மஹிந்த மனது வைத்தால் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்­கான தீர்வு தூர­மா­காது

மஹிந்த மனது வைத்தால் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்­கான தீர்வு தூர­மா­காது

இலங்­கையின் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு நிரந்­தர அர­சியல் தீர்வு எட்­டப்­பட வேண்டும் என்­கிற எதிர்­பார்ப்பு நாளுக்கு நாள் வலு­வ­டைந்து வரு­கின்­றது. எனினும் இதற்­கான முன்­னெ­டுப்­புகள் உரி­ய­வாறு இடம்­பெ­று­கின்­றதா? என்­பது கேள்­விக்­கு­றி­யாகி இருக்­கின்­றது. இந்­நி­லையில், இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்­கான நிரந்­தர அர­சியல் தீர்­வினை பெற்­றுக்­கொ­டுப்­பதில் முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் வகி­பா­கத்­தி­னையும் அவ­ரது ஆளு­மை­க­ளையும் புத்­தி­ஜீ­விகள் வலி­யு­றுத்தி இருக்­கின்­றனர். மஹிந்த மனது வைத்தால் தீர்வு சாத்­தி­ய­மா­கு­மென்றும் பெரும்­பான்மை மக்கள் அதனை நிச்­சயம் ஏற்­றுக்­கொள்வர் என்றும் இவர்கள் மேலும் வலி­யு­றுத்­தி­யுள்­ள­மையும் குறிப்­பி­டத்­தக்­க­தாகும்.

இலங்­கையின் இனப்­பி­ரச்­சினை இந்­நாட்டில் பல்­வேறு தழும்­பு­களை ஏற்­ப­டுத்தி இருக்­கின்­றது. மக்­க­ளி­டை­யே­யான ஒற்­றுமை சீர்­கு­லைந்­தி­ருக்­கின்­றது. யுத்­தத்தின் கார­ண­மாக நாடு துன்­ப­து­ய­ரங்­க­ளுக்கு முகம்­கொ­டுத்­ததும் நாட்டின் அபி­வி­ருத்தி கேள்­விக்­கு­றி­யா­னதும் நீங்கள் அறிந்த விடய­மே­யாகும். யுத்தம் முடி­வுக்கு கொண்டு வரப்­பட்­டமை ஒரு ஆறு­த­லான விடயம் என்­ற ­போதும், யுத்த முடிவின் பின்­ன­ரான நிலை­மைகள் தமிழ் மக்­க­ளி­டையே அதி­ருப்­தியை தோற்­று­வித்­தி­ருக்­கின்­றன. யுத்த வெற்­றியை கொண்­டா­டு­வதில் இருந்த ஆர்வம் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்­கான தீர்­வினை பெற்­றுக்­கொ­டுப்­பதில் காணப்­ப­டா­தது வருந்­தத்­தக்க விட­ய­மே­யாகும் என்று சிரேஷ்ட சட்­டத்­த­ர­ணிகள் பலரும் வலி­யு­றுத்­திக்­கூறி இருந்­தமை இங்கு நோக்­கத்­தக்­க­தாக உள்­ளது. இலங்­கையில் தமிழ் மக்­களின் நிலை­மைகள் குறித்து சர்­வ­தேசம் உன்­னிப்­பாக அவ­தா­னித்து வரு­கின்­றது. இம் மக்­களின் வாழ்வில் முன்­னேற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்தும் நோக்கில் தொடர்ச்­சி­யான பல அழுத்­தங்­க­ளையும் பிர­யோ­கித்து வரு­கின்­றது. எனினும் இலங்­கையின் உள்­நாட்டு அர­சியல் குழப்ப சூழ்­நி­லைகள் சர்­வ­தே­சத்­திடம் இலங்கை வழங்­கிய வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­று­வதில் பின்­ன­டைவு நிலை­யினை ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்­ள­மையும் தெரிந்த விட­ய­மாகும்.

