும்புக்கு வந்து சென்றிருந்த அமெரிக்காவின் உதவி இராஜாங்கச் செயலாளர் அலிஸ் ஜீ வெல்ஸ், (Alice Wells) ஜப்பான் இராஜாங்க அமைச்சர் கோசோ ஜமோற்றோ (Kozo Yamamoto) ஆகியோர் அவ்வாறுதான் கொழும்பில் செய்தியாளர்களிடம் கூறியிருந்தனர்.

கொழும்புக்கு வருகை தந்திருந்த சீன வெளியுறவு அமைச்சர் வோங் ஜெய், (Wang Yi) ரஷிய வெளியுறவு அமைச்சர் செறிஹி லவ்றோ (Sergei Lavrov) ஆகியோர் ஜனநாயகம், மனித உரிமைகள் என்ற வாசகங்களைக் கூறாமல் இலங்கையின் இறைமை, ஒற்றுமை ஆள்புலம் என்ற வாசகங்களையே முதன்மைப்படுத்திக் கூறியிருந்தனர்.

இனப்பிரச்சினை பற்றிய எந்தவொரு பேச்சுக்களையும் சீன, ரஷிய நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் உச்சரிக்கவில்லை. சீன, ரஷிய நாடுகள் ஈழத் தமிழர்களின் போராட்ட விடயங்களில் அன்றில் இருந்து இன்று வரை கருத்துக் கூறியதுமில்லை. மாறாக இலங்கையின் அணுகுமுறையோடு சேர்ந்து அல்லது தமது நலன் சார்ந்து நேரடியாகவே இலங்கையோடு பயணித்திருந்தன. ஆகவே கொழும்புக்கு வந்த இடத்தில் அவர்கள் ஈழத் தமிழர்கள் பற்றிப் பேச வேண்டும் என்று எதிர்ப்பார்க்க முடியாது.

ஆனால் அமெரிக்கா, இந்தியா போன்ற நாடுகள் முற்றுமுழுதாக ஈழத் தமிழர்களின் நலன்சார்ந்து செயற்படுவது போலக் காண்பித்து மறைமுகமாகவும் நேரடியாகவும் இலங்கை அரசுடன் கடந்த எழுபது ஆண்டுகள் பயனித்திருக்கின்றன. 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் வரை ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபையில் ஒப்பாசாரத்துக்காக ஈழத் தமிழர்களின் விவகாரத்தை இந்த இரு நாடுகளும் கையெடுத்திருந்தன.

அதன் மூலம் இலங்கையில் சீனாவுக்குக் அதிகம் கால் பதிக்க இடமளித்திருந்த மகிந்த ராஜபக்சவின் ஆட்சியைக் கவிழ்த்தன. அதன் பின்னர் அவருடைய சகோதரர் கோட்டாபய ராஜபக்சவை இந்த இரு நாடுகளும் வேறொரு கோணத்தில் அணுகி மீண்டும் 2019 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் ஆட்சிக்குக் கொண்டு வந்தன.

 

கோட்டாபய ராஜபக்ச தாம் நினைத்ததைச் செய்யத் தயங்கினால் அல்லது தவறினால் அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் ஏனைய சிங்கள அரசியல் கட்சிகளையும் சிங்களச் சிவில் சமூக அமைப்புகளையும் தூண்டிவிட்டு இலங்கையில் ஜனநாயகத்தை மீட்பதற்கான போராட்டம் என்று கூறி அழுத்தத்தைக் கொடுக்கக் கூடிய வாய்ப்புகளும் உள்ளன

 

இந்த நிலையில் தற்போது சீனா என்றொரு நாட்டை இலங்கையில் இருந்து அகற்றும் நோக்கில் அமெரிக்கா, இந்தியா ஆகிய நாடுகள் இலங்கைக்கான குறிப்பாகக் கோட்டாபய ராஜபக்சவுக்கான ஆதரவுத் தளத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டு இனப்பிரச்சினைக்கான நிரந்தர அரசியல் தீர்வு விவகாரத்தை இலங்கையின் மனித உரிமைப் பிரச்சினையாகவும் இலங்கையில் ஜனநாயகத்தைக் கட்டியெழுப்புதல் என்ற கோசத்துடனும் செயற்பட ஆரம்பித்திருக்கின்றன.

சில சமயங்களில் கோட்டாபய ராஜபக்ச தாம் நினைத்ததைச் செய்யத் தயங்கினால் அல்லது தவறினால் அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் ஏனைய சிங்கள அரசியல் கட்சிகளையும் சிங்கள சிவில் சமூக அமைப்புகளையும் தூண்டிவிட்டு இலங்கையில் ஜனநாயகத்தை மீட்பதற்கான போராட்டம் என்று கூறி அழுத்தத்தைக் கொடுக்கக் கூடிய வாய்ப்புகளும் உள்ளன

வேண்டுமானால் அந்த ஜனநாயகத்தை மீட்பதற்கான போராட்டத்தின் மூலமாக 2015 ஆம் ஆண்டு மைத்திரி- ரணில் அரசாங்கத்தை உருவாக்கியது போன்று தமக்கு வசதியான ஆட்சி மாற்றம் ஒன்றையும் இந்த நாடுகள் செய்யத் தயங்காது என்ற கருத்துக்களும் எழாமில்லை.

https://www.koormai.com/pathivu.html?vakai=1&therivu=1411&fbclid=IwAR2KI7Q9LGZZBQZRuAh31yoOdvWUj8V1ANZw_9mX46qK2GqA5WFzF9uapRY

தமிழ்த் தேசிய அரசியலைச் சீரழிக்கும் ‘சாதிய மதவாத’ அழுக்கு

18 hours 44 minutes ago
தமிழ்த் தேசிய அரசியலைச் சீரழிக்கும் ‘சாதிய மதவாத’ அழுக்கு

புருஜோத்தமன் தங்கமயில்   / 2020 ஜனவரி 15

யாழ். மாநகர சபை அமர்வுகளில், சில ‘கௌரவ’ உறுப்பினர்கள் நடந்து கொள்ளும் விதம், அருவருப்பை ஊட்டுகின்றன.   

எந்தவித பொறுப்புணர்வும் இன்றி, சாதி, மத ரீதியாவும் பிறப்பைச் சந்தேகத்துக்கு உள்ளாக்கியும் ‘கௌரவ’ உறுப்பினர்கள், ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக் கொள்கிறார்கள். அதையே, ஓர் அரசியல் நிலைப்பாடாகக் கொண்டு நடக்கவும் தலைப்படுகிறார்கள்.   

அரசியல் அறிவும் அரசியல் ஒழுக்கமும் அற்ற நபர்களை, அரசியல் கட்சிகள் மக்களிடம் ஆளுமைகளாக முன்னிறுத்தும் போது, ஏற்படுகின்ற அபத்தம் இது.  

இன்னொரு கட்டத்தில், இன்னமும் தமிழர் அரசியலில் நீடித்திருக்கும் சாதி, மதம், வர்க்க பேதம் ஆகிய சிந்தனைகளின் வெளிப்படுத்துகையாக, இதைக் கொள்ள முடியும். 

தமிழ்த் தேசியம் என்பது, சாதி, மதம், வர்க்க பேதங்களுக்கு அப்பாலான பொது அரசியல் நெறி ஆகும். ஆனால், அந்த நெறியைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறிக் கொள்ளும் தரப்புகள், தேர்தல்களை முன்வைத்து ஆடும் ஆட்டம், பல நேரங்களில் சாதிய, மதவாத சிந்தனைகளோடு வெளிப்படையாக இயங்கும் நபர்களைக் காட்டிலும் ஆபத்தானதாக இருக்கின்றது.  

ஒரு சமூகத்தின் உரையாடல் மொழியில், ஒரு வார்த்தை, வாக்கியம் என்ன அர்த்தத்தில் கையாளப்படுகின்றது என்பது தொடர்பில், கவனம் செலுத்துவது அவசியமானது. (உதாரணத்துக்கு, ‘முடி’யைக் குறிக்கும் ‘மயிர்’ என்கிற சொல், சில இடங்களில் இழி வசையாகப் பாவிக்கப்படுகின்றது.) 

அவ்வாறான நிலையில், எந்தவித அக்கறையும் இன்றி, பொதுவெளியில் இழிவசையாக உரையாடுவதற்கு, ‘கௌரவ’ உறுப்பினர்கள் தயாராக இருக்கின்றார்கள் என்றால், அவர்கள் குறித்து மட்டுமல்ல, அவர்களின் கட்சியையும் அவரைத் தேர்ந்தெடுத்த மக்களையும்கூட, கேள்விக்குள்ளாக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகின்றது.  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்ற, புளொட் அமைப்பின் உறுப்பினர் ஒருவர், சக மாநகர சபை உறுப்பினர் ஒருவரைக் குறித்து, ‘பேஸ்புக்’கில் எழுதிய குலபேத மூதுரையொன்று, பிரச்சினைகளின் ஆரம்பமாக அமைந்தது. 

அந்தப் பிரச்சினை, தொலைக்காட்சி நேரலையில் அடுத்த கட்டத்தை அடைந்து, விடயம் பெரிதானதும் மூதுரைக்கு விளக்கவுரை கொடுத்து, குறித்த உறுப்பினர் மன்னிப்பும் கேட்டிருக்கிறார். 

ஆனால், அந்த மன்னிப்பு என்பது, தார்மீக உணர்வோடு கேட்கப்பட்டதா என்கிற கேள்வி எழுகின்றது. ஏனெனில், அந்த மூதுரையைக் கௌரவ உறுப்பினர், ‘பேஸ்புக்’கில் எழுதியதும், அதன் நோக்கம் குறித்துச் சுட்டிக்காட்டிய பலரும் அதனை விமர்சித்திருந்தனர். 

ஆயினும், ‘கௌரவ’ உறுப்பினர், தன்னுடைய நிலைப்பாட்டிலிருந்து விலகாமல் இருந்தார். தமிழ்ச் சூழலில், குறிப்பாக, யாழ். மய்யவாத சூழலில், ‘குலம்’ என்கிற வார்த்தை, என்ன வகையில் கையாளப்படுகின்றது என்பது, அவரிடம் எடுத்துக் கூறப்பட்டது. அப்போதும், அவர் அதனைப் புறந்தள்ளினார்.  

அதன் அடுத்த கட்டமாகவே, ‘குலம்’ பற்றி எழுதியவரும், அதைத் தன்னை நோக்கி எழுதியதாகக் கருதிய ‘கௌரவ’ உறுப்பினரும், மற்றவர்களின் பிறப்பு வரையில், சபை அமர்வில் கேலி செய்து, சண்டையிட்டுக் கொண்டார்கள். 

குலம் பற்றி எழுதியவரை, பிறப்பை வைத்துக் கேலி செய்த ஈ.பி.டி.பி உறுப்பினர், தன்னுடைய சில்லறைத்தனத்தை நியாயப்படுத்துவதற்காக, மாநகர மேயர் தொடங்கி, விடுதலைப் புலிகளின் தலைவரின் சாதி வரை, எடுத்துப் பேசியிருக்கிறார்.  

இத்தனைக்கும், இந்த அருவருக்கத்தக்க சண்டையைப் பிடித்து, சட்டையைக் கிழித்துக் கொண்டவர்களில் ஒருவர், அரசியலறிவுத்துறை பட்டதாரி; இன்னொருவர் சிரேஷ்ட சட்டத்தரணி. 

படித்தவர்கள், அரசியலுக்கு வரவேண்டும் என்கிற பல்லவி எழுப்பப்படும் தருணங்களில் எல்லாம், இவர்கள் இருவரும் ஞாபகத்துக்கு வந்தால், அது பெரும் சாபக்கேடு ஆகும்.  

தமிழர் அரசியலில் சாதி, மதவாத அடிப்படை என்பது, இன்று நேற்று உருவான ஒன்றல்ல; ஆனால், விடுதலைப் புலிகள் காலத்தில், ஓரளவுக்கு வேரறுக்கப்பட்ட சாதிய, மதவாத சிந்தனைகள், அவர்களின் காலத்துக்குப் பின்னர், மீண்டும் பழைய வேகத்துடன் வளர்த்தெடுக்கப்படுவதைக் காணும் போதுதான், அச்சமாக இருக்கின்றது. 

குறிப்பாக, தமிழ்த் தேசிய அரசியலைப் பேசுவதாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் தரப்புகளிடம் அவை, பெருமளவில் எழும் போதுதான், பெருங்சிக்கல் ஏற்படுகின்றது. ஏனெனில், தமிழ்த் தேசியத்தின் அடிப்படைகளை அவை, காணாமலாக்கக் கூடிய வீரியத்துடன் இருக்கின்றன.  

தமிழ் மக்களின் ஏக அங்கிகாரத்தைப் பெற்ற, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு போன்ற கட்டமைப்பொன்று, சாதிய, மதவாத அடிப்படைகளைக் கொண்டவர்களைக் கொண்டு, தேர்தல் அரசியலைச் செய்ய நினைக்கும் சூழல் என்பது, இன்னும் இன்னும் மோசமானது. 

தமிழ்த் தேசியப் போராட்டத்தோடும், அதுசார் வாழ்வோடும் கிளிநொச்சியின் ஆன்மாகவாக மாறிவிட்ட மலையக மக்களைக் குறித்து, கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவஞானம் சிறிதரன், பேசிய பழிச்சொல்லொன்று, பொதுவெளியில் உலா வந்தது. அந்தச் சொல்லை அவர், எந்தவித குற்றவுணர்வுமின்றிப் பேசியமை, ஒலிப்பதிவில் தெளிவாக இருந்தது. 

அதன் பின்னர், சம்பந்தப்பட்ட மக்களை அவர் சந்தித்து, விடயத்தைச் சமாளிக்க முனைந்தார். ஆனால், தமிழரசுக் கட்சியோ, கூட்டமைப்போ குறித்த விடயம் தொடர்பில், எந்தக் கேள்வியையும் அவரிடம் எழுப்பியிருக்கவில்லை. குறைந்த பட்சம் விளக்கத்தைக் கூடக் கேட்கவில்லை.  

கடந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், பல சபைகளில் சாதி அடிப்படையிலான அணுகுமுறை மேலோங்கியது. குறிப்பாக, யாழ். மாநகர சபைக்கான மேயர் வேட்பாளரை அறிவிப்பது சார்ந்து, கூட்டமைப்புக்கு உள்ளேயே சாதிய பேச்சுகள் எழுந்தன. அது, ஊடக சூழல் வரையில் வியாபித்திருந்தது. 

தமிழரசுக் கட்சியின் சிரேஷ்ட தலைவர் ஒருவரும், அவரது ஆதரவாளர்களும் தற்போதைய மேயருக்கு (அப்போதைய மேயர் வேட்பாளர்) எதிராக, சாதிய விடயத்தை முன்னிறுத்தி, பிரசாரத்தை முன்னெடுத்தனர். 

எப்படியாவது, மேயர் வேட்பாளர் தோற்கடிக்கப்படும் பட்சத்தில், தங்களை முன்னிறுத்த முடியும் என்று கருதினார்கள். அதை ஒரு வகையிலான ‘கௌரவ’ நிலைப்பாடாக, அவர்கள் செய்தார்கள். இன்றைக்கு, அதே மாநகர சபைக்குள், ‘கௌரவ’  உறுப்பினர்கள், வெட்கம், மானம் இன்றிச் சண்டையிட்டுக் கொள்கிறார்கள்.  

தமிழ்த் தேசியத்தை முன்வைக்கும், கட்சியொன்று சாதிய, மதவாத, வர்க்க பேத அடிப்படைகளில் இருந்து, தோற்றம்பெற முடியாது. அப்படியாகத் தோற்றம் பெறுமானால், அவை சாதிக் கட்சியாக, மதவாதத்தைப் போதிக்கும் கட்சியாகவே இருக்கும். அப்படியான நிலையில், ஒரு அரசியல் நெறியை அதன் தர்க்க நியாயங்களோடு தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள் முன்னெடுக்க வேண்டும். 

வெளியில் அனைத்து மக்களும் ஒன்றுதான் என்று முழங்கிக்கொண்டு, கட்சிக்குள்ளும் அதன் கட்டமைப்புக்குள்ளும் சாதிய, மதவாத, வர்க்க பேதங்களை கடைப்பிடிப்பது என்பது, அயோக்கியத்தனமானது. 

ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத தவறொன்றை இழைத்தால், அவரை உடனடியாகத் தண்டிக்கும் சூழல் அல்லது, கட்சியிலிருந்து நீக்கும் சூழல் இல்லாத வரையில், இவ்வாறான குறுபுத்திக்காரர்களும் சாதியவாதிகளும் மேலெழுவதைத் தடுக்க முடியாது. இந்த நிலைப்பாட்டை நோக்கி, தமிழர் அரசியலில் இயங்கும் அனைத்துக் கட்சிகளும் நகர வேண்டும்.  

தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளினதும், அதன் இணக்க அமைப்புகளினதும் கட்டமைப்புகளில் காணப்படுகின்ற சாதிய சிந்தனைகள், தொடர்பில் அவ்வப்போது, அதன் உறுப்பினர்களே, பொதுவெளியில் பொருமும் காட்சிகளை நாம் கடந்து வருகிறோம். 

அவை, அவ்வப்போது பேசப்பட்டு, மறக்கப்பட்டும் விடுகின்றன. ஆனால், அதை நிறுத்த முடியவில்லை. ஏனெனில், அடிப்படைகளைச் சரி செய்யாத எதுவும் மீட்சிபெற முடியாது.  

சாதிய, மத ரீதியாக பிரித்தாளுவதன் மூலம், தமிழ்த் தேசியத்தையும் அதன் அரசியலையும் உடைத்தெறிய முடியும் என்று பௌத்த சிங்கள பேரினவாதமும் அதன் இணக்க சக்திகளும் பிராந்திய வல்லரசுகளும் முனைப்போடு இருக்கின்றன. 

இந்நிலையில், தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள் கவனமாக இருக்க வேண்டும். குறிப்பாக, தங்களுக்குள் இருக்கின்ற சாதிய, மதவாத சிந்தனைகளுக்கு கரும்புள்ளியிட்டு, தூக்கித் தூர எறிய வேண்டும். அப்போதுதான், தமிழ்த் தேசியமும்   அதன் ஆதரமான தமிழ் மக்களும் காக்கப்படுவார்கள்.    

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தமிழ்த்-தேசிய-அரசியலைச்-சீரழிக்கும்-சாதிய-மதவாத-அழுக்கு/91-244099

‘ராஜதந்திரம் என்பது மீண்டும் தொடங்கிய இடத்திற்கே வருவதல்ல!’

2 days 8 hours ago

%E0%AE%87%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%9C%E0%

“ராஜதந்திரம் என்பது மீண்டும் தொடங்கிய இடத்திற்கேவருவதல்ல” – என்பாராம் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் தத்துவ ஆசிரியராக இருந்த அன்ரன் பாலசிங்கம். ஒருமுறை அரசியல் தொடர்பில் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும் போது, கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை இதனை என்னிடம் கூறினார். எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் மீண்டும் ஜெனிவா அமர்க்களம் ஆரம்பிக்கப் போகின்றது. இனிவரப் போகும் இரண்டு மாதங்களுக்கும் இதுதான் கதையாக இருக்கப் போகின்றது. இலங்கைக்கான இங்கிலாந்து தூதுவர், சம்பந்தன் மற்றும் சுமந்திரனை திடீரென்று சந்தித்திருக்கின்றார். நிச்சயம் அது ஜெனிவா தொடர்பான உரையாடல்தான். அதில் சந்தேகப்பட ஒன்றுமில்லை. ஜக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையிலிருந்து அமெரிக்கா விலகிவிட்ட நிலையில், இலங்கை தொடர்பான விடயங்களை இங்கிலாந்தே கவனித்துவருகின்றது. எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் இடம்பெறவுள்ள மனித உரிமைகள் பேரவையின் கூட்டத் தொடரில் இலங்கை தொடர்பான விடயங்கள் இங்கிலாந்தின் தலைமையிலேயே மேற்கொள்ளப்படப் போகின்றன. இது தொடர்பில் கலந்துரையாடுவதற்காகவே தூதுவர், சம்பந்தனை சந்தித்திருக்கின்றார். இதில் சம்பந்தனுடனான சந்திப்பு என்பது சம்பிரதாய பூர்வமான ஒன்று மட்டுமே. இது தொடர்பான விடயங்கள் அனைத்தையும் சுமந்திரன் ஊடாகவே அவர்கள் கையாளுவர்.

கோட்டபாய ராஜபக்ச பெருவாரியான சிங்கள மக்களின் ஆதரவுடன் வெற்றி பெற்றிருக்கின்ற நிலையில், எதிர்வரும் மே-மாதமளவில் இலங்கையின் நாடாளுமன்ற தேர்தல் இடம்பெறவுள்ள நிலையில் – அதிலும் முக்கியமாக ராஜபக்சேக்களின் தலைமையிலான பொதுஜன பெரமுன மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை இலக்குவைத்து செயற்பட்டு வருகின்ற நிலையில் – மேலும் பிரதான எதிர்க்கட்சியான ஐக்கிய தேசியக் கட்சி உட்கட்சி சிக்கல்களால் பெருமளவிற்கு பலவீனமடைந்திருக்கின்ற நிலையில் – இலங்கையின் மீது அழுத்தங்களை பிரயோகிப்பது தொடர்பில் மேற்குலம் மிகவும் கவனமாகவே இருக்கும். இவ்வாறானதொரு சூழலில் தமிழ் மக்களின் பிரதான தலைமை என்னும் வகையில் கூட்டமைப்பின் கருத்துக்களை அறியும் நோக்கிலேயே இந்தச் சந்திப்பு இடம்பெற்றுள்ளது.

கூட்டமைப்பைப் பொறுத்தவரையில் மேற்குலகோடு ஒத்துப் போவதைத் தவிர வேறு வழியெதுவும் அவர்களுக்கில்லை. முன்னைய ஆட்சியை பாதுகாக்கும் வகையிலேயே, மேற்குலகம் காலநீடிப்பை பரிசீலனை செய்தது. கூட்டமைப்பும் அதற்கு உடன்பட்டது. ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையின் தீர்மானங்களை கூட்டமைப்பின் முடிவுகளால் மாற்றிவிட முடியாதுதான் ஆனால் கூட்டமைப்பு ஒருவேளை காலநீடிப்பிற்கு உடன்படாமல் விட்டிருந்தால், அதுநிச்சயம் மேற்குலகிற்கும் ஐ.நாவிற்கும் ஒருதெளிவான செய்தியை கொடுத்திருக்கும். கூட்டமைப்பின் விருப்பு வெறுப்புக்களை மீறியும் காலநீடிப்பு வந்திருக்கும் ஆனால் அதில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் எதிர்ப்பு இருக்கின்றது என்னும் விடயம் பதிவாகியிருக்கும். அது இந்த விடயத்தில் கரிசனை காண்பித்த நாடுகளுக்கும் ஐ.நா. மனிதஉரிமைகள் பேரவைக்கும் ஒரு நெருக்கடியை கொடுத்திருக்கும். ஆனால் கூட்டமைப்பு இந்த வகையான சிக்கல்களுக்கு இடமளிக்காமல் மேற்கு எதைக் கூறியதோ அதனை அப்படியே விழுங்கிக்கொண்டது.

இப்போது முற்றிலும் புதிய அரசியல் சூழல் நிலவுகின்றது. எந்த யுத்தத்தின் போது இடம்பெற்ற குற்றங்கள் தொடர்பில் விசாரணைவேண்டு மென்று கூறப்பட்டதோ– அந்த யுத்தத்தை வெற்றி நோக்கி வழிநடத்திய ஒருவரே இப்போது இலங்கைத் தீவின் ஜனாதிபதியாக இருக்கின்றார். எந்த சிறிலங்கா இராணுவத்தின் மீது குற்றங்கள் சுமத்தப்பட்டதோ அந்த இராணுவத்திற்கு உத்தரவிட்ட ஒருவரே இப்போது ஜனாதிபதியாக இருக்கின்றார். அவர் இதனை ஏற்றுக் கொண்டால் – அவர் தன்னையே குற்றவாளிக் கூண்டில் ஏற்றுவதற்கு ஒப்பானது. எனவே அதனை அவர் ஒருபோதுமே செய்யப்போவதில்லை. இந்தபின்னணியில் நோக்கினால், மார்ச்சில் இடம்பெறவுள்ள ஜெனிவா அமர்வை கோட்டபாய எவ்வாறு எதிர்கொள்ளுவார் என்பதில் விவாதிக்க ஒன்றுமில்லை. கோட்டபாய ஒருபோதுமே இராணுவத்தின் மீதான  குற்றச்சாட்டுக்களை ஒருபோதுமே ஏற்றுக்கொள்ளப் போவதில்லை. அதேவேளை முன்னைய அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொண்டிருந்த பிரேரணையை அமுல்படுத்தும் பொறுப்பையும் கோட்டபாய தலைமையிலான அணி ஏற்றுக்கொள்ளப் போவதில்லை. கோட்டபாய தேர்தல் காலத்தில் எதைக் கூறினாரோ அதனைத்தான் அவரது அணி ஜெனிவாவில் கூறும். மேற்குலகை பொறுத்தவரையில் அரசாங்கம் மனித உரிமைகள் விடயத்திற்கு பதிலளிக்கும் தனது பொறுப்பை தட்டிக்கழிக்க முடியாது என்றவாறான ஒரு அறிவிப்பைச் செய்யும். இந்த அறிவிப்பு வழமையான ஒன்று. இதனை கேட்டும் கேட்காமலும் அரசாங்கம் அதன் நிகழ்ச்சி நிரலில் பயணிக்கும். இதுதான் நடக்கப் போவது.

இந்தநிலையில் தமிழர் தரப்பு எவ்வாறு விடயங்களை கையாளப் போகின்றது? உண்மையிலேயே தமிழர் தரப்பிடம் அதற்கான வேலைத்திட்டங்களும் ஆற்றலும் இருக்கின்றதா? கொழும்பிடம் ஒரு ராஜதந்திர படையணி உண்டு. மிகவும் வளர்ச்சியடைந்த ராஜதந்திரக் கட்டமைப்பு உண்டு. தமிழர்களிடம் என்ன இருக்கின்றது? இங்கு தமிழர்கள் என்பதால் வெறுமனே வடக்கு கிழக்கில் இயங்கிவரும் தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளை மட்டும் குறிப்பிடப்படவில்லை மாறாக, ஜரோப்பிய நாடுகள் தோறும் சிதறிக்கிடக்கும் தமிழ் புலம்பெயர் அமைப்புக்களையும் சேர்த்துத்தான் குறிப்பிடுகின்றேன். ஒவ்வொரு மார்ச்சிலும் சிறிலங்கா அரசாங்கத்தைக் கண்டித்து அறிக்கை வெளியிடுவது – ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவை அலுவலகத்திற்கு முன்னால் கோசம் போடுவது–பக்க நிகழ்வுகளை நடத்துவது–தாயகத்திலிருந்து ஒரு சிலரை வரவழைத்து அங்கு பேசச்செய்வது. இதற்கு அப்பால் என்னநடந்தது? இவ்வாறான விடயங்கள் மூலமாக ராஜதந்திர சமூகத்தை கவர முடியவில்லை என்பதுதானே கடந்த பத்து வருட காலபட்டறிவு. கடந்த பத்து வருடங்களாக செய்தவற்றையே இனியும் செய்து கொண்டிருப்பதில் என்ன பயன்?

சிங்கள ராஜதந்திரம் தனது ஆற்றலை பல தசாப்பங்களாக நிரூபித்து வருகின்றது. ராஜதந்திர அணுகுமுறைகளை ராஜதந்திர வழிமுறைகளின் ஊடாகத்தான் அணுகமுடியும். ஆனால் ஒரு அரசிற்கும், அரசல்லாத மக்கள் கூட்டத்திற்குமான ராஜதந்திர வாய்ப்புக்கள் ஒரே மாதிரியானதல்ல. எனவே அரசாங்கத்தை ஜெனிவாவில் எதிர்கொள்ளுதல் என்பது சாதாரமாண ஒருவிடயமல்ல. ஏனெனில் தமிழர்கள் என்னதான் பேசினாலும் கூட ஜெனிவா என்பது தமிழர்களுக்கான அரங்கல்ல ஏனெனில் அது நாடுகளுக்கான அரங்கு. நாடுகளின் அரங்குகளில் நாடுகளின் ஊடாகத்தான் நாம் பேசமுடியுமே அன்றி நாம் நமக்காக பேசமுடியாது. நாடுகளும் அதன் நலன்களை விட்டுவிட்டு, எங்களுக்காக பேசாது. இதனை வாசிக்கும் போது உங்கள் மத்தியில் ஒரு கேள்வி எழலாம் – அதாவது, எந்தப் பக்கம் திரும்பினாலும் ஒரு இடத்திலும் எங்களால் நிற்கமுடியாதுபோலத் தெரிகிறதே என்று நீங்கள் யோசிக்கலாம். அது உண்மை ஆனால் ஒரு புத்திபூர்வமான தமிழ் தலைமுறை தன்னை அர்ப்பணித்து உலகெல்லாம் உழைக்கத் தயாராக இருந்தால் சில வேளைகளில் புதிய வழிகளை காணலாம்.

உலகளாவிய சிவில் சமூகப் பரப்பிற்குள் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினை ஓங்கியொலிக்க வேண்டும். இந்த வழியில் எங்களுக்காக நாங்கள் மட்டுமே பேசாது ஜரோப்பியர்களும் எங்களுடன் நிற்கவேண்டும். அவ்வாறானதொரு உலகளாவிய வலையமைப்பை எங்களால் ஏற்படுத்த முடிந்தால் இதில் ஓரளவு முன்னோக்கிப் பயணிக்கமுடியும்.அதற்கு மற்றவர்கள் எங்களின் பக்கம் நியாயம் உண்டு என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். அதற்கேற்றவாறு எங்களது செயற்பாடுகளும் அமையவேண்டும். இப்போது எதிர்வரும் மார்ச்சை இலக்குவைத்து, ஜரோப்பா முழுவதும் அனைத்துப் புலம்பெயர்தரப்புக்களும் ஒன்றுபட்டு, மாபெரும் ‘பத்துவருட கால ஏமாற்றம்’என்னும் தொனிப் பொருளில் பெருமெடுப்பிலான ஒரு பேரணியை ஜரோப்பிய வீதிகள் தோறும் ஒரேநேரத்தில், நன்கு திட்டமிட்டு, அந்தந்த நாட்டு மக்களுக்கு இடைஞ்சல் இல்லாமல் மேற்கொள்ளலாம். ஆனால் அது எழுதுவதுபோன்று இலகுவானதல்ல. ஒருவேளை இது இடம்பெற்றால் மார்ச்சில் மேற்குலகம் எடுக்க இருக்கும் முடிவை ஒருவேளை அவர்கள் மறுபரிசீலனை செய்யக் கூடும். அத்துடன் இது கூட்டமைப்புக்கும் நெருக்கடிகளை ஏற்படுத்தும். உலகெங்கும் இந்த விடயம் ஒலிக்கப்படும் போது, எவ்வாறு நாம் இதில் பாராமுகமாக இருக்கமுடியும் என்னும் நெருக்கடியை கூட்டமைப்பு எதிர்கொள்ளும். இதுதொடர்பில் ஒருவிரிவான உரையாடலுக்கு புலம்பெயர்அமைப்புக்கள் தயாரா? இது தொடர்பில் மேலதிக உரையாடலுக்கு  இந்தக் கட்டுரையாளர் தயாராக இருக்கின்றார்.

