🌿 "Looking back on my birthday" / "பிறந்தநாளில் திரும்பிப் பார்க்கிறேன்" [01 / 11 / 2025]

பிறந்தநாளில் என்னை திரும்பிப் பார்த்தேன் 

ஆண்டுகளை அல்ல, அனுபவங்களைக் கண்டேன்!

பனைமரக் காடுகளின் மண்ணிலே பிறந்தேன்

இன்னும் கடல்கள் என்பெயரை கிசுகிசுக்குது!

வேலை முடித்து ஓய்வு எடுக்கிறேன்  

கடிகாரத்தின் கட்டளை மறந்து போனேன்! 

ஓய்வூதியம் அல்ல, நினைவுகளே என்செல்வம்

அன்பும் இழப்பும் சேர்ந்தது என்ஊதியம்!

தந்தையின் குரலும் தாயின் வருடலும் 

அக்காவின் புன்னகையும் மனதில் தெரியுது!  

மூன்று சகோதரர்கள் வாழ்வை முடித்தாலும் 

அவர்களின் நினைவுகள் இதயத்தில் ஒளிருது! 

காலங்கள் எல்லாம் ஆதரவளித்த மனையாள் 

காத்திருக்காமல் இடையில் மறைந்தது எனோ!

ஒவ்வொரு விடியலிலும் அவள் புன்னகை உண்டு

ஒவ்வொரு குழந்தையிலும் அவள் நிழல் உண்டு!

குழந்தைகள் என்றும் என் வானமே 

பேரப்பிள்ளைகள் என்றும் என் விண்மீன்களே!  

அவர்களின் புன்னகையில் என்வயது மறைகிறது

அவர்களின் கண்களில் என்நம்பிக்கை ஒளிர்கிறது! 

யாழ்ப்பாணமே என் முதல் இதயத்துடிப்பு

வேர்கள் ஆழமாக நிலைத்திருக்கும் இடம்!

நான் அவளை மீண்டும்மீண்டும் பார்ப்பேன்  

சிறுவனாக அல்ல வீடுதிரும்பும் யாத்ரீகனாக!

அன்பு தூரத்தால் மரணத்தால் அழியாது  

நம்பிக்கை அதன் சுவர்களையும் தாண்டும்!

நேரம் கடுமையானாலும் முடிவில் கருணையாகும் 

வாழ்க்கை தந்த பாடம் இதுவே! 

இன்று என் பிறந்த நாளில்

வெள்ளை முடிகளல்ல வாழ்த்துக்களை எண்ணுகிறேன்!

ஒவ்வொரு இழப்பும் ஞானமாக மாற 

ஒவ்வொரு துன்பமும் புனிதமான ஆசிரியரே!   

நான் கண்களை மூடிய போது

மரணத்தை அல்ல, தொடர்ச்சியைக் காண்கிறேன்!

உண்மையாக நேசிக்கும் இதயம் ஒருபோதும் 

வயதாகாது, மறையாது, என்றும் நிலையானது!

When time turns and looks at me,

It sees not the years, but the stories I carry.

A homeland of palmyrah dreams,

And seas that still whisper my name.

I have walked beyond the wages of work,

Where clocks no longer command the day.

Pensioned not by coins, but by memories,

Paid in love, loss, and unspoken prayers.

Father’s voice, mother’s touch — both echoes now,

My sister’s laughter still lives in the wind.

Three brothers gone ahead, leaving behind

Chapters I read with trembling hands.

My wife — ah, my companion of seasons —

She walks no longer by my side,

Yet her smile lingers in every sunrise,

Her warmth folded in every child’s embrace.

Children became my horizon,

Grandchildren — my stars in twilight.

Their laughter renews what years had taken,

Their eyes — windows to all that remains pure.

Jaffna — my first heartbeat,

Where roots grew deep and memories stay.

I cross oceans to see her again,

Not as a boy, but as a pilgrim returning home.

I’ve learned:

Love outlives its name,

Faith outgrows its temple,

And time, though cruel, becomes kind at the end.

Today, on this birthday of silence and reflection,

I do not count candles — I count blessings.

Each loss became a light,

Each sorrow, a teacher of grace.

When I close my eyes,

I see not death, but continuity.

For the heart that truly loves —

Never grows old, never says goodbye.

நன்றி  

Thanks

[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,

அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]

[Kandiah Thillaivinayagalingam,

Athiady, Jaffna] 

🌿 "Looking back on my birthday" / "பிறந்தநாளில் திரும்பிப் பார்க்கிறேன்" [01 / 11 / 2025]
https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/32127544686894095/?

பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் அண்ணா, வளத்துடன் வாழ்க.

இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் தில்லை ஐயா!

2 hours ago, kandiah Thillaivinayagalingam said:

காலங்கள் எல்லாம் ஆதரவளித்த மனையாள் 

காத்திருக்காமல் இடையில் மறைந்தது எனோ!

ஒவ்வொரு விடியலிலும் அவள் புன்னகை உண்டு

ஒவ்வொரு குழந்தையிலும் அவள் நிழல் உண்டு!

நதியின் ஓட்டத்தில் அதன் மேல் மிதந்து செல்லும் இலை போலவே வாழ்க்கை அதுவாகவே ஒரு பாதையில் போய்க் கொண்டிருக்கின்றது, அப்படியே அது முடியும் என்ற எண்ணம் இருந்தாலும், உங்களின் கவிதையில் இருக்கும் இது போன்ற வரிகள் மனதை துணுக்குற வைக்கின்றது................❤️.

நன்றிகள் எல்லோருக்கும்