நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறையும் அரசியல்வாதிகளின் அணுகுமுறையும்

[20 - June - 2007]

-இஸ்மாயில் பி.ம ஆரிஃப்-

நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி முறையைக் கொண்டு வருவதற்கான இலங்கையின் அரசியலமைப்பு 1977 ஆம் ஆண்டு ஓக்டோபர் மாதம் நான்காம் திகதி நிறைவேற்றப்பட்டது. ஏனைய பல அரசமைப்புகளிலிருந்து பல சிறப்பம்சங்கள் உள்வாங்கப்பட்டன. அன்று ஐ.தே.க. தம்மால் பாராளுமன்றத்தில் தெளிவான பெரும்பான்மையை பெற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதை தேர்தல்களுக்கு நீண்ட காலத்துக்கு முன்பே அறிந்திருந்தது.

ஆனால், இஷ்டப்படியும் சுதந்திரமாகவும் எதனையும் நிறைவேற்றத்தக்க மிகப்பெரிய ஆறில் ஐந்து பெரும்பான்மைப் பலம் தம்மீது உதயமாகும் என்று ஒருபோதும் எதிர்பார்த்திருக்காது.

1977 ஆம் ஆண்டில் ஐ.தே.க.பதவிக்கு வந்ததும் நாட்டின் பொருளாதார, சமூக தோற்றத்தை மாற்றியமைப்பதில் அந்தக் கட்சியே காரணகர்த்தாவாக இருந்தது. ஐ.தே.க.வால் பின்பற்றப்பட்ட கொள்கைகளையும் கொள்கைகள் அமுலாக்கப்பட்ட வழிமுறைகளையும் தனிமைப்படுத்திப் பார்க்க முடியாது. அன்று அக்கட்சிக்குப் பாராளுமன்றத்தில் கிடைக்கப்பெற்ற ஆறில் ஐந்து பெரும்பான்மை என்பது ஆட்சியிலிருந்த அன்றைய ஐக்கிய முன்னணி அரசாங்கத்தையும் அதன் கொள்கைகளையும் தெளிவாக நிராகரித்தமைக்கு சிறந்த அடையாளமாகும். அன்று ஐ.தே.க.வின் வெற்றி நாடு சென்றுகொண்டிருந்த பாதையை மாற்றியமைக்க வேண்டிய தேவையை தேசமே அந்தக் கட்சிக்கு உணர்த்திற்று. அதன் காரணமாக திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கைகளை அறிமுகப்படுத்த வேண்டியதாயிற்று.

கொழும்பில் இன்று பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கின்ற மிகப் பெரிய கட்டமைப்புக்கள் அந்தக் கட்சியின் 17 ஆண்டுகால ஆட்சிக்காலத்திற்குள் நிர்மாணிக்கப்பட்டவை என்றால் மறுப்பதற்கில்லை.

பதினொரு ஆண்டுகளுக்கு பொதுஜன ஐக்கிய முன்னணி நாட்டை ஆட்சிபுரிந்தும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் அபிவிருத்தி இலக்குகளை அந்தக் கட்சியின் அபிவிருத்தி முனைப்புகள் எப்படியிருக்கும் எனக் கூறமுடியாது. பொதுஜன ஐக்கிய முன்னணி அரசாங்கம் - ஐ.தே.க.வின் கொள்கைகளை ஒரு வித்தியாசமான கோணத்தில் தொடர்ந்தது. தற்போதைய அரசாங்கம் எவ்வாறு பணியாற்றும் என்பதை காலம்தான் பதிலளிக்கும். திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கைகள் நிஜமாகவே சில எதிர்விளைவுகளைக் கொண்டுவராமலில்லை. ஆனால், அடுத்தடுத்து தோன்றிய அரசாங்கங்கள் குறித்த எதிர்விளைவுகள் காரணமாக தொந்தரவுக்குள்ளானதாக கூறமுடியாது. திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கைகளை அமுல்செய்வதில் சட்டவாக்கத்தின் பின்புலம் தேவைப்பட்டது. இதற்கு நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறைமை தெளிவான பாதையை அமைத்துக் கொடுத்தது.

நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறைமை இல்லாதிருந்தால் நாடு எண்ணற்ற பிரச்சினைகளை எதிர்நோக்கவேண்டியிருந்திரு

நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறையும் அரசியல்வாதிகளின் அணுகுமுறையும்....

சுயாதீனம், சுதந்திரம் போன்ற வார்த்தைகள் அரசியல் வாதிகளால் சுதந்திரமாக சுழலவிடுகின்ற பசப்புவார்த்தைகளேயன்றி, இதய பூர்வமானதல்ல...

????

இதயம் இருந்தால் அரசியலில் ஈடுபடவே முடியாதே? அரசியல்வாதிகளிற்கு இதயம் இருக்கின்றதா?