kandiah Thillaivinayagalingam

"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 98 [This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.] பகுதி: 98 / பின் இணைப்பு – மகாவம்சத்தின் சுருக்கம் / அத்தியாயம் 01 முதல் அத்தியாயம் 37 வரை அத்தியாயம் 36: மகல்ல நாகனுடைய [Mahallaka Naga] மறைவுக்குப் பின்பு அவனுடைய மகன் பாதிக தீசன் [Bhatika Tissa] இலங்கையில் இருபத்திநான்கு வருடம் ஆட்சி செய்தான். பாதிக தீசன் இறந்த பிறகு அவனது தம்பி கனித தீசன் அல்லது கனித தீசகன் [Kanittha Tissa,also known as Kanitu Tis] பதினெட்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். நாகதீபத்தில் உள்ள ஆலயத்தைப் புனர்நிர்மாணம் செய்தான். இது நாகதீபத்தில் உள்ள ஒரு கோயில், ஒரு புத்த விகாரை அல்ல என்பதை நினைவில் கொள்க. இவைகளுக்கு அத்தியாயம் 36, வசனம் 6 இல் இருந்து 9 வரை பார்க்கவும், "பாதிக தீசனுடைய மறைவுக்குப் பின்பு அவனுடைய தம்பி கனித தீசகன் இலங்கைத் தீவில் பதினெட்டு வருட காலம் ஆட்சி செலுத்தினான். பூதாராமாவிலிருந்த மகாநாக தேரரிடம் [thera Mahanaga in the Bhutarama] பெருமதிப்புக் கொண்ட அவன் அவருக்காக அற்புதமான முறையில் அபயகிரியில் ரத்தின பாஸாதாவைக் [Ratanapasada in the Abhayagiri] கட்டினான். மேலும் அபயகிரியில் பெரிய மதிலையும் பரிவேனாவையும் [a wall and a great parivena] அமைத்தான். அதுபோல் மணிசோம [Manisoma] விகாரையையும் அமைத்தான். அந்த இடத்தில் சேதியத்துக்கு [cetiya] ஒரு ஆலயத்தைக் கட்டினன். அதேபோல் அம்பாதல தூபத்தையும் [Ambatthala-thupa] அமைத்தான். மேலும் நாகதீபத்திலுள்ள ஆலயத்தைப் புனர்நிர்மாணம் செய்தான்." பூதாராமா - பண்டைய இலங்கையில் கட்டப்பட்ட ஒரு மடாலயம் அல்லது கோயில், புத்த துறவிகளுக்கான ஒரு இடமாக கட்டப்பட்டிருக்கலாம்? அபயகிரியில் உள்ள ரத்தின பாஸாதா - அனுராதபுரத்தில் உள்ள அபயகிரி மடாலயத்திற்குள் உள்ள ஒரு அமைப்பு, துறவற நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் பல மாடி கட்டிடம் ஆகும். "ரத்தின பாஸாதா" என்றால் "நகை அரண்மனை" அல்லது "ரத்தின மாளிகை", அதாவது, இது ஒரு அற்புதமான அமைப்பு என்பதைக் குறிக்கிறது. பரிவேனா என்பது ஒரு துறவற கல்வி நிறுவனம் அல்லது துறவிகளுக்கான குடியிருப்பு வளாகம் ஆகும். ஆனால் அது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மடத்தையும் குறிக்கலாம். மணிசோம விகாரை - மணிசோம என்ற ஒரு நபரின் பெயரிடப்பட்ட ஒரு புத்த மடாலயம் (விகாரை). அவர் ஒரு முக்கியமான நன்கொடையாளர் அல்லது ஒரு மரியாதைக்குரிய துறவியாக இருக்கலாம்? அம்பாதல தூபம் அல்லது தூபி - மிஹிந்தலையில் இருப்பதாக நம்பப்படும் அம்பாதலத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு தூபி (பௌத்த நினைவுச்சின்னம்). மிஹிந்தலை என்பது பேரரசர் அசோகரின் மகன் அருகதர் [Arhat or Arahant] மகிந்த முதன்முதலில் இலங்கைக்கு புத்த மதத்தை அறிமுகப்படுத்திய புனிதத் தலமாகும். சேதியம் - புத்தர் அல்லது மதிப்பிற்குரிய துறவிகளின் நினைவுச்சின்னங்களை வைப்பதற்காக கட்டப்பட்ட ஒரு தூபி அல்லது புனித நினைவுச் சின்னத்தைக் குறிக்கிறது. பொதுவாக, சேதியங்கள் பௌத்த மரபுகளில், குறிப்பாக இலங்கையில் குறிப்பிடத்தக்க வழிபாட்டுத் தலங்களாகும். மேலும் அவை வணக்கத்திற்குரிய பொருட்களாகவும் செயல்படுகின்றன. அருகதர் - ஆன்மீக ஞான ஒளி (நிர்வாணம்) அடைவதற்கு மிகவும் தகுதியானவர் (one who is worthy) அல்லது மிகச் சரியான மனிதர் என்று தேரவாத பௌத்தப்பிரிவு குறிப்பிடுகிறது. கனித தீசகனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரது மகன், குஜ நாகன் [Cula Naga, or Khujjanaga, also known as Kuhun Na] ஒரு வருடம் ஆட்சி செய்தான். குஜ நாகனுடைய தம்பி குடநாகன், குட்டநாகன் அல்லது குஞ்சநாகன் [Kuncanaga] என்பவன் அண்ணனைக் கொன்றுவிட்டு அரசனாகி இலங்கையை இரண்டு வருட காலம் ஆண்டான். குஞ்ச நாகனுடைய மனைவியின் தம்பி முதலாம் சிறிநாகன் [Sirinaga] என்பவன், முதல் படைத் தலைவனாக இருந்த பொழுது, அரசனுக்கெதிராகக் கிளர்ச்சி செய்யத் தொடங்கினான். போதிய படை வீரர்களைத் திரட்டியதும் தலைநகரைத் தாக்கினான். அரசனுடைய படைகளுடன் போரிட்டு குஞ்ச நாகனைத் தோற்று ஓடும்படி செய்தான். இலங்கையின் ஆட்சியைத் தன் வசப்படுத்திக் கொண்டு அனுராதபுரத்தில் பத்தொன்பது வருட காலம் ஆண்டான். Part: 98 / Appendix – Summary of the Mahavamsa / Chapter 01 to Chapter 37 Chapter 36: After the death of Mahalaka Naga his son, Bhatikatissaka reigned for twenty-four years. After the death of Bhatikatissaka, his younger brother Kanitthatissaka ruled for eighteen years. He ordered the restoration of the temple in Nagadipa. Note this is a temple in Nagadipa, and not a Vihara. After the death of Kanitthatissaka his Khujjanaga ruled for one year. His younger brother Kuncanaga killed the king and ruled two years. Commander of the troops was Sirinaga, and he was the brother of the consort of the king. He became the rebel and fought the king. The king ran away. Sirinaga ruled for nineteen years. நன்றி Thanks [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] [Kandiah Thillaivinayagalingam, Athiady, Jaffna] பகுதி / Part: 99 தொடரும் / Will follow துளி/DROP: 2018 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 98 https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33653107911004424/?

கதை - 195 / தாத்தா கந்தையா தில்லையுடன் மூன்று சகோதரர்களும் கலிஃபா கோபுரமும் மற்றும் துபாய் சாகசமும் / பகுதி 8 🌙 பாகம் 08 - துபாய் வணிக வளாகத்தில் [துபாய் மாலில்] மாயாஜால மாலை துபாயில் மாலை மலர்ந்தது, நட்சத்திரங்கள் பூமிக்கு வருவது போல நகர விளக்குகள் பிரகாசிக்கத் தொடங்கின. தாத்தாவும் பேரன்களும் துபாய் மாலுக்கு [Dubai Mall] திரும்பவும் சென்றனர். ஆனால் இந்த முறை, சாகசம் வித்தியாசமாக இருந்தது - அது மாயாஜாலமாகவும், வண்ணமயமாகவும் [magical, colorful], குழந்தைகளை பிரமிக்க வைக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட ஆச்சரியங்கள் நிறைந்ததாகவும் இருந்தது. மீண்டும் மாலுக்குள் நுழைந்ததும் திரேன், நிலன் மற்றும் குட்டி ஆரினின் கண்கள் விரிந்தன. மின்னும் விளக்குகளால் அந்த இடம் பிரகாசித்தது, வானவில்லின் ஒவ்வொரு நிறத்திலும் நீரூற்றுகள் [fountains] பாய்ந்து கொண்டு மின்னின. பிரமாண்டமான உட்புற நீர்வீழ்ச்சி [indoor waterfall] சூடான விளக்குகளின் கீழ் பிரகாசித்து, பளிங்குத் தரைகளில் மின்னும் வடிவங்களைப் பிரதிபலித்தது. “தாத்தா... இது தானா பாட்டி சொல்லும் தேவலோகம்?” நிலன் தனது தம்பியின் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு கிசுகிசுத்தான். முதல் முதலாக அவர்கள் துபாய் மீன் காட்சியகம் மற்றும் நீருக்கடியில் உள்ள மிருகக்காட்சிசாலைக்கு [Aquarium and Underwater Zoo] சென்றார்கள். அங்கு கற்பனை செய்யக் கூடிய அனைத்து வண்ணங்களிலும் மீன்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. நியான் மீன்களின் ["Neon fish" / அமேசான் படுகையில் இருந்து வரும் ஒரு சிறிய, பிரகாசமான வண்ண மீன், அதன் மாறுபட்ட நீலம் மற்றும் சிவப்பு வரிக்கு பெயர் பெற்றது.] கூட்டம் ஒரு சரியான ஒழுங்கில் நீந்திக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டு மயங்கிய நிலன் கண்ணாடியில் தனது மூக்கை அழுத்தி அதை அருகில் பார்த்து ரசித்தான். தண்ணீரில் அமைதியாக சறுக்கிச் செல்லும் ஒரு சிறிய சுறாவை திரேன் சுட்டிக்காட்டி, அதை ஒரு நட்பு கடல் டிராகன் [sea dragon] என்று கற்பனை செய்தான். வண்ணமயமான கதிர்கள் நீரில் அழகாக தெறித்து சென்ற போது குழந்தை ஆரின் கைதட்டினான். தாத்தா அவனை கண்ணாடிக்கு அருகில் தூக்கி, கடல் உயிரினங்களைப் பற்றிய சுவாரஸ்யமான வேடிக்கையான கதைகளைக் கிசுகிசுத்தார். அடுத்து, அவர்கள் மெய்நிகர் சாகசங்கள் [virtual adventures] மெய்நிகர் உண்மை or தோற்ற மெய்ம்மை (virtual reality) மற்றும் பொழுதுபோக்கு மண்டலங்கள் [VR and entertainment zones] வழியாக அலைந்தனர். நிலன் ஒரு சிறிய VR ஹெட்செட்டை [headset] அணிந்து கொண்டு துபாயின் வானலையில் "பறந்து", மெய்நிகர் [மாய] ரோலர் கோஸ்டரில் சவாரி செய்த திரேனைப் பார்த்து கை அசைத்தான். குழந்தைகள், தாம் கடக்கும் வானளாவிய கட்டிடங்களையும் மணல் பாலைவனங்களையும் "பெரிதாக்கி" [“zoomed”], அவ்வற்றை ரசித்து சிரித்தனர், அவர்களின் கற்பனைகள் மெய்நிகர் உலகத்துடன் ஒன்றாகக் கலந்தன. குட்டி ஆரின் தாத்தாவின் கையில் இருந்து கொண்டு, ஒளிகளையும் ஒலிகளையும் ஆச்சரியமாகப் பார்த்துக் கொண்டு மகிழ்வாக இருந்தான். துபாய் மாலுக்கு வெளியே உள்ள நீரூற்று நிகழ்ச்சி துபாய் நீரூற்று என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது புர்ஜ் ஏரியில் [ Burj Lake] அமைந்துள்ள ஒரு பெரிய நடன நீர் [a large choreographed water], ஒளி மற்றும் இசை நிகழ்ச்சியாகும். பிற்பகல் நிகழ்ச்சிகள் தினமும் மதியம் 1:00 மணி மற்றும் 1:30 மணிக்கும், மாலை நிகழ்ச்சிகள் ஒவ்வொரு 30 நிமிடங்களுக்கும் மாலை 6:00 மணி முதல் இரவு 11:00 மணி வரை நடைபெறும். எனவே, மெய்நிகர் வேடிக்கைக்குப் பிறகு, தாத்தா குடும்பத்தினர் மாலுக்கு [Mall] வெளியே நடந்த துபாய் ஃபவுண்டன் ஷோவிற்குச் [Dubai Fountain show] சென்றனர். சூரியன் மறைந்திருந்து, வானம் இளஞ்சிவப்பு மற்றும் ஆரஞ்சு நிறத்தில் பிரகாசித்தது. தண்ணீர் இசைக்கு ஏற்ப நடனமாடி, வானவில் விளக்குகளுடன் பிரகாசித்தது. ஒரு பெரிய மின்னும் வாள் போல ஒரு நீர் ஜெட் [water jet] எழும்பும் ஒவ்வொரு முறையும் நிலன் உற்சாகத்துடன் துள்ளிக் குதித்தான், அதே நேரத்தில் திரேன் நீரூற்றின் அசைவுகளுக்குத் தக்கவாறு பின்பற்றி சிரிப்புடன் சுழன்று சுழன்று துள்ளிக் குதித்தான். மின்னும் மற்றும் ஆடும் நீரால் [sparkling water] கவரப்பட்டு, குழந்தை ஆரின், கை அசைத்து பை பை [Bye Bye] என்று கத்தினான். பின்னர் தாத்தா அவர்களை ஒரு சிறப்பு வாய்ந்த இனிப்பு கஃபேக்கு [ special dessert café] அழைத்துச் சென்றார், அங்கு குழந்தைகள் தங்கள் சொந்த கப்கேக்குகளை [cupcakes] வண்ணமயமான ஐசிங் [icing], சிறிய இனிப்புத் துண்டுகளை தூவுதல் [ஸ்பிரிங்க்லிங்ஸ் / sprinkles] மற்றும் சிறிய சாக்லேட் அலங்காரங்களால் அலங்கரித்தனர். நிலன் அவர்கள் சமீபத்தில் பார்த்த நீரூற்றின் [fountain] ஒரு சிறிய வடிவத்தை உருவாக்கினான். திரேன் அவர்கள் பார்வையிட்ட கோபுரங்களால் ஈர்க்கப்பட்டு ஒரு வானளாவிய கோட்டை ["ஸ்கை கேஸில் / “sky castle”] வடிவத்தில் கப்கேக்கை உருவாக்கினான். மேலும் ஆரினுக்கு பொழுதுபோக்காக கடித்து, கைகளால் எடுத்து பிசைந்து விளையாட ஒரு சிறிய கப்கேக்கைக் தாத்தா கொடுத்தார். கடைசி மாயாஜால தருணம், குடும்பத்தினர் மாலுக்குள் [mall] இருந்த ஒரு சிறிய உட்புற பொழுது போக்கு மண்டலத்திற்கு [indoor amusement zone] அலைந்து திரிந்தபோது வந்தது. சுழலும் வட்ட வடிவ தளத்தில் அமர்ந்து சவாரி செய்யும் [carousel] ஒரு பொழுதுபோக்கு கேளிக்கைக் கூடம் விளக்குகளால் மின்னியது. நிலன் தங்க நிறத்தில் மின்னும் குதிரையின் மீது குதித்து அமர்ந்து இருந்து கொண்டு, டிராகன் வடிவ இருக்கையில் [dragon-shaped] அமர்ந்திருந்த திரேனை நோக்கி கை அசைத்தான். கேரசல் [carousel] சுழலும்போது மென்மையான இசை ஒலித்தது. அவர்களின் சிரிப்பு, விளக்குகளின் மின்னும் ஒலிகளுடனும் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள இசைகளுடனும் கலந்தது. தாத்தாவின் கைகளில் பாதுகாப்பாக இருந்த குழந்தை ஆரின், மெல்லிசைக்கு ஏற்ப கூச்சலிட்டு ஆடினான். குழந்தைகளின் சிரிப்பு, அதன் ஒளிகள், இசை எல்லாம் ஒன்றாய்க் கலந்து காற்றில் மிதந்தது. இரவு வெகுநேரமாகி விட்டதால், தாத்தா குடும்பத்தினர் மாலுக்குள் இருந்த ஒரு வசதியான நீரூற்று [cozy fountain] அருகே ஒன்றாக அமர்ந்தனர். தாத்தா அவர்களை அருகில் இழுத்து, “சிறிய ஆய்வாளர்களே, ஒவ்வொரு நாளும் மாயவித்தை அல்லது மந்திரம் [magic] போல் இருந்தது. ஆனால் இன்றிரவு நாம் ஒன்றாகப் பகிர்ந்து கொண்ட சாகசங்கள் தான் உண்மையில் சிறந்த சாகசங்கள் என்பதை நான் உங்களுக்கு நினைவூட்டுகிறேன்” என்றார். நேரம் போக போக தாத்தாவின் தோளில் நிலன் தலை சாய்ந்து கொண்டு, “தாத்தா... இன்று மிகவும் மாயாஜால நாள். இன்றிரவு இதை நாம் கனவு காண முடியுமா?” என்று கேட்டான். தாத்தா புன்னகைத்தார். “நிச்சயமாக, என் குட்டிகளே. கண்களை சற்று மூடுங்கள் — நீரூற்றுகளும், கோபுரங்களும், வான்கோட்டைகளும் உங்கள் கனவுகளில் நடனம் ஆடட்டும்.” என்றார் ஒருவரை ஒருவர் கைகளை இணைத்துக் கொண்டு அவர்கள் துபாய் மாலிலிருந்து வெளியே வந்தனர். நகரத்தின் விளக்குகள் அவர்களின் கண்களில் பிரதிபலித்தன. குழந்தைகளின் இதயங்கள் மகிழ்ச்சி, ஆர்வம், மற்றும் நாளை எதிர்கொள்ளும் புதிய சாகசங்களால் நிரம்பியிருந்தன. ✨ நன்றி [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] பாகம்: 09 தொடரும் துளி/DROP: 2017 [கதை - 195 / தாத்தா கந்தையா தில்லையுடன் மூன்று சகோதரர்களும் கலிஃபா கோபுரமும் மற்றும் துபாய் சாகசமும் / பகுதி 8 https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33652888391026376/?

