எனது மகனின் உடலையே முதலில் பார்த்தேன்- திருகோணமலையில் கொல்லப்பட்ட மாணவனின் தந்தை

எனது மகனின் படுகொலைக்கு இலங்கையில் நீதி கிடைக்கும் என நான் ஒருபோதும் நம்பவில்லை என  திருகோணமலையில் 2006 இல் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட ஐந்து மாணவர்களில் ஒருவரான ரஜிகரின் தந்தை காசிப்பிள்ளை மனோகரன் தெரிவித்துள்ளார்

அல்ஜசீரா தொலைக்காட்சிக்கு வழங்கியபேட்டியில் அவர் இதனை தெரிவித்துள்ளார்

அவர் மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளதாவது

எனது மகன் 2006 ம் ஆண்டு ஜனவரி 2 ம் திகதி கொலை செய்யப்பட்டார்

அவர் மிகவும் அமைதியானவர்.

அவர் மேசைபந்து பயிற்றுவிப்பாளர், அவர் மருத்துவராகவரவிரும்பினார்.

ஆனால் அனைத்தும் தற்போது அழிக்கப்பட்டுவிட்டது.

திருகோணமலை கடற்கரையில் அன்றைய தினம் அந்த மாணவர்கள் எங்களை காப்பாற்றுங்கள் காப்பாற்றுங்கள் என சத்தமிட்டார்கள்

அதன் பின்னர் திடீரென படையினர் அவர்கள் மீது துப்பாக்கி பிரயோகத்தை மேற்கொண்டனர்.

அதன் பின்னர் இரு மாணவர்கள் உயிருடன் உள்ளனர் எனவும் ஐந்துபேர் கொல்லப்பட்டுவிட்டனர் எனவும் எனக்கு தகவல் கிடைத்தது.

நான் மருத்துவமனைக்கு சென்றவேளை அவர்களின் உடல்கள் பிரேதஅறையில் வைக்கப்பட்டிருந்தன.

நான் பிரதே அறையின் உடலை  திறந்தேன் .முதலில் இருந்தது எனது மகனின் உடல்.

இலங்கையில் உரிய நீதி கிடைக்காது.நான் கலப்பு நீதிமன்றமொன்றையே விரும்புகின்றேன் அல்லது சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தை எதிர்பார்க்கின்றேன் , நான் ஒருபோதும் இலங்கையை சேர்ந்த சில நீதிபதிகளை நம்புவதில்லை.

நான் பணமோ, வேறு எதனையுமோ கேட்கவில்லை, நான் நீதியையே கேட்கின்றேன்.

நான் எனது மகனிற்கு சர்வதேசநீதியை கேட்டுநிற்கின்றேன், அதனை கோராவிட்டால் நான் ரஜிகரின் தந்தையில்லை.

http://www.virakesari.lk/article/57220

Sri Lanka civil war: Victim's father vows to fight for justice

The father of a boy who was executed during the civil war wants to seek justice from the International Criminal Court in the Netherlands.

The case of the 'Trinco five' is one of the most widely known of the war, and is still being heard in court.

A father of one of the victims is vowing to continue the fight for justice.

 

 

வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகள் பற்றி அமெரிக்க பத்திரிகை புகைப்படங்கள் ஊடாக கூறும் செய்தி

In War's Aftermath, Tamils Are Haunted By Hope For Relatives' Return

She interviewed and photographed 12 families who hope for the return of their disappeared relatives, and her intimate, respectful and close approach illuminates what despair and hope (or the lack thereof) look and feel like. Her work pulls the viewer back from the imagery of war to understand what remains afterward — those still alive, trying to cope with the unknown fates of their loved ones.

"I am keeping this carefully for our only son, who may never get to know his father's love anytime soon." —Sudarshini, whose husband disappeared in 2006

 

 

"We sleep with light on because we are afraid without male presence two of us will be taken advantage of at night — and it would not be the first time," Malar, 41, whose husband went missing in 2006, says of herself and her daughter, Shalini.

 

https://www.npr.org/sections/pictureshow/2019/06/02/651883770/in-wars-aftermath-tamils-are-haunted-by-hope-for-relatives-return

 

Edited June 3, 20196 yr by ampanai