வடக்கு மாகா­ண­சபை உறுப்­பி­னர்­கள் தொடர்­பாக அவைத் தலை­வர் சீ.வீ.கே.சிவ­ஞா­னம் தெரி­வித்த கருத்­துக்­கள் சிந்­திக்­கத் தக் கவை.

“மாகாண சபைக்கு, தமிழ் மக்­கள் உறுப்­பி­னர்­க­ளைத் தேர்ந்­தெ­டுத்து அனுப்பி வைத்­தமை, மாலை மரி­யாதை பெறு­வ­தற்கோ, நாடா­வெட்­டிக் கட்டடத்தைத் திறந்து வைப்­ப­தற்கோ அல்ல.

தமக்கு நல்­ல­வற்­றைச் செய்ய வேண்­டும், தமது பிரச்­சி­னை­க­ ளுக்­குத் தீர்வு பெற்­றுத் தர வேண்­டும் என்­ப­தற்­கா­கவே எம்­மைத் தெரிவு செய்து அனுப்பி வைத்­துள்­ள­னர்.

இவற்­றைச் சரி­வ­ரக் கடைப்­பி­டிக்­கின் றோமா? என்­பதை நாம் ஒரு கணம் சிந்­திக்­கப் பார்க்க வேண்­டும். இவ்­வாறு வடக்கு மாகா­ண­ச­பை­யின் அவைத் தலை­வர் இடித்­து­ரைத்­தி­ருக்­கி­றார்.

மாகாண சபை உறுப்­பி­னர்­கள் பொறுப்பு உணர்ந்து  செயற்­ப­ட­வில்லை  எனக் குற்­றச்­சாட்டு

அவ­ரது கருத்­துக்­கள் மாகாண சபை உறுப்­பி­னர்­கள் சக­ல­ரது காது­க­ளிலும் ஏறுமா என்­பது சந்­தே­கமே. ஆனால் மக்­க­ளால் தெரிவு செய்­யப்­பட்ட பிர­தி­நி­தி­கள் என்ற வகை­யில் அவைத் தலை­வ­ரின் கருத்­துக்­களை அவர்­கள் செவி­ம­டுத்தே தீர­வேண்­டும்.

சபை உறுப்­பி­னர்­கள் வருகை தரா­த­தால் வடக்கு மாகா­ண­ச­பை­யின் அமர்வு இடம்­பெ­றா­மல் போனமை வெறுப்­பூட்­டும் ஒன்­றா­கும். சபை அமர்வு ஒன்­றுக்கு ஆறு இலட்­சம் ரூபா செலவு செய்­யப்­ப­டும் நிலை­யில், உறுப்­பி­னர்­க­ளின் இத்த கைய அலட்­சி­யப் போக்கை மக்­கள் மன்­னிக்­கவே மாட்­டார்­கள்.

நாட்­டின் ஏனைய மாகா­ண­சபை உறுப்­பி­னர்­களை விட வடக்கு மாகா­ண­ சபை உறுப்­பி­னர்­க­ளுக்­குப் பொறுப்­புக்­கள் அதி­க­மா­க­வுள்­ளன. போரால் மிக மோச­மா­கப் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளின் பிர­தி­நி­தி­கள் என்ற வகை­யில் தமது பொறுப்­புக்­களை உணர்ந்து இவர்­கள் செயற்­பட வேண்­டிய தரு­ணம் இது­தான்.

வடக்கு மக்­கள் தமது சொத்­துச்சுகங்­கள் சக­ல­தை­யும் இழந்து நிர்க்­க­தி­யான நிலை­யில் வாழ்ந்து வரு­கின்­ற­னர். மேலோட்­ட­மா­கப் பார்க்­கும்போது, அவர்­கள் மகிழ்ச்­சி­யாக இருப்பதாகத் தெரிந்­தா­லும், அவர்­கள் எதிர்­கொள்­கின்ற வேத­னை­கள் அவர்­க­ளுக்­குத் தான் தெரி­யும்.