"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 97 [This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.] பகுதி: 97 / பின் இணைப்பு – மகாவம்சத்தின் சுருக்கம் / அத்தியாயம் 01 முதல் அத்தியாயம் 37 வரை வசபனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, வங்கனாசிக தீசன் மூன்று ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். அவன் மகா மங்கள என்ற பெயரில் ஒரு விகாரை [Mangla Maha Viharaya] கட்டினான். அவனது மனைவி மகா மாதா முன்பு உணவளித்த தேரரின் நினைவாக ஒரு விகாரை கட்ட பணம் சேகரித்தார். வங்கனாசிக தீசன் இறந்த பிறகு அவரது மகன் முதலாம் கஜபாகு [Gajabahu I] ஆட்சிக்கு வந்து இருபத்தி இரண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். முதலாம் கஜபாகு [அல்லது Gajabahugamani] அதிகமாக தமிழ் பெற்றோரையும் மற்றும் தமிழ் தாத்தா பாட்டியையும் கொண்டு இருப்பதால், இவனும் தமிழனாக கருத வாய்ப்பு உண்டு. தமிழ்நாட்டில் செங்குட்டுவன் கண்ணகிக்கு கோவில் கட்டியபோது, அந்த இந்திர விழாவில் கலந்து கொள்ளச் சென்ற மன்னனே இவனாகும். கஜபாகுவின் மரணத்திற்குப் பிறகு, இவனது மாமனார் மகாலக நாகர் [Mahalaka Naga] ஆறு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். அவர் தீவில் ஏழு விகாரைகளைக் கட்டினான். வடக்கு, தெற்கு, மேற்கு மற்றும் கிழக்கில் விகாரைகளைக் கட்டிய ஒரே மன்னனாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளார். இலங்கையின் பல ஆரம்பகால ஆட்சியாளர்கள் தமிழ் அல்லது திராவிட கூறுகளைக் கொண்ட பெயர்களைக் கொண்டிருந்ததுடன் தீவின் ஆரம்பகால மக்களில் ஒருவரான நாக மக்கள், தென்னிந்திய தமிழ்ப் பகுதிகளுடன் வலுவான கலாச்சார மற்றும் மொழியியல் உறவுகளைக் கொண்டிருந்தனர் என்று வரலாறு கூறுகிறது. நாக என்ற சொல் தமிழ் மற்றும் பாலி இலக்கியங்களில் காணப்படுகிறது. இது நாகதீபம் (நயினாதீவு) போன்ற இடங்களில் வாழ்ந்த பாம்பு வழிபாட்டு மக்களைக் குறிக்கிறது. சிங்களம் ஒரு தனித்துவமான மொழியாக உருவாவதற்கு முன்பு, தீவின் மக்கள் பிராகிருதம் மற்றும் [அல்லது] ஆரம்பகால திராவிட மொழியைப் பேசினர். தொல்பொருள் ஆய்வில், ஆரம்பகால பிராமி கல்வெட்டுகளில் (கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது) கூட, பல தனிப்பட்ட பெயர்கள், குலப் பெயர்கள் மற்றும் பட்டப்பெயர்கள் தமிழ் சொற்களை ஒத்திருக்கின்றன. சிங்களம் ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட மொழியாக கி.பி 5-6 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் உருவாகத் தொடங்கியது. இது பாலி (பௌத்த நூல்கள் காரணமாக), சமஸ்கிருதம் மற்றும் உள்ளூர் [பிராகிருத / திராவிட அல்லது தமிழ் மொழிகளால்] பேச்சுவழக்குகளால் செல்வாக்கு செலுத்தப்பட்டது. அதாவது மகாவம்சம் எழுதும் பொழுது, உண்மையில் சிங்களம் என்ற மொழி உருவாகவில்லை, அது மிக மிக ஆரம்ப நிலையில் தான் இருந்துள்ளது, ஆனால், தமிழ் மிகவும் வளர்ந்த உச்ச நிலையில் இருந்துள்ளது. அதனால்த் தான் மகாவம்சத்தில் தமிழர் என்ற சொல்லே காணப்படுகிறது, ஆனால் சிங்களம் அல்லது சிங்களவர் என்ற சொல் அங்கு இல்லை. ஆக சிஹல ["Sihala" (Sīhaḷa, සිහළ, சீஹள] என்ற சொல் ஒருக்காவோ இரண்டுதரமோ மட்டுமே அங்கு கூறப்படுகிறது, ஆனால் அது மகாவம்சத்தின் (5 ஆம் நூற்றாண்டு பாலி நாளேடு) படி, சிஹல (சிஹால) என்ற பெயர் சமஸ்கிருத / பாலி வார்த்தையான "சிஹா" ("Sīha" lion/ சிங்கம்) மற்றும் "லா" ("La" நிலம்/இடம்) ஆகியவற்றிலிருந்து உருவானது, அதாவது "சிங்கத்தின் நிலம்" அல்லது "சிங்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள்" என்ற அர்த்தத்தில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. மற்றும் படி மொழி ஒன்றையோ அல்லது அப்படியான மொழி ஒன்றை பேசுபவர்கள் பற்றியோ குறிக்கவே இல்லை. வட இந்தியாவிலிருந்து குடியேறியவர்களால் கொண்டுவரப்பட்ட இந்தோ-ஆரிய பேச்சுவழக்கில் இருந்து சிங்களம் தோன்றியது என்றாலும், தமிழ் மற்றும் பிற தென்னிந்திய சமூகங்களுடனான தொடர்பு காரணமாக திராவிட மொழிகளால் பெரிதும் செல்வாக்குக்கு உள்ளானது என்பது வரலாறு. இலங்கை தென்னிந்தியாவுடன், குறிப்பாக தமிழ்நாட்டுடன், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக தொடர்ச்சியான தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்ததுடன், அனுராதபுர காலம் (கிமு 377 முதல்) பல தமிழ் ஆட்சியாளர்கள் அல்லது தமிழ் தொடர்புகளைக் கொண்ட ஆட்சியாளர்களைக் கொண்டு இருந்ததும் தெரியவருகிறது. அத்துடன் இலங்கையின் பல இடப்பெயர்கள் தமிழ் மற்றும் நாக பூர்வீகம் கொண்டவையாகவும் உள்ளன. உதாரணமாக, நாகதீபா (நயினாதீவு). மேலும் அனுராதபுரம் - சில கோட்பாடுகள் "அனுராத" திராவிட இணைப்புகளைக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறுகின்றன ["Anu" and "Ratha" resemble Tamil words rather than purely Sanskrit. "Anu" could come from Tamil "Anu" (அணு) meaning small or a prefix denoting something related. "Ratha" (ரத) means chariot in Sanskrit, but in Tamil, "Rathapuram" (ரதபுரம்) is a common place-name structure. It suggests a settlement or city related to a chariot or a ruling class.]. திருகோணமலை ஒரு தமிழ் வம்சாவளி பெயர் மற்றும் கதிர்காமம் ஒரு தமிழ்-சைவ யாத்திரைத் தலம். மற்றும் ஆரம்பகால ஆட்சியாளர்கள் இன்று புரிந்து கொள்ளப்படுவது போல் பிரத்தியேகமாக "சிங்களவர்" அல்லது "தமிழர் " அல்ல, மாறாக வெவ்வேறு இனக்குழுக்களின் கலவையாக இருந்திருக்கலாம்? மற்றது அப்பொழுது தமிழ் மொழி முழுமை பெற்று இருந்தாலும் சிங்கள மொழி என்ற ஒன்று ஆரம்பிக்கவே இல்லை. சுருக்கமாக, ஆரம்பகால இலங்கையில், குறிப்பாக தனித்துவமான சிங்கள அடையாளம் தோன்றுவதற்கு முன்பு, ஆழமான தமிழ் மற்றும் திராவிட செல்வாக்குகள் இருந்தன என்பதற்கு வலுவான சான்றுகள் உள்ளன. நவீன தேசியவாதம் தமிழ் மற்றும் சிங்கள வரலாறுகளைப் பிரிக்கும் முயற்சிக்கு வழிவகுத்தாலும், உண்மை என்னவென்றால், இரண்டு கலாச்சாரங்களும் பல நூற்றாண்டுகளாகப் பின்னிப் பிணைந்திருந்தன. சிங்கள மொழியே உண்மையில், காலப்போக்கில் குறிப்பிடத்தக்க தமிழ் மற்றும் திராவிட செல்வாக்குகளுடன் வளர்ந்தது என்பது வெள்ளிடைமலை. இதற்கு சிறந்த உதாரணம் தொலெமி அல்லது தாலமியின் [Ptolemy] வரைபடம் (கி.பி. 2 ஆம் நூற்றாண்டு) தமிழ் ஒலிப்பு முறையை ஒத்த பெயர்களைக் கொண்ட இலங்கை நகரங்களைக் குறிக்கிறதுடன் [Ptolemy’s map (2nd century AD) refers to Sri Lankan cities with names resembling Tamil phonetics.] அனுராதபுரத்திலேயே உள்ள ஆரம்பகால பிராமி கல்வெட்டுகள் (கிமு 3-2 ஆம் நூற்றாண்டு வரை) தமிழ்-பிராக்ருத செல்வாக்குகளைக் காட்டுகின்றதும் [Early Brahmi inscriptions in Anuradhapura (dating to the 3rd-2nd century BCE) show Tamil-Prakrit influences.] ஒரு எடுத்துக்காட்டு ஆகும். Part: 97 / Appendix – Summary of the Mahavamsa / Chapter 01 to Chapter 37 After the death of Vasabha, Vannakatissa ruled for three years. He built a Vihara with the name Mahamangala. His consort Mahamatta collected money to build a Vihara in memory of the Thera whom she fed previously. On the death of Vannakatissa his son, Gajabahugamani came to power and ruled for twenty-two years. Gajabahugamani is Tamil being born to Tamil parents and Tamil grandparents. He is the king Kajavahu who went to attend the Indravilla in Tamilnadu. This helped fix the date of the great king Cheran Sengutuvan. After the death of Gajabahugamani, his father in law, Mahalaka Naga ruled for six years. He built seven Viharas in the island He was the only one on record to have built Viharas in north, south, west and east. Mahalaka Naga was also a Tamil. நன்றி Thanks [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] [Kandiah Thillaivinayagalingam, Athiady, Jaffna] பகுதி / Part: 98 தொடரும் / Will follow துளி/DROP: 2016 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 97 https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33634819606166588/?

