அரசியல் தீர்வு விடயத்தில் தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு தலைவர்களின் இன்றைய நிலைப்பாடு என்ன?

அர­சியல் தீர்வு விட­யத்தில் தமிழ்த் தேசிய கூட்­ட­மைப்பு தலை­வர்­களின் இன்­றைய நிலைப்­பாடு என்ன?

எந்­த­வொரு தேசியப் பிரச்­சினை தொடர்­பிலும் நிலைப்­பா­டொன்றை எடுப்­ப­தற்­கான சகல உரி­மை­களும் தமிழ்த் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மைத்­து­வத்­துக்கு இருக்­கி­றது. தமிழ் மக்கள் சம்­பந்­தப்­பட்ட எந்­த­வொரு விவ­கா­ரத்­திலும் தீர்­மா­னத்தை எடுப்­ப­தற்­கான விசேட பொறுப்­பையும் உரி­மை­யையும் கூட அவர்கள் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள். மாறு­கின்ற நிலை­வ­ரங்­க­ளுக்கும் பின்­பு­லங்­க­ளுக்கும் ஏற்­ற மு­றையில் தங்­க­ளது நிலைப்­பாட்டை மாற்­று­வ­தற்கு அல்­லது திருத்தம் செய்­வ­தற்கும் அவர்­க­ளுக்கு உரிமை இருக்­கி­றது. ஆனால், எந்­த­வொரு பிரச்­சி­னை­யிலும் தங்­க­ளது புதிய நிலைப்­பாடு எது என்­பதை மக்­க­ளுக்கு கூற வேண்­டிய கடப்­பாட்டை அவர்கள் பொறுப்பு வாய்ந்த தலை­வர்கள் என்ற வகையில் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள்.

இலங்­கை­யினால் ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­பட்ட குடி­யியல் மற்றும் அர­சியல் உரி­மைகள் தொடர்­பான ஐக்­கிய நாடுகள் சர்­வ­தேச சாச­னத்­துக்கும் பொரு­ளா­தார, சமூக மற்றும் கலா­சார உரி­மைகள் தொடர்­பான சர்­வ­தேச சாச­னத்­துக்கும் இசை­வான முறையில் தமிழ் மக்கள் சுய­நிர்­ணய உரி­மைக்கு உரித்­து­டை­ய­வர்­க­ளாக இருக்­கி­றார்கள். முன்னர் இருந்­ததைப் போன்றே வடக்கு, கிழக்கு மாகா­ணங்கள் இணைந்த ஒரு அல­கிற்கு சமஷ்டி முறையின் அடிப்­ப­டையில் அதி­காரப் பர­வ­லாக்க ஏற்­பா­டுகள் செய்­யப்­ப­ட­வேண்டும். வடக்கு, கிழக்கில் செய்­யப்­ப­டக்­கூ­டிய சகல வகை­யான அதி­காரப் பகிர்வு ஏற்­பா­டு­க­ளி­னதும் பய­னா­ளி­க­ளாக இருப்­ப­தற்கு தழிழ் பேசும் முஸ்லிம் மக்கள் உரித்­து­டை­ய­வர்கள் என்று 2015 ஆகஸ்ட் பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­த­லுக்­கான விஞ்­ஞா­ப­னத்தில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தெரி­வித்­தி­ருந்­தது. அதன் அடிப்­ப­டை­யி­லேயே கூட்­ட­மைப்பு வடக்கு, கிழக்கு மாகா­ணங்­களில் மக்­களின் வாக்­கு­களைக் கேட்டு பிர­சா­ரங்­களை முன்­னெ­டுத்­தது. 2016 இறு­திக்கு முன்­ன­தாக தமிழர் பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்த்து வைப்­ப­தற்கு தங்­களை பெரும் எண்­ணிக்­கையில் பாரா­ளு­மன்­றத்­துக்குத் தெரிவு செய்­யு­மாறு 56 வரு­டங்­க­ளுக்கும் அதி­க­மான கால அர­சியல் அனு­ப­வத்தைக் கொண்ட மூத்த அர­சி­யல்­வா­தி­யான தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் தமிழ் மக்­களைக் கேட்டுக் கொண்டார். அத்­தேர்­தலில் கூட்­ட­மைப்பு சாத்­தி­ய­மா­ன­ளவு கூடுதல் பட்ச வாக்­கு­களைப் பெற்­றது. வட­மா­கா­ணத்தில் அனே­க­மாக 63 சத­வீத வாக்­கு­க­ளையும் 39 சத­வீத தமிழ் சனத்­தொ­கையைக் கொண்ட கிழக்கு மாகா­ணத்தில் 31 சத­வீத வாக்­கு­க­ளையும் கூட்­ட­மைப்பு பெற்­றுக்­கொண்­டது.

