உத்திகளைக் கையாண்டு உச்ச அதிகாரத்தைப் பெறவேண்டும்

இந்­தச் சந்­தர்ப்பத்­திலே எமது உத்­தி­க­ளைக் கையாண்டு பெறக் கூடிய உச்­சத்­தைப் பெற வேண்­டும். நாங்­கள் பெறக்­கூ­டிய உச்­சம் என்­பது எமது இலக்கு அல்ல. ஆனால் இப்­போது பெறக்­கூ­டிய உச்­சம் எதுவோ அதைப் பெற்­று­விட்­டால் அதற்குப் பிறகு ஏற்­ப­டு­கின்ற நல்­லி­ணக்­கத்­தின் மூலம் அதற்­குக் கூடு­த­லாக நாங்­கள் பெற முடி­யும். இவ்­வாறு இலங்­கைத் தமிழ் அர­சுக் கட்­சி­யின் செய­ல­ரும், கிழக்கு மாகாண விவ­சாய அமைச்­ச­ரு­மான கி.துரை­ரா­ச­சிங்­கம் தெரி­வித்­தார்.

இலங்­கைத் தமிழ் அர­சுக் கட்­சி­யின் போர­தீ­வுப் பற்­றுப் பிர­தே­சக் கிளை­யின் ஏற்­பாட்­டில் இடம்­பெற்ற தியாகி திலீ­ப­னின் 30ஆவது ஆண்டு நினை­வேந்­தல் நிகழ்­வில் கலந்து உரை­யாற்­றும்போதே அவர் இத­னைத் தெரி­வித்­தார்.
அவர் மேலும் தெரி­வித்­த­தா­வது:

திலீ­ப­னின் கனவை
நன­வாக்க வேண்­டும்

நமது உற­வு­கள் சுதந்­தி­ர­மாக வாழ வேண்­டும் என்ற தியாகி திலீ­ப­னின் கன­வை நன­வாக்க வேண்­டிய கடப்­பாடு எமக்கு உண்டு. எந்­த­வி­த­மான வழி­முறை­களை நாங்­கள் அந்­தக் கடப்­பாட்டை நிறை­வேற்­றக் கையா­ளப் போகின்­றோம் என்­பது தான் எமக்கு முன்­னாள் உள்ள கேள்வி. தற்­போது இருக்­கும் சந்­தர்ப்­பம் நழுவ விடப்­பட்­டால் இதற்கு மேல் நாம் சிந்­திப்­ப­தற்கோ, செயற்­ப­டு­வ­தற்கோ எந்­த­வி­த­மான சந்­தர்ப்­ப­மும் நமக்கு இருக்­காது.

தமி­ழீ­ழத்­துக்­குள்
கிழக்கு வருமா ?

பேச்­சுக்­க­ளின் போதெல்­லாம் கிழக்கு எவ்­வாறு தமி­ழீ­ழத்துக்குள் வரும் என்ற சந்­தே­கம் இருந்­தது. ஜே.ஆர்.ஜெய­வர்த்­தன, அமிர்­த­லிங்­கத்­தி­டம் தமி­ழீ­ழத்தை வடக்­கில் தரு­கின்­றோம் கிழக்கை மறந்து விடுங்­கள் என்று கூறி­ய­தாக அறி­யப்­ப­டு­கின்­றது. கிழக்கை நாம் நிரூ­பிக்க வேண்­டும். கிழக்கை நிரூ­பிப்­ப­தற்­காக அப்­போ­தி­ருந்த எமது தலை­வர்­க­ளான சிவ­சி­தம்­ப­ரம், அமிர்­த­லிங்­கம் போன்­ற­வர்­க­ளால் அடை­யா­ளம் காட்­டப்­பட்­ட­வர் தான் தற்­போ­துள்ள எமது தலை­வர் சம்­பந்­தன். அதன் பின்­னர் 1981ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற மாவட்ட சபைத் தேர்­த­லில் வடக்கு -– கிழக்கு பகு­தி­க­ளில் தமி­ழர் விடு­த­லைக் கூட்­டணி அனைத்து இடங்­க­ளை­யும் கைப்­பற்­றி­யது.

