2017 நவம்பர் 27, மாவீரர் தினம், தெளிவான செய்தியை இலங்கை அரசுக்கும் உலகிற்கும் அமைதியாகவும் மௌனமாகவும் உணர்வோடும் எழுச்சியோடும் சொல்லியிருக்கிறது. எங்கள் உணர்வுகள் புதைந்த மாவீரர் துயிலும் இல்லம் என்பது எமக்கு வல்லமையும் நம்பிக்கையும் ஊட்டும் உறுதி நிலம் என்பதை தமிழ் மக்கள் மீண்டும் உணர்த்தியுள்ளனர். புதிய அரசாங்கத்தின் அறிவிக்கப்படாத தடையையும் அனுமதியையும் தாண்டி துயிலும் இல்லங்கள் தோறும் பல்லாயிரக்கணக்காக மக்கள் ஒன்றுதிரண்டு, வடக்கு கிழக்கில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் ஒன்று திரண்டு தமது உணர்வை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். அழுவதற்கும் உரிமை மறுக்கப்பட்ட கடந்த காலத்துடன் ஒப்பிட்டுப்பார்த்தால் இது வரவேற்கப்படவேண்டிய விடயம், எனினும் இதற்கு அவசியமான சட்ட ரீதியான பாதுகாப்பும் அனுமதியும் அரசில் உரிமை ரீதியாகவே உறுப்படுத்த இயலும்.

மாவீரர் துயிலும் இல்லங்களை இலங்கை படைகள் புல்டோசர் கொண்டு அழித்து தரைமட்டமாக அழித்தது. ஈழத் தமிழ் மக்களால் இருதயக் கோவிலாக வணங்கப்பட்ட துயிலும் இல்லங்களை சிங்களப் படைகள் கொடூரமாகச் சிதைத்தன. தமிழ் இனத்தின் உரிமைக்காகவும் அவர்களின் நிலத்திற்காகவும் போராடியவர்களை உறங்க இடமற்றவர்களாக அழித்து அவர்களை நினைவுகூரும் உரிமையையும் அழித்து தமிழ் நினைவழிப்பை மேற்கொண்டது இலங்கை அரசு. அத்துடன் துயிலும் இல்லங்களில் இராணுவமுகாங்களையும் தமக்கான விளையாட்டு மைதானங்களையும் அமைத்தது இலங்கை இராணுவம். தமிழ் தாயொருத்தி கண்ணீருடன் தன் பிள்ளையின் புதைகுழி தேடி அலைய இராணுவத்தினர் அந்த புதைகுழியின்மீது பந்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர். இலங்கை இராணுவத்தின் குரூரத்தையும் தமிழ் இன வெறுப்பையும் ஆதிக்கத்தையும் காட்டும் செயல் இது.

வென்றவர்களோ, தோற்றவர்களோ மாண்டுபோனவர்களை நினைவுகூரும் உரிமை எவருக்கும் உண்டு. இலங்கையில் மாண்டவர்களுக்காய் கண்ணீர் விடவும் அழவும் உரிமை மறுக்கப்பட்ட கொடிய யுகம் ஒன்று வந்தது. 2009இல் ஈழப் போர் முடிவுற்றதன் பின்னர் ஏழு ஆண்டுகளாக மாவீரர் தினங்களை மறைவிடங்களிலேயே மக்கள் கொண்டாடி வந்தனர். கடந்த காலத்தில் மாவீரர் தினங்களின்போது இலங்கை  அரச படைகள் வடக்கு கிழக்கை சுற்றி வளைத்து, ஒரு விளக்கை ஏற்றக் கூட அனுமதி மறுத்தது. ஆலயங்களில் விளக்கேற்றவும் மணி எழுப்பவும்கூட அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. ஆனால் இதையெல்லாம் கடந்து மக்கள் மாவீரர்களுக்கு தங்கள் வீடுகளில் விளக்குகளை ஏற்றினார்கள். யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் தொடந்து ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாவீரர்களுக்காய் விளக்காய் எரிந்தது. எங்கள் விடுதலைக்காக  போரிட்டு மாண்டவர்களை நினைவுகூறும் எங்கள் தாகம் என்பது எங்கள் விடுதலைக்கான தாகம்.

2015இல் இலங்கையில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டது. 2015 மாவீரர் தினத்தின்போது விடுதலைப் புலிகளை நினைவுகூரத் தடை என்று அறிவித்த இலங்கை அரசாங்கம் அவர்களின் பெற்றார்கள் வீட்டில் அஞ்சலி செலுத்தலாம் என்றும் அறிவித்தது. கடந்த 2016ஆம்  ஆண்டு மாவீரர் நாள் நெருங்கும் தருவாயில் பாதுகாப்பு ராஜாங்க அமைச்சர் தடைசெய்யப்பட்ட புலிகள் இயக்கத்தை நினைவுகூர அனுமதியில்லை என்று அறிவித்தார். இவையெல்லாம் தமிழ் மக்களின் நெஞ்சுக்குள் பெரும் அதிர்வலைகளை உருவாக்கியிருந்தது. கடந்த ஆண்டு கிளிநொச்சி மற்றும் முழங்காவில் மாவீரர் துயிலும் இல்லத்தை விட்டு இராணுவம் வெளியேறியிருந்தது. கடந்த வருடம் மாவீரர் தினத்தின்போது, கனகபுரம் மாவீரர் துயிலும் இல்லத்தில் பத்துப்பேருடன் தொடங்கிய சிரமதானப்பணியில் பல நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் இணைந்ததுடன் மாவீரர் நாளில் சுமார் 10ஆயிரத்திற்கும் அதிகமானவர்கள் கலந்துகொண்டனர்.