இலங்­கையின் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு தீர்­வினை பெற்றுக் கொடுக்கும் பொருட்டு கடந்­த­கா­லத்தில் மேற்­கொள்­ளப்­பட்ட எல்லா முயற்­சி­களும் தோல்­வி­யி­லேயே முடி­வ­டைந்­தி­ருக்­கின்­றன. இந்­நி­லைக்கு இலங்கை அர­சாங்கம் விடு­தலைப் புலிகள் என்ற இரு­சா­ரா­ருமே பொறுப்­பு­கூற வேண்­டி­ய­வர்­க­ளாக உள்­ளனர். இலங்கை அர­சாங்­கத்­திடம் சில விட்டுக்கொடுப்­புகள் காணப்­ப­டாத நிலையில் விடு­தலை புலி­க­ளிடமும் விட்­டுக்­கொ­டுப்­புகள் உரி­ய­வாறு காணப்­பட­வில்லை என்றும் பல குற்­றச்­சாட்­டுகள் முன்­வைக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றன. வட பகுதி போராட்­டத்தில் விடு­தலைப் புலி­க­ளிடம் வேகம் காணப்­பட்ட அள­விற்கு விவேகம் காணப்­ப­ட­வில்லை. இரா­ஜ­தந்­தி­ரத்­துடன் அவர்கள் செயற்­ப­ட­வில்லை என்­றெல்லாம் இப்­போது விமர்­ச­னங்கள் முன்­வைக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றன. இவ் விமர்­ச­னங்­களை ஒரே­ய­டி­யாக இல்லை என்று மறுத்­து­விடவும் முடி­யா­துள்­ளது.

தோசையை சரி­யான நேரத்தில் புரட்­டிப்­போட வேண்டும். இல்­லா­விட்டால் ஒன்று கரு­கி­விடும் அல்­லது வேகாமல் போய்­விடும். எனவே தரு­ணம் ­பார்த்து எத­னையும் மேற்­கொள்­ள­வேண்டும் என்றும் அமரர் தொண்­டமான் ஒரு சமயம் தெரி­வித்­தி­ருந்தார். இது குறித்து பேரா­சி­ரியர் சோ.சந்­தி­ர­சே­க­ரனும் அண்­மை­யில் ஒரு சமயம் நினை­வு­ப­டுத்­தி­யி­ருந்தார். தொண்­ட­மானின் அந்த சாணக்­கி­யம்தான் மலை­யக மக்­க­ளுக்கு பிர­ஜா­வு­ரிமை மற்றும் வாக்­கு­ரிமை என்­ப­வற்றை மீளவும் மலை­யக மக்­க­ளுக்கு பெற்றுக் கொடுத்­தது. இன்னும் பல உரி­மை­களை பெற்­றுக்­கொள்­வ­தற்கும் இது உந்து சக்­தி­யாக அமைந்­தது. அஹிம்­சையின் ஊடாக பல சாதக விளை­வுகள் பெற்றுக் கொள்­ளப்­பட்­டன.

அடக்கி ஒடுக்­கப்­பட்ட ஒரு சமூ­கத்­தினை மேலெ­ழும்பச் செய்தல் வேண்டும் என்ற விடு­தலை வேட்கை உணர்வு விடு­தலை புலி­க­ளிடம் காணப்­பட்­டது. உரி­மை­க­ளுக்­காக அவர்கள் குரல் கொடுத்­தார்கள். ஒரு இனம் இன்­னொரு இனத்தை அடி­மைப்­ப­டுத்­து­வ­தனை அவர்­களால் பொறுத்துக் கொள்­ள­மு­டி­ய­வில்லை. எனினும் இந்த இலக்­கினை அடைந்­து­கொள்ள அவர்கள் எந்­த­ள­விற்கு விவே­கத்­துடன் செயற்­பட்­டார்கள் என்று இப்­போது பலரும் கேள்வி எழுப்­பு­வ­த­னையும் அவ­தா­னிக்க முடி­கின்றது.