-தமிழ்க் குரலுக்காக கரிகாலன்

http://thamilkural.net/?p=22447

அரசியல் அசிங்கங்களை அம்பலப்படுத்திய ரஞ்சன்

2 days 9 hours ago
அரசியல் அசிங்கங்களை அம்பலப்படுத்திய ரஞ்சன்

எம்.எஸ்.எம். ஐயூப்   / 2020 ஜனவரி 15
மாதிவெலயில், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கான வீடமைப்புத் திட்டத்தில் அமைந்துள்ள, நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் முன்னாள் இராஜாங்க அமைச்சருமான ரஞ்சன் ராமநாயக்கவின் வீட்டில் இருந்து, கைப்பற்றப்பட்டதாகக் கூறப்படும் சில இறுவட்டுகள் தான், இன்று நாட்டின் பிரதான பிரச்சினை என்று கூறுமளவுக்கு, அவை ஊடகங்களில் இடம்பிடித்துக் கொண்டுள்ளன.  

அரசியல்வாதிகள், பொலிஸ் அதிகாரிகள், நீதிபதிகள், பெண்கள் ஆகியோருடன், ராமநாயக்க தொலைபேசி ஊடாகவும் நேரடியாகவும் நடத்தியதாகக் கூறப்படும் உரையாடல்களே, இந்த இறுவட்டுகளில் உள்ளன எனக் கூறப்படுகிறது.  

இந்த உரையாடல்கள் மூலம் அவர், தமது அரசியல் எதிரிகளுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்குமாறு, பொலிஸ் அதிகாரிகளைத் துண்டி உள்ளதாகவும் முக்கியமான வழக்குகள் தொடர்பாக, நீதிபதிகளுடன் உரையாடி உள்ளதாகவும் தற்போது ஆளும் கட்சி அரசியல்வாதிகளும் ஆளும் கட்சியை ஆதரிக்கும் சில பிக்குகளும் கூறி வருகின்றனர்.  

அதற்குப் புறம்பாக, ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் சில தலைவர்களுக்கு எதிராக, ரஞ்சன் வேறு சில அரசியல்வாதிகளுடன் உரையாடுவதையும் அந்த ஒலி இறுவட்டுகள் மூலம், கேட்கக் கூடியதாக இருக்கிறது.   

சில உரையாடல்கள் உண்மையாக இருந்தால், அவற்றின் மூலம், பெண்களுடன் எவ்வாறு தகாத உறவுகளை, அவர் வைத்திருந்தார் என்பதும் தெரிய வருகிறது.  

ஒரு இலட்சத்துக்கும் அதிகமான தொலைபேசி உரையாடல்களை, அவர் இவ்வாறு இறுவட்டுகளில் சேமித்து வைத்திருந்ததாகச் செய்திகள் கூறுகின்றன. ஆனால், அந்த எண்ணிக்கை சரியானதா என்ற சந்தேகமும் எழுகின்றது.   

ஏனெனில், சில உரையாடல்கள் 20, 30 நிமிடங்களாக நீடித்துச் செல்வதையும் அவதானிக்க முடிகிறது. ஓர் உரையாடல், ஐந்து நிமிடங்களாக இருந்தாலும் ஒரு இலட்சம் உரையாடல்கள் இருந்தால், அவர் இந்த உரையாடல்களுக்காக மட்டும், ஐந்து இலட்சம் நிமிடங்களைச் செலவிட்டு இருக்க வேண்டும்.  

 ஐந்து இலட்சம் நிமிடங்கள் என்றால், சுமார் 8,300 மணித்தியாலங்கள் ஆகும். ஒரு நாளுக்கு ஐந்து மணித்தியாலங்கள் அவர் இவ்வாறான உரையாடல்களைப் பதிவு செய்வதற்காக செலவழித்தார் என்று வைத்துக் கொண்டாலும், சுமார் 1,700 நாள்களாக அதாவது சுமார் நாலரை வருடங்களாகத் தொடர்ந்து அவர் இந்தத் தொலைபேசி உரையாடல்களைப் பதிவு செய்வதில், ஈடுபட்டு இருக்க வேண்டும்.   

ஆனால், அவரது சில உரையாடல்கள், அரை மணித்தியாலங்களாக நீடிக்கின்றன. எனவே, இலட்சக் கணக்கான உரையாடல்கள், பதிவு செய்யப்பட்டு இருக்குமோ என்று, நியாயமானதொரு சந்தேகம் எழுகிறது.   

உண்மையிலேயே, ஒரு இலட்சத்துக்கு அதிகமான உரையாடல்களை, அவர் இவ்வாறு பதிவு செய்திருந்தால், அது ஒருவித மனநோய் என்றே கூற வேண்டும்.  

image_1490ed9468.jpg

இப்போது, பொலிஸ் அதிகாரிகள், நீதிபதிகள், அரசியல்வாதிகள், பெண்கள் ஆகியோருடன், ரஞ்சன் நடத்தியதாகக் கூறப்படும் தொலைபேசி உரையாடல்கள் எனக் கூறி, பல உரையாடல்களை, பல அரசியல்வாதிகளும் பிக்குகளும், ஊடகங்களின் முன்வந்து  ஒலிபரப்பிக் காட்டுகிறார்கள். ஆனால், தமக்கு, அவை எங்கிருந்து கிடைத்தன என்பதை, அவர்கள் கூறுவதில்லை. இவ்வாறு கூறும்போதுதான், அதனது நம்பகத்தன்மை உறுதிப்படுத்தப்படும். 

தமது வீட்டில் இருந்து, பொலிஸார் கைப்பற்றிய இறுவட்டுகளை, பொலிஸார் நன்றாகப் பொதி செய்து, முத்திரையிட்டு, நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பதற்காக வைத்துக் கொண்டதாகவும் அவை, இப்போது வழக்குகளுக்கான தடயப் பொருள்களாக இருக்கையில், பல அரசியல்வாதிகள், பிக்குகளிடம் அவை சென்றடைந்து உள்ளதாகவும் ரஞ்சன் குற்றஞ்சாட்டுகிறார்.   

இது தொடர்பாக, நீதிமன்றத்திடமும் அவர் முறைப்பாடு செய்திருக்கிறார். ஆனால், தாம் கைப்பற்றிய இறுவட்டுகளைத் தாம், எவரிடமும் கொடுக்கவில்லை என, பொலிஸார் அறிக்கையொன்றின் மூலம் தெரிவித்துள்ளனர்.  

ஓட்டோ ஒன்றில், யாரோ நபரொருவர் தவறுதலாகக் கைவிட்டுச் சென்ற ஒரு பொதியிலேயே, இந்த இறுவட்டுகள் இருந்ததாகவும் அந்த ஓட்டோவின் சாரதி, அப்பொதியின் உரிமையாளரைத் தேடியும், அவரைக் கண்டுபிடிக்க முடியாத பட்சத்தில், பொலிஸாரிடம் அப் பொதியைக் கையளித்ததாகவும் இப்போது ஒரு கதை பரவி இருக்கிறது.   

இந்த நேர்மைக்காக, அந்த ஓட்டோச் சாரதிக்கு ஒரு மில்லியன் ரூபாய் பரிசாக வழங்க, ஓட்டோச் சாரதிகள் சங்கமொன்று முன்வந்துள்ளது என்றும் கூறப்படுகிறது.  

 இந்தக் கதை உண்மையானதா, ரஞ்சனின் வீட்டில் இருந்து கைப்பற்றப்பட்ட இறுவட்டுகளை, பொலிஸார் ஆளும் கட்சி அரசியல்வாதிகளிடம் கொடுத்துள்ளனர் என்ற குற்றச்சாட்டில் இருந்து, அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்காகச் சோடிக்கப்பட்ட கதையா என்பது, இன்னமும் தெளிவாகவில்லை.   

அது, சோடிக்கப்பட்ட கதையாக இருந்தாலும், மீண்டும் பொலிஸார் அதே குற்றச்சாட்டுக்கு ஆளாகின்றனர். ஓட்டோக்காரர், பொலிஸாரிடம் கையளித்த பொதியில் இருந்தவை, அரசியல்வாதிகளிடம் எவ்வாறு சென்றடைந்தன?  

ஓட்டோக்காரர் கையளித்த பொதியில் இருந்தவை, இவ்வளவு சர்ச்சைக்கும் சட்டப் பிரச்சினைக்கும் உரியவை என்பதை, பொலிஸார் விளங்கிக் கொள்ளவில்லையா? 

அந்தப் பொதியில் இருந்தவை தான், இப்போது அரசியல்வாதிகளிடம் சென்றடைந்துள்ளன என்றால், அவை சர்ச்சைக்குரியவை என்பதாலேயே, அவ்வாறு அரசியல்வாதிகளிடம் சென்றடைந்துள்ளன. அவை, சாதாரண உரையாடல்களாக இருந்தால், அது செய்தியாக மாறியே இருக்காது.  

இந்தக் கேள்விக்கு, பொலிஸார் நம்பகமான பதில் வழங்கும் வரை, ரஞ்சனுக்கும் அவரோடு தொடர்பு வைத்திருந்ததாகக் கூறப்படும் பொலிஸ் அதிகாரிகளுக்கும் எதிராகச் சுமத்தப்படும் குற்றச்சாட்டுகளுக்கே, இப்போது இந்த இறுவட்டுகளை வைத்திருக்கும் அரசியல்வாதிகளும் பொலிஸாரும் ஆளாகின்றனர்.   

அதாவது, இந்த அரசியல்வாதிகளும் வழக்குகளின் தடயப் பொருள்களை, வழக்குகளோடு சம்பந்தப்பட்ட விடயங்களை, ரஞ்சனைப் போலவே பொலிஸாருடன் பரிமாறிக் கொண்டுள்ளனர் என்றே ஊகிக்க வேண்டியுள்ளது.  

நீதிபதிகள் நீதிமன்றத்துக்கு வெளியே எவருடனும் வழக்குகளைப் பற்றிக் கருத்துப் பரிமாறிக் கொள்வது குற்றமாகவே கருதப்படுகிறது. இந்த இறுவட்டுகளின் படி, ரஞ்சன் அவ்வாறு நீதிபதிகளுடன் உரையாடியுள்ளதாகத் தெரிகிறது.   

அதேவேளை, அவர் மூத்த பொலிஸ் அதிகாரிகளுடனும் முக்கியமான வழக்குகளைப் பற்றிக் கருத்துப் பரிமாறிக் கொண்டுள்ளார். அதன் மூலம், அவ்வழக்குகள் மீது அரசியல் செல்வாக்கைச் செலுத்துகிறார். அவர் பெண்களோடு தகாத உறவுகளை வைத்திருக்கிறார். தமது கட்சியைச் சேர்ந்த சில அரசியல்வாதிகளுடன் அதே கட்சியைச் சேர்ந்த சில தலைவர்களைப் பற்றி, மிக மோசமாகக் கருத்துப் பரிமாறிக் கொள்கிறார்.  

குற்றங்கள் அம்பலமானால் மட்டுமே, அவை குற்றங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. படுபாதகச் செயல்களில் ஈடுபட்டாலும், அவை அம்பலமாகாத வரை, அவற்றைப் புரிந்தவர்கள் புனிதமானவர்களாகவும் மதிக்கப்படலாம். இதுவே இங்கும் நடைபெறுகிறது.   

இங்கே, ரஞ்சனை நியாயப்படுத்த முடியாது; அவர் நீதித்துறையில் தலையீடு செய்திருக்கிறார். ஆனால், மற்றவர்களும் புனிதமானவர்கள் அல்லர். இது எந்தக் கட்சி ஆட்சி செய்தாலும், பொதுவாக அரசியல்வாதிகள் நடந்து கொள்ளும் முறையையே வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது.  

இலங்கையில், நீதிபதிகளோடு தொடர்பு கொண்டு, வழக்குகளில் தலையீடு செய்த முதலாவது அல்லது, ஒரே அரசியல்வாதி ரஞ்சனா?   

தமக்கு வேண்டியவாறு, பொலிஸாரை வழிநடத்த முற்பட்ட முதலாவது அல்லது, ஒரே அரசியல்வாதி ரஞ்சனா?  

 தமது கட்சித் தலைவர்களை, ‘மடையர்கள்’ என்று திட்டிய முதலாவது அல்லது, ஒரே அரசியல்வாதி ரஞ்சனா?   

பெண்களுடன் தகாத உறவு வைத்திருந்த முதலாவது அல்லது, ஒரே அரசியல்வாதி ரஞ்சனா?  

மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவின் ஆட்சிக் காலத்தில், அலரி மாளிகையில் இருந்து, நீதிபதிகளுக்கு அடிக்கடி தொலைபேசி அழைப்புகள் சென்றதாக, முன்னாள் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, பலமுறை கூறியிருக்கிறார்.   

தாம் கடமை முடிந்து வீடு செல்லும் வழியில், ஜனாதிபதியின் அழைப்பின் பேரில், அலரி மாளிகைக்குச் சென்றதாகவும் அப்போது ஜனாதிபதி தமக்குப் பதவியுயர்வு வழங்க உள்ளதை அறிவித்ததாகவும் ஒரு பெண் நீதிபதி, சில காலங்களுக்கு முன்னர் கூறியிருந்தார்.  

ஜனாதிபதியின் விருப்பத்துக்கு மாறாகத் தாம் நீதிச்சேவை ஆணைக்குழுவின் செயலாளரை நியமித்தமையே, தாம் ஜனாதிபதியின் கோபத்துக்கு ஆளாவதற்குக் காரணம் என்றும், இறுதியில் வேறு பல காரணங்களும் சேர்ந்து, தாம் குற்றப் பிரேரணை மூலம் பதவிநீக்கம் செய்யப்பட்டதாகவும் முன்னாள் பிரதம நீதியரசர் ஷிராணி பண்டாரநாயக்க, அண்மையில் வெளியிட்ட புத்தகமொன்றில் கூறியிருக்கிறார்.  

தங்காலையில், ஒரு ஹோட்டலில் தங்கியிருந்த பிரிட்டிஷ் பிரஜை ஒருவர், அரசியல்வாதி ஒருவரால் தாக்கப்பட்டு, கொல்லப்பட்டு, அவரது காதலி, பலர் முன், பலரால் வல்லுறவுக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட சம்பவம் இடம்பெற்று, ஒரு வருடம் வரை, சம்பந்தப்பட்ட அரசியல்வாதி கைது செய்யப்படவில்லை. இறுதியில் அவரைக் கைது செய்ய, பிரிட்டிஷ் இளவரசர் சார்ள்ஸ் தலையிட வேண்டி ஏற்பட்டது.   

அக்காலத்தில், மற்றோர் அரசியல்வாதி, நூறு பெண்களை வல்லுறவுக்கு உள்ளாக்கியதைத் தமது நண்பர்களுடன் ஹோட்டல் ஒன்றில் கொண்டாடியதாகவும் செய்திகள் மூலம் வெளியாகி இருந்தது.  

ஒரு காலத்தில், அரசியல்வாதிகள் சட்டத்துக்குப் பயந்து இருந்தார்கள். ரஞ்சன் செய்தவை கையும் மெய்யுமாக மாட்டிக் கொண்டுள்ளன. மற்றவர்களும் இதையே செய்தனர் என்பது, சகலருக்கும் தெரியும். ஆனால், அவர்கள் இதைப் போல் ஆதாரங்களை வழங்கவில்லை; வேறுபாடு அவ்வளவு தான்.    

ரஞ்சனைக் குறை கூறுபவர்கள் புனிதமானவர்களா?

 இலங்கை அரசியலினதும் சமூகத்தினதும் அநாகரிகத் தன்மையை அம்பலப்படுத்தியதற்காக, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ரஞ்சன் ராமநாயக்கவுக்கு சன்மானம் வழங்க வேண்டும் எனப் பிரபல ஊடகவியலாளரான விக்டர் ஐவன் கூறியிருக்கிறார்.   

உண்மைதான்! ரஞ்சனும் அவரது வீட்டில் இருந்து கைப்பற்றியதாகக் கூறப்படும் இறுவட்டுகளில் பதியப்பட்டு இருப்பதாகக் கூறப்படும் உரையாடல்களில் ஈடுபட்டவர்களும்தான், வரலாற்றில் முதன் முறையாகக் குற்றம் இழைத்துள்ளனர் என்பதைப் போல், அரசியல்வாதிகளும் சில பிக்குகளும் சில ஊடகங்களும் பிரசாரம் செய்து வருகின்றனர். ஆனால், நிலைமை அதுவல்ல என்பதை, வரலாற்றைச் சற்றுப் புரட்டிப் பார்த்தால் தெளிவாகும்  

ஜனாதிபதி ஜே. ஆர் ஜெயவர்தனவின் காலத்தில், அவருக்கும் பிரதம நீதியரசர் நெவில் சமரகோனுக்கும் இடையே, பெரும் கருத்து மோதல் ஒன்று ஏற்பட்டது. அப்போது, பிரதம நீதியரசரைப் பதவிநீக்கம் செய்ய, ஜே.ஆர் குற்றப் பிரேரணை ஒன்றைக் கொண்டு வந்தார்.   

ஜே. ஆருக்குப் பிடிக்காத தீர்ப்புகளை வழங்கிய சில உயர்நீதிமன்ற நீதியரசர்களின் வீடுகளுக்கு, ஆளும் கட்சியின் குண்டர்கள் கல்லெறிந்தனர். ஜெயவர்தனவின் ஆலோசனைப்படி பொலிஸார், நடிகரும் சந்திரிகா குமாரதுங்கவின் கணவருமான விஜய குமாரதுங்கவுக்கு எதிராக, அரசாங்கத்துக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி நடத்தியதாக வழக்கொன்றைச் சோடித்தனர்.  

ஜனாதிபதி ரணசிங்க பிரேமதாஸவின் காலத்தில், அவருக்கும் முன்னாள் நிதியமைச்சரான ரொனி டி மெல்லுக்கும் இடையே, கருத்து மோதல் ஒன்று ஏற்பட்டது. பொலிஸார், ரொனிக்கு எதிராக, நிதி மோசடி தொடர்பாக வழக்கொன்றைத் தாக்கல் செய்தனர்.   

ரொனி, வெளிநாடொன்றுக்குச் சென்று தங்கிவிட்டார். ஒரு வருடத்துக்குப் பின்னர் இருவரும் சமாதானமாகி விட்டனர். ரொனி, நாடு திரும்பினார். தாம் வழக்கைத் தொடர்வதில்லை என, சட்ட மாஅதிபர் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தார்.  

அதேகாலத்தில், அரசாங்கத்துக்கு அவப் பெயர் ஏற்படும் வகையில் நடந்து கொண்டார் என்ற குற்றச்சாட்டில், முன்னாள் பிரதிப் பொலிஸ் மாஅதிபரில் ஒருவரான பிரேமதாஸ உடுகம்பல என்பவருக்கு எதிராக, வழக்குத் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. அவருக்கு எதிராகப் பிடிவிராந்தும் பிறப்பிக்கப்பட்டது.   

உடுகம்பல, இந்தியாவுக்குச் சென்று அங்கேயே தங்கிவிட்டார். ஜனாதிபதி பிரேமதாஸ, கொல்லப்பட்டதன் பின்னர், அவர் நாடு திரும்பினார். பிடி விராந்தின்படி, அவர் கைது செய்யப்படவில்லை; வழக்கு விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டது. அவருக்கு, துறைமுகத்தில் உயர் பதவியொன்றும் வழங்கப்பட்டது.  

ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் அமைப்பின் ஸ்தாபகத் தலைவர் பத்மநாபாவுக்கு எதிராக, அரசாங்கத்துக்கு எதிராகச் சதி செய்தார் என்ற குற்றச்சாட்டின் பேரில், 1987ஆம் ஆண்டளவில், வழக்கொன்று தாக்கல் செய்யப்பட்டு இருந்தது. அந்த ஆண்டு கைச்சாத்திடப்பட்ட இலங்கை, இந்திய ஒப்பந்தத்தின் கீழ், கிளர்ச்சித் தலைவர்களுக்கு எதிரான வழக்குகள் நீக்கிக் கொள்ளப்பட்டன. அதன்படி, பத்மநாபாவுக்கு எதிரான வழக்கும் வாபஸ் பெறப்பட்டது.   

ஆனால், புலிகளுக்கும் பிரேமதாஸ அரசாங்கத்துக்கும் இடையிலான சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை நடைபெற்ற காலத்தில், புலிகளின் நெருக்குதலால் பத்மநாபாவுக்கு எதிரான வழக்கு, மீண்டும் தொடுக்கப்பட்டது. இவை, மிகவும் பிரசித்தி பெற்ற சம்பவங்களாகும்.   

எனவே, நீதித்துறையிலும் பொலிஸ் திணைக்கள விவகாரங்களிலும் அரசியல்வாதிகள் தலையீடு செய்வதானது, நீண்டகாலமாக நடைபெற்று வரும் நிகழ்வாகும்.   

அது சட்ட விரோதமானது; அநாகரிகமானது என்பதில் விவாதத்துக்கு இடமில்லை. ஆனால், ரஞ்சன் தான் வரலாற்றில் முதல் முறையாக இது போன்ற செயல்களில் ஈடுபட்டுள்ளார் என்பதைப் போல், ஆளும் கட்சியினர் தற்போது பேசுகின்றனர்; அது கேலிக்கூத்தாகும். அதேவேளை, ரஞ்சனின் செயலை நியாயப்படுத்தவும் முடியாது.  

பெண்களுடன், ரஞ்சன் தகாத உறவு வைத்திருந்தார் என்பதற்கான, ஆதாரங்களையும் இந்த உரையாடல்கள் மூலம், ஆளும் கட்சி அரசியல்வாதிகள் முன்வைக்கின்றனர். அரசியல் ஆதாயத்துக்காகவே, அவர்கள் இந்த உரையாடல்களை அம்பலப்படுத்துகின்றனர்.  

அதுவல்லாது, தாம் புனிதமானவர்கள் என்று அவர்களால் கூற முடியுமா? தமக்கு இது போன்ற சந்தர்ப்பங்கள் கிடைத்தால், அவற்றைத் தாம் பயன்படுத்தாமல் விட்டுவிடுவோம் என்று, அவர்களில் எத்தனை பேரால் தான் கூற முடியும்?   

ரஞ்சனின் உரையாடல்களின் மூலம் தெரியவரும் நிலைமைதான், நாட்டின் சாதாரண நிலைமை. அதை ஆதாரபூர்வமாக அவர் நிரூபித்துள்ளார். அவ்வளவு தான்.

விந்தை என்னவென்றால், இந்த உரையாடல்களால் நீதித்துறை மீதும் பொலிஸார் மீதும் வைத்திருந்த நம்பிக்கையை மக்கள் இழப்பார்கள் என்று கூறிக் கொண்டே, ஆளும் கட்சி அரசியல்வாதிகளும் பிக்குகளும் ஆளும் கட்சியை ஆதரிக்கும் சில ஊடக நிறுவனங்களும் அவற்றைப் பகிரங்கப்படுத்துகிறார்கள்.  
 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/அரசியல்-அசிங்கங்களை-அம்பலப்படுத்திய-ரஞ்சன்/91-244050

‘பொங்கலுக்குப் பிறகு, யாழ்ப்பாணம் வரப்போறம்’

3 days 4 hours ago
‘பொங்கலுக்குப் பிறகு, யாழ்ப்பாணம் வரப்போறம்’

காரை துர்க்கா   / 2020 ஜனவரி 14

யாழ்ப்பாணம், திருநெல்வேலி வழியாக, கடந்த மாதம் சென்று கொண்டிருந்த போது, திடீரென மழை கொட்டியது.    

அவ்வேளையில், வீதி ஓரமாக இருந்த கடையில் தரித்து நிற்கும் எண்ணத்துடன் ஒதுங்கும் போது, அவ்வாறு வேறு சிலரும் ஒதுங்கினார்கள். அவர்களில், நடுத்தர வயதுடைய ஒரு தம்பதியும் அடங்குவர். மழையின் இரைச்சலுக்கு மத்தியிலும் அருகில் நின்ற அத்தம்பதிகளின் உரையாடல் காதுகளில் விழுந்தது...  

அந்தத் தம்பதி, யாழ்ப்பாணம் தீவுப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள்; கணவன், மனைவி இருவரும் அரசாங்க உத்தியோகத்தர்கள்; அவர்களுக்கு இரு பிள்ளைகள்; இருவரும் பாடசாலை செல்பவர்கள்; அவர்களின் பிள்ளைகளின் கல்வியை முன்னிட்டு, அடுத்த ஆண்டிலிருந்து (2020) யாழ்ப்பாணத்தில் வாழத் தீர்மானித்து இருக்கின்றார்கள் என்பதை அவர்களின் உரையாடல்களில் இருந்து அறிந்து கொள்ள முடிந்தது.   

ஆனால், அவர்கள் தங்கள் ஊரை விட்டு வெளியேறி, யாழ்ப்பாணத்தில் வாழ்வதற்கு கொஞ்சமும் விருப்பமில்லாத மனநிலையுடன்தான் காணப்படுகின்றார்கள்.     

வேலனை, புங்குடுதீவு, நயினாதீவு,  காரைநகர், நெடுந்தீவு, அனலைதீவு, எழுவைதீவு, ஊர்காவற்றுறை, மண்டைதீவு என்பன யாழ்ப்பாணத்தைச் சுற்றி அமைந்து உள்ள தீவுகள் ஆகும்.   
இவற்றில் வேலனை, ஊர்காவற்றுறை, புங்குடுதீவு, காரைநகர், மண்டைதீவு ஆகிய தீவுகளுக்கு தரைவழித் தொடர்புகள் உள்ளன.  

தீவகப் பகுதிகளில் நெடுந்தீவு, காரைநகர் என்பன தனிப் பிரதேச செயலகப் பிரிவுகளாக நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகின்றன. ‘தீவகம் வடக்கு’ என்ற பெயரில், எழுவைதீவு, அனலைதீவு என்பன ஊர்காவற்றுறை பிரதேச செயலகத்துடனும் ‘தீவகம் தெற்கு’ என்ற பெயரில், புங்குடுதீவு, மண்டைதீவு போன்ற தீவுகள் வேலனை பிரதேச செயலகத்துடனும் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகின்றன.  

இவ்வாறாக நெடுந்தீவு, காரைநகர், வேலனை, ஊர்காவற்றுறை என தீவகப்பகுதிகளை உள்ளடக்கிய நான்கு பிரதேச செயலகப் பிரிவுகள் யாழ். மாவட்டத்தில் உள்ளன.  

நெடுந்தீவில் 4,587 பேரும் காரைநகர் பிரதேச செயலகப் பிரிவில் 10,682 பேரும் வேலனைப் பிரிவில் 16,396 பேரும் ஊர்காவற்றுறை பிரிவில் 10,259 பேரும் என, இந்த நான்கு பிரதேச செயலகப் பிரிவுகளிலும் 41,924 பேர் மொத்தமாக வாழ்ந்து வருகின்றனர்.  

கிராம சேவகப் பிரிவுகளின் அடிப்படையில், யாழ்ப்பாணம் J/01 எனத் தொடங்குகின்ற பிரிவு, நெடுந்தீவு மேற்கு கிராம சேவகப் பிரிவையே குறிக்கின்றது. மொத்தமாக, J/01 தொடக்கம் J/48 வரை, 48 கிராம சேவகப் பிரிவுகளாகத் தீவகம் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகின்றது.  

1990 இல் ஆரம்பித்த இரண்டாம் கட்ட ஈழப்போருடன், 1990களின் இறுதிக்காலம், 1991களின் ஆரம்பக்கால இடப்பெயர்வுகளுடன் தீவகம் வெறிச்சோடியது.  

முதற்கட்டமாக, அப்பகுதி மக்கள் யாழ். நகரை நோக்கி இடம்பெயர்ந்தனர். அதன் பின்னரான காலங்களில், ஏற்பட்ட தொடர் இடப்பெயர்வுகள் (1995) மற்றும் பிற காரணங்களால் வன்னி, கொழும்பு. வெளிநாடுகள் எனப் புலம்பெயர் அவல வாழ்வு தொடர்ந்தது.  

இவ்வாறாக, அன்று இலட்சக்கணக்கான மக்கள் வாழ்ந்த பல ‘இலட்சனங்கள்’ பொருந்திய மண்ணில், இன்று வெறும் 40,000 மக்கள் தொகையினரே வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். தீவுப்பகுதிகளில் இருந்து புலம்பெயர்ந்த கணிசமானோர், புலம்பெயர்ந்த நாடுகளில், சிறப்பான வாழ்வு வாழ்ந்து வருகின்றார்கள்.  

ஆனால், தங்கள் மண்ணில் வாழ வேண்டும் என்ற எண்ணங்களுடன், தீவுப்பகுதிகளில் மீளக் குடியேறிய மக்கள், மீளவும் யாழ்ப்பாணம் நோக்கிச் சிறுகச் சிறுக நகருகின்ற நிலைமை தொடருகின்றது.  

இன்று, தீவகத்தில் மின்சார வசதிகள், போக்குவரத்து வசதிகள், வீதி அபிவிருத்திகள், கட்டுமான வசதிகள் ஆகியன, ஓரளவு திருப்திகரமான நிலைமையில் உள்ளன.  

ஆனால், நீர், மருத்துவம், கல்வி போன்ற வசதிகள், இன்னமும் திருப்தியற்ற நிலையிலேயே கிடைக்கப்பெறுகின்றன. வரட்சியான காலங்களில், நீர் பெறுவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொடுத்தாலும், தங்கள் பிள்ளைகளின் கற்றல் செயற்பாடுகளுக்காக, யாழ். நோக்கி இடம்பெயர்கின்ற நிலை காணப்படுகின்றது.  

வடக்கு மாகாணத்தில் உள்ள 12 வலயக் கல்விப் பணிமனைகளில் ஐந்து வலயக் கல்விப் பணிமனைகள், யாழ்ப்பாண மாவட்டத்துக்குள் வருகின்றன. அவை, யாழ்ப்பாணம், தென்மராட்சி, வடமராட்சி, வலிகாமம், தீவகம் என வகுக்கப்பட்டு உள்ளன.  

இவற்றில், யாழ். வலயத்தில் நான்கு, தென்மராட்சி வலயத்தில் ஒன்று, வடமராட்சி வலயத்தில் ஒன்று, வலிகாமம் வலயத்தில் ஒன்று என, மொத்தமாக ஏழு தேசியப் பாடசாலைகள், யாழ். மாவட்டத்தில் அமைந்து உள்ளன. ஆனால், தேசியப் பாடசாலை ஒன்று கூட அற்ற வலயமாக, தீவக வலயம் உள்ளது.  

தேசியப் பாடசாலைகளில் கற்றல், கற்பித்தல், கல்விசாரா செயற்பாடுகள் திருப்தியாகவும்  வினைத்திறன் மிக்கதாகவும் உள்ளதோ இல்லையோ என்பதற்கு அப்பால், தேசியப் பாடசாலை ஒன்று கூட, எமது வலயத்தில் இல்லையே என்ற மனக்குமுறல், மாணவர்கள், பெற்றோர்கள் மத்தியில் உள்ளதை மறுக்கவோ, மறைக்கவோ முடியாது.  

இதேவேளை, யாழ். வலயத்தில் 12, தென்மராட்சி வலயத்தில் ஒன்பது, வடமராட்சி வலயத்தில் ஆறு, வலிகாமம் வலயத்தில் ஏழு, தீவக வலயத்தில் 13 பாடசாலைகள், மாணவர் பற்றாக்குறை, இதர காரணங்களால் இயங்காத நிலையில் உள்ளன. அத்துடன் தீவக வலயத்திலேயே பல பாடசாலைகள், மிகக் குறைந்த மாணவர்களுடன் இயங்கி வருகின்றன.  

