தமிழின விடுதலைக்கு புலிகள் தடையென்றோர் இப்போது என்ன சொல்வர்

“பலஸ்தீனத்தின் கண்ணீருக்கும் ஈழத்தின் கண்ணீருக்கும் ஒரே மதிப்புத்தான். சுற்றியிருக்கும் அரபுலகத்தினால் பலஸ்தீனர்களின் விடுதலைக்கு உதவ முடியவில்லை. அல்லது அவர்களால்

பலஸ்தீனியர்களுக்கு விடுதலையைப் பெற்றுக்கொடுக்க முடியவில்லை.அதைப்போல இந்தியாவில் இருக்கும் தமிழர்களாலோ அல்லது உலகம் முழுவதும் உள்ள தமிழர்களாலோ அல்லது இந்தியாவினாலோ ஈழத்தமிழர்களுடைய விடுதலைக்கு உதவவும் முடியவில்லை. அவர்களுடைய விடுதலையைப் பெற்றுக்கொடுக்க முடியவும் இல்லை' எனக் குறிப்பிட்டுத் தமிழகத்தில் இருந்து ஒரு நண்பர் கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்.

நண்பரைப் பற்றிப் பின்னர் பார்க்கலாம். இப்போது அவர் கூறியிருக்கும் விசயத்தைப் பார்ப்போம். ஈழப்போராட்டம் பலஸ்தீனப்போராட்டம் அதிக ஒற்றுமைகளைக் கொண்டவை. முக்கியமாகக் கண்ணீரையும் இரத்தத்தையும் அதிகமாகப் பெற்றுக்கொண்ட அண்மை போராட்டங்கள். அல்லது கடந்த நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் துருத்திக் கொண்டெழுந்த போராட்டங்கள். இவை எழுந்த வரலாற்றுச் சூழல்கூடப் பொதுத்தன்மை கொண்டது. ஆனால், இவற்றின் பின்னிருந்த தூண்டற்சக்திகளின் தன்மைகள்தான் வேறுபடுகின்றன.

ஆரம்பத்தில் பலஸ்தீனப் போராட்டத்துக்குப் பல நாடுகளின் ஆதரவிருப்பதாகத் தோன்றியது. குறிப்பாக அரபுலகத்தின் ஆதரவு. ஆனால், உலகப் பொருளாதாரத்தில் எண்ணெய்வளத்தையும் அதன் மூலமான செல்வாக்கையும் கொண்டிருக்கும் அரபுலகத்தினால் பலஸ்தீனத்தின் விடுதலையைச் சாத்தியமாக்க முடியவில்லை. காரணம், சர்வதேச அரசியல். சர்வதேச அரசியல் என்றால், மேற்குலகத்தின் ஆதிக்க அரசியல். பலஸ்தீனியர்களின் விடுதலையை மட்டு மல்ல, குர்திஷ்களின் விடுதலையையும் மேற்குலகத்தின் அரசியலே தடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

அரபுலகத்தில் ஆதிக்கம் பெற்றிருப்பது மேற்குலகமே. மேற்குலகத்துடன் ஒத்துப் போகாத நாடுகளும் தலைவர்களும் மேற்கினால் பலியிடப்பட்ட வரலாறே தொடர்கிறது. மேற்கைப் பகைத்த தலைவர்களாற்கூட பலஸ்தீன விடுதலையைச் சாத்தியப்படுத்த முடியவில்லை.

குறிப்பாக ஈராக் சதாம். ஈரான் மொஹமட் அஹமட் நிஜாத் போன்ற பெரிய தலைகள் இருந்தே பலஸ்தீனத்தினால் விடுதலையடையவும் முடியவில்லை. வெற்றி பெறவும் முடியவில்லை. பிரச்சினையைத் தீர்வுக்குக் கொண்டுவரவும் முடியவில்லை. இதுதான் குர்திஷ்களின் கதையும் நிலையும். ஆனால் உலக அரங்கில் நிகழும் அனைத்து அநீதிகளுக்கும் எதிரான குரலை எழுப்பிக் கொண்டிருப்பது இதே மேற்குலகமே. அதே வேளை இந்த மேற்குலகம் பலஸ்தீனத்தின் பிரச்சினைக்கும் குர்திஷ்களின் அவலத்திற்கும் இன்னும் ஒரு தீர்வைக் கொடுக்கவில்லை. அதிலும் பலஸ்தீனத் தலைவர் யாஸீர் அரபாத் பலஸ்தீனத்தில் போராடிய பல அமைப்புகளுடைய பலத்த எதிர்ப்புகளின் மத்தியிலே மேற்கின் சமாதான முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளித்தார்.