கதை - 196 / கண்மணி டீச்சர் / பகுதி : 05 ஒருநாள் ஓய்வு பெற்ற அதிகாரி: “நான், ஒருவேளை, இளமையாக இருந்திருந்தால்… நீங்கள் என்னைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பீர்களா?” என்று சும்மா ஒரு கதைக்கு கேட்டார். அதற்கு கண்மணி : “இல்லை... இனிமேல் என்றும் இல்லை ... நான் பட்ட துயர் காணும் ... நான் குடும்ப வாழ்வில், ஆண் பெண் குடும்ப உறவில் மரத்துப் போனேன்" என்றாள். “உனக்கான மகிழ்ச்சியை ஏன் மறுக்க வேண்டும்?” “நான் திரும்ப ஒருமுறை மீண்டும் மாட்டிக்கொள்வதை மறுக்கிறேன் ,” என்று அவள் பதிலளித்தாள். “இனி வரும் திருமணம் வேறுபட்டதாக இருக்கலாம்.” “ஆம். “மாறலாம்” என்று சொல்வது எளிது. ஆனால் அந்த மாற்றத்தின் ஆபத்தை மீண்டும் ஏற்கச் சொல்லப்படுவது எப்போதும் பெண்களுக்கே. ஆண்களுக்கு திருமணம் ஒரு முயற்சி. பெண்களுக்கு அது ஒரு சூதாட்டம்.” [Yes. But women are expected to risk that difference. Men are not.]” அவர் அவளை தனிமையிலிருந்து காப்பாற்ற விரும்பினார். அழிப்பிலிருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள அவள் விரும்பினாள். அதிகாரி: “ஏன்?” கண்மணி: “ஏனென்றால் அப்போதும் கூட, நான் அதிகமாக அனுசரித்துச் செல்ல வேண்டியவளாக இருப்பேன். இன்னும் சமரசம் செய்ய வேண்டும். இன்னும் மன்னிக்க வேண்டும்.” அவள் தன் இறுதி எண்ணத்தை கவனமாக இடைவெளி விட்டுச் சொன்னாள் கண்மணி: “சாத்தியத்தை விட, அமைதியை நான் தேர்வு செய்கிறேன். நம்பிக்கையை விட, தெளிவை நான் தேர்வு செய்கிறேன். அதற்காக நான் அன்பை நிராகரிக்கிறேன் என்று அர்த்தமல்ல. அழிப்பை மறுக்கிறேன் என்று அர்த்தம்.” அவர், அவளின் வார்த்தைகளை கவனமாக கேட்டார். அவளை மீண்டும் சம்மதிக்க வைக்க, அதன் பின் அவர் முயற்சிக்கவில்லை. சில உரையாடல்கள் உடன்பாட்டுடன் முடிவதில்லை. அவை புரிதலுடன் முடிவடைகின்றன. அவள் அன்பை விரும்பினாள். அவள் ஆசையை ரசித்தாள். அவள் தன்னை ரசிப்பதை விரும்பினாள். ஆனால் கவனிப்பு என்ற வேடத்தில், அதிகாரம் இருப்பதை வெறுத்தாள் திருமணம் ஒரு காலத்தில் அவளுடைய குரலை எடுத்துக் கொண்டது. அதைத் திரும்பப் பெற அவள் இனிமேல் ஒருநாளும் பேரம் பேச மாட்டாள். அதன் பின் ஒருநாள், ஓய்வு பெற்ற அதிகாரி கண்மணிக்கு காதல் மற்றும் ஏக்கம் [romantic, sensual, longing] கொண்ட, அழகிய தமிழ் கவிதைகளை அனுப்பினார். உறங்கும் போது கனவிலும் விடிந்தவுடன் நினைவிலும் குளத்தில் நீந்தும் தாமரையைப் போல் மன ஓடையில் நீந்துகின்றது உன் நினைவு வாழும் வரை உயிரிலும் எண்ணத்திலும் நீயே.. வானவில்லாய் எனக்கு அழகு பொழிந்து ஏழு நிறமாய் உன் கோலத்தைக் காட்ட காற்றைக் கண்ட மரம் போல் என் மனமும் கவலை மறந்து ஆடிப் பாடி நடனமாடுகிறதே … எனக்குள் தனிமையைத் தவிடு பொடியாக்கி எனக்குள்ளே எங்கோ இருந்து இசைக்கிறாய் உன்னைத் தேடி அலைந்திடும் தேடலில் உன் வண்ணமும் என்னைத் தீண்டி மயக்குதே ... ஒளியிழந்த விழிகளுக்கும் நீ கனவைத் தந்தாய் இருண்டுவிடும் என்னுலகம் மீண்டும் - கலைந்துவிடாதே மறக்க முடியாத பிம்பமாய் தவிர்க்க முடியாத நினைவாய் கண்ணின் கண்மணியாய் வந்தவளே - விலகிவிடாதே.. அவள் அவற்றை ஆர்வத்துடன் திரும்பத் திரும்ப படித்தாள். உடைமையைக் கோராத ஆசையை அவள் ரசித்தாள் [She enjoyed desire that did not demand possession.]. கவிதை, விளைவுகளின்றி நெருக்கத்தை அனுமதித்தது [Poetry allowed intimacy without consequence.]. கடமை இல்லாமல் ஏங்குதலுக்கு வழிவகுத்தது. [Longing without obligation.]. “என்னை அழைக்கும் ஆசை என்னை அச்சுறுத்தவில்லை. என்னைச் சொந்தம் கொள்ளும் முயற்சிதான் என்னை நடுங்கச் செய்கிறது.” [Desire does not frighten me, she realised. Ownership does.] என்றாள்! நன்றி [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] பகுதி: 06 தொடரும் துளி/DROP: 2015 [கதை - 196 / கண்மணி டீச்சர் / பகுதி : 05 https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33634639602851255/?

“ஒத்திவைக்கப்பட்ட சுதந்திரம்” / “Independence, Still Deferred” (04.02.2026) எழுபத்தெட்டு ஆண்டுகள் கொடியேறி நிற்கிறது ஆனால் எல்லோரும் தலையை உயர்த்தவில்லை சுதந்திரம் ஒவ்வொருமுறையும் விழாவாக வருகிறது ஆனால் நீதி மட்டும் வாசலில் நின்றுவிடுகிறது! வாக்களிக்க சுதந்திரமாம், தேசியகீதம் பாட சுதந்திரமாம் அனுமதிக்கப்பட்டதை நினைவில் கொள்ள சுதந்திரமாம் இரத்தம் குடித்ததை, கற்பழித்ததை மறக்கச் சுதந்திரமாம் கொடியை ஏற்றி உன்னை மறக்க சுதந்திரமாம்! திரும்பாத காலடிகளை, மீளாத உயிர்களை துப்பாக்கிமுனையில் பறிபோன வயல்களை, ஆலயங்களை வரலாறுகள் மாற்றியமைத்து மறுபெயரிடவைகளை "வளர்ச்சி”யின் போர்வையில் மறந்திட சுதந்திரமாம்! சந்தேகம்தவிர்க்க கட்டித்தழுவும் மொழிகள் ஒருபக்கம் தேசத்துரோகமாகும் நினைவகங்களின் வழிபாடுகள் மறுபக்கம் கண்காணிப்புடன் பதில் அளிக்கப்படும் கேள்விகள் ஒருபக்கம் சிறைச்சாலையால் மௌனம் ஆக்கப்படும் எதிர்ப்புகள் மறுபக்கம்! பெண்கள் உடலில் போர்கொடுமைகளை இன்னும்சுமக்க குழந்தைகள் சோதனைச் சாவடிகளை பயத்துடன்கடக்க மாணவர்கள் பயத்தின் வடிவத்தை தினம்கற்றுகற்று கீழ்ப்படிந்து தங்கள் சுதந்திரத்தை அடகுவைக்கிறார்கள்! சட்டம் சமத்துவத்தை உறுதி அளித்தாலும்-- நீதி வெவ்வேறு மொழிகளைப் பேசுகிறது சில கல்லறைகள் விசாரிக்கப் படுகின்றன சில கல்லறைகள் காப்பகப் படுத்தப்படுகின்றன சிலவற்றை புல்டோசர்கள் உடைத்து அழிக்கின்றன! தடுப்புக்காவலுக்கு குற்றச்சாட்டு தேவையில்லாத போது உண்மைக்கு அனுமதி தேவைப்படும் போது முரண்பாடு நீக்க மறப்பதைக் கோரும்போது இதுதான் சுதந்திரமா? நெஞ்சு வலிக்கிறது! ஆனாலும் நாங்கள் சகித்துக் கொள்கிறோம். சங்கிலிகள் உடைந்து விட்டதால் அல்ல நாம் மரத்துப் போக மறுப்பதால் நாம் நினைவுகூர்ந்து தினம் வாழ்வதால்! நிலம் திரும்பக் கொடுக்கப்படும் நாள் எதுவோ காணாமல் போனவர்களின் பெயர்கள் குறிப்பிடப்படும் நாள் எதுவோ நினைவுகூறல் குற்றமல்ல என்று சொல்லப்படும் நாள் எதுவோ அதுதான் சுதந்திரம் பெற்ற நாள், மகிழ்வு தந்த நாள்! எல்லோரும் சட்டத்தின்முன் சமமான நாள் எதுவோ அதிகாரம் வழிவிட்டு விலகிய நாள் எதுவோ தொல்லியல் ஆயுதம் ஒழிந்த நாள் எதுவோ நம்பிக்கை பலத்தால் திணிக்கப்படாத நாள் எதுவோ அதுதான் சுதந்திரம் பெற்ற நாள், மகிழ்வு தந்த நாள்! அதுவரை, இந்தநாளை பட்டாசுகளால் அல்ல கேள்விகளால் தைரியத்துடன் நாம் புறக்கணிப்போம் சுதந்திரத்திற்கான முடிக்கப் படாத கோரிக்கையுடன் கருத்தக் கொடிகளை ஏற்றி வெளிப்படுத்துவோம்! [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம் சுதந்திரம்: இன்னும் சமத்துவமற்ற ஒரு வாக்குறுதி (இலங்கை, 2026) பிப்ரவரி 4 ஆம் தேதி, இலங்கை சுதந்திரத்தைக் கொண்டாடுகிறது. கொடிகள் பறக்கின்றன, உரைகள் எதிரொலிக்கின்றன, வரலாறு ஒத்திகை பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், பலருக்கு - குறிப்பாக தமிழ் பேசும் சமூகங்களுக்கு - சுதந்திரம் என்பது ஒரு வாழும் யதார்த்தமாக இல்லாமல் ஒரு அரசியலமைப்பு அறிக்கையாகவே உள்ளது. பிரித்தானிய ஆட்சியிலிருந்து விடுபட்டு 78 ஆண்டுகள் கடந்த போதிலும், இன அடிப்படையிலான பாகுபாடு, சட்டத்தின் இரட்டை அளவுகோல்,பாதுகாப்பு பெயரில் அடக்குமுறை இன்னும் தொடர்கிறது. நாடு அதிகாரப்பூர்வமாக இறையாண்மை கொண்டதாக இருந்தாலும், கண்ணியம், சமத்துவம் மற்றும் நீதியால் வரையறுக்கப்படும் உண்மையான சுதந்திரம் - இன்னும் சமமற்ற முறையில் இனங்களுக்கிடையில் விநியோகிக்கப்படுகிறது. வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் உள்ள தமிழர்களைப் பொறுத்தவரை, போருக்குப் பிந்தைய யதார்த்தம் பின்வருவனவற்றால் குறிக்கப்படுகிறது: இராணுவம் அன்றாட வாழ்வில் தலையிடுகிறது தொல்பொருள் என்ற பெயரில் நிலங்கள் பறிக்கப்படுகின்றன இந்து ஆலயங்கள் மற்றும் கலாச்சார இடங்கள் ஆக்கிரமிக்கப் படுகின்றன பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் வழக்கின்றி நீண்டகால தடுப்புக்காவல்கள் நினைவேந்தல் மற்றும் கருத்து வேறுபாடுகளை கண்காணித்தல், தடைகள் போடுதல். போர்க்கால அட்டூழியங்களுக்கும் போர்க்குற்றங்களுக்கும் பொறுப்புக்கூறல் இல்லாமை, நீதி வழங்காமை நல்லிணக்கம் பெரும்பாலும் பேசப்படுகிறது, ஆனால் அரிதாகவே நேர்மையுடன் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் மட்டுமே மறக்கச் சொல்கிறது. அதே நேரத்தில் குற்றவாளிகள் ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள். பதிவு உயர்வு கொடுக்கப்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்டவர்களை மௌனம் ஆக்குகிறார்கள். நினைவுகூர்தல் குற்றமாக்கப்படுகிறது, ஆனால் மறுப்பு அதிகாரப்பூர்வமாக்கப்படுகிறது. அதாவது, இறந்தவர்களை நினைவுகூருவது, உண்மையை பேசுவது அல்லது ஆதாரங்களை சேகரிப்பது சட்டவிரோதமானதாகவோ, தேசத்துரோகமாகவோ கருதப்பட்டு, அதைச் செய்பவர்கள் தண்டிக்கப்படுகிறார்கள் அல்லது சிறைபிடிக்கப் படுகிறார்கள். அதே நேரத்தில், நடந்த கொடுமைகள், இனப்படுகொலை அல்லது வன்முறையை அரசு நிறுவனங்கள், அரசமைப்பு, அதிகாரிகள் அல்லது வரலாற்றாசிரியர்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக மறுக்கிறார்கள். அதாவது "அப்படி ஒன்றும் நடக்கவில்லை" அல்லது "நடந்தது சரிதான்" என்று அரசு நிறுவனங்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக பிரச்சாரம் செய்கின்றன. இது கொடுமையிலும் கொடுமை இல்லையா ? அதுவும் புத்தரை வழிபாடுபவர்களால்?? தீவு முழுவதும் ஆட்சியை ஊழல் தொடர்ந்து அரித்து வருகிறது. ஊழல் பொதுவாக ஒரு இனத்துக்கே உரியது அல்ல — என்றாலும் சட்டத்தின் ஆட்சி நீதியை நோக்கி அல்ல, அதிகாரத்தை நோக்கி சாய்கிறது. அத்தகைய சூழலில், அதன் விளைவுகள் சிறுபான்மையினரை அதிகமாக நசுக்குகின்றன. சுதந்திரம் என்பது காலனித்துவ ஆட்சியாளர்களிடமிருந்து சுதந்திரத்தை விட அதிகமாக இருக்க வேண்டும். அதாவது உண்மையான சுதந்திரம் என்பது: பயமில்லா, பாகுபாடு இல்லா வாழ்வு இராணுவமயமாக்கப்பட்ட தேசியவாதமோ அல்லது மத தீவிரவாதமோ இல்லா வாழ்வு சமச்சீர் சட்டம் நிலம், மொழி, பண்பாடு பாதுகாப்பு பொய்மைப்படுத்தப் படாத உண்மை வரலாறு நீதி மற்றும் பொறுப்பு ஒரு தேசம் அதன் காயங்களை அமைதிப்படுத்துவதன் மூலம் குணப்படுத்த முடியாது. எனவே, இவை இல்லாமல், சுதந்திர தினம் ஒரு விழா மட்டுமே— விடுதலை அல்ல. உண்மையான சுதந்திரம் எப்போது வரும் என்றால் : சட்டத்தின் முன் அனைத்து குடிமக்களும் சமம் நிலம் திருப்பித் தரப்படுகிறது, மறுபெயரிடப்படவில்லை வரலாறு உண்மையாகச் சொல்லுகிறது, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முறையில் அல்ல பன்முகத்தன்மை பாதுகாக்கப்படுகிறது, கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை நீதி என்பது மறுசீரமைப்பானது, செயல்பாட்டுக்குரியது (நாடகத்தனமானது) அல்ல. அதாவது, நீதி என்பது குற்றவாளியைத் தண்டிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், பாதிக்கப்பட்டவரின் இழப்பைச் சரிசெய்து (Repair), சமூகத்தில் உறவுகளை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப வேண்டும் (Restore). இது ஏனோதானோவென்று பெயரளவில் தண்டனை வழங்கி, நாடகம் ஆடுவது (Performative) போல இருக்கக் கூடாது. அதுவரை, பிப்ரவரி 4 என்பது வெறும் கொண்டாட்டம் அல்ல - அது ஒரு முடிக்கப்படாத பயணத்தின் நினைவூட்டலாகும். சுதந்திரம் மரபுரிமையாக இல்லை. இது கட்டமைக்கப்படுகிறது - தைரியம், உண்மை மற்றும் கூட்டு பொறுப்புக்கூறல் மூலம். "இதயம் எங்கே அச்சமின்றி உள்ளதோ, எங்கே தலை நிமிர்ந்து நிற்கிறதோ, அறிவு வளர்ச்சிக்கு எங்கே பூரண விடுதலை உள்ளதோ, குடும்பத்தின் குறுகிய தடைப்பாடுகளால் வெளி உலகின் ஒருமைப்பாடு எங்கே உடைபட்டுத் துண்டுகளாய்ப் போய்விட படவில்லையோ, வாய்ச் சொற்கள் எங்கே மெய்நெறிகளின் அடிப்படையிலிருந்து வெளிப்படையாய் வருகின்றனவோ, விடாமுயற்சி எங்கே தளர்ச்சி யின்றி பூரணத்துவம் நோக்கி தனது கரங்களை நீட்டுகிறதோ, அடிப்படை தேடிச் செல்லும் தெளிந்த அறிவோட்டம் எங்கே பாழடைந்த பழக்கம் என்னும் பாலை மணலில் வழி தவறிப் போய்விட வில்லையோ, நோக்கம் விரியவும், ஆக்கவினை புரியவும் இதயத்தை எங்கே வழிநடத்திச் செல்கிறாயோ, அந்த விடுதலைச் சுவர்க்க பூமியில் எந்தன் பிதாவே! விழித்தெழுக என் தேசம்! [இந்தியக் கவிஞர் இரவீந்திரநாத் தாகூர் வங்காள மொழியில் எழுதிய “Where the mind is without fear and the head is held high; Where knowledge is free;" கவிதைத் தொகுப்பு / கீதாஞ்சலியில் இருந்து] [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] “Independence, Still Deferred” (04.02.2026) Seventy-eight years since the flag was raised, Yet some hands still tremble to lift their heads. Freedom arrived dressed in ceremony, But justice stayed locked outside the gate. They say we are free— Free to vote, free to sing an anthem, Free to remember only what is permitted, Free to forget what still bleeds. In the North, the land remembers footprints Of those who never returned. Fields guarded by guns, Shrines renamed, histories relabelled, Bones buried beneath “development”. A language spoken softly to avoid suspicion, A memory treated as sedition, A question answered with surveillance, A protest met by silence—or prison. Women still carry wars in their bodies, Children inherit checkpoints instead of playgrounds. Students learn early the geography of fear, And the curriculum of obedience. The law promises equality, But justice speaks different tongues. Some graves are investigated, Some are archived, Some are erased by bulldozers at dawn. Is this independence— When detention needs no charge, When truth needs permission, When reconciliation demands forgetting? Yet still, we endure. Not because the chains are gone, But because we refuse to become numb. Independence is not a date. It is the day land is returned, The day the disappeared are named, The day memory is not a crime. It is the day Tamil, Sinhala, Muslim Stand equal before law—not power. The day archaeology stops being a weapon, The day faith is not enforced by force. Until then, We mark this day not with fireworks, But with questions, With courage, With an unfinished demand for freedom. [Kandiah Thillaivinayagalingam Athiady, Jaffna] Independence: A Promise Still Unequal (Sri Lanka, 2026) On the 4th of February, Sri Lanka celebrates independence. Flags rise, speeches echo, and history is rehearsed. Yet for many—particularly Tamil-speaking communities—independence remains a constitutional statement rather than a lived reality. Seventy-eight years after the end of British rule, Sri Lanka continues to struggle with structural injustice, selective law enforcement, and ethnic majoritarianism. While the country is officially sovereign, true freedom—defined by dignity, equality, and justice—remains unevenly distributed. For Tamils in the North and East, the post-war reality is marked by: Militarisation of civilian life Land appropriation under archaeology and security narratives Encroachment on Hindu temples and cultural spaces Prolonged detentions under the Prevention of Terrorism Act Surveillance of memorialisation and dissent Absence of accountability for wartime atrocities Reconciliation is often spoken of, but rarely practised with sincerity. Victims are asked to forget, while perpetrators are promoted. Memory is criminalised, while denial is institutionalised. Corruption continues to corrode governance across the island. From daily bribery to elite impunity, the rule of law bends not toward justice, but toward power. In such an environment, minorities suffer disproportionately, lacking both protection and political leverage. Independence must mean more than independence from colonial rulers. It must mean freedom from: Fear Discrimination Militarised nationalism Religious extremism Historical falsification A nation cannot heal by silencing its wounds. True independence will arrive only when: All citizens are equal before the law Land is returned, not renamed History is told truthfully, not selectively Diversity is protected, not controlled Justice is restorative, not performative Until then, February 4th is not merely a celebration—it is a reminder of an unfinished journey. Independence is not inherited. It is built—through courage, truth, and collective accountability. "Where the mind is without fear and the head is held high Where knowledge is free Where the world has not been broken up into fragments By narrow domestic walls Where words come out from the depth of truth Where tireless striving stretches its arms towards perfection Where the clear stream of reason has not lost its way Into the dreary desert sand of dead habit Where the mind is led forward by thee Into ever-widening thought and action Into that heaven of freedom, my Father, let my country awake" [Gitanjali / Rabindranath Tagore] [Kandiah Thillaivinayagalingam, Athiady, Jaffna] துளி/DROP: 2014 [“ஒத்திவைக்கப்பட்ட சுதந்திரம்” / “Independence, Still Deferred” (04.02.2026) https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33625230760458806/?