அடுத்து, 64 பாடசாலைகளைத் தன்னகத்தே கொண்ட தீவக வலயத்தில், இரு மொழி மூலப் பாடசாலைகள் அதாவது, தமிழ், ஆங்கில மொழிகளில் கல்வியை மேற்கொள்ளக் கூடிய வாய்ப்புகள் ஒன்றுமே இல்லை.  

இந்நிலையில், தீவுப் பகுதியில் வாழும் ஒரு மாணவர், ஆங்கில மொழி மூலம் கல்வி கற்க விரும்பின், யாழ்ப்பாணம் வர வேண்டும். தினசரி ஊரிலிருந்து யாழ். வந்து கற்பதோ,  தற்காலிகமாக யாழில் தங்கியிருந்து கற்பதோ அனைவருக்கும் சாத்தியமானதும் அல்ல; அனைவராலும் விரும்பப்படுவதும் அல்ல.   

புலமைப் பரிசில் பரீட்சை (2018) பெறுபேறுகளின் பிரகாரம், தீவக வலயத்தில் 1,063 மாணவர்கள் பரீட்சைக்குத் தோற்றி, 55 மாணவர்களே வெட்டுப் புள்ளிகளுக்கு மேல் பெற்றவர்களாக உள்ளனர். இது வெறும் 5.17 சதவீதமாகும். இது, தென்மராட்சி வலயத்தில் 86.02 சதவீதமாகவும் வலிகாமம் வலயத்தில் 79.31 சதவீதமாகவும் உள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.  

இவ்வாறாக, கல்வி சார்ந்த செயற்பாடுகளால் தோற்றம் பெற்றுள்ளதும் வெளிப்படையாகத் தெரியாததுமான புதுவகை இடப்பெயர்வால் தீவகம் தனது மக்களை மெல்ல மெல்ல இழந்து வருகின்றது. ஊரில், முன்வீட்டுக்காரப்பிள்ளை சிறந்த கல்வி பெற எனக் கூறி, யாழ். நகர் செல்கையில், எங்களாலும் செல்ல முடியவில்லையே என்ற ஏக்கத்துடனேயே பலர் தீவகக் கிராமங்களில் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். 

செல்வந்தக் குடும்பங்களால் யாழ். நகரில் புதிதாக வீட்டைக் கொள்வனவு செய்யவோ பெரும்தொகைப் பணத்தை முற்பணமாகவும் வாடகையாகவும் செலுத்தவோ முடியும். ஆனால், ஒரு சராசரிக் குடும்பத்தால், யாழ். நகரில் வாடகைகூடச் செலுத்தி, வசிக்க முடியாத நிலை காணப்படுகின்றது.  

இத்தனைக்கும் ஊரில், பத்துப் பரப்புக் காணி; அதற்குள் அரண்மனை போன்ற வீடு; காணியைச் சுற்றிவர பயன்தரு மரங்களும் தோட்டங்களும் என,  என்பவற்றை இழந்து, ‘ஐயோ’ என்றால், உடனே ஓடி வரும் அயலவனை மறந்து, இன்னும் பலவற்றைத் துறந்து, பட்டணம் செல்ல வேண்டி உள்ளது.   

ஆனாலும், தங்கள் பிள்ளைகளின் கல்விக்காக, எதையும் இழக்கத் தயார் என்ற ஓர்மத்துடன் ஊரில் உள்ள காணியை விற்று, வீட்டை விற்று, நகை நட்டுகளை விற்று, வங்கி, தனியார் நிதி நிறுவனங்களில் கடன் பெற்று, இன்று வாழ்நாள் கடனாளிகளாக பலர் நடுத்தெருவுக்கு வந்து விட்டார்கள்.  

‘கோவில் இல்லா ஊரில் குடியிருக்க வேண்டாம்’ என்பார்கள். ஆனால், இன்று தீவகத்தில் மக்கள் இல்லாத பகுதிகளிலும் கோபுரங்களைக் கொண்ட பல கோவில்கள் உள்ளன. தீவுப்பகுதியைச் சேர்ந்த பலர், அரச உயர் அதிகாரிகளாக உள்ளனர். தீவகப்பகுதியைச் சேர்ந்த பெண்மணியே, கடந்த அரசாங்கத்தில் கல்வி இராஜாங்க அமைச்சராக விளங்கினார். ஆனாலும், கல்வி நடவடிக்கைகளில், ஏனோ தீவகம் பின் தங்கிய நிலையிலேயே உள்ளது.  

“எங்களுக்குக் கல்வி வேண்டும்; அதேநேரம், எங்கள் முகவரியையும் தொலைக்(இழக்)காமல் வாழ வேண்டும்” என்பதுவே தீவக மக்களின் குரலாக ஓங்கி ஒலிக்கின்றது. ஆகவே, நாம் அனைவரும் இது தொடர்பில் சற்று ஆழமாகச் சிந்தித்து, செயலில் இறங்குவோம்; தனியாக அல்ல, அணியாகவே ஆகும்.  

(கட்டுரையில் பயன்படுத்தப்பட்ட புள்ளி விவரங்கள், யாழ். கச்சேரியால் 2018ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட புள்ளிவிவரத் திரட்டிலிருந்து பெறப்பட்டவை ஆகும்)  
 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/பொங்கலுக்குப்-பிறகு-யாழ்ப்பாணம்-வரப்போறம்/91-244003

‘கோட்டா ஜனாதிபதி; சஜித் பிரதமர்’ கனவு பலிக்குமா?

3 days 4 hours ago
‘கோட்டா ஜனாதிபதி; சஜித் பிரதமர்’ கனவு பலிக்குமா?
முகம்மது தம்பி மரைக்கார்   / 2020 ஜனவரி 14

பொதுத் தேர்தல் ஒன்றுக்கான காலம் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தநிலையில், “அடுத்த நாடாளுமன்றில், ஐக்கிய தேசிய முன்னணியின் ஆட்சியை அமைப்போம்” என்று, அதன் பங்காளிக் கட்சிகளின் சிறுபான்மைத் தலைவர்கள், அடிக்கடி சூழுரைத்து வருகின்றனர்.   

“நாடாளுமன்றத் தேர்தலின் பிறகு, கோட்டா ஜனாதிபதி; சஜித் பிரதமர்” என்று, முன்னாள் அமைச்சர் மனோ கணேசன் வெளிப்படையாகவே கூறியிருக்கிறார்.  

இந்த நிலையில்தான், ஐக்கிய தேசிய முன்னணியின் பிரதான பங்காளிக் கட்சியான ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்குள், தலைத்துவப் பதவிகான ‘பாகப் பிரிவினை’ சூடு பிடித்திருக்கிறது. ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தலைவர் பதவிக்காக, ரணில் அணி ஒருபுறமாகவும் சஜித் தரப்பு மறுபுறமாகவும் கயிறிழுத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.   

இந்த இலட்சணத்தில்தான், எதிர்வரவுள்ள பொதுத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று, சஜித் பிரேமதாஸவைப் பிரதமராக்கப் போவதாகச் சிறுபான்மைத் தலைவர்கள் சபதமிட்டு வருகின்றார்கள்.  

சிலரைத் தோற்கடிப்பதற்கு, எதிராளிகள் யாரும் தேவையில்லை. அவர்கள் தமக்குத் தாமே சொந்தச் செலவில், சூனியம் வைத்து, அந்தக் காரியத்தை முடித்து விடுவார்கள்.   

கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சஜித் பிரேமதாஸ, அந்தளவு ‘பாரிய’ தோல்வியை எதிர்கொள்வதற்கு, அவரின் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியினர்தான் காரணமாக இருந்தனர். ‘யானை’ அடிப்பதற்கு முன்னராக, ‘தானே’ அடித்துக் கொண்டு, அவர்களை அவர்களே தோற்கடித்துக் கொண்டனர்.  

ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வேட்பாளரைக் களமிறக்குவதில் ரணில் தரப்புக்கும், சஜித் அணியினருக்கும் ஏற்பட்டிருந்த இழுபறிதான், அந்தக் தேர்தலில் சஜித் பிரேமதாஸ ‘பாரியளவில்’ தோல்வி அடைவதற்குப் பிரதான காரணமாக அமைந்திருந்தது.  

சஜித் பிரேமதாஸவின் வெற்றிக்காகக் களத்தில் இறங்கி வேலை செய்வதில், ரணில் தரப்பினர் காட்டிய அசமந்தம், புறக்கணிப்பு ஆகியவைதான், 13 இலட்சம் வாக்குகளால் தோற்றுப் போகும் நிலையை, ஐக்கிய தேசிய முன்னணியின் வேட்பாளர் சஜித் பிரேமதாஸவுக்கு ஏற்படுத்தியது.  

சஜித் பிரேமதாஸவை வெற்றி பெறச் செய்ய வேண்டும் என்பதில், சிறுபான்மை இனத்தவர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் கட்சிகளின் தலைவர்கள் காட்டிய அக்கறையில், பாதிளவைக் கூட, ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் பல சிரேஷ்ட அரசியல்வாதிகள் வெளிக்காட்டவில்லை என்பதுதான் களநிலைவரமாக இருந்தது.  

இவ்வாறான, கசப்பான அனுபவங்களின் சூடு தணிவதற்குள்தான், “சஜித் பிரேமதாஸவைப் பிரதமராக்கப் போகிறோம்” என்று, சிறுபான்மைக் கட்சிகளின் தலைவர்கள், சூழுரைக்கத் தொடங்கி இருக்கின்றனர்.  

அரசியலில், சஜித் பிரேமதாஸவின் நிலை, கிட்டத்தட்ட ‘சேற்றில் நாட்டிய கம்பு’ போல உள்ளது. ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தலைவர் பதவி வழங்கப்படாது விட்டால், அவர் வேறு ஓர் அணியை உருவாக்கக் கூடும் என்று பரவலாகப் பேசப்படுகிறது.   

அப்படி நடந்தாலும் நடக்காமல் விட்டாலும், ரணில், சஜித் தரப்பினர்களின் ‘வெட்டுக் குத்து அரசியல்’, எதிர்வரவுள்ள பொதுத் தேர்தலில் உச்சத்தைத் தொடுவதற்கான அனைத்து அறிகுறிகளும் தெரிகின்றன.  

இவ்வாறான சூழ்நிலையில், ஐக்கிய தேசிய முன்னணியில் பங்காளிகளாக உள்ள சிறுபான்மைக் கட்சிகளின் தலைவர்களுடைய நிலைதான் பரிதாபமாக உள்ளது.   

மிக நீண்ட காலமாகவே, ஐ.தே.கவுடன் கூட்டு வைத்துக் கொண்டு, தேர்தல்களில் யானைச் சின்னத்திலே களமிறங்கி வந்த சிறுபான்மைக் கட்சிகள், ரணில் - சஜித் இழுபறி காரணமாக, நெருக்கடிகளுக்கு உள்ளாக வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.  

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் கூட்டு வைத்துக் கொண்டு, பொதுத் தேர்தலில் சிறுபான்மைக் கட்சிகள் களமிறங்குவது, அந்தக் கட்சிகளுக்குக் கடந்த காலங்களில் சாதகமாகவே அமைந்திருந்தது. ஆனால், இம்முறை ஐக்கிய தேசியக் கட்சியே இரண்டாகப் பிளந்து கிடக்கும் நிலையில், அந்தக் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைத்து, பொதுத் தேர்தலொன்றில் களமிறங்கும்போது, கடந்த காலத்தில் பெற்றுக் கொண்ட சாதகங்களைப் போல், பெற்றுக் கொள்ள முடியுமா என்பது கேள்விக்குரியதாகும்.  

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தலைவராக ரணில் விக்கிரமசிங்கதான் இந்தக் கணம் வரை இருந்து கொண்டிருக்கிறார். கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சஜித் பிரேமதாஸவை சிறுபான்மைக் கட்சிகளின் தலைவர்கள் ஆதரித்துக் கொண்டு ரணில் விக்கிரமசிங்கவை மிகப் பகிரங்கமாகவே பல இடங்களில் விமர்சித்தமையை நாம் கண்டிருந்தோம்.   

இந்தப் பின்னணியில், எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலில், ரணில் விக்கிரமசிங்க தலைமையிலான ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் சிறுபான்மைக் கட்சிகள் கூட்டணியமைத்துக் களமிறங்குவதில் பாரிய சிக்கல்கள் உள்ளன. சிறுபான்மைக் கட்சிகளின் தலைவர்கள் முன்வைக்கும் கோரிக்கைகளை எல்லாம், எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலில், ரணில் தரப்பு நிறைவேற்றுமா என்பதும் கேள்விக்குரியதாகவே உள்ளது.  

எனவே, பொதுத் தேர்தலுக்கு முன்னதாக, ஐ.தே.கவின் தலைமைத்துவம், சஜித் பிரேமதாஸவின் கைகளுக்குக் கிடைப்பதுதான், ரவூப் ஹக்கீம், ரிஷாட் பதியுதீன், மனோ கணேசன் போன்ற சிறுபான்மைக் கட்சிகளின் தலைவர்களுக்கு, வாய்ப்பாக அமையும்.   

அப்படி நடக்கவில்லை என்றால், சஜித் பிரேமதாஸவின் அணியுடன் கூட்டணியமைத்து, மேற்படி தலைவர்களின் சிறுபான்மைக் கட்சிகள், பொதுத் தேர்தலில் புதியதொரு சின்னத்தில் போட்டியிட வேண்டும். அல்லது, சிறுபான்மைக் கட்சிகள் தத்தமது சின்னங்களில், தனித்துப் போட்டியிட வேண்டிய நிலை உருவாகும்.  

உற்சாகம் பெற்றுள்ள அதாவுல்லாஹ், கருணா தரப்புகள்  

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் பங்காளிகளான சிறுபான்மைக் கட்சிகள், எதிர்வருகின்ற பொதுத் தேர்தலில் போட்டியிடுவதில், இத்தனை இடர்பாடுகள் காணப்படும். 

இத்தகைய சூழ்நிலையில், மறுபுறமாக, ஜனாதிபதியின் பொதுஜன பெரமுனவுடன் கூட்டணி அமைத்துள்ள தமிழ், முஸ்லிம் சிறுபான்மைக் கட்சிகள், எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலை மனதில் வைத்துக் கொண்டு, வெகு உற்சாகத்தோடு களத்தில் இறங்கிச் செயற்பட்டு வருகின்றன.   

குறிப்பாக, கிழக்கு மாகாணத்தில் முன்னாள் அமைச்சரும் தேசிய காங்கிரஸ் தலைவருமான ஏ.எல்.எம். அதாவுல்லாஹ், முன்னாள் அமைச்சர் கருணா அம்மான் போன்றோரை, அடிக்கடி களத்தில் காண முடிகிறது.  

ஜனாதிபதித் தேர்தலில், அதாவுல்லாஹ்,  கருணா அம்மான் போன்றோர், ஆதரவு வழங்கிய வேட்பாளர் கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ வெற்றி பெற்று, ஆட்சிக்கு வந்துவிட்டார் என்பதன் அர்த்தம்,  அதாவுல்லாஹ்வும் கருணா அம்மானும் அரசியலில் வென்று விட்டார்கள் என்று ஆகிவிடாது.   

நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவிகளை இழந்துள்ள அதாவுல்லாஹ், கருணா அம்மான் போன்றோர், மீண்டும் நாடாளுமன்றுக்குச் செல்வதிலேயே, அவர்களின் வெற்றி தங்கியுள்ளது.  

முஸ்லிம் காங்கிரஸ், அகில இலங்கை மக்கள் காங்கிரஸ், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு போன்ற சிறுபான்மைக் கட்சிகள், ஜனாதிபதித் தேர்தலின் பின்னர், சற்று உசார் இழந்து போய் இருந்தாலும், அந்த நிலைவரமானது, அதாவுல்லாஹ், கருணா அம்மான் போன்றோரின் வெற்றிக்கு வழிவகுக்குமா என்கிற கேள்விகளும் இருக்கின்றன.  

ஜனாதிபதித் தேர்தலின் பின்னர், அதிகாரத்தின் பக்கமாகச் சிறுபான்மை மக்கள் சாய்வது போல், ஒரு தோற்றப்பாடு காணப்படுகின்றது. அந்த நிலைவரத்தை, தமக்கான வாக்குகளின் அதிகரிப்பாக அதாவுல்லாஹ்வும் கருணாவும் கருதுகின்றார்கள் போலவும் தெரிகிறது. இந்தக் கணிப்பீடு, சரியானதுதானா என்பதை, எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தல் முடிவுகள்தான் வெளிப்படுத்தும்.  

முஸ்லிம்களும் பொதுஜன பெரமுனவும்  

ஜனாதிபதியின் பொதுஜன பெரமுன கட்சியில், முஸ்லிம்கள் எவரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாக இல்லை என்பதும், ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ தலைமையிலான அரசாங்கத்தில், முஸ்லிம்கள் எவரும் அமைச்சர்களாக இல்லை என்பதும் பாரிய குறைபாடுகளாகும்.   

குறிப்பாக, முஸ்லிம் நாடுகளுடன் கோட்டாவின் அரசாங்கம் நட்புறவை வளர்த்துக் கொள்வதில், இந்த நிலைவரமானது சிக்கலை ஏற்படுத்தும். எனவேதான், “எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலில் பொதுஜன பெரமுன கட்சி சார்பாக, ஆகக் குறைந்தது 13 முஸ்லிம்களை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாகப் பெற்றுக் கொள்வோம்” என்று அந்தக் கட்சியின் முக்கியஸ்தர்கள் கூறியிருக்கின்றனர்.  

உண்மையில், 13 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களை பொதுஜன பெரமுன பெற்றுக் கொள்வதற்கு சாத்தியங்கள் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. மேலும், பொதுஜன பெரமுன சார்பில், முஸ்லிம் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைப் பெற்றுக் கொள்வதற்கு, அந்தக் கட்சி குறிப்பிடத்தக்க நடவடிக்கைகள் எதையும் எடுத்ததாகவும் தெரியவில்லை.   

பௌத்த பெரும்பான்மைவாதத்தைத் தூக்கிப் பிடித்து, அந்தக் கோஷத்தின் ஊடாக, ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றியீட்டிக் கொண்ட பொதுஜன பெரமுன, எதிர்வரும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும் அந்தக் கோஷத்தையே முன்னிறுத்தும் என்பதற்கான நிலைவரங்கள்தான் காணப்படுகின்றன.   

இவ்வாறான சூழ்நிலையில், அதாவுல்லாஹ், கருணா அம்மான் போன்ற பொதுஜன பெரமுனவின் பங்காளிகள், எவ்வகையில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாகப் போகின்றனர் எனத் தெரியவில்லை.  

தாங்கள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆகுவதற்கு, பொதுத் தேர்தலொன்றில் போட்டியிடுவதை விடவும், தேசியப்பட்டியல் ஊடாகச் சந்தர்ப்பங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதே அதாவுல்லாஹ், கருணா அம்மான் போன்றோருக்கு நல்லதாக அமையும்.  

இதேவேளை, முஸ்லிம் காங்கிரஸ், மக்கள் காங்கிரஸ், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, தமிழ் முற்போக்கு முன்னணி போன்ற கட்சிகள், கடந்த பொதுத் தேர்தலில் பெற்றுக்கொண்ட எண்ணிக்கையிலான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களை, எதிர்வரும் தேர்தலில் பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவடைந்துள்ளதையும் களநிலைவரங்கள் காட்டுகின்றன.   

மேற்படி கட்சிகள் ஆதரித்த வேட்பாளர், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தோற்றுப்போனமை, மேற்படி கட்சிகளின் எதிராளிக் கட்சிகள், ஆட்சியாளர்களுடன் கைகோர்த்திருக்கின்றமை, கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவின் ஆட்சியை, இன்னும் பல ஆண்டுகளுக்கு அசைக்க முடியாது என்று தமிழர், முஸ்லிம் மக்களிடத்தில் கூட, ஏற்பட்டுள்ள மனநிலை போன்றவை, மேற்படி சிறுபான்மைக் கட்சிகளுக்கான ஆதரவில் வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்தக் கூடும்.  

சிறுபான்மையினரின் முடிவு  

இந்த எதிரும் புதிருமான சூழ்நிலைகளுக்கு மத்தியில்தான், எதிர்வரவுள்ள நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் பொருத்தமான முடிவை எடுக்க வேண்டிய நிலைக்கு, சிறுபான்மையின சமூகங்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளன.  

கடந்த நல்லாட்சி அரசாங்கத்தில், ஜனாதிபதி ஒரு கட்சியைச் சார்ந்தவராகவும் பிரதமர் வேறொரு கட்சியைச் சார்ந்தவராகவும் இருந்தமையால் ஏற்பட்ட இழுபறி குறித்து நாம் அறிவோம்.   

அரசாங்கம் நடத்தியதை விடவும், ஜனாதிபதியும் பிரதமரும் அதிகாரக் கயிறிழுப்பில்தான் கடந்த ஆட்சியில் அதிகம் ஈடுபட்டனர். எனவே, தற்போது ஜனாதிபதியாக கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ தெரிவாகியுள்ள நிலையில், அடுத்து அமையவுள்ள அரசாங்கத்தை, ஜனாதிபதிக்கு எதிரானதொரு தரப்பின் கையில் கொடுப்பது, சாதுரியமான செயற்பாடாக அமையுமா என்கிற கேள்வி, கணிசமானோரிடத்தில் உள்ளது.  

“கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ ஜனாதிபதியானால், இந்த நாட்டில் சிறுபான்மையினர் வாழவே முடியாது”  என்று, கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தல் பிரசார மேடைகளில், தமிழ், முஸ்லிம் தலைவர்கள், சிறுபான்மை மக்களிடத்தில் மிக மோசமானதொரு பீதியை ஏற்படுத்தியிருந்தனர்.   

ஆனால், அவ்வாறு எதுவும் நடக்கவில்லை. நல்லாட்சி அரசாங்கத்தில், முஸ்லிம்களுக்கு ஏற்பட்டிருந்த அச்சம், ஆபத்துகளின் குறைந்தபட்சம் கூட, கோட்டாவின் ஆட்சியில் இப்போதைக்கு ஏற்படவில்லை என்பதுதான் ஆறுதலான விடயமாகும்.  

மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவின் கடந்த ஆட்சியில் விடப்பட்ட பிழைகளை, இப்போது அவர்கள் உணர்ந்திருக்கக் கூடும். தங்கள் முன்னைய தோல்விக்கு, எவையெல்லாம் காரணமாக அமைந்திருந்தன என்பதை, நிச்சயமாக அவர்கள் புரிந்திருப்பார்கள்.   

எனவே, கோட்டாவின் ஆட்சியில் அந்தப் பிழைகளையெல்லாம் தவிர்க்க வேண்டுமென, அவர்கள் நினைப்பார்களாயின், நல்லாட்சியை விடவும் நல்லதோர் ஆட்சியாகச் சிறுபான்மையினருக்கு, கோட்டாவின் ஆட்சி அமையும் என்று நம்பலாம்.  

எனவே, இலங்கையில் ஏற்பட்டுள்ள புதிய அரசியல் போக்கு, என்ன என்பதை விளங்கி, அதற்கு ஏற்றால்போல் சிறுபான்மையின சமூகங்கள், தமது அரசியல் வியூகங்களை வகுத்துக் கொள்ளுதல் அவசியமாகும்.   

குறிப்பாக, ஏப்ரல் 21 ஈஸ்டர் தாக்குதலின் பின்னரான அரசியலைப் புரிந்து கொண்டு, செயலாற்ற வேண்டியது முஸ்லிம்களுக்குள்ள பாரிய சவாலாகும். எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தல், முஸ்லிம்களைப் பொறுத்தவரையில் மிகப் பெரும் சோதனைக் காலமாகும்.  

அதிரடிகள் மட்டும் போதாது

புதிய ஜனாதிபதியின் நடவடிக்கைகளில் அநேகமானவை அதிரடியாக உள்ளன.   

“கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ ஆட்சிக்கு வந்தால், நாடு குட்டிச் சுவராகி விடும்” என்று தேர்தல் காலத்தில் தொண்டை கிழியப் பிரசாரம் செய்தவர்கள் கூட, இப்போது ஜனாதிபதி எடுக்கும் முடிவுகள் பற்றியும் நடவடிக்கை குறித்தும் புல்லரித்துப் பேசியும் எழுதியும் வருகின்றார்கள்.  

மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ ஆட்சி பற்றி, மக்களிடமிருந்த புகார்கள் என்ன என்பது குறித்து, இப்போதைய ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ அறிவார்.   

மஹிந்த ஏன் தோற்றுப் போனார் என்பதற்கான விடை, கோட்டாவுக்கு மிக நன்றாகவே தெரியும். அதனால், எதையெல்லாம் தனது ஆட்சியில் தவிர்க்க வேண்டும்; எவற்றையெல்லாம் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு, அவர் செயற்பட்டு வருகின்றார். அவ்வளவுதான்.  
மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ, தனது ஆட்சியில் படாடோபத்தைக் கடைப்பிடித்து வந்தார். ஒரு வெளிநாட்டுப் பயணம் என்றால், கிட்டத்தட்ட ஓர் ‘ஊரை’யே தன்னுடன் அழைத்துச் சென்றார். அதற்காகத் தனி விமானத்தைப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். இவையெல்லாம், எதிர்க்கட்சியினரின் விமர்சனத்துக்கு உள்ளானவை. மக்கள் இவற்றைக் கண்டு, முகம் சுழித்தார்கள்.  

இந்தப் பின்னணியில்தான், கடந்த காலத்தில் தனது சகோதரரின் ஆட்சியில் நடந்த தவறுகளையெல்லாம் தவிர்த்து, அதிரடியான நடவடிக்கைகள் மூலம், தனது ஆட்சியின் ஆரம்பத்தையே அட்டகாசமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார், ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ.  

நாடாளுமன்றுக்கு அக்கிராசனர் உரையை நிகழ்த்துவதற்காக வருகை தந்த போது, தனக்கான பாதுகாப்பு அணிவகுப்பைத் தவிர்த்ததோடு,  சம்பிரதாய பூர்வமாக ஜனாதிபதி ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் மரியாதையைக் கூட, “வேண்டாம்” என்று ஜனாதிபதி கூறியிருந்தார்.  

டி.ஏ. ராஜபக்‌ஷ பரம்பரையினர் அரசியலுக்குள் நுழையும் போது அணியும் குரக்கன் நிறத்துச் ‘சால்வை’யைத் தவிர்த்ததையும் ஜனாதிபதியின் மற்றோர் அதிரடியாகவே பார்க்க முடிகிறது.

பார்க்கும் இடமெல்லாம் சால்வைகளும் சால்வைகளின் ஆட்சி மீது, ஒரு கட்டத்தில் மக்களுக்கு ஏற்பட்ட வெறுப்பும், மஹிந்தவின் தோல்விக்கான காரணங்களில் ஒன்றாகும் என்பதை இங்கு குறிப்பிடுதல் அவசியமாகும்.  

ஆக, எதிரணியினர் ‘கோட்டா’ பற்றி ஏற்படுத்திய அச்சத்துக்கு அப்பாலானதோர் ஆட்சியொன்றை அவர் தொடங்கியுள்ளமை, சந்தோசமானதொரு விடயமாகும்.  

ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ ஒழுங்கையும் துப்புரவையும் விரும்புகின்ற ஒருவர். அவரின் இராணுவ வாழ்க்கை, அவற்றை அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கும். அதனால், தூய்மையான ஒரு நாட்டைக் கட்டியெழுப்புவதற்கு, அவரால் இலகுவாக முடியும் என்கிற நம்பிக்கை பலரிடமும் உள்ளது.  

அரச நிறுவனங்கள் எவ்வாறு செயற்படுகின்றன என்பதை, களத்துக்கே சென்று நேரடியாகப் பார்த்து, மக்களின் குறைகளுக்குத் தீர்வைப் பெற்றுக் கொடுக்கும் ஒரு நடைமுறையை, ஜனாதிபதி தொடர்ந்து வருகிறார். இது மக்களின் ஏகோபித்த வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது.  

கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவை மிகக்கடுமையாக, ஜனாதிபதித் தேர்தல் காலத்தில் விமர்சித்த ரவூப் ஹக்கீம், ரிஷாத் பதியுதீன் போன்றோரும், ஜனாதிபதியின் இந்த நல்ல நடவடிக்கைகளைப் பாராட்டிப் பேசியுள்ளனர்.  

ஆனால், பல தசாப்தங்களாகத் தமது உரிமைகளுக்காகப் போராடி வருகின்ற சிறுபான்மை மக்களுக்கு, ஜனாதிபதியின் இந்த அதிரடிகள் மட்டும் போதுமானதாக இருக்கப் போவதில்லை.  

கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவுக்குக் கிடைத்துள்ள இந்த வாய்ப்பைக் கொண்டு, அவர் தமிழ், முஸ்லிம் மக்களின் அரசியல் அபிலாசைகளையும் தீர்த்து வைத்தல் அவசியமாகும். 

சிறுபான்மை மக்களின் வாக்குகள் கிட்டத்தட்ட இல்லாமலேயே, ஜனாதிபதித் தேர்தலில் கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ வெற்றி பெற்றமையானது, இலங்கை அரசியலில் ஓர் அதிசயமாகும்.   

ஆனால், அதிசயங்கள் எப்போதும் நிகழ்வதில்லை என்பதையும் ஜனாதிபதி புரிந்து கொள்ளுதல் வேண்டும். அரசியலில் அதிசயங்கள் நிகழாத போதெல்லாம், சிறுபான்மை மக்களிடம்தான் தமது வெற்றிக்காகச் சிங்களத் தலைவர்கள் இறங்கி வந்திருக்கின்றனர்.  

எனவே, சிறுபான்மை மக்களின் மனங்களை வெல்லும் திட்டங்களை, ஜனாதிபதி தொடங்க வேண்டும். அந்தத் திட்டங்கள், அரசியலுக்கு அப்பாலானதாகவும் நேர்மை மிக்கதாகவும் இருத்தல் அவசியமானதாகும்.  

அப்படி அவர் செய்வாரானால், சிங்கள மக்களின் வாக்குகளை மட்டும் பெற்று, ஜனாதிபதியானவர் என்கிற கறையிலிருந்து, எதிர்காலத்தில் அவர் விடுபடலாம். தனது தேசத்தின் இரண்டு சமூகங்கள், ஜனாதிபதித் தேர்தலில், தன்னைப் புறக்கணித்தமையை கோட்டா போன்ற ஆளுமை மிக்க ஒருவர், சிறியதொரு விடயமாக எடுத்து கொள்ள மாட்டார். 

எனவே, தமிழ், முஸ்லிம் சமூகங்களை அரவணைக்க வேண்டிய தேவை, அவருக்கு உள்ளது. அதைச் செய்வார் என்று நம்புவோம்.  
 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/கோட்டா-ஜனாதிபதி-சஜித்-பிரதமர்-கனவு-பலிக்குமா/91-244002

விக்னேஸ்வரன் ரஜினிகாந் சந்திப்பு : ஈழத் தமிழர்களின் நலன்களுக்கு எதிரானதா?

