🌾 தைப்பொங்கல் விழாவில் ஜனாதிபதி அநுரகுமார திஸ்ஸநாயக்க பங்கேற்பு! ✨

Followers

January 16Jan 16

கருத்துக்கள உறவுகள்

🌾 தைப்பொங்கல் விழாவில் ஜனாதிபதி அநுரகுமார திஸ்ஸநாயக்க பங்கேற்பு! ✨

adminJanuary 15, 2026

a5.jpg?fit=1170%2C746&ssl=1

யாழ்ப்பாணம், வேலணை ஐயனார் கோவில் விளையாட்டு மைதானத்தில் இன்று (15) நடைபெற்ற வட மாகாண தைப்பொங்கல் விழாவில் ஜனாதிபதி அநுரகுமார திஸ்ஸநாயக்க அவர்கள் கலந்துகொண்டார்.

தமிழர் திருநாளாம் தைப்பொங்கல் விழாவில் யாழ். மக்களுடன் இணைந்து கொண்டாடுவதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைவதாக ஜனாதிபதி இதன்போது நெகிழ்ச்சியுடன் குறிப்பிட்டார்.

ஜனாதிபதியின் உரையில் பல இடம்பெற்ற முக்கிய அம்சங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. 🗣️

குறிப்பாக தேசிய ஒருமைப்பாடு – “எந்த மொழியைப் பேசினாலும், எந்த மதத்தைப் பின்பற்றினாலும் அனைத்துப் பிரஜைகளும் கௌரவத்துடன் வாழக்கூடிய ஒரு நாட்டை உருவாக்குவதே தமது இலக்கு.” எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்

இனவாதமற்ற சமூகத்துடனான பாகுபாடுகளற்ற, தேசிய ஒருமைப்பாடு நிறைந்த வளமான நாட்டை கட்டியெழுப்புவதில் அரசாங்கம் உறுதியாக உள்ளது எனவும், கலாசார மதிப்பை பேண “ஒரு நாடு அழகாக இருக்கவும், மக்களிடையே நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தவும் ஒவ்வொரு சமூகத்தின் கலாசாரத்தையும் மதித்து ஏற்றுக்கொள்வது அவசியம் எனவும் ஜனாதிபதி வலியுறுத்தி உள்ளார்.

பொதுமக்களின் உற்சாகமான வரவேற்புடன் நடைபெற்ற இவ்விழா, வடக்கு மற்றும் தெற்கு மக்களிடையேயான நல்லுறவை மேலும் வலுப்படுத்தும் ஒரு நிகழ்வாக அமையும் என எதிர்பாரக்கப்படுகிறது.

https://globaltamilnews.net/2026/226606/

Followers

Go to topic listing

Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!

கதை - 200 / “மொழி இழந்த கடற்கரையில் ஒரு காதல்” அல்லது “சிலாபம் – உடப்பு நடுவே சிக்கிய இரண்டு இதயங்கள்” [பத்து பாகங்கள்]

கதை - 200 / “மொழி இழந்த கடற்கரையில் ஒரு காதல்” அல்லது “சிலாபம் – உடப்பு நடுவே சிக்கிய இரண்டு இதயங்கள்”

பாகம் – 7 / “அதிகாரம் மிகவும் அமைதியாக பேசக் கற்றுக்கொண்டது”

உடப்பு பள்ளியில் அன்று மணி ஏற்கனவே அடிக்கப்பட்டு மாணவர்கள் எல்லோரும் வீட்டுக்கு சென்றுவிட்டனர். அது பிந்திய மதியம். பணியாளர்கள் அறை வழக்கத்தை விட அமைதியாக இருந்தது.

ஆதன் தனியாக வகுப்பறையில் அமர்ந்து இருந்து, குறிப்பேடுகளைத் [notebooks] திருத்திக் கொண்டிருந்தான். அவனது கையில் சிவப்பு மை பேனா [எழுதுகோல்] அசைந்தது, ஆனால் அவனது மனம் அசையாமல் இருந்தது. அன்று படிப்பித்தில் முடிக்கும் தருவாயில், “தயவுசெய்து பள்ளிக்குப் பிறகு கொஞ்சம் காத்து இருங்கள். கூடுதல் கல்வி அதிகாரி [Additional Education Officer] இங்கு வந்து உள்ளார்.” என்று ஒரு செய்தி அவனுக்கு வந்திருந்தது. அது தான் ஆதன் அந்தநேரத்தை பயன் உள்ள வழியில் செலவழித்துக் கொண்டு இருந்தான்.

அந்த செய்தியை கேட்டு அவன் பெருமூச்சு விடவில்லை. அவன் அதை எதிர்க்கவில்லை. அவன், கூடுதல் கல்வி அதிகாரியை துணிந்து எதிர்கொள்ள நின்றான்.

அவன் அலுவலகம் சென்ற போது அங்கு இம்முறை, மேசையில் எந்த குற்றச்சாட்டுகளும் இல்லை. ஆனால் கோப்புகள் [files] மட்டுமே இருந்தன.

அங்கு கூடுதல் கல்வி அதிகாரி அமைதியாக அமர்ந்து இருந்தார். தலைமை ஆசிரியர் அவருக்கு அருகில் நின்றார். ஆனால் பெற்றோர் ஆசிரியர் சங்க உறுப்பினரோ அல்லது ஆலய குருவோ, எவரும் அங்கு இல்லை. இது ஒரு ஒழுக்கக் கூட்டம் அல்ல. இது நிர்வாகக் கூட்டம்.

அதிகாரி மெதுவாகப் பேசினார்: “திரு. ஆதன், உங்கள் கற்பித்தல் பதிவு [teaching record] சிறப்பாக உள்ளது. மாணவர்கள் உங்களை மதிக்கிறார்கள். இதில் ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை, ஆனால் படிப்பிக்கும் பொழுது கொஞ்சம் கூடுதலான உணர்வுபூர்வமாக வரலாறு கற்பிக்கப்படுகிறது. அதனால்தான் நாம் கொஞ்சம் கவனமாக இருக்கிறோம்.” என்றார்.

ஆதன் அமைதியாக அதிகாரி சொல்வதை கேட்டுக் கொண்டு இருந்தான். அதிகாரி ஒரு கோப்பைத் தன முன் திறந்தார் — ஆனால் அதைப் படித்துக் காட்டவில்லை.

“உங்களைப் போன்றவர்கள்,” அவர் தொடர்ந்தார், “தண்டனை தேவையில்லை. ஆனால் அவர்களுக்கு வழிகாட்டுதல் தேவை.” என்றார்.

உடனே ஆதன் அமைதியாகக் கேட்டான்: “எதை நோக்கி வழிகாட்டுதல், ஐயா?”

