"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 137
[This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.]
பகுதி: 137 / பின் இணைப்பு - "இலங்கை நாளிதழ் ஆசிரியர்களால் புத்தர் துரோகம் செய்யப்பட்டாரா?"
அகிம்சை, அறநெறி மற்றும் உண்மையைப் போதித்த இரக்கமுள்ள மற்றும் அறிவொளி பெற்ற கௌதம புத்தர், ஒழுக்கக்கேடு மற்றும் வன்முறைக்காகக் கண்டனம் செய்யப்பட்ட மனிதர்களின் வருகைக்கு இலங்கை போன்ற ஒரு புனித நிலத்தைத் தயார் செய்வார் என்பதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்ள முடியும்? இந்தத் திரிபு வெறும் இலக்கியக் குறையல்ல - இது நவீன இலங்கையில் அரச சித்தாந்தத்தையும் இன ஒடுக்குமுறையையும் தமிழர்களுக்கு எதிராக கையாள ஒரு தூண்டுதலாக, ஒரு சக்தியை ஏற்படுத்தும் கருவியாக இந்த மணோவியல் இன்னும் இருக்கிறது. யார் அரசில் இருந்தாலும் அதில் மட்டும் வேறுபாடு இல்லை!!
மாறாக, ஒரு ஆட்சியாளர் எவ்வளவு நல்லவனாக, நேர்மையானவனாக இருந்தாலும், அவன் ஒரு பௌத்தராக இல்லாவிட்டால் கொல்லலாம் என்றும் அங்கு காணப்படுகிறது. இதற்கு ஒரு உதாரணம் மன்னன் எல்லாளன் ஆகும். தீபாவம்சத்தின்படி மிகவும் பாராட்டத்தக்க, புகழ் பெற்ற மன்னன் எல்லாளன் ஆகும். தீபாவம்சம் 18-50 இல் 'காமம், வெறுப்பு, பயம், அறியாமை ஆகிய நான்கு தீய பாதைகளைத் தவிர்த்து, இந்த ஒப்பற்ற மன்னன் நீதியாக ஆட்சி செய்தான்' என அங்கு விவரிக்கப்படுகிறது. அதே போல, மற்றொரு நாளாகமம் மகாவம்சமும் அவரை ஒரு நீதியான ஆட்சியாளர் என்று ஒப்புக்கொண்டாலும், புத்தமதத்தை பின்பற்றாதவர் என்ற ஒரு காரணத்துக்காக மட்டுமே, எல்லாளன் துட்டைகைமுனு அல்லது துட்டகாமினியால் கொல்லப்படுவதை பெருமைப்படுத்தி புகழ் பாடுவது எந்த புத்தரின் கொள்கை அல்லது தர்மத்துக்குள் அடங்குகின்றன என்று இன்னும் நான் தேடிக்கொண்டு இருக்கிறேன்? என்றாலும் தீபவம்சம் இந்த கொலை குறித்து மௌனமாக இருக்கிறது. ஒருவேளை, எல்லாளன் கொல்லப்பட்டதை விவரிக்க, அவருக்கு கடினமாக இருந்திருக்க வேண்டும். அதனால் தான் அவர் அதை விவரிக்காமல் விட்டு இருக்கலாம் என்று எண்ணுகிறேன். ஒருவேளை அப்படி ஒரு எல்லாளனின் கொலை ஒருபோதும் நடக்காமல் கூட இருந்திருக்கலாம்? சில ஆய்வாளர்கள், எல்லாளன் மற்றும் துட்டைகைமுனு அல்லது துட்டகாமினி இருவரும் கற்பனைப் புராணப் பாத்திரங்களாக இருக்கலாம் என்றும் கூறுகின்றனர்?
மத சார்புடன் எழுதப்பட்ட வரலாற்று நூலான மகாவமசம், அதிகமாக கி.பி. 5ஆம் நூற்றாண்டில் மகாநாம தேரர் என்ற ஒரு பௌத்த பிக்குவால் எழுதப்பட்டது ஆகும். இது வரலாற்று நூலாகவும், அதேவேளை, புத்த மதத்தை அரசியல் ரீதியாக மேம்படுத்தும் கதை வடிவமாகவும் உள்ளது. அது மட்டும் அல்ல, இந்த நூல், புத்தமத அரசர்களே வெற்றியடைவார்கள் என்ற கருத்தை வலியுறுத்துகிறது. மற்ற மதத்தினரை — அவர் ஒரு நீதிமிக்கவராக இருந்தாலும் —அழிக்கவேண்டும் அல்லது கொலை செய்யவேண்டும் எனும் எண்ணத்துடன் உள்ளது புலப்படுகிறது. இருப்பினும், மகாவம்சத்தின் ஆசிரியரான மகாநாமா தேரர், அந்த கொலையைப் புகழ்ந்து அதை சரியீடு செய்தார் என்று எண்ணுகிறேன். அதுமட்டும் அல்ல, அனைத்து சிங்கள பௌத்த அரசியல்வாதிகள், வரலாற்றாசிரியர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் புத்த பிக்குகள் மகாவம்சத்தை தங்கள் தலையில் வைத்துப் புகழ் பாடி, அதை உண்மை வரலாறாக ஒத்துப் பாடுவது விந்தையாக உள்ளது? பாவம் புத்தரும் அவரின் கொள்கைகளும்? இன்னும் ஒன்றையும் கவனிக்க, துட்டகாமினி என்பவன், மகாவம்சத்தின் படி, அவரின் தந்தையின் அல்லது தாயின் கணவரின் உயிரியல் மகன் அல்ல. அவன் இறக்கும் ஒரு துறவியின் மறுபிறவி ஆகும்.