இந்­நாட்டில் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு நிரந்­தர அர­சியல் தீர்­வினை பெற்­றுக்­கொ­டுப்­ப­தற்கு பல வாய்ப்­புகள் காணப்­பட்­டன. இந்த வாய்ப்­புகள் யாவும் மழுங்­க­டிக்­கப்­பட்டு விட்­டன. இன­வாத கண்­ணோட்டம், தமி­ழர்­க­ளுக்கு ‘கிள்­ளி­யேனும்’ எத­னையும் கொடுத்­து­வி­டக்­கூ­டாது என்ற சிந்­த­னைகள் இதில் ஆதிக்கம் செலுத்தி இருந்­தன. ஏற்­க­னவே பல பேச்­சு­வார்த்­தை­களும் தோல்­வி­ய­டைந்த நிலையில், முன்னாள் ஜனா­தி­பதி சந்­தி­ரி­காவின் இனப்­பி­ரச்­சினை தீர்வு முயற்­சிகள் தொடர்பில் பலரும் சிறப்­பித்துப் பேசி இருக்­கின்­றனர்.

வடக்­கிற்கு அதி­கா­ரங்­களைக் கோரு­வது நியா­ய­மா­னது என்ற நிலைப்­பாட்­டினை சந்­தி­ரிகா கொண்­டி­ருந்தார். ஏதோ ஒரு­விதத்தில் அதி­காரப் பகிர்வு மூலம் அல்­லது சமஷ்டி அர­சி­ய­ல­மைப்பு சட்­டத்தின் ஊடாக அல்­லது குறை­வான அதி­கா­ரங்­க­ளு­டனோ அதி­காரப் பகிர்வு மேற்­கொள்­ளப்­பட்ட இடங்­களில் பிரச்­சி­னைக்கு தீர்வு காணப்­பட்­டுள்­ளது. ஆபி­ரிக்­கா­விலும் இந்­தி­யா­விலும் மேலும் ஏரா­ள­மான உதா­ர­ணங்­க­ளையும் கூற­மு­டியும். இந்­தி­யாவில் 28 மாநி­லங்கள் உள்­ளன. இந்­தியா சுதந்­திரம் பெற்­ற­வு­ட­னேயே சமஷ்டி ஆட்சி முறை­யொன்று ஏற்­ப­டுத்­தப்­ப­டா­தி­ருப்பின் அந்­தந்த மாகா­ணங்­களில் வாழு­கின்ற பல­த­ரப்­பட்ட இனத்­த­வர்­க­ளுக்கு தத்­த­மது நட­வ­டிக்­கை­களை நிர்­வ­கிப்­ப­தற்கு அதி­கா­ரங்கள் வழங்­கப்­படாது இருப்பின் தற்­போது இந்­தியா துண்­டா­டப்­பட்ட ஒரு நாடாக இருந்­தி­ருக்கும்.