அதிகாரி சிரித்தார். “நடுநிலையை நோக்கி.” ஒரு இடைநிறுத்தத்திருக்குப் பின் அவர் மீண்டும் தொடர்ந்தார்

“வரலாறு, இந்த மாவட்டத்தில் உணர்ச்சிபூர்வமானது. அது போலவே
மொழியும் காணப்படுகிறது. இங்கு நடந்தவை நடந்தவையே . ஆனால் கருத்தில் கொள்ளுங்கள், உணர்ச்சி சீரமைப்பை அல்லது ஒருமிப்பு ஒன்றை, அதாவது ஒன்றுசேர்தலை உருவாக்குகிறது. அது தான் நாம் கவனிக்க வேண்டியதாக உள்ளது.” என்றார்

ஆதன் பதிலளித்தான்: “உணர்ச்சி புரிதலையும் உருவாக்குகிறது.[Emotion also creates understanding.] ”

அதிகாரி கோப்பை மூடினார்.

"அடுத்த வரும் காலகட்டத்தில், உங்கள் பாடங்கள் பாடத்திட்டத்தின்படி கண்டிப்பாக இருக்கவேண்டும். அதற்கு மேலதிகமான கூடுதல் விளக்கங்கள் தேவை இல்லை. அது மட்டும் அல்ல, தனிப்பட்ட, உலகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வரலாற்று சான்றுகள் மற்றும் இலக்கியங்களின் ஊடாக விளக்கங்கள் தேவை இல்லை. அரசு ஏற்றுக் கொண்ட மகாவம்சத்தின் ஊடாக மட்டும் வரலாறு இருக்கட்டும், அதில் தவறு, பிழைகள் சுட்டிக்காட்டுவது உங்கள் வேலை இல்லை."

அதன் பின் இடைநிறுத்தத்தின் பின், அவர் தொடர்ந்தார்: "இது கண்காணிப்பு அல்ல," என்று அவர் மேலும் கூறி, "இது கட்டுப்படுத்துதல்." மட்டுமே என்றார்.

ஆதன் மேலே பார்த்தான். தீபவம்சம், மகாவம்சம் மற்றும் சூளவம்சம் என்பவை புத்த சமயத்தை பரப்பவென அன்று பாளியில் எழுதப்பட்ட இனவாதம் கக்கும் பல பொய்களை உள்ளடக்கிய, புத்தரின் போதனைக்கு எதிராக, சோடிக்கப்படட ஒரு வரலாற்றுத் தொகுப்பு என்பது அவனுக்குத் தெரியும். புத்தர் மூன்று முறை இலங்கைக்கு பறந்து வந்தார் என்ற கட்டுக்கதையுடன் ஆரம்பிக்கும் தொகுப்பே இவை. இந்தியாவில் பிறந்து, வளர்ந்து, அங்கேயே இறந்த புத்தரைப் பற்றி, இந்திய நூல்களுக்கு முற்றிலும் மாறாக இந்த ஆரம்பமே இருப்பது அவனுக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது. இவ்வாறான பல வரலாற்று பொய்களைப் பற்றி அவன் மனம் தனக்குள் முணுமுணுத்தது.

அதை இன்று, குறிப்பாக சிங்கள அதிகாரிகளையும் புத்த பிக்குகளையும் கொண்ட தொல்பொருள் திணைக்களம் செய்யும் கூத்துக்கள் அவன் அறிவான். பாவம் புத்தர் அங்கெல்லாம் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு, சிலையாக முளைக்கிறார்.

"ஐயா," அவன் கூறினான், "உயிருள்ள ஒன்று வளரும்போது மட்டுமே கட்டுப்படுத்துதல் தேவை.[containment is only required when something alive is growing.], இங்கே நான் வரலாற்றை மட்டுமே படிப்பிக்கிறேன், அதை உண்மையான வாதங்களுடன் எடுத்துக் காட்டுகிறேன். அப்படி என்றால் உண்மையை சொல்லாமல் கட்டுப்படுத்து கிறீர்களா ?" என்று கேட்டான்.

அதிகாரி பதிலளிக்கவில்லை. கூட்டம் எந்தவித சலசலப்பும் இன்றி அமைதியாக முடிந்தது.

ஆனால், அது தான் அவனை கோபத்தை விட அதிகமாகப் பயமுறுத்தியது.

பள்ளிக்கு வெளியே, வேப்பமரம் மட்டும் அசையாமல் நின்றது. ஆதன் தனது மரத்துடன் சாய்த்து வைத்த சைக்கிளை வெளியே எடுத்தான். ஒரு இளைய ஆசிரியர் அமைதியாக ஆதனை அணுகினான்.

"சார் ... அவர்கள் உங்களைப் பார்த்து கத்தவில்லையா ?." ஆதன் தலையசைத்தார்.

"அப்படி என்றால் அவர்கள் பயப்படுகிறார்கள்," என்று அவன் கூறினான்.

அன்று மாலை - கடற்கரை அமைதியாக இருந்தது. அலைகள் ஒன்றும் கொந்தளிக்கவில்லை. மழை நின்று விட்டது. சூரியன் அடிவானத்திற்குக் கீழே மறையும் போது, வானம் பெரும்பாலும் சூடான ஆரஞ்சு மற்றும் இளஞ்சிவப்பு நிறங்களிலிருந்து குளிர் நீலம் மற்றும் ஊதா நிறங்களுக்கு மாறியது. கடல் இந்த வண்ணங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது, அவை ஆழமான நீலம் அல்லது ஊதா நிற வண்ணச்சாயமாக தோன்றியது. அந்த ஒளிக்குள் யாரோ தோணியில் நின்றபடி வலை வீசிக் கொண்டிருந்தார். அது ஒரு நிழல் மாதிரி இருந்தது. அவர் எதோ ஒரு பாடலை மெதுவாகப் பாடினார். பாடலின் வார்த்தைகள் காற்றில் கலந்து, அவன் காதிலும் மோதியது. அருகில் நின்ற இன்னும் ஒரு மீனவன், ஆதனிடம் சொன்னான், "சார் - தோணியில்லாத கடல், வலையில்லாத கையைப் போல," என்று. ஆதன் தலையாட்டினான். தொலைவில் அந்த நிழல் தோணியும் நகர்ந்தது. வலையில் சில கருப்பு மீன்கள் மின்னின. ஆதன் மனம் அதை ரசிக்கும் நிலையில் இல்லை. காற்று வாங்கவும் ஒரு மன ஆறுதலுக்கு மட்டுமே அங்கு வந்தான். அவன் சமந்தியைக் கூட அழைக்கவில்லை. அவன் தனியாக நடந்தான். அலைகள் இன்னும் அமைதியாகவே இருந்தன.

அப்பொழுது முதல் முறையாக, ஒரு கேள்வி அவன் மனதுக்குள் நுழைந்தது: மற்றவர்களை உடைக்காமல்... அல்லது தன்னைத்தானே உடைக்காமல் எவ்வளவு உண்மையை ஒருவர் சுமக்க முடியும் [How much truth can one carry without breaking others… or oneself?]?