முற்­றிலும் இலங்கை தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் ஆதிக்­கத்­தி­லான தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தலை­மைத்­துவம் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க தலை­மை­யி­லான 100 நாள் அர­சாங்­கத்­துடன் ஏற்­க­னவே புரிந்­து­ணர்­வொன்­றுக்கு வந்­தி­ருந்­தது. விக்­கி­ர­ம­சிங்க தமிழ் அர­சியல் பிரச்­சி­னையை ஒரே­ய­டி­யாக தீர்த்து வைப்பார் என்­பதே கொழும்பு நடுத்­தர வர்க்­க­வட்­டா­ரங்­களின் நம்­பிக்­கை­யாக இருந்­தது.

அர­சி­ய­லிலே தனி­ந­பர்­களும் ஆளு­மை­களும் பெரி­தாக முக்­கி­ய­மு­டை­ய­வர்­க­ளாக இருப்­ப­தில்லை. குறிப்­பாக அதி­கார அர­சி­யலில் வேறு­பட்ட நிகழ்ச்சித் திட்­டத்­துடன் கூடிய சமூக மற்றும் பொரு­ளா­தாரக் குழுக்­களே வெற்­றி­பெறும். தலை­வ­ராக யாரை தாங்கள் மேம்­ப­டுத்­து­வது என்­பதைத் தீர்­மா­னிக்­கின்­றன. ராஜபக் ஷவுக்கு ‘மாற்­றாக’ விக்­கி­ர­ம­சிங்க தலை­மை­யி­லான ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியைக் கொண்டு வரு­வ­தற்கு தீர்­மா­னிக்­கப்­பட்­ட­போது (மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன வெறு­மனே ஒரு பதி­லாள்தான்) அந்த அர­சி­யலை தமி­ழ­ரசு கட்­சியின் தலை­வர்கள் சரி­யான முறையில் விளங்கிக் கொண்­டி­ருக்க வேண்டும். பதி­லாக அவர்கள் பேச்­சு­வார்த்­தை­க­ளுக்­காக விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் ஆளு­மையில் நம்­பிக்கை வைத்­தார்கள்.

அவர்­களின் ராஜபக் ஷ விரோத அர­சியல் ஒரு­போதும் ‘சிறு­பான்­மை­யி­னத்­த­வர்­க­ளுக்கு ஆத­ர­வா­ன­தாக’ இருந்­த­தில்லை. இதை நான் கடந்த வருடம் நவம்பர் 29 எனது இணை­யத்­த­ளத்தில் எழு­தி­யி­ருந்தேன். ‘இந்த ராஜபக் ஷ விரோத பிர­சாரம் முழு­வ­துமே (2015 ஜன­வரி 8 ஜனா­தி­பதித் தேர்தல் தொடக்கம் ஆகஸ்ட் பாரா­ளு­மன்றத் தேர்தல் வரை) சமூக ஐக்­கியம், நிலை­மாற்­றுக்­கால நீதி மற்றும் நல்­லி­ணக்கம் தொடக்கம் ஐக்­கி­யப்­பட்ட இலங்­கை­யொன்­றுக்குள் அதி­காரப் பகிர்­வுக்­கான தமிழ் அர­சியல் கோரிக்­கைக்­கான பதில் வரை சகல பிரச்­சி­னை­க­ளையும் நெஞ்­ச­றிந்தே ஒதுக்­கி­வைத்­தி­ருந்­தது. அது உண்­மையில், தெற்கில் ஒரு மாற்­றத்­துக்­கான சிங்­கள செயற்­றிட்டம் தான் என்று நான் அதில் குறிப்­பிட்­டி­ருந்தேன். 2015 ஜன­வரி பிரத்­தி­யே­க­மாக சிங்­க­ள­வர்­க­ளுக்­கான மாற்­றமே தவிர, தமி­ழர்­க­ளுக்­கா­ன­தல்ல.

