ஐநாவின் மோசமான தோல்வி பிரான்ஸெஸ் ஹாரிசன் தமிழில்: கண்ணன், ஷாலினி

ஐநா பணியாளர்கள் தயாரித்த படுகொலை செய்யப்பட்டவர்கள்/படுகாயங்கள் அடைந்தவர்களின் எண்ணிக்கையை, போர் பிராந்தியங்களில் பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்ட ஐநா தூதர்களே ஏற்க மறுத்து அவற்றின் நம்பகத் தன்மையைத் தொடர்ந்து கேள்விக்குட்படுத்தினார்கள் என்பதை இவ்வறிக்கை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. சிரியாவிலோ ஆப்கானிஸ்தானிலோ குறிப்பிடப்பட்ட படுகொலை எண்ணிக்கை சேகரிக்கப்பட்ட முறையைவிட இந்தத் தகவல்கள் அதிக கவனத்துடன் சரிபார்த்துத் தயாரிக்கப்பட்டவை என்பது கணக்கில் கொள்ளப்படவில்லை. அத்தோடு தொடர்ந்து இலங்கைப் போர் பற்றிய அதிகாரபூர்வமான ஆவணங்களில் ஐநா குறிப்பிடும் 1,00,000 மரணங்கள் என்ற எண்ணிக்கையும் கணக்கிலெடுக்கப்படவில்லை.

 

பெட்ரி அறிக்கையின் பின்னிணைப்புகளில் படுகொலை/படுகாயம் பற்றி அதிர்ச்சியளிக்கும் தகவல்கள் புதைந்து கிடக்கின்றன. 2009இல் களத்திலிருந்த ஐநாவின் தகவலாளர்கள், 17,810 பேர் கொல்லப்பட்டதாகவும் 36,905 பேர் படுகாயம் அடைந்ததாகவும் தகவல் கொடுத்துள்ளனர். ஐநா குழு இந்த எண்ணிக்கையைப் பாதிவரை சரிபார்த்ததில் இந்த எண்ணிக்கை குறைத்து மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது என்பதை உணர்ந்தார்கள்.

 

இந்தப் படுகொலையின் அதிர்ச்சியளிக்கும் எண்ணிக்கை அன்றே அம்பலப்பட்டிருந்தால் உலக சமுதாயம் இலங்கை அரசை கண்டித்திருக்கும். பல மரணங்களையும் போருக்குப் பிந்தையப் பல அத்துமீறல்களையும் நிச்சயம் தவிர்த்திருக்க முடியும். பின்னர் ஒரு ஐநா அறிக்கை 40,000 பேர்வரை கொல்லப்பட்டார்கள் என்னும் தகவல் நம்பகத்தன்மை கொண்டது தான் என்று கூறுகிறது. பெட்ரியின் அறிக்கை இந்த எண்ணிக்கையையும் தாண்டிக் கடைசி ஐந்து நரக மாதங்களில் 70,000பேர்வரை கொல்லப்பட்டிருக்கலாம் என்று கூறுகிறது.

 

தம்முடைய நண்பர்களாலும் உறவினர்களாலும் கைவிடப்பட்டு, துரோகம் இழைக்கப்பட்டு, துடிதுடித்து இறந்ததைக் கண்ட தப்பிப்பிழைத்தோருக்கு இதனால் ஆறுதல் கிடைக்கப்போவதில்லை. அவர்கள் பட்டினியால் தளர்ந்து, அழுக்கேறிக், குழிகளில் பதுங்கி வாழ்ந்தவர்கள். தாக்குதல்களின் இடைவெளியில் வலுவற்ற பாதுகாப்பு அரண்களிலிருந்து வெளியேறிச் சிதறிக்கிடக்கும் உடற்பாகங்களை நாய்கள் தின்பதற்கு முன்னர் தேடிப்பிடித்துப் புதைத்தார்கள். குடும்பங்கள் விரக்தியின் உச்சத்தில் அனைவரும் ஒட்டுமொத்தமாக விரைவில் சாகடிக்கப்பட வேண்டும் என வேண்டிக்கொண்டனர். அன்பான பெற்றோர்கள் தப்பிப்பிழைப்பதற்கு எந்த வாய்ப்புமில்லை என்று தோன்றியதால் குழந்தைகளுடன் மொத்தமாகத் தற்கொலை செய்ய எண்ணினார்கள். மே 2009வாக்கில் மக்கள் தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள இறந்தவர்களையும் காயமடைந்தவர்களையும் கைவிட்டு விட்டு ஓடினார்கள். துப்பாக்கிக் குண்டுகளிலிருந்து தப்பிப்பிழைக்க பிணங்களை மிதித்தும் தாண்டியும் ஓடினார்கள். யுத்த களத்திலிருந்து அவர்கள் தப்பியதும் ஐநா பணத்தில் கட்டப்பட்ட தரமற்ற இடைக்கால முகாம்களில் கைதுசெய்து அடைக்கப்பட்டார்கள்.

 

நடந்துபோன பிழைகளை ஐநா இப்போது நேர்செய்ய விரும்பினால் பான் கி மூன் ஒரு பன்னாட்டு ஆய்வுக்குழுவை அமைத்து இலங்கையில் நடந்த போர்க்குற்றங்களை விசாரிக்க வேண்டும். கடந்த ஆண்டு அவர் நியமித்த ஒரு நிபுணர்குழுவின் பரிந்துரை இதுவாகவே இருந்தது. ஆனால் போதுமான அளவு உலக நாடுகளின் ஆதரவு இல்லாததால் அதைச் செயல்படுத்த பான் கி மூன் தயங்கிவிட்டார். இந்த உள் ஆய்விலிருந்து நமக்குத் தெரிய வருவது, இதைச் செயல்படுத்த அவருக்கு அதிகாரம் உண்டென்று அவருடைய சட்டப்பிரிவே அவரிடம் அறிவுறுத்தியிருந்தும் அவர் பின்வாங்கியிருக்கிறார். இந்த உள் ஆய்வறிக்கை வெளியே கசிந்த பிறகு இலங்கை விஷயத்தில் நார்நாராகக் கிழிந்துகிடக்கும் ஐநாவின் நம்பகத் தன்மையை மீட்டெடுக்க இலங்கை அரசின் போர்க் குற்றங்களை விசாரிப்பது அவசியமான நடவடிக்கை. பலியானவர்களின் பல்லாயிரம் குடும்பங்களுக்குக் குறைந்தபட்சப் பரிகாரமாக பான் கி மூன் இதைச் செய்தாக வேண்டும்.

 

நன்றி காலச்சுவடு