இச்சைகளின் அரசி சர்ப்பங்களை வசியம்செய்து

ஏவல் வாங்கினாள்:

சமிக்ஞைகளைச் சிரமேற்கொள்ளவாய்க் கட்டுண்ட சர்ப்பங்களுக்கு

ஏக்கங்களை ஏற்றி உரு மறைந்து திரிய அவள் கற்பித்தாள்,

போகங்களின் நெருப்பைத் தீனியிட்டாள்

அஞ்சனமிட்ட நீள் விழிகளுக்கு

-அவை மத்தியில் கூறாய்ப் பிரியா இணைந்த கட்புருவமுடையன-

சைகைகளினால் போர்களை ஆணையிடும்

வலுவிருந்தது.

களங்களின் சூட்சுமங்கள் தேறிக்

கொய்த குறிகளை மாலை அணிந்தவளின் ஆழ் புலங்களில்

அவளை மாசு அற விசுவாசித்தவர்கள்

சேவகம் பணிக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.

ஆசைகளால் உருவேற்றி மந்திரித்த பாம்பின் முட்டைகளை

காற்றில் தூவி ஆண்களில் தீரா வியாதிகளை ஏற்றடுத்தியவள்

நேரங்களைக் குறுக்கீடுசெய்து

அவர்களைப் பித்து நிலையில் பேணிப் பதப்படுத்திவைத்திருக்கும்

வித்தை அறிந்திருந்தாள்.

வசீகரத்தினால் வரம்பெற்றிருந்த அவளது நா

கபட மிகு கண்களின் வார்த்தைகளுக்கு

ஒலி வடிவு கொடுத்தது - அவை

மரபணுக்களில் போகங்களின் துயரச் சாயைகளைப்

படியவைக்கிற ஆற்றல் பெற்றிருந்தன.

அவள் மேனியில் கமழும் வாசனை

தாழம் மடல்களினதும்

கொல்லையில் அவள் உரித்த தோல்களுள் வளரும்

குடைக்காளான்களினதுமாயிருந்தது.

அது தீண்டப்பெற்ற

இளைஞர்களுக்குக் கட்குருடு வந்தது

அவளை மட்டுமே முன்னிறுத்திய அந்தகம் சிந்தைக்கு.

ஒரு நூறு ஆண்டுகள் காலம்

சித்து விளையாட்டுகள்பால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருந்தவன்

பிறகொருநாள் துர்க் கனாவிலிருந்து

விழித்தெழுவதுபோல அந்தத் தோட்டத்திலிருந்து

வெளியேறியிருந்தேன்.

தீரா வேட்கையின் வலியிருந்தது பின்

கொஞ்சம் நாட்களுக்கு. . .

எனது இரவுகளின் கருமையில் மினுங்கிக்கொண்டிருந்த

சிவந்த, வெறிநாய்களின் மணிக் கண்களை

இடறும்படி உருட்டிவிட்ட இச்சைகளின் அரசி

குயுத்தி மிக்கதும் சாதுர்யமானதுமாய்-

என்னை நோக அடிக்க

உயிர்நிலைகளைத் தேர்ந்தெடுத்த

முதற்கட்டமாய்

உனக்கான வலைகளில் தானியங்களைத் தூவத் தொடங்கினாள்.

உன்னை நோக்கி நெளிந்தன பாம்புகள்-

நெளிந்தவை தீண்டவாய்த் தோதுசெய்தாய் நீ.

நுரைதள்ளிற்று.

பகட்டுமிக்க மாயத்தனங்களில் நீ

சிரசு பணிந்தபோது

நொய்மையான எனது உறுதிகளின் மீது

கேள்வி எழும்பிற்று.

அவளுடைய இடைப்பட்டியில்

ஒரு விஷம் தோய்ந்த கத்தியாய்

உன்னைச் சொருகிக்கொண்டாய். . .

எனது காப்பு வியூகங்கள் ஆற்று மணல் அரண்போல்

உதிரத் தொடங்கியிருந்தன.

எச்சரிக்கைகளை உதாசீனம் செய்தவனாய்

நச்சு இயல்புள்ள குட்டையின் கரையில் குதிரைகளை

அவிழ்த்துவிட்டாய் ஆற,

குறி ஊறிக் குளிக்கவாய் குதித்தாய் நிர்வாணம்கொண்டு.

நச்சு இயல்புள்ள குட்டையின் ஓரமாய் ஒதுங்கிற்று உன் குதிரைகள். . .

இப்படித்தான் முன்பொருக்கால்

நானும் என் குதிரையும் நண்ப. . .

Edited March 11, 201213 yr by நிழலி

இன்று தமிழ் தொலைந்து போகும் இலங்கையில் படிமங்களின் ஊடு உன்னத கவிதை எழுத முயல்கின்ற றஷ்மி ஒரு தமிழ் பேசும் இஸ்லாமியன் என்று underline பண்ணியும் bold font சொல்லியும் நான் அறிமுகப்படுத்த முனைவதே ஒரு இனவாத செயல் தான்.

கிழக்கிலங்கை முஸ்லிம்கள் ஆற்றும் தமிழ் மொழி வளர்ப்பு உன்னதமானது. வடக்குத் தமிழன் தமிழை மறந்தாலும் இவர்கள் காவிக் கொண்டு போவார்கள் என்பதில் எனக்கு இன்னும் நம்பிக்கை இருக்கு

கிழக்கிலங்கை முஸ்லிம்கள் ஆற்றும் தமிழ் மொழி வளர்ப்பு உன்னதமானது. வடக்குத் தமிழன் தமிழை மறந்தாலும் இவர்கள் காவிக் கொண்டு போவார்கள் என்பதில் எனக்கு இன்னும் நம்பிக்கை இருக்கு

ஒரு சில புத்திஜீவி இஸ்லாமியர்களை வைத்துகொண்டு அந்த முடிவுக்கு வரமுடியாது..... தமிழை எவனும் வளர்க்கட்டும் இதே தமிழால் இஸ்லாமும் வளர்கின்றது வளர்ந்தது என்பதை மறக்கமுடியாது .....ஒரு மொழி பேசுபவனை அழிப்பதும் .அதற்கு துணை போவதும் குற்றம்....