அதன்படி அவர் அமைதிக்கான உடன்பாட்டுக்கும் சென்றார். ஆனாலும் பிரச்சினைகள் தீரவில்லை. அமைதிகிட்டவில்லை. கண்ணீர் வற்றவில்லை. பலஸ்தீனர்கள் ஆயுதங்களற்ற நிலையில் இப்பொழுது கற்களைத்தூக்கிக் கொண்டு தெருவில் நிற்கிறார்கள். இப்படித்தான் இன்று அவர்கள் தமது எதிர்ப்பைக் காட்ட வேண்டிய நிலைக்காளாகியுள்ளனர். ஏறக்குறைய இதேமாதிரியான ஒரு நிலை தான் ஈழப் பிரச்சினையிலும் காணப்படுகிறது. ஈழத்தமிழர்களுக்கு தமிழகத்தின் ஆதரவு இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.

ஆனால், எம்.ஜி. ராமச்சந்திரனின் அரசுக்குப் பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த தி..க.வோ அ..தி..க. வோ ஈழத் தமிழர்களுக்கான ஆதரவை பயன் பொருத்தமாகச் செய்யவில்லை. பேரளவில் அறிக்கை விடுவார்கள். கண்டனம் தெரிவிப்பார்கள். மத்திய அரசுக்குக் கடிதம் எழுதுவார்கள். அதற்கப்பால் தாக்கமுறக் கூடிய அளவில் எத்தகைய நடவடிக்கைகளையும் இவர்கள் செய்ததாக இல்லை.

இதைத் தவிர, அதிகாரமற்ற, தாக்கங்களை ஏற்படுத்த முடியாத தரப்பினர்கள் ஈழ ஆதரவுச் செயற்பாடுகளில் இருக்கின்றனர். இந்தத் தரப்பினன் மிகைச் செயற்பாடுகளும் மிகைக்கோரிக்கைகளும் மிகை நடவடிக்கைகளும் ஏறக்குறையக் கோமாளித்தனமாகப் பார்க்கும் நிலைக்குள்ளாகியுள்ளன. இதை மறுத்துரைக்க யாராவது முற்பட்டால், அவர்களிடம் நாம் ஒரேயொரு கேள்வியைக் கேட்க முடியும். இந்த ஈழ ஆதரவுச் சக்திகளால் இதுவரையில் பயன்விளைவான ஏதாவதொரு காயத்தைச்செய்ய முடிந்ததா? அதாவது சிறு துரும்பைக்கூட இந்த விசயத்தில் அசைக்க முடிந்ததா? அப்படியென்றால், அந்தக் காயம் ( அந்தத் துரும்பு ) என்ன?

தமிழக ஈழ மீனவர்களின் பிரச்சினையையே தீர்க்க முடியாத நிலையில் ஒரு புந்துணர்வை ஏற்படுத்த முடியாத அளவுக்கே இவர்கள் இருக்கின்றனர். இவர்களுடைய கோரிக்கைகளை தமிழக அரசே ஒரு போதும் கணக்கில் எடுப்பதில்லை.

எடுத்து ஒரு காரியத்தை ஈழத்தமிழருக்காகச் செய்ததில்லை. அதில் இந்தத் தரப்புகள் வெற்றிகண்டதும் இல்லை. ஆகவே, தமிழகத்தின் ஆதரவும் பெறுமதி யானதாக இல்லை. பதிலாகப் புலம்பெயர் தமிழர்களின் ஆதரவு இருக்கிறது. ஆனால், அது எத்தகைய தாக்க விளைவுகளை சர்வதேச அரசியலில் ஏற்படுத்தத்தக்கது? அதை எவ்வாறு புலம் பெயர் தமிழர்களும் ஈழத்தில் தமிழ் மக்களின் தரப்பிற் செயற்படும் கட்சிகளும் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன? என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. ஏனெனில், புலம்பெயர் தமிழர்களின் பலத்துக்கு நிகராக அல்லது அதற்கும் மேலான பலத்தோடு அரபுலகம் இருக்கிறது.