அது மேலும் விரி­வு­ப­டுத்­தப்­பட்­டது. இந்த அர­சாங்கம் ராஜபக் ஷ பாணி­யி­லான ஒரு சிங்­கள அர­சாங்­க­மா­கவே தொடர்ந்­தது. இந்த அர­சாங்­கத்தின் அர­சியல் கோட்­பாட்டை ஸ்ரீலங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்சி வளர்த்த மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன மாத்­தி­ர­மல்ல, தோல்வி மனப்­பான்­மை­யு­ட­னான விக்­கி­ர­ம­சிங்க குழு­வி­னரும் வரை­யறை செய்­தார்கள். அதனால், இந்த அர­சாங்கம் நல்­லி­ணக்கம், இரா­ணு­வ­ம­ய­மாக்கல், அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வு மற்றும் போர்க்­குற்ற விசா­ர­ணைக்­கான சர்­வ­தேசக் கோரிக்கை உட்­பட தேசிய விவ­கா­ரங்கள் சக­ல­தையும் கையா­ளுதல் ராஜபக் ஷவின் பாதையில் இருந்து விலகிச் செல்­ல­வில்லை. என்றும் நான் அப்­போது குறிப்­பிட்­டி­ருந்தேன்.

பிறகு சுமார் ஒரு­வ­ருடம் கழித்து தற்­போ­தைய ‘ஐக்­கிய’ அர­சாங்­கத்தைப் பற்­றிய எனது இந்த மதிப்­பீட்டை உறுதி செய்யும் வகையில் அக்­டோபர் முதலாம் திகதி எனது இணை­யத்­த­ளத்தில் மீண்டும் பின்­வ­ரு­மாறு எழு­தினேன்.

புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பை நிறை­வேற்ற இந்த அர­சாங்­கத்­தினால் முடி­யாது என்­பது மிகவும் கூடு­த­லான அள­வுக்கு பார­தூ­ர­மா­ன­தான ஒரு உண்­மை­யாகும். அர­சி­ய­ல­மைப்பை நிறை­வேற்­று­வ­தற்கு பாரா­ளு­மன்­றத்தில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்­பான்மை ஆத­ரவு தேவை. அதைப் பெறு­வது இப்­போது மிகவும் கஷ்­ட­மா­னது போலத் தெரி­கி­றது. சர்­வ­ஜ­ன­வாக்­கெ­டுப்­பொன்­றுக்கு முகங்­கொ­டுப்­ப­தற்­கான நம்­பிக்கை அவர்­க­ளிடம் இல்லை. எனவே, விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் வழியில் முடி­வில்­லாத கமிட்­டிகள் என்றும் வரை­வுகள் என்றும் செயன்­மு­றை­களை அவர்கள் இழுத்­த­டித்துக் கொண்டே போவார்கள்.