பிரச்­சி­னைக்கு அடிப்­ப­டை­யான விட­யங்­களை புரிந்து கொண்டு அதனை கற்­ற­றிந்து அதன்பின் மத்­திய அர­சாங்­கத்தின் கட்­டுப்­பாட்டின் கீழ் இந்­நாட்டில் வாழும் தமிழ், முஸ்லிம் மக்கள் தாம் தெளி­வா­கவே ஏதோ ஒரு மட்­டத்­திற்கு தமது நட­வ­டிக்­கை­களை நிரு­வாகம் செய்­வ­தற்­கான உரிமை அவர்­க­ளிடம் ஒப்­ப­டைக்­கப்­படல் வேண்டும். இலங்கை அர­சாங்கம் அதி­கா­ரங்­களை வழங்­கினால் இந்­திய தமிழ் மக்­க­ளி­டையே நில­வு­கின்ற கோப­தாபம் முடி­வ­டையும். இந்த வகையில் நாட்டின் ஐக்­கி­யத்­திற்கும் ஒரு­மைப்­பாட்­டுக்கும் பிளவு ஏற்­ப­டாது நாடு இரண்­டாக பிரி­வதை தடுப்­ப­தற்கு 13 ஆவது திருத்தம் நல்­ல­தொரு தீர்­வாகும் என்­றுதான் கரு­து­வ­தா­கவும் சந்­தி­ரிகா வலி­யு­றுத்தி இருந்தார். இதே­வேளை தனது ஆட்­சிக்­கா­லத்தில் கொண்­டு­வ­ரப்­பட்ட அதி­கா­ரத்தைப் பகிர்ந்து நாட்டை பிள­வு­ப­டுத்­தாமல் இருப்போம் என்­கிற முறை­யினை எதிர்த்­த­வர்­க­ளையும் சந்­தி­ரிகா சாடி இருக்­கின்றார். இவ்­வா­றாக எதிர்ப்­பினை வெளி­யிட்­ட­வர்­களில் எத்­தனை பேர் இவ்­வி­டயம் குறித்து பூரண அறி­வுடன் இருக்­கின்­றார்கள் என்றும் சந்­தி­ரிகா முக்­கி­ய­மான ஒரு கேள்­வி­யி­னையும் எழுப்பி இருக்­கின்றார். இதில் உண்மை இருக்­கத்தான் செய்­கின்­றது.

இன்­னும்­கூட நாட்டில் சில விட­யங்­களை எதிர்ப்­ப­வர்கள் குறித்த விடயம் தொடர்பில் பூரண அறி­வில்­லாது எதிர்க்­கின்ற ஒரு நிலை­யையே காணக்­கூ­டி­ய­தாக உள்­ளது மற்­றை­ய­வர்கள் எதிர்க்­கின்­றார்கள் என்­ப­தற்­காக தானும் கையை உயர்த்தும் இத்­த­கைய சிறு­பிள்­ளை­வா­திகள் அறி­வில்­லா­த­வர்கள், உண்மை நிலையை கற்­ற­றிந்து செயற்­பா­டு­களில் ஈடு­பட முனைதல் வேண்டும்.

இதே­வேளை, பேரா­சி­ரியர் ஜயம்­பதி விக்­ர­ம­ரட்ண போன்­ற­வர்­களும் அதி­கார பர­வ­லாக்­கத்தின் முக்­கி­யத்­து­வத்­தினை தொடர்ச்­சி­யா­கவே வலி­யு­றுத்தி வரு­கின்­ற­மையை அவ­தா­னிக்கக் கூடி­ய­தாக உள்­ளது. பல­தரப்­பட்ட இனங்கள் வாழும் ஒரு நாட்டில் அனைத்து இன மக்­க­ளுக்கும் அதி­கா­ரத்தை பகிர்ந்­து­கொள்ளும் பிறப்­பு­ரிமை உள்­ளது. அநே­க­மான நாடு­களில் பல்­வகை கலா­சா­ரங்­களை கொண்ட நிலை­மையே நிலவி வரு­கின்­றது. இந்த நாடுகள் பல­வற்றில் பெரும்­பான்மை இன­மா­னது முதலில் சிறு­பான்மை இனத்­துடன் தனது அதி­கா­ரத்தை பகிர்ந்­து­கொள்ள மறுத்து வந்­துள்­ளது. பெரும்­பான்மை என்­பது சர்­வ­தேசங்­க­ளிலும் நிலவும் ஒரு நிலைப்­பா­டாகும். ஆனாலும் குறிப்­பிட்ட பெரும்­பான்மை இனத்­த­வர்கள் பல்­வ­கைமை கலா­சா­ரத்தை உணர்ந்து துணிந்து ஏனைய இனத்­த­வர்­க­ளுடன் தமது அதி­கா­ரத்­தினை பகிர்ந்து கொண்­டுள்­ளனர். பெரும்­பான்மை இனத்­த­வர்கள் புரிந்து கொண்டோ அல்­லது கட்­டா­யத்தின் பேரிலோ தமது நாடு முன்­னேற அதி­கார பர­வ­லாக்கம் எவ்­வ­ளவு முக்­கியம் என்­பதை விளங்­கிக்­கொண்­டனர். இந்­நிலையில் தேசிய பிரச்­சினை என்­பது அதி­காரப் பர­வ­லாக்கம் பற்­றி­யதே என்­ப­தையும் ஜயம்­பதி விக்­கி­ர­மரட்ன (2009) வலி­யு­றுத்தி இருந்­த­மையும் குறிப்­பி­டத்­தக்­க­தாகும்.