இந்த விட­யங்­க­ளை­யெல்­லாம் சொல்லி நிரூ­பித்­த­தன் பிறகுதான் வடக்கு -– கிழக்கு என்ற அடிப்­ப­டை­யி­லே­யான தீர்­வை­யும், இணைப்பு தொடர்­பில் கிழக்­கில் ஒரு மக்­கள் தீர்ப்பு அளிக்­கப்­பட்ட பின்­பு­தான் அது நிரந்­த­ர­மாக இணைக்­கப்­ப­டும் என்ற நிபந்­த­னை­யும் வைக்­கப்­பட்­டது. அந்த நேரத்­தில் நிபந்­த­னையை எந்­த­வி­தத்­தி­லும் நாங்­கள் நடை ­மு­றைப்­ப­டுத்தமாட்­டோம் என்று தெரி­விக்­கப்­பட்­ட­தாக எமது தலை­வர்­கள் குறிப்­பிட்­டி­ருக்­கின்­றார்­கள்.

1987ஆம் ஆண்டு வட-­–கி­ழக்கு இணைந்­த­தாகத் தேர்­தல் நடை­பெற்­றது. இந்­தி­யப் படை­கள் நின்று அதைச் செயற்­ப­டுத்­தின. மக்­கள் வாக்­குப் போட்­டார்­களோ போட­வில்­லையோ தெரி­ய­வில்லை வாக்­குப் பெட்­டி­கள் நிறைந்­தன.
அந்த வாக்­கெ­டுப்­பிலே அவர்­கள் நினைத்­த­ வர்­களை மாகா­ண­ச­பைக்கு அனுப்­பி­னார்­கள். இதே போன்­ற­தொரு வாக்­கெ­டுப்பு அந்த நேரத்­தில் வட­ – கி­ழக்கு இணைப்புத் தொடர்­பில் கிழக்­கி­லும் நடந்­தி­ருந்­தால் 2006ஆம் ஆண்டு வட­–கி­ழக்கு இணைப்­புக்கு எதி­ரான வழக்குக் குச் சென்­றி­ருக்க வேண்­டி­ய­தும் இல்லை. தற்­போது நாங்­கள் மீண்­டும் வட­–கி­ழக்கு இணைப்­புப் பற்றி பேச வேண்டி அவ­சி­ய­மும் இருந்­தி­ருக்க மாட்­டாது. இந்­தி­யாவை நாம் ஏன் பயன்­ப­டுத்­த­வில்லை என்ற கேள்­வி­யும் இருக்­கின்­றது.

விமர்­ச­னங்­கள் தேவை­யில்லை

நாங்­கள் மிக­வும் கவ­ன­மாக யோசிக்க வேண்­டி­ய­வர்­க­ளாக இருக்­கின்­றோம். முன்­னர் பல சந்­தர்ப்­பங்­கள் நமக்கு ஏற்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன. எல்லாச் சந்­தர்ப்­பங்­க­ளி­லுமே நாங்­கள் ஆரம்­பத்­தில் பொறு­மை­யாக இருந்து செயற்­பட்டு வந்து பின்­னர் பொறுமை இழந்­த­வர்­க­ளாக முடி­வு­றும் சந்­தர்ப்­பத்­தில் மிக மிக வேக­மா­கச் செயற்­பட்டு இறு­தித் தரு­ணத்­தில் அந்­தச் சந்­தர்ப்­பத்தை நழுவ விட்­டி­ருக்­கின்­றோம்.

தமிழ் மக்­க­ளுக்குத் தங்­க­ளு­டைய கருத்­துக்­க­ளைச் சொல்ல வேண்­டிய எல்­லாத் தலை­வர்­க­ளும் தங்­கள் மன­திலே நிலை நிறுத்­தி­யி­ருக்க வேண்­டிய முக்­கிய விட­யம் என்­ன­வென்­றால் எமது பல­வீ­னங்­கள், எமக்கு ஏற்­பட்ட எதிர்ப்­பு­கள் தொடர்­பாக நாங்­கள் பேசா­மல் இருப்­பது கூட சில வேளை­க­ளில் சிறந்­த­தாக இருக்­கும். எமது இலக்கை அடை­வ­தில் நாங்­கள் என்­னென்ன உத்­தி­க­ளைக் கையாள வேண்­டும் என்­கின்ற விட­யத்­தில் நாங்­கள் தெளி­வாக இருக்க வேண்­டும். அடை­யும் வரை அடை­வோம் என்ற நம்­பிக்­கை­யு­டன் இருக்க வேண்­டுமே தவிர, வெறு­மனே விமர்­ச­னங் ­களை மாத்­தி­ரம் சொல்­லிக் கொண்டு இருக்­கக் கூடாது.