"சுதந்திரம் என்பது ஒரு கொடியோ, ஒரு தேதியோ அல்ல" காலனித்துவ ஆட்சிக்கு 78 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், இலங்கை இன்னும் கடினமான கேள்விகளைக் கேட்டு வருகிறது: பெண்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கிறார்களா? குழந்தைகள் பயத்திலிருந்து விடுபட்டுள்ளார்களா? நீதி சமமானதா? நிலம் திருப்பித் தரப்படுகிறதா? நினைவு கூறல் ஒரு குற்றமா? பலருக்கு - குறிப்பாக தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு - சுதந்திரம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாகவே உள்ளது, நீதி தாமதமாகிறது, மற்றும் நல்லிணக்கம் நிபந்தனைக்குட்பட்டதாக உள்ளது. உண்மையான சுதந்திரம் தொடங்குவது: உண்மை அடக்கப்படாதபோது, சட்டம் ஆயுதமாகாதபோது, பயம் இல்லா வாழ்வு அனைவருக்கும் கிடைக்கும்போது. அதுவரை, பிப்ரவரி 4 என்பது வெறும் கொண்டாட்டம் அல்ல - நிறைவேறாத விடுதலையின் நினைவூட்டல். — கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம் அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம் "Independence is not just a flag or a date" 78 years after colonial rule, Sri Lanka is still asking hard questions: Are women safe? Are children free from fear? Is justice equal? Is land returned? Is memory a crime? For many—especially Tamil-speaking people— freedom remains selective, justice delayed, and reconciliation conditional. True independence begins when: truth is not silenced, law is not weaponised, and every citizen lives without fear. Until then, February 4th is not just a celebration— it is a reminder of unfinished freedom. — Kandiah Thillaivinayagalingam Athiady, Jaffna துளி/DROP: 2012 ["சுதந்திரம் என்பது ஒரு கொடியோ, ஒரு தேதியோ அல்ல"] https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33616508844664331/?

"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 96 [This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.] பகுதி: 96 / பின் இணைப்பு – மகாவம்சத்தின் சுருக்கம் / அத்தியாயம் 01 முதல் அத்தியாயம் 37 வரை வாசபா - எல்லாளன் உடனான ஒரு ஒப்பீடு: தமிழ் மன்னரான எல்லாளன் 44 ஆண்டுகள் (கிமு 205–161) ஆட்சி செய்தான். அதேபோல, மன்னன் வாசபா கூட, 44 ஆண்டுகள் (கிபி 67–111) ஆட்சி செய்தான். அவர்களின் ஆட்சிக் காலங்களில் குறிப்பிடத்தக்க ஒற்றுமை சுவாரஸ்யமானது. எல்லாளன் ஒரு நீதியுள்ள ஆட்சியாளராக அங்கீகரிக்கப்பட்டார், அதே நேரத்தில் வாசபா நீர்ப்பாசனம் மற்றும் பௌத்த நிறுவனங்களுக்கு அளித்த பங்களிப்புகளுக்காக அறியப்பட்டார். விதி மற்றும் மத நன்மைகள்: மகாவம்சம் பெரும்பாலும் வரலாற்றுக் கதைகளில் புராணக் கூறுகளை உள்ளடக்கியது. நிகழ்வுகள் கர்மா மற்றும் தகுதியால் [karma and merit] ஏற்படுகிறது என்று கூறுகிறது. மதச் செயல்கள் காரணமாக வாசபாவின் ஆட்சிக்காலம் [அதனால் ஆயுட்காலமும்] 12 இல் இருந்து 44 ஆண்டுகள் வரை நீட்டிக்கப்பட்டது என்ற கருத்து ஒரு உண்மைக் கணக்கை விட ஒரு புராணக்கதையாகும். பண்டைய வரலாற்றாசிரியர்கள் பெரும்பாலும் புத்த சமய நம்பிக்கை மற்றும் புத்தரின் அருள் போன்றவற்றை வரலாற்றில் புகுத்தி, அதை பெருமை படுத்திக் காட்டிட புராணங்கள் அல்லது கதைகள் மூலம் முயலுவது ஒரு வழமையாக காண்கிறோம். ஆனால், புத்தர் இப்படியான செயல்களில் நம்பிக்கையற்றவர், வெறுக்கிறார் என்பது எனோ இவர்களுக்கு புரிவதில்லை? வாசபா அல்லது வசபனின் மகன் வங்கனாசிக தீசன் அல்லது வங்க நாசிக தீசன் [Vankanasika Tissa, also known as Vakunaha Tiss] என்பவன் பருவக் காளையாக வளர்ந்திருந்தான். வசபன் அவனுக்கு ஏற்ற மனைவியைத் தேடிக் கொண்டிருந்தான். பெண்களின் சுப லட்சனங்களை அறிந்தவர்கள் செங்கல் தொழிலாளியிடம் வளர்ந்து வரும் பெண்ணைப் பற்றி, அரசனிடம் வந்து சொன்னர்கள். அரசன் அவளை அழைத்து வர ஆளனுப்பினன். செங்கல் தொழிலாளி "இவள் ஒரு ராஜகுமாரி" என்று வசபனிடம் கூறினன். சுபகராஜனுடைய மகள் என்பதைக் கூறி அடையாளமாக ராஜ முத்திரையைக் காட்டினன். இது கேட்டு மகிழ்வடைந்த மன்னன் அவளைத் தன் மகனுக்கு மணம் செய்து வைத்தான் என்று அத்தியாயம் 35 கூறுகிறது. வங்கனாசிக தீசனும் அவனது மனைவி, பின்னர் மகா மாதா [Mahamatta] என்று அழைக்கப்பட்டவளும் தமிழர்களாக இருக்கலாம்? இருப்பினும், வங்கனாசிக தீசன் மற்றும் அவரது மனைவி மகா மாதா இருவரும் தமிழர்கள் என்ற கூற்றைப் பொறுத்தவரை, இதை முழுமையாக ஆதரிக்க வலுவான வரலாற்று ஆதாரங்கள் குறைவு. நாளாகமங்கள் முதன்மையாக மன்னர்களின் அரசியல் மற்றும் மத அம்சங்களில் கவனம் செலுத்துகின்றன மற்றும் அவர்களின் இன தோற்றம் பற்றிய வரையறுக்கப்பட்ட விவரங்களை மட்டுமே வழங்குகின்றன. எனினும் அவர்களின் பெயரின் அமைப்பு, அவர்கள் வாழ்ந்த இடம், மற்றும் அவர்களின் செயல், உதாரணமாக விகாரைக்கு 'வள்ளி விகாரை' என்ற பெயரிடுதல் போன்றவை சான்றுகளாகின்றன. பண்டைய காலக் கதைகளின் படி, மன்னர் வாசபாவுக்கு ஒரே ஒரு மகன் மட்டுமே இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், தொல்பொருள் கண்டுபிடிப்புகள் அவரது வம்சாவளியைப் பற்றிய கூடுதல் தரவுகளைக் வழங்குகின்றன. குருநாகல் மாவட்டத்தில் உள்ள தம்மன்னாவாவில், [Tammannava Inscription (Kurunegala District)] பிராமி எழுத்துக்களில் இரண்டாம் நூற்றாண்டின் பாறைக் கல்வெட்டு, தூதாக - மகாராஜா [Dutaga - Maharaja] என்ற ஆட்சியாளரைக் குறிக்கிறது, அவர் "பெரிய மன்னன் வஹாபா " [Vahaba] வின் (வாசபா) மகனாக அடையாளம் காணப்படுகிறார். மொனராகலா மாவட்டத்தின் புத்தலாவில் உள்ள ஹபேசாவில் உள்ள மற்றொரு கல்வெட்டு [Habessa Inscription (Buttala, Monaragala District)] , வாசபாவின் பேரனும் மன்னன் உத்தராவின் [King Uttara] மகனுமான நாகா [Naga] என்ற உப-ராஜாவைக் [துணை அரசனை] குறிப்பிடுகிறது. இந்தக் கல்வெட்டுகள் வரலாற்றாசிரியர் பரணவிதான (1969) வாசபாவுக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்ததாகக் கூற வழிவகுத்தன: தீசன் (வங்கனாசிக தீசன்), தூதாக மற்றும் உத்தரா. வாசபாவின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, இராச்சியம் இந்த மூவருக்கும் இடையில் பிரிக்கப்பட்டது என்றும் தீசன் தலைநகரான அனுராதபுரத்தை ஆட்சி செய்தான் என்றும்; தூதாக குருநாகல் பகுதியை ஆட்சி செய்தான் என்றும்; உத்தரா ருஹுணாவை ஆட்சி செய்தான் என்றும் முடிவு செய்தார். இந்தக் கோட்பாடு, வாசபாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவனது மகன்கள் தந்தையிடமிருந்து மகனுக்கு என்ற கடுமையான வாரிசுரிமையை, மற்ற எல்லா இலங்கை அரசுகளிலும் பின் பற்றியது போல பின்பற்றாமல், அதற்குப் பதிலாக மூவரும் அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கலாம் என்ற பரணவிதானவின் கருத்து, மற்றும் பாரம்பரிய நாளாகமங்கள் (மகாவம்சம், தீபவம்சம் போன்றவை) தூதாக மற்றும் உத்தராவைப் பற்றிக் குறிப்பிடாததாலும் உலகளவில் அவரின் கருத்து ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. இதனால், சில வரலாற்றாசிரியர்கள் கல்வெட்டுகள் அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட மன்னர்களைக் காட்டிலும், பிராந்திய ஆட்சியாளர்கள் அல்லது உள்ளூர் இளவரசர்களைக் குறிக்கலாம் என்று வாதிடுகின்றனர். Part: 96 / Appendix – Summary of the Mahavamsa / Chapter 01 to Chapter 37 Vannakatissa was Vasabha’s son and the king was looking for a suitable marriage partner for him. By another storey in the chapter 35, Vannakatissa is happened to marry the daughter of the previous king Subharajah. The Husband Vannakatissa and the wife, later Mahamatta, are both Tamils. நன்றி Thanks [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] [Kandiah Thillaivinayagalingam, Athiady, Jaffna] பகுதி / Part: 97 தொடரும் / Will follow துளி/DROP: 2010 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 96 https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33615883958060153/?