அவன் வீடு திரும்பியதும் தனது நாட்குறிப்பில் [டைரி], ஆதன் நிதானமாக, மெதுவாக எழுதினான்: “அவர்கள் இனி என்னைக் குற்றம் சாட்ட மாட்டார்கள். அவர்கள் இனி என்னை எச்சரிக்க மாட்டார்கள். வாயைத் தொடாமல் அல்லது கிளறிவிடாமல் ஒரு குரலை எப்படி அமைதிப்படுத்துவது என்பதை இப்ப கற்றுக்கொண்டார்கள். இது நேரடியான தண்டனை அல்ல. இது அதற்கான ஒரு தயாரிப்பு. நாளை, போராட்டம் பகிரங்கமாக இருக்காது. ஆனால் உள்ளே இருக்கும். [Tomorrow, the struggle will not be public. It will be inside]”

நன்றி

[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,
அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]

பகுதி: 08 தொடரும்

துளி/DROP: 2077 [கதை - 200 / “மொழி இழந்த கடற்கரையில் ஒரு காதல்” அல்லது “சிலாபம் – உடப்பு நடுவே சிக்கிய இரண்டு இதயங்கள்” / பாகம் – 7
https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/34171930912455452/?
கதை - 200 / “மொழி இழந்த கடற்கரையில் ஒரு காதல்” அல்லது “சிலாபம் – உடப்பு நடுவே சிக்கிய இரண்டு இதயங்கள்” / பாகம் – 8

பாகம் – 8 / “உளவியல் மற்றும் நெறிமுறைகளில் மனதுக்குள் ஒரு முறிவு”

அன்று எந்த கடிதங்களும் வரவில்லை. எச்சரிக்கைகள் இல்லை. புதிய உத்தரவுகள் இல்லை. ஆனால் அந்த அமைதி தண்டனையை விட கனமானது. ஏனன்றால் புலி பதுங்குவது பாய்வதற்கு என்பது போல ஆதனுக்கு இருந்தது.

உடப்பு பள்ளியில், ஆதன், தனது வகுப்பறையில் கரும்பலகைக்கு அருகில் படிப்பித்தலை தொடங்குவதற்கு நின்றான்.

அவன் கையில் சுண்ணக்கோல் [chalk] இருந்தது, ஆனால் அவன் மனம், இம்முறை கொஞ்சம் தயங்கியது. அவனுக்கு நன்றாகத் தெரியும் —
இப்போது ஒவ்வொரு வார்த்தையும் இனி எடை கொண்டது. ஒவ்வொரு வாக்கியமும் அதிகாரிகளுக்குச் சான்றாக மாறக்கூடும். எனவே அவன் யோசித்து மெதுவாக எழுதினான்:

“மொழி என்பது நாம் கற்றுக்கொள்வதுதான்.” அத்துடன் ஆதன் நிறுத்தினான். முன்பு என்றால், அவன் இன்னும் அதிகமாக, விளக்கமாக எழுதியிருப்பான். அவன் மொழியின் நினைவாற்றல் பற்றி, வரலாறு பற்றி, அடையாளம் பற்றி பேசியிருப்பான். ஆனால், இன்று, அவன் எழுதிய வரிசையை பாதியிலேயே அழித்துவிட்டான்.

உடனே ஒரு மாணவன் கையை உயர்த்தினான். “சார் ... நேற்று தமிழ் ஞாபக சக்தியைக் கொண்டு வரும் என்று சொன்னீர்கள். இன்று ... நிறுத்தி விட்டீர்கள்.” என்று கேட்டான்

வ

குப்பறை அமைதியாக இருந்தது. ஆதன் இளம் மாணவ முகங்களைப் பார்த்தான். அவர்கள் அதிகாரிகள் அல்ல. அவர்கள் கோப்புகள் அல்ல.
அவர்கள் உண்மைக்காகக் காத்திருக்கும் குழந்தைகள்.

ஆதன் அமைதியாகச் சொன்னார்: “சில உண்மைகள் அழிக்கப் படுவதில்லை. அவை காத்திருக்கின்றன.”

அப்பொழுது மணி ஒலித்தது. என்றாலும் மாணவர்கள் யாரும் அசையவில்லை.

அதேவேளை, சிலாபம் மருத்துவமனையில் சமந்தி தனது கைகளை சிங்க்கில் [sink] கழுவிக் கொண்டு இருந்தாள். ஆனால் அவள் மனது அவளிடம் இல்லை, அது யோசனைகளுக்குள் மாட்டிக் கொண்டு இருந்தது. தண்ணீர் தொடர்ந்து ஓடிக் கொண்டு இருப்பதைக் கூட அவள் கவனிக்கவில்லை.

ஒரு ஜூனியர் நர்ஸ் [junior nurse] அவள் பின்னால் கிசுகிசுத்தாள்: “உன்னை கண்காணிப்பதாக, அருட்சகோதரிகள் சொல்கிறார்கள்.”

சமந்தி தலையசைத்தாள். “எனக்குத் தெரியும்.”

அப்பொழுது இன்னொரு குரல் பின்னால் கேட்டது : “நீ ஏன் கொஞ்ச நாள் அமைதியாக இருக்கக் கூடாது?”

சமந்தி திரும்பினாள். “நான் இப்போது அமைதியாக இருந்தால், என் சொந்தக் குரலை நான் மீண்டும் ஒருபோதும் கேட்க மாட்டேன்.”

அன்றிரவு, அவளால் தூங்க முடியவில்லை. பயத்தின் காரணமாக அல்ல— ஆனால் அவள் தேர்ந்து எடுத்த பாதையின் காரணமாக [because of choice].

அவள் திருப்பி கதைத்தால், அவள் குடும்பத்தினர் அருட்சகோதரிகளின் எதிர்கால நடவடிக்கைகளால் பாதிக்கப்படுவார்கள். ஆனால், அவள் அமைதியாக இருந்தால், அவள் தான் யார் என்பதையே அல்லது தன்னையே மறைந்துவிடுவாள். அந்த எண்ண அலை அவள் மார்பில் ஓடியது.

அன்று இரவு இருவரும் கடற்கரையில் சந்தித்தார்கள். அந்த இரவு நேரத்தில் கடற்கரை அலைகளின் மெல்லிய ஓசையுடன் அமைதி தவழும் ஓர் இடமாக இருந்ததுடன், பயோலுமினென்சென்ஸ் (Bioluminescence) எனப்படும் இயற்கையால் நீல நிறத்தில் ஒளிரும் உயிரினங்களால் மாயாஜாலக் காட்சியையும் அளித்தது.

அவர்கள் வழக்கத்தை விட தாமதமாக சந்தித்தனர். அன்றிரவு அலைகள் கூட பெரிதாக இருக்கவில்லை. இருண்ட நீர் மட்டுமே, ஆனால் சில நீல நிறத் தோற்றமும் இருந்தன.

