விலைவாசி அதிகரிப்பை எதிர்கொள்ள  எளிமையாக வாழப் பழகவேண்டும்

வடக்கு முதலமைச்சர் எடுத்துரைப்பு

விலை­வாசி நாளுக்கு நாள் அதி­க­ரித்து வரு­கின்ற நிலை­யில், ஆடம்­பர வாழ்க்கை முறை­மை­க­ளைத் தவிர்த்து எளி­மை­யான வாழ்க்கை முறைக்குத் திரும்­பு­வ­தன் மூல­மும் உற்­பத்­தியைப் பெருக்க உழைப்­ப­தன் மூல­மும் சுக­மா­ன­தும் சுதந்­தி­ர­மா­ன­து­மான ஒரு வாழ்க்கை முறை­மையை முன்­னெ­டுக்­க­லாம். இவ்­வாறு வடக்கு மாகாண முத­ல­மைச்­சர் சி.வி.விக்­னேஸ்­வ­ரன் தெரி­வித்­துள்­ளார்.

யாழ்ப்­பா­ணம் ஆத்­தி­சூடி வீதி­யில் உள்ள கலை­ம­கள் சன­ச­மூக நிலை­யத்­தின் 65ஆவது ஆண்டு விழா­வும், பிர­தேச மக்­கள் நலத்­திட்ட உத­வி­கள் வழங்­கும் நிகழ்­வும் நேற்று மாலை நடை­பெற்­றது. இந்த நிகழ்­வில் பங்­கேற்று உரை­யாற்­று­கை­யி­லேயே முத­ல­மைச்­சர் மேற்­கண்­ட­வாறு கூறி­யுள்­ளார். அவர் மேலும் தெரி­வித்­த­தா­வது,

வாழ்க்­கைச் செலவு

மத்­திய வர்க்க மக்­கள் நாளாந்த நுகர்­வுப் பொருள்­க­ளின் விலை­களை ஈடு செய்ய முடி­யாத நிலை­யில் உள்­ள­னர். பொருள்­க­ளின் விலை­கள் நாளுக்கு நாள் அதி­க­ரித்து வரு­கின்­றன. எமது ரூபா­வின் மதிப்பு பன்­னாட்டு ரீதி­யில் மிகக் குறைந்து வரு­கின்­றது. எமது வாழ்க்கை முறை­யை­மாற்ற வேண்­டிய ஒரு சூழல் ஏற்­பட்­டுள்­ளது.

இது கிராம மட்ட மக்­க­ளுக்­கும் பொருந்­தும். அரசு இலகு கடன்­களை அறி­மு­கப்­ப­டுத்தி வரு­கிறது. ஆனால் கடன் வாங்கி வாழும் முறையை எமது மக்­கள் பலர் வர­வேற்­ப­தில்லை. ‘கடன் பட்­டார் நெஞ்­சம் போல் கலங்­கி­னான் இலங்கை வேந்­தன்’ என்ற கம்­ப­ரா­மா­யண வரி­க­ளைக் கேட்டு வாழ்ந்து வந்­த­வர்­கள் எம்­ம­வர். அவர்­கள் சிந்­த­னை­கள் வித்­தி­யா­ச­மாக அமைந்­தி­ருப்­ப­தைக் காண­லாம்.

கிரா­மிய ரீதி­யாக ஒவ்­வொரு கிராம மக்­க­ளும் தங்­கள் தங்­கள் ஆடம்­பர வாழ்க்கை முறை­மை­க­ளைத் தவிர்த்து எளி­மை­யான வாழ்க்கை முறைக்கு திரும்­பு­வ­தன் மூல­மும் உற்­பத்­தியை பெருக்க உழைப்­ப­தன் மூல­மும் சுக­மா­ன­தும் சுதந்­தி­ர­மா­ன­து­மான ஒரு வாழ்க்கை முறை­மையை முன்­னெ­டுக்­க­லாம் என்று அவர்­கள் நம்­பு­கின்­றார்­கள்.

இவ்­வா­றான கருத்தை எமது கிரா­மிய மட்ட பாரம்­ப­ரிய முறை­யில் வாழ்ந்து வரும் முதி­யோரே பரிந்­து­ரைக்­கின்­ற­னர். இந்த வழி ஆரம்­பத்­தில் சற்­றுக் கசப்­பா­கக் கூட அமை­யக்­கூ­டும். ஆனால் தூர­நோக்­கின் அடிப்­ப­டை­யில் இது எமக்கு பல வெற்­றி­களை அள்­ளித்­த­ரு­வன என்று நம்­ப­லாம்.