கதை - 195 / தாத்தா கந்தையா தில்லையுடன் மூன்று சகோதரர்களும் கலிஃபா கோபுரமும் மற்றும் துபாய் சாகசமும் / பகுதி 7 🌙 பாகம் 07 – மேகங்களைத் தொட்ட கோபுரம் (Palm Tower – பாம் கோபுரம்) துபாயில் காலை சூரியன் வானத்தில் ஒரு தங்க முத்துப் போல உதித்தது. தாத்தா மற்றும் மூன்று பேரன்களும் ஒரு புதிய சாகசத்திற்காக புறப்பட்டபோது காற்று மென்மையாக, சிறு வெப்பத்துடனும் மனதுக்கு மகிழ்ச்சியாகவும் வீசியது. இன்று அவர்கள் மூச்சடைக்க வைக்கும் காட்சிகள் மற்றும் மேகங்களுக்கு மத்தியில் நடப்பது போன்ற உணர்வைத் தரக்கூடிய ஒரு இடத்துக்கு பயணிக்க முடிவு செய்திருந்தார்கள். தீவின் மையப்பகுதியில் அழகாக உயர்ந்து நிற்கும் பாம் கோபுரத்தை, நிலன் அவர்களின் கார் சாளரத்தின் ஊடாக தூரத்திலேயே பார்த்தான். அதன் தங்கக் கண்ணாடிச் சுவர்கள் [golden glass walls], சூரிய ஒளியை பிரதிபலித்து, கடலின் மேல் மிதக்கும் பொற்கலன் போல் தோன்ற வைத்தது. “தாத்தா, பாருங்க! இது தண்ணீரின் மேல் கட்டப்பட்ட கோபுரம் மாதிரி இருக்கு!” என்று நிலன் ஆச்சரியமாய் சொன்னான். திரேன் மகிழ்ச்சியுடன், கண்கள் விரிந்து தலையசைத்தான். “மேலே இருந்து பார்த்தால், பாம் வடிவிலான முழு தீவையும் நாம் உண்மையில் பார்க்க முடியுமா?” தாத்தா புன்னகையுடன், “ஓ ஆமாம், பசங்களா. இன்று, கற்பனை எப்படி நிஜமாகிறது என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.” என்றார். அவர்கள் பாம் டவரில் [Palm Tower] அடியெடுத்து வைத்ததும், மென்மையான இசை காற்றை நிரப்பியது. லிஃப்ட் [elevator or lift] கதவுகள் மூடப்பட்டன, மேலும் அவை உயரத் தொடங்கியதும் விளக்குகள் மங்கின - 10 ஆவது மாடி, 20, 30... இறுதியில் 52 ஆவது மாடி – பாம் கோபுரத்தில் உள்ள காட்சிகள் பார்க்கும் தளத்துக்கு ['The View at The Palm'] அடைந்தனர். அவர்கள் அங்கு அடைய, கதவுகள் திறக்கப்பட்டன, தாத்தாவும் மூன்று பேரன்களும் வானத் தளத்தில் [ஸ்கைடெக்கில் / skydeck] இறங்கினர். ஒரு மென்மையான காற்று அவர்களை வரவேற்றது. அவர்கள் இதுவரை கண்டிராத ஒரு காட்சி அவர்கள் முன் விரிந்தது - முழு பாம் ஜுமேராவும் [Palm Jumeirah], அதன் இலைகளும் வட்டங்களும் [பனங்காய் வடிவில்] நீலக் கடலில் [turquoise sea] மிதக்கும் ஒரு பெரிய பாம் மரத்தைப் [Palm tree] போல சரியான வடிவத்தில் இருந்தன. பாம் ஜுமேரா என்பது ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் உள்ள துபாய் நகரத்தில் உருவாக்கிய ஒரு செயற்கைத் தீவு ஆகும். பாம் ஜுமேரா தீவின் கட்டுமானம் 2001 ம் ஆண்டு தொடங்கியது. இத்தீவை 94.000.000 m3 மணலையும் ஏழு மில்லியன் டன் பாறைகளையும் கொண்டு உருவாக்கினார்கள். “விமானத்திலிருந்து கீழே பார்ப்பது போல் இருக்கிறது!” என்று திரேன் கிசுகிசுத்தான். நிலன் மூச்சு விடாமல் கண்ணாடிச் சுவரில் கைகளை அழுத்தினான். “எனக்கு அட்லாண்டிஸ் ஹோட்டல் [Atlantis Hotel] தெரியுது ... கடற்கரைகள் கூட!” என்று ஒரு போடு போட்டான். குட்டி ஆரின் வானத்தை நோக்கி தன் சின்னக் கையை நீட்டி, மிதக்கும் மேகங்களைப் பார்த்து சிரித்தான். தாத்தா அவனைத் தூக்கி, மெதுவாகச் சொன்னார், “என் குட்டியே ... பார் கீழே, மேலிருந்து நீ பார்க்கும் போது உலகம் மிகவும் அமைதியாகத் தெரிகிறது இல்லையா ?.” என்று கேட்டார். அவர்கள் நால்வரும் மேகங்களில் தொங்கும் பாலமான, கண்ணாடி வான் நடைபாதையில் [ஸ்கைவாக்கில் / skywalk] கால் வைத்தனர் - அது ஒளிபுகும் கண்ணாடி பலகைகளால் [transparent glass panels] ஆன ஒரு பாலம் ஆகும். நிலன் ஒரு கணம் தயங்கினாலும், பின் கீழே சிறிதாக தெரிந்த சாலைகளையும் கார்களையும், தாத்தாவுடன் பார்த்தான். “கவலைப்படாதே, நிலன்,” தாத்தா அவனின் முதுகைத் தட்டி மெதுவாகச் சொன்னார். “அது வலிமையானது - நம் தைரியத்தைப் போலவே அதுவும் வலிமையானது.” என்றார். அவர் தனது பேரனின் கையைப் பிடித்தார், இருவரும் சேர்ந்து கண்ணாடி பாலத்தில் முன்னேறினர். என்றாலும் திரேன் தைரியமாக தனியாக சிரித்தபடி தாத்தாவை பின் தொடர்ந்தான். அவர்கள் அடியடியாக நகர்ந்தபோது கண்ணாடி கீழே மின்னியது; நீலக் கடல் அதன் அடியில் வைரம் போல ஜொலித்தது. கடற்பறவைகள் [அல்லது கடற்காகம் / Seagulls] தூரத்தில் வானில் பறந்து சென்றன. சூரிய ஒளியில் அவற்றின் சிறகுகள் வெண்மையாக மின்னின. பூமிக்கும் வானத்துக்கும் இடையில் பாதி தூரத்தில், தாத்தாவும் மூன்று பேரன்களும் ஒரு கனவில் நடந்து செல்வது போல் - அது அவர்களுக்கு இருந்தது. “தாத்தா,” என்று, தாத்தாவின் பார்வையைத் தன்மேல் பதித்து, “மேகங்களுக்கு கதவுகள் இருந்தால், இது அவற்றில் ஒன்றாக இருக்கும்!” என்று திரேன் கூறினான். தாத்தா மெதுவாகச் சிரித்து, “ஆம், இன்று, நாங்கள் அதைத் திறந்துவிட்டோம்." என்று ஒருபடி மேலே போனார். அவர்கள் தொலைநோக்கிகள் அமைந்த பார்வையிடும் பகுதிக்குச் சென்றனர், அங்கு ஒரு வழிகாட்டி பாம் ஜுமேரா [Palm Jumeirah] தீவு எப்படி உருவானது என்று விளக்கினார் - கடலில் மணலைக் கொண்டு, பாறையை கொண்டு மனித கற்பனை மற்றும் தொழில்நுட்பத்துடன் வடித்த அற்புதம் அது - 🌴பாம் மரத்தை போல் உயர்ந்து நிற்கும் கோபுரத்தின் கதை இதுதான் என்றார்! "ஒரு காலத்தில், இது வெறும் கடல் - ஆனால் யாரோ கடலையே வடிவமைக்க கனவு கண்டார்கள். இது கனவுகளின் மரம் என்று கூட கூறலாம் " தாத்தா, காட்சிகளை உன்னிப்பாக பார்த்துக்கொண்டே கூறினார். நிலன் ஒரு கணம் சற்று யோசித்துவிட்டு, "நாங்கள் மணல் கோட்டைகளை எப்படி கட்டுகிறோம் என்பது போல - ஆனால் இன்னும் பெரியது." என்றான் குறும்பாக. "சரியாகச் சொன்னாய், பாம் மர கோபுரம் உலகின் மிகப்பெரிய மணல் கோட்டை [sandcastle] என்று தாத்தா சிரித்தார். அதன் பின் அவர்கள், அங்கிருந்த வான் கஃபேக்கு [🍹Sky Café] போனார்கள். அங்கு சிறுவர்கள் ஜன்னல் ஓரமாக அமர்ந்து குளிரான பழச்சாறுடன் குரோசண்ட்களை [fruit juice and croissants] சுவைத்தனர். அப்பொழுது அங்கே, கண்ணாடி வழியாக சூரிய ஒளி உள்ளே வந்து, தரையில் மேகங்களின் மென்மையான பிரதிபலிப்புகளை வீசியது. ஆரின் கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு கடற்பறவைக்கும் கைதட்டினான். அதே நேரத்தில் நிலன், தான் பார்க்கும் 'நீல நீர் மற்றும் வெள்ளை படகுகளால் சூழப்பட்ட ஒரு பனை [பாம்மர] வடிவ தீவை' வரைய முயன்றான். திரேன் அதன் மேலே சிறிய நட்சத்திரங்களைத் தீட்டி, "இரவில் இப்படித்தான் இருக்கும்" என்று கூறினான். தாத்தா மெதுவாகத் தேநீர் அருந்திக்கொண்டு கீழே பார்த்து, "தெரிகிறதா, சிறுவர்களே? இங்கிருந்து, உலகம் ஒன்றுபட்டதாகத் தெரிகிறது - கடல், நிலம் மற்றும் வானம். எல்லாம் நம்மைப் போலவே இணைக்கப்பட்டுள்ளது." என்றார். 🌅மாலை நேரம் மெதுவாக மறைந்துகொண்டு இருந்தது. வானம் சிகப்பு, ஆரஞ்சு, தங்க நிறங்களால் பூசப்பட்டது. கோபுரத்தின் கண்ணாடிச் சுவர்கள் மினுமினுக்க, கீழே நகரத்தின் விளக்குகள் நட்சத்திரங்களைப் போல மின்னின. “தாத்தா,” நிலன் மெல்லச் சொன்னான், “நாம் மேகங்களில் இருக்கிறோம் போலிருக்கிறது.” தாத்தா தன் தலையை அசைத்து, கைகளை அவர்களின் தோள்களில் வைத்தார். “ஆம், என் குட்டிகளே. ஆனால் நினைவில் கொள்க — கீழே இறங்கினாலும், இந்த மேகங்கள் உங்கள் உள்ளத்தில் என்றும் இருக்கும்.” அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக நின்று சூரியன் கடலில் மறையும் அற்புதக் காட்சியைப் பார்த்து, தமது அன்றைய நாளை உண்மையிலேயே வானத்தைத் தொட்ட நாளாக நினைவுகூர்ந்தனர். நன்றி [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] பாகம்: 08 தொடரும் துளி/DROP: 2009 [கதை - 195 / தாத்தா கந்தையா தில்லையுடன் மூன்று சகோதரர்களும் கலிஃபா கோபுரமும் மற்றும் துபாய் சாகசமும் / பகுதி 7 https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33615262391455643/?

