என்னுடன் ஒன்றாக வேலை செய்த தமிழர் ஒருவர் தொடர்பான கதை இது.

 

2009 மாரச் ஏப்ரல் காலப் பகுதியில் என்னுடன் வேலை செய்த தமிழர் ஒருவரிடம் போராட்டங்களில் கலந்து கொள்ளும்படி பலமுறை கேட்டிருப்பேன். ஆனால் ஏதாவதொரு சாக்குப் போக்கைக் கூறி அவர் கலந்து கொள்வதைத் தவிர்த்து வந்தார். நானும் இவரிடம் இதைப் பற்றிப் பேசுவதில் எ;நதப் பயனுமில்லை என உணர்ந்து கேட்பதை நிறுத்தி இருந்தேன்.

 

 

அவரை கடந்த சனிக்கிழமை கடையொன்றில் வைத்துச் சந்தித்திருந்தேன். அப்போது திங்கட்கிழமை கனடாவில் நடைபெறும் போராட்டங்கள் குறித்து அவராகவே பேசினார். பேசியதுமில்லாமல் நீங்கள் போகும் போது நானும் வரவா என்று கேட்டார்.

 

 

எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. இதுவரை இல்லாத ‘உணர்வு இப்போதாவது வந்திருக்கிறதே என்று ஒரு மகிழ்ச்சியும் ஏற்படத் தான் செய்தது.

 

 

பின்னர் தொடர்ந்து கதைத்துக் கொண்டிருக்கும் போது  தற்போது இரணணுவத்தால் அபகரிக்கப்படப் போகும் காணிகளில் தனது காணியும் இருக்கிறது என்று கவலையுடன் தெரிவித்தார்.

 

 

அண்ணர் போராட்டத்திற்கு வெளிக்கிட்டதன் மர்மம் அப்போது தான் துலங்கியது….

 

 

ம்ம்ம்ம்ம்…….

 

தேவைகளுக்கு ஏற்றமாதிரி ஆட்கள் வருவார்கள்.. எல்லாம் 80/20 வரமுறையை ஒட்டியதுதானே.. ஒரு இருபது வீதம்தான் கொஞ்சம் தீவிரமாக இருக்கும்..

என்னுடன் ஒன்றாக வேலை செய்த தமிழர் ஒருவர் தொடர்பான கதை இது.

 

2009 மாரச் ஏப்ரல் காலப் பகுதியில் என்னுடன் வேலை செய்த தமிழர் ஒருவரிடம் போராட்டங்களில் கலந்து கொள்ளும்படி பலமுறை கேட்டிருப்பேன். ஆனால் ஏதாவதொரு சாக்குப் போக்கைக் கூறி அவர் கலந்து கொள்வதைத் தவிர்த்து வந்தார். நானும் இவரிடம் இதைப் பற்றிப் பேசுவதில் எ;நதப் பயனுமில்லை என உணர்ந்து கேட்பதை நிறுத்தி இருந்தேன்.

 

 

அவரை கடந்த சனிக்கிழமை கடையொன்றில் வைத்துச் சந்தித்திருந்தேன். அப்போது திங்கட்கிழமை கனடாவில் நடைபெறும் போராட்டங்கள் குறித்து அவராகவே பேசினார். பேசியதுமில்லாமல் நீங்கள் போகும் போது நானும் வரவா என்று கேட்டார்.

 

 

எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. இதுவரை இல்லாத ‘உணர்வு இப்போதாவது வந்திருக்கிறதே என்று ஒரு மகிழ்ச்சியும் ஏற்படத் தான் செய்தது.

 

 

பின்னர் தொடர்ந்து கதைத்துக் கொண்டிருக்கும் போது  தற்போது இரணணுவத்தால் அபகரிக்கப்படப் போகும் காணிகளில் தனது காணியும் இருக்கிறது என்று கவலையுடன் தெரிவித்தார்.

 

 

அண்ணர் போராட்டத்திற்கு வெளிக்கிட்டதன் மர்மம் அப்போது தான் துலங்கியது….

 

 

ம்ம்ம்ம்ம்…

 

 

கொஞ்சம் விதியாசமான அனுபவமாக இருக்கிறது. 

 

2009களுக்கு முன்னர் நடத்த கவன ஈர்ப்புக்களுக்கு தொகைதொகையாக மக்கள் வந்தார்கள். நடத்தும் இட முடிவை வாசிங்டனா நியூயோர்க்கா என்று பார்த்து எடுப்பதில்லை. அண்மையில் நியூயோர்க்கில்  நடந்த ஆர்ப்பாட்டமொன்றுக்கு அதிகமான நேரம் அங்கிருந்தவர்கள் நால்வராகும். எனக்கு கூட அன்று போக முடியவில்லை. சென்றவர்களில்  நான் தனிப்பட அனுப்பி வைத்தவர்கள் இருவர்.

 

உங்கள் நண்பர் எடுப்பது புரட்சிகர முடிவு. பலர் தமது சொத்துக்களுக்கு ஆபத்து என்பதும், தாம் இலங்கை போக வேண்டும் என்பதும்தான் கவனஈர்ப்புக்களுக்கு போக மறுப்பதற்கு  வெளிப்படையாக காட்டும் காரணம்.

 

நான் யாழில் இதை பற்றி ஒரு கருத்துகணிப்பு திரி திறக்க நினைத்துவிட்டு அதை இன்னும் செய்ய வில்லை.

திறந்தால் அதன் கருப்பொருள் 2009 பின்னர் மக்கள் குறைவாக வருவதன் காரணம் என்னபதாகத் தான் இருக்கும்.