அன்புத்தம்பி

பனை ஓலை காத்தாடி

தான்தோன்றியாய் விளங்கும் தாயே நாரந்தனை தமிழ் மண்ணில் உறைகின்ற

சமயபுரத்தாலே மாரியம்மா தாயே சங்கரியே எண்கமுன்னே வாருமம்மா

புகழ் பாடிய காலம் கனியட்டுமே புவிமீது உன் நாமம்

நிலையில்லா வாழ்க்கையிலே நிலைப்பதும் அருள் தானே நின்னருளால்த்தானே நான் பாடுகின்றேன்

ஒன்று சேர்ந்த அன்பு மாறுமா உண்மைக் காதல் மாறிப் போகுமா ஒன்று சேர்ந்த அன்பு மாறுமா உண்மைக் காதல் மாறிப் போகுமா ஒன்று சேர்ந்த அன்பு மாறுமா

கற்புலத்து தாயிவளே நவ ஷக்தி நாயகியே