3 days 5 hours ago

CV.jpg

வடக்கின் முன்னாள் முதலமைச்சரும் தமிழ் மக்கள் கூட்டணியின் செயலாளர் நாயகமுமான நீதியரசர் க.வி. விக்கினேஸ்வரன் தமிழகத்திற்கு விஜயம் ஒன்றை மேற் கொண்டுள்ளார். தமிழர்கள் மாநாட்டில் பங்குபெறுதல், மக்கள் பிரதிநிதிகளை சந்தித்து பேசுதல், வடக்கு கிழக்கு மக்களின் பிரச்சினைகளை எடுத்துரைத்தல், இனப்படுகொலைக்கு நீதியைப் பெறும் போராட்டத்தில் ஆதரவை திரட்டுதல் என பல்வேறு நோக்கங்களுக்காக முன்னாள் முதல்வர் இவ் விஜயத்தை மேற்கொண்டுள்ளார். தனிப்பட்ட விஜயமாக அல்லாமல், ஈழத் தமிழ் மக்களின் மேம்பாடு கருதிய பயணமே இதுவாகும்.

தமிழகம் என்றும் ஈழத்துடன் நெருங்கிய பந்தத்தை கொண்டிருந்தது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் காலத்தில், எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் இந்திய ஆதரவு சக்திகளையும் குறிப்பாக, தமிழகத்தில் உள்ள ஆட்சியாளர்கள், ஈழ ஆதரவுக் கட்சிகளின் ஒத்துழைப்புக்கள் தொடர்ச்சியாக எதிர்பார்க்கப்பட்டது. எம்.ஜிஆர் அவர்கள் ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு வழங்கிய உதவிகள் ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் சிறந்த பக்கங்களாக கருதப்படுகின்றன.

ஈழத்தில் உள்ள மக்கள் தமது குரலை வெளிப்படுத்த முடியாத சூழல் ஏற்படுகின்ற காலத்தில் எல்லாம், புலத்தில் இருந்தும் தமிழகத்தில் இருந்தும்தான் ஆதரவுக் குரல்கள் எழுகின்றன. ஈழ மக்களின் விடியலுக்காக தமிழகத்தவர்கள், உயிர் தியாகம் முதல், எத்தனையோ பங்களிப்புக்களை செய்திருக்கிறார்கள். ஈழமும் தமிழகமும் எப்போதும் உணர்வூர்வமான நெருங்கிய பந்தமான நிலங்கள் ஆகும். அத்துடன் முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா அவர்களின் அரசு ஈழ மக்களுக்காக சட்ட சபையில் உருவாக்கிய தீர்மானங்கள் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்கவை.

விக்கினேஸ்வரன் அவர்கள், வடக்கில் முதல்வராக இருந்தபோதும் சரி, அதற்குப் பின்னரும் சரி, வெளிநாட்டுப் பிரதிநிதிகளுடன் வடக்கு கிழக்கு மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்கள் தொடர்பில் வலியுறுத்தி வந்துள்ளார். தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகள் குறித்து, இன்றைக்கு தீர்க்கமான குரலை எழுப்பி வரும் முன்னாள் முதல்வரின் தமிழக பயணம் மிகவும் முக்கியத்துவமானது. காலம் காலமான ஈழ விடுதலைப் பயணப் பாதையை புதுப்பிக்கவும் செப்பனிடவும் உதவக்கூடியது.

இப் பயணத்தின்போது, வடக்கு முதல்வருக்கும் நடிகர் ரஜினிகாந்திற்கும் ஒரு சந்திப்பு ஏற்பாட்டாளர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. விமர்சனங்கள் உள்ளபோதும் திரையில் பல ரசிகர்களை கொண்டிருக்கும் ஒரு நடிகருடனான சந்திப்பினை தவிர்க்காமல், அதன்போதும் ஈழ மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்களை கூறி விக்கினேஸ்வரன் உரையாடியுள்ளார். ஈழத் தமிழ் மக்கள் இன்றுள்ள நிலையில், சிறுதுரும்பும் அவர்களுக்கு தேவையானது. அவ்வாறான நகர்வே இன்று தேவைப்படுகின்றது. அதுவும் தமிழ் நாட்டின் எதிர்கால முதல்வராக வருவார் என எதிர்பார்க்கப்படும், இந்தியாவின் ஆளும் அரசாங்கத்தின் பிரதமர் உட்பட முக்கிய தலைவர்களுடன் நெருக்கமான தொடர்பினைக் கொண்டிருக்கும் ஒருவருடனான சந்திப்பைத் தவிர்ப்பது என்பது அரசியல் முதிர்ச்சியற்ற செயற்பாடாகவே இருக்கும்.

ஆனால் தமிழர்களை துண்டு துண்டாக தாயகத்தில் பிரித்தவர்களும், விக்கினேஸ்வரன் அவர்களால் தமது தனிப்பட்ட பதவிகளுக்கும் கட்சி நலன்களும் பாதிப்பேற்பட்டு மக்களால் தூக்கி வீசப்பட்டுவிடுவோம் என அஞ்சுபவர்களும், இந்த பயணத்தின்போது முன்னாள் முதல்வர்மீது அவதூறுகளையும் பொய்களையும் தமது இயலாமைகளாக வெளிப்படுத்துகின்றனர். எந்த விதமான காரண காரியங்களுமற்ற அவதூறுகளை சமூக வலைத்தளங்களில் பரப்பி மகிழ்கின்றனர்.

இவ்வாறு பரப்பி மகிழுகின்ற விடயத்தில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் இணைந்திருக்கின்றது. தனிப்பட்ட அரசியல், கட்சி நலன்கள் என்ற விடயத்தில் இவர்கள் இவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களின்போது ஒன்றிணைவது வழமையானது. மக்களுக்கு உண்மைகளை வெளிப்படுத்தவும் உதவக்கூடியது. கடந்த காலத்தில் திரு இரா. சம்பந்தன் அவர்களுடன் இந்திய ஆட்சியாளர்களின் முன்னால் கைகட்டி நின்றவர்களில் திரு. கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலமும் ஒருவர். இவர்களுக்கான ஆசனம் மறுக்கப்படும் வரையில் இத்தகைய நிலையே காணப்பட்டது.

எவ்வாறாயினும் இரா. சம்பந்தன், விக்னேஸ்வரன் போன்றவர்கள் வெளிப்படையாக அறிவித்தே, இந்தியாவுக்கு செல்கின்றனர். அதேபோன்று வெளிநாட்டு பிரதிநிதிகளை சந்திக்கின்றனர். இனப்பிரச்சினையை தீர்க்க இந்தியாவின் உதவியை வெளிப்படையாகவே கோருகின்றனர். இது சம்பிரதாயபூர்வமான நிகழ்வு. தவிர்க்க முடியாத அரசியல் தேவைப்பாடு. ஆனால் திரு கஜேந்திரகுமார் தரப்பினர் இதுவரை யாரை சந்தித்துள்ளார்கள்? தமிழ் மக்களின் பிரச்சினை தொடர்பில் யாருடன் என்ன உரையாடியுள்ளனர்? குறைந்தது, தமிழ் மக்களை சந்தித்தாவது அவர்களின் மனநிலைகளையும் குறைநிலைகளையும் கேட்டிருப்பார்களா?

வெறுமனே ஊடக மையத்தில் உரையாற்றுவதும், சமூக வலைத்தளங்களில் பத்திரிகை துணுக்குகளை வெட்டி ஒட்டி அரசியல் செய்வதும் எதற்காக? தமிழ் மக்களின் எதிர்த்தரப்பை பலப்படுத்தி, தமிழ் மக்களின் இலட்சிய பயணத்தை பலவீனப்படுத்தவா? தமிழர்களின் எல்லா செயற்பாடுகளையும் குழப்பி, தலமைகளை சிதைத்து, தமிழர்களை பின்நோக்கி இழுக்க விரும்புகிறார்களா? இதுதான் அவர்களின் ஒற்றை நோக்கமாக இருக்கின்றதா? ஆனால் அது மாத்திரம் ஒருபோதும் நிகழாது.

அன்றைக்கு ஈழத்தில், தலைவர் அவர்கள், இந்திய கலைஞர்கள், திரைக்கலைஞர்கள், தலைவர்களை எல்லாம் ஈழம் வரவழைத்து சந்தித்து அவர்களின் ஒத்துழைப்புக்களை கேட்டார். உறவுகளை பலப்படுத்தினார். ஆனால் இன்று தமிழகத்துடனான உறவையும் அதன் ஆதரவுக் குரலையும் அற்பத்தனமான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி கொச்சைப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் நாசப்படுத்த முனைபவர்கள், யாருக்கு எதிரான, யாருக்கு ஆதரவான செயலை செய்ய முனைகின்னறனர் என்பதை ஈழத் மக்களுக்கு சொல்லி தெரிய வேண்டியதில்லை. அது வெளிப்படையானது.

தமிழ்க் குரலுக்காக தாயகன்

http://thamilkural.net/?p=22316

ஈரான் அமரிக்க மோதலும் ரூசியாவும். - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் . - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் 

5 days 10 hours ago

ஈரான் அமரிக்க மோதலும் ரூசியாவும். - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் . - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் 

*

அமரிக்கா ஈரானை நிபந்தனை அற்ற பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைத்த சேதி பலருக்கும் வியப்பாக அமைந்துவிட்டது. அதனை ஈரான் நிராகரித்து விட்டது.

அமரிக்க ஈரான் மோதலில் பழம் எடுத்தது முக்கியமாக ரூசியாதான். ஈரானுக்கு வெற்றியின் கொட்டைகளும் பழத்துண்டுகளும் கிடைத்திருக்கிறது.  

IRAQ_-_Saddam_corda.jpg.

அமரிக்கா ஈரான் யுத்தத்தில் உண்மையில் ரஸ்ஸியாதான் வெற்றி பெற்று வருகிறது.  அமரிக்கா சதாம் குசேயினை விழுத்தாமல் இருந்தைருந்தால் ஈரான் ஈராக் சீரியா லெபனான் யேமன் மற்றும் வழைகுடா நாடுகளில் சியா  ஐக்கிய வலைப்பின்னல் உருவாகி இருக்க முடியாது. பரந்து பட்ட சியா முஸ்லிம்களின் ஐக்கிய த்தை தடுத்துவந்த  சதாம் குசேனை அழித்ததின் மூலம் அமரிக்கா தனக்குத் தானே சூனியம் வைத்துவிட்டது. சதாம் குசெயினின் கழுத்தி மாட்டுப்பட்ட தூக்குக் கயிற்றுள் அமரிக்க மத்திய கிழக்கு ராஜதந்திரமும் மாட்டிக் கொண்டதி. அங்கிருந்துதான் அமரிக்காவின் வீழ்ச்சி ஆரம்பிக்கிறது.                                                                                                                                                                                                                          ஈரானின்சியா  மத  வலைபபின்னலின்  உதவியின்றி சீரியா லெபனான் யேமன் உட்பட லிபியா வரையிலான  மத்திய கிழக்கிலும் ரூசியா பலமாக வேரூன்றி இருக்க முடியாது.

மேலும் முக்கியமாக   துல்லியமாக தாக்கி அழிக்கும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களை சீரியா ஊடாகவும் ஈரான் ஊடாகவும் பரீட்சித்து அமரிக்காவை மறை முகமாக எச்சரிக்கும் வாய்ப்பும் ரூசியாவுக்கு கிட்டி இருக்கிறது.

இன்று மத்தியகிழக்கில் அமரிக்காவைவிட ஈரானைவிட முக்கியமான விளையாட்டு வீரனாக சீனாவின் அனுசரணையுடன்   தன்னை நிலை நிறுத்தி வருவது  ரூசியாதான்.    

.

 

.

மத்திய கிழக்கு | தோற்றுப்போனது யார்?

5 days 21 hours ago
மத்திய கிழக்கு | தோற்றுப்போனது யார்?
 சிவதாசன்

ஈரானின் ஏவுகணைகளோடு மத்திய கிழக்கில் குண்டுச் சத்தம் நின்று விட்டது போல் ஒரு நிசப்தம்; அதைவிட வெள்ளை மாளிகையில் துரும்பரின் வீட்டிலும் நிசப்தம்.

யார் வென்றார்கள் எனச் சொல்ல முடியாவிட்டாலும் யார் வாலைச் சுருட்டியிருக்கிறார்கள் – கொஞ்ச நாளைக்காயினும் – என்று தெரிகிறது.

இன்று காலை வெள்ளை மாளிகையில் ஊடக சந்திப்பு நடந்தது. வானொலியில் துரும்பர் பேசிக்கொண்டிருந்ததைக் கேட்க முடிந்தது. ஜனாதிபதியைத் திடீரென்று மாற்றிவிட்டீர்களா என்ற சந்தேகம். அத்தனை பவ்வியம். அந்தாள் ஜனாதிபதியாக வந்ததிலிருந்து இன்று தான் எழுதிக் கொடுத்ததை, அதே தொனியில், இடைக்கிடையே தனது வழக்கமான சேட்டைகளை விடாமல், அப்படியே வாசித்தார். அடாடா டா என்ன பவ்வியம். வாலைச் சுருட்டும்போதுதான் இப்படியான பவ்வியம் வருவதை ரொம் & ஜெரி கார்ட்டூனில் பார்த்திருக்கிறேன்.

 

1979 இலிருந்து ஈரானின் போக்கை வெறுப்பவன் நான். மதத்தை அரியணையில் ஏத்தி வைத்திருக்கும் எல்லோர் மீதானதுமான அதே கோபம் தான். அவர்கள் கைகளில் அணுவாயுதமும் கிடைத்துவிட்டால்? எனவே அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத் தணிக்கைகள் பற்றி அலட்டுவதற்கு எதுவுமில்லை. ஆனால் சொலைமானி விடயத்தில் துரும்பர் அவசரப்பட்டுவிட்டார்.

சொலைமானி, துரும்பர் சொல்வதுபோல் கொலைமானியாகவே இருக்கட்டும். அவர் இல்லாது போனால் மத்திய கிழக்கு முழுவதும் மட்டுமல்ல வெள்ளை மாளிகையிலும் சில தசாப்தங்களில் கறுப்புக் கொடிகள் பறந்திருக்கும். ஐசிஸ் என்ற பூதத்தை உருவாக்கியதில் எப்படி அமெரிக்காவிற்குப் பங்கிருக்கிறதோ அதேயளவு பங்கு அப் பூதத்தை மீண்டும் போத்தலுக்குள் அடைத்ததில் சொலைமானிக்கும் இருக்கிறது. இது அலுவல் முடிந்ததும் ஆளைக் கொல்லும் பாணி.

சொலைமானி உயிருடன் இருந்திருந்தால் அமெரிக்கா விரைவில் மத்திய கிழக்கை விட்டு வெளியேறவேண்டி வரும் என்றார்கள். அரபு வசந்தத்தைச் சிரிய எல்லையில் நிறுத்தியது சொலைமானிதான். அத்தோடு மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்க வசந்தமும் நிறுத்தப்பட்டுவிட்டது. சிரியாவில் ரஸ்யாவும் ஈரானும், குறிப்பாக சொலைமானியும், அசாட்டை உயிரோடு வைத்திருக்கிறார்கள்.

 

ஈரான் மீது அப் பிராந்தியத்தில் இரண்டு பேருக்குக் கடுப்பு. ஒன்று இஸ்ரேல் மற்றது சவூதி அரேபியா. அமெரிக்கா எரிபொருளில் தன்நிறைவு பெற்றதும் மத்திய கிழக்கிற்கு டாட்டா காட்டப் போகிறது (அதுவே துரும்பரினது தேர்தல் பிரகடனமும்) எனத் தெரிந்ததும், தமது பாதுகாப்பிற்காக அமெரிக்காவை அங்கேயே வைத்திருக்க இந்த இரண்டு நாடுகளும் பகீரத முயற்சி செய்கின்றன. வெள்ளை மாளிகையில் மருமகனை வைத்துக் கொள்வதும் ஒருவகையில் பலன் தருவதே. சொலைமானியின் மீதான ஏவுகணை யாரால் ஏவப்பட்டது என்பதில் எனக்கு இன்னும் சந்தேகமே.

ட்றோண்களின் மூலம் அமெரிக்க காலாட் படைகளின் படையெடுப்பு எதுவுமில்லாது அப்பாவி உயிர்களைப் பறிக்கும் வித்தையை ஆரம்பித்து வைத்தவர், சமாதானம் எதுவும் செய்யாமலேயே சமாதானத்துக்கான நோபல் பரிசைப் பெற்றவர் , பராக் ஒபாமா. ஆப்கானிஸ்தானில் அவர் தொடக்கி வைத்த ஒப்பாரிகளும் சாபங்களும் இன்னும் அதன் மலைகளிடையே எதிரொலித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. ஒபாமாவோடு ஒப்பிடும்போது துரும்பர் ஒரு காந்தி.

 

ஈராக்கில் ஷியா பெரும்பான்மையைச் சுனி சிறுபான்மையினரான சதாம் ஹூசேன் இரும்புப் பிடியுடன் ஆண்ட காலத்தை முடித்து வைத்தவுடன் அது சக ஷியா நாடான ஈரானுடன் ஒற்றுமையாவது இயல்பு. பிரித்தானியர் பிரிப்பதற்கு முதல் மத்திய கிழக்கு மணலில் கோடுகள் வரையப்படவில்லை. அது ஓடிக்கொண்டிருந்த நாடு. சொலைமானி ஈராக் ஷியா குலத்துக்கு ஒரு விடி வெள்ளி. ஈராக் – ஈரான் உறவு சுமுகமாவது அமெரிக்கப் படைகளுக்கு ஆபத்து என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. ஆனால் சொலைமானியின் கொலையால் அதை விரைவாக்கியதில்தான் மாற்றுக் கருத்துண்டு.

பொருளாதாரத் தடை என்பது ஒரு ஆயுதமேந்தாத போர். எதிரியை உள்ளேயும் (சொந்த மக்களால்) வெளியேயும் தாக்க வல்ல போர். ஈராக், சூடான், வெனிசுவேலா, கியூபா போன்ற நாடுகள் தம்மிடமுள்ள வளத்தை விற்றுக் குழந்தைகளுக்கு உணவு கூட வாங்க முடியாமல் வாடி வதங்குகின்றன. உடன்பாடில்லா விட்டாலும், ஆட்சி மாற்றத்துக்கு அது ஒரு வழி. இன்னும் கொஞ்சம் பொறுத்திருந்தால் ஈரானில் உள்நாட்டுப் போர் வெடித்திருக்கும். சொலைமானியின் கொலையால் ஈரானின் ஆட்சியாளரைக் காப்பாற்றியிருக்கிறது அமெரிக்கா.

சொலைமானியின் கொலையும், ஈரானின் பதில் நடவடிக்கையும், விரும்பியோ விரும்பாமலோ, நேரடி விளைவுகளை விடப் பல பக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

  1. ஈரான், தனது ஏவுகணைகளின் தாக்கு எல்லை, திறன், துல்லியம், பலம் ஆகியவற்றை வெற்றிகரமாகப் பரீட்சித்திருக்கிறது. தேவையேற்படின் அவற்றில் அணுக்குண்டு (nuclear warhead) ஐப் பொருத்துவதுதான் அடுத்த கட்டம்.
  2. அமெரிக்காவை வெளியே அனுப்பினால் நான் உன்னைப் பாதுகாப்பேன் என ஈராக்கிற்கு நம்பிக்கையைக் கொடுத்திருக்கிறது.
  3. ஈரானின் ஆட்சியினர் மீதான மக்களின் அதிருப்தியைப் பின் தள்ளியது மட்டுமல்லாது இனி வரப்போகும் கடுமையான பொருளாதாரத் தடையையும் எதிர்கொள்ளும் மனத் துணிவை மக்களிடம் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.
  4. ஈரானுக்கு உலக நாடுகளின் ஆதரவைப் பெற்றுக் கொடுத்திருக்கிறது.
  5. ஏற்கெனவே ஆட்டம் கண்டு வந்த ‘நேட்டோ’ நாடுகளிடையே குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.
  6. துரும்பரையே ஆட்டம் காண வைத்திருக்கிறது.
  7. துரும்பரின் ஆதரவுத் தளமான தீவிர வலதுசாரிகளுக்கு எரிச்சலை உண்டுபண்ணியிருக்கிறது. (சொலைமானி கொலையை அவர்கள் இஸ்ரேல் ஆதரவாகவே பார்க்கிறார்கள்)
  8. அமெரிக்கா எண்ணையில் தன்னிறைவு பெற்றிருந்தாலும் உலகம் இன்னும் மத்திய கிழக்கு எண்ணையில்தான் தங்கியிருக்கிறது. எனவே மத்திய கிழக்கு ஸ்திரத்தை இழப்பது பல உலகநாடுகளுக்கு அமெரிக்கா மீது கடுப்பை ஏற்படுத்துவது இயல்பு.
  9. உலகிலேயே சிறப்பாக அமெரிக்க கணனித் தொழிற்பாடுகளைக் குழப்பவல்லவர்கள் (hacking) ஈரானியர்கள் என்ற பெயருண்டு. அமெரிக்க வங்கித் துறையில் இவர்கள் காட்டிய கைங்கரியம் வங்கித் துறையின் அடிவயிற்றில் புளியைக் கரைத்துள்ளது என்பது உள்வீட்டுக்காரருக்கு நன்றாகவே தெரியும். ஈரானியர் அதில் இறங்கினால் அமெரிக்காவிற்கு ஈரான் பொருளாதாரத் தடை விதித்ததற்குச் சமமாகவே இருக்கும்.
  10. ஜனாதிபதி துரும்பர் மீதான impeachment ஐ இது துரிதப்படுத்துமா என்பதிலும் எனக்கு ஒரு கண் இருக்கிறது. செனட் சபையில் பெரும்பான்மை இருந்தாலும் துரும்பரின் பகையாளிகளான establishment republicans துரும்பருக்கு எதிரான சதியொன்றுக்கு இதைப் பாவித்தாலும் ஆச்சரியப்படத் தேவையில்லை.

இதற்கெல்லாம் முத்தாய்ப்பாக சிறீலங்காவின் அறிக்கை இருக்கிறது. அது மிக நெருங்கிய நட்பைப் பேணி வருவதை உதாரணம் காட்டி, இரு தரப்பையும் அமைதியாக இருக்கும்படி கேட்டிருந்தது. சாதாரணமாகத் துடியாட்டம் மிகுந்த துரும்பர் அடங்கிப் போனதுக்கும் இக் கோரிக்கைக்கும் சம்பந்தம் உண்டென்று சிறீலங்காவிலிருந்து இன்னுமொரு அறிக்கை வந்தால் அதை நம்புவது நல்லது.

https://marumoli.com/மத்திய-கிழக்கு-தோற்றுப்/?fbclid=IwAR0-zfPnc9YwSrMQEC120FE0V_ykWjBg7cSUlj0AnWTCxz6Qtz9t69uJ0zY

தமிழ்த் தேசிய அரசியல் : தியாகமா? வியாபாரமா?

6 days 10 hours ago

Chinema-3.jpg

ஜே.வி.பி எனப்படும் மக்கள் விடுதலை முன்னணியினர் மீது ஈழத் தமிழ் மக்களுக்கு பெருத்த விமர்சனங்கள் உண்டு. ஆனாலும், சிங்கள மக்களுக்கான ஒரு கட்சியாக அவர்கள் பல்வேறு தியாகங்களை செய்கின்றனர். தேர்தலில் தம்மை மக்கள் கடுமையாக நிராகரித்தபோதும், தமது தியாகங்களை அவர்கள் ஒருபோதும் குறைத்துக்கொள்வதில்லை. ஆனால் இனத்திற்கான விடுதலைக்காக போராடுகிறோம் என்று சொல்லும் தமிழ்த் தேசியவாதிகள் உண்மையில் எதை தியாகம் செய்கின்றனர்?

 

ஜே.வி.பி கட்சியில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவிகளில் உள்ளவர்கள், அரசிடம் இருந்து சலுகையாகப் பெறும் தமது வாகன உரிமத்தை விற்று, அந்நிதியை மக்களுக்காக செலவிடுமாறு கட்சியிடம் கொடுக்கின்றனர். அக்கட்சி மீதான பல்வேறு விமர்சனங்களுக்கும் அப்பால், இந்த விடயம் ஒரு முன்னுதாரணமான விடயமாகும். வடக்கு கிழக்கில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பில் மாத்திரம் பதினாறு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் உள்ளனர்.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் வாகன உரிமம் ஒன்றின் பெறுமதி இரண்டு (2) கோடி எனப்படுகின்றது. அத்துடன் மாகாண சபை உறுப்பினர் ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் வாகன உரிமத்தின் பெறுமதி சுமார் அறுபது (60) இலட்சங்கள். அப்படி பார்த்தால் கிட்டத்தட்ட தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் 16 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் வாகன உரிமத்தின் பெறுமதி முப்பத்திரண்டு (32) கோடி மற்றும் வட கிழக்கு மாகாண சபைகளில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் 41 மாகாண சபை உறுப்பினர்களின் வாகன உரிமங்களின் மொத்த மதிப்பு அண்ணளவாக இருபத்தைந்து (25) கோடிகள்.

2010 இல் நாடாளுமன்றத்திற்கு தெரிவான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 14. அந்த நேர ஒரு வாகன அனுமதிப்பத்திரத்தின் பெறுமதியான ஒரு (1) கோடிப் படி, அதன் மொத்தத் தொகை பதினான்கு (14) கோடிகள். அப்படிப் பார்த்தால் 2010 இலிருந்து வாகன அனுமதிப்பத்திர சலுகைகளிலிருந்து மட்டும் எழுபத்து ஒரு (71) கோடிகள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வசமாகியுள்ளது. இவர்கள் தமக்கு வழங்கப்படும் இந்த வாகன உரிமங்களை உடனடியாக விற்பனை செய்து அப்பணத்தை என்ன செய்கின்றனர்? ஒவ்வொரு முறை தேர்தலிலும் வெல்லுகின்ற போதும், மீண்டும் மீண்டும் வாகன உரிமங்களை பெறும் இவர்கள் இந்த பணத்திற்காகவா அரசியலில் ஈடுபடுகின்றனர்?

நாளும் பொழுதும் மக்களுக்காகவும், மக்களின் இன உரிமைக்கும் விடுதலைக்குமாக என தொண்டை தண்ணீர் வற்ற பேசுகின்ற தமிழ்த் தேசியவாதிகள், இவற்றை வைத்து போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காக வாழ்வாதார திட்டங்களை உருவாக்கி மக்களுக்கு ஏன் கையளிக்க கூடாது? தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் உள்ள, அல்லது வடக்கு கிழக்கை பிரதிநிதித்துவம் செய்கின்ற நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் முன்னாள் மாகாண சபை உறுப்பினர்கள், எவராவது இந்த முன்னுதாரணமாக செயலை செய்யவில்லையே.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவருக்கு அடிப்படைச் சம்பளம் 54,285 ரூபாக்கள் அடங்கலாக மாதாந்தம் இரண்டு இலட்சத்து எழுபது ஆயிரம் (270,000) ரூபாய்கள் அரச கொடுப்பனவாக வழங்கப்படுகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவர், ஐந்து உத்தியோகத்தர்களை நியமிக்க முடியும். மாகாண சபை உறுப்பினர் ஒருவர் இரண்டு உத்தியோகத்தர்களை நியமிக்க முடியும்? ஆனால் பெரும்பாலான உறுப்பினர்கள், தமது மனைவி, மகள்கள், மகன்களின் பெயர்களை நியமித்துவிட்டு அனைத்து ஊழியர்களின் கொடுப்பனவுகளையும் தாமே சுருட்டிக் கொள்கின்றனர். சில நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், தமது சாரதிகளுக்கு அரசால் ஒதுக்கப்படும் ஊதியத்தில் அரைவாசியையே கொடுக்கின்றனர்.

இவர்களில் எவராவது போரினால் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்தை சேர்ந்த இளைஞர் யுவதிகளுக்கு வேலை கொடுத்து அவர்களின் அடுப்பை எரியச் செய்கிறார்களா? அது மாத்திரமின்றி, சொந்தம், சாதி போன்ற வேறுபாடுகளைப் பார்த்தே தமது அலுவலகங்களின் ஆட்களை வேலைக்கு அமர்த்துகின்றனர். இப்போது இனம் விடுதலைக்காக தவிக்கையில், தமிழ் தேசிய அரசியல் என்பது செல்வம் கொழிக்கும் வியாபாரமாகிவிட்டது என்பதையே இத்தலையங்கம் அழுத்தமுற விமர்சிக்கின்றது.

எத்தகைய வாக்குறுதிகளையும் மக்களுக்கு அளிக்கலாம், அவற்றை நிறைவேற்றாமல் நழுவி அடுத்த தேர்தலிலும் மீண்டும் அதே வாக்குறுதிகளுடனும்கூட வந்து நிற்கலாம். எப்போதும் இன விடுதலை என்றும் உரிமை என்றும் போராளிகள் பற்றியும் தலைவர் பிரபாகரன் பற்றியும் பேசிக்கொண்டே, வியாபார அரசியல் செய்யலாம் என்பது, இனத்திற்கும் போராளிகளுக்கும் செய்யும் துரோகமே. எத்தனையோ தியாங்களின் மேல் ஈழத்தவர்களின் விடுதலைப் போராட்டம் கட்டி எழுப்பட்டது? இப்போது அப் போராட்டத்தின் மேல் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் வியாபாரிகள் தமது வணிகத்தை கட்டி எழுப்புகின்றனர்.

அரசின் வாகன உரிமம் உள்ளிட்ட சலுகைகளை பெற்று தாமே அனுபவிக்கும் அரசியல்வாதிகள், அமைச்சுப் பதவிகளையும் பெறலாம் அல்லவா? அமைச்சுப் பதவிகளை பெற்று மக்களுக்கு சேவை ஆற்றினாலாவது அர்த்தமானது. அரசியல் தீர்வில்லாமல் அமைச்சு பதவிகளை ஏற்க மாட்டோம் என்று சொல்லிவிட்டு அத்தனை அரச சலுகைகளையும் பெறுவதும், ஐந்தாண்டு நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்துவிட்டு வாழ்நாள் ஓய்வூதியம் பெறுவதெல்லாம் எந்த அடிப்படையில் நியாயமானது? தாய் பகை, குட்டி உறவென்ற நிலையல்லவா இது. அல்லது அமைச்சு பதவிகளை ஏற்கும் ஆளுமை அற்றவர்களா தமிழ்த் தேசியவாதிகள்? எதிர்கட்சித் தலைவர் பதவியை ஏற்பதும் கட்சிகளின் பிரதி தவிசாளர் பதவியையும் ஏற்பவர்கள் ஏன் அமைச்சு பதவியை ஏற்ககூடாது? இப்படி செய்வதெல்லாம் மக்களை முட்டாளாக்கி, தொடர்ந்து அரசியல் செய்யும் வணிக உத்தியாகும்.

இந்த விடயத்தில் மக்கள் இனியேனும் விழித்துக்கொள்ள வேண்டும். மேற்குறித்த கேள்விகளை மக்கள் தங்கள் பிரதிநிதிகளிடம் முன் வைக்க வேண்டும். அத்துடன், இனி தேர்தலில் போட்டியிடுகின்ற அனைவரும் அரசால் தமக்கு அளிக்கப்படும் வாகன உரிமமம் உள்ளிட்ட அனைத்துச் சலுகைகளையும் மக்களுக்கே வழங்குவோம் என வாக்குறுதி அளிக்க வேண்டும். தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, தமிழ் மக்கள் கூட்டணி, ஈழ மக்கள் ஜனநாயக கட்சி என அனைத்து தரப்பினரும் மக்கள் மத்தியில் பகிரங்கமாக இதனை அறிவிக்க வேண்டும்.