இதேவேளை இன்னமும் விடுவிக்கப்படாத துயிலும் இல்லங்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். தேராவில் துயிலும் இல்லம், முள்ளியவளை துயிலும் இல்லம் போன்ற பல துயிலும் இல்லங்கள் இன்னமும் இலங்கை இராணுவ முகாங்களாக உள்ளன. யாழ்ப்பாணம் கோப்பாய் துயிலும் இல்லம் மாபெரும் இராணுவ தலைமை அலுவாகமாக உள்ளது.  மாண்டவர்களின் புதைகுழிகளை விட்டு அதனையும் ஆக்கிரமிக்காமல் இலங்கை அரச படைகள் வெளியேற வேண்டும். தமிழ் மக்களுடன் இணக்கம் கொள்ளுவதாக இலங்சை அரசு கூகூகின்றது. முதலில் தமிழ் மக்களின் வணக்கிற்குரிய கல்லறைகளைகளுடன் பிணக்கம் செய்யாமல் அவற்றை விட்டு வெளியேற வேண்டும்.

கிளிநொச்சி மாவீரர் துயிலும் இல்லத்தை புனரமைப்பதற்கான பணிகள் அண்மையில் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்தது. அதற்காக பணிக்குழு ஒன்றும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மாவீரர் குடும்பத்தை சார்ந்தவன் என்ற அடிப்படையில் நானும் அக் குழுவில் உறுப்பினராக உள்ளேன். கிளிநொச்சி மாவீரர் துயிலும் இல்லத்தை புனரமைக்கும் பணிகளை இலங்கை அரசு தடுத்து வைத்துள்ளது. அதற்கான நிதி விநியோகத்தை துண்டித்து வைத்துள்ளது. இறந்தவர்களை நினைவு கூரும் உரிமையை இலங்கை அரசு உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்று ஐ.நா அறிக்கையில் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்த விடயத்தில் மௌனமாக இருந்து கொண்டு, இராணுவத்தை வைத்து கண்காணித்துக் கொண்டு, துயிலும் இல்லத்தை புனரமைக்கும் பணியை இலங்கை அரசு தடுப்பது இன்னமும் இனவெறுப்பையும் ஆதிக்கத்தையும் காடடும் செயல்.

மாவீரர்களை நினைவுகூறும் தமிழ் மக்களின் உரிமையை அங்கீகரிப்பதும் அவர்களின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொள்வதும்தான் தமிழ் மக்களை இலங்கை அரசாங்கம் புரிந்து கொள்ளும் வழி. அதனை மறுக்கிற வரை இலங்கை அரசை உரிமை மறுப்பு  அரசாக, ஆக்கிரமிப்பு அரசாகவே ஈழ மக்கள் கருதுவார்கள். இந்த நாட்டில் மிக நீண்ட காலமாக புரையோடிப் போயிருக்கும் இனப் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண வேண்டுமாக இருந்தால் இந்த இனப்பிரச்சினையால் – இந்த இன ஒடுக்குமுறையால் போராடி மாண்டவர்களை, அவர்களின் தாகத்தை முதலில் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.  அந்த தாகத்துடன் மாண்டவர்களின் கல்லறைகளுக்கான இடத்தை  விடுதலை செய்ய வேண்டும்.

இலங்கை அரசு துயிலும் இல்லங்களை அழிப்பதன் மூலம் தாம் நிகழ்த்திய மாபெரும் இன அழிப்புக்கு ஒப்பான இன நினைவழிப்பை மேற்கொள்ள முனைந்தது. அந்த நினைவழிப்பே வராற்றில் ஒருபோதும் அழிக்க முடியாத இன அழிப்பு வடுவாக நிலைத்துவிட்டது. இனியேனும் ஈழத் தமிழ் மக்களையும் அவர்களின் தாகத்தையும் இலங்கை அரசு அங்கீகரிக்க வேண்டும். எல்லா அழிப்புக்களும் மீண்டும் மீண்டும் இலங்கை அரசின்  கொடூரத்தையும் வரலாற்றில் பதிவு செய்துள்ளது. தமிழ் மக்கள் தமது நிலத்தில் சுய மரியாதையோடும் சுய நிர்ணய உரிமையோடும் வாழ விடுதலையளிக்க வேண்டும். சிங்கள மக்களையும் சிங்கள அரசையும் உலகையும் நோக்கி துயிலும் இல்லங்கள் ஈழத் தமிழ் மக்களின் அபிலாசைகளை எடுத்துரைத்துகின்றன. இந்தக் கல்லறைகளின் மொழியை செவி சாய்ப்பதே இந்த தீவில் இனியும் அழிப்பையும் இழப்பையும் முடிவுக்கு கொண்டுவரும் அர்த்தமுள்ள செயலாகும்.

குளோபல் தமிழ் செய்திகளுக்காக தீபச்செல்வன்