முரண்­பா­டு­க­ளுக்குள்
கடைந்­தெ­டுத்த இணக்­கப்­பாடு

எமது நாட்­டில் அர­ச­மைப்பை ஆக்­கு­ வ­தென்­பது மிகக் கடி­ன­மான காரி­யம். எமது தலை­வர்­கள் எத்­த­னையோ முரண்­பா­டு­கள் உள்ள தலை­வர்­க­ளு­டன் பேசித்­தான் இந்த இடைக்­கால அறிக்கை வந்­தி­ருக்­கின்­றது. இவ்­வாறு பல விளக்­கங்­கள் முரண்­பா­டு­க­ளுக்கு மத்­தி­யில் கடைந்­தெ­டுத்து வந்த ஒன்று தான் இந்த இடைக்­கால அறிக்கை. இதிலே மக்­கள் பிர­தி­நி­தி­க­ளுக்குச் சந்­தே­கம் வந்­தால் அத­னை எமது தலை­வர்­க­ளி­டம் கேட்டுத் தெளி­வ­டைந்து கொள்ள வேண்­டுமே தவிர இதில் சந்­தே­கம் இருக்­கின்­றது என வெளி­யில் சொல்­லிக்­கொண்டு மாத்­தி­ரம் இருக்­கக் கூடாது.

ஒற்­றை­யாட்சி என்ற சொல்லை அகற்றி ஒரு­மித்த நாடு என்ற பதத்­தினை அங்கு இடு­வ­தற்கு எமது தலை­வர்­கள் எத்­தனை வித­மான உத்­தி­க­ளைக் கையாண்­டி­ருப்­பார்­கள் என்­ப­தை­யெல்­லாம் நாம் சற்­றுக் கவ­னிக்க வேண்­டும். வந்­தி­ருக்­கின்ற இந்த இடைக்­கால அறிக் கை­யை நாங்­கள் மிகக் கவ­ன­மா­கச் செய்­தி­ருக்­கின்­றோம். இதனை அர­ச­மைப்­பாக ஆக்­கு­வ­தும் நாடா­ளு­மன்ற வாக்­கெ­டுப்புக்கும், மக்­கள் தீர்ப்­புக்­கும் கொண்டு வரு­வது பற்றி நாங்­கள் இன்­னும் மிகக் கவ­ன­மா­கச் சிந்­திக்க வேண்­டும்.
இவற்­றை­யெல்­லாம் சாதித்துத் தரு­ப­வர்­கள் யார். இந்­தப் பொறுப்பை அர­சி­டம் மட்­டும் நாங்­கள் வைத்து விட முடி­யாது. நாடா­ளு­மன்­றத்­திலே மூன்­றில் இரண்டு பெரும்­பான்­மை­யைப் பெற வேண்­டு­மாக இருந்­தால் குறைந்­தது 150 வாக்­கு­க­ளை­யா­வது பெற­வேண்­டும். நம்­மி­டம் இருப்­பதோ ஆக 16 வாக்­கு­களே. மிகுதி வாக்­கு­களை அரச தலை­வ­ரும், தலைமை அமைச்­ச­ரும் சேர்ந்து பெற வேண்­டி­ய­வர்­க­ளாக இருக்­கின்­றார்­கள். அவர்­க­ளும் அவ­ர­வர் தரப்­பில் எழுப்­பப்­ப­டும் கேள்­வி­க­ளுக்குப் பதில் சொல்ல வேண்­டி­ய­வர்­க­ளாக இருக்­கின்­றார்­கள். இந்­தச் சந்­தர்ப்­பத்­திலே எமது உத்­தி­க­ளைக் கையாண்டு பெறக் கூடிய உச்­சத்­தைப் பெறவேண்­டும். நாங்­கள் பெறக்­கூ­டிய உச்­சம் என்­பது எமது இலக்கு அல்ல. ஆனால் இப்­போது பெறக்­கூ­டிய உச்­சம் எதுவோ அதைப் பெற்­று­விட்­டால் அதற்குப் பிறகு ஏற்­ப­டு­கின்ற நல்­லி­ணக்­கத்­தின் மூலம் அதற்­குக் கூடு­த­லாக நாங்­கள் பெற முடி­யும்.