அவர்கள் இருவரும் கடலின் மாயாஜாலக் காட்சியை பார்த்தபடி வெள்ளை மணலில் பக்கத்தில் பக்கத்தில் இருந்தாலும், கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டே இருந்தனர்.

ஆதன், சமந்தியை பார்க்காமல் கடலை பார்த்தபடி, முதலில் பேசத் தொடங்கினான்: "இன்று பாதியிலேயே நான் எழுதுவதை நிறுத்தி விட்டேன், என் கையில் சுண்ணக்கோல் [சாக்கு / chalk] இன்னும் சூடாக இருந்தது. ஆனால் யாரும் என்னிடம் கேள்வி கேட்பதற்கு முன்பே நான் என் சொந்த வாக்கியத்தை அழித்துவிட்டேன். “நான் இப்பொழுது என்னையே கட்டுப்படுத்திக் கொள்கிறேன்.[I am censoring myself]. வேறுவழி, இந்த சூழ்நிலையில் எனக்குத் தோன்றவில்லை.” என்றான்.

சமந்தி தலையசைத்தாள். அவள் ஆச்சரியப்படவில்லை. “தெரியும்,” என்றாள்.

அவள் சற்று யோசனையின் பின் அவனுக்கு பதிலளித்தாள்: “நேற்று நான் வீட்டிற்கு, வழமையான குறுக்கு வழியை தவிர்த்து, நீண்ட பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். அத்துடன் நான் வழக்கமாகச் செய்யும் உரையாடல்களையும் தவிர்த்தேன். நான் கேள்விகள் கேட்க விரும்பும் இடத்தில், கேள்விகளைக் கேட்காமல் மௌனமாக சிரித்தேன்.” என்று சொல்லிவிட்டு கொஞ்ச நேரம் நிறுத்தினாள். பின்,

"நான் என் வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தைத் திருத்துகிறேன் [I am editing my life]” என தன் பதிலை முடித்தாள்.

ஒரு கணம், அவர்கள் இருவரும் அமைதியாக சிரித்தனர். சிரிப்பு மகிழ்ச்சியிலிருந்து எழவில்லை. இரு உடல்களிலும் ஒரே பிளவு ஓடிக் கொண்டிருப்பதை அறிந்த தருணத்திலிருந்து வந்தது.

ஆதன் மெதுவாக மூச்சை விட்டான்: “என் வகுப்பில் அவர்கள் தாராளமாக அமரலாம், ஒவ்வொரு சொல்லையும் எழுதி வைத்துக் கொள்ளலாம். அது எனக்குப் பிரச்சனை இல்லை, என்னால் அவர்களின் கண்காணிப்பில் இருந்து தப்பிக்க முடியும், ஏன் என்றால் நான் என்னை கட்டுப்படுத்த பழகிவிட்டேன், ஆனால் இதன் மூலம் நான் சுருங்குவதை என்னால் தாங்க முடியுமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.” என்றான்.

ஆதனை கவனமாக காது கொடுத்து கேட்டபின், சமந்தி தாழ்ந்த குரலில் சொன்னாள்: “என்னால் வதந்திகளைத் தாங்க முடியும். அதில் பிரச்சனை இல்லை. ஆனால் அவர்கள் சந்தேகத்தையும், அவர்களின் மௌனத்தையும், அவர்களின் பயத்தையும் நான் ஏற்றுக்கொண்டால் —
அந்த அவமானம் என்னை விட்டு என்றுமே போகாது." என்று கூறிவிட்டு ஆதனைப் பார்த்து அவள் தலையாட்டினாள்.

“எனக்கு உரியதல்லாத அவமானத்தை நான் என்றும் சுமக்க மாட்டேன்.” என்று திடமாகக் கூறினாள்.

அதன் பின் அவர்கள் இருவரும் தங்கள் தங்கள் வீடு திரும்ப எழும்பினர். ஆனால் அப்பொழுது கூட அவர்கள் விலகியே நின்றனர். காதல் பலவீனமடைந்ததால் அல்ல - ஆனால் நெருக்கம் வெளிப்படத் தொடங்கியதால். அன்பைக் கூட பதிவு செய்யலாம், தவறாகப் படிக்கலாம், பயன்படுத்தலாம் என்பதால்.

அப்பொழுது இரவுக் காற்று அவர்களின் மார்பில் அழுத்தியது. கூர்மையாக இல்லை. - படிப்படியாக. - எலும்பில் ஏதோ ஒன்று படிவது போல.

இருவரும் கை அசைத்து விலகிச் சென்றனர். அந்த இரவு யாரும் எழுதவில்லை. யாரும் பிரார்த்திக்கவில்லை. யாரும் அழவில்லை.

ஆனால் மாற்றமில்லாத ஒன்று நடந்தது. “எப்படி தப்பிக்கலாம்?” என்ற கேள்வி மறைந்தது. “எதைச் சொல்லவேண்டும்?” என்ற கேள்வி பிறந்தது. அந்தக் கேள்வி பயத்தைவிட சத்தமாக இருந்தது.

நன்றி

[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,
அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]

பகுதி: 09 தொடரும்

துளி/DROP: 2081 [கதை - 200 / “மொழி இழந்த கடற்கரையில் ஒரு காதல்” அல்லது “சிலாபம் – உடப்பு நடுவே சிக்கிய இரண்டு இதயங்கள்” / பாகம் – 8
https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/34204542762527600/?

By kandiah Thillaivinayagalingam · 33 minutes ago33 min
"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English

"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English

"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 127

[This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.]

பகுதி: 127 / பின் இணைப்பு - "இலங்கையின் நாளாகமங்கள் மற்றும் தமிழ் காவியங்களான சிலப்பதிகாரம் மற்றும் மணிமேகலை"

“யானும் ஒரு கற்புடைய பெண் என்பது உறுதி யானால் யானும் அற்புதம் நிகழ்விப்பேன்; இந்த அரசை அடியோடு அழிப்பேன். இந் நகரையும் முழுவதும் எரிப்பேன்; என் செயல் திறத்தை நீகாண்பாய்” என்று கூறி அரசவையை விட்டு அகன்றாள் கண்ணகி. தன் இட முலையைக் கையால் திருகிப் பிய்த்து எடுத்து நகரை வலம் வந்தாள். மும் முறை சுற்றினாள்; மணம் மிக்க மதுரை மாநகர்த்தெருவில் அலமந்து [சுழன்று] தன் முலையை வட்டித்து எறிந்தாள் [வட்டித்துவிட்டா ளெறிந்தாள்: இதன் பொருள் "பிரதிக்கினை பண்ணி எறிந்தாள்" என்பதாகும். அதாவது, அவள் ஒரு உறுதிமொழியைச் சொல்லிவிட்டு, அதை நிறைவேற்றும் விதமாக ஏதாவது ஒன்றை எறிந்தாள் என்று அர்த்தம்.].

