பாடிப் பறந்த குயில்

 

மாஞ்சோலையெங்கும் மாங்கனிகள் தோரணம் 

மரக்கிளைகள் மத்தியிலே மாங்கிளிகள் மோகனம்; 

தூங்கும் பழங்களிலே அணில்களின் மோகம்; 

துள்ளிப் பாய்வதிலே மந்திகளின் ஆர்வம் 

 

சோலையின் மறைவினிலே கோகிலத்தின் ராகம்

சொற்கள் வந்த திசையினிலே அதைக் காணாத சோகம்

நேரில் வந்து கூவுவதற்கு இதற்கேனோ தயக்கம்

நெடுநாளாய் இதுபற்றி என் மனதிலே ஏக்கம்

 

ஆவலுடன் காத்திருந்தேன் அடுத்த ஓசை கேட்க

அலறிப் பறந்ததுவே காக்கையொன்று  நுழைய

தாழாத சோகம் என்னை வந்து  தாக்க 

தவித்ததே மனம் பழசையெண்ணி ஏங்கி 

 

வேலைத் தலமொன்றில் வேலைதேடிப் போக 

வேலையின்றி இருந்தவரோ நீ யாரென்று கேட்க

பயத்துடனே பதில்சொல்லி பதுமையாய் நிற்க 

பார்த்திருந்த மங்கையரோ புன்முறுவல் பூத்தார்.

 

வேலையங்கே கிடைத்தபின்னர் வேடிக்கைகள் பல

வெவ்வேறு கோணங்களில் நடந்தேறின கண்டேன்

காரிகைகள் ஒன்றிணைந்து அலங்காரம் செய்ய

கடைக்கண்ணால் பார்த்தேன் கண்டுவிட்டாள் ஒருத்தி

 

ஆவேசம் கொண்டே அவள் அடிப்பதுபோல் வந்து 

அரும்புவிழிக் கண்களால் அள்ளி எனை இழுத்தாள்

ஏங்கிப்போய்  நின்றேன்  ஏந்திழையாள் செயலால் 

எதுவும் புரியவில்லை என்னை இழந்துவிட்ட நிலையால்  

 

அடிக்கடி இச் செயல்கள் என் மனதிலே துள்ளும்

ஆரணங்கின்  நினைவுகளே அலையாக மோதும் 

முக்கி முத்தெடுக்க மூழ்கியவன் போலே – நான்

முழுநேரம் அவ் நினைவில் அமிழ்ந்தபடி இருந்தேன்.

 

தேவதைபோல் என்னருகே மெல்ல அவள் வந்தாள்- நான்

திடுக்கிட்டு அவள் முகத்தைப் பயத்துடனே பார்த்தேன் 

வேலையொன்றும் இல்லையா என வீம்பாகக் கேட்டு 

விழித்தபடி என்ன கனவு காண்கிறாய் என்றாள்

 

குயிலின் குரல்போன்ற இசையான வார்த்தை 

குங்குமப் பூப்போன்ற வாயிதழில் பிரிய 

தேனருவி புகுந்ததுபோல் என் செவியினுள் நுழைய 

தேகமெல்லாம்  அவ்வுணர்வால் குலுங்கியது அதிர்ந்து.

 

கையிலே வளையல்கள் ஒலிஓசை எழுப்ப  

கால்கொலுசு அதற்கேற்பத் தாளங்கள் போட

தேரொன்று நகர்வதுபோல் மெல்ல அவள் செல்ல   

தெவிட்டாமல் அவ்வழகை  ரசித்தபடி இருந்தேன்.

 

 

நாட் செல்ல நாட் செல்ல மெல்ல 

அவளை நாடியே பின் தொடர்ந்து சென்றேன்.   

திரும்பியே எனைப் பார்த்துச் செல்வாள்

தெருவிலே எங்கேயோ பார்ப்பதுபோல் நிற்பேன்.

 

என் செயலைக் கண்ணுற்ற அவளப்பன் 

ஏனடா இவள்பின்னால் சுற்றகிறாய் என்றான். 

ஐஐயோ இதுவென்ன கொடுமை – எனது 

அக்காளின் வீட்டுக்கே செல்கிறேன் என்றேன். 

 

என்சொல்லை  நம்பாத தந்தை தன்மகளை

தடா போட்டு வீ;டிலே தனியாக அடைத்தான் 

முகம்காணா தவிப்பினால் உள்ளமே துடிக்க

முழுநேரம் அவள் வீட்டுத் தெருவிலே திரிந்தேன். 

 

மறைந்திருந்து குரல் கொடுக்கும் குயில்போலே 

அவள் குரல் கொடுப்பாள் அதுகேட்டு மனதாறும்;

கொடுங்காகம் புகுந்ததுபோல் அவனப்பன் வந்தால்

கதிகலங்கி அக்குரலும் மௌனமாய் போகும்.

 

குரல் கேட்கா வேதனையில் வேலையும் போச்சு

குடும்பத்தாரே அங்கில்லை யென்ற கதையுமாச்சு

பாடிப்பறந்த குயில்போல் அப் பாவையுமானாள் 

பகல் இரவாய் என் மனது வேதனையாச்சு 

 

செம்பகன்

10.05.14

பாடிப்பறந்த குயிலின் நினைவுப் பகிர்வுக்கு நன்றிகள் செம்பகன்.குயிலெண்டால் பறந்துதான் போகும் செம்பகன்.

Edited May 11, 201411 yr by shanthy

பெண்கள் எப்போதும் எல்லார் மனதிலும் குயில்களாவும்,மயில்களாகவும் வாழ ஏலாது தானே..எத்தனையோ இடத்தில் தூக்கி எறிந்துட்டு  நீயாரோ,நான் யாரோ என்று போகிற ஆண் குயில்களும் இன்று இருக்கிறார்கள்.  அவர்களுக்காகவும் காலம் காத்துக் கொண்டு இருக்கு.

Edited May 11, 201411 yr by யாயினி

 

 

சாந்தி, யாயினி  உங்கள் வருகையையிட்டு எனது நன்றிகளும் வாழ்த்துக்களும்.