தமிழ்த் தேசிய அரசியல் என்பது வியாபாரமாக இருக்க முடியாது. அது தியாகத்தின்மீதே கட்டி எழுப்பப்படவேண்டும். இந்த விடயத்தில் மக்களின் எழுச்சிதான் வியாபாரிகளிடமிருந்து தமிழ்த் தேசிய அரசியலை மீட்டெடுத்து உண்மையான மக்கள் பிரதிநதிகளிடம் கையளிக்க துணைபுரியும்.

தமிழ்க்குரல் ஆசிரியர் பீடம்.

11.01.2020

http://thamilkural.net/?p=21584

ஐ. அமெரிக்கா – ஈரானிய முறுகல்களின் வெற்றியாளர் யார்?

6 days 18 hours ago
ஐ. அமெரிக்கா – ஈரானிய முறுகல்களின் வெற்றியாளர் யார்?

Shanmugan Murugavel   / 2020 ஜனவரி 10 ,

image_66990ce037.jpg

சமகால விடயங்களில் தற்போது அனைவரினது முணுமுணுப்பாக ஐக்கிய அமெரிக்கா, ஈரானிடையேயான யுத்தத்தின் எதிர்பார்ப்பே காணப்படுகிறது அதன் விளைவே யாழ்ப்பாணத்தில் பெற்றோல் நிலையங்களில் நேற்று நிலவிய நீண்ட வரிசை முதல் மசகெண்ணை, தங்கம் விலை அதிகரிப்பு, பங்குச்சந்தை வீழ்ச்சி வரை நீள்கிறது.

ஆக, இப்போது உலகம் ஒன்றோடு ஒன்றாக தொடர்புபட்டு சுருங்கியுள்ள நிலையில், பெரும்பாலும் குறிப்பிட்ட விடயங்களின் தாக்கங்கள் உலகம் முழுவதும் உணரப்படுபவையாக மாறியுள்ளன.

அந்தவகையில், இவ்வாறான குறிப்பிட்ட விடயங்களால் குறிப்பிட்ட தரப்புகளுக்கு கிடைக்கும் அனுகூலங்களே குறித்த விடயங்களுக்கு பின்னால் சதிக் கோட்பாடுகளை கிளப்பி விடுகின்றன.

அந்தவகையில் பார்த்தால், தற்போதைய ஐக்கிய அமெரிக்கா, ஈரானிடையேயான முறுகல்களின் விதையானது கடந்த 2016ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய அமெரிக்க ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கு முன்பதான தனது பிரசாரங்களிலேயே ஐக்கிய அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் விதைத்து விட்டார் என்றால் மிகையாகாது.

தனது பிரசார உறுதிமொழியின்படி ஈரானுடன் ரஷ்யா, சீனா, பிரான்ஸ், பிரித்தானியா, ஜேர்மனி, தனக்கு முந்தைய ஜனாதிபதி பராக் ஒபாமா நிர்வாகம் மேற்கொண்ட அணு ஒப்பந்தத்திலிருந்து 2018ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய அமெரிக்காவை விலக்கி பொருளாதாரத் தடைகளை ஈரான் மீது விதித்ததன் மூலம் ஈரானை ஆத்திரமூட்டும் கைங்கரியத்தை தொடக்கினார் ஜனாதிபதி ட்ரம்ப்.

இவ்வாறானதாக ஆரம்பித்த ஐக்கிய அமெரிக்க – ஈரான் முறுகலானது, ஈரான் மீதான மேலதிக பொருளாதாரத் தடைகள், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் நட்புறவு நாடுகளின் கப்பல்கள் மீது ஈரான் மேற்கொண்டதாகக் கூறப்படும் தாக்குதல்கள், சவுதி அரேபியாவின் எண்ணெய் நிலைகள் மீது ஈரான் மேற்கொண்டதாகக் கூறப்படும் தாக்குதலால் வளர்ந்திருந்தது.

இந்நிலையில், அண்மைய ஐக்கிய அமெரிக்க – ஈரான் முறுகல்களானது ஈரான் ஆதரவு ஷியாப் போராளிக் குழுவான கடெய்ப் ஹிஸ்புல்லாவால் ஈராக்கியத் தலைநகர் பக்தாத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகக் றொக்கெட் தாக்குதலில் ஐக்கிய அமெரிக்க சிவில் பணியாளரொருவர் கொல்லப்பட்டதுடன் ஆரம்பித்திருந்தது.

இதைத் தொடர்ந்து ஈராக்கில் தாக்குதல்களை நடத்திய ஐக்கிய அமெரிக்கா, குறித்த குழுவின் 25 போராளிகள் வரையில் கொன்றிருந்தது. இதையடுத்து ஈரானின் ஆதரவு பெற்ற ஷியாக் குழுக்கள், பக்தாத்திலுள்ள ஐக்கிய அமெரிக்கத் தூதரகத்தைத் தாக்கியிருந்தன.

இந்நிலையில், பக்தாத்தில் ஈரானின் சக்திவாய்ந்த இரண்டாவது நபராகக் கருதப்படுகின்ற குவாசிம் சொலெய்மானியை ஐக்கிய அமெரிக்கா கொன்றதையடுத்தே ஐக்கிய அமெரிக்க – ஈரான் முறுகல்களில் தனது நிரம்பல் புள்ளியை ஈரான் அடைந்திருந்தது.

ஏனெனில், ஈரானுக்கு வெளியே குறிப்பாக சிரியா, லெபனான், ஈராக், யேமனில் அதன் பிரசன்னத்தை உணரச் செய்து மத்திய கிழக்கில் தாக்கம் செலுத்தக்கூடிய சக்தியாக ஈரானை உருவாக்கியதன் தந்தையாக ஈரானிய புரட்சிகர காவலர்களின் வெளிநாட்டு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும் குவாட்ஸ் படையின் முன்னாள் தளபதியான சொலெய்மானி காணப்பட்டிருந்தார்.

அந்தவகையில், சிரியாவில் உள்நாட்டுப் போர் வெடித்ததிலிருந்து பல தரப்புகளின் பிரசன்னம் அங்கிருந்து அந்நாட்டு ஜனாதிபதி பஷார் அல்-அசாட்டின் அரசாங்கம் பின்னடைவை எதிர்நோக்கியபோதும், ஐக்கிய அமெரிக்கா தான் விரும்பியதை அங்கு நிறைவேற்ற முடியாமல் போனதை ரஷ்யாவின் கூட்டிணைவுடன் தடுத்தவராக சொலெய்மானி காணப்படுகின்றார்.

தவிர, மத்திய கிழக்கில் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் பிரசன்னம் இருக்கக் கூடாது என்ற ஈரானின் கொள்கைக்கு உயிர்ப்பூட்டி ஐக்கிய அமெரிக்காவுக்கு மிகவும் தலைவலியாக இருந்த சொலெய்மானியைக் கொன்றதன் மூலமாக மாத்திரமே ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் வெற்றியாளராக மாறினாரா என்றால் அது கேள்விக்குறியே.

ஏனெனில், சொலெய்மானியின் கொலையானது அல்-கொய்தாவின் முன்னாள் தலைவர் ஒஸாமா பின் லேடன் அல்லது ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ் ஆயுதக்குழுவின் முன்னாள் தலைவர் அபு பக்கர் அல் பக்தாதியுடையதைப் போன்றது அல்ல. ஒரு நாட்டின் தளபதியே சொலெய்மானி. ஆகவே, சொலெய்மானியின் கொலைக்கு ஈரானிடமிருந்து உடனடியாக அல்ல எனினும் நிச்சயமாக எதிர்பார்க்காத தருணங்களில் எதிர்வினைகள் இருக்கும்.

ஆனாலும், சொந்த நாட்டில் செனட்டில் பதவி நீக்க விசாரணைகளை எதிர்கொள்ளப் போகும் ஜனாதிபதி ட்ரம்ப்புக்கு, இவ்வாண்டு நடைபெறவுள்ள ஐக்கிய அமெரிக்க ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மீண்டும் ஜனாதிபதியாகத் தேர்தெடுக்கப்படும் வாய்ப்புகளை சொலெய்மானி கொல்லப்பட்டது வழங்கியிருக்கும். அதை எவரும் மறுப்பதற்கில்லை.

இந்நிலையில், சொலெய்மானி கொல்லப்பட்டதற்கான பதிலடியாக ஈராக்கிலுள்ள ஐக்கிய அமெரிக்கத் தளங்கள் மீது ஈரான் ஏவுகணைத் தாக்குதல்கள் நடத்தியிருந்தது. இதில், ஐக்கிய அமெரிக்கர்கள் 80 பேர் கொல்லப்பட்டதாக ஈரான் தெரிவித்திருந்தது.

இச்சந்தர்ப்பத்தில், ஈரான் சொலெய்மானியின் மரணத்துக்கு பதிலடி வழங்கினால் ஈரனின் 52 நிலைகள் தாக்கப்படும் என எச்சரித்திருந்த ஜனாதிபதி ட்ரம்ப், ஐக்கிய அமெரிக்கர்கள் எவருக்கும் பாதிப்பு ஏற்படவில்லை எனத் தெரிவித்ததுடன், உடனடியாகப் பதில் தாக்குதல்கள் எதையும் அறிவித்திருக்கவில்லை. வெறுமனவே பொருளாதாரத் தடைகளை ஆரம்பித்திருந்தார்.

ஆகவே, சாதாரணமாக ஜனாதிபதி ட்ரம்ப்பிடமிருந்து போருக்கான சமிக்ஞைகள் வெளிப்படும் என பலர் எதிர்பார்த்திருந்த நிலையில் தன்னை ஒரு போர் விரும்பியாக அன்றி சமாதான நாயகனாக அவர் உருவகித்து தளம்பல் நிலையிலிருக்கும் தனது ஜனாதிபதித் தேர்தல் வாக்குகளையும் தன் பக்கம் ஈர்த்திருந்தார்.

ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ்-ஐ அழிப்பதில் சொலெய்மானியின் பங்கு இருந்திருந்த நிலையில், ஈரானை அவ்விடயத்தில் மெச்சியிருந்த ட்ரம்ப், கலந்துரையாடல்களுக்கு அழைப்பு விடுத்திருந்தார்.

எனவே சொலெய்மானியை இல்லாமற் செய்தது முதல் தன்னை சமாதான நாயகனாக உருவகித்தது வரை இந்த ஐக்கிய அமெரிக்க – ஈரான் முறுகல்களில் வெற்றியாளராக ஜனாதிபதி ட்ரம்ப்பே இருக்கின்றார்.

எவ்வாறாயினும், ஈரானின் பதிலடியானது ஈராக்கில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தாக்குதல்கள் மாத்திரமே என்று நம்பும்படியாக எவருமில்லை. ஆக, எதிர்பார்க்காத சமயங்களில், எதிர்பார்க்காத இடங்களில் ஈரான் தாக்கலாம்.

ஆயினும், ஐக்கிய அமெரிக்க இலக்குகளைத் தாக்க வேண்டாம் என தமது சார்பு ஷியாக் குழுக்களுக்கு ஈராக்கில் ஈரான் உத்தரவிட்டதாக ஐக்கிய அமெரிக்க உப ஜனாதிபதி மைக் பென்ஸ் தெரிவித்தமை உண்மையானால் தற்போது உடனடியான யுத்தமொன்று தடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது என நம்பலாம்.

யுத்தமொன்று தடுக்கப்படுவதுதான் தற்போது பெரும்பாலோனோரால் விரும்பப்படுவதாக இருக்கின்றது. ஏனெனில், யுத்தத்தால் எப்போதுமே இழப்புகளே இருக்கின்றன. அதுவும், உலகின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த இராணுவமான இருக்கின்ற ஐக்கிய அமெரிக்காவுடனான ஈரானின் மோதல் நிச்சயம் பேரிழப்பானதாகவே விளங்கும். ஆக, யுத்தம் தடுக்கப்பட்டது என்ற செய்தியானது அடிமட்ட ஐக்கிய அமெரிக்க, ஈரான் படைவீரர்களுக்கு நிச்சயம் நிம்மதியை வழங்கியிருக்கும்.

இந்நிலையில், இத்துணை முறுகல்களால் மசகெண்ணையின் விலை அதிகரித்துள்ள நிலையில் அதன் உற்பத்தியாளர்கள் மேலதிக இலாபம் பார்ப்பார்கள் என்ற நிலையில், மிகப்பெரிய உற்பத்தியாளர்களில் ஐக்கிய அமெரிக்கா, அதன்நட்பு நாடான சவுதி அரேபியா, ஈரான், ஈராக் போன்றவை இருக்கின்றமை சிந்திக்க வேண்டிய விடயமாகும்.
 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஐ-அமெரிக்கா-ஈரானிய-முறுகல்களின்-வெற்றியாளர்-யார்/91-243800

நம்பிக்கையை நாசமாக்கும் அரசாங்கம்

6 days 18 hours ago
நம்பிக்கையை நாசமாக்கும் அரசாங்கம்

கே. சஞ்சயன்   / 2020 ஜனவரி 10 , மு.ப. 10:14


முன்னாள் அமைச்சர்கள் சம்பிக்க ரணவக்க, ராஜித சேனாரத்ன ஆகியோரின் கைது நடவடிக்கைகளை அடுத்து, முன்னாள் இராஜாங்க அமைச்சர் ரஞ்சன் ராமநாயக்க கைது செய்யப்பட்ட முறை, கடுமையான விமர்சனங்களை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.  

அதைத் திசை திருப்பி விடுவதற்காகவே, ரஞ்சன் ராமநாயக்கவின் அலைபேசி உரையாடல் பதிவுகள், சமூக ஊடகங்களில் கசியவிடப்பட்டு இருக்கின்றன.  

image_566067a106.jpg

சம்பிக்க ரணவக்க கைது செய்யப்பட்ட போது, சபாநாயகருக்குத் தெரியப்படுத்தப்பட இல்லை; நீதிமன்ற உத்தரவும் பெறப்படவில்லை. விதிமுறைகளுக்கு முரணாக, அவர் கைது செய்யப்பட்ட போது, “அது சரியான நடவடிக்கை தான்; பொலிஸார் மீது எந்தத் தவறும் இல்லை” என்று அரசாங்கத் தரப்பு அமைச்சர்களும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும் வாதிட்டார்கள்.  

எனினும், சம்பிக்க ரணவக்கவின் கைது, புதிய அரசாங்கத்தின் மீது பெரும்பான்மைச் சிங்கள பௌத்த மக்கள், கொண்டிருந்த நம்பிக்கையைத் தளரச் செய்து விட்டது.  

அதற்குப் பின்னர், ராஜித சேனாரத்னவைக் கைது செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. சம்பிக்க ரணவக்க விடயத்தில், கையாண்டது போலல்லாமல், சபாநாயகருக்குத் தெரியப்படுத்தி, நீதிமன்ற உத்தரவைப் பெற்று, அவர் கைது செய்யப்பட்டார்.  

ஆனால், ராஜித சேனாரத்ன மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டதால், திட்டமிட்டது போல, அவரைச் சிறைக்குக் கொண்டு போய், கம்பி எண்ண வைக்க முடியவில்லை.

image_7a863a06e1.jpg 

முன்னாள் பாதுகாப்புச் செயலாளரும் தற்போதைய ஜனாதிபதியுமான கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவின் பெயரைக் கெடுக்கும் சூழ்ச்சியை, ராஜித சேனாரத்ன  மேற்கொண்டார் என்று, சில அமைச்சர்கள் நியாயப்படுத்தி இருந்தனர்.   

அடுத்ததாக, முன்னாள் இராஜாங்க அமைச்சர் ரஞ்சன் ராமநாயக்க குறிவைக்கப்பட்டார். குற்றப் புலனாய்வுத் திணைக்களத்தின் முன்னாள் பணிப்பாளர் ஷானி அபேசேகரவுடனான தொலைபேசி உரையாடல்ப் பதிவைத் தேடிப்போன பொலிஸார், அனுமதிப்பத்திரம் காலாவதியான கைத்துப்பாக்கியை வைத்திருந்தார் என்று குற்றம்சாட்டி, அவரைக் கைது செய்தனர்.  

ஒருநாள் விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்ட பின்னர், அவர் பிணையில் விடுதலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்.  

மூன்று முன்னாள் அமைச்சர்களும் கைது செய்யப்பட்டு, விளக்கமறியலில் வைக்கப்படும் அளவுக்குப் பாரிய கொலைகளையோ, கொள்ளைகளையோ செய்திருக்கவில்லை.  

அரசாங்கத்தின் பழியுணர்வு தான், இவர்களை நோக்கிப் பொலிஸாரைத் திருப்பி விட்டதற்குக் காரணம் என்ற குற்றச்சாட்டுகள், வலுவாக எழுந்திருக்கின்றன.  

சம்பிக்க ரணவக்க கைது செய்யப்பட்ட போதும், ராஜித சேனாரத்ன கைது செய்யப்பட்ட போதும், அதைப் பல அமைச்சர்கள் நியாயப்படுத்திய போதும், ரஞ்சன் ராமநாயக்க கைது செய்யப்பட்ட போது, அதை நியாயப்படுத்தியவர்கள் மிகமிகக் குறைவு.  

ரஞ்சன் ராமநாயக்க கைது செய்யப்பட்டதும், இராஜாங்க அமைச்சர் காஞ்சன விஜேசேகர, பொலிஸாரின் நடவடிக்கைகளில், தனக்கு உடன்பாடு இல்லை என்று தெரிவித்திருந்தார்.  

image_d22ad4b032.jpg

ஜனாதிபதியும் பிரதமரும், சரியான வழியில் சென்றாலும், பொலிஸார் அவ்வாறு செயற்படவில்லை என்று அவர், ருவிட்டரில் தனது அதிருப்தியைப் பதிவு செய்தார்.  

மற்றோர் அமைச்சரான ஷெஹான் சேனசிங்க, பொலிஸாரின் நடவடிக்கைகளுக்குப் பின்னால், ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவுக்கு, அவப்பெயரை ஏற்படுத்துகின்ற ஏதோவொரு சூழ்ச்சி இருக்கிறது என்று பொருமியிருக்கிறார்.  

“பொலிஸ் நிர்வாகத்தில், அரசாங்கம் தலையிடவில்லை. சுயாதீனமாகச் செயற்பட அனுமதித்திருக்கிறது” என்று கூறியிருக்கும் அவர், “இந்தக் கைதுகள், அரசியல் பழிவாங்கல்கள் அல்ல” என்றும் தெரிவித்திருக்கிறார்.  

“இதற்குப் பின்னால், யாரோ ஒருவர் இருக்கிறார்” என்று கூறி, தங்களை மீறி நடக்கின்ற விடயங்களாக, இவற்றைக் காண்பிக்க முனைந்திருக்கிறார் செஹான் செனசிங்க.  

பொது ஜன பெரமுனவில் உள்ள, மிகத் தீவிரமான ராஜபக்‌ஷ விசுவாசிகளில் செஹான் சேனசிங்கவும் காஞ்சன விஜேசேகரவும் முக்கியமானவர்கள்.  

அவர்களுக்கு, இப்போதைய நடவடிக்கைகள் வெறுப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது போலக் காண்பித்துக் கொள்ள முனைந்தாலும், தங்களின் அரசாங்கம் மீது, பழி வரப் போகிறது என்ற அச்சமே, அவர்களிடம் மேலோங்கி இருக்கிறது. அதனால்தான், பழியைப் பொலிஸ் மீது போட முனைந்திருக்கிறார்கள்.  

“முன்னைய அரசாங்கம், பொலிஸ் சேவையை, அரசியல் மயப்படுத்தி விட்டது. பொலிஸார் யாருடைய கட்டளைப்படி நடக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை” என்றும் செஹான் சேனசிங்க கூறியிருப்பது, வேடிக்கையின் உச்சம். ஆட்சி மாற்றத்துக்குப் பின்னர், அரசாங்கத்தின் தேவைகளை நிறைவேற்றுகின்ற அலகாகவே, பொலிஸ் திணைக்களம் செயற்படுகிறது. அரசாங்கத்தின் உத்தரவை, மீறி நடக்க முடியாது. அதுவும் ஆட்சியில் இருப்பது, மைத்திரிபால சிறிசேன அல்ல; கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.  

தன்னால் மட்டுமே, நாட்டில் உறுதியான ஆட்சியைத் தர முடியும் என்றும் பாதுகாப்பான நாட்டை உருவாக்க முடியும் என்றும் மேடைகளில் இறுமாப்புடன் கூறி, ஆட்சியைப் பிடித்தவர் ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ ஆவார்.  

அவரது ஆட்சியில் அங்கம் வகிக்கும் ஓர் அமைச்சர், பொலிஸாரின் நடவடிக்கைகளுக்குப் பின்னால், யார் இருக்கிறார்கள் என்று தெரியாமல் உள்ளது என்று கூறினால், அந்த அசிங்கம், யாருக்குச் சென்று சேரும்?  

தன்னால் மட்டுமே, நாட்டின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த முடியும் என்று, கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ வாக்குறுதி கொடுத்திருக்கும் நிலையில், பொலிஸார் தம் விருப்பப்படி செயற்படுகிறார்கள் என்றால், அது யாருடைய இயலாமையாகக் கொள்ளப்படும்?  

ஒருவேளை, 19 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தால், அதிகாரமற்ற நிலையில் ஜனாதிபதி இருக்கிறார்; பொலிஸாரைக் கூட, அவரால் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் இருக்கிறது; கட்டு மீறி அவர்களே செயற்படுகிறார்கள் என்ற மாயையை, சிங்கள - பௌத்த மக்கள் மத்தியில் உருவாக்குவதற்கு, அரசாங்கம் முனைகிறதோ என்ற சந்தேகமும் உள்ளது.  

அவ்வாறான ஓர் எண்ணத்தை, நாட்டு மக்களின் மனத்தில் பதியச் செய்வதன் மூலம், அரசமைப்பைத் திருத்தும் தமது திட்டத்துக்கு, அங்கிகாரம் பெறுவதற்கு அரசாங்கம் முற்படவும் கூடும்.  

அதேவேளை, பொலிஸ் திணைக்களம் அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாமல், தம் விருப்பப்படி செயற்படுகிறது என்றால், அதனைக் கட்டுப்படுத்த நடவடிக்கை எடுத்திருக்க வேண்டியது, ஜனாதிபதியின் பொறுப்பேயாகும்.  

ஜனாதிபதியால் பாதுகாப்பு அமைச்சு உள்ளிட்ட, எந்தவோர் அமைச்சுப் பதவியையும் வைத்திருக்க முடியாது.  

ஆனாலும், பொலிஸ் திணைக்களத்தை உள்ளடக்கிய, பாதுகாப்பு அமைச்சுக்கு பொறுப்பான அமைச்சர் ஒருவரை நியமிக்காமல் இருப்பது, யாருடைய தவறு?  

ஏனையவர்களின் மீது, நம்பிக்கை வைக்காவிடினும், பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவிடமோ, அமைச்சர் சமல் ராஜபக்‌ஷவிடமோ பாதுகாப்பு அமைச்சை முழுமையாக ஒப்படைத்திருக்கலாம். இதைச் செய்யாமல் இருப்பது தான் அரசியல் சூழ்ச்சி.  

பொலிஸ் திணைக்களத்தை, 2013இல் செய்தது போன்று, சட்டம் ஒழுங்கு அமைச்சிடம் ஒப்படைத்திருக்கலாம்.  

அதைவிட, பாதுகாப்பு இராஜாங்க அமைச்சராக சமல் ராஜபக்‌ஷவே இருக்கிறார். ஆக, பொலிஸ் திணைக்களம், தாம் விரும்பியபடியே செயற்படுகிறது; அரசாங்கத்தின் தலையீடுகள் இல்லை என்ற வாதமோ, குற்றச்சாட்டோ அர்த்தமற்றது.  இது, பழியை வேறோருவரின் மீது போடுவதற்கான முயற்சி. அடுத்தடுத்து, முன்னாள் அமைச்சர்களைக் கைது செய்ததால், இந்த அரசாங்கம், பழியுணர்ச்சி கொண்ட ஓர் அரசாங்கம் என்ற கருத்து, மேலோங்கி விட்டது.  

பாரிய குற்றங்கள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளவர்கள் எல்லாம், சுதந்திரமாக வெளியில் உலாவுகின்ற நிலையில், சிறிய விவகாரங்களை வைத்து, முன்னாள் அமைச்சர்கள் வேட்டையாடப்பட்டது, அரசாங்கத்துக்குக் கடுமையான எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.  

இவ்வாறான நிலையில் தான், பொலிஸ் தரப்பின் சூழ்ச்சியாக இருக்குமோ என்ற சந்தேகத்தைக் கிளப்பி விட்டுத் தப்பிக்க முனைகிறது, தற்போதைய அரசாங்கம்.  

அதையும் மீறி, இதற்குப் பின்னால் அரசியல் சூழ்ச்சிகள் இருப்பது தெரிந்தால், நடவடிக்கை எடுக்கக் கூடிய நிலையில், தற்போதைய அரசாங்கம் இருக்கிறது.  

அவ்வாறு நடவடிக்கை எடுக்காமல், வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டும், பொலிஸ் நடவடிக்கைகளை நியாயப்படுத்திக் கொண்டும், மக்களைப் பொய்யான திசைக்குத் திருப்ப முடியாது.  

கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவின் மீது, சிங்கள பௌத்த மக்கள், பெரும் நம்பிக்கையை வைத்திருந்தனர். அவர்களின் எதிர்பார்ப்பைத் தற்போதைய அரசாங்கம், நாசமாக்கும் வகையில் தான் செயற்படுகிறது.  

நாடாளுமன்றத்தைக் கலைப்பதற்கு, ஜனாதிபதிக்கு அதிகாரம் கிடைக்கும் நாள் எப்போது என்று, அமைச்சர்கள் நாள்களை எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  இவ்வாறானதொரு நிலையில், அரசியல் பழிவாங்கல்களால் அரசாங்கம் ஏறிய வேகத்திலேயே, கீழே சரியத் தொடங்கி இருக்கிறது.  

இது ஐ.தே.க தரப்புக்கு நம்பிக்கையூட்டுகிறது. அதனால் தான், அவர்கள் எப்படியும் சஜித் பிரேமதாஸ, பிரதமர் ஆகி விடுவார் என்ற நம்பிக்கையை வெளியிடத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.    
 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/நம்பிக்கையை-நாசமாக்கும்-அரசாங்கம்/91-243818

கோத்தாபயவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த 2020 நாடாளுமன்ற தேர்தல் !

1 week ago

image_be205ee597-660x330.jpg

கோத்தாபயவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த 2020 நாடாளுமன்ற தேர்தல் !

பி.கே.பாலசந்திரன்

முன்னைய அரசாங்கத்தினால் கொண்டு வரப்பட்ட அரசியலமைப்பின் 19 ஆவது திருத்தத்தினால் பலவீனப்பட்டுப் போன நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி பதவியை மீளவும் பலப்படுத்துவதற்கு அரசியலமைப்பில் மாற்றங்களை கொண்டு வருவதற்கு வசதியாக 2020 ஏப்ரல் பாராளுமன்ற தேர்தலில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையை பெறுவதை இலக்காகக் கொண்டு ஜனாதிபதி கோதாபய ராஜபக்ஷ செயற்படுகின்றார்.

 

மக்களினால் நேரடியாக தெரிவு செய்யப்படுகின்ற நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதியின் அதிகாரங்களை மீளவும் கொண்டு வருவதற்கு 19 ஆவது திருத்தத்தை முற்றாகக் கைவிடுவதில் அல்லது அதில் பெருமளவுக்கு வெட்டிக் குறைப்பு செய்வதில் கோதாபய மிகுந்த அக்கறையாக இருக்கிறார்.

சிறிசேன – விக்கிரமசிங்க அரசாங்கத்தினால் 2015 ஆம் ஆண்டு கொண்டு வரப்பட்ட இந்த 19 ஆம் திருத்தம் பிரதமரினதும் பாராளுமன்றத்தினதும் அதிகாரங்களை அதிகரிக்காமல் நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதியின் அதிகாரங்களை வெட்டிக் குறைத்திருக்கிறது. அதனால் இது அதிகார மையங்களுக்கும் இடையிலான போட்டி களத்தில் பல இடங்களில் குழப்ப நிலையும் முரண் நிலையும் காணப்படுகிறது.

நீதித்துறை , பொலிஸ் , அரசாங்க சேவை மற்றும் தேர்தல்கள் திணைக்களம் போன்ற அரசின் பல்வேறு பிரிவுகளுக்கும் உயர் பதவி நியமனங்களை செய்வதற்கு 19 ஆவது திருத்தத்தின் வாயிலாக சுயாதீன ஆணைக்குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டிரக்கின்றன. மக்களினால் தெரிவு செய்யப்படாத இந்த ஆணைக்குழுக்களுக்கு இந்த அரசியலமைப்பு திருத்தம் பெருமளவு அதிகாரங்களைக் கொடுத்திருக்கிறது. ஆனால் மக்களினால் நேரடியாக தெரிவு செய்யப்படுகின்ற ஜனாதிபதி தலைமையிலான நிறைவேற்று அதிகார பீடம் இங்கு ஓரங்கட்டப்படுகிறது. பிரதிநிதித்துவ அரசியல் கோணத்தில் இருந்து பார்க்கும் போது இது ஜனநாயக விரோதமானதாக இருப்பதுடன் தகுதியீனத்தையும் ஊக்கப்படுத்துகின்றது.

2019 ஏப்ரல் 21 ஈஸ்டர் ஞாயிறு தினத்தில் கொழும்பில் நடத்தப்பட்ட தற்கொலை குண்டுத் தாக்குதல்களின் பின்புலத்தில் பொலிஸ் மா அதிபர் பூஜித ஜயசுந்தரவின் தகுதியீனம் வெளிப்படையாகத் தெரிந்த போதிலும், கூட அவரை பதவி நீக்குவதற்கான அதிகாரம் தனக்கு இருக்கவில்லை என்று முன்னாள் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன மிகுந்த கசப்புணர்வுடன் முறையிட்டார். பொலிஸ் திணைக்களத்தின் தலைவரான பொலிஸ் மா அதிபர் தனக்கு கீழ் வருகின்ற உயர் அதிகாரிகளை தெரிவு செய்ய முடியாது. ஏனென்றால் பொலிஸ்துறை சாராத உறுப்பினர்களைக் கொண்ட பொலிஸ் ஆணைக்குழு மாத்திரமே இந்த நியமனங்களைச் செய்ய முடியும். மக்களினால் தெரிவு செய்யப்பட்ட அமைப்புக்கள் இருக்கின்ற போதிலும் சுயாதீன ஆணைக்குழுக்களில் இருக்கின்ற -மக்களால் தெரிவு செய்யப்படாத நபர்களினாலேயே முக்கியமான நியமனங்கள் செய்யப்படுகின்றன என்று ஜனாதிபதி கோதாபய ராஜபக்ஷ முறையிட்டிருக்கிறார்.

ஜனாதிபதி என்ற வகையில் ஜனவரி 3 ஆம் திகதி முதல் தடவையாக பாராளுமன்றத்தில் கொள்கை விளக்கவுரை நிகழ்த்திய ஜனாதிபதி கோதாபய ஏற்கனவே 19 தடவைகள் திருத்தத்துக்கு உள்ளான 1978 அரசியலமைப்பை மாற்றியமைக்க உத்தேசித்திருப்பதாக அறிவித்தார். இன்றைய அரசியல் அமைப்புக்கு செய்யப்பட்டிருக்கும் திருத்தங்கள் பெருமளவு பிரச்சினைகள் உருவாக வழிவகுத்திருக்கிறது. ஏனென்றால் இந்த திருத்தங்களின் விளைவாக அரசியலமைப்பு விளங்கா தன்மையையும் குழப்ப நிலையையும் கொண்டிருக்கிறது என்றும் தனது பாராளுமன்ற உரையில் கோதாபய தெரிவித்தார்.