இத்­த­கை­ய­தொரு பின்­பு­லத்­திலே, பிர­தமர் விக்­கி­ர­ம­சிங்க தமிழ் மக்­க­ளுக்­கான சமஷ்டித் தீர்வை நிரா­க­ரித்­தி­ருப்­ப­தாக அக்­டோபர் 7 ஆம் திகதி இந்­தி­யாவின் பிஸ்னஸ் ஸ்ராண்டர்ட் பத்­தி­ரிகை செய்தி வெளி­யிட்­டதைக் காணக்­கூ­டி­ய­தாக இருந்­தது. வட­மா­கா­ணமும் கிழக்கு மாகா­ணமும் இணைந்த சமஷ்டி முறை­யி­லான தீர்வு ஒன்று குறித்து வட­மா­காண முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வரன் தொடர்ந்து வலி­யு­றுத்திக் கொண்­டி­ருப்­பது குறித்து கருத்து வெளி­யிட்ட பிர­தமர் ‘எவ­ருமே தங்கள் கருத்தை வெளிப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான சுதந்­தி­ரத்தைக் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள். ஆனால், அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்கச் செயன்­முறை என்­பது பாரா­ளு­மன்­றத்தின் பணி­யாகும்’ என்று குறிப்­பிட்­ட­தாக பிஸ்னஸ் ஸ்ராண்டர்ட் கூறி­யி­ருக்­கி­றது. தனது இந்தக் கருத்தின் மூல­மாக பிர­தமர், வட­மா­காண முத­ல­மைச்சர் ஒரு பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் அல்ல என்­ப­தையும் அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்கச் செயன்­மு­றை­களில் அவ­ருக்கு தொடர்­பேதும் இல்லை என்­ப­தை­யுமே சுட்­டிக்­காட்­டி­யி­ருக்­கிறார். சிங்­கள வாக்­கா­ளர்­களை அணு­கு­வ­தற்கு அனு­ம­திக்கக் கூடிய வகை­யி­லான அர­சி­ய­ல­மைப்பு ஏற்­பா­டு­க­ளுக்­காக பாரா­ளு­மன்­றத்தில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வர்­க­ளுடன் தன்னால் இடை­யூ­றின்றிப் பேச்­சு­வார்த்­தை­களை நடத்த முடியும் என்ற நம்­பிக்­கையை பிர­தமர் விக்­கி­ர­ம­சிங்க கொண்­டி­ருக்­கிறார் என்­பதை இதன் மூலம் உணரக் கூடி­ய­தா­க­வுள்­ளது.

விக்­கினேஸ்­வரன் கோரி­யி­ருப்­பதைப் போன்ற, வடக்கு, கிழக்கு இணைப்­பு­ட­னான ஒரு சமஷ்டிக் தீர்வு தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் தேர்தல் விஞ்­ஞா­ப­னத்தில் இருக்­கி­றது. எனவே, வடக்கு, கிழக்கு இணைப்­பையும் சமஷ்டித் தீர்­வையும் கோரு­வ­தற்­காக ஏன் விக்கி­னேஸ்­வ­ரனை பழித்­து­ரைத்து ‘ஒரு தீவி­ர­வாதி’ என்று அழைக்­க­வேண்டும்? சமஷ்டித் தீர்­வொன்­றுக்­கான அவரின் கோரிக்­கை­களை தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலை­மைத்­துவம் ஏன் அங்­கீ­க­ரிக்­க­வில்லை? சமஷ்டித் தீர்­வொன்றை பிர­தமர் விக்­கி­ர­ம­சிங்க நிரா­க­ரித்­ததை தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலை­மைத்­துவம் ஏன் உத்­தி­யோ­க­பூர்­வ­மாக கண்­ட­னம் செய்­ய­வில்லை?