இளை­யோர் சிந்­தனை

எமது இளை­யோ­ரைத் தமது இயல்­பான உய­ரிய சிந்­த­னை­களை மேற்­கொள்­ள­வி­டாது தடுக்­கும் நோக்­கு­டன் அவர்­க­ளுக்­குப் போதைப்­பொ­ருள் பாவனை, கலா­சார சீர­ழிவு முறை­கள், ஆடம்­பர வாழ்க்கை முறைமை, படா­டோப உந்­து­ரு­ளிப் பவனி, வாள்­வெட்­டுக் கலா­சா­ரம், கொலை, களவு போன்­றவை அறி­மு­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்டு வரு­கின்­றது.

எங்கே எமது இளை­ஞர்­கள் மீண்­டும் சுதந்­தி­ரத் தாகம் கொண்டு ஒன்­று­பட்டு விடு­வார்­களோ என்ற பயம் அர­சுக்கு இப்­பொ­ழு­து­மி­ருக்­கின்­றது. இந்த நிலை மாற்­றப்­ப­டு­வ­தற்கு எமது இளை­யோர் சிந்­த­னைத்­தெ­ளிவு ஏற்­ப­டக்­கூ­டிய விதத்­தில் தக்க அறி­வு­ரை­கள் கிடைக்க வழி­வ­குக்க வேண்­டும். அவர்­கள் சோம்­பி­யி­ருக்க அனு­ம­திக்­காது முயற்­சி­யா­ளர்­க­ளாக மாற்­றப்­ப­ட­வேண்­டும்.

உழைக்­கும் எண்­ணம் இல்லை

போரி­னால் பாதிக்­கப்­பட்ட எமது மக்­க­ளின் துய­ரைத் துடைப்­ப­தற்கு கடல் கடந்த நாடு­க­ளில் உள்ள அவர்­க­ளின் உற­வு­க­ளும், சமூக அமைப்­பு­க­ளும், அரசு சாரா நிறு­வ­னங்­க­ளும், பரோ­ப­கா­ரி­க­ளும், தன­வந்­தர்­க­ளும் பல்­வேறு உத­வி­க­ளைப் புரிந்து வரு­கின்­றார்­கள் என்­பது உண்மை தான்.

எமது மக்­க­ளும் இவ்­வா­றான உத­வி­கள் கிடைக்­கப்­பெ­று­கின்ற போது தமது துன்­பச் சுமை­க­ளில் இருந்து சற்று விடு­பட்டு இவ் உத­வி­க­ளு­டன் வாழத் தலைப்­பட்­டுள்­ளார்­கள். ஆனால் அதன் விளைவு எம்­முட் பல­ரின் மத்­தி­யில் உழைக்க வேண்­டும் என்ற எண்­ணம் இல்­லாது போய்­விட்­டது. தற்­போது கிடைக்­கின்ற உத­வி­கள் தொடர்ச்­சி­யா­கக் கிடைக்­கும் என்று உறு­திப்­ப­டுத்­தப்­பட முடி­யா­தவை.

இந்த உத­வி­கள் நிறுத்­தப்­ப­டு­கின்ற போது எம் மக்­கள் உத­வி­யற்­ற­வர்­க­ளாக உழைக்க வழி தெரி­யா­த­வர்­க­ளாக விடப்­ப­டு­வார்­கள். அப்­போது அவர்­கள் குறுக்கு வழி­க­ளில் பணத்­தைத் தேட முய­ல­வேண்­டி­யி­ருக்­கும். இன்­றைய பல கொலை, கொள்­ளை­கள் போன்­றவை இவ்­வாறு கைவி­டப்­பட்­ட­வர்­க­ளால் இயற்­றப்­ப­டு­கின்­றதோ என்ற சந்­தே­கம் எழா­ம­லில்லை.

பல்­லைக்­காட்டி  பணம் வாங்­கு­கின்­ற­னர்

வெளி­நா­டு­க­ளில் வசிக்­கின்ற எமது உற­வு­கள் இங்கு வரு­கை­த­ரு­கின்ற போது தமக்கு மிக வச­தி­யான நாள்­க­ளைத் தெரிவு செய்து கொண்டே இங்கு வரு­கை தருவார்­கள். மேலை நாடு­க­ளில் குளிர் கூடு­கின்ற போது அவர்­கள் இங்கே வருகை தரு­கின்­றார்­கள்.