இதே­வேளை 1994 முதல் 2004 வரை­யான காலப்­ப­கு­தியில் ஐம்­பது வீத­மான இலங்கை பிர­ஜைகள் அதி­கார பர­வ­லாக்கம் ஒன்றே இனப்­பி­ரச்­சினை தீர்­விற்­கான ஒரே வழி என்­ப­தனை ஏற்­றுக்­கொள்ளும் நிலையில் இருந்­துள்­ள­மையும் தெரி­ய­வ­ரு­கின்­றது.

இலங்­கையில் இனப்­பி­ரச்­சினை ஒன்று உள்­ளது என்ற உண்மை நிலை­யினை ஏற்­றுக்­கொள்­ளும்­போதே அது குறித்த தீர்வு தொடர்பில் நாம் சிந்­திக்க முடியும். எனினும் சில இலங்­கை­யர்கள் இன­வாத நெருப்பின் மீது இருந்து கொண்டு இலங்­கையில் பயங்­க­ர­வாத பிரச்­சி­னையே இருந்­தது, அதுவும் விடு­தலைப் புலி­களின் தலைவர் பிர­பா­கரன் கொல்­லப்­பட்­ட­தோடு முடிந்­து­விட்­டது. இங்கு இனப்­பி­ரச்­சினை என்ற ஒன்று இல்லை என்று விதண்­டா­வாதம் பேசி வரு­கின்­றமை ஒன்­று­பட்ட நாட்­டினை கட்­டி­யெ­ழுப்­பு­வ­தற்கு பெரும் தடை­யாக உள்­ளது என்­பது சொல்லித் தெரி­ய­வேண்­டிய ஒரு விட­ய­மல்ல. அர­சாங்­கத்தின் இனப்­பிரச்­சினை தீர்வு குறித்த முன்­னெ­டுப்­புகள் இப்­போது கேள்­விக்­கு­றி­யாகி இருக்­கின்­றன. உள்­நாட்டின் அர­சியல் குழப்ப நிலைகள் தீர்வு குறித்த காய் நகர்த்­தல்­களை பிற்­போட வைத்­துள்­ளன. இந்­நி­லையில் அர­சி­யல்­வாதிகள் இனப்­பி­ரச்­சினை தீர்வு விட­யத்தில் பொறுப்­பு­ணர்ந்து செயற்­ப­ட­வில்லை என்றும் இதனால் சிவில் சமூ­கத்­தினர் தீர்­வுக்­கான அடித்­த­ளங்­களை கொடுக்க வேண்­டு­மென்றும் கோரிக்கைகள் முன்­வைக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றன.

