சூடான் - தர்ஃபுர் இனப்படுகொலை

சூடான் - ஆப்ரிக்கா கண்டத்தில் மிகப் பெரிய தேசம். எகிப்து, சந்த், உகாண்டா மற்றும் மேலும் ஆறு நாடுகள் நடுவில் இருக்கும் தேசம். பக்கத்து நாடுகள் இரண்டு, மூன்று இருந்தாலே பிரச்சனை. இத்தனை நாடுகள் நடுவில் இருக்கும் சூடானுக்கு சொல்லவா வேண்டும். சூடானில் இருக்கும் தர்ஃபுர் மாநிலம் 60 லட்சப் பேர் மேல் வசிக்கிறார்கள். பக்கத்து நாட்டில் இருக்கும் பிரச்சனையை பலர் அகதிகளாக தர்ஃபுரில் அகதிகளாக வந்தார்கள். அங்கு தான் அவர்களுக்கு சனி உச்சத்தில் இருப்பது தெரியாமல் போனது.

எல்லா இனப்படுகொலையின் தொடக்கத்தில் கௌரவத் தோற்றத்தில் வந்துப் போகும் பிரிட்டன் இந்த இனப்படுகொலையிலும் வருகிறார். சூடானும் பிரிட்டனில் காலனி நாடாகத் தான் இருந்தது. 1956ல் பிரிட்டனிடம் இருந்து விடுதலைப் பெற்ற சூடான், இரண்டு உள்நாட்டு யுத்தத்தை சந்திக்க நேர்ந்தது.

இதற்கென ஆயுதம் ஏந்திய ஆரபிய இராணுவங்கள் உருவாக்கியது சூடான் அரசு. அந்த இராணுவத்தின் பெயர் ‘ஜன்ஜவீத்’ .

2003 பிப்ரவரியில் தர்ஃபுர் புரட்சியாளர் வடக்கு தர்ஃபுரில் இருக்கும் ‘எல் பஷீர்’ விமான நிலையித்தில் தாக்குதல் நடத்தியதற்கு பதில் தாக்குதல் நடத்துவதாக சொல்லி ‘ஜன்ஜவீத்’ படையினர் தர்ஃபுரில் இருக்கும் அரபியர்கள் அல்லாத கிராமங்களில் தாக்குதல் நடத்தினர். பணம், பொருள் எல்லாம் சுரையாடினர். இங்கு நடைப்பெற ஜன்ஜவீத் கொள்ளை தாக்குதல், மனித உரிமை மீறல் மட்டுமல்லாமல் இனப்படுகொலைக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது.

டெம்ளேட்டாக ஒரே மாதிரியான தாக்குதல் தான் சூடான் அரசு நடத்தியது. தர்ஃபுர் கிராமங்களில் தாக்குதலை முதலில் விமான தாக்குதல் மூலம் சூடான் அரசு தொடங்கும். அதன் பின் ஜன்ஜவீத் படையினர் கிராமத்துக்குள் புகுந்து உணவு, பணம், பொருள், பெண்களை கற்பழிப்பது போன்ற எல்லா காரியங்களையும் செய்து… வீடுகளுக்கு தீயிட்டு செல்வார்கள். பெரும்பாலான சூடான் அரசு தாக்குதல் இப்படி நடப்பதால், விமான தாக்குதல் நடந்தவுடன் ஜன் ஜவீத் தாக்குதலை எதிர்த்து போராட முடியாமல் தவித்தனர். 

2006 அபுஜாவில், அமெரிக்க உதவியோடு மே ஒப்பந்தத்திற்கு தர்ஃபுர் போராளிகளை பேச்சு வார்த்தைக்கு சூடான் அரசு அழைத்திருந்தது. அதற்கு முன் எத்தனையோ பேச்சு வார்த்தைகள் நடந்தும் பலனில்லை. ஆனால், இந்த முறை அமெரிக்காவின் தலையீட்டால் கொஞ்சம் நம்பிக்கை தரும்படியாக இருந்தது. மே ஒப்பந்தத்திற்கு சூடான் லிப்ரேஷன் அமைப்பு ஏற்றுக் கொண்டாலும், மற்ற சிறு அமைப்புகள் ஏற்றுக் கொள்ளாததால் அதுவும் தோல்வியில் முடிந்தது. ஒரு கட்டத்தில் போராட்ட அமைப்புக்குள்ளே சண்டைகள் மூண்டு வன்முறை வெடிக்க காரணமாக இருந்தது.

சூடானில் அமைதிக் கொண்டு வரும் ஐ.நா முயற்சியில் சீனாவும், ரஷ்யாவும் முட்டுக்கட்டையாகவே இருந்தனர். சீனா அதிக அளவில் சூடானின் எண்ணெய் நிறுவனங்கள் மீது முதலீடு செய்துள்ளது. அவர்களின் இராணுவ தடவாளங்களுக்கு சூடானின் எண்ணெய்கள் தான் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதனால், அவர்களுக்கு ஆதரவாக செயல்படும் சூடான் அரசு தான் ஆட்சியில் இருக்க வேண்டும். அதற்காக சூடான் அரசு தர்ஃபுர் மக்களுக்கு எதிராக பயண்படுத்தும் ஆயுதங்களையும் சீனா தான் வழங்கியது. அதனால், சூடானை விட சீனாவும், ரஷ்யாவும் தர்ஃபுர் சூடான் அரசு கட்டுப்பாட்டில் இருந்து தவறிவிடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்தது.