சூளவம்சத்தின்படி, புத்தர் கி.மு 544 இல் மகாபரிநிர்வாணம் அடைந்தார். இது பௌத்த நாட்காட்டியின் தொடக்கமாகும். இருப்பினும், இது பற்றி தீபவம்சத்திலோ அல்லது மகாவம்சத்திலோ வெளிப்படையாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ அங்கு குறிப்பிடப்படவில்லை. என்றாலும் ஜெர்மன் நாட்டின் அறிஞர் வில்ஹெம் லுட்விக் கெய்கர் அல்லது வில்லெம் கெய்கர் (Wilhelm Geiger), மிகவும் முக்கியமான வரலாற்று ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, கி.மு. 483 என்பதை பின்பற்றி 1912 இல் மகாவம்சத்தின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு வெளியிட்டார். இருந்தபோதிலும், 1950களில், இலங்கை பௌத்த-தேசியவாதத் தலைவர்கள், குறிப்பாக பிரதமர் டி.எஸ். சேனநாயக்கவின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஏற்பட்ட அரசியல் குழப்பத்தின் அல்லது நிலைப்பின்மையின் போது, 1956 ஆம் ஆண்டில் 2500வது புத்த ஜெயந்தியைக் கொண்டாடும் நோக்கத்துடன், பழைய, மிகவும் மத ரீதியாக அடையாளப் படுத்தப்பட்ட தேதியான கி.மு. 544 ஐ மீண்டும் ஏற்றுக்கொண்டனர்.
அதாவது, இந்த அரசியல் குழப்ப நிலையை புத்த மத தேசியவாதிகள் பயன்படுத்திக் கொண்டனர் என்பது வரலாறு ஆகும். அவர்கள், கி.மு. 544 என்பதைக் ஏற்றுக் கொண்டு 1956ல் 2500வது புத்த ஜயந்தியை [அவதாரபுருஷர் முதலிய பெரியோரின் பிறந்தநாட் கொண்டாட்டம்] கொண்டாடினார்கள். இதற்காக ஆசிய நாடுகளின் தலைவர்கள் இலங்கைக்கு அழைக்கப்பட்டனர், இது சிங்கள பௌத்த தேசியவாதத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியது எனலாம்.
Part: 137 / APPENDIX – "Is BUDDHA BETRAYED by Lanka chronicles authors?"
Could anyone imagine that the compassionate Buddha prepared Lanka for the arrival of convicted criminals? The monkish chronicle tradition is that any criminal behaviour is glorious so long as the criminal is connected with the Buddhism.
Conversely, however good a ruler is, he shall be killed if he is not a Buddhist. The typical example is the ruler Elara. The most praiseworthy ruler, as per Dipavamsa, is Elara. He was described as; incomparable monarch, Dipavamsa 18-50. The other Chronicle Mahavamsa too exalts the killing of Elara while acknowledging him a just ruler. The Dipavamsa author must have found it hard to describe the killing of Elara by Abhaya, he simply avoided describing it. It could be that the killing of Elara never took place. However, Mahanama, the author of the Mahavamsa, more than compensated it, and all the Sinhala politicians, historians, academicians, and the (un) Buddhist monks praise Mahavamsa on their heads. However, as shown elsewhere, both Elara and Dutta Gamani are invented kings. Dutta Gamani is a reincarnation of dying monk, and not the biological son of his supposed father, or rather not the son of his mother’s husband. In accordance with Culavamsa, Buddha attained Mahaparinirvana 544 B.C. This is the start of the Buddha Varsha (Buddhist Calendar). This origin is, however, not expressly stated or implied in the Dipavamsa or in the Mahavamsa. However, this year of 544 B.C. is considered unreliable. The translator of the Mahavamsa, Wilhelm Geiger, assumed 483 B.C. as the year of Mahaparinirvana, and prepared the List of Kings of Ceylon accordingly in the translation of the Mahavamsa. This was a Ceylon Government publication in the year 1912. The 2500th anniversary of the Buddha’s Mahaparinirvana shall fall on the year 2017 A.D. However, the Sinhala only and the Buddhist interest groups wanted to take advantage of the unstable political situation due to the sudden death of the then prime minister, D. S. Senanayake in the early 1950s. They adopted the discarded year 544 B.C. and Vesak in 1956 marked the start of the Buddha Jayanthi Year, commemorating the 2500th anniversary of the passing away of Buddha (543 BC). As part of the celebrations, the Government invited heads of State, particularly from Asian countries to visit Sri Lanka and participate in the numerous ceremonies.
நன்றி
Thanks
[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,
அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]
[Kandiah Thillaivinayagalingam,
Athiady, Jaffna]
பகுதி / Part: 138 தொடரும் / Will follow
துளி/DROP: 2102 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 137
https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/34382660331382508/?
By
kandiah Thillaivinayagalingam ·
Archived
This topic is now archived and is closed to further replies.