கூடுதல் அதிகார பரவலாக்கலை செய்வதாக உறுதியளித்து பின்னர் அந்த உறுதி மொழியைக் காப்பாற்றாத அல்லது காப்பாற்ற முடியாமல் போன முன்னாள் ஜனாதிபதிகளை போலன்றி கோதாபய ராஜபக்ஷ கூடுதல் அதிகார பரவலாக்கத்துக்கோ அல்லது சமஷ்டி முறைமைக்கோ தான் ஆதரவில்லை என்பதை வெளிப்படையாகவே கூறியிருக்கிறார்.

‘ எனது பதவி காலத்தில் நாட்டின் ஒற்றையாட்சி அந்தஸ்தை எமது அரசியலமைப்பின் பிரகாரம் நான் எப்போதும் பாதுகாப்பேன் ‘ என்று ஜனாதிபதி உறுதியளித்தார். தமிழர்கள் இலங்கை சுதந்திரம் பெற்ற காலத்தில் இருந்து சமஷ்டி முறைமையை கோரி வந்த போதிலும் 1948 ஆம் ஆண்டு முதலிலிருந்து நீடிக்கின்ற யதார்த்த நிலையையே கோதாபய இவ்வாறு கூறினார். சமஷ்டி முறை இல்லாவிட்டாலும் கூடுதல்பட்ச அதிகார பரவலாக்கலை செய்வதாக உறுதியளித்த ஜனாதிபதிகள் சந்திரிகா குமாரதுங்க மற்றும் மைத்திரிபால சிறிசேன போன்றவர்களின் அரசாங்கங்களினால் கூட இந்த உறுதி மொழிகளை நிறைவேற்ற முடியாமல் போனது. பெரும்பான்மை இனத்தவர்களான சிங்களவர்கள் சமஷ்டி முறைக்கும் பெருமளவு அதிகார பரவலாக்கத்திற்கும் எதிரானவர்களாக இருப்பதே இதற்கு காரணமாகும். பெரும்பான்மையினர் ஏற்றுக் கொள்ளாத எதையாவது கோருவதோ அல்லது உறுதியளிப்பதோ அர்த்தமற்றது என்று கோதாபய ராஜபக்ஷ வெளிப்படையாக கூறுகின்றார்.

பெரும்பான்மை சமூகத்தினதும் சிறுபான்மை சமூகங்களினதும் ஒப்பீட்டளவிலான முக்கியத்துவம் குறித்து தனதுரையில் குறிப்பிட்ட ஜனாதிபதி கோதாபய ராஜபக்ஷ ‘ பெரும்பான்மை மக்களின் அபிலாசைகளை நாம் எப்போதும் மதிக்க வேண்டும். அப்போது மாத்திரமே மக்களின் சுயாதிபத்தியம் பேணி பாதுகாக்கப்படும். ‘ என்று கூறினார்.

‘ என்னை ஜனாதிபதியாக தெரிவு செய்த மக்கள் இந்த நாட்டின் அரசியல் கலாசாரத்தில் பாரிய மாற்றம் செய்யப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர். இனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட அரசியல் நிகழ்ச்சித் திட்டங்களை அவர்கள் நிராகரித்திருக்கிறார்கள். கிங் மேக்கர் பாத்திரத்தை வகிப்பதன் மூலம் இந்த நாட்டின் அரசியலை சூழ்ச்சித் தனமாக கையாளவும் கட்டுப்படுத்தவும் இனிமேல் எவரினாலும் சாத்தியமாகாது. என்பதை மக்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் நிரூபித்திருக்கிறார்கள் ‘ என்றும் ஜனாதிபதி கூறியிருக்கிறார்.

பெரும்பான்மை சிங்கள மக்களின் ஆதரவினால் மாத்திரமே நவம்பர் 16 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தான் வெற்றி பெற்றதையே அவர் இவ்வாறு கூறுகின்றார். தமிழர்களையும் முஸ்லிம்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்ற சிறிய கட்சிகளின் அரசியலுக்கு ஏற்பட்ட தாக்கத்தைப் பற்றியும் அவர் கூறியிருக்கிறார். உறுதியான பெரும்பான்மை எந்தவொரு கட்சிக்கும் கிடைக்காத பாராளுமன்றத்தில் இந்த சிறிய கட்சிகள் கிங் மேக்கர்களாக செயற்பட்டு வந்தன என்பதையே ஜனாதிபதி சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

இந்த நிலைவரம் தொடர முடியாது என்பதை சிறுபான்மைச் சமூகத்தவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய நேரம் இது. நவம்பர் 16 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மக்கள் வாக்களித்த பாங்கு இதை வெளிக்காட்டுகின்றது. ‘ சம்பந்தப்பட்ட அரசியல்வாதிகள் இந்த யதார்த்தத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நான் கேட்டுக் கொள்கின்றேன். இந்த நாட்டை அபிவிருத்தி செய்வதற்கான தேசியக் கடமையில் ஒன்றிணையுமாறு அவர்கள் எல்லோரையும் நான் அழைக்கின்றேன் எமது சமூகத்தில் பிரிவினையை விதைக்கும் குறுகிய நிகழ்ச்சி திட்டங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட அரசியலை நிராகரிக்குமாறும் அவர்களை நான் கேட்டுக் கொள்கின்றேன். ‘

தனது நிகழ்ச்சி திட்டத்தில் தேசிய பாதுகாப்பிற்கே அதி முதன்மையான இடம் என்றே ஜனாதிபதி கூறினார். ஒரு தேசிய கோணத்தில் இருந்து பாதுகாப்பை நோக்குவதன் மூலம் கோதாபய ராஜபக்ஷ ( இந்தியாவின் வற்புறுத்தலில் 1987 ஆம் ஆண்டு கொண்டு வரப்பட்ட அரசியலமைப்புக்கான) 13 ஆவது திருத்த்ததின் ஏற்பாடுகளின் பிரகாரம் மாகாணசபைகளுக்கு இருக்கும் பொலிஸ் அதிகாரங்களை கோதாபய நிராகரிக்கின்றார்.

விஜயதாசவின் சட்ட மூலங்கள்

அதே வேளை பாராளுமன்ற உறுப்பினரும் முன்னாள் நீதி அமைச்சருமான விஜயதாச ராஜபக்ஷ அரசியலமைப்புக்கான 21 ஆவது , 22 ஆவது திருத்த சட்ட மூலங்கள் என்ற வடிவில் இரு சட்ட மூலங்களை பிரேரித்திருக்கின்றார். இவ்விரு சட்ட மூலங்களுமே கோதாபயவின் நோக்கங்களுக்கு இசைவானவை. உத்தேச 21 ஆவது திருத்த சட்ட மூலம் தேர்தல்களில் மக்களினால் தெரிவு செய்யப்படுவதற்கு அரசியல் கட்சிகள் மாவட்ட ரீதியில் பெற வேண்டிய குறைந்த பட்ச வீதத்தை 5 வீதத்திலிருந்து 12.5 வீதமாக அதிகரிக்கிறது. இது சிறிய கட்சிகளை இல்லாமல் செய்து பாராளுமன்ற ஆசனங்கள் சிதறடிக்கப்படுவதை முடிவுக்கு கொண்டு வருவதுடன் தீர்மானங்களை மேற்கொள்ளும் செயன்முறைகளை இலகுவாக்குகின்றது.

22 ஆவது திருத்த சட்ட மூலம் சுயாதீன அரசியலமைப்பு பேரவையின் அதிகாரங்களை துண்டாக்குகின்றது. நீதிச் சேவை ஆணைக்குழுவுடன் கலந்தாலோசித்த பிறகு பிரதம நீதியரசரையும் உச்ச நீதிமன்றத்துக்கான ஏனைய நீதிபதிகளையும் மேன்முறையீட்டு நீதிமன்ற நீதிபதிகளையும் ஜனாதிபதி நியமிப்பார் என்று அது கூறுகிறது. சட்ட மா அதிபர் , கணக்காய்வாளர் நாயகம், பொலிஸ் மா அதிபர் , குறைகேள் அதிகாரி மற்றும் பாராளுமன்றத்தின் செயலாளர் நாயகம் ஆகியோரையும் ஜனாதிபதியே நியமிப்பார். இந்த விடயங்கள் சகலதிலும் ஜனாதிபதி பிரதமரிடம் மாத்திரமே ஆலோசனை கேட்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. என்று அந்த சட்ட மூலம் கூறுகிறது.

இந்த சட்ட மூலம் ஜனாதிபதி முப்படைகளின் பிரதான தளபதி என்ற வகையில் பாதுகாப்பு அமைச்சர் பதவியை வகிப்பதற்கும் விதந்துரைக்கிறது. அமைச்சரவையின் தலைவர் என்ற வகையில் எந்தவொரு அமைச்சையும் ஜனாதிபதியால் தனது பொறுப்பின் கீழ் எடுக்க முடியும். அத்துடன் அரசியல் விலை பேசலை இல்லாமல் செய்யும் ஒரு முயற்சியாக அமைச்சரவை உறுப்பி;னர்களின் எண்ணிக்கையை இந்த திருத்த யோசனை குறைக்கிறது.

ஸ்ரீலங்கா பொதுஜன பெரமுன தலைமையிலான கூட்டணி பாராளுமன்றத் தேர்தலில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை பலத்துடன் வெற்றி பெற்றால் ஜனாதிபதி ராஜபக்ஷ தனது பொருளாதார மற்றும் நிர்வாக சீர்திருத்த செயற்திட்டங்களை உற்சாகமாக முன்னெடுக்கலாம் என்று நம்புகின்றார்.

தகுதி மற்றும் கல்வி தகைமைகளின் அடிப்படையில் அதிகாரிகளை நியமிப்பதற்கான சுதந்திரத்தை அவர் பெறுவார். வெறுமனே அரசியல் அல்லது தனிப்பட்ட நோக்கங்களை நிறைவு செய்வதற்காக நியமனங்கள் செய்வதை அவரால் தடுக்க கூடியதாக இருக்கும். அவசியமான ஆனால் அதே வேளை மக்கள் செல்வாக்கை பெற முடியாத அரசியல் அல்லது பொருளாதார தீர்மானங்களையும் அவரால் எடுக்க கூடியதாக இருக்கும். அத்தகைய தீர்மானங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்ட முன்னைய சந்தர்ப்பங்கள் சிலவற்றில் அவை முறியடிக்கப்பட்டன. ஆனால் அவ்வாறு முறியடிக்கப்படும் என்ற பயமின்றி அவரால் தீர்மானங்களை எடுக்க கூடியதாக இருக்கும்.

(நியூஸ் இன் ஏசியா)

http://eelamurasu.com.au/?p=24461

‘கஜபா’க்களின் காலம்!

1 week ago

 

gaja_ba-557x330.jpg
‘கஜபா’க்களின் காலம்!

இந்­தியா புதி­தாக பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி (கூட்­டுப்­ப­டை­களின் தள­பதி) என்ற பத­வியை கடந்த ஜன­வரி 1ஆம் திகதி உரு­வாக்­கி­யி­ருக்­கி­றது.

இந்­திய இரா­ணுவத் தள­ப­தி­யாக இருந்த ஜெனரல் பிபின் ராவத், முத­லா­வது பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக நிய­மிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கிறார்.

இந்­தியா சுதந்­திரம் பெற்ற பின்னர் சீனா, பாகிஸ்தான் போன்ற நாடு­க­ளுடன் பாரிய போர்­களை நடத்­தி­யி­ருந்த போதிலும், கிட்­டத்­தட்ட 72 ஆண்­டு­க­ளுக்குப் பின்­னரே, பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி என்ற பத­வியை உரு­வாக்­கி­யி­ருக்­கி­றது.

சர்­வ­தேச அளவில், பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னிகள் மட்­டத்தில் நடந்து வந்த சந்­திப்­புகள், கூட்­டங்­களில், பெரும்­பாலும் இந்­தியா தனது தேசிய பாது­காப்பு ஆலோ­ச­க­ரையே அனுப்பி வந்­தது.இப்­போது தேசிய பாது­காப்பு ஆலோ­சகர் பத­வி­யா­னது, ஒரு அமைச்­ச­ரவை அந்­தஸ்­துள்ள அமைச்­ச­ருக்கு நிக­ரான அதி­கா­ரங்­களைக் கொண்­ட­தாக மாறி­யுள்­ளது.

பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னிகள் மட்­டத்­தி­லான கூட்­டங்­களில், தேசிய பாது­காப்பு ஆலோ­சகர் பங்­கேற்­பதில் சில protocol சிக்­கல்கள் உள்­ளன.

முப்­ப­டை­க­ளையும் ஒருங்­கி­ணைப்­ப­தற்கு இந்தப் பதவி அவ­சி­ய­மா­னது என்று, 1999 கார்கில் போருக்குப் பின்னர் யோசனை முன்­வைக்­கப்­பட்­டி­ருந்த போதும், இப்­போது தான் இந்­தியா பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி என்ற பத­வியை உரு­வாக்­கி­யி­ருக்­கி­றது.

அதே­வேளை, கடந்த 31ஆம் திகதி­யுடன் இலங்­கையின் பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக இருந்த அட்­மிரல் ரவீந்­திர விஜே­கு­ண­ரத்ன ஓய்­வு­பெற்­றதை அடுத்து, இரா­ணுவத் தள­ப­தி­யாக உள்ள லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்வா பதில் பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக, ஜனா­தி­பதி கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவினால் நிய­மிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கிறார்.

லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்வா இரா­ணுவத் தள­ப­தி­யாக நிய­மிக்கப்பட்ட போதே, சர்­வ­தேச அளவில் கடும் எதிர்ப்பு கிளம்­பி­யி­ருந்­தது. குறிப்­பாக, அமெ­ரிக்கா இந்த நியமனத்தைக் கடு­மை­யாக எதிர்த்­தது. கொழும்பில் உள்ள அமெ­ரிக்க தூத­ர­கமும், வொஷிங்­டனில் உள்ள அமெ­ரிக்க இரா­ஜாங்கத் திணைக்­க­ளத்தின் உயர் அதி­கா­ரி­களும் அப்­போது வெளி­யிட்ட கருத்­துக்கள், இலங்கை அர­சாங்­கத்­தினால் அதி­ருப்­தி­யுடன் நோக்­கப்­பட்­டன.

நம்­ப­க­மான போர்க்­குற்­றச்­சாட்­டுகள் முன்­வைக்­கப்­பட்­டுள்ள லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்வா இரா­ணுவத் தள­ப­தி­யாக நிய­மிக்­கப்­பட்­டி­ருப்­பதால், இலங்­கை­யு­ட­னான பாது­காப்பு உற­வு­களை குறைத்துக் கொள்ள வேண்­டிய நிலை ஏற்­படும் என்றும் அமெ­ரிக்கா எச்­சரிக்கை செய்­தி­ருந்­தது.

அந்த எச்­ச­ரிக்­கை­களை அப்­போ­தைய ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறிசேன கண்­டு­கொள்­ள­வில்லை.
லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்­வாவை பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக நிய­மிக்­கவும், முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன திட்­ட­மிட்­டி­ருந்தார் என்றும் முன்னர் தக­வல்கள் வெளி­யா­கி­யி­ருந்­தன.

ஆனால், அவர் தனது பத­வியின் இறு­திக்­கட்­டத்தில் அத்­த­கைய நிய­ம­னங்கள் எதையும் செய்­ய­வில்லை.
இந்த நிலையில், அட்­மிரல் ரவீந்­திர விஜே­கு­ண­ரத்ன ஓய்­வு­பெற்­றதை அடுத்து, லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்­வாவை, பதில் பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக நிய­மித்­தி­ருக்­கிறார் ஜனா­தி­பதி கோத்­தா­பய ராஜபக்ஷ.

ஜனா­தி­ப­தியின் அதிக நம்­பிக்­கையைப் பெற்ற இரா­ணுவ அதி­கா­ரி­களில் மிக முக்­கி­ய­மா­னவர் லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்வா. அவர், பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி பத­விக்கு பதில் கட­மைக்­காக நிய­மிக்­கப்­பட்­டி­ருப்­பது ஆச்­ச­ரி­ய­மல்ல. இந்த நிய­ம­னத்தின் மூலம், வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்ற ஒரு செய்தி இருக்­கி­றது.

இரா­ணுவத் தள­ப­தி­யாக லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்வா நிய­மிக்­கப்­பட்­ட­தற்கு எதிர்ப்புத் தெரி­வித்த நாடுகள், மனித உரி­மைகள் அமைப்­பு­க­ளுக்கு இந்த நிய­ம­னத்தின் ஊடாக சவால் விடுத்­தி­ருக்­கிறார் ஜனா­தி­பதி.

அதுவும், அடுத்த மாதம் ஜெனீ­வாவில் தொடங்­க­வுள்ள ஐ.நா மனித உரி­மைகள் பேரவைக் கூட்­டத்தில், இலங்கை விவ­கா­ரமும், குறிப்­பாக, லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்வா நிய­மன விவ­கா­ரமும், விவா­திக்­கப்­படக் கூடிய ஒரு சூழலில் தான், இந்த நிய­மனம் இடம்­பெற்­றி­ருக்­கி­றது.

இரா­ணுவத் தள­பதி பத­வியில் இருந்து லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்வா விடு­விக்­கப்­ப­டா­ம­லேயே, பதில் பிர­தா­னி­யாக நிய­மிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கிறார். இதி­லி­ருந்து, அவரை இப்­போ­தைக்கு இரா­ணுவத் தள­பதி பத­வியில் இருந்து விடு­விக்கும் நோக்கம் ஜனா­தி­ப­திக்கு இல்லை என்­பது தெளி­வா­கவே தெரி­கி­றது. அதே­வேளை, இப்­போ­தைக்கு பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி பத­விக்கு வேறொ­ரு­வ­ரையும் நிய­மிக்கும் திட்­டமும் இல்லை என்பதும் உறு­தியாகி­யுள்­ளது.

ஏனென்றால், லெப்.ஜெனரல் சவேந்­திர சில்­வாவை விட சேவை மூப்­புள்ள அதி­கா­ரி­யான, கடற்­படைத் தள­பதி வைஸ் அட்­மிரல் பியால் டி சில்வா இருந்த போதும், அவர் இந்தப் பதவிக்கு நிய­மிக்­கப்­ப­ட­வில்லை.அதே­வேளை, 21/4 தாக்­கு­தல்­களை அடுத்து, பாது­காப்பு கட்­ட­மைப்பு மறு­சீ­ர­மைப்புத் தொடர்­பான பரிந்­து­ரைகள் பல முன்­வைக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன. அதில் முக்­கி­ய­மா­னது, தேசிய பாது­காப்பு ஆலோ­சகர் பத­வியை உரு­வாக்­கு­வ­தாகும்.

இந்­தியா, அமெ­ரிக்கா போன்ற நாடுகளில் தேசிய பாது­காப்பு ஆலோ­சகர் பதவி வலு­வா­னது. அந்தப் பதவியை உரு­வாக்­கு­வதன் மூலம், படை­க­ளுக்­கி­டை­யி­லான ஒருங்­கி­ணைப்பு, புல­னாய்வு பரி­மாற்­றங்­க­ளுக்கு வச­தி­யாக இருக்கும் என்று கூறப்­பட்­டது. ஆனால், முன்­னைய அர­சாங்கம் அந்தப் பத­வியை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கி­டையில், அதன் ஆயுள் முடிந்து விட்டது.

முன்­னைய அர­சாங்­கத்தின் பாது­காப்புத் திட்­டங்­களை பின்­பற்­று­வ­தற்கு தற்­போ­தைய ஜனா­தி­பதி கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ தயா­ராக இல்லை.
அவர், பாது­காப்பு என்ற விட­யத்தில் தன்னை விட மிஞ்­சிய அறி­வுள்­ள­வர்கள் யாரும் இல்லை என்ற போக்கில் செயற்படுபவர்.

அதனை தேர்தல் பிர­சா­ரங்­களின் போது கூட வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருந்தார்.முன்­னைய அர­சாங்­கத்­தினால் பரிந்து­ரைக்­கப்­பட்ட தேசிய பாது­காப்பு ஆலோ­சகர் பதவி உரு­வாக்­கத்தை ஜனா­தி­பதி கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ ஏற்றுக் கொள்ளும் சாத்தியங்கள் இல்லை.

ஏனென்றால் அந்த நிய­ம­னத்தை செய்தால், அது முன்­னைய அர­சாங்­கத்தின் அடை­யா­ள­மாகத் தெரி­யுமே தவிர, கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவின் தனித்­துவ அடை­யாளம் அதில் இருக்காது. எனவே, ஜனா­தி­பதி கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ, தேசிய பாது­காப்பு ஆலோ­சகர் பத­வியை உரு­வாக்­கு­வ­தற்குப் பதி­லாக, பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி பத­வியை வலுப்­படுத்­து­வதில் கவனம் செலுத்­த­வுள்ளார் என்று கூறப்­ப­டு­கி­றது.

விடு­தலைப் புலி­க­ளுக்கு எதி­ரான போரின் தொடக்­கத்தில், 1985 நவம்பர் 2ஆம் திகதி, கூட்டு நடவடிக்கை கட்­டளைத் தள­பதி என்ற பதவி முதன் முத­லாக உரு­வாக்­கப்­பட்­டது. அப்­போது, ஜெனரல் திஸ்ஸ வீர­துங்க நிய­மிக்­கப்­பட்டார். பின்னர் அந்தப் பத­வியை, ஜெனரல் சிறில் ரண­துங்க, ஜெனரல் ஹமில்டன் வண­சிங்க, எயர் மார்ஷல் வோல்டர் பெர்­னாண்டோ உள்ளிட்டோர் வகித்திருந்தனர்.

1999ஆம் ஆண்டு இந்தப் பதவி, பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி என பெயர் மாற்றம் செய்­யப்­பட்­டது. பெயர் மாற்­றத்­துக்குப் பின்னர், இந்தப் பத­விக்கு நிய­மிக்­கப்­பட்ட முதல் அதிகாரி ஜெனரல் றொஹான் தளுவத்த. அவ­ருக்குப் பின்னர் முன்னாள் இரா­ணுவத் தள­ப­திகள், கடற்­படைத் தள­ப­திகள், விமா­னப்­படைத் தள­ப­திகள் பலர் இந்தப் பத­வியை வகித்து வந்­துள்­ளனர். போர் வெற்­றிக்குப் பின்னர், 2009ஆம் ஆண்டு 35ஆவது இலக்க, பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி சட்டம் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் நிறை­வேற்­றப்­பட்டு, இந்தப் பத­விக்கு சட்ட அங்­கீ­காரம் அளிக்­கப்­பட்­டது.

இப்­போ­தைய அர­சாங்கம், இந்தச் சட்­டத்தில் திருத்தம் செய்­வ­தற்குத் திட்­ட­மிட்­டுள்­ள­தாக கூறப்­ப­டு­கி­றது. பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னிக்கு கூடுதல் அதி­கா­ரங்­களை அளிக்கும் வகையில், சட்­டத்தில் திருத்­தங்­களைச் செய்­வது ஜனா­தி­பதி கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவின் நோக்கம்.

அதன் பின்னர், மேஜர் ஜெனரல் சுமேத பெரே­ராவை பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக நிய­மிக்க அவர் திட்­ட­மிட்­டுள்ளார் என்றும் தக­வல்கள் வெளி­யா­கி­யுள்­ளன.

மேஜர் ஜெனரல் சுமேத பெரேரா, கடந்த அர­சாங்­கத்தின் காலத்தில் இரா­ணுவத் தள­ப­தி­யாக நிய­மிக்­கப்­ப­டு­வ­தற்குத் தகு­தி­வாய்ந்த அதி­கா­ரி­களில் ஒரு­வ­ராக கரு­தப்­பட்­டவர். இரா­ணுவத் தலைமை அதி­கா­ரி­யாக இருந்த அவர், 2018இல் 55 வயதை எட்­டிய நிலையில், ஓய்வு பெற்றார்.அவரை மீண்டும் சேவைக்கு கொண்டு வந்து பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக நிய­மிப்­பது ஜனா­தி­ப­தியின் திட்­ட­மாக கரு­தப்­ப­டு­கி­றது.

ஆனால், இது­வ­ரையில் கூட்டுப் படை­களின் தள­ப­தி­யாக அல்­லது பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக இருந்­த­வர்கள் அனை­வ­ருமே, முன்னாள் இரா­ணுவத் தள­ப­தி­க­ளா­கவோ, கடற்­படை அல்­லது விமா­னப்­படைத் தள­ப­தி­க­ளா­கவோ தான் இருந்­தி­ருக்­கின்­றனர். ஏனென்றால், இந்தப் பத­வி­யா­னது, முப்­ப­டை­க­ளி­னதும் தள­ப­தி­க­ளுக்கும் மேலா­னது.
எனவே தான், ஜெனரல், அட்­மிரல், எயர் சீவ் மார்ஷல் போன்ற பத­வி­க­ளை­யு­டைய அதி­கா­ரிகள் தான் இந்தப் பத­வி­க­ளுக்கு நிய­மிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றார்கள்.

ஆனால், சுமேத பெரேரா, மேஜர் ஜென­ர­லா­கவே ஓய்வு பெற்­றவர். எனவே அவரை மீண்டும் பணிக்கு அழைத்து, பதவி உயர்வு கொடுத்து தான், இந்தப் பத­விக்கு நிய­மிக்க வேண்­டி­யி­ருக்கும்.

பாது­காப்புச் செய­ல­ராக உள்ள, கமல் குண­ரத்ன மேஜர் ஜெனரல் தரத்தில் தானே இருக்­கிறார். பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தா­னி­யாக ஏன் மேஜர் ஜெனரல் இருக்கக் கூடாது என்று வாதிட முடி­யாது.அது, ஒரு அர­சாங்க சிவில் பதவி. ஆனால் பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­களின் பிர­தானி என்­பது ஒரு படைத்­துறைப் பதவி நிலை. அங்கு, பதவி வரிசை ஒழுங்கு ஒன்று பேணப்­படும். இதனைக் கவ­னத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

ஜனா­தி­பதி கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ எதற்­காக ஓய்­வு­பெற்றுச் சென்ற, மேஜர் ஜெனரல் சுமேத பெரே­ராவை இந்தப் பத­விக்கு நிய­மிக்க முற்­ப­டு­கிறார் ?

மேஜர் ஜெனரல் சுமேத பெரேரா, எயர் மொபைல் டிவிசன் உரு­வாக்­கப்­பட்ட காலத்தில் இருந்து பணி­யாற்­றிய ஒருவர். 53 ஆவது டிவி­சனின் 3 ஆவது பிரிகேட் தள­ப­தி­யா­கவும் இருந்­தவர். புலி­க­ளுக்கு எதி­ரான போர் நட­வ­டிக்­கை­களில் மிகத் தீவி­ர­மாகப் பங்­கெ­டுத்­தவர்.

இவை எல்­லா­வற்­றுக்கும் மேலாக, கஜபா றெஜி­மென்ட்டின் குறிப்­பிட்டுச் சொல்லக் கூடிய முக்­கி­ய­மான அதி­கா­ரி­களில் ஒரு­வ­ராவார். 1983ஆம் ஆண்டு இந்தப் படைப்பிரிவு உருவாக்கப்பட்ட போது முதலில் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டவர்களில் இவரும், ஒருவர்.

ஜனாதிபதி கோத்தாபய ராஜபக் ஷவுடன், கஜபா றெஜிமென்டில் இணைந்து போர் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டவர்.

போரை நடத்திய காலங்களை விட, போருக்குப் பிந்திய காலங்களில், ஜனாதிபதி கோத்தாபய ராஜபக் ஷ ‘கஜபா’க்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து வந்திருக்கிறார்.அவரது வலது, இடது கரங்களாக இருப்பவர்கள் அனைவருமே ‘கஜபா’க்கள் தான்.

தற்போது, ஜனாதிபதியாக இருக்கும் கோத்தாபய ராஜபக் ஷ, பாதுகாப்பு செயலராக இருக்கும் மேஜர் ஜெனரல் கமல் குணரத்ன, தேசிய புலனாய்வுப் பணியகத்தின் தலைவராக உள்ள மேஜர் ஜெனரல் ஜகத் அல்விஸ், இராணுவத் தளபதியாக இருக்கும் லெப்.ஜெனரல் சவேந்திர சில்வா, என அரசாங்கத்தின் மிக முக்கிய பதவிகளில் இருப்பவர்கள் கஜபா றெஜிமெட்டை சேர்ந்தவர்கள் தான்.

அந்த வரிசையில் பாதுகாப்பு அதிகாரிகளின் பதில் பிரதானியாகவும், கஜபா படைப்பிரிவின் லெப்.ஜெனரல் சவேந்திர சில்வா நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

நிரந்தரமாக இந்தப் பதவிக்கு இன்னொரு ‘கஜபா’வான மேஜர் ஜெனரல் சுமேத பெரேரா நியமிக்கப்பட்டால் ஆச்சரியமில்லை. ஏனென்றால் இது ‘கஜபா’க்களின் காலம்.

– சுபத்ரா

http://eelamurasu.com.au/?p=24442

பொங்கல் பரிசாக அரசியல் கைதிகளை விடுவியுங்கள். - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

1 week ago


பொங்கல் பண்டிகை நல்லிணக்க சமிக்கையாக அரசியல் கைதிகளை விடுவிக்குமாறு இராசபக்ச சகோதரர்களின் இலங்கை அரசை கோருகிறேன். - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கவிஞன்

கிழக்கின் நிலை உணர்ந்த ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்

1 week 1 day ago
கிழக்கின் நிலை உணர்ந்த ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்

-இலட்சுமணன்  

இன்றைய சமகால அரசியல் சூழ்நிலையில் தமிழர் தேசிய அரசியல் போக்குகளும் அதுதொடர்பான கருத்தாடல்களும்  ஆரோக்கியமானதாகத் தெரியவில்லை. 

கட்சிகளுக்கு இடையில் நிலவும் அதிகாரப் போட்டிகளும் தனிப்பட்ட குத்து வெட்டுகளும் காழ்ப்புணர்வுகளும் தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தப் போகிறது என்பது, இன்று தமிழ் மக்களுக்குள் எழுந்துள்ள அச்ச நிலையாக உள்ளது. 

இத்தகைய சூழலில், தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிராகப் பல்வேறு வியூகங்கள், பெரும்பான்மை அரசியல் கட்சிகளாலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் போக்குகளுடனும் செயற்பாடுகளுடனும் ஒத்துவராத, முரண்பட்ட கட்சிகளாலும் அமைப்புகளாலும் வகுக்கப்பட்டு வருகின்றன. 

தனிப்பட்ட கோபதாபங்களின் நிமித்தமும் தம்மைத்தாமே மாற்றுத் தலைமைகள் என மக்களின் அங்கிகாரத்தை பெறாமல் கூறிக்கொள்ளும் கட்சிகளும் தேர்தலில் போட்டி போட வேண்டும்; எனக்கும் ஒரு கட்சி இருக்கிறது என்ற சித்தாந்தத்தில் வாக்கு வங்கிகளற்ற புதிதாக உதயமாகிக் கொண்டிருக்கும் தமிழரின் தேசியக் குரலாகத் தங்களைத் தாங்களே வரிந்து கட்டிக் கொண்டிருக்கும் பல்வேறு தமிழ் கட்சிகளும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை மாத்திரம் விமர்சித்துக் கொண்டு, தேர்தல் ஒன்றே இலக்காகக் கொண்டு செயற்படுகின்றன. 

