ஒரு நாட்­டில் வாழ்­கின்ற மக்­கள், தமக்­கான உள்ளக சுய­நிர்­ணய உரி­மை­யைக் கோரு­வ­தற்கு உரித்­து­டை­ய­வர்­கள். அவர் க­ளது அத்­த­கைய கோரிக்கை நிரா­க­ரிக்­கப்­ப­டு­மா­யின், வெளி யக சுயநிர்ணய உரிமை யைக் கோரும் உரித்து அவர்­க­ளுக்கு உண்டு என்று கருத்து வெளி­யிட்­டி­ருக்­கி­றார் எதிர்க்­கட்­சித் தலை­வ­ரும், தமிழ்த் தேசி­யக் கூட்­ட­ மைப்­பின் தலை­வ­ரு­மான இரா.சம்­பந்­தன்.

பழுத்த அர­சி­யல்­வாதி என்ற வகை­யில் அவ­ரது மேற்குறித்த கருத்­துக்­கள் முக்­கி­யத்­து­வம் பெறு­கின்­றன.

இலங்கை தனது 70ஆவது சுதந்­தி­ர­தி­னத்­தைக் கொண்­டா­டி­யி­ருக்­கின்­றது. அந்­நி­யர்­கள் சுமார் 443 ஆண்­டு­கள் இங்கு தங்­கி­யி­ருந்து தமது ஆட்­சியை நிலை நிறுத்­தி­யி­ருந்­த­னர்.

இவர்­கள் தமது மத­மான கிறிஸ்­தவ மதத்தை இங்­குள்ள மக்­க­ளி­டம் திணிப்­ப­தில் அக்­கறை காட்­டி­யுள்­ள­னர். இத­னால் இங்­குள்ள ஏரா­ளமான மக்­கள் தாம் பாரம்­ப­ரி­ய­மா­கப் பின்­பற்றி வந்த த மது மதங்­க­ளைத் துறந்து, மாற்று மதத்­தைத் தழு­விக் கொண்­ட­னர்.

அந்­நி­யர்­கள் நாட்­டின் பொது மக்­க­ளது கல்­விக்­கும், சுகா­தா­ரத்­துக்­கும் முக்­கி­யத்­து­வம் வழங்­கி­னர். பெரும் பொருள் செல­வில் மருத்­து­வ­ம­னை­க­ளும், கல்­விக்­கூ­டங்­க­ளும் அவர்­க­ளால் அமைக்­கப்­பட்­டன.

தனித்து இயங்­கிய தமிழினம் அந்­நி­யர்­க­ளால் ஒன்­றி­ணைக்­கப்­பட்­டது

அந்­நி­ய­ரின் வரு­கைக்கு முன்­னர் தமி­ழர்­க­ளுக்­கெ­னத் தனி­யான அர­சு­கள் அமைந்­தி­ருந்­தன.

தமக்­கெ­னத் தனி­யான பிர­தே­சங்­க­ளை­யும் தமி­ழர்­கள் கொண்­டி­ருந்­த­னர். ஆனால் அந்­நி­யர்­கள் தாம் ஆட்சி செய்­வ­தற்கு வச­தி­யாக நாட்­டின் அனைத்­துப் பிர­தே­சங்­க­ளை­யும் ஒன்­றி­ணைத்­துக் கொண்­ட­னர்.

இதுவே தமி­ழர்­கள் பேரி­ன­வா­தி­க­ளி­டம் அடி­மைப்­ப­டு­வ­தற்­குக் கார­ண­மா­கி­விட்­டது. அந்­நி­ய­ரின் ஆட்­சிக் காலத்­தில் பெரும்­பான்மை, சிறு­பான்மை என்ற பேதங்­கள் காண்­பிக்­கப்­ப­ட­வில்லை.

எந்த இன­மாக இருந்­தா­லும் திற­மை­சா­லி­ க­ளையே அவர்­கள் தமது நிர்­வா­கப் பணி­க­ளில் இணைத்­துக் கொண்­ட­னர். அந்த வகை­யில் தமி­ழர்­கள் முன்­னிலை பெற்றுத் திகழ்ந்­த­னர்.

பெரும்­பான்­மை­யி­த்தவர்களுக்கு இது எரிச்­சலை ஏற்­ப­டுத்­தி­யது. சந்­தர்ப்­பம் கிடைக்­கும்வரை­ யில் அவர்­கள் காத்­தி­ருக்­க­வும் செய்­த­னர்.

சிங்­கள ஆட்­சி­யா­ளர்­க­ளால் தமிழ் மக்­கள் புறக்­க­ணிப்பு

நாடு சுதந்­தி­ரம் அடைந்­த­தன் பின்­னர், நடந்த அர­சி­யல் செயற்­பா­டு­கள் தமி­ழ­ருக்கு எதி­ரா­ன­வை­யா­கவே இருந்­தன. அவர்­க­ளின் உரி­மை­கள் படிப்­ப­டி­யா­கப் பறிக்­கப்­பட்­டன.

அவர்­கள் பரம்­ப­ரை­யாக வாழ்ந்து வந்த அவர்­க­ளது பூர்­வீக நிலங்­கள் திட்­ட­மி­டப் பட்ட வகை­யில் பறித்­தெ­டுக்­கப்­பட்­டன.

மொழி உரி­மை­யும் பறிக்­கப்­பட்­டது. அதற்­காக நீண்ட போராட்­டங்­கள் இடம்­பெற்­றன. வன்­செ­யல்­க­ளால் தமி­ழர்­கள் பெரும் பாதிப்­புக்­களை எதிர்­கொண்­ட­னர்.