தங்­க­ளது சொந்த தேர்தல் விஞ்­ஞா­ப­னத்­தி­லேயே கூறப்­பட்­டி­ருப்­பதை உறு­தி­யாக ஆத­ரித்து நிற்­பதில் தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலை­மைத்­து­வத்­துக்கு இருக்­கின்ற இய­லாமை அவர்கள் ஒரு திரி­சங்கு நிலையில் இருக்­கி­றார்கள் என்­பதை நிரூ­பித்து நிற்­கி­றது. ‘எழுக தமிழ்’ பேர­ணியின் பிர­க­ட­னத்தில் உள்ள கோரிக்­கை­களின் பட்­டி­யலை முற்­று­மு­ழு­தாக ஆத­ரிப்­ப­தாக தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலைவர் மாவை சேனா­தி­ராஜா பகி­ரங்­க­மா­கவே கூறி­யதன் மூலம் அவர் தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலை­வர்கள் மத்­தியில் ஒரு குழப்­ப­நிலை இருக்­கி­றது என்­பதை நிரூ­பித்­தி­ருக்­கிறார் என்று தான் கூற­வேண்­டி­யி­ருக்­கி­றது. தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் அர­சி­ய­லுக்குள் புதி­தாக வந்­த­வர்­களும் கொழும்பில் வச­தி­யான வாழ்வை அமைத்­துக்­கொண்­டி­ருக்கும் மத்­தி­ய­தர வர்க்­கத்­தி­னரும் அத்­த­கைய தீர்­வு­களில் நாட்டம் கொள்­ள­வில்லை என்றே தோன்­று­கி­றது. ஐக்­கிய அர­சாங்­கத்­துடன் இணைந்து நின்று விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் கரங்­களைப் பலப்­ப­டுத்தி ‘செள­மி­ய­மூர்த்தி தொண்­டமான்’ கடைப்­பி­டித்த வகை­யான அணு­கு­மு­றையே இன்று தமி­ழர்­க­ளுக்கு இருக்­கக்­கூ­டிய ஒரே மார்க்கம் என்று இந்த கொழும்பு மத்­தி­ய­தர வர்க்­கத்­தினர் வாதி­டவும் கூடும். கொழும்பில் செள­க­ரி­ய­மான வாழ்க்கையைத் தொடரும் தங்­க­ளது முயற்­சியில் அவர்கள் விக்­கி­ர­ம­சிங்க சமஷ்டித் தீர்வை நிரா­க­ரித்­த­தையும் பொருட்­ப­டுத்­தாமல் அவர் மீது தொடர்ந்து நம்­பிக்கை வைக்க விரும்­பு­வார்கள்.

ஆனால், சம்­பந்தன், மாவை சேனா­தி­ராஜா போன்­ற­வர்­களைப் பொறுத்­த­வரை அது சாத்­தி­ய­மா­ன­தல்ல, அவர்கள் தங்­களால் ‘தெரிந்­­தெ­ டுக்­கப்­பட்ட’ சிங்­களத் தலை­வரின் நம்­பிக்­கையை வென்­றெ­டுக்கக் கூடி­ய­தான விட்­டுக்­கொடுப்பின் அடிப்­ப­டை­யி­லான தீர்­வொன் றைத் தேட வேண்­டி­யி­ருக்­கி­றது. சமஷ்டி என்ற அதே சொல்லைப் பயன்­ப­டுத்தி சமஷ்டித் தீர்­வொன்­றுக்­காக முயற்­சி­களை முன்­னெ­டுப்பது இப்­போது அவர்­க­ளது தந்­தி­ரோ­பா­ய­மாக இல்லை என்றே தோன்­று­கி­றது. அதனால், நிலைபே­றா­னதும் நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தக்­கூ­டி­ய­து­மான அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வு முறை­யொன்று குறித்து கெள­ர­வ­மான முறையில் பேச்­சு­வார்த்தை நடத்­து­வதே செள­க­ரி­ய­மா­ன­தென்று சம்­பந்தன் உண­ரு­கிறார். விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் தலை­மைத்­துவம் அத்­த­கை­ய­தொரு விட்­டுக்­கொ­டுப்பைச் செய்­வது குறித்து பரி­சீ­லிக்­கவும் கூட முடி­யாது.

ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரி­மைகள் பேர­வையின் 31/1 தீர்­மானம் தொடர்பில் காணப்­ப­டு­கின்ற முரண்­பா­டு­களில் அவர்­களின் சிங்­களச் சார்பு பிர­தி­ப­லிக்­கி­றது. அதனால், வெளி­யு­றவு அமைச்சர் மங்­கள சம­ர­வீர பெரும் அசெ­ள­க­ரி­யத்­துக்­குள்­ளா­கி­யி­ருக்­கிறார். ஜனா­தி­ப­தியும் பிர­த­மரும் சம­ர­வீ­ரவும் எடுத்­தி­ருக்கும் முரண்­பட்ட நிலைப்­பா­டுகள் இப்­போது வெளிப்­ப­டை­யாகத் தெரி­கி­றது. ஜனா­தி­ப­தியும் பிர­த­மரும் சிங்­க­ள­வர்­களின் ஆத­ர­வு­டைய நிலைப்­பாட்டை கடைப்­பி­டிக்­கி­றார்கள். இது ராஜபக் ஷ அர­சி­யலின் ஒரு நீட்­சி­யா­கவே அமை­கி­றது. அத­னால்தான் மல்­வத்தை மகா­நா­யக்கர் வண.திப்­பட்­டு­வாவே ஸ்ரீ சுமங்­கள தேரர் தன்னைச் சந்­தித்த சுவிட்­சர்­லாந்து பாரா­ளு­மன்ற சபா­நா­யகர் கிறிஸ்டா மார்க் வால்­ட­ரிடம் ‘ஜனா­தி­ப­தியும் பிர­த­மரும் நாட்­டுக்கும் மக்­க­ளுக்கும் பாத­க­மாக அமை­யக்­கூ­டிய எந்தத் தீர்­மா­னத்­தையும் ஒரு­போதும் எடுக்­க­மாட்­டார்கள்? என்று முழு­நம்­பிக்­கை­யுடன் கூறக்­கூ­டி­ய­தாக இருந்­தது. சிங்­கள அர­சி­யலைப் பொறுத்­த­வரை ‘நாடும் மக்­களும்’ என்­பது ‘சிங்­களத் தெற்கு’ என்­ப­தையே மறை­மு­க­மாகக் குறிக்­கி­றது.

சிங்­கள பெளத்த மேலா­திக்­கத்­துக்கு அடி­பணி­கின்ற இந்தப் போக்கு இரு­வா­ரங்­க­ளுக்கு முன்னர் சகித்­துக்­கொள்ள முடி­யாத அள­வுக்கு தெளி­வாக வெளிப்­பட்­டதைக் காணக்­கூ­டி­ய­தாக இருந்­தது. அமைச்­ச­ர­வையின் அங்­கீ­கா­ரத்­துடன் பாரா­ளு­மன்ற விவா­தத்­துக்கு வந்த இரு சட்­ட­மூ­லங்­களை ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவும் பிர­தமர் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவும் கெள­ரவம் என்று சொல்­லக்­கூ­டிய பண்பின் எந்­த­வொரு சாய­லு­மே­யில்­லாத வகையில் வாபஸ் பெறு­வ­தற்கு இணங்கிக் கொண்­டார்கள். சட்­ட­மூ­லங்­களை வாபஸ்­பெ­று­மாறு மல்­வத்தை பீட மகா­நா­யக்க தேர­ரினால் விடுக்­கப்­பட்ட வேண்­டு­கோ­ளுக்கு அவர்கள் அடி­ப­ணிந்­தார்கள். மக்­களால் தெரிவு செய்­யப்­பட்ட பாரா­ளு­மன்றம் பெளத்த மத­கு­ரு­மாரை சாந்­தப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­காக பொருத்­த­மற்ற ஒரு சபை­யாக மாற்­றப்­பட்­டது. மக்­களின் இறை­மையை பெளத்த மத­கு­ரு­மார்­க­ளுக்கு கீழ் நிலைப்­பட்­ட­தாக்­கிய படு­மோ­ச­மான ஜன­நா­யக விரோத முன்­னோடி நட­வ­டிக்­கையை மேற்­கொண்ட இவ்­விரு தலை­வர்­களும் தமி­ழ­ரசுக் கட்சி தலை­மைத்­து­வத்­துக்கு சாத­க­மாக அமை­யக்­கூ­டிய தீர்­மா­னங்­களை எடுப்பர் என்று எதிர்­பார்க்­கவே முடி­யாது.