ஆனால், அந்தப் பலத்தினால் பலஸ்தீனர்களாலும் குர்திஷ்களாலும் அரசியலில் வெற்றியடைய முடியவில்லை. மற்றும்படி அரபுலக மக்களின் அனுதாபம் பலஸ்தீனர்களுக்கிருப்பதைப்போல, உலகமெல்லாம் இருக்கும் தமிழர்களின் ஆதரவும் அனுதாபம் ஈழத்தமிழர்களுக்கும் உண்டு. ஆனால், இந்த ஆதரவும் அனுதாபம் ஒருபோதும் அரசியல் விளைவுகளாகாது. அப்படி மிகச் சுலபமாக அது நிகழுமானால், வன்னியின் இறுதிப்போரின்போது நடந்த கொலைகள் மற்றும் மனித அவலங்களுக் கெதிராக புலம்பெயர் மக்கள் நடத்திய போராட்டங்கள் நல்விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்குமே. சிறிய அளவிலான தாக்கங்களையாவது ஏற்படுத்தியிருக்குமே.

இப்பொழுது சனல் 4ம் மனித உரிமைகள் கண் காணிப்பகம் மன்னிப்புச் சபையும் சொல்வதைத்தானே அன்று புலம் பெயர் தமிழர்கள் மண்டேலாவிடம் மக்களுடன் கலந்து வாழக்கூடிய மன இயல்பிருந்தது. மன ஓர்மம் இருந்தது. அவர்கள் வெளிச் சக்திகளை நம்பியதையும் விடத் தங்களுடைய மக்களை அதிகம் நம்பினார்கள். அதனாலேயே அவர்கள் மக்களுடன் வாழக்கூடியதாகவும் மக்களுடைய மனங்களை அறியக்கூடியதாகவும் தங்களோடு மக்களை வரலாற்றுக்கு அழைத்துச் செல்லவும் முடிந்தது.

நமது காலடியிலேயே அதற்கு ஏராளம் உதாரணங்கள் சாட்சியமாக உள்ளன. இன்று ஈழத் தமிழர்களுக்குத் தேவை நிதானம். வரலாறு பற்றிய விழிப்புணர்வும் மீள்பார்வையும். எதிரிகளைப் பற்றிய தெளிவு. மதிப்பீடு. எதிரிகளைக் கையாள்வதைப் பற்றிய அறிவு. சிந்தனை. அரசியல் உபாயங்களை வகுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற புரிதல் அக்கறை. வீண் கற்பனைகளும் மிகை மதிப்பீடுகளும் தமிழர்களைச் சுடுகாடுகளுக்கே அழைத்துச் சென்றுள்ளன. இப்போதும் ஏராளம் நீதியும் நியாயம் அறம் அவரவர் நலன் மற்றும் தேவைகள் சார்ந்தே நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன சொன்னார்கள். உலகம் இந்த மாதிரியான இரத்தக்களகளையும் கொலைகளையும் கடந்தே வந்தது.

இப்போதும் அது இந்த மாதிரியான அநீதிகளை ஜீரணித்துக்கொண்டே சுற்றுகிறது. இது தான் வரலாறு. இதுவே வரலாறு. நீதியும் நியாயம் அறம் அவரவர் நலன் மற்றும் தேவைகள் சார்ந்தே நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. நீதிக்காகவும் நியாயத்தின் படியும் விசயங்கள் உலக அரசியல் அரங்கில் கையாளப்படுமாக இருந்தால், பலஸ்தீனர்களுக்கும் குர்திஷ்களுக்கும் காஷ்மீகளுக்கும் தெலுங்கானாக்காரர்களுக்கும் இன்னும் உலகம் முழுவதும் இருக்கும் விடுதலை விரும்பிகளுக்கும் சுதந்திரம் கிடைத்திருக்கும். அரசியலில் உபாயங்களும் மக்களின் திரட்சியான உறுதிமிக்க நிலைப்பாடுகளுமே எப்போதும் வெற்றிக்கான அடித்தளங்களாகின்றன. இதற்கு அந்த மக்களின் அரசியலை முன்னெடுக்கும் தலைமைகளிடத்தில் தெளிவும் அர்ப்பணிப்பான செயற்பாடுகளும் சனங்களோடு இணைந்து வாழும் தன்மையும் தேவை. என்னதான் விமர்சனங்கள் இருந்தாலும் காந்தியிடம் மாவோவிடம் நெல்சன் நம்பிக்கைகளும் கனவுகளும் ஈழத்தமிழர்களைச் சுற்றியிருக்கின்றன.