எரி நெருப்பு தெய்வ வடிவில் அவள் முன் வந்து நின்றது. நீலநிறமேனி, சிவந்தசடைமுடி, பால்போலும் வெண்பற்கள் உடைய பார்ப்பனனாக அவள் முன் வந்து தோன்றியது. பத்தினியாகிய கண்ணகி முன் நின்றது; “இந்த நகர் எரியுண்ணும்; அதற்கு ஒரு சாபம் எற்கனவே உள்ளது. யாரை விட்டு வைப்பது?” என்று கேட்டு நின்றது.

“பார்ப்பார், அறவோர், பசு, பத்தினிப்பெண்டிர், முத்தோர், குழவி ஆகிய இவர்களை விட்டு விட்டுத் தீயவர்கள் பக்கமே போய்ச் சேர்க” என்று ஏவினாள். புகையோடு கூடிய நெருப்பு மதுரை மாநகரைச் சுற்றிக் கொண்டது; அது மூண்டு எழுந்து அழிக்கத் தொடங்கியது. காலப்போக்கில், அவள் பத்தினி தெய்வமாக மாறினாள், மேலும் நோய்களைக் கட்டுப்படுத்துவதாகவும், நாட்டிற்கு செழிப்பை ஏற்படுத்தக் கூடியவள் என்றும் அவளை நம்பினர்.

கண்ணகி வானுலகம் செல்வதற்கு நின்றிருந்த மலை, சேர நாட்டைச் சேர்ந்தது. அக்காலத்தில் சேர நாட்டைச் சேரன் - செங்குட்டுவன் என்பவன் அரசாண்டு வந்தான். அவன் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் என்ற சேரப் பேரரசனுக்கு மகன் ஆவான்; இளங்கோ அடிகள் என்ற புலவர் பெருமானுக்கு அண்ணன் ஆவன். ஒருமுறை, துயரம் மிகுந்த கண்ணகி வரலாற்றைக் கேட்ட செங்குட்டுவன் பெருமூச்சு விட்டான்; “பொற்கொல்லன் பேச்சைக கேட்டதால் பாண்டியன் செங்கோல் வளைந்தது; ஆயின் அவன் தன் தவற்றை உணர்ந்தவுடனே இறந்ததால் வளைந்த செங்கோல் நிமிர்ந்தது" என்றான். பின்னர் அவன் தன் பட்டதரசியைப் பார்த்து, “நன்னுதால் கணவனுடன் இறந்த கோப்பெருந்தேவி போற்றத்தக்கவளா? தன் கணவன் குற்றவாளி அல்லன் என்பதை உணர்த்திப் பழிக்குப்பழி வாங்கிய கண்ணகி போறறத் தக்கவளா?” என்று கேட்டான். பட்டத்தரசி, ஐயனே, இருவரும் போறறத்தக்கவரே. ஒருத்தி அறக்கற்பு உடையவள்; மற்றவள மறக்கற்பு உடையவள். நாம், நமது நாடு அடைந்து துறக்கம் புகுந்து பத்தினிக் கடவுளைப் பரவுதல் வேண்டும். அவள் தெய்வமாகத் தொழத் தக்க தகுதியுடையவள்,” என்று பதில் அளித்தாள்.

எனவே, உடனே சேரர் பெருமான் பத்தினிக்குரிய கல்லைப் இமயத்திலிருந்து கொணர்ந்து கங்கையில் நீராட்ட, சேர மன்னன் செங்குட்டுவன், வட இந்திய மன்னர்களுக்கு எதிராகப் படையெடுத்து வடக்கு நோக்கிச் சென்று, இமயமலையிலிருந்து கற்களை தோற்கடிக்கப்பட்ட மன்னர்களின் தலையில் சுமப்பித்துக் கொண்டு வந்தான். அந்தக் கற்களைக் கொண்டு கண்ணகிக்கு ஒரு பத்தினி கோயில் கட்டினான். இலங்கை மன்னன் கஜபாகுவும் இந்த விழாவில் கலந்து கொண்டான். சேரன் செங்குட்டுவனின் பிறந்த நாளில் தான் நடத்தவிருந்த விழாவிற்கு பத்தினி தேவி வர வேண்டும் என்று அவன் வரம் கேட்டான். உடனே அதற்க்கு செவிசாய்த்து ஒரு குரல் கேட்டது. அந்த பாடல் அல்லது வசனம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:

"கடல்சூ ழிலங்கைக் கயவாகு வேந்தனும்
எந்நாட் டாங்கண் இமய வரம்பனின்
நன்னாட் செய்த நாளணி வேள்வியில்
வந்தீ கென்றே வணங்கினர் வேண்டத்
தந்தேன் வரமென் றெழுந்த தொருகுரல்"

‘தந்தேன் வரம்’ என்று எழுந்த குரலைக் கேட்டு மகிழ்ந்த கஜபாகு, கண்ணகியின் சக்தியை, அவள் பெருமையை நினைவுகூர்ந்து, அவளை கௌரவப் படுத்த தன்னுடைய நாட்டுக்குச்சென்று பத்தினிக்குக் கோட்டம் அமைத்து தானும் அங்கே விழா நடத்தினான் என்பது வரலாறு ஆகும். இதனால் அவனது இராச்சியம் ஒருபோதும் தவறாத மழையும், வளமான பயிர்களுமாக காணப்பட்டது. இந்த பத்தினி வழிபாட்டுப் பண்டிகை 1775ஆம் ஆண்டு வரை சிங்கள மக்களால் கொண்டாடப்பட்டதும் ஆகும். இந்த விழா தான் பின்னாளில் 'பெரகரா' ['Perahera'] விழாவாக மாறியது எனலாம்.

Part: 127 / APPENDIX – "The Chronicles of Ceylon and the Tamil Epics Silappathikaram and Mannimeghalai"

Kannaki wrenched her left breast, came right round the city three times, and threw it to burn the City of Madurai. She, in due course, became the Goddess Pattini, and believed to have control over disease and could cause prosperity to the country.

The king Kajavahu of Lanka heard of her power, and performed festival on her honour, and his kingdom became blest with never failing rain and abundant crops. This festival became the ‘Perahera’ festival.

The Chera king, Seng Kudduvan, went north on expedition against the north Indian kings, and brought stones from the mount Himalaya on the heads of the defeated kings. He made a temple for Kannaki, Pattini temple, with those stones. The king of Lanka, Kajavahu, too attended this festival. He requested a boon from the Goddess Pattini that she should come to the festival he intended to have on the day of the birthday of Cheran Seng Kudduvan. A voice ‘granted’ was heard. The verses related to this are given below.