இக் கட்சிகள், தமது வேலைத்திட்டம் தொடர்பான தௌிவுபடுத்தல்களை மக்கள் முன்வைக்க வேண்டும். தமது தேவை, எதிர்கால நிகழ்ச்சித்திட்டம், அதை முன்நகர்த்திச் செல்வதற்கான செயற்பாட்டுத்திட்டம், அதன் காலப்பகிர்வு போன்றவை தொடர்பான விளக்கங்களை இக்கட்சிகள் மக்கள் முன்வைக்க வேண்டும். 

அதை விடுத்து, ஊடகங்களில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பையும் அதன் தலைமையையும் ஊடகப் பேச்சாளரையும் விமர்சித்துக் கொண்டிருப்பது ஆரோக்கியமான அரசியல் அல்ல; மாறாக, இது தனிப்பட்ட குரோதத்துக்காக, வஞ்சம் தீர்ப்பது போலவே அமைகிறது.

ஏனெனில், தமிழர் இருப்புத் தொடர்பாகக் கூட்டமைப்பு எதையும் செய்யவில்லை என்று விமர்சனம் செய்பவர்கள், முதலில் தாங்கள் எத்தகைய வேலைத்திட்டங்களைச் செய்துள்ளார்கள் என்பது பற்றி நிரூபிக்க வேண்டும். 

ஏட்டிக்குப் போட்டியாக, கட்சி உருவாக்கியமையையும் கூட்டமைப்புத் தலைமைகளை விமர்சித்ததையும் தவிர, வேறு எதையும் சாதிக்கவில்லை என்றே மக்கள் எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தச் செயற்பாடுகள், கூட்டமைப்பைப் பொறுத்தவரையில், எத்தகைய தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை. மாறாக, செவிடன் காதில் ஊதிய சங்காகவே காணப்படுகின்றன.

இந்நிலையில், தேர்தல் களம் சூடுபிடித்துள்ள இச்சூழ்சிலையில், கட்சிகளுக்கான ஆசனப்பங்கீடு, கூட்டமைப்பைப் பொறுத்த வரையில் சுமூகமாக அமைந்துவிட்டது என்றே அறியமுடிகிறது. 

ஆனால், மாற்றுத் தலைமை வேண்டும் எனக் கூறிக் கொண்டு, புதிதாக சி.வி. விக்னேஸ்வரன் தலைமையில் உருவாகியுள்ள அணிகளிடையே ஆசனப் பகிர்வில் பிரச்சினை ஏற்பட்டுள்ளதாக அறிய முடிகிறது. 

கட்சி பதிவாகும் முன்பே, கூட்டுச் சேர்ந்து உள்ளவர்களுக்குள்ளே, ஆசனப்பங்கீடு தொடர்பாகச் சலசலப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளன. இவர்களுடன் இன்னும் பல கட்சிகள் இணையும் பொழுது, கட்சிகளுக்கு எவ்வாறு ஆசனங்களை ஒதுக்கீடு செய்வது என்பது சிந்திக்கப்பட வேண்டிய விடயமாக இருக்கப் போகின்றது. 

இந்நிலையில், வடக்கின் முன்னாள் முதலமைச்சர் தலைமையில், ஒன்றிணைந்து தேர்தலில் போட்டியிடப் போகின்றவர்களுக்கான மக்கள் ஆதரவு, எவ்வாறிருக்கிறது என்பதும் நாடி பிடித்துப் பார்க்கப்பட வேண்டியதாகும். 

அவ்வாறாயின், தமது வேட்பாளர்கள் முதல் தேர்தலில் எத்தனை ஆசனங்களைப் பெறக் கூடியதாக இருக்கும் என்பது தொடர்பான தெளிவான தீர்மானம் இவர்களிடம் உள்ளதா? ஊகங்களின் அடிப்படையில், கற்பனை வெற்றிக் கனியை சுவைக்கின்றார்களா என்ற பல கேள்விகள் மக்களிடம் இருக்கின்றன. இவற்றுக்கு எல்லாம், அவர்கள் சாதகமான விடைகளை மக்கள் முன், தமது செயல்களாலும் வாக்குகளாலும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். 

உண்மையில், இவர்கள் அனைவரும் தமிழ்த் தேசியத்தை நேசிப்பதாக இருந்தால், தமிழ்த் தேசியத்தின் ஒருமித்த வேண்டுகோள், ‘அனைவரும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்போடு ஒன்றிணைந்து செயற்பட வேண்டும் என்பதாகும். தமிழ்க் கட்சிகள் குரோதங்களை மறந்து, இச்சந்தர்ப்பத்தில் ஒன்றிணையாவிட்டால் தமிழர்கள் மீண்டும் ஒருமுறை தமிழ்த் தேசியத்துக்கு எதிரான வரலாற்றுத் தவறொன்றை முன்னெடுத்ததாக வரலாற்றில் பதிவாகும்’ என்பதாகவே காணப்படுகின்றன. 

இந்த வரலாற்றுத் தவறைத்திருத்திக் கொள்ள, தமிழ்த் தேசியத்தின் பால் அக்கறையும் ஈடுபாடும் உள்ளவர்கள் ஓரணியாக அணிசேர்ந்து, தேர்தலில் போட்டியிட வேண்டும். அப்போதுதான் தமிழ்ப் பிரதிதித்துவத்தைக் காப்பாற்றுவதுடன், தமிழ்த் தேசியப் பிரச்சினை தொடர்பாக, மக்களது விருப்பங்களையும் அடையாளப்படுத்த முடியும். 

மாறாகத் தமிழ்க் கட்சிகள் பிளவுபட்டு, தமிழ் மக்களின் வாக்குகளையும் சிதறடித்து, பிரதிநிதித்துவத்தையும் இழந்து, எதிர்காலத்தில் தமிழ் மக்களை நட்டாற்றில் விட்டுவிட்டுச் செல்லும் நிலைக்கு வந்துவிடக்கூடாது. 

இத்தகைய நிலைமை, எதிர்வரும் தேர்தலில் உருவானால் தமிழ்த் தேசியமும் அதன் அபிலாசைகள் தொடர்பான  கருத்தாடல்களும் போராட்டங்களும் அரசியல் நகர்வுகளும் அஸ்தமனம் ஆகிவிடும் அபாயம் காணப்படுகின்றது. 

மாறாகத் தமிழ் மக்கள், தங்கள் தனிப்பட்ட இருப்புகளுக்காகப் பெரும்பான்மைக் கட்சிகளுக்கு ஆதரவு அளித்து, தம்மைத் தாமே பாதுகாத்துக் கொள்ளும், சுயநலத் தற்காப்பு அரசியலுடன் சங்கமிக்கும் முடிவுகளை எடுக்கக் கூடாதெனப்  பல்வேறு புத்திஜீவிகளும் கருதுகிறார்கள். இக்கருத்து, சாதாரண தமிழ் மக்களிடமும் ஆழமாக காணப்படுவதையும் காணலாம்.   

இத்தகைய சூழ்நிலையில், தமிழரின் அரசியல் நிலைவரம் தொடர்பாகத் தமிழ்க் கட்சிகளிடையே எத்தகைய குத்து வெட்டுகள் இருந்தாலும், அரசியலில் வடக்கு நிலைவரம் வேறு; கிழக்கு நிலைவரம் வேறு என்ற யதார்த்தம் அனைத்து அரசியல் தலைமைகளாலும் உணரப்பட வேண்டும். 

இவ்வாறான, கிழக்கு மக்களின் கருத்துகளையும் கள நிலைவரத்தையும் கருத்தில் கொண்டு, ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி கிழக்கில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு ஆதரவு தெரிவிக்க முன்வந்திருக்கிறது. இத்தகைய செயற்பாடானது, தமிழ் மக்களை நேசிக்கும் ஒரு கட்சியாகத் தன்னை மீண்டும் ஒருமுறை அடையாளப்படுத்தி உள்ளது எனலாம்.

காலத்துக்குக் காலம் கட்சிகளின் ஜனநாயகத்துக்காகத் திம்புப் பேச்சுவார்த்தை முதல், இன்றுவரை இப்பணியை ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி அர்ப்பணிப்புடன் செய்திருக்கிறது என்பது வரலாறு. 

இந்த வரலாற்று உண்மையை, கடந்த சில நாள்களுக்கு முன், அதன் தலைமை ஊடக அறிக்கையாகவும் வெளியிட்டிருந்தது. வடக்கு அரசியல் நிலைக்கு ஏற்ப, மாற்றுத் தலைமை இருப்பதில் பிரச்சினை இல்லை. ஆனால், கிழக்கு மக்களுக்காக, அவர்களது அரசியல் அபிலாசைகளைக் கூட்டமைப்புடன் இணைந்து செயற்பட வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயத் தேவை என்பதை ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் உணர்ந்திருக்கிறது. அதன் வெளிப்பாடே, பிரதித் தலைவரும் கிழக்கு மாகாண முன்னாள் உறுப்பினருமான துரைரட்ணம் ஊடங்களுக்கு வெளிப்படுத்திய கருத்தாகும்.

கிழக்கைப் பொறுத்தவரையில், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் எடுத்துள்ள இந்த ஆரோக்கியமான முடிவானது, இழக்கப்படவிருந்த  பிரதிநிதித்துவத்தைக் காப்பாற்றும் என்பது உறுதி. 

கிழக்குத் தமிழர்களின் நலன்களில் அக்கறையின்றி, வடக்கின் முடிவுகள் எட்டப்படுமாக இருந்தால், அது ஒட்டுமொத்த தமிழினத்துக்கும் சாவுமணி அடிக்கும் முடிவாகவே இருக்கும். 

எனவே, காலத்தின் தேவை அறிந்து, கிழக்கு நிலைவரம் தொடர்பாக எடுத்துள்ள முடிவானது,   யதார்த்தமானது.  இது தமிழ் மக்களால் ஏகமனதாக வரவேற்கப்பட்டுள்ளது. 

 இந்த முடிவை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எவ்வாறு பார்க்கப்போகிறது, அதற்கு நேசக்கரம் நீட்டப் போகிறதா, ஒன்றிணைந்து செயற்பட வாய்ப்பளிக்குமா? என்ற வினாக்களுக்கு நிச்சயம், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும் அதன் தலைமையும் சாதகமாகப் பதிலளிக்கும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக்கு இடமில்லை. 

ஏனெனில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு இதைச் செய்யாதுவிடின், அதுவும் தமிழரின் தனித்துவத்தை இழக்கச் செய்வதற்கு துணைபோன கட்சியாகவே கிழக்கு மக்களால் பார்க்கப்படும்.

தமிழ் மக்களின் இன்றைய தேவை, கிழக்கின் இருப்பும் தமிழர் தாயகமும் அதன் பண்பாடும் வரலாறும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே ஆகும். கடந்த இரு தசாப்தங்களாகப் பல்வேறு வழிகளிலும் படிப்படியாகக் கபளீகரம் செய்யப்பட்டுள்ள இந்தக் கிழக்கு மண்ணின் தமிழர் தாயகம், மிகவும் சுருங்கிக் கொண்டு வருகிறது. 

தொழில் வாய்ப்பு, அபிவிருத்தி, கலை, பண்பாடு தொடர்ச்சியாகக் கபளீகரம் செய்யப்படுகிறது. தமிழ்த் தேசியம் அதன் சுயத்தை இழந்து போகிற சூழ்நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. 

இத்தகைய களநிலவரங்களை, யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ளாதவர்கள், விளங்கிக் கொள்ளாதவர்கள், வாக்குகளைப் பிரித்து, பிரதிநிதித்துவத்தை இழக்கத் துணை போவார்கள். 

எனவே, கிழக்கின் மீது அக்கறை இருந்தால், கூட்டமைப்பில் இணைந்து, ஆதரவுக் கரம் கொடுக்க வேண்டும். இல்லையேல், தேர்தல் களத்தை விட்டு, தமிழ் மக்களுக்காக ஒதுங்கிவிட வேண்டும். ஏனெனில், கிழக்கில் தமிழரின் இருப்பு, பாதுகாக்கப்படுவதுதான் இன்றைய முக்கிய தேவை.

காலத்தின் தேவை உணர்ந்து, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் இந்த முடிவை எடுத்திருப்பது, கிழக்கின் அரசியல் தளம்பலில் இருந்த அச்ச நிலை நீங்குவதற்கு வழிவகுத்துள்ளது எனலாம். இது, தமிழர் அரசியலில் ஆரோக்கியமான செல்நெறியாகும். 

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/கிழக்கின்-நிலை-உணர்ந்த-ஈ-பி-ஆர்-எல்-எப்/91-243757

 

இந்தியாவுக்காக காத்திருத்தல்

1 week 1 day ago
இந்தியாவுக்காக காத்திருத்தல்

 image_ad137d1028.jpg

 

தமிழ் மக்களின் எதிர்காலம், தமிழ் மக்களின் கைகளில் அன்றி, வேறு யாருடைய கைகளிலும் இல்லை என்பதை, இப்போதாவது நாம் உணர்ந்திருக்க வேண்டும்.   

எமது விடுதலையை, யாராவது வாங்கித் தருவார்கள் என்று, இனியும் நம்பி இருப்பது, முட்டாள்தனமன்றி வேறில்லை.   

“தீபாவளிக்குத் தீர்வு வரும்” என்று சொன்னவர்கள், இப்போது கதையைக் கொஞ்சம் மாற்றி, “இந்தியா தீர்வைப் பெற்றுத்தரும்” என்று சொல்லத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள்.   

இதில் மெச்சத்தக்க விடயம் யாதெனில், தாங்கள் பிரதமர் மோடியைத் தரிசிப்பதற்காகக் காத்துக் கிடப்பதாக, ஒத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆக, தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதிகள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள், யாருடைய நலன்களுக்காக வேலை செய்கிறார்கள் என்பதும், யாருடைய கட்டளைகளை நிறைவேற்றுகிறார்கள் என்பதும், இப்போது இன்னும் தெளிவாகிறது.   

மோடியைச் சந்திப்பதற்கான அழைப்பு, நீண்ட நாள்களுக்கு முன் விடுக்கப்பட்டாலும், பிரதமர் மோடிக்கு நேரம் கிடைக்காமையால், இது சாத்தியமாகவில்லை என்று காரணமும் சொல்கிறார்கள்.  

இந்தத் தமிழ்ப் பிரதிநிதிகளைச் சந்திப்பதற்கு, ஓராண்டுக்கு மேலாக நேரம் கிடைக்காமல் இருந்த பிரதமர் மோடிக்கு, இலங்கையின் புதிய ஜனாதிபதியைச் சந்திக்கப் போதுமான நேரம் கிடைத்திருக்கிறது.  

இது, இந்தியா எதை முதன்மைப்படுத்துகிறது என்பதை விளக்கப் போதுமானது. ஆனால், தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள், புதிய பொய்களை அவிழ்த்து விடுகிறார்கள்.   

இன்னொரு தேர்தல் வருகிறது. தீபாவளியைச் சொல்ல முடியாது. எனவே, இப்போது இந்தியாவைச் சொல்லுவோம் என்று முடிவெடுத்து இருக்கிறார்கள் போலும்.   

தமிழ் மக்கள், யாரையும் நம்பாமல், தங்களது சொந்தக் கால்களில் நின்று, போராடி வெல்லும் வரை, தமிழ் மக்களின் விடிவு சாத்தியமில்லை.   

13 என்ற மாயமானை, இப்போது மீண்டும் கையில் எடுத்திருக்கிறார்கள். இது, கொஞ்சம் வசதியானது. இந்தியா, ஈழத்தமிழர், அரசமைப்பு என்ற பல்வேறு பெட்டிகளில், இதை அடைக்கவியலும். தமிழருக்கான தீர்வில், இந்தியா உறுதியாக இருக்கிறது என்று சொல்பவர்கள், இரண்டு விடயங்களைத் தெளிவாகவும் வெளிப்படையாகவும் சொல்ல வேண்டும்.   

முதலாவது, தமிழருக்கு, இந்தியா வலியுறுத்துகின்ற தீர்வு, என்ன என்பதாகும்.  

 இரண்டாவது, தமிழர்களுக்குத் தீர்வு வழங்குவதில், எந்த அடிப்படையில் இந்தியா உறுதியாக இருக்கிறது என்று சொல்கிறார்கள்? யாருக்கு, யாரால், எப்போது, எங்கே இதுதொடர்பிலான உறுதிமொழி அளிக்கப்பட்டது.   

இவ்விரு கேள்விகளுக்கான விளக்கமான பதிலை, இந்தியாவை நம்பச் சொல்லுகின்ற தமிழ்த் தலைவர்கள், உடனடியாகச் சொல்லியாக வேண்டும். ஏனெனில், இவர்கள் மக்களை நம்பாமல், இந்தியாவை நம்பச் சொல்பவர்கள் ஆவார்.   

மக்களின் அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் குறித்து, எதுவித கருத்தும் தெரிவிக்காமல், வெறுமனே வெற்றுக் கோஷங்களால், தங்கள் தேர்தல் ஆசனங்களைக் காப்பாற்றுவதற்கான போட்டியில், இப்போதே இறங்கி இருக்கிறார்கள்.   

தமிழ் மக்களது அஹிம்சை வழியிலான போராட்டத்திலும் சரி, அதைத்தொடர்ந்த ஆயுத வழியிலான போராட்டத்திலும் சரி, போர் முடிவுக்கு வந்த நிலையில், ஏற்பட்ட புதிய நிலைமைகளின் அடிப்படையிலும் சரி, தமிழ் மக்களுக்கு ஆதரவாக, இந்தியா என்ன செய்தது என்ற கேள்வியை, மீண்டும் மீண்டும் நாம் கேட்டாக வேண்டும்.  

இந்தியா, இலங்கைக்குக் குழி பறிக்கிறது 

இலங்கையின் பொருளாதாரம், பாதுகாப்பு, தேசிய இனங்களுக்கிடையிலான புரிந்துணர்வு, தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கான நியாயமான தீர்வு, அமைதியான எதிர்காலம் ஆகிய எல்லாவற்றுக்குமே இந்தியா, குழிபறித்து வந்துள்ளது. இதுதான் எமது கடந்த 50 ஆண்டு கால வரலாறு ஆகும்.  

இன்று, இந்தியா ஒரு பாசிச அபாயத்தை எதிர்நோக்கி நிற்கிறது. இலங்கையும் அவ்வாறே.   
இந்தியா, தனது சொந்த மக்களையே நசுக்குகிறது; அடிப்படை உரிமைகளை இல்லாமல் செய்கிறது. இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் வாழுகின்ற மக்கள், தங்களது உரிமைகளைக் கோரிப் போராடுகிறார்கள். அவர்களுடைய உரிமைகளையே வழங்காத இந்தியா, இலங்கைத் தமிழர்களுக்கான அரசியலை முன்னின்று நடத்தி, தீர்வைப் பெற்றுத்தரும் என்று சொல்வது, எவ்வளவு பெரிய ஏமாற்று.  

இன்று, இலங்கையும் இந்தியாவும் அடிப்படை ஜனநாயகத்தைத் தக்க வைப்பதற்கான போராட்டத்தை முன்னெடுக்க வேண்டும். இதுதான், இன்றைய யதார்த்தம். இந்த யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ளாமல், அரசியல்தீர்வு பற்றியும் அதற்கான இந்தியாவின் வலியுறுத்தல் பற்றியும் பேசுவது அபத்தமானது.    

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/இந்தியாவுக்காக-காத்திருத்தல்/91-243756

கோட்டபாய அரசு ஜெனிவாவை எவ்வாறு எதிர்கொள்ளும்?  -யதீந்திரா

1 week 1 day ago
கோட்டபாய அரசு ஜெனிவாவை எவ்வாறு எதிர்கொள்ளும்?  -யதீந்திரா


கோட்டபாய ராஜபக்சவிற்கும் இலங்கையின் முன்னைய ஜனாதிபதிகளுக்கும் அடிப்படையிலேயே ஒரு வித்தியாசமுண்டு. அதாவது, கோட்டபாய ஒரு ஓய்வுபெற்ற இராணுவ அதிகாரி. 1971இல் இலங்கை இராணுவத்தில் இணைந்துகொண்ட கோட்டபாய, விடுதலைப்புலிகளுக்கு எதிராக மேற்கொள்ளப்பட்ட பல்வேறு முக்கிய தாக்குதல் நடவடிக்கைகளில் நேரடியாக பங்குகொண்ட ஒருவர். உதாரணமாக ஓப்பிரேசன் திரிவிட பலய, ஓப்பிரேசன் லிபரேசன் (வடமாராட்சி ஒப்பிரேசன்) போன்றவற்றை குறிப்பிடலாம். வடமாராட்சி ஓப்பிரேசன் விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிராக பெருமெடுப்பில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு கூட்டு இராணுவ நடவடிக்கை. யாழ்குடாநாட்டை முழுமையான கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரும் நோக்கில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒன்று. இந்த இராணுவ நடவடிக்கையில் கோட்டபாய ஒரு முக்கிய இராணுவ அதிகாரியாக பங்குகொண்டிருந்தார். தாக்குதலில் இராணுவம் முன்னேறிக்கொண்டிருந்த சந்தர்ப்பத்தில்தான், ஓப்பிரேசன் பூமாலை என்னும் பெயரில் இந்திய கடற்படை விமானங்கள் உணவுப்பொதிகளை போட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து, அந்த தாக்குதல் நடவடிக்கையை முன்னெடுக்க முடியாமல் போனது. இந்தியா அப்போது தலையீடு செய்யாதிருந்திருந்தால், தாங்கள் அப்போதே விடுதலைப் புலிகளை தோற்கடித்திருக்கலாம் ஆனால் இந்தியா விடயங்களை குழப்பிவிட்டது என்றவாறான ஒரு கருத்து கொழும்பில் உண்டு.

1992இல் இராணுவத்திலிருந்து ஒய்வுபெற்ற கோட்டபாய, 1998இல் அமெரிக்காவிற்கு குடிபெயர்ந்தார். 2005இல் இடம்பெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மகிந்த ராஜபக்ச வெற்றிபெற்றதைத் தொடர்ந்து, கோட்டபாய இலங்கையின் பாதுகாப்புச் செயலராக நியமிக்கப்பட்டார். விடுதலைப் புலிகளை இராணுவ ர்Pதியில் தோற்கடிக்கலாம் என்னும் நம்பிக்கை இலங்கையில் எவருக்குமே இருந்திருக்கவில்லை. இவ்வாறானதொரு பின்புலத்தில், அதனை செய்ய முடியும் என்பதில் கோட்டபாய மிகவும் உறுதியாக இருந்ததாக எரிக் சொல்கெய்ம் கூறுகின்றார். 2011இல் நோர்வேயில் இடம்பெற்ற நிகழ்வொன்றில் பேசுகின்ற போதே, சொல்கெய்ம் இதனை கூறியிருந்தார். அதவாது, இந்த உலகத்தில் விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான இராணுவ வெற்றியொன்று சாத்தியமென்று எவருமே கூறியிருக்கவில்லை. அப்போது இராணுவத் தளபதியாக இருந்த, ஜெனரல் சரத்பொன்சேகா விடுதலைப் புலிகளை இராணுவரீதியில் பலவீனப்படுத்துவது சாத்தியமே தவிர, முழுமையாக அழிக்க முடியாது என்றே கூறியிருந்தார். ஆனால் ஒருவர் மட்டுமே இதில் விதிவிலக்காக இருந்தார். அவர்தான் கோட்டபாய ராஜபக்ச. அதே வேளை பிறிதொரு உரையாடலில் கோட்டபாய பத்து வருடங்களுக்கு பின்னர் இலங்கையின் ஜனாதிபதியாக வரக் கூடுமென்றும் சொல்கெய்ம் கூறியதாகவும் ஒரு தகவலுண்டு. திருகோணமலை மூலோபாய கற்கை நிலையத்திற்காக வழங்கிய பிரத்தியேக நேர்காணல் ஒன்றின்போது, இந்தக் கேள்வியை நான் முன்வைத்திருந்தேன். நீங்கள் இவ்வாறு கூறியதாக சொல்லப்படுகின்றது ஆனால் தற்போது அவர் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடவுள்ளார். அவர் வெற்றிபெறும் பட்சத்தில் அது இலங்கையை மையப்படுத்தி நிகழும் புவிசார் முரண்பாடுகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமா? இதற்கு சொல்கேய்ம் நேரடியாக எந்தவொரு பதிலும் அளிக்கவில்லை அதே வேளை தான் அவ்வாறு கூறவில்லை என்றும் மறுக்கவில்லை. கோட்டபாயவின் வெற்றியை சொல்கெய்ம் பத்து வருடங்களுக்கு முன்னரே கணித்திருக்கின்றார் என்னும் முடிவுக்கே வரலாம்.

Gota and Mahinda

எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் இடம்பெறவுள்ள ஜ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையின் கூட்டத்தொடரில் இலங்கை பிரச்சினை மீளவும் பேசு பொருளாகப் போகின்றது. முன்னைய ஆட்சியாளர்கள் மனித உரிமைகள் பேரவையுடன் ஒத்துப் போகும் அணுகுமுறையை கடைப்பிடித்திருந்தனர். 2015இல் கொண்டுவரப்பட்ட பேரவையின் பிரேரணைக்கு இணையனுசரனை வழங்கியதன் மூலம், உலகிற்கு பொறுப்புக் கூறும் கடப்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டனர் ஆனால், ஏற்றுக்கொண்டது போன்று விடயங்களை நிறைவேற்றவில்லை. அரசாங்கத்திற்குள் இருந்த உள் முரண்பாடுகளை காரணம் காட்டி பொறுப்புக் கூறலை இழுத்தடித்தனர். இவ்வாறானதொரு பின்புலத்தில்தான் மீளவும் யுத்த வெற்றியின் சொந்தக்காரர்களிடம் ஆட்சி சென்றிருக்கின்றது. அவர்கள் இனி இந்த விடயத்தை எவ்வாறு கையாளுவர்?

மைத்திரி-ரணில் அரசாங்கம் மனித உரிமைகள் பேரவையுடன் ஒத்துப் போவதாக கூறியிருந்தாலும் கூட, இராணுவத்தை குற்றவாளியாக்கும் எந்தவொரு சர்வதேச தலையீடுகளும் இடமளிக்க முடியாது என்றே கூறிவந்தனர். இத்தனைக்கும் இணையனுசரனை வழங்கி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட, பிரேரணையில், வெளிநாட்டு நீதிபதிகளின் பங்குபற்றலுடன் கூடிய, நீதி விசாரணை தொடர்பில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றது. மனித உரிமைகள் பேரவையுடன் ஒத்துப் போவதாக உறுதியளித்த அரசாங்கமே அவ்வாறு கூறியிருக்கின்ற நிலையில், யுத்தத்திற்கு தலைமை தாங்கிய, பிரதான நபரே இலங்கையின் ஜனாதிபதியாக இருக்கின்ற நிலையில், நிலைமைகள் எவ்வாறிருக்கும் என்பதை விளங்கிக்கொள்வதில் சிரமமிருக்காது. ஜனாதிபதி கோட்டபாய இராணுவம் குற்றம் செய்ததாக ஒப்புக்கொண்டால், அது அவர் தன்னையே குற்றவாளிக் கூண்டில் ஏற்றுவதற்கு சமமானது. எனவே கோட்டபாயவின் அதிகார எல்லைக்குள் இந்த விடயங்களை விவாதிப்பதற்கான வாய்ப்புக்கள் இல்லவே இல்லை. அதற்காக மனித உரிமைகள் பேரவையுடனான தொடர்பை அரசாங்கம் துண்டித்துக் கொள்ளாது. தங்களின் நியாயத்தை சொல்லுவதற்கான ஒரு சர்வதேச களமாக அதனையும் அரசாங்கம் பயன்படுத்தும்.

இன்றைய உலக ஒழுங்கில் மனித உரிமைகள் மீதான உலகளாவிய கரிசனை என்பது பலம்பொருந்திய நாடுகளின் அதிகார நலன்களோடு தொடர்புபட்டிருக்கின்றது. இதனை ஒவ்வொரு ஆட்சியாளரும் நன்றாக புரிந்து வைத்திருக்கி;ன்றார். இலங்கையின் ஆட்சியாளர்களும் இதில் கைதேர்ந்தவர்கள். 2009இற்கு பின்னரான சூழலில் சில விடயங்களில் மேற்குலகுடன் (அமெரிக்காவுடன்) ஒத்துப்போகாத காரணத்தினால்தான், அமெரிக்கா மகிந்த ராஜபக்ச அரசாங்கத்தின் மீது, சில மென் அழுத்தங்களை பிரயோகித்தது. ஆனாலும் அந்த மென் அழுத்தங்களை மகிந்த பொருட்படுத்தவில்லை. மேற்குடன் ஒரு பிடிவாதமான அரசியல் அணுகுமுறையையே மகிந்த கடைப்பிடித்தார். மகிந்த மேற்குடன் நெகிழ்வான போக்கை கடைப்பிடித்திருந்தால் அமெரிக்காவின் அழுத்தங்கள் தொடர்ந்திருக்காது. இவ்வாறானதொரு சூழலில்தான் மகிந்த எதிர்பாராத தோல்வியை சந்தித்தார். மகிந்த அதிகம் சீனாவை நோக்கிச் சாய்ந்து கொண்டிருந்த பின்புலத்தில்தான் அவர் ஆட்சியை இழந்தார். ஆரம்பத்தில் அது சீனாவிற்கு வைக்கப்பட்ட ஒரு செக் என்றே பார்க்கப்பட்டது. ஆனால் பின்னர் இடம்பெற்ற விடயங்களோ அதனை தவறென்று உணர்த்தியது. ஆட்சி மாற்றங்களின் மூலம் இலங்கைத் தீவில் சீனாவின் செல்வாக்கை முற்று முழுதாக தடுத்துநிறுத்த முடியாது என்னும் உண்மை தெளிவானது. ஏனெனில் ஹம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தை 99 வருடங்களுக்கு கொடுத்ததும், கூடவே 15000 ஏக்கர் காணிகளை சீனாவிற்கு கொடுத்ததும் மகிந்த ராஜபக்ச அல்ல. அதனை செய்தது, மேற்குடனும் இந்தியாவுடனும் நிற்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட புதிய ஆட்சியாளர்கள்தான். எனவே மகிந்தவை ஆட்சியிலிருந்து அகற்றுவதன் ஊடாக, சீனாவை சற்று எட்ட வைக்கலாம் என்னும் கணிப்பு வெற்றியளிக்கவில்லை. இதன் காரணமாகத்தான் 2019 – தேர்தலில் இந்தியாவோ அல்லது மேற்கோ பெரிய ஆர்வங்களை காண்பிக்கவில்லை. அவர்களின் விருப்பங்கள் எதுவாக இருந்தாலும் கூட, வருபவர்களை கையாளுதல் என்னும் அடிப்படையிலேயே விடயங்களை கையாண்டனர்.