"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 95 [This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.] பகுதி: 95 / பின் இணைப்பு – மகாவம்சத்தின் சுருக்கம் / அத்தியாயம் 01 முதல் அத்தியாயம் 37 வரை அத்தியாயம் 35: மகாதாதிக மகாநாகனுடைய [Mahadathika Mahanaga] மரணத்துக்குப் பின்பு அவனுடைய மகன் அமந்தகாமினி அபயன் [ Amandagamani Abhaya] ஒன்பது வருடம், எட்டு மாத காலத்துக்கு ஆட்சி செய்தான். அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் தீவு முழுவதும் உயிர்க் கொலை கூடாது என்று அரசன் உத்தரவிட்டான். எல்லா இடங்களிலும் திராட்சைக் கொடிகளைப் பயிரிட்டான். அவரது தம்பி கனிராசனு தீசன் [கனிராஜனு திஸ்ஸன் / Kanirajanu Tissa] அமந்தகாமினி அபயனைக் கொன்று மூன்று ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். அமந்தகாமினி அபயனின் மகன் சூலபாயன் [Chulabhaya] கனிராசனு தீசன் இறந்த பிறகு ஒரு வருடம் ஆட்சி செய்தான். சூலபாயனின் மரணத்திற்குப் பிறகு அவனது தங்கை சிவாலி [Sivali] நான்கு மாதங்கள் ஆட்சி செய்தாள் . அமந்தகாமினி அபயனின் மருமகன் இளநாகன் [இளநாகன் என்பது ஒரு தமிழ்ப் பெயர் / Ilanaga, also known as Elunna] சிவாலியை அரியணையிலிருந்து இறக்கி ஆறு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். மகாவம்சத்தில் மூன்று ஆண்டுகள் இடைக்கால ஆட்சி உள்ளது, ஆனால் தீபவம்சத்தில் இல்லை. ஏனெனில் முப்பத்தைந்தாவது அத்தியாயத்தின் 16 முதல் 44 வரையிலான வசனங்களில் ஒரு கற்பனையான நம்பமுடியாத கதை அவிழ்த்து விடப்பட்டுள்ளது. இளநாகனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவனது மகன் சந்தமுகன் சிவன் (Chandamukha Siva / ஒரு தமிழ்ப் பெயர்) எட்டு ஆண்டுகள் மற்றும் ஏழு மாதங்கள் ஆட்சி செய்தான். சந்தமுகன் சிவன் ஒரு விகாரை கட்டினான், மேலும் அவனது மனைவி தமிழாதேவி [தமிழ் தேவி / Damiladevi] கிராமத்திலிருந்து தனது சொந்த வருவாயை விகாரைக்கு வழங்கினார். அந்தக் காலத்தில் தமிழர்களும் பௌத்தர்களாகத்தான் இருந்தார்கள். இதில் நீங்கள் கவனிக்கக்கூடிய மற்றொன்று சந்தமுகன் சிவனின் மனைவியின் பெயர் கூட தமிழ்தேவி! கி.பி. எழுபதாம் ஆண்டில் வாழ்ந்த பொதுவாக மூத்த பிளினி / பிளைனி (Pliny the Elder) என்று அழைக்கப் பட்ட கையசு பிலினியசு செக்குண்டசு (Gaius Plinius Secundus, கிபி 23 – ஆகத்து 25, 79 கிபி) என்ற மேனாட்டு வரலாற்றாசிரியன் சந்தமுகன் சிவனின் [சந்திரமுக சிவாவின்] ஆட்சியைப் பற்றி பதிந்துள்ளார். முழு விபரத்துடன் விரிவாக ஏற்கனவே தரப்பட்டுள்ளது. மேலும் மூத்த பிளினி தனது குறிப்பில், அங்கு இருந்த மக்கள் சேரர்களுடன் வர்த்தகம் செய்தனர் என்றும் [and that the people had commercial dealings with a race called the Seres —], மற்றும் மன்னர் தனது உயர்வான அதிகாரத்தின் [இறையாண்மை] மேல் ஏதேனும் அட்டூழியம் செய்தால், குற்றவாளியென்று தீர்மானித்து அவரை உலகளாவிய வெறுப்பால், வருந்த விடுவர் [If the king committed any outrage against his duty as a sovereign, he was condemned to suffer ” (not by the hand of violence, as, for example, in the case of Charles I. of England) “by the universal detestation which he experienced. Every individual avoided his company, and he was left to perish in silence and solitude] என்கிறது. இதே காலத்தை ஒட்டிய தமிழரின் சங்க இலக்கியமும் இவ்வாறான தகல்வல்களையே தருகின்றன. உதாரணமாக, புறநானூற்றுப் பாடல் ஒன்று "பழி எனின் உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர்" (புறம்-182) என்று கூறுகிறது என்பதையும் கவனிக்க. இது ஒன்றே அங்கு தமிழர் பண்பாடு, அதன் ஆதிக்கம், சந்த [சந்திர] முகன் மன்னர் அவையில் ஓங்கி இருந்ததைக் காட்டுகிறது. முகம் என்பது, முகத்தல் - முகர்தல் என்ற வேர்ச்சொல்லின் அடியாகப் பிறந்த ஒரு தமிழ் சொல், இது மன்னனுக்கும் தமிழுக்கும் உள்ள தொடர்பை காட்டுகிறது, மற்றும் சந்திரமுகன் சிவா, ஒரு சைவன் என்பதையும் காட்டுகிறது. சந்தமுகன் சிவனின் தம்பி யசலாலக்க தீசன் [Yassalalaka Tissa] மன்னனைக் கொன்று ஏழு ஆண்டுகள் எட்டு மாதங்கள் ஆட்சி செய்தான். 51 முதல் 56 வரையிலான வசனங்களில் ஒரு வழக்கமான பழைய கதை ஒன்று சொல்லப்படுகிறது. இதன் விளைவாக தமிழர்களிடையே இப்போதும் பொதுவான புனைப்பெயரான 'சுபா' [Subha] என்ற பெயருடன் ஒரு வாயில் காவலாளி மன்னனானான். அவன் ராஜாவின் சாயலைக் கொண்டிருந்தான், அதையே ராஜாவைக் கொல்லவும் பயன்படுத்தினான். அவன் சுபகராஜன் அல்லது சுபா [Subharajah] என்ற பெயருடன் ஆறு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். இவன் வள்ளி விகாரை [Valli Vihara] என்ற பெயருடன் ஒரு விகாரையைக் கட்டினான். 'வள்ளி' என்பது பண்டைய காலங்களிலும் இன்றும் ஒரு பொதுவான தமிழ் பெயர். இங்கே, தமிழ் மன்னர் தமிழ் பெயருடன் ஒரு விகாரையைக் கட்டினார். பின்னர் 59 முதல் 70 வரையிலான வசனங்களில் மற்றொரு கதை கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த கதையின்படி, வடக்கு மாகாணத்தைச் சேர்ந்த வாசபா அல்லது வசபன் [Vasabha] நாற்பத்து நான்கு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். வாசபா ஒரு தமிழராக இருக்க வேண்டும். இதை எல்லாளனுடைய [Elara] ஆட்சிக் காலத்தின் நீளத்துடன் ஒப்பிடுக. 71 முதல் 100 வரையிலான வசனங்களில், விதியால் மன்னர் இன்னும் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ வேண்டியிருந்தது என்றும், ஆனால் புத்தருக்கும் துறவிகளுக்கும் புண்ணியங்களைச் செய்ததன் மூலம் அதை நாற்பத்து நான்கு ஆண்டுகளாக நீட்டிக்க முடிந்தது என்றும் மற்றொரு கதையில் கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே, இப்படியான இந்த கதையை வரலாறாகக் கருத வேண்டியதில்லை. வாசபா அல்லது வசபனின் அடையாளம்: வாசபா ஒரு தமிழர் என்று மகாவம்சம் வெளிப்படையாகக் கூறவில்லை என்றாலும், அவர் வடக்கு மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பது நியாயமான ஊகங்களை எழுப்புகிறது. அனுராதபுரத்தின் பல ஆரம்பகால ஆட்சியாளர்கள் தென்னிந்தியாவுடன் தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்தனர். மேலும் இப்பகுதியில் தமிழ் செல்வாக்கு இருந்ததையும் நிராகரிக்க முடியாது. Part: 95 / Appendix – Summary of the Mahavamsa / Chapter 01 to Chapter 37 Chapter 35: After Mahadathika’s death, his son Amandagamani reigned for nine years and eight months. Killing was prohibited during his reign. His younger brother Kanirajanutissa killed the king Amandagamani, and ruled for three years. Amandagamani’s son Culabhaya ruled for one year after the death of Kanirajanutissa. After the death of Culabhaya his younger sister Sivali ruled for four months. Amandagamani’s nephew Ilanaga (Ilanaga is a Tamil name) dethroned Sivali and ruled for six years. There is an interregnum of three years in the Mahavamsa, but not in the Dipavamsa. This is because an invented unbelievable storey spun in the verses 16 to 44 of the Chapter thirty-five. After the death of Ilanaga, his son Candamuga Siva (a Tamil name) reigned for eight years and seven months. Candamuga Siva built a Vihara and his wife, known as Damiladevi bestowed her own revenues from the village to the Vihara. Tamils must be Buddhists too in those days. Candamuga Siva’s younger brother Yasalakatissa killed the king and ruled seven years and eight months. A usual old storey is told in the verses 51 to 56, and in the process a gate watchman with the name Subha, quite a common nick name even now among the Tamils, became the king. He had the semblance of the king and used that to kill the king. He ruled six years with the name Subharajah. He built a Vihara with the name Valli Vihara. Valli is a common Tamil name in ancient times as well as now. Tamil king built a Vihara with the Tamil name. Then another storey is told in the verses from 59 to 70. As per this storey, Vasabha from the Northern Province ruled for forty-four years. Vasabha must be a Damila. Compare this with the Elara’s length of rule. Another storey is told in the verses from 71 to 100 that the king was to live only twelve more years by fate, but he was able to extend it to forty-four years by doing meritorious works to the Buddha and to monks. This storey need not be considered as history! நன்றி Thanks [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] [Kandiah Thillaivinayagalingam, Athiady, Jaffna] பகுதி / Part: 96 தொடரும் / Will follow துளி/DROP: 2008 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 95 https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33604232895891926/?

"மூன்று கவிதைகள் / 22" மின்னலாய் ஒரு பின்னல் [சாந்தம்/ கோபம்/ பொறுமை/ மகிழ்ச்சி] சாந்தம் நிறைந்த விழிகள் எனோ கோபம் கொண்டு பார்க்குதே பொறுமை தொலைத்து ஏங்குதே மகிழ்ச்சி தேடி என்னை அழைக்குதே [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] .................................. 'காதல் கோட்டைகள்' காதல் கோட்டைகள் அன்பில் கட்டியது காதலன் காதலி சேர்ந்து அமைத்தது காலம் முழுவதும் நினைவில் நிற்குதே! ஆசையும் பாசமும் நிறுவிய அரண்மனை ஆரவாரம் இல்லா உறவின் கனவு ஆழ்ந்த நட்பின் நிரந்தர அடையாளமே! [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] ............................................................ புகைப்படக் கவிதை பாலைவனம் எம்மை ஒட்டகத்தில் ஏற்றிட, மாலைக் கதிரவன் உடலைத் தீண்ட, அலை அலையாக இன்பம் பொங்க, சோலைவனம் மனதில் துளிர் விட்டது! [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] ........................................................................... துளி/DROP: 2007 ["மூன்று கவிதைகள் / 22" https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33602025986112617/?