"கடல்சூ ழிலங்கைக் கயவாகு வேந்தனும்
எந்நாட் டாங்கண் இமய வரம்பனின்
நன்னாட் செய்த நாளணி வேள்வியில்
வந்தீ கென்றே வணங்கினர் வேண்டத்
தந்தேன் வரமென் றெழுந்த தொருகுரல்"

The monarch of the world circumambulated the shrine thrice
and stood proffering his respects.
In front of him the Arya kings'’ released from prison,
kings removed from the central jail, the Kongu ruler of the Kudagxi,
the king of Malva and ’Kayavagu (Gajabhau), the king of sea girt Ceylon,
prayed reverentially to the deity thus:
Please grace our countries by your presence
just as have done this auspicious day,
a fete day of Imayavaramban’s sacrifice.
’ Then a voice from the welkin issued forth:
‘I have granted the boon.’

The Perahera festival is the continuation of this worship of the Goddess Pattini till about 1775 A. D.

நன்றி
Thanks

[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,
அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]

[Kandiah Thillaivinayagalingam,
Athiady, Jaffna]

பகுதி / Part: 128 தொடரும் / Will follow

துளி/DROP: 2082 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 127
https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/34206389789009564/?

By kandiah Thillaivinayagalingam · 39 minutes ago39 min
ஈரானிய உயர் தலைவர் ஆயத்துல்லா அலி காமேனி பலி : ஈரானிய அரச தொலைக்காட்சி உறுதி செய்தது

கடஞ்சா "விவிலிய" என்று விளித்து தீவிரமாக எழுதி வருவதால் அதைப் பற்றிய ஒரு பின்னணி அவசியமாகிறது.
போனவாரம், ஈரானிய தாக்குதல் ஆரம்பித்த பின்னர், அமெரிக்க இராணுவத்தின்கீழ் நிலை அதிகாரிகளிடமிருந்து பல முறைப்பாடுகள் சென்றிருக்கின்றன. விவிலியத்தின் "உலக முடிவு" பற்றிப் பேசும் பகுதிகளை மேற்கோள் காட்டி, அமெரிக்கப் படைகளின் சில அதிகாரிகள் தங்கள் துருப்பினருக்கு இது விவிலியத்தின் படி நடக்கும் போர், ட்ரம்பைக் கடவுள் இதற்காகவே எமக்குத் தந்திருக்கிறார் என்பதாக உரையாற்றியிருக்கிறார்கள்.
Military Religious Freedom Foundation
MRFF Inundated with Complaints of Gleeful Commanders Tell...
“This morning our commander opened up the combat readiness status briefing by urging us to not be “afraid” as to what is happening with our combat operations in Iran right now. He urged us to tell ourபல ஆயிரம் அதிகாரிகள் இருக்கும் அமெரிக்க இராணுவத்தில், சில பத்து "மறை கழண்ட கேஸ்கள்" அதிகாரிகளாக இருப்பது ஒன்றும் ஆச்சரியம் தரும் விடயமல்ல. இந்த முறைப்பாடுகள் வெளியே தெரிய வந்த பின்னர் தான் ஈரானுக்கு ஆதரவான தரப்புகள் இதை முன்னிறுத்தி, "முழு ஈரானிய நடவடிக்கையும் விவிலியத்தின் மீதான நம்பிக்கையின் படி நடக்கிறது!" என எழுதி வருகிறார்கள்.
2015 இல் உருவான JCOPA, அதில் இருந்த ஓட்டைகளை ஈரான் பயன்படுத்தி அணுவாயுதம் நோக்கி நகர முற்பட்டமை, பின்னர் ட்ரம்ப் என்ன செய்வார் என்று புரிந்த பின்னரும் அணு ஆயுதத்தைக் கைவிட மறுத்தமை - ஆகிய முக்கியமான காரணங்களை இப்படியான ஒரு ஒற்றைச் "சணல் நூலை" ஆட்டி மடை மாற்ற, கடஞ்சா போன்ற ஆர்வக் கோளாறுடைய பூனைக்குட்டிகள் "சணல் நூலின்" பின்னால் துள்ளி கொண்டிருக்கிறார்கள்😂!

By Justin · 1 hour ago1 hr
யாழ் கள T20 உலகக் கிண்ண கிரிக்கெட் போட்டி - 2026

வருடா வருடம் விளையாட்டுப்போட்டியை திறம்பட நடத்தி யாழ் களத்தை கல கலப்பாக்கும் கிருபனுக்கும் இம்முறை முதலாம் ரெண்டாம் மூன்றாம் இடத்தை பிடித்தவர்களுக்கும் என்னை கீழே மிதிப்படாமல் காத்த வாதவூரானுக்கும் என் நன்றிகள் . கிருபனுக்கு மேலதிக பாராட்டுக்கள்.

By நிலாமதி · 1 hour ago1 hr
ஈரானிய கடற்படை பணியாளர்களை பாதுகாப்பாக கரைக்கு கொண்டு வந்த இலங்கை கடற்படை

அமெரிக்கா, இஸ்ரேலுக்கு ஜயவேவா. - சீலரத்ன தேரர்.-
காணொளி: 👉 https://www.facebook.com/reel/907114451932584 👈

By தமிழ் சிறி · 1 hour ago1 hr

பயோடேட்டா - அனுர குமார திசாநாயக்க
பயோடேட்டா - அனுர குமார திசாநாயக்க

பெயர்: அனுரவேறு பெயர்: அரவிந்த, தமிழருக்கு சேர்பழைய தொழில்: கச்சான் விற்பதுபுதிய தொழில்: கஞ்சா விற்பது அல்லஅப்போது: பொதுவுடமைவாதிதற்போது: தேசியவாதிஎப்போதும்: இனவாதிநம்புவது: பெளத்தாகமத்தைநம்பாதது: தமிழர்களை, முஸ்லிம்களைபழைய நண்பர்கள்: சந்திரிக்கா, மகிந்த, பசில், கோட்டா, விமல், டக்லஸ், கருணா, பிள்ளையான்புதிய நண்பர்கள்: இந்தியா, அமெரிக்காபழைய எதிரிகள்: இந்தியா, அமெரிக்காபுதிய எதிரி: டில்வின் சில்வாஎப்போதும் எதிரிகள்: தமிழர் உரிமையை கோருவோர், ரணில்பிடித்த டிவி சீரியல்: சித்திபிடிக்காத படம்: மேட்டுக்குடிஆர்ப்பாட்டமாய் செய்வது: யாழில் நடைபயிற்சிஅமசடக்கமாய் செய்வது: வவுனியாவில் குடியேற்றம்அகற்றபடக்கூடாது: தமிழர் நிலத்தில் - புத்தர் சிலைஅகற்ற பட வேண்டியது: தமிழர் மனதில் -சமஸ்டிநீண்டகால சாதனை: வடக்கு கிழக்கு பிரித்ததுகுறுகிய கால சாதனை : வடக்கில் 3 எம்பிக்களை பிடித்தது ஶ்ரீதரன் மறக்க கூடாதது: பார் லைசனஸ் விசாரணையைதமிழர்கள் மறக்க வேண்டியது: போர்குற்ற விசாரணையைதியாகிகள்: ஆயுதம் ஏந்திய சிங்கள இளைஞர்கள்.பயங்கரவாதிகள்: ஆயுதம் ஏந்திய தமிழ் இளைஞர்கள்இலங்கையில் இல்லாதது: டொலர் கையிருப்பு, இனப்பிரச்சனைஇலங்கையில் இருப்பது: வர்க்க அடக்குமுறைஎப்போதும் பெருமை: முள்ளிவாய்க்கால் அவலத்தை சேர்ந்து நடத்தியதுஒருபோதும் வருந்தாதது: முள்ளிவாய்க்கால் அவலத்தை சேர்ந்து நடத்தியதுமிரட்டினால் பணிபவர்: ஶ்ரீதரன்மிரட்டாமலே பணிபவர்: சந்திரசேகரன்நிரந்தர தலைவலி: சிங்கள வாக்காளர்ஒரே நிம்மதி: தமிழ் அனுர காவடிகள்
- 4 replies
goshan_che

