தமிழர்கள் தங்களது அடிமைகள் என இலங்கைப் படையினர் முள்ளிவாய்க்காலில் உயிர் தப்பிய தமிழர்களிடம் கூறியமை தெரியவந்துள்ளது.

முள்ளிவாய்க்காலில் இருந்து உயிருடன் வெளியேற அனுமதிக்கப்பட்ட தமிழர்களைப் பார்த்துக் கேலியாகச் சிரித்த இலங்கையின் சிறப்புப் படையினர், தமிழர்கள் இனிமேல் தங்கள் அடிமைகள் எனக் கூறினார்களெனத் தெரியவந்துள்ளது.

இலங்கையில் இடம்பெற்ற போரின் முடிவு குறித்து நியூயோர்க்கர் மகசீனில் ஜனவரி மாதம் வெளியான கட்டுரை ஒன்றை எழுதிய ஊடகவியலாளர் ஜொன் லீ அன்டர்சன் (Jon Lee Anderson,) அமெரிக்க வானொலி நிலையம் ஒன்றுக்கு வழங்கிய நேர்காணலில் இந்தத் தகவலைத் தெரிவித்தார்.

போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் உயிருடன் தப்பியிருந்த அனைவரையும் கொல்லும் உத்தரவுடன் சிறப்புப் படையினர் அனுப்பப்பட்டதாகவும், ஒவ்வொரு பதுங்கு குழியாக, அவற்றில் தங்கியிருந்தவர்களைப் படையினர் கொன்றார்களெனவும், உயிர் தப்பி வெளியேறிய சமுக செயற்பாட்டாளர் ஒருவர் கூறினார்.

காலை விடிந்தபோது, படையினரிடம் தாங்கள் சென்றதாகவும், தங்களைக் கொல்வதா, இல்லையா என அவர்கள் வாக்குவாதம் செய்தார்களெனவும், தங்களுடன் வந்த ஒருவர் கொல்லப்பட்டாரெனவும், ஏனையவர்கள் உயிருடன் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டதாகவும் அந்தத் தமிழ்ப் பணியாளர் கூறியதாக அன்டர்சன் தெரிவிக்கிறார்.

தாங்கள் சடலங்களுக்கு மத்தியில் நடந்து சென்றபோது, விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர்களின் பெயர்களைக் கூறிய இலங்கைப் படையினர் அவர்களைத் தாங்கள் கொலை செய்ததாகத் தெரிவித்தார்கள். - உங்கள் தலைவர்கள் கொல்லப்பட்டுள்ளார்கள், இனிமேல் நீங்கள் எங்களது அடிமைகள் - எனப் படையினர் கேலியாகச் சிரித்தவாறு தங்களிடம் கூறியதாக அந்த உதவிப் பணியாளர் தன்னிடம் தெரிவித்ததாக அன்டர்சன் மேலும் குறிப்பிடுகிறார்.

http://www.cmr.fm/thamilfm/NewClients/NewsDetail.aspx?ID=6727

Death of the Tiger

Sri Lanka’s brutal victory over its Tamil insurgents.

by Jon Lee Anderson January 17, 2011

ABSTRACT: A REPORTER AT LARGE about Sri Lanka’s brutal victory over its Tamil terrorists.

When the end came for the Liberation Tigers of Tamil Eelam, in May, 2009, it was overwhelming and unmerciful. In a three-year offensive of increasing sophistication, the Sri Lankan Army outmaneuvered one of the world’s most ruthless insurgent armies. The battlefield defeat ended a vicious conflict that for twenty-six years had divided Sri Lanka along ethnic lines, as the country’s Tamils, a mostly Hindu minority, fought for the creation of a separate state against the ruling majority of Sinhalese Buddhists.

The L.T.T.E. was led by Velupillai Prabhakaran, who had become one of the most successful guerrilla leaders of modern times. The Tigers were persistent suicide bombers, as well as relentless guerrilla fighters, and the war took at least a hundred thousand lives in Sri Lanka. To the extent that a counter-insurgency campaign can be successful, Sri Lanka is a grisly test case for success in modern warfare. The Tigers’ collapse began in January, 2009, when they lost the town of Kilinochchi, their de-facto capital.

By May, their remaining fighters retreated into the jungle near the coastal town of Mullaittivu, taking along more than three hundred thousand Tamil civilians who were trapped with them. The Sri Lankan Army designated a series of “no-fire zones” and told civilians to assemble there. It then shelled those zones repeatedly, while issuing denials that it was doing so and forbidding journalists access to the area. Hemmed in by the sea, a lagoon, and a hundred thousand government soldiers, the Tigers were all but helpless.

On May 16th, the Army commander, General Sarath Fonseka, declared victory. Two days later, the Army announced that the Tiger leader, Velupillai Prabhakaran, had been killed. After the carnage, President Mahinda Rajapaksa’s government adopted a posture of triumphalism at home and resentment of the outrage it caused abroad.

The important thing, Sri Lanka’s High Commissioner in London said, was that Sri Lanka had ended terrorism, making it the first country in the modern age to have done so. Describes the history of ethnic tensions and the civil war between the Tamils and the Sinhalese. Until the very end, Velupillai Prabhakaran believed that the international relief community, the U.N., and Western governments would save the Tigers. “The L.T.T.E. continued to read the world as if it was pre-9/11,” Jayampathy Wickramaratne, an adviser to Sri Lanka’s past two Presidents, explained.

President Rajapaksa had described his postwar vision as “one nation, one people,” but many Tamils believed that this was simply the first step toward complete Sinhalese domination. In the months after the war’s end, lawyers in the U.S. Justice Department began exploring the possibility of war-crimes prosecutions of the Minister of Defense Gotabaya Rajapaksa, the President’s brother, as well as the former Army commander Sarath Fonseka. President Rajapaksa, meanwhile, has signed a number of economic deals with China. Mentions James Clad and Lasantha Wickrematunge. Many of the Tamils the writer encountered felt that the peace was perilously fragile. It should not be forgotten that the more successful counter-insurgencies, like Sri Lanka’s, are ugly in practice.

Read more http://www.newyorker.com/reporting/2011/01/17/110117fa_fact_anderson#ixzz1FPB4RpaS

Read more http://www.newyorker.com/reporting/2011/01/17/110117fa_fact_anderson#ixzz1FPAnbD5G