2008ல், 9000 பேர் கொண்ட அமைதிப்படை யை ஐ.நாவும், ஆப்பிரிக்க கூட்டுறவு அமைப்பினரும் குழுவாக சேர்ந்து சூடானுக்கு அமைதி ஏற்படுத்த அனுப்பி வைத்தார்கள். அவர்களுக்கு தேவையான ஆயுதங்கள், பொருட்கள் சரியாக கொடுத்து அனுப்பப்படவில்லை என்று விமர்சிக்கப்பட்டது. அமைதிப்படையினரும் ஒரு சிலர் கொல்லப்பட்டார்கள்.

அமெரிக்கா இராணுவம் அனுப்பியதில் சீனாவும் மிகுந்த வருத்தமாக இருந்தது. அங்கு இருக்கும் எண்ணெய்க்காக தான் இனப்படுகொலையை ஆதரப்பதும், நடத்துவதுமாக இருந்தது. உண்மையில் இரண்டு வல்லரசு நாடுகளும் பாதிக்கப்படும் தர்ஃபுர் மக்களுக்கு யாரும் கவலைப்பட வில்லை. ஜன்ஜவீத் தர்ஃபுர் மேல் நடத்திய தாக்குதலில் அகதிகளாக தங்கி இருக்கும் சந்த் நாட்டினர் மீதும் தாக்குதல் நடத்தியது.

தர்ஃபுர் இருக்கும் உணவு பஞ்சம் இப்போது எந்த நாட்டிலும் இல்லை என்று சொல்லும் அளவிற்கு சூடான் அரபிய படைகள் தாக்குதல் நடத்தியது. அமைதிப்படை உதவியானாலும், ஐ.நாவின் தலையீட்டாலும் தர்ஃபுர் பகுதியில் 2009ல் அமைதி ஏற்ப்பட தொடங்கியது. அதுமட்டுமில்லாமல், தர்ஃபுர் நடந்த இனப்படுகொலையை விசாரனை நடத்த உத்தரவிட்டது ஐ.நா.

மார்ச் 9, 2009, சர்வதேச குற்றப்பிரிவு நீதிமன்றம் சூடான் அதிபர் ஓமர் பஷிர் போர் குற்றவாளியாக அறிவித்து, கைது செய்ய வாரண்ட் வழங்கியது. ஜன்ஜவீத் படையினர்கள் மீது ‘போர் குற்றம்’ சுமத்தப்பட்டது. இனப்படுகொலைக்கு காரணமானவர்கள் கைது செய்யப்பட்டாலும், பாதிக்கப்பட்ட தர்ஃபுர் பகுதி போராளிகள் சரணடையவில்லை. தங்கள் ஆயுதங்கள் கீழே போட யோசித்தனர்.

தர்ஃபுர் இனப்படுகொலைக்கு பிறகு, டிசம்பர் 2010ல் தொடங்கப்பட்ட அமைதி பேச்சுவார்த்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முன்னேற்றமடைந்தது. பாதிக்க தர்ஃபுர் பகுதிகளுக்கும், மக்களுக்கும் 30 கோடி டாலர் நிவாரண நிதியாக வழங்கப்பட்டது. தர்ஃபுர் பகுதியில் இருந்து 18 அமைச்சர்களுக்கான இட ஒதுக்கீட்டு வழங்கப்பட்டது. அதே சமயம், துணை அதிபர் தர்ஃபுர் பகுதியில் இருப்பவர் வர வேண்டும் போன்ற கோரிக்கைகள் மறுக்கப்பட்டது. ஜூலை 2011, லிப்ரேஷன் அண்ட் ஜஸ்டிஸ் மூவ்மெண்ட் அமைப்பினர் சூடான் அரசோடு அமைதி உடன்படிக்கையான 'புது தர்ஃபுர் அமைதி ஒப்பந்தத்தில்' கையெழுத்திட்டது.

இனப்படுகொலையில் இருந்து எந்த நாடும், எந்த பகுதியும் அவ்வளவு எளிதில் வெளியே வர முடியாது. எனினும், தர்ஃபுர் பகுதி முன்னேற்ற பாதையில் முன்னோக்கி செல்கிறது.

References

Books

The Problem of Dar Fur - Fadlalla, Mohamed H. (2005)

UN Intervention in Dar Fur - Fadlalla, Mohamed H. (2007)

Websites 

http://en.wikipedia.org/wiki/Sudan http://en.wikipedia.org/wiki/War_in_Darfur http://en.wikipedia.org/wiki/Liberation_and_Justice_Movement http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/africa/8224424.stm

http://guhankatturai.blogspot.ca/2012/12/2.html