கோட்டபாய ராஜபக்ச ஜனாபதியாக வந்ததிலிருந்து பல்வேறு விடயங்களை கூறிவருகின்றார். அவர் கூறும் விடயங்கள் நாட்டின் அபிவிருத்தி என்னும் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால் நல்ல திட்டங்கள்தான் ஆனால் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டுமாயின் இலங்கைக்குள் அதிக முதலீடுகள் வர வேண்டும். அவ்வாறு நடக்க வேண்டுமாயின் அவர் பல்வேறு விடயங்களில் மேற்கின் நலன்களோ ஒத்துப் போகத்தான் வேண்டும். அப்படி நடக்கவில்லை என்றால் அவரால் முன்னோக்கி நகர முடியாமல் போகும். இதெல்லாம் அவர்கள் அறியாததும் அல்ல. சிங்கள ராஜதந்திரம் கடந்த காலத்திலிருந்து கற்றுக்கொண்டு பயணிப்பதில் வல்லமை மிக்கது. சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக் கொள்ளக் கூடியது. இந்தப் பின்புலத்தில் நோக்கினால் இந்தியாவையும் அமெரிக்காவையும் சினேக வட்டத்திற்குள் வைத்துக் கொள்வதிலேயே கோட்டபாய கவனம் செலுத்துவார். முதலில் இந்தியா அதன் பின்னர் அமெரிக்கா என்பதே அவரது அணுகுமுறையாக இருக்கலாம். கோட்டபாய நிச்சயம் ஜெனிவாவில் இராணுவத்தின் மீதான குற்றச்சாட்டுக்களை ஒரு போதுமே ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார். அந்த வகையில் அவர் ஜெனிவாவை சில விடயங்களில் எதிர்ப்பார். ஜெனிவாவை எதிர்த்துக் கொண்டும் அமெரிக்காவுடன் நிற்க முடியுமென்னும் உலக யதார்த்தத்தை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.
 

http://www.samakalam.com/செய்திகள்/கோட்டபாய-அரசு-ஜெனிவாவை-எ/

ஒரு கொலை; ஒரு கதை: ஒரு முடிவின் தொடக்கம்

1 week 1 day ago
ஒரு கொலை; ஒரு கதை: ஒரு முடிவின் தொடக்கம்

தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ   / 2020 ஜனவரி 09

சில செயல்கள் செய்யத்தகாதவை; அவ்வாறு செய்யத்தகாத செயல்களுக்குக் கொடுக்கும் விலை, இறுதியில் மிக அதிகமாக இருக்கும்.   

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, அச்செயலை ஏன் செய்தோம் என்று, என்றென்றைக்கும் வருந்தும் வகையில், செய்த செயல்களுக்கான எதிர்விளைவுகள் அமைந்து விடுவதுண்டு. இது, தனிமனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல, அரசுகளுக்கும் அரசாங்கங்களுக்கும் ஆட்சியாளர்களுக்கும் பொருந்தும்.   

இவ்வாறு செய்யத்தகாத செயல்களைச் செய்தவர்களை, வரலாறு மிக மோசமாகத் தண்டித்துள்ளது; சில சமயங்களில் வஞ்சித்தும் உள்ளது.  

கடந்த வாரம், அமெரிக்கா ‘ட்ரோன்’ தாக்குதல்களின் மூலம், ஈரானின் இராணுவத் தளபதி குவாசிம் சொலெய்மானியை கொலை செய்தது.  இத்தாக்குதல்கள், ஈராக்கின் தலைநகரில் அமைந்துள்ள பக்தாத் விமான நிலையத்துக்கு வெளியே நடத்தப்பட்டது. அமெரிக்க - ஈரான் முறுகல் நிலையில், தவிர்க்கவியலாத மோதலை, இக்கொலைகள் சாத்தியமாக்கி உள்ளன.  

image_074da85b28.jpgஈரானிய அரசியலிலும் சமூகத்திலும் அதன் மீயுயர் தலைவர் அயதுல்லா கொமேனிக்கு அடுத்தபடியாக, மிகவும் செல்வாக்கும் மரியாதையும் கொண்டிருந்த சொலெய்மானியின் கொலை, ஈரானை மட்டுமன்றி, முழு உலகையுமே அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியுள்ளது.   

இந்தக் கொலை தொடர்பான உத்தியோகபூர்வ அறிவிப்பை, அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப், மிகுந்த பெருமிதத்துடன் மேற்கொண்டார். அமெரிக்காவின் மிகப்பெரிய எதிரி, வீழ்த்தப்பட்டது போன்றதொரு பாவனையை, அவர் உருவாக்கினார்.   

இன்னொரு வகையில், ஒசாமா பின் லேடன் கொல்லப்பட்டபோதும், ஐ.எஸ் தலைவர் அபூபக்கர் அல்-பக்தாதி கொல்லப்பட்ட போதும், எவ்வாறு அமெரிக்க ஜனாதிபதிகள் அவற்றைப் பெருமிதத்துடன் அறிவித்தார்களோ, அதேபோலவே குவாசிம் சொலெய்மானியின் கொலையும் அறிவிக்கப்பட்டது.   

ஒசாமா, அல்-பக்காதி போன்ற பயங்கரவாதிகள் போலல்ல சொலெய்மானி. இவர், உலக நாடொன்றின் இராணுவத்தின் தளபதி. இவர், இன்னொரு நாட்டுக்குப் பயணம் மேற்கொண்டிருந்த வேளை, கொல்லப்பட்டிருக்கிறார். இவை, இக்கொலையின் தீவிரத்தை உணர்த்துகின்றன.   

ஒரு கொலையும் அதன் கதையும்  

இந்தப் பத்தியில், 2019ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் ஏழாம் திகதி, ‘2019ஆம் ஆண்டின் சிந்தனையாளர்கள்’ என்ற கட்டுரையில், அமெரிக்காவில் இருந்து வெளிவரும், அயலுறவுக் கொள்கைகளுக்கான முதன்மைச் சஞ்சிகையான ‘Foreign Policy’ இல், 2019ஆம் ஆண்டில், உலகின் முக்கியமான 100 சிந்தனையாளர்களில், பாதுகாப்புக் காவலர்கள் பிரிவில், முதலாவது இடம் குவாசிம் சொலெய்மானிக்கு வழங்கப்பட்டு இருந்ததையும் அதன் முக்கியத்துவத்தையும் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அவரே, கடந்த வெள்ளிக்கிழமை (03) கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்.   

இந்தக் கொலையைத் “தற்காப்புக்கான தாக்குதல்” என்று, அமெரிக்கா சொல்லிக் கொண்டாலும், இது கொலை என்பதில், எந்தவொரு சந்தேகமும் இல்லை. சர்வதேசச் சட்டங்களை, அமெரிக்கா மீறி இருக்கிறது.   

ஈராக்கின் அனுமதியின்றி, அமெரிக்க விமானங்கள், ஈராக்கிய வான்பரப்பைப் பயன்படுத்தி உள்ளன. ஈராக்கின் அனுமதி இன்றியே, இத்தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டுள்ளன.  

இந்தத் தாக்குதல்களுக்குக் கட்டாயம் விடையளிப்பதாக, ஈரான் தெரிவித்துள்ள நிலையில், ஈராக்கில் உள்ள அல்-அசாத், இர்பிலில் உள்ள அமெரிக்க நிலைகள் மீது, கண்டம்விட்டுக் கண்டம் பாயும் குண்டுத் தாக்குதலை ஈரான் நடத்தியுள்ளது. தாக்குதல்  இடம்பெற்றுள்ளதாக அமெரிக்கப் பாதுகாப்பு அலுவலகமான ‘பென்டகன்’ கூறியுள்ளது.   

image_47a283232b.jpg

ஈரான் பதில் தாக்குதல் நடத்தினால், மிக விரைவில் அதற்கான எதிர்வினை இருக்கும் என, அமெரிக்க ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் அச்சுறுத்தல் விடுத்துள்ள நிலையிலேயே இத்தாக்குதல் இடம்பெற்றுள்ளது. இதற்கு மேலாக, “ஈரானின் முக்கியமான 52 இடங்கள், அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன எனவும் அவற்றின் மீது தாக்குதல் நடத்தப்படும்” எனவும் ட்ரம்ப் அறிவித்துள்ளார்.   

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக, ஈரானை இந்தப் போருக்குள் தள்ளுவதற்கு, அமெரிக்கா தொடர்ச்சியாக முயன்று வந்துள்ளது. இதன் ஒரு பகுதியாகவே, ஈரானுடன் செய்துகொண்ட அணுசக்தி உடன்படிக்கையில் இருந்து, அமெரிக்கா வெளியேறியது; ஈரான் மீது பொருளாதாரத் தடைகளை விதித்தது; கிளர்ச்சிகளைத் தூண்டிவிட்டு, ஈரானில் ஆட்சி மாற்றத்துக்கான முயற்சிகளை நடத்தியது.  

 இன்று, இதன் அடுத்த கட்டமாக, ஈரானின் இராணுவத் தளபதியைக் கொலை செய்துள்ளது. ஈரானை ஒரு போருக்குள் தள்ளுவதன் ஊடாக, அதைப் பலமிழக்கச் செய்வதனூடாக, மத்திய கிழக்கில், தனது ஆதிக்கத்தை முழுமையாகத் தக்கவைக்க, அமெரிக்கா முயல்கிறது.  

கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களாக, ஈரானின் செல்வாக்கு, மத்திய கிழக்கில் தொடர்ச்சியாக அதிகரித்து வந்துள்ளது. குறிப்பாக, சிரிய யுத்தத்தில், அமெரிக்க - நேட்டோ கூட்டுப் படைகளுக்கு எதிராக, சிரிய - ரஷ்ய - ஈரான் - ஹிஸ்புல்லா ஆகியவற்றின் இணைந்த கூட்டணி, வலுவான எதிர்ச் சக்தியாக மாற்றம் அடைந்துள்ளது.   

அமெரிக்காவின் மேலாதிக்க நலன்களுக்கு எதிரான கூட்டணியை உருவாக்கிய, பிரதான சிந்தனையாளரும் செயற்பாட்டாளரும் ஆகிய குவாசிம் சொலெய்மானியின் கொலை, மிகப்பெரிய சவாலை இந்த அமைப்புகளுக்கு ஏற்படுத்தியுள்ளது. இது, நீண்டு வளரும் முரண்பாட்டுக்கான தொடக்கப்புள்ளி எனக் கருத முடியும்.   

இந்தக் கொலையை நிகழ்த்தியதன் மூலம், இரண்டு விடயங்களை அமெரிக்கா செய்துள்ளது.   
முதலாவது, ஈராக்கை விட, நில அளவில் நான்கு மடங்கு பெரியதும் இரண்டு மடங்கு அதிகமான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட ஈரான் மீது, போர் ஒன்றை ஏவியுள்ளது.   

இரண்டாவது, 2003இல் ஈராக்கை ஆக்கிரமித்ததன் மூலம், அமெரிக்கா அடைய விரும்பிய பலன்களை, அடையவில்லை என்பதையும் இது காட்டுகிறது.   

குவாசிம் சொலெய்மானி, ஈரானின் செல்வாக்கை மத்திய கிழக்கில் அதிகரிப்பதில், முக்கிய பங்காற்றி இருக்கிறார். அத்துடன், ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ் அமைப்பு, முழுமையாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டதற்கும் இவரின் பங்களிப்பு முக்கியமானது. சிரிய யுத்தத்தில், அமெரிக்காவில் எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறாமல் போனதற்கான காரணங்களில், சொலெய்மானி முக்கிய பாத்திரம் வகித்தார்.  

ஈரானை ஆத்திரமூட்டுவதன் மூலம், வலிந்து போருக்கு இழுக்கும் அமெரிக்காவின் தந்திர வலைக்குள் சிக்காமல், ஈரானைத் தொடர்ச்சியாகத் தடுத்து வந்ததில், சொலெய்மானின் செயற்பாடுகள் முக்கியமானவை.  இன்றுவரை, ஈரான் எந்தவொரு போரிலும் சிக்கிச் சீரழியாமல் இருப்பதற்கு, குவாசிம் சொலெய்மானின் தலைமைத்துவம் முக்கியமானது. அவரால் பழக்கப்பட்ட, தெளிந்த மூலோபாயச் சிந்தனைகள், தொடர்ந்தும் ஈரானில், அவரது கொள்கைகளைத் தீர்மானிக்குமா என்பதைப் பொறுத்திருந்தே பார்க்க வேண்டியுள்ளது.   

இந்தக் கொலையின் மூலம், மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்காவுக்குப் பாதுகாப்பற்ற நிலை உருவாகி உள்ளது. எந்தவோர் அமெரிக்கப் படை வீரனோ, அமெரிக்க இராஜதந்திரியோ, அமெரிக்கச் சுற்றுலாப் பயணியோ சுதந்திரமாக உள்ளார் எனக் கருத முடியாத நிலை, மத்திய கிழக்கு எங்கும் ஏற்பட்டுள்ளது.  இந்த நிலையில், தன்னையும் தனது மக்களையும் தற்காத்துக்கொள்ள, ஏராளமான பணத்தையும் வளங்களையும் செலவழிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில், அமெரிக்கா இருக்கிறது.   

ஈரான் தனது பதிலை, எந்த வகையிலும் எந்த இடத்திலும் எப்போதும் செய்ய முடியும் என்பதை, செவ்வாய்க்கிழமை (07) தாக்குதல் நிரூபித்துள்ளது. இது, அமெரிக்க இராணுவத்தில் மிகப்பெரிய நெருக்கடி நிலையைத் தோற்றுவித்துள்ளது. இந்த அபாயம், அமெரிக்காவுக்கு மட்டுமன்றி அமெரிக்காவின் கூட்டாளி நாடுகளான ஏனைய நாடுகளுக்கும் உண்டு.   

image_ec48251868.jpg

விரும்பியோ விரும்பாமலோ, அமெரிக்காவின் கூட்டாளியாக இருப்பதன் மூலம், குவாசிம் சொலெய்மானியின் கொலைக்கு, அவர்கள் அனைவரும் பொறுப்பு கூற வேண்டியவர்கள் ஆகிறார்கள். இது, மத்திய கிழக்கில், புதிய அதிகாரச் சமநிலையை ஏற்படுத்தி உள்ளது.   

இந்தக் கொலை, பொருளாதாரத்திலும் உலகளாவிய ரீதியிலும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது.  குவாசிம் சொலெய்மானி கொலையைத் தொடர்ந்து, ஆசிய பங்குச் சந்தைகள், சரிவை அடைந்தன; சர்வதேச சந்தையில், எண்ணெய் விலை அதிகரித்தது; போருக்கான தொடக்கமாக, இதை அனைவரும் காண்கிறார்கள்.   

முடிவின் தொடக்கம்: மத்திய கிழக்கில் முடிவுக்கு வரும் அமெரிக்கச் செல்வாக்கு  

குவாசிம் சொலெய்மானி கொலையைத் தொடர்ந்து, “நேரடியான இராணுவ மோதலில் ஈடுபடத் தமக்கு விருப்பமில்லை” என, சுவிட்சலாந்து தூதுவராலயம் மூலம், ஈரானுக்கு அமெரிக்கா அறிவித்துள்ளது. இதன் மூலம், தனது செயலுக்கான விலையைக் கொடுக்காமல், தப்பிப் பிழைக்க அமெரிக்கா முனைந்தது.   

ஆனால், “அனைத்துப் பேச்சுவார்த்தைகளும் முடிவடைந்து விட்டன; சொலெய்மானி கொலைக்கு, நிச்சயம் தண்டனை உண்டு” என ஈரான் பதிலளித்துள்ளது.   

இவ்வளவு காலமும், ஈரான் அவசரப்பட்டது கிடையாது. ஈரானுக்கு அவசரப்பட வேண்டிய தேவையும் இல்லை. களங்களும் காலமும் ஈரானுக்கு மிகவும் சாதகமாகவே உள்ளன.   

இந்தத் தாக்குதல்கள், ஈராக்கிலிருந்து மட்டுமல்ல; மத்திய கிழக்கில் இருந்தும், அமெரிக்காவை வெளியேற்றுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகளைத் தமக்குள் பொதிந்து வைத்திருக்கின்றன.  இன்னொரு வகையில் சொல்வதானால், அமெரிக்கா கடந்த ஒரு நூற்றாண்டு காலமாக, மத்திய கிழக்கின் மீது, செல்வாக்குச் செலுத்தி வந்த தனது ஆதிக்கத்தை, முழுவதுமாக இழப்பதற்கான தொடக்கப் புள்ளியை, இப்போது இட்டுள்ளது.   

இப்போது, ஈரான் - அமெரிக்க அதிகாரப் போட்டியில், புதிய மய்யமாக, ஈராக் உருவாகியுள்ளது. ஈரானில் இனிவரும் காலங்களில் நடக்கும் நிகழ்வுகள், ஈராக்கின் எதிர்காலத்தை மட்டுமன்றி, மத்திய கிழக்கின் எதிர்காலத்தையும் தீர்மானிக்க வல்லவை.   

ஒரு தாக்குதலை அமெரிக்கா நடத்தி முடித்துள்ளது. ஒரு நாட்டின் இராணுவத் தளபதியை அது கொன்றுள்ளது. சர்வதேச சட்டங்களைத் துச்சமென நினைத்து உள்ளது.   

இதேவேளை, இந்தக் கொலை தொடர்பில், ஐக்கிய நாடுகளில் உரையாற்றுவதற்கு முனைந்த, ஈரானின் வெளியுறவு அமைச்சருக்கு விசாவை, அமெரிக்கா மறுத்துள்ளது. இது ஒருபுறம் சட்டவிரோதமானது; இன்னொருபுறம், ஐக்கிய நாடுகள் சபையையே கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறது.   

சொலெய்மானினின் கொலையின் பின், ஒரு பதற்றத்தை மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்கா ஏற்படுத்தியுள்ளது. இப்போது வேறு வழியின்றி, பாதுகாப்பான எதிர்காலத்தை கேள்விக்குறியாக்கி உள்ளது. இதன் தாக்கங்கள், உலகெங்கும் உணரப்படும்.
 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஒரு-கொலை-ஒரு-கதை-ஒரு-முடிவின்-தொடக்கம்/91-243755

தமிழர் அரசியலில் கருத்து உருவாக்கிகளின் வகிபாகம்

1 week 1 day ago
தமிழர் அரசியலில் கருத்து உருவாக்கிகளின் வகிபாகம்

புருஜோத்தமன் தங்கமயில்   / 2020 ஜனவரி 08

கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கு ஒருசில வாரங்களுக்கு முன்னர், தமிழ்ப் பரப்பில் தொடர்ச்சியாக எழுதி வரும் சிரேஷ்ட அரசியல் பத்தியாளர்கள் சிலர், யாழ்ப்பாணத்தில் ஒன்றுகூடி இருந்தார்கள்.   
ஜனாதிபதித் தேர்தல் தொடர்பில், தங்களுக்குள் பொது இணக்கப்பாட்டை ஏற்படுத்திக் கொண்டு, அதை நோக்கிய கருத்துருவாக்கத்தை உருவாக்குவதே, அந்த ஒன்றுகூடலின் அடிப்படையாக இருந்தது.  

பல்வேறு கருத்து முரண்பாடுகளுக்கு மத்தியிலும் அந்த ஒன்றுகூடலின் இறுதியில், ஓர் இணக்கப்பாட்டின் கீழ், அறிக்கையொன்றை வெளியிடுவது என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது.  

அடுத்த சில நாள்களில், அறிக்கையின் ஒரு பகுதி வரையப்பட்ட போதிலும், அது முற்றுப்பெறவில்லை. இந்த ஒன்றுகூடலை ஏற்பாடு செய்வதில் ஆர்வம் காட்டிய முக்கியஸ்தர்கள், தங்களின் நிலைப்பாடுகளில் இருந்து, அறிக்கை மாறுபடுவதாக எண்ணிக் கொண்டு, அறிக்கை வெளியிடப்படுவதை ஒத்திவைப்பதில் குறியாக இருந்தார்கள். பின்னர், அப்படியான ஓர் அறிக்கை வெளியிடப்படவும் இல்லை.  

ஆனால், பத்தியாளர்கள் ஒன்றுகூடலை ஏற்பாடு செய்வதில், ஆர்வம் காட்டிய பத்தியாளர்களில் ஓரிருவர், தமிழ் மக்கள் பேரவையின் சுயாதீனக் குழுவில் அங்கம் வகித்தார்கள். பொது வேட்பாளர் கோசத்தைத் தூக்கிக் கொண்டு, சம்பந்தனிடமும் விக்னேஸ்வரனிடமும் ஏனைய கட்சித் தலைவர்களிடமும் நடந்தார்கள். அந்த முயற்சி, கடுகளவுக்கும் மதிக்கப்படாத புள்ளியில், சுயாதீனக்குழு சோர்வுற்று ஒதுங்கியது.  

அடுத்த சில நாள்களில், யாழ். பல்கலைக்கழக மாணவர்கள், கிழக்குப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களை இணைத்துக் கொண்டு, தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளுக்கு இடையில், பொது இணக்கப்பாட்டை ஏற்படுத்தும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்டார்கள்.  

இந்த முயற்சிகளுக்குத் தங்களின் ஆலோசகர்களாக, சுயாதீனக் குழுவில் இயங்கிய சிலரையும் இணைத்துக் கொண்டார்கள். கட்சிகளுக்கு இடையிலான தொடர்ச்சியான பேச்சுவார்த்தைகளில், அவர்களும் முக்கியமான இடத்தை எடுத்துக் கொண்டார்கள்.  

பொது இணக்கப்பாட்டின் கீழ் அறிக்கை வெளியிடப்பட்டு, அடுத்தகட்ட முயற்சிகள் எதுவும் எடுக்கப்படாமலேயே அது தூக்கியெறியப்பட்டும் விட்டது.  

இந்தச் சம்பவங்கள் அனைத்தும், ஒருசில வாரங்களுக்குள் நடந்து முடிந்தவை.   
இங்கு எல்லாத்தரப்பிடமும் ஒரு திட்டம் உண்டு. அந்தத் திட்டத்துக்கு ஆள்களைச் சேர்ப்பதுதான், பிரதான இலக்கு. அந்தத் திட்டத்துக்கு ஆள்களைச் சேர்க்க முடியவில்லை என்றால், சொல்லாமல் கொள்ளாமல் இன்னோர் அடையாளத்தோடு, அந்தத் திட்டத்தை முன்வைப்பது; இதுதான் அரசியல் நெறி என்றொரு போக்கு, தமிழ்ச் சூழலில் தொடர்ச்சியாகப் பேணப்படுகின்றது.   

அரசியல் கட்சிகளிடமும் அதன் தலைவர்களிடமும் அரசியல் அறத்தை எதிர்பார்க்கும் தரப்புகள், உண்மையிலேயே அரசியல் அறத்தோடுதான் இயங்குகின்றனவா என்றால், ‘இல்லை’ என்பதே பதிலாகும்.  

எல்லா இடத்திலும், “நாங்கள் பெரியவர்கள்; முக்கியமானவர்கள்” என்கிற சுயதம்பட்டம், அதை நோக்கிய எதிர்பார்ப்பு, அரசியல் அறத்தையோ, வெளிப்படையான உரையாடல்களையோ மேலேழுவதைத் தடுக்கின்றது. அது, செயற்பாட்டாளர்கள், கல்வியாளர்கள், அரசியல் பத்தியாளர்கள் தொடங்கி, எல்லா இடமும் வியாபித்து இருக்கின்றது.   

ஒரு விடயம் தொடர்பில் விமர்சிப்பதற்கும், கருத்துரைப்பதற்கும் ஆர்வம் காட்டும் அளவுக்கு, தங்கள் மீதான விமர்சனங்களை எதிர்கொள்வதில் பெரிய மனத்தடையோடு இந்தத் தரப்புகள் இருகின்றன. அது மட்டுமின்றி, யாரின் மீதும் நம்பிக்கை கொள்வதற்கும் தயக்குகின்றன.   

அதனாலேயே, எல்லாவற்றையும் இரகசியமாக, ஏதோ சதித்திட்டம் தீட்டுவதைப்போல, செய்ய நினைக்கிறார்கள். மாறாக, செய்ய நினைக்கின்ற விடயங்களின் தார்ப்பரியம், அதன் தற்போதையை சமூக நிலை பற்றியெல்லாம் சிந்திப்பதில்லை.  

இன்னொரு பக்கம், ‘கருத்துருவாக்கிகள்’ என்று தங்களை நோக்கி ‘ஒளிவட்டம்’ வரைந்து கொள்ளும் தரப்புகள், தங்களைத் தேவதூதர்களாகச் சிந்திக்கின்றன; தங்களின் வார்த்தைகள் இறுதியானவை என்று நம்புகின்றன. மக்களை நோக்கிக் கட்டளையிடும் தொனியைப் பிரயோகிக்கின்றன. அதனைக் கேட்காத மக்களை மடையர்களாகக் கருதுகின்றன.   

ஆனால், அரசியல் என்பதும், அதன் அடிப்படையான நிலைத்திருத்தல் என்பதும் மக்களைச் சார்ந்ததாகும். மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகள் தொடங்கி, எதிர்காலங்கள் வரையில் சிந்திக்காமல், கனவுலகில் கோட்டை கட்டுவதால் யாருக்கும் எந்தப் பயனும் இல்லை.   

அத்தோடு, அரசியல் என்பது, இன்றைக்கு மக்களால் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் கவனிக்கப்படுவதுடன் ஆராயப்படுவதும் ஆகும். யார் என்ன சொல்கிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளும் அளவுக்கான பட்டறிவைக் காலம் அவர்களுக்கு வழங்கியும் இருக்கிறது.   

அப்படியான நிலையில், யார் வந்தாலும் தங்களின் நிலைப்பாடுகளைப் புறந்தள்ளும் எந்தத் தரப்பையும் புறந்தள்ளுவதற்கு, மக்கள் தயாராகவே இருக்கிறார்கள். அது கடவுளாக இருந்தாலும் சரி; கருத்துருவாக்கிகளாக இருந்தாலும் சரி!  

பல்வேறு நிலைப்பாடுகளைக் கொண்ட தரப்புகள், ஓரிடத்தில் சந்திக்கும்போது, அங்கு பொது இணக்கப்பாடு ஏற்படவேண்டும் என்பது கட்டாயமில்லை. ஆனால், அந்த உரையாடல்களில் ஒரு வெளிப்படைத் தன்மை இருக்க வேண்டும். அந்த வெளிப்படைத் தன்மைதான், தொடர்ச்சியான உரையாடல்களுக்கான உந்துகோலாக இருக்கும். அது, சமூக ரீதியாகவும் நல்ல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும்.   

மாறாகத் தங்களின் திட்டங்களை, மற்றவர்களின் மீது திணிப்பதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்படும், குறுகிய மனநிலை கொண்ட சந்திப்புகளால் யாருக்கும் எந்த நன்மையும் இல்லை. அவை, மழைக்கு முளைக்கும் காளான்களைப் போன்றவைதான்.  

“பொதுத் தேர்தலில் தோல்வியடைந்த தரப்புகள் எல்லாமும் இணைந்து, தமிழ் மக்கள் பேரவையை ஆரம்பித்திருக்கின்றன” என்று கூட்டமைப்பின் தலைவர்கள் சிலர், பேரவை ஆரம்பிக்கப்பட்ட தருணத்தில் கருத்து வெளியிட்டனர்.  

அந்தத் தருணத்தில் பேரவையை, மாற்றுத் தலைமைக்கான நம்பிக்கையாகக் கொண்ட வைத்தியர் ஒருவர், இந்தப் பத்தியாளரிடம் கீழ்க்கண்டவாறு சொன்னார், “...புலிகளால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட, ‘கூட்டமைப்பு’ அடையாளத்துக்குள் இருந்து கொண்டு, யார் வேண்டுமானாலும் வெற்றிபெறலாம். ஆனால், தற்போது இருப்பது உண்மையான கூட்டமைப்பு அல்ல; கூட்டமைப்பின் உண்மையான பங்காளிகள் பேரவைக்குள்ளேயே இருக்கிறார்கள். விரைவில், கூட்டமைப்பும் தமிழரசுக் கட்சியும் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிடும்...” என்றார். மாற்றுத் தலைமைக்கான கோசக்காரர்கள் எல்லோரும் இணைந்து, பேரவையை ஆரம்பித்த தருணத்தில், அந்த வைத்தியரின் பெரிய நம்பிக்கையாக இந்த வார்த்தைகள் வெளிப்பட்டன.   

இன்றைக்கு அந்த வைத்தியர், பேரவையைச் சீண்டுவதில்லை. அப்போது, அந்த வைத்தியரிடம் நான் கீழ்க்கண்டவாறு சொன்னேன். “மாற்றுத் தலைமைக்கான வெளி என்பது, தமிழ்த் தேசியப் பரப்பில் தவிர்க்க முடியாத அளவுக்கு இருக்கின்றது. அதை யாராலும் மறுக்க முடியாது. ஆனால், மாற்றுத் தலைமைக்கான வெளியை, எந்தவித அரசியல் தைரியமும் இல்லாத தரப்புகளைக் கொண்டு நிரப்பிவிட முடியாது. பேரவை, தன்னுடைய தைரியத்தை இதுவரை வெளிப்படுத்தவில்லை. விக்னேஸ்வரனை இணைத்துக் கொள்வதற்காக, தங்களைத் தேர்தல் அமைப்பு அல்ல என்று சொல்லி இருக்கின்றது. அப்படியான நிலையில், தேர்தல் அரசியலைக் கையாளும் தரப்பாகப் பேரவை முன்னோக்கி வருவது குழப்பகரமானது. இன்றைக்கு மாற்றுத் தலைமை என்பது, தேர்தல்களைப் புறந்தள்ளிக் கொண்டு உருவாக முடியாது. இன்னொரு பக்கம், கூட்டமைப்பில் அகற்றப்பட வேண்டிய தரப்புகளைத் தமிழரசுக் கட்சி இலகுவாக அகற்றிக் கொண்டு, இந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்தித் தனிக்கட்சியாக வளரும். ஏனெனில், தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவர்கள் அதனை நோக்கிய செயற்பாட்டைக் கிராமங்களில் இருந்து ஆரம்பித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எப்போதுமே, பேசுவதும் எழுதுவதும் இலகுவானதுதான். ஆனால், செயற்பாட்டுத்தளமே வெற்றியைத் தேடித்தரும்...” என்றேன்.  

மேடைப் பேச்சுகளும் அரசியல் கட்டுரைகளும் பத்திகளும் அரசியலின் முதுகெலும்பாக இருந்த காலம் மலையேறிவிட்டது.   

மக்களை ஒருங்கிணைப்பதற்கான சக்தி என்பது, செயற்பாட்டுத் தளத்திலேயே இருக்கின்றது. அது, அந்த மக்களின் மனங்களைப் பிரதிபலிப்பதில் இருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும். அது இல்லாத எந்தவொரு கருத்தியலும் அரசியலும் வெற்றிபெறாது.   

இதைப் புரிந்து கொள்ளாது, என்ன குத்துக்கரணம் அடித்தாலும், யாருக்கும் எந்தப் பயனும் இல்லை. பொதுத் தேர்தலுக்கு ஒரு சில வாரங்களுக்கு முன்னர், மீண்டும் பொது இணக்கப்பாடு எனும் நாடகம் அரங்கேறாமல் இருக்க வேண்டும். ஏனெனில், ஒரு நாடகத்தைப் பலமுறை பார்க்க முடியாது. மக்கள் எரிச்சல் அடைவார்கள்.   
 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தமிழர்-அரசியலில்-கருத்து-உருவாக்கிகளின்-வகிபாகம்/91-243698

Checked
Fri, 01/17/2020 - 14:52
அரசியல் அலசல் Latest Topics
Subscribe to அரசியல் அலசல் feed