வடக்கு – கிழக்கு நில ஆக்கிரமிப்பில் சிங்கள பௌத்த சக்திகள் - என்.சரவணன்

“பிள்ளையான் என்னை கொல்ல விரட்டிக்கொண்டு வந்தார்.... தமிழ் தேசிய முன்னணி மூலம் எனக்கு கொலை அச்சுறுத்தல் இருக்கிறது”

• “கூட்டமைப்பின் மரண அச்சுறுத்தலுக்கு பயந்தா நீங்களும் அமைதி காக்கின்றீர்கள்”
• “வாக்குரிமை இல்லை, நிலவுரிமை இல்லை! சிங்களவர்கள் நாங்கள் கள்ளத்தோணிகளா”
• “நாட்டை காப்பாற்றிய ஜனாதிபதியே உங்களுக்கு வாக்களிக்க எங்களுக்கு சந்தர்ப்பம் கொடுங்கள்”

“ஜனாதிபதி சென்றதன் பின்னர் பிள்ளையான் என்னை கொலை செய்வதற்காக என் பின்னால் துரத்திகொண்டு வந்தார். பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட தமிழர்களை இந்த கூட்டத்திற்கு கொண்டு வந்திருந்தார்கள் அவர்கள் எல்லோர் முன்னிலையில் சிங்களவர்களின் ஆடைகளை களைத்த பொலிசாருக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும். அம்பாறையிலிருந்து மட்டகளப்பு வரை ஒரு சிங்களவரும் இல்லை. வெலிகந்தையிலிருந்து மட்டகளப்பு வரை சிங்களவர் இல்லை. நாங்கள் அதனை செய்கிறோம். எனவே இது யாரின் நிலம், யுத்தத்தோடு தொடர்புண்டா? முன்னர் எங்கிருந்தார்கள்? போன்ற கேள்விகள் எங்களுக்கு அவசியமில்லை.” என்றார்

“இது இலகுவாக தீர்க்கப்படக்கூடிய விடயம் ஆனால் இந்த அதிகாரிகள் அதை செய்யவில்லை. சுமனதேரர் எப்படிப்பட்ட மோசமான வார்த்தைகள் பிரயோகித்தாலும் அது தகும். நானாக இருந்தால் அதைவிட மோசமாக நடந்துகொண்டிருப்பேன்.” என்றார்.

“தமிழர்கள் தங்கள் கிராம சேவகர்களையும், அவர்களின் இனத்தை சேர்ந்த அதிகாரிகளையும் கைக்குள் வைத்துக்கொண்டு சிங்களவர்களின் நிலங்களை தங்கள் பெயர்களுக்கு மாற்றியுள்ளனர். நாங்கள் சிங்களவர்களை குடியேற்றும்போது; கருணா அம்மானும் சில தமிழர்களை அங்கு குடியேற்றினார். நான் அவர்களையெல்லாம் அடித்துத் துரத்தினேன். இது சிங்கள பிரதேசம். அதுமட்டுமல்ல சிங்களவர்களைக் கொன்ற புலிகளின் புகைப்படங்களை தனது அலுவலக சுவரில் சுற்றிவர வைத்து விளக்கு கொளுத்துகிறார் பிள்ளையான்.”.

“71இல் யாழ்ப்பாணத்தில் 20,402 குடும்பங்கள் வாழ்ந்தனர். ஆனால் பத்தாயிரம் அளவில் மட்டுமே வாழ்ந்த முஸ்லிம்கள் இன்று முஸ்லிம் தூதுவராலயங்களை கூட்டி யாழ்ப்பாணத்தில் முஸ்லிம்களை மீல்குடிஎற்றுவது குறித்து கதைக்கிறார்கள். வெளிநாட்டு உதவியுடன் ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லிம்கள் மீள குடியேற்றப்பட்டு வருகின்றனர். ஆனால் இன்று சிங்களவர்களால் இயலாமல் போயிருக்கிறது. யுத்தத்தில் நாட்டை வென்றாலும் நம்மால் நம் நாட்டில் வாழ முடியவில்லை என்பது வெட்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. சிலர் அப்படி குடியேற்றப்பட்டபோதும் உட்கட்டமைப்பு இல்லாததால் மீண்டும் திரும்பி வர நேரிட்டிருக்கிறது. ஆனால் புதுமாத்தளினிலும், முல்லிவாய்க்காலிலும் சிங்களவர்களின் வரியில் அபிவிருத்தி செய்யப்படுகிறது. சிங்களவராக பிறந்ததினால் இன்று நந்திக்கடலில் ஒரு சிங்களவனுக்கு இறால் பிடிக்க கூட அனுமதியில்லை. இந்த இடங்களில் நமது உரிமையை நிலைநாட்டவும், நம் பிரதேசங்களை மீட்கவும் நமது மக்கள் குடியேற வேண்டும். இதற்கு அரசின் ஆதரவு அவசியம். 

கிழக்கில் திருக்கோவில் போன்ற சிங்கள பிரதேசங்களில் வன்னியசிங்கம் தமிழ் குடியேற்றத்தை ஏற்படுத்தினார். இந்தியாவுக்கு நாடுகடத்தப்பட இருந்த இந்த நாட்டுக்கு சொந்தமில்லாத ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட இந்திய வம்சாவழி தமிழர்களை  வன்னியில் போய் குடியிருத்தின காந்தியம், தமிழர் புனர்வாழ்வுக் கலக்கல் போன்ற தமிழ் அமைப்புகள். எங்கள் மக்களை அங்கு வாழ விடா விட்டால் உங்கள் சொந்தங்களையும் தெற்கில் வாழ விடமாட்டோம் என்பதை கூட்டமைப்பு தலைவர்களை எச்சரிக்கிறோம்”