நன்றிகள் , சிறு இடைவெளியின் பின் மீண்டும் இணைக்கிறேன்

"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 94B வடக்கு மற்றும் மேற்கு இலங்கையின் கடலோர மாவட்டங்கள், குறிப்பாக கி.மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தில், நாக மக்கள் பாம்பு வழிபாட்டாளர்களாக, இலங்கையின் நான்கு பழங்குடியின மக்களில் ஒருவராக, நாகதீபம் அல்லது நாகநாட்டை ஆண்டனர். தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சிகள் மற்றும் ஆய்வுகள் யாழ்ப்பாணம் மற்றும் கேரளப் பகுதியில் பழங்கால மக்கள் வாழ்ந்ததற்கான சான்றுகளை வழங்குகின்றன. மணிமேகலை மற்றும் மகாவம்சம் மற்றும் ராமாயணத்தின் படி, நாகர்கள் [Nagas] இலங்கையில் இயக்கர் [யக்கா], இராட்சதர் [ரக்ஷ] மற்றும் தேவர் [Yakkha, Raksha and Deva] இடையே வாழ்ந்தனர் என்று கூறுகிறது. மேலும் வரலாற்று மற்றும் இலக்கிய ஆதாரங்கள், இலங்கையில் உள்ள நாகதீபா (நாக நாடு), அதாவது, இன்றைய யாழ்ப்பாண தீபகற்பம், மன்னார் மற்றும் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் நாகர் மக்கள் மேலாதிக்க ஆட்சியாளர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் கடல் பயணம், வர்த்தகம் மற்றும் பாம்பு வழிபாட்டிற்கு பெயர் பெற்ற ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சமூகமாக இருந்தனர். அத்துடன், மணிமேகலை, மகாவம்சம், ராமாயணம் மற்றும் புராணங்கள் போன்ற வரலாற்று மற்றும் இலக்கிய ஆதாரங்கள், நாகதீபம் அவர்களின் தாயகம் மற்றும் இராச்சியம் என்பதைக் குறிக்கின்றன. பண்டைய தமிழ் சங்க இலக்கியங்கள் நாக ஆட்சியாளர்களை "நாக மன்னர்கள்" (நாகர் அரசர்கள்) என்று குறிப்பிடுகின்றன, அவர்கள் தென்னிந்தியாவின் தமிழ் இராச்சியங்களுடன் திருமண உறவுகளைக் கொண்டிருந்தனர்.மற்ற பழங்குடி குழுக்கள் (இயக்கர்கள், இராட்சதர்கள் மற்றும் தேவர்கள்) இலங்கையின் பிற பகுதிகளில் இருந்தனர், ஆனால் நாகதீபத்தை ஆட்சி செய்யவில்லை என்பதே உண்மையாகும். உதாரணமாக, இயக்கர்கள் (யக்கர்) முக்கியமாக இலங்கையின் மத்திய மற்றும் தெற்கு பகுதிகளில் காணப்பட்டனர். அதேபோல, இந்து புராணங்களில் இராட்சதர்கள் (ராட்சதர்) ராவணனின் இராச்சியத்துடன் (லங்கா) தொடர்புடையவர்கள், இது மத்திய அல்லது தெற்கு பிராந்தியத்தில் இருந்திருக்கலாம்? தேவர்கள் (தேவர்) மிகவும் புராணக் கதைகள், பெரும்பாலும் ஆளும் பழங்குடியினருடன் அல்ல, ஆன்மீக அல்லது தெய்வீக மனிதர்களுடன் தொடர்புடையவர்கள் என்று நம்பப்படுகிறது. இலங்கையில் நாக ஆட்சிக்கான சான்றுகள் எவை என்று பார்த்தால், மகாவம்சத்தில் இரண்டு நாக மன்னர்களான குலோதரன் மற்றும் மகோதரன் [Chulodara and Mahodara] இடையே ஏற்பட்ட ஒரு சர்ச்சையைத் தீர்க்க பகவான் புத்தர் நாகதீபத்திற்கு விஜயம் செய்ததாகக் குறிப்பிடுவதையும், மணிமேகலையில் (ஒரு தமிழ் காவியம்) நாக நாட்டை தமிழர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் பகுதியாகக் குறிப்பிடுவதும், இது மேலும் இலங்கையில் அவர்களின் இருப்பைக் காட்டுவதும், தொல்பொருள் ரீதியாக, நாகர்கள் கருப்பொருள் கொண்ட சிற்பங்கள், நாணயங்கள் மற்றும் கல்வெட்டுகள் போன்ற தொல்பொருள் சான்றுகள், இலங்கையின் வடக்கில் நாகர்கள் குறிப்பிடத்தக்க இருப்பையும் செல்வாக்கையும் கொண்டிருந்தனர் என்ற கூற்றை ஆதரிப்பதையும் கூறலாம். அதுமட்டும் அல்ல, ராமாயணத்தின் படி, இந்திரஜித், நாக மன்னன் சேஷாவின் (ஆதி ஷேஷா) மகள் சுலோச்சனாவை மணந்தார் என்று கூறுகிறது. இந்த புராணக்கதை கிமு 500 முதல் கிமு 100 வரைக்குள் எழுதப்பட்டது என்று அறிய வருகிறது. இருப்பினும், சில அறிஞர்கள் அதன் வாய்வழி மரபுகள் மிகவும் முன்னதாகவே, ஒருவேளை கிமு 1500 அல்லது அதற்கு முந்தையதாக இருந்திருக்கலாம் என்று கூறுகின்றனர். இது நாகர்களின் பழமையை எடுத்துக் கூறுகிறது. மேலும் வரலாற்றுப் பதிவுகளும் மகாவம்சம் போன்ற பௌத்த நாளேடுகளும், நாக பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த பல மன்னர்கள் இராசரட்டை [அனுராதபுர] இராச்சியத்தை வெவ்வேறு காலங்களில் ஆட்சி செய்ததைக் குறிக்கின்றன. இது பண்டைய இலங்கையில் நாகர்களின் குறிப்பிடத்தக்க செல்வாக்கைக் எடுத்துக் காட்டுகிறது. பிரிட்டிஷ் வரலாற்றாசிரியரும் "பண்டைய சிலோன்" [H. Parker, a British historian and author of "Ancient Ceylon" ] ஆசிரியருமான எச். பார்க்கர், நாகாவை கேரள நாயர்களின் ஒரு கிளையாகக் கருதுகிறார். கலித்தொகை போன்ற ஆரம்பகால தமிழ் இலக்கியப் படைப்புகள், மறவர், எயினர், அருவாளர், ஒளியர், ஓவியர் மற்றும் பரதவர் [Maravar, Eyinar, Oliar, Oviar, Aruvalur and Parathavar] போன்ற பல நாக பழங்குடியினர் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மூன்றாம் தமிழ் சங்க காலத்தில், பாண்டிய இராச்சியத்திற்கு குடிபெயர்ந்து அங்கு வாழத் தொடங்கியதாகக் குறிப்பிடுகின்றன என்பதும் குறிப்பிடத் தக்கது. நாக மக்கள் இலங்கையின் வடக்கு பகுதியை நாக நாடு (நாகர்நாடு) என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு செழிப்பான நாக அரசு உருவாக்கினர். இது 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே இருந்தது. இதற்கு வரலாற்று ஆதாரங்ககளாக, கி.மு 200 ஆண்டு தமிழ் பிரம்மி கல்வெட்டுகளில் நாக நகரம் (Naka Nakar) என்ற இடம் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது இன்றைய கதிரமலை (கந்தரோடை, யாழ்ப்பாணம்) ஆக இருக்கலாம்? மேலும் கண்டி யாழ்ப்பாண நெடுஞ்சாலையில் இயக்கச்சி சந்தியில் இருந்து நேரே குறுக்காக 6கி மீ தூரத்தில் அமைந்துள்ள உடுத்துறை இயக்கர், நாகர் காலத்து தொண்மையை கொண்ட ஊர்களில் ஒன்றாக திகழ்கிறது. உடுத்துறையில் கி .பி 2ம் நூற்றாண்டுக்கு முற்பட்ட, பழைய செம்பு தமிழி நாணயங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இதுவும் “நாக பூமி” (Naka Bumi) என்று கூறுகிறது. கிரேக்க பூகோளவியலாளர் தொலெமி அல்லது தாலமி (Ptolemy, 1ம் நூற்றாண்டு கி பி) தனது இலங்கைக்கான வரைபடத்தில் நாகதிபோய் (Nagadiboi) என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். தமிழ் இலக்கியங்களில் குறிப்பாக, சிலப்பதிகாரம் (1ம் நூற்றாண்டு கி பி) மற்றும் மணிமேகலை (3ம் நூற்றாண்டு கி பி) ஆகிய நூல்கள் நாக நாடு பற்றி குறிப்பிடுகின்றன. இது சோழர், பாண்டியர், சேரர் இராச்சியங்களையும் விட செழிப்பான நாக அரசு என இங்கு கூறப்படுகிறது. மணிமேகலையில், யாழ்ப்பாணம் தீபகற்பத்தில் மணிபல்லவத்தை [Manipallavam in the Jaffna Peninsula / நைனாதீவு?] ஆட்சி செய்த, நாக மன்னன் வலை வாணன் ( the great Naga king Valai Vanan) மற்றும் அவரது ராணி வாசமயிலை (queen Vasamayilai) பெருமையுடன் நாக நாட்டை, தமிழ் புத்த சமய வழிபாட்டில் [Tamil Buddhism] ஆட்சி செய்தனர் என்றும் இவர்களின் மகள் பில்லி வலை (princess Pilli Valai ), முதன்மைக் சோழர், அரசன் கிள்ளிவளவன் அல்லது கிள்ளி வளவன் உடன் தொடர்பு வைத்திருந்தார் [princess Pilli Valai had a liaison at the islet with the early Chola king Killivalavan; out of this union was the prince Tondai Eelam Thiraiyar born, who historians note was the early progenitor of the Pallava Dynasty] என்றும், இவர்களது மகன் தொண்டை ஈழம் திரையர் (Tondai Eelam Thiraiyar) தான் பல்லவர் வம்சத்தின் முன்னோராக விளங்கினார் என்றும் வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். அத்துடன், தொலெமி அல்லது தாலமி (150 கி பி ) சோழ நாட்டில் (உரையூர்) சோர்னாகோஸ் (Sornagos) என்ற நாக அரசர் ஆட்சி செய்ததை பதிவு செய்துள்ளார் [Ptolemy (150 CE) recorded that a king named Sornagos, a Naga descendant, ruled from the early Chola capital Uraiyur.]. நாக நாட்டின் தலைநகரான கந்தரோடை (கதிரமலை), காவேரிப்பூம் பட்டினத்திற்கு ஒப்பிடப்பட்ட செழிப்பான நகரமாக இருந்தது என்றும் நாக நாட்டின் முக்கியமான பகுதிககளாக, மாந்தை (வடமேற்கு இலங்கை), திருகோணமலை (வடகிழக்கு இலங்கை), மகாவில்லாச்சி (மத்திய இலங்கை) இருந்தன எனவும் அறிய வருகிறது [Mantai (Northwest), Trincomalee (Northeast), and Mahavillachi (Central Sri Lanka)]. நாகர்கள் கடல் வர்த்தகத்திலும், வேளாண்மையிலும் சிறந்தவர்கள் என்பதுடன் மீனவர் சமூகத்தினராக, (Karaiyar tribe) தமிழ் நாட்டின் சோழ மண்டலக் கடற்கரை பகுதியிலும் மற்றும் இலங்கை கடற்கரை பகுதியிலும் [Coromandel Coast (Tamil Nadu) and Sri Lankan coasts] தொடக்கத்திலேயே குடியேறியவர்கள் ஆவார்கள். மாந்தை நகரில் உள்ள கேதீஸ்வரம் கோயில் நாகர்கள் ஆட்சியில் கட்டப்பட்டது என்றும் கருதப்படுகிறது. இதிலிருந்து நாகர்கள் இலங்கையில் மிகவும் சக்திவாய்ந்த குடி என்றும், அவர்கள் தமிழகத்துடனும், உலக வர்த்தகத்துடனும் உறவுபட்டிருந்தனர் என்பதும் தெரிய வருகிறது. நன்றி Thanks [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] [Kandiah Thillaivinayagalingam, Athiady, Jaffna] பகுதி / Part: 95 தொடரும் / Will follow துளி/DROP: 2006 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 94B https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33382691734712711/?

கதை - 196 / கண்மணி டீச்சர் / பகுதி : 04 ஒரு நாள், இரவு அவர்கள் மீண்டும் ஆன்லைனில் இணைந்தனர் . அவளுடைய மகள் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். இருவரின் வீடும் அமைதியாக இருந்தது. அதிகாரி: “உனக்குத் தெரியும்... சில சமயங்களில் நீயே உன் மகிழ்ச்சியை மறுக்கிறாய் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.” கண்மணி உடனடியாக பதிலளிக்கவில்லை. அந்த வாக்கியத்தை அவள் முன்பே கேட்டிருந்தாள் - உறவினர்கள், அண்டை வீட்டார், அவளுடைய வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொண்டதாக நம்பிய நண்பர்களிடமிருந்து கூட. கண்மணி: “நான் மகிழ்ச்சியை மறுக்கவில்லை. நான் மீண்டும் மீண்டும் சொல்வதை மறுக்கிறேன்.” அதிகாரி: “மீண்டும் மீண்டும் சொல்வது எது ?” கண்மணி: “மௌனமாக இருக்கச் சொல்வது, நான் ஒருவாறு சரிப்பண்ண வேண்டும் என்று சொல்வது.” அதன் பின் இருவரும் கொஞ்சம் பேசுவதை ஒரு சில நிமிடம் இடைநிறுத்தினர், அதிகாரி: “ஆனால் திருமணம் அப்படி, முன்பு போல் இருக்க வேண்டியதில்லை. அது வித்தியாசமாக நன்றாக அமையலாம்.” கண்மணி: “ஆம். அது வித்தியாசமாக இருக்கலாம். ஆனால் அது இல்லாதபோது, அதன் தாக்கம் சமமாகப் பகிரப்படுவதில்லை.” அதிகாரி: “நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?” கண்மணி: “ஒரு திருமணம் முறிந்துவிட்டால், அந்தப் பெண் என்ன தவறு செய்தாள் என்று மக்கள் கேட்கிறார்கள். அவள் போதுமான அளவு பொறுமையாக இருந்தாளா என்று கேட்கிறார்கள். அவள் போதுமான அளவு புரிந்துகொண்டாளா என்று கேட்கிறார்கள். அவள் போதுமான அளவு முயற்சி செய்தாளா என்று கேட்கிறார்கள்.” அவள் தொடர்ந்தாள் “அவர்கள் ஆண்களிடம் ஒரே மாதிரியான இப்படியான கேள்விகளைக் கேட்பதில்லை.” அதிகாரி: “அது சரி, ஆனால் எல்லா ஆண்களும் அப்படி இல்லை.” கண்மணி: “எனக்குத் தெரியும். ஆனால் எல்லாப் பெண்களையும் மீண்டும் ரிஸ்க் எடுக்கச் சொல்கிறார்கள். [I know. But all women are asked to take the risk again.]” அதிகாரி: “மீண்டும் ஒரு காதலுக்கு பயப்படுகிறீர்களா?” அவள் லேசாகச் சிரித்தாள், ஆனால் அவரால் அதைப் பார்க்க முடியவில்லை. அது ஆடியோ [audio] அழைப்பு என்பதால். கண்மணி: “இல்லை. நான் காதலை ரசிக்கிறேன். நான் பாசத்தை ரசிக்கிறேன். நான் ஆசையைக் கூட ரசிக்கிறேன்.” அதிகாரி: “அப்புறம் ஏன் ஒருவருடன் வாழ்க்கையை மறுக்க வேண்டும்?” கண்மணி: “ஏனென்றால் காதல் என்பது சரணடைதல் போன்றது அல்ல. மேலும் திருமணம் பெரும்பாலும் பெண்களிடமிருந்து முதலில் சரணடைதலைக் கோருகிறது.” அதன் பின் இன்னொரு மௌனம் சில நிமிடம் நீண்டது அதிகாரி: “நான் உன்னைத் தனிமையிலிருந்து காப்பாற்ற முடியும் என்று நினைத்தேன்.” அவள் பதில் மெதுவாக வந்தது. கண்மணி: “நான் தனிமையாக இல்லை. நான் என்னுடன் வாழ்கிறேன். என் குழந்தையுடன் வாழ்கிறேன்.” அதிகாரி: “அது... முழுமையடையவில்லையே?” கண்மணி: “இல்லை. முழுமையடையாதது நான் காணாமல் போன முன்னைய வாழ்க்கை .” அவர் குறுக்கிடவில்லை. கண்மணி: “நான் ஏற்கனவே என் குரல் சிறியதாக மாறிய ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்ந்து விட்டேன். [I have already lived a life where my voice became small], என் தேவைகள் கூட இரண்டாம் பட்சமாக அமைந்த இடத்தில் [Where my needs were secondary.]" அவள் நிறுத்தி, பின்னர் மேலும் சொன்னாள்: “நான் அதில் இருந்து இப்ப தப்பித்து விட்டேன். நான் மீண்டும் என்னை இழக்கத் தயார் இல்லை.” நன்றி [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] பகுதி: 05 தொடரும் துளி/DROP: 2005 [கதை - 196 / கண்மணி டீச்சர் / பகுதி : 04 https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33375172355464649/?