இதற்­கி­டையில் முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ­ப­க் ஷவின் ஆளுமை மற்றும் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்­கான தீர்­வினை பெற்­றுக்­கொ­டுப்­பதில் அவரின் முக்­கி­யத்­துவம் என்­பது தொடர்­பிலும் இப்­போது கருத்­துக்கள் பலவும் முன்­வைக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­ற­மை­யையும் அவ­தா­னிக்கக் கூடி­ய­தாக உள்­ளது. மஹிந்த ராஜபக் ஷ இந்த நாட்டின் முக்­கியத் தலை­வர்­களுள் ஒரு­வ­ராக விளங்­கு­கின்றார். இவர் தனது பதவிக் காலத்தில் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்­கான தீர்வு குறித்த முன்­னெ­டுப்­பு­களை மேற்­கொண்­டி­ருக்­கின்றார். இனப்­பி­ரச்­சினை தீர்வு குறித்து தென்­ப­குதி இணக்­கப்­பாட்டை காணும் நோக்­குடன் சர்வ­கட்சி பிர­தி­நி­திகள் குழு ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது. 63 தட­வைகள் கூடிய இந்தக் குழு 2008 ஜன­வ­ரி­யில 13 ஆவது திருத்தச் சட்­டத்தை அடிப்­ப­டை­யாகக் கொண்ட இரண்டு பக்க யோசனை ஒன்­றினை முன்­வைத்­தது. இது காலம் கடந்த அர்த்­த­மற்ற யோசனை என்று எதிர்த்­த­ரப்­பினர் விமர்­சித்­தனர். 13 ஆவது திருத்தச் சட்­டத்தை அமுல்­ப­டுத்த ஒரு­போதும் அனு­ம­திக்கப் போவ­தில்லை என்று ஜே.வி.பி.யும் ஆழ­மாக தெரி­வித்­தி­ருந்­தது.

சர்­வ­கட்சி பிர­தி­நி­திகள் குழுவின் யோச­னையை சட்ட வலு­வற்ற வெறும் உறு­தி­ மொ­ழிகள் என்று கண்­டித்துப் பேசி இருந்தார் கலா­நிதி.ரொஹான் எதி­ரி­சிங்க. சர்­வ­கட்சி குழு­வி­னரால் வெளி­யி­டப்­பட்­டுள்ள இரண்டு பக்க ஆவணம் உண்­மையில் மிகவும் ஏமாற்­றத்­தினை தரு­கின்ற ஒன்­றாக விளங்­கு­கின்­றது. இந்த இரண்டு பக்க ஆவ­ணத்தின் ஒரு பகுதி ‘அர­சாங்கம் மாகா­ணங்­க­ளுக்கு கூடுதல் அதி­கா­ரங்­களை வழங்க முயற்­சிக்க வேண்டும்’ என்றும் ‘கூடு­த­லான பணத்தை வழங்க முயற்­சிக்க வேண்டும்’ என்றும் கூறு­கின்­றது. இது சட்ட ரீதி­யாக அர­சாங்­கத்­துக்கு எந்த கடப்­பாட்­டையும் ஏற்­ப­டுத்­த­வில்லை. வெறு­மனே தெளி­வற்ற உறுதிமொழி­க­ளா­கவே அவைகள் காணப்­ப­டு­கின்­றன என்றும் கலா­நிதி ரொஹான் எதி­ரி­சிங்க குறிப்­பி­டு­கின்றார். இதே­வேளை இரண்­டா­வது சபை மற்றும் அதி­கா­ரப்­ப­ர­வலை முன்­வைத்த திஸ்ஸ விதா­ர­ணவின் அறிக்­கை­யா­னது கால­னித்­து­வத்­துக்கு முந்­திய இலங்­கையை அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வு மற்றும் சுயாட்சி மூலம் மீள்­கட்­ட­மைப்பு செய்­வ­தையே சாராம்­ச­மாக கொண்­டி­ருந்­தது. இதனை இலகு சமன்­பாட்டு முறையில் சொல்­வ­தாயின் திஸ்ஸ விதா­ரண அறிக்கை = 2000மாம் ஆண்டு யோசனை + செனட் சபை என்று கூறலாம் என்று பேரா­சி­ரியர் சும­ண­சிரி லிய­ன­கேயும் தனது நிலைப்­பாட்­டி­னையும் தெளி­வு­ப­டுத்­தி­யி­ருந்­த­மையும் குறிப்­பி­டத்­தக்­க­தாகும்.