அதே­நே­ரம் எமது பிள்­ளை­கள் அந்­தக் காலப் பகு­தி­யில்த்­தான் அவர்­க­ளது க.பொ.த. உயர்­த­ரப் பரீட்­சைக்­கான இறுதி ஆயத்த முயற்­சி­க­ளிலோ அல்­லது பரீட்­சை­க­ளிலோ தோற்­றிக் கொண்­டி­ருப்­பார்­கள். வரு­கின்ற உற­வி­னர்­க­ளுக்கு அதைப் பற்­றி­யெல்­லாம் கவலை இல்லை.

அவர்­கள் மூன்று கிழமை மட்­டில் இங்கு வந்து தங்­கி­யி­ருந்து அரட்டை அடித்து உல்­லா­ச­மாக பொழு­தைப் போக்­கி­விட்டுத் திரும்­பு­கின்ற போது அவர்­களை ஆத­ரித்த நன்­றிக் கட­னுக்­காக அந்த வீட்­டுப் பைய­னுக்கு உந்­து­ருளி வாங்­கு­வ­தற்கு மூன்று லட்­சம் ரூபா பணத்­தைக் கொடுத்­து­விட்­டுச் செல்­வார்­கள்.

எம்­ம­வர்­க­ளும் வாயெல்­லாம் பல்­லாக இழித்­த­படி அப்­ப­ணத்தை வேண்டி உந்­து­ருளி வாங்­கி­விட்டு பின்­னர் அதற்­குப் பெற்­றோல் நிரப்­பு­வ­தற்கே பண­மின்றி ஐம்­பது ரூபாய்க்­குப் பெற்­றோல், நூறு ரூபாய்க்­குப் பெற்­றோல் என்று சிர­மப்­பட்­டுக்கொண்டு திரி­வார்­கள். நான் இங்கு எத­னை­யும் மிகைப்­ப­டுத்திக் கூற­வில்லை.

நான் இங்கு அறிந்து கொண்­டுள்ள யதார்த்­தத்தை மட்­டுமே எடுத்­துக் கூறு­கின்­றேன். மூன்று லட்­சம் ரூபா உந்­து­ருளி வாங்­கி­னால் அதற்­குப் பெற்­றோல் அடிக்­கப் பணம் இல்லை. ரூ50 ஆயி­ரம் கைத்­தொ­லை­பேசி வாங்­கு­கின்­றார்­கள். ஆனால் தொலை­பே­சி­யில் பேசு­வ­தற்கு காசு இல்லை. இது தான் இன்­றைய இளை­ஞர்­க­ளின் நிலை. இந்த இழி­நி­லை­கள் மாற்­றப்­பட வேண்­டும்.

சோம்பேறிகள்

மற்­ற­வர்­க­ளின் உத­வியை எதிர்­பார்த்­தி­ருப்­பது ஈற்­றில் எம்மை சோம்­பே­றி­க­ளாக்­கும் அல்­லது சோரம் போன­வர்­க­ளாக்­கும். இன்று நாம் வஞ்­சிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கும் நிலைக்­குக் கார­ணம் நாங்­களே. நாங்­கள் உத­வி­கள் பெறும் போது எமக்­கு­ உதவிசெய்பவர்­கள் எம்­மி­டம் எதனை எதிர்­பார்க்­கின்­றார்­கள் என்று ஆராய வேண்­டும்.

அர­சி­யல் ரீதி­யா­கப் பார்த்­தோ­மா­னால் நாங்­கள் எங்­கள் தேர்­தல் அறிக்­கை­க­ளில் எதைக் கூறி­யி­ருப்­பி ­னும் அவற்றை நாம் விட்­டுக் கொடுக்க வேண்­டும் என்றே இவ்­வாறு உதவி புரி­ப­வர்­கள் எதிர்­பார்க்­கின்­றார்­கள். கொழும்­பில் எம்­ம­வர் விட்­டுக்­கொ­டுக் கும் பெருந்­தன்­மை­யின் சூட்­சு­மம் பற்றி இப்­பொ­ழுது நீங்­கள் அறிந்­தி­ருப்­பீர்­கள்– – என்­றார்.