இந்தச் சுற்று வட்டத்தில் அவர்கள் சிறைப்பட்டிருக்கிறார்கள். வணிக நலன்களும் அவற்றைப் பெறுவதற்கான அரசியல் அதிகாரம் அந்த அதிகாரத்தைத் தக்கவைப்பதற்கான அல்லது அதைப் பேணுவதற்கான அரசியல் உறவுகளுமே உலக அரசியலாகும். இதுவே கடந்த காலத்தின் அரசியல். நிகழ்காலம் எதிர்காலம் இந்த அச்சிற்தான் சுழல்கின்றன. இதில் காய்களை நகர்த்துவதென்பதே முக்கியமானது. அதற்கான மக்கள் பலத்தைப் பெறுவதும் அந்தப் பலத்தை அரசியற் பெறுமானமாக்குவதுமே வெற்றியைத் தரும். ஒடுக்கப்பட்ட இனமொன்று தனக்கான அரசியற் பயணப்பாதையை வகுத்துக்கொள்வதொன்றும் இலகுவானதல்ல. அல்லது பென்னாம் பெரிய எஜமானர்களிடம் நட்புக் கொள்வதாலும் அவர்களிடம் இரந்து கேட்பதனாலும் எதுவும் கிடைத்து விடப்போவதுமில்லை. எதுவும் நடந்து விடப்போவதுமில்லை.

இதையே நாம் முன்னர் பார்த்த பலஸ்தீனர்களின் நிலையிலும் குர்திஷ்களின் விசயத்திலும் கண்டோம். ஈழத்தில் புலிகளால் விடுதலைக்குத் தடை என்றவர்கள் இப்போது என்ன பதிலைச் சொல்லக்கூடும்? அல்லது இப்போது எதுவும் செய்வதற்கில்லை என்பவர்கள் புலிகள் இருந்தபோது என்ன நடந்தது என்பதைச் சொல்ல வேண்டும். ஆகவே முடிச்சு வேறுவிதமாகவே அவிழ்க்கப்படவேண்டும்.

அது தனியே மேற் குலகத்திடம் மட்டும் இல்லை என்பதே இங்கு கவனிக்க வேண்டியது. இதை போர் நடைபெற்ற இறுதிக் காலங்களில் இலங்கைக்கான ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின் பேச்சாளராக கடமையாற்றிய கோடன் வைஸ் (Gorden Weiss) அண்மையில் வழங்கியிருந்த நேர்காணல் ஒன்றில் தெளிவாக்கியிருந்தார். பொதுமக்களின் இழப்புகள் பற்றி அனைவரும் அறிந்திருந்தனர் என்றே நம்புகிறேன்.

அதே நேரம் ஐ.நா பாதுகாப்புப் பேரவையில் இலங்கையை சீனா பாதுகாத்து வந்தது என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்' என்றும் இன்னொரு இடத்தில் அவர் கூறும்போது, “இன்றைய சமகாலத்தில் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினை தொடர்பாக மேற்குலக நாடுகளின் கோக்கைகளைச் இலங்கை அரசாங்கம் செவிமடுக்கும் நிலை இல்லை. அவர்கள் (மஹிந்த ராஜபக்ஷ தரப்பினர்) மிகப் பலமாக உள்ளனர். அதேவேளை மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன எனவும் நம்புகிறேன்'(தமிழ் மிரர்). கோடன் வைஸ் மேற்குலகத்தைப் பாதுகாத்தாலும் உண்மைகளைச் சொல்கிறார். அது முக்கியமானது. இதைக்குறித்துத் தமிழர்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.

http://akkinikkunchu.com/new/