வாராது வந்த மாமணி போன்று வடக்கு மாகா­ண­சபை உரு­வா­கிய போது வடக்கு மக்­கள் ஆனந்­தத்­தின் உச்­சிக்கே சென்று விட்­ட­னர். தமது பிரச்­சி­னை­க­ளுக்­கும், துய­ரங்­க­ளுக் கும் இனி­மேல் விடிவு கிடைத்து விடு­மென அவர்­கள் நம்­பி­னார்­கள்.

பல்­வேறு எதிர்ப்­புக்­கள், இடை­யூ­று­க­ளுக்கு மத்­தி­யில் மாகாண சபைத் தேர்­த­லில் வடக்கு வாழ் மக்­கள் ஆர்­வத்­து­டன் பங்­கு­பற்­றி­னர். வேட்­பா­ளர்­க­ளும் மூலைக்­கொரு மேடை­போட்டு அதைச் செய்­வோம், இதைச் செய்­வோ­மென வீர முழக்­க­மிட்­ட­னர்.

இதைக் கேட்டு மக்­கள் புல்­ல­ரித்­துப் போய் விட்­ட­னர். தேர்­த­லும் வந்­தது. தமிழ்த்
தே­சி­யக் கூட்­ட­மைப்பு மிகப்­பெ­ரும் பான்­மை­யான ஆச­னங்­க­ளைப் பெற்று அமோக வெற்­றி­பெற்­றது.

வேட்­பா­ளர்­க­ளின் தெரி­வின்போது சில கச­மு­சாக்­கள் இருந்த போதி­லும், மக்­கள் அவற்றைக் கவ­னத்­தில் கொள்­ள­வில்லை. பின்­னர் அமைச்­சர்­களை நிய­மிக்­கும் போது தான் சாயம் வெளுக்க ஆரம்­பித்­தது.

பத­வி­க­ளுக்­காக தமக்­குள் மோதிக் கொண்ட  கூட்­ட­மைப்­பின்  பங்காளிக் கட்­சி­கள்

கூட்­ட­மைப்­பின் கூடா­ரத்­தி­னுள்ளே கூக்­கு­ரல்­கள் எழத்­தொ­டங்­கின. தம்­பிக்கு இந்த அமைச்­சுப் பத­வி­யைக் கொடுங்­கள்; மச்­சா­னுக்கு அமைச்­சர் பதவி நிச்­ச­யம் வேண்­டும்; எமது மாவட்­டத்­தில் அமைச்­சர் ஒரு­வர் நிய­மிக்­கப்­பட்டே ஆக வேண்­டும்; எனக்கு அந்த அமைச்­சுப்­ப­தவி தான் வேண்­டும்; இவ்­வா­றெல்­லாம் குரல்­கள் எழத்­தொ­டங்­கின.

வாக்­க­ளித்த மக்­கள் அப்­போதுதான் விழிப்­ப­டை­யத் தொடங்­கி­னர்­கள். தாம் ஏமாற்­றப்­பட்­ட­தை­யும் தெரிந்து கொண்­டார்­கள்.

வடக்கு மாகா­ண­சபை செயற்­ப­டத் தொடங்­கிய நாளில் இருந்து தற்­போது வரை­யான காலப்­ப­கு­தி­யில் அங்கு என்ன நடந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றது என்­பதை எவ­ரும் சொல்­லித்­தான் தெரிந்துகொள்ள வேண்­டும் என்­ப­தில்லை. மக்­க­ளுக்­குச் சேவை செய்யப் போகின்றோம் எனக் கூறிக்­கொண்டு கிளம்­பி­ய­வர்­கள், தமக்கு வழங்­கப்­ப­டு­கின்ற வேத­னம் போதா­தெ­னப் போர்க்­கொடி தூக்­கி­னர்.

