அன்புத்தம்பி

பழங்கால வசந்த மாளிகை

பூரணத்தைக்கையில் ஏன்தி புனித அவயம் காட்டி வாரணம் பரராஜா சேகரன் அருள் பொளிவான

நெஞ்சினில் குஞ்சரனை நிறுத்து மனமே ஐந்துகாரத்தனை அனுதினம் நீ துதித்து

என் இணுவை பதியமர்ந்து திக்கு எட்டும் அருள் புரியும் பன்னிருக்கை வேளாண் அண்ணனே

நீலகண்டர் மேனியில் மாலையானவர் நீலமயமாவதற்கு துணையுமானவர்