சிங்­கள பெளத்த தலை­மைத்­துவ பாத்­தி­ரத்தை தம­தாக்கிக் கொள்­வ­தற்­காக பேரா­வ­லுடன் ராஜபக் ஷவுடன் மல்­லுக்­கட்­டு­கின்ற தற்­போ­தைய அர­சாங்­கத்தின் தலை­வர்கள் தமி­ழர்­களின் அபி­லா­ஷை­க­ளுக்கு இடங்­கொ­டுப்­பதில் 13 ஆவது திருத்­தத்­துக்கு அப்­பா­லான எந்­த­வொரு ஏற்­பாட்­டையும் உள்­ள­டக்­கக்­கூ­டிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு வரை­வொன்றை சமர்ப்­பிப்­பதற்­கான வாய்ப்பு இருக்­கு­மென்று எதிர்­பார்ப்­ப­தற்­கில்லை. அர­சி­ய­ல­மைப்­புக்­கான 13 ஆவது திருத்­தத்தைக் கூட நீக்­கி­விட வேண்­டு­மென்று சிங்­கள எதி­ர­ணியில் ஒரு பிரி­வினர் விரும்­பு­கின்ற ஒரு சூழ்­நி­லையும் இருக்­கி­றது என்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

புரிந்­து­கொள்­ளப்­ப­டாத இந்த விக்­கி­ர­ம­சிங்க இனி­மேலும் எதிர்க்­கட்­சியில் இருந்­த­போது காணப்­பட்ட ‘அப்­ப­ழுக்­கற்ற’ லிபரல் அர­சி­யல்­வா­தி­யாக இல்லை. மத்­திய வங்கி பிணை முறி தொடக்கம் மக்­கின்சே கொந்­த­ராத்து வரை­யான ஊழல்கள், மக்­களின் பணத்தில் எம்.பி.க்களை சந்­தோ­சப்­ப­டுத்தும் அவரின் புதிய தந்­தி­ரோ­பாயம் அமைச்­ச­ரவை சகாக்­களின் ஊழல்கள் எல்லாம் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் நம்­ப­கத்­தன்­மை­யையும் நேர்­மை­யையும் பெரு­ம­ள­வுக்கு கேள்­விக்­குள்­ளா­க்கி­யி­ருக்­கின்­றன. அவ­ரது அர­சாங்­கத்தின் முத­லா­வது முழு அள­வி­லான பட்ஜெட் (2016) கூட, முதல் நாளில் இருந்தே பெரும் தோல்­வி­யாக அமைந்­தது. பெறு­மதி சேர் வரி (வற்) சட்­ட­மூலம் தொடர்பில் இரு தட­வைகள் அவரின் அர­சாங்கம் மகா தவ­று­களைச் செய்­தது. 100 நாள் துரித அபி­வி­ருத்தித் திட்டம் தேர்­தல்­க­ளுக்குப் பிறகு நீடிப்பு வழங்­கப்­பட்­ட­போ­திலும் கூட, பூர்த்தி செய்­யப்­ப­ட­வில்லை. பிறகு இரு வரு­டங்­க­ளுக்­கான இடைக்­கால பொரு­ளா­தாரத் திட்டம் கடந்த வருடம் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் அறி­விக்­கப்­பட்­டது. இப்­போது விக்­கி­ர­ம­சிங்க தனது நான்கு வருட பொரு­ளா­தாரத் திட்­டத்தை அறி­விக்­க­வி­ருக்­கிறார். சீனாவின் உத­வி­யு­ட­னான சகல திட்­டங்­களும் ராஜபக் ஷ ஆட்சிக் காலத்தில் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டதைப் போன்ற நிலை­மையே மீண்டும் தோன்­றி­யி­ருக்­கி­றது. ‘ஆற்­றல்­மிக்க முகா­மை­யாளர்’ என்ற பெயரெடுத்த விக்கிரமசிங்க இப்போது ஆட்சி முறையில் தவறான முகாமைத்துவத்தையே செய்துகொண்டிருக்கும் நிலையைக் காண்கிறோம்.