அடுத்­த­டுத்து இடம்­பெற்ற இன­வன்­செ­யல்­க­ளும், நீண்­ட­ கா­ல­மா­கத் தொடர்ந்த போரும் அவர்­க­ளைச் சின்­னா­பின்­ன ­மாக்­கி­விட்­டன.

இன்று அனை­வ­ரா­லும் கைவி­டப்­பட்ட நிலை­யி­லேயே ஈழத் தமிழ் மக்­கள் வாழ­நேர்ந்­துள்­ளது. பன்­னாட்­டுச் சமூ­க­மும் கூட அவர்­க­ளைக் கைவிட்­டுள்­ள­தா­கவே கருத முடி­கின்­றது.

இந்த நிலை­யில், சம்­பந்­த­னின் கருத்­துக்­கள் முக்­கி­யத்­து ­வம் பெறு­கின்­றன.தந்தை செல்வா சுய­நிர்­ணய உரி­மை­யு­டன் கூடிய கூட்­டாட்சி எனப்­ப­டு­கின்ற சமஷ்டி ஆட்சி முறை என்ற நிலைப்­பாட்­டி­லேயே தமது இறு­திக் காலம்­வரை உறு­தி­யாக நின்­றார். அவர் தனி­நாட்­டுக் கோரிக்­கையை ஒரு­போ­துமே முன்­வைத்­த­ தில்லை.

புதிய அர­ச­மைப்பு முயற்சி கூட கிடப்­பில் போடப்­பட்­டு­விட்­டது

ஆனால் தந்தை செல்வா இன்று உயி­ரு­டன் இருந்­தி­ருந்­தால், தமி­ழர்­க­ளுக்­கெ­னத் தனி­யா­ன­தொரு நாட்­டை கோரியிருக்கவும் வாய்ப்ப்புள் ளது. அந்த அள­வுக்கு தமி­ழர்­கள் தொடர்ந்து ஏமாற்­றப்­பட்டு வரு­கின்­ற­னர்.

புதிய அர­ச­மைப்­பின் ஊடா­க­வே­னும் தமது பிரச்­சி­னை­க­ளுக்­குத் தீர்வு கிடைக்­கு­மெ­னத் தமிழ் மக்­கள் நம்­பிக் கொண்­டி­ருந்­த­னர். அர­சும் இந்த விட­யத்­தில் தான் அக்­கறை காட்­டு­வ­தா­கக் காட்­டிக் கொண்­டது.

ஆனால் மகா­சங்­கத்­தி­னர் உட்­பட சிங்கள இன­வா­தி­கள் அர­ச­மைப்­பின் புதிய உரு­வாக்­கத்தை மூர்க்­கத்­த­ன­ மான முறை­யில் எதிர்த்­த­னர்.

புதிய அர­ச­மைப்­பின் உரு­வாக்­கம் தமி­ழர்­கள் தனி­நாடு அமைப்­ப­தற்­கான ஒரு திற­வு­கோல் என மகிந்த தரப்­பி­னர் கூறிப் பெரும்­பான்­மை­யின மக்­க­ளின் மனங்­க­ளைக் குழப்­பி­னர்.

இத­னால் புதிய அர­ச­மைப்­பின் உரு­வாக்­கம் கிடப்­பில் போடப்­பட்­டு­விட்­டது. அதன் உரு­வாக்­கம் தொடர்­பா­கப் பேசு­வ­தால் பய­னொன்­றும் கிடைக்­கப் போவ­தில்லை.

‘புலி­க­ளின் தாகம் தமி­ழீ­ழத் தாய­கம்’ என ஒரு காலத்­தில் கூறப்­பட்­டது.
ஆனால் இன்றோ தமி­ழர்­க­ளின் தாயக பூமி துண்­டா­ டப்­பட்ட நிலை­யில் காணப்­ப­டு­கின்­றது.

தமி­ழர் பிர­தே­சங்­க­ ளில் குடி­ யேற்­றங்­கள் இடம்­பெ­று­கின்ற வேகத்­தைப் பார்க்­கும்­போது எதிர்­கா­லத்­தில் தமி­ழர் தாய­க­மென ஒன்று இருக்­குமா? என்ற சந்­தே­கமே எழுந்து நிற்­கின்­றது. மொழி­யும் நில­மும் ஒரு இனத்­தின் இரு கண்­க­ளா­கும்.

இவற்­றைப் பறித்­தெ­டுத்­து­விட்­டால் அந்த இனம் ஊன­மாக்­கப்­பட்­டு­வி­டும். இது­தான் இன்று இந்த நாட்டில் அரங்­கே­றிக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது.

எந்த அரசு இந்த நாட்­டில் ஆட்­சிக்கு வந்­தா­லும் தமி­ழர்­க­ளின் தலை­வி­தி­யில் மாற்­றம் ஏற்­ப­டப் போவ­தில்லை.
அவர்­க­ளின் துய­ரங்­கள் தொட­ரத்­தான் போகின்­றன. இவற்­றை­யெல்­லாம் பார்க்­கும்­போது சம்­பந்­த­னிக் கருத்­துக்­கள் முக்­கி­யத்­து­வம் பெறு­கின்­றன.

தமி­ழர்­கள் ஆழ்ந்து சிந்­திக்க வேண்­டிய கருத்­தா­க­வும் அத­னைக் கொள்ள வேண்­டி­யுள்­ளது.