காகிதக் கணைகளும் கலைந்து போகும் நம்பிக்கைகளும்.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் விவகாரங்களுக்கான ஆணையாளர் நவநீதம்பிள்ளை இந்தியாவின் - பொது உரிமைகளுக்கான மக்கள் ஒன்றியம் [PEOPLE’S UNION FOR CIVIL LIBERTIES - PUCL] கொலைக் களமாகிவிட்ட - வெளித்தொடர்புகள் துண்டிக்கப்பட்ட - இலங்கையின் போர்ப் பிரதேசத்தில் இடம்பெறும் போர்க் குற்றங்கள் தொடர்பாக பக்கச்சார்பற்ற விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைக்கு ஆதரவளித்துள்ளதாகிய செய்தி 15.05.09ல் வெளியாகியுள்ளது.

அச் செய்தியில் அவர் மேலும் தெரிக்கையில், இலங்கையின் வட பகுதியில் பாரிய மனிதார்ந்த பிரச்சினையை தோற்றுவித்துள்ள அத்துமீறல்கள் தொடர்பாக விசாரணைகள் நடத்தப்பட வேண்டும் என அனைத்துலக ரீதியாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ள கோரிக்கைக்கு தமது ஆதரவு உண்டு எனவும் அவர் தெரிவித்தார். இவ்வாறான ஒரு நடவடிக்கை இப்போது அவசியம் என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொள்கின்றோம். வடபகுதிப் போர் முனையில் என்ன நடைபெறுகின்றது என்பதற்கு சரியான கணக்கு எதுவும் இல்லை எனத் தெரிவித்த அவர், "கடுமையான எறிகணைத் தாக்குதல்களால் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அந்தப் பகுதியில் கொல்லப்பட்டிருப்பதாக தகவல்கள் கிடைத்திருக்கின்றன" எனவும் குறிப்பிட்டார்.

பக்கச்சார்பற்ற கண்காணிப்பாளர்களையும், ஊடகத்துறையினரையும், தொண்டு நிறுவனங்களையும், அனைத்துலக அவதானிப்பாளர்களையும் போர்ப் பிரதேசத்திற்கு சென்று, அங்கு என்ன நடக்கின்றது என்பதை பார்க்க விடாமல் தடுப்பது என்பது, அவ்வாறு தடுப்பவர்கள் எதையோ மறுக்கின்றார்கள் எதையோ மறைக்க முனைகின்றர்கள் - நவநீதம்பிள்ளை

பக்கச்சார்பற்ற கண்காணிப்பாளர்களையும், ஊடகத்துறையினரையும், தொண்டு நிறுவனங்களையும், அனைத்துலக அவதானிப்பாளர்களையும் போர்ப் பிரதேசத்திற்கு சென்று, அங்கு என்ன நடக்கின்றது என்பதை பார்க்க விடாமல் தடுப்பது என்பது, அவ்வாறு தடுப்பவர்கள் எதையோ மறுக்கின்றார்கள் எதையோ மறைக்க முனைகின்றர்கள் என்பதையே காட்டுகின்றது எனவும் அவர் மேலும் தெரித்தார்.

மேலேயுள்ள வீடியோப்பதிவு பிரித்தானியப் பாராளுமன்றத்தின் முன் 01.04.09 அன்று தமிழ்மக்களால் நடாத்தப்பட்ட கவனயீர்ப்பு ஒன்று கூடலின் போது, பிரித்தானியாவின் தீபம் தொலைக்காட்சியால் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒளிப்பதிவு. இதில் கருத்துக் கூறும் அந்தச் சிறுவன் யாருடைய நிர்ப்பந்த்திலோ அல்லது நெறிப்படுத்தலிலோ பேசுவதாக உணரமுடியவில்லை. அவனது உள்ளத்திலிருந்து எழும் குரலிலேயே பேசுகின்றான்.

ஏழுவயதுச் சிறுவனின் குரலுக்கும், அக் கூற்றினை ஏற்றுக் கொள்வதற்கொப்பாக அமைகின்ற, இறைமையுள்ள உள்ள ஒரு அதிகாரியின் கூற்றுக்கும் இடையிலான காலப்பகுதி 45 நாட்கள். ஒரு சராசரியான சிறுவனைப் போல்ஆளுமை மிக்க அதிகாரிகள் குறித்த ஒரு விடயத்தில்ஆராய்ந்து பார்க்காது, அவசரமாகக் குரல் தர முடியாதுதான். ஆனால் அதற்காக எடுத்துக்கொள்ளப்படும் காலத்தில் அழிக்கப்பட்ட உயிர்கள் எத்தனை?

மூன்று இலட்சம் மக்களின் வாழ்வாதாரப்பிரச்சனை குறித்து அதிகார பீடங்களின் இந்த மெத்தனப் போக்கை என்னவென்று சொல்வது?.நாட்டின் ஐக்கியம், நாட்டின் இறைமை எனப்பேசிக் கொண்டு, இன்றுவரை அதே இறைமைக்குட்பட்ட மக்களை விடுதலை செய்கின்றோம் என்றவாறு கொலை செய்யும் அரசின் செயற்பாடுகளை, சட்ட வரைவுகளுக்குள் வகைப்படுத்திக்கொண்டு பார்த்துக்கொண்டிருக்கும், உலக அதிகார பீடங்களின் செயற்பாடுகளை எவ்விதமாகப் பார்ப்பது?

சிறுவர்கள் போரில் ஈடுபடுத்தபடுகிறார்கள் எனக் குற்றஞ்சாட்டப்படும் , அதே நாட்டில் , அதே களத்தில், அரச படைநடவடிக்கைளின் போது பலியாகும் சிறுவர்கள் பற்றி இந்த அமைப்புக்கள் பேசாதிருப்பது அல்லது பேசத் தயங்குவது, தாமதிப்பது ஏன்?. செய்திப் பரிவர்த்தனையும், தகவற் தொழிலநுட்பமும் நிறைந்திருக்கும், சம காலத்தில் ஏழுவயதுச் சிறுவனால் நியாயமற்ற செயல், மனிதாபிமானமற்ற செயல் என உணர்ந்து கொள்ளப்பட்ட ஒரு விடயத்தை, உலகளாவிய மனிதஉரிமம் காக்கும் அமைப்பு ஒன்று, அதை உறுதிப்படுத்தவே ஒன்றரைமாத காலம் தேவைப்படுகிறது என்றால்இவற்றின் செயற்பாட்டு வேகமும், செயற்படுவிதமும், சராசரியான மக்கள் மனதில் எவ்விதமான நம்பிக்கைகளைத் தோற்றுவிக்கும்?.

போர்ப் பிரதேசத்தில், ஊடகங்களின் உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டிருக்கின்றன, மனிதநேயப் பணியாளர்கள் மறுதலிக்கப்பட்டிருக்கின்றா