🌿 மூன்றாம் ஆண்டு நினைவில் கந்தையா இராசலிங்கம் (25.01.2023) அத்தியடியின் மண்ணில் பிறந்து அடியெடுத்து வைத்தான் உலகம் நோக்கி, இடைக்காட்டின் காற்றில் வாழ்க்கை கட்டி டொராண்டோ வரை கடமையைச் சுமந்தான். எட்டு பிள்ளைகளில் மூன்றாவன் என்றாலும் எட்டுத்திக்கும் உறவுகளைச் சேர்த்தவன், சத்தமில்லா சேவையாய் சிறுமை இல்லா மனிதனாய் வாழ்ந்தவன். தொலைத்தொடர்பின் கம்பிகளில் நாட்டை இணைத்த கைகள் அவை, ஸ்ரீலங்கா தொலைத்தொடர்புத் துறையில் நேர்மை பேசும் உழைப்பின் அடையாளம். ஓய்வு வந்தபோதும் உறவுகளிலிருந்து ஓயவில்லை, பேரக்குழந்தைகளின் சிரிப்பில் தன்னை மீண்டும் கண்டுகொண்டான். இன்று மூன்றாம் ஆண்டு— காலம் உன்னைத் தொலைக்கவில்லை, நினைவுகளின் நடுவே நீ இன்னும் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறாய். அண்ணா, உன் சிரிப்பு எங்களின் உற்சாகம், உன் நேர்மை எங்களின் வழிகாட்டி, உன் இல்லாமை— எங்களின் அமைதியான வலி. நீ சென்ற இடம் தூரமில்லை, நீ இருந்த இடம்—எங்கள் இதயம். ..................................................... Kandiah Rasalingam (25.01.2023) Three years have passed, yet you have not faded into time. You live on—in values, in laughter, and in the quiet strength you left behind. Forever remembered. Forever our elder brother. ................................................... கந்தையா இராசலிங்கம் (25.01.2023) அத்தியடியின் மண்ணில் பிறந்து உலகம் தழுவி வாழ்ந்தவன். உழைப்பில் நேர்மை, உறவுகளில் பாசம். சேவையாய் வாழ்ந்து சாந்தியாய் சேர்ந்தாய். நினைவுகளில் என்றும் நீ! ....................................................... 🌿 மூன்றாம் ஆண்டு நினைவில் கந்தையா இராசலிங்கம் (25.01.2023) https://www.facebook.com/kandiah.thillaivinayagalingam/posts/pfbid02RyPejZvLBab3pL6phRdNFMKj1C8A78UEbgmN3ZZEFRFbYk6ZFk3x4Gk3MwgoMRGol?

"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 94A [This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.] பகுதி: 94 A / பின் இணைப்பு – மகாவம்சத்தின் சுருக்கம் / அத்தியாயம் 01 முதல் அத்தியாயம் 37 வரை 1948 ஆம் ஆண்டு இலங்கை சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து, அடுத்தடுத்து வந்த புத்த மத ஆதிக்க அரசாங்கங்கள் தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சிகள் மற்றும் பிற திட்டங்கள் என்ற பெயரில் சிறுபான்மை தமிழர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் பகுதிகளை ஆக்கிரமிக்க திட்டங்களைத் தொடங்ன. எடுத்துக்காட்டாக, தொல்பொருள் துறை இந்த பகுதிகளில் உள்ள பண்டைய பௌத்த குடியேற்றங்களுக்கான ஆதாரங்களைக் கண்டறியப் பயன்படுத்தப்பட்டு, அதன் மூலம் அகழ்வாராய்ச்சிக்கு நிலத்தை உரிமை கோரியது மட்டுமல்லாமல், பல இந்து கோயில்களின் இருப்பை அச்சுறுத்துவது நாளாந்த நிகழ்வாக மாறிவிட்டது. புகழ்பெற்ற வரலாற்றாசிரியரும் தொல்பொருள் ஆய்வாளருமான டாக்டர் எஸ். பத்மநாதன், 1948 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயர்கள் வெளியேறியதிலிருந்து, இலங்கையில் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சி தமிழர்களுக்கு எதிரான பாகுபாட்டால் மோசமாகி வருவதாக டெய்லி எக்ஸ்பிரஸ்ஸிடம் தெரிவித்தார். பேராதனை பல்கலைக்கழகத்தில் வரலாற்றுப் பேராசிரியராக இருந்தபோது, டாக்டர் பத்மநாதன் இலங்கையில் பண்டைய தமிழர் இருப்பைக் காட்டக்கூடிய தொல்பொருள் திட்டங்கள் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை என்று புகார் கூறினார். "தமிழர்கள் வாழ்ந்த இடமெல்லாம் தமிழ் பிராமி எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்ட கல்வெட்டுகள் தான் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன," என்று அவர் குறிப்பிட்டார். தமிழர்கள் தங்கள் தாயகம் என்று கூறும் இடத்தில் ஆரம்பகால பௌத்த இருப்பைக் காட்டும் தொல்பொருள் தடயங்கள் கிடைக்கும் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை, ஏனென்றால், இன்று இலங்கையில் தமிழ் பௌத்தர்கள் இல்லை என்றாலும், இலங்கையின் பெரும்பாலான ஆரம்பகால தமிழர்கள் (10 ஆம் நூற்றாண்டு சோழ படையெடுப்பிற்கு முன்பு) பௌத்தர்கள் ஆகும். இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் உள்ள பண்டைய பௌத்த எச்சங்கள் சிங்களவர்களோ அல்லது வேறு யாரோ விட்டுச் சென்றவை அல்ல, தமிழ் பௌத்தர்களால் விடப்பட்ட எச்சங்கள் தான் அவை. அவை இலங்கைத் தமிழர்களின் பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாகும். வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் சமீப காலத்திலும் தற்போதும் கட்டப்பட்ட பௌத்த கோயில்கள், சிலைகள் மற்றும் கட்டமைப்புகள் மட்டுமே சிங்கள - பௌத்தமாகக் கருதப்பட முடியும் என்பது வரலாற்று வெளிப்படையான உண்மை மற்றும் சான்றும் ஆகும். இது இலங்கை அரசுக்கும் அறஞர்களுக்கும் நன்றாகத் தெரியும். என்றாலும் இனத்துவேசமும் மகாநாமாவின் மகாவம்சமும் கண்ணை மறைத்து, புத்தரின் உண்மையான போதனைகளையும் வழிகாட்டளையும் பின்னுக்கு தள்ளிவிட்டன, ஏன் புத்தரையும் சேர்த்துதான், ஆனால் வெறும் சிலைகள் மட்டும் தான் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு இருக்கின்றன! அத்தியாயம் 34: வட்டகாமினியின் மரணத்திற்குப் பிறகு, மகசுழி மகாதீசன் [Mahakuli Mahatissa, also known as Maha Cula Maha Tissa] பக்தியுடனும், நீதி வழுவாமலும் பதினன்கு வருட காலம் ஆட்சி செய்தான். உழைத்து ஒரு காரியத்தைச் செய்து முடிப்பது பெருமைக்குரியது என்பதைக் கேட்டறிந்த அவன் ஆட்சிக்கு வந்த முதல் ஆண்டிலேயே, யாருமறியாமல் மாறுவேட மணிந்து சென்று வயலில் வேலை செய்தான். அதற்குக் கூலியாகக் கொடுத்ததை தேரர் மகா சுமணவுக்குக் [Thera Mahasumma] கொடுத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. ஸ்வர்ண கிரியிலுள்ள சர்க்கரை ஆலை ஒன்றில் மூன்று வருட காலம் வேலை செய்து, அதற்குக் கூலியாக சர்க்கரை பெற்றான். சர்க்கரையை எடுத்துக் கொண்டு தலைநகருக்குத் திரும்பிய அரசன் பிக்குகளுக்கு நிறைய தானம் வழங்கினான். அதாவது மொத்தம் நான்கு ஆண்டுகளாக மன்னர் இல்லை என்பதை யாரும் கவனிக்கவில்லை என்பது விந்தையாக உள்ளது! மகசுழி மகாதீசன் கல்லாட நாகனின் [Khallatanaga] மகன், மற்றும் சோரநாகன் [Coranaga] வட்டகாமினியின் மகன். மகசுழி மகாதீசனின் ஆட்சிக் காலத்தில் சோரநாகன் ஒரு கிளர்ச்சியாளராக இருந்தான். மகசுழி மகாதீசனின் மரணத்திற்குப் பிறகு சோரநாகன் மன்னரானான், மேலும் தனது கிளர்ச்சி ஆண்டுகளில் அவனுக்கு அடைக்கலம் அளிக்கப்படாத பதினெட்டு விகாரைகளையும் அழித்தான். அவன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். மேலும் அவனது துணைவியார் அனுலா [Anula] கொடுத்த விஷ உணவை சாப்பிட்டு இறந்தான். சோரநாகனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, மகசுழி மகாதீசனின் மகன் குட்ட திச்சன் அல்லது குட திச்சன் [Kuda Tissa] மூன்று ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். அவனும் தனது சொந்த தாயாரான அனுலாவால் விஷம் வைத்து கொல்லப்பட்டார். இந்த இரண்டு கொலைகளையும் அனுலா, சிவா [Siva I, [முதலாம் சிவன்] who was then a royal palace guard] என்ற அரண்மனைக் காவலாளியின் மீது கொண்ட காதல் ஏக்கத்தால் செய்தாள் என்கிறது மகாவம்சம். சிவா அனுலாவை ராணியாக ஏற்றுக்கொண்டு ஒரு வருடம் இரண்டு மாதங்கள் ஆட்சி செய்தான். மீண்டும், வட்டுகா [வடுகன் / vatuka] என்ற தமிழன் மீது அவள் கொண்டிருந்த ஆசை காரணமாக, சிவாவும் அனுலாவால் விஷம் வைத்து கொல்லப்பட்டான். வடுகனும் அனுலாவை தனது ராணியாக ஏற்றுக்கொண்டான். என்றாலும் மீண்டும் தருபாதுக திச்சன் [Darubhatika Tissa, The wood carrier] என்ற விறகு சுமக்கும் மற்றொரு நபரைக் காதலித்ததால், ஒரு வருடம் இரண்டு மாதங்களில், முன்போலவே விஷம் வைத்து இவனைக் கொன்றாள். ஆட்சி ஏறிய தருபாதுக திச்சன் ஒரு வருடம் ஒரு மாதம் ஆட்சி செய்தான். இவனையும் அனுலா முன்போலவே, தனது அடுத்த காதலனும் அரண்மனை பூசாரியுமான தமிழ் பிராமணன் நிலியன் [Niliya, a Tamil Brahman] மேல் கொண்ட காதலால், விஷம் வைத்து கொன்றாள். அவன் ஆறு மாதங்கள் மட்டுமே ஆட்சி செய்தான். அரண்மனைக் காவலர்கள் முப்பத்திரண்டு பேர்களுடன் தன் இஷ்டம் போல் இன்பம் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த அனுலா அல்லது அனுலாதேவி பின்னர் நிலியனையும் விஷம் கொடுத்துக் கொன்று, தானே நான்கு மாதங்கள் ஆட்சி செய்தாள் என்று மகாவம்சம் கூறுகிறது. ஆனால் இன்னும் ஒன்றையும் இங்கு கவனியுங்கள். பல தமிழர்கள் அனுராதபுர அரண்மனையில் வேலை செய்வதையும், மற்றும் அரண்மனை பூசாரியாக தமிழ் பிராமணன் இருந்ததையும், இவர்களில் சிலர் அடுத்தடுத்து மன்னர்களாக மாறுவதையும், அதை அங்கு இருந்த அரண்மனை நிர்வாகிகளோ, படை வீரர்களோ, இல்லை குடிமக்களோ எந்த எதிர்ப்பும் இன்றி, ஏற்றுக்கொள்வதையும், இது கிருஸ்துக்கு முன்பு என்பதையும் அறியும் பொழுது, உங்கள் மனதில் ஏற்படும் இலங்கை வரலாறும், ஆதி குடிமக்கள் பற்றிய கருத்தும் என்னவாக இருக்கிறது? மகசுழி மகாதீசனின் இரண்டாவது மகன் குடகன்ன தீசன் [குடகன்ன திஸ்ஸன் / Kutakanna-Tissa] என்பவன் அனுலாவிடம் கொண்ட பயத்தால், ஓடிப்போய் தீட்சை பெற்று வசித்து வந்தவன் இப்போது தலைநகருக்குத் திரும்பி வந்து ஒரு படையைத் திரட்டினன். கொடியவளான அனுலாவைக் கொன்று விட்டு அவன் இருபத்திரண்டு வருட காலம் ஆட்சி செய்தான். அவனது மரணத்திற்குப் பிறகு, அவனது மகன் பட்டிகாபய அபயன் அல்லது பாதிகாபய அபயன் [Bhatikabhaya Abhaya] இருபத்தெட்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். அவனது மரணத்திற்குப் பிறகு, அவனது தம்பி மகாதாதிக மகாநாகன் [Mahadathika Mahanaga] பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். தாதிக [Dathika] என்பது ஒரு தமிழ்ப் பெயர் என்று ஏற்கனவே சுட்டிக்காட்டப்பட்டது; 33-78. எனவே, மகாதாதிக, அதாவது பெரிய தாதிக என்பதும் ஒரு தமிழ் பெயராகும். எனவே, மகாதாதிக மகாநாகா ஒரு தமிழ் மன்னர் பெயராகும். மேலும் நாகர்கள், இலங்கைத் தீவின் பூர்வீக குடியிருப்பாளர்களும் ஆகும். Part: 94 / Appendix – Summary of the Mahavamsa / Chapter 01 to Chapter 37 Chapter 34: After the death of Vattagamani, Mahaculi Mahatissa ruled for fourteen years. It is claimed that this king laboured in the rice field for one year in disguise, and he gave his wages to the Thera Mahasumma. He also worked in a sugar mill for about three years and received lump of sugar as wages. He gave this as alms to the bikkhus. It is strange that no one noticed that the king was not around for four years! Mahaculi Mahatissa is the son of Khallatanaga, and Coranaga was the son of Vattagamani. Coranaga had been a rebel during the reign of Mahaculi Mahatissa. Coranaga became the king on the death of Mahaculi Mahatissa, and he destroyed eighteen Viharas where he was not given refuge during his rebel years. He ruled for twelve years, and died by eating poisoned food given by his consort Anula. After the death of Coranaga, Mahaculika’s son Tissa ruled for three years. Anula also poisoned him to death. Anula committed these two murders because of her cravings towards a palace guard by the name Siva. Siva took Anula as the queen and ruled for one year and two months. Anula also poisoned him to death because of her craving for another man by the name Vatuka who was a Damila. He too took Anula as his queen, and he was also poisoned to death by her in one year and two months as she fell in love with another person who was a wood carrier by the name Tissa. He ruled for one year and one month, and was poisoned by Anula as she was in love with Niliya, a Damila Brahman who was a palace priest. He ruled for six months. Anula again fell in love with thirty two of the palace guards, and poisoned Niliya to death, 34-27. Then she ruled for four months. Mahaculika had a second son by the Kutakanna-Tissa who fled for fear of Anula. He returned and put Anula to death and reigned for twenty-two years. After his death, his son Bhatikabhaya reigned twenty-eight years. After his death, his younger brother, Mahadathikamahanaga, ruled for twelve years. As it was already pointed out that Dathika was a Tamil name; 33-78. Then Mahadathika is also a Damila name. Naga was an original inhabitant of the island. Therefore, Mahadathika Mahanaga must be a Damila king. நன்றி Thanks [கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம், அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] [Kandiah Thillaivinayagalingam, Athiady, Jaffna] பகுதி / Part: 94 B தொடரும் / Will follow துளி/DROP: 2004 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 94A https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33365731243075427/?