தலை­மை­யால்
மாத்­தி­ரம் முடி­யாது

இப்­போ­தி­ருக்­கின்ற சந்­தர்ப்­பத்­தில் அவர்­கள் மூலம் இது வெற்றி பெற வேண்­டும் என்­கின்ற அடிப்­ப­டை­யிலே எவ்­வ­ளவு பவ்­வி­ய­மாக, நிதா­ன­மாக, கண்­ணி­ய­மாக நாம் நடந்து கொள்ளவேண்­டும். எமது தலை­வர் மாத்­தி­ரம் அவ்­வாறு நடந்து கொண்­டால் போதாது. பார­தம் என்­பது இன்­னும் முடி­ய­ வில்லை. இங்­கும் அது­தான் நடந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. பார­தத்­தின் சூதாட்ட நிகழ்­வில் சகோ­த­ரர்­க­ளி­டம் எத்­த­னையோ விமர்­ச­னங்­கள் பெற்றுப் பொறு­மை­யோடு இருக்­கும் தரு­ம­னைப் போல் எமது தலைமை இருக்­கின்­றது. அது போல் எமது சகோ­த­ரர்­க­ளின் குமு­றல் எமக்­குத் தெரி­கின்­றது. ஆனால் பெரும்­பான்மை மக்­க­ளி­னு­டைய தலை­வர்­கள் இது நியா­யம் என்று உண­ரக் கூடிய வகை­யிலே எமது விட­யங்­களை உணர்த்­து­வ­தும், உலக நாடு­கள் தமிழ்த் தலை­வர் சரி­யான முறை­யிலே தான் தன்­னு­டைய நகர்­வு­களை மேற்­கொள்­கின்­றார், தன் மக்­களை மட்­டும் அவர் மன­திலே வைத்­த­வ­ராக இல்லை என்­கின்ற விட­யங்­க­ளை­யெல்­லாம் செயன்­மு­றை­யில் காட்ட வேண்­டும். அதைத்­தான் எமது தலைமை செய்­கின்­றது.

பகைமை தவிர்ப்பு

எமது பிர­தே­சத்­தில் ஏற்­ப­டு­கின்ற முஸ்­லிம், தமிழ்ப் பிரச்­சி­னை­களை எமது தலைமை சொல்­லி­யது போல் பகைமை இல்­லாத வகை­யிலே கையாள வேண்­டும். நாங்­கள் சொல்­லிக் கொண்­டி­ருக்­கின்ற வட­–கி­ழக்கு இணைப்­பாக இருந்­தா­லும் சரி, தீர்­வாக இருந்­தா­லும் சரி அது முஸ்­லிம் சகோ­த­ரர்­க­ளை­யும் ஒன்று சேர்த்து செய்ய வேண்­டிய ஒன்­றா­கத் தான் இருக்­கின்­றது. இந்த நேரங்­க­ளி­லெல்­லாம் பகைமை தவிர்ப்பு உத்­தி­க­ளை­யெல்­லாம் கையாண்டு எங்­களை நாங்­கள் அவர்­க­ளுக்கு விளங்க வைத்து அவர்­க­ளி­டம் இருக்­கின்ற தப்­பான அபிப்­பி­ரா­யங்­க­ளைக் களை­யும் வித­மா­கச் செயற்­பட வேண்­டும்.

இங்­கி­ருக்­கின்ற சிங்­க­ளத் தலை­வர்­க­ளும் முறை­யான ஒரு அர­சி­யற் தீர்வு வேண்­டும் என்று விரும்­பு ­கின்­றார்­கள், நாமும் அதைத்­தான் கேட்­கின்­றோம். ஆனால் சிலர் குழப்பி விடு­வார்­களோ என்ற அச்­சம் அனை­வர் மத்­தி­யி­லும் இருக்­கின்­றது. இவ்­வாறு தான் பல தீர்­வுத் திட்­டங்­கள் குழப்­பப்­பட்­டன. அவ்­வா­றான நிலமை வரக் கூடாது – – என்­றார்.