பின்­னர் தீர்­வை­யற்ற, வரி விலக்­குப்­பெற்ற வாக­னங்­களை இறக்­கு­மதி செய்­வ­தற்­கான சலுகை தமக்­கும் வேண்­டு­மெனக் கோரிக்கை விடுத்­த­னர். அது­வும் ஏற்­றுக் கொள்­ளப்­பட்டு வாக­னங்­களை இறக்­கு­மதி செய்­வ­தற்­கான அனு­ம­திப்­பத்­தி­ரங்­க­ளும் இவர்­க­ளுக்கு வழங்­கப்­பட்­டன. இவற்றை வாகன இறக்­கு­ம­தி­யா­ளர்­க­ளி­டம் கொடுத்து மில்­லி­யன் கணக்­கில் பணத்­தைச் சம்­பா­தித்­தார்­கள்.

தாம் சார்ந்த கட்­சிக்கே துரோ­க­மி­ழைத்த உறுப்­பி­னர்­கள்
குறிப்­பிட்ட கட்­சி­யின் சார்­பில் நின்று போட்­டி­யிட்டு மாகா­ண­சபை உறுப்­பி­னர்­க­ளா­கிய சிலர், இன்று அந்­தக் கட்சிக்­குத் துரோ­கம் செய்­துள்­ள­னர். முத­
ல­மைச்­ச­ருக்­குப் பின்­னால் சென்று அமைச்­சர் பத­வி­யை­யும் பெற்று பத­விச் சுகத்தை அனு­ப­விக்­கின்­ற­னர்.

பணத்­தை­யும், பத­வி­யை­யும் பெற்று இவர்­கள் சுக­மாக வாழ்­வ­தற்­கா­கவா மக்­கள் இவர்­க­ளுக்கு வாக்­க­ளித்­த­னர்? கடந்த நான்கு வரு­டங்­க­ளி்ல் ஆறு தட­வை­கள் அமைச்­ச­ர­வை­யில் மாற்­றங்­கள் மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டுள்­ளன. இதி­லும் பெரும் இழு­பறி நிலையே காணப்­பட்­டது.

முத­ல­மைச்­ச­ருக்­குச் சார்­பா­ன­வர்­க­ளுக்­குச் சலு­கை­கள் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளன. அவ­ரு­டன் முரண்­பட்டு நிற்­ப­வர்­கள் புற­மொ­துக்­கப்­பட்டு நிற்­கின்­ற­ னர்.

இந்த மாகா­ண­ச­பைக்­குச் செல­ வ­ழிக்­கின்ற பணத்­தைக்­கொண்டு ஒரு சிறிய தொழிற்­சா­லையை அமைத்­தால் குறிப்­பிட்­ட­தொரு தொகை­யி­னர் வேலை வாய்ப்­பைப் பெற்று வாழ­மு­டி­யு­மென மக்­கள் தமக்­குள் பேசிக் கொள்­ளும் அள­வுக்கு வடக்கு மாகாண சபை­யின் நிலை மாறி­விட்­டது.

வடக்கு மாகா­ண­சபை வாழ்­வ­தும், தாழ்­வ­தும் உறுப்­பி­னர்­க­ளின் கரங்­க­ளி­லேயே தங்­கி­யுள்­ளது.

கடந்த நான்கு வரு­டங்­க­ளாக நாம் என்ன செய்­தோம் என்­பதை அவர்­கள் ஒரு கணம் இரை மீட்­டுப் பார்க்க வேண்­டும்.

தொடர்ந்­தும் இவர்­கள் மக்­களை மறந்து மெத்­த­ன­மாக இருப்­பது மனச்­சாட்­சிக்கு விரோ­த­மான செய­லா­கும்.

அவைத்­த­லை­வர் சுட்­டிக் காட்­டும் அள­வுக்கு இவர்­கள் கீழ்­நி­லைக்கு இறங்­கிச் சென்­றமை எவ­ரா­லும் மன்­னிக்க முடி­யாத ஒன்­றா­கும்.