February 22Feb 22
Featured by மோகன்

20 hours ago20 hr
மறுபிறவி அல்லது அடுத்த ஜென்மம்....????
மறுபிறவி அல்லது அடுத்த ஜென்மம்....????

எனது பேரனின் சில செய்கைகள் அல்லது பேச்சுக்கள் எனக்கு அதிசயமாக ஆச்சரியமாக இருக்கும்.ஒரு நாள் வெளியே தோட்டத்தில் நின்று விட்டு வெயில் அதிகமாக இருந்ததால் வீட்டில் வரவேற்பு அறையில் இருந்தேன். அவன் தொலைக்காட்சியில் கார்ட்டூன் காணொளி ஒன்றை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான். நான் சோர்ந்து போய் இருந்தது அவனுக்கு தெரிந்து இருக்கவேண்டும். என்னைப் பார்த்து தாத்தா களைக்குதா? ஏதாவது வருத்தமா?? நித்திரை கொள்ளபோகிறீர்களா??? என்று இந்த மூன்றையும் ஒரே வசனத்தில் கேட்டான். நான் அதிர்ந்து போனேன். ஏனெனில் அவனுக்கு அப்போது இரண்டு வயது தான்.அவனுக்கு பிறந்த நாள் வந்தது. பல கடைகளுக்கும் சென்று பார்த்தபோதும் அத்தனை பொருட்களும் அவனது அறையில் கண்டவையாகவே இருந்ததால் ஒன்றையும் வாங்கவில்லை. பிறந்த நாள் அன்று உனது உண்டியலை கொண்டு வா என்று பத்து ஈரோ தாள்களில் பத்தை கையில் எடுத்து வைத்துக் கொண்டு ஒவ்வொன்றாக உண்டியலுக்குள் போட சொல்லி கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தேன். ஐந்தாவது தாளை உண்டியலுக்குள் போட்டவன் என்னை பார்த்து கேட்ட கேள்வி எனக்கு மட்டுமல்ல அங்கிருந்த அனைவரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது. உங்களுக்கு வேற காசு பொக்கற்றில் இருக்கா தாத்தா என்று கேட்டான். ஓம் இருக்கு என்றதும் அப்படியானால் மிச்சத்தையும் போடுவோம் என்றான். இதை சொல்லும் போது அவனுக்கு மூன்று வயது தான்.எனது கடைக்கு பக்கத்தில் எனது கார் நிற்பாட்டும் இடம் நிலத்தில் கீழே உள்ளது. அதற்கு செல்லும் கதவு திறந்து மேலே சென்று தான் உள்ளே போகணும். ஒரு நாள் அவனுடன் காரை எடுக்க சென்ற போது அவசரமாக செல்ல வேண்டி இருந்ததால் கதவு மேலே செல்வதற்கு முன் தலையை குனிந்து செல்ல முயன்றேன். எனது கையை பிடித்து பின்னுக்கு இழுத்தபடி சொன்னான் நீங்க தலையை குனியக்கூடாது தாத்தா என்று. எனக்கு தூக்கி வாரி போட்டது. இதை சொல்லும் போது அவனுக்கு மூன்றரை வயது தான்.ஒரு நாள் மத்தியானம் சாப்பிட்டு விட்டு கொஞ்சம் கண் அயர்ந்து தூங்கிக் கொண்டு இருந்தேன். தோட்டத்தில் வேலை செய்து கொண்டு இருந்த எனது மனைவி பேரனிடம் தாத்தாவை எழுப்பி விடு எனக்கு அவரது உதவி தேவை என்று சொல்வது எனக்கு கேட்டது. அதற்கு அவன் சொன்ன பதில் என்னை கண் கலங்க வைத்தது.தாத்தா கனக்க நல்லது செய்து விட்டார். இனி அவரை தொந்தரவு செய்யாதீர்கள்.அதைவிட முக்கியமானது இனி ஏதாவது தேவைப்பட்டால் என்னிடம் கேளுங்கள் என்றான். இந்த கடைசி வரிகளை என் பிள்ளைகள் கூட இதுவரை சொன்னதில்லை. மனைவி பேரனிடம் வந்து உதவி செய்ய சொல்லி கேட்ட அத்தனை உதவிகளையும் அவனே செய்தும் கொடுத்து விட்டு வந்தான். இதை சொல்லும் போது அவனுக்கு நான்கு வயது தான்.எனக்கு இவை மிகவும் அதிசயமாக இருக்கிறது.எனது அம்மாவுக்கு ஐந்து பெண்பிள்ளைகளின் பின்னர் தான் நான் பிறந்தேன். அதனால் என்மீது அதீத பாசம் உண்டு அவருக்கு.எனது மனைவி சொல்வார்.எனது தாயார் இறந்த அடுத்த கிழமை எனது மகள் தனது வயிற்றில் ஒரு அசைவு இருப்பதை உணர்ந்ததாக சொன்னாளாம்.(எனக்கு மறு பிறப்பு மற்றும் அடுத்த பிறவியில் நம்பிக்கை இல்லை.)
- 12 replies
விசுகு

February 24Feb 24
Featured by மோகன்

20 hours ago20 hr
இரகுவரனும் இரவிக்கை நாடாவும் .
இரகுவரனும் இரவிக்கை நாடாவும் .