அத்­த­கை­ய­தொரு பொரு­ளா­தார குழப்ப நிலைக்கு மத்­தியில், மத்­திய தர­வர்க்­கத்­தினர் விக்­கி­ர­ம­சிங்க மேலும் தன்னைத் தயார்­படுத்­து­வ­தற்கு கால அவ­கா­சத்தை வழங்கத் தயா­ரா­யி­ருந்­தாலும் (அதற்கு வேறு கார­ணங்கள் இருக்­கின்­றன) குறைந்த வரு­மானம் பெறும் நகர்ப்­புற சமூ­கமும் தென்­னி­லங்கை கிரா­மப்­புற மக்­களும் பெரும் விரக்­தி­ய­டைந்­தி­ருக்­கி­றார்கள். புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு தொடர்­பான விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் கதை­களில் அவர்­க­ளுக்கு அக்­க­றை­யில்லை.

ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சிக்குள் தனது நிலையை வலுப்­ப­டுத்திக் கொள்­வதில் பிரச்­சி­னை­களை எதிர்­நோக்­கு­வதால் ஜனா­தி­பதி மைத்திரிபால சிறி­சேன உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தல்­களை தொடர்ந்தும் பின்­போட்டுக் கொண்டு போகிறார். அதே­வேளை, ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியும் உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தல்­களை விரை­வாக நடத்­த­வேண்­டு­மென்று கோரு­வ­தாக இல்லை. ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியும் அதன் வாக்கு வங்­கியில் தேய்வு ஏற்­பட்­டி­ருப்­ப­தாக உண­ரு­கி­றது.

இவை­யெல்­லா­வற்­றையும் அடிப்­ப­டை­யாகக் கொண்டு நோக்கும் போது, சம்­பந்தன் கோரு­கின்ற நிலை­பே­றா­னதும் நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தக்­கூ­டி­ய­து­மான கண்­ணி­ய­மான அதி­கா­ரப்­பகிர்வு ஏற்­பாட்டைக் ஏற்­றுக்­கொள்­ளக்­கூ­டிய ஆற்றல் இந்த அர­சாங்­கத்­துக்கு எந்த வகை­யி­லுமே இல்லை. அதனால், தமிழ்த் தேசியப் பிரச்­சி­னைக்­கான தங்­க­ளது தீர்வு அல்­லது தீர்­வுகள் எவை என்­பதை தமி­ழர்­க­ளுக்கும் நாட்­டுக்கும் சொல்­ல­வேண்­டிய கடப்­பாடும் அர­சியல் பொறுப்பும் தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் தலை­வர்­க­ளுக்கு இருக்­கி­றது. அர­சியல் தீர்­வொன்று தொடர்பில் தற்­போ­தைய அர­சாங்­கத்­துடன் தங்­க­ளுக்கு இருக்­கின்ற புரிந்­து­ணர்வு என்ன என்­ப­தையும் தமி­ழ­ரசு தலை­வர்கள் கூற வேண்டும். இந்த ஐக்கிய அரசாங்கத்திடமிருந்து தங்களால் பெறக்கூடியது எதுவோ, எவையோ அவற்றைப் பெற்றுக்கொண்டு தமிழ் மக்கள் வாழவேண்டும் என்று கூறுவதற்கான உரிமை அந்தத் தலைவர்களுக்கு கிடையாது.