இரகுவரனும் இரவிக்கை நாடாவும்.சேவல்கள் கூவ காகங்கள் கரைய இளங்காலைக் கதிர்காமத்துடன் பூமியைத் தழுவிக் கிடக்கையில்நல்லூரானின் முன் சந்நிதியில் மேளங்கள் முழங்கமாவிட்டபுரத்தழகி பூரணியின் பொன்னிறக் கழுத்தில்மங்கலநாண் பூட்டினான் நம்ம இரகுவரன்தாவணி போர்த்தி தாவி நடந்தவளைதரதரவென இழுத்து வந்து அறிவுரை தந்துஆறுமுழம் சீலையை அழகாய் உடுத்தி விட்டுஅலங்கரித்த அறைக்குள் தள்ளி விட்டனர் தோழியர்" இஞ்சேருங்கோ கொஞ்சம் வாங்கோ " கெஞ்சிகொஞ்சி அழைக்கிறாள் வஞ்சி, நம்ம இரகுவும்கண்கள் மின்ன நெஞ்சம் களித்திட கால்கள் தயங்க"என்னங்கோ " ஒற்றை வார்த்தை முனகி வருகிறதுகட்டிய சேலை காலடியில் விழுந்து கிடக்கஜாக்கட் தளர்ந்து தோள்வழி சரிய நின்றவள்கொஞ்சம் " இந்த நாடா கொக்கியை கழட்டிவிடுங்களேன் கை எட்டுதில்லை " கிளி கொஞ்சுகிறதுதாமரைக் கிழங்கும் சுவாசித்திருக்கும்தண்ணியில்லாத் தாமரைக் குளத்தில்முட்டிமோதி கிழங்கெடுக்கும் வராகம்போல் - நம்மரகுவும் தட்டுத்தடுமாறி கொக்கியை கழட்டுகிறான்ஆடை பாதி ஆசை மீதியென அலைக்கழிந்தவளைஅள்ளியெடுத்து தன்னுடன் சேர்த்தணைத்தபடிஅப்படி இப்படியென ஆயிற்று ஐயிரண்டு மாதம்அவன் கைகளில் ஓர் மழலை கொள்ளைச்சிரிப்புடன்காற்றும் புகாத நெருக்கத்திலும் முளைத்திருந்தான்நடுவில் மூத்தமகன் கட்டிலின் ஓர் புறத்தில் பூரணிஆங்கே ஓர் ஓரத்தில் படுத்தும் புரண்டு படுத்திடவும்கால் நீட்டிடவும் இடமில்லை நம்ம இரகுவரனுக்குகனிந்ததொரு சிறுபொழுதில் கணநேர ஸ்பரிசத்தில்மலர்ந்து சிரித்தன இரு மொட்டுகள் கொள்ளை அழகுடன்பூரணியோடு பிள்ளைகளுமாய் கட்டில் நிறைந்திட - இன்றுமன்னவன் ரகு படுப்பதோ ஹாலில் கிடைக்கும் செற்றியில்செற்றியின் கட்டிலை இழுத்துறங்க அருகே ஒரு முனகல்பார்த்தால் காலடியில் வந்து கிடக்குது கடுவன் நாயும்நாலைந்து வருடங்கள் வேலையும் வீடுமாய் விரைந்தோடிடபூரணியின் நாணமும் வெட்கமும் கூடவே போயினநம்ம ரகுவுக்கு காதலும் காமமும் கணவாய் போயினஆசைகள் மட்டும் அடிமனதில் கனன்று கொண்டிருக்கும்கல்லுக்குள் தேரையாய் கரைந்திருந்த நேரமதுபிள்ளைகள் வளர்ந்தன படித்தன வெளியே பறந்தன" இஞ்சேருங்கோ இங்கே கொஞ்சம் வாங்களேன் "பூரணி அழைக்கிறாள் கிளி கொஞ்சும் குரலில்அதுவும் கொஞ்சம் என்கிறாள் அந்த கொஞ்சம்இன்று கொஞ்சத்தானோ , கற்பனைகள் பலஅறைக்குள் வந்து அருகில் நெருங்கிஆசையை மறைத்து மீசையை முறுக்கி"என்ன" என்று மிடுக்காய் வினவமோகமாய் முறுவலித்து மெதுவாய் சொல்கின்றாள்இரவிக்கைக் கொக்கி நெளிஞ்சு போச்சுகையால் கழட்டிட வருகுதில்லை , முறுவலிக்கிறாள் பூரணிபரந்த முதுகு பழைய கதைகள் பல கூறுது மனம் சூடாகுதுஎனக்கு மட்டுமா அவளும் இந்நாள்வரை இதுக்காக காத்திருந்தாளாபல்லால் கடித்து இறுக்கி இழுத்திட ரவிக்கை நாடாவும்அறுந்து விட கழன்ற கொக்கியும் தெறித்துப் பறந்ததுபயந்த மாதும் அவன் மார்பில் பதுங்கினள் பாசமுடன்பரிவாய் ரகுவரனும் அவளை மெதுவாய் அணைக்கிறான்சத்தம் கேட்டு அங்கே வந்த கடுவன் நாயும்கதவால் எட்டிப் பார்த்தே அனுங்கியவாறு ஹாலுக்கு வந்து செற்றியை பார்த்துக் கொண்டுவாலையும் ஆட்டியபடி நடந்தது வாசற்படிக்கு ......!யாழ் இணையம் 28 க்காகஆக்கம் சுவி .......!
- 11 replies
suvy

February 25Feb 25
Featured by மோகன்

20 hours ago20 hr
ரோஜா முள்.
ரோஜா முள்.

இரண்டு கிழமைக்கு முன்பு... தோட்டத்தில் இருந்த ரோஜா செடிகளின் கிளைகளை வெட்டும் போது... முள் ஒன்று நடு விரலில் குத்தி விட்டது. இப்படி வேலை செய்யும் போது, வழமையாக குத்தினாலும்... அடுத்த நாளில், முள் குத்திய இடமே தெரியாமல் மாறிவிடும்.
இம்முறை, அது குத்திய சில மணி நேரங்களில்... விரல் பயங்கரமாக வீங்கி, சரியான குத்து வலியாக இருந்தது.
- 6 replies
தமிழ் சிறி

February 20Feb 20
Featured by மோகன்

20 hours ago20 hr
கறையான் புற்று
கறையான் புற்று

2002ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஒரு சம்பவத்தை, சமீபத்தில் ஏற்பட்ட சில விவாதங்களின் பின்னணியில் பகிர்ந்து கொள்ளவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் இந்தப் பதிவை எழுதுகிறேன்.
அன்று விடுதலைப் புலிகள் வழங்கிய பட்டங்கள் குறித்தும், அவர்கள் இல்லாத இன்றைய காலத்தில் வழங்கப்படும் பட்டங்கள் குறித்தும் சமீபத்தில் யாழ் கருத்துக்களத்தில் சிலர் ஆக்கபூர்வமான கருத்துக்களைப் பகிர்ந்திருந்தனர். அந்த விவாதத்தில் நான் பார்வையாளனாக அமைதியாக இருந்தேன். ஆனால் யாழ் இணையத்தில் மாமனிதர் டொக்டர் சத்தியமூர்த்தி நினைவுநாள் அறிவிப்பைப் பார்த்தபோது, அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த ‘வெண்புறா’ திட்டம் குறித்த தகவல், இந்நினைவுகளை மீண்டும் எழுப்பியது.
- 11 replies
Kavi arunasalam

February 25Feb 25
Featured by மோகன்

20 hours ago20 hr