யாரோ யாருக்குள் இங்கு யாரோ

யாரென்று கண்டு யார் சொல்வாரோ

கடல்கொண்ட மழைநீரை இனம்காண முடியாது

யாரோ யாருக்குள் இங்கு யாரோ

யாரென்று கண்டு யார் சொல்வாரோ

கடல்கொண்ட நதி நீரை அடையாளம் தெரியாது

நதி எங்கே வளையும்

கரை இரண்டும் அறியும்

மதி எங்கே அலையும்

ஆகாயம் அறியும்

விதி எங்கே விளையும்

அது யாருக்குத் தெரியும்

விரும்பி யாரும் பிறப்பதுமில்லை.

விரும்பிப் பாத்திரம் கிடைப்பதுமில்லை

முடிக்கும் வாழ்க்கை அமைந்ததை எண்ணி

சலிக்கும் மனதில் சந்தோசமில்லை.

எங்கே எனது கவிதை

கனவில் எழுதி தொலைந்த

கவிதை..

அப்ப நான் வரட்டா!!

எங்கே அவள் என்றே மனம் தேடுதே ஆவலால் ஓடிவா

அங்கே வரும் என் பாடலைக் கேட்டதும் கண்களே பாடிவா

மனம் விரும்புதே உன்னை உன்னை

உறங்காமலே கண்ணும் கண்ணும் சண்டை போடுதே

நினைத்தாலே சுகம்தானடி நெஞ்சில் உன் முகம்தானடி

அய்யய்யோ மறந்தேனடி உன் பேரே தெரியாதடி

கண்ணும் கண்ணும் பேசியதும் உன்னாலன்றோ - இன்பக்

காதலிசை பாடியதும் நீயே அன்றோ

பெண் மனதில் ஏற்றி வைத்த தீபம் அல்லவா - ஒளி

பிறக்கும் முன்னே அணைத்தல் பாவமல்லவா

நீயே என்றும் எனக்கு நிகரானவன்..

அப்ப நான் வரட்டா!!

எனக்கு பிடித்த ரோசாப்பூவை

எடுத்து செல்லலாமா

ரோசப்பூ சின்ன ரோசாப்பூ எம்பேரச் சொல்லும் ரோசாப்பூ

காத்தில் ஆடும் தனியாக என் பாட்டு மட்டும் துணையாக

சின்ன மனிக் குயிலே மெல்ல வரும் மயிலே

எங்கே உன் ஜோடி நான் போறேன் தேடி

இங்கே உன் ஜோடியில்லாம கேட்டாத்தான் பதிலும் சொல்லாம

குக்கூவெனக் கூவுவதேனடி கண்மணி கண்மணி

பதில் சொல்லு நீ சொல்லு நீ

தேடினேன் வந்தது நாடினேன் தந்தது..

அப்ப நான் வரட்டா!!

தேடி வரும்.. தெய்வ சுகம்...

மன்னவனின்... சன்னதியில்..

(தேடி)

உன்னைத்தான் கண்ணிமையில்

சந்தித்தாள் வண்ண மயில்

அன்பு அது ஆசை அது பாசம் அது

அது அது.. இதோ....

எங்கெங்கே உன் உருவம்

அங்கங்கே என் உலகம்

என் அழகு என் இளமை உன் அடிமை

அது அது...இதோ...

(தேடி)

இன்பத்தேன் என்பதெது

எண்ணத்தால் பொங்குவது

என் மனது உன் மனது ஓர் மனது

அது அது.. எதோ..

சொல்லத்தான் வெட்கமது

சொர்க்கத்தில் பக்கமது

உன் மனது இப்பொழுது வேண்டுவது

எது எது.. அதோ..

(தேடி)

இளமை என்னும் பூங்காற்று

பாடியது ஒர் பாட்டு..

அப்ப நான் வரட்டா!!

பாட்டு ஒன்னு நான் பாடட்டுமா

பால் நிலவைக்கேட்டு

வார்த்தையிலே வளைக்கட்டுமா

வானவில்லை சேர்த்து

வானவில்லைப் போலிருக்கு

வண்ண வண்ணக் காட்சியெங்கும்

காண்போம் வாடி கண்ணே

இது கனவோ கண்கள் முன்னே

கண்கள் இரண்டும் என்று உம்மைக் கண்டு பேசுமோ

காலம் இனிமேல் நம்மை ஒன்றாய்க் கொண்டு சேர்க்குமோ

பச்சைக் கிளியானால் பறந்தேனும் தேடுவேன்

பாடிவரும் தென்றல் தேரேறி ஓடுவேன்

சென்ற இடம் காணேன் சிந்தை வாடலானேன்

சேதி சொல்ல யாரும் தூது சொல்லக் காணேன்...

தூது செல்ல ஒரு தோழி இல்லயெனத் துயர்

கொண்டாயோ தலைவி

துள்ளும் காற்று வந்து மெல்லச் சேலை தொட

சுகம் கண்டாயோ தலைவி

தூது செல்ல ஒரு தோழி இல்லயென துயர் கொண்டாயோ தலைவி

துள்ளும் காற்று வந்து மெல்லச் சேலை தொட

சுகம் கண்டாயோ தலைவி

காற்று வெளியிடைக் கண்ணம்மா, - நின்றன்

காதலை யெண்ணிக் களிக்கின்றேன் - அமு

தூற்றினை யொத்த இதழ்களும் - நில

வூறித் ததும்பும் விழிகளும் - பத்து

மாற்றுப்பொன் னொத்தநின் மேனியும் - இந்த

வையத்தில் யானுள்ள மட்டிலும் - எனை

வேற்று நினைவின்றித் தேற்றியே - இங்கோர்

விண்ணவ னாகப் புரியுமே! இந்தக் (காற்று)

நீயென தின்னுயிர் கண்ணம்மா! - எந்த

நேரமும் நின்றனைப் போற்றுவேன் - துயர்

போயின, போயின துன்பங்கள் நினைப்

பொன்னெனக் கொண்ட பொழுதிலே - என்றன்

வாயினி லேயமு தூறுதே - கண்ணம்

மாவென்ற பேர்சொல்லும் போதிலே - உயிர்த்

தீயினி லேவளர் சோதியே - என்றன்

சிந்தனையே, என்றன் சித்தமே! - இந்தக் (காற்று)

இதழ் மொட்டு விரிந்திட முத்து விளைந்திடும் சித்திரப் பெண் பாவை

கண் பட்டு மறைந்தெனை விட்டு பறந்திடும் காரணம் தான் யாதோ

இங்கு கோபமும் வரலாமோ

முகம் குங்கும நிறமாமோ

பெண்ணே நீயும் பெண்ணா

பெண்ணாகிய ஓவியம்..!!

அப்ப நான் வரட்டா!!

பெண்ணல்ல பெண்ணல்ல ஊதாப்பூ

சிவந்த கன்னங்கள் ரோஜாப்பூ

கண்ணல்ல கண்ணல்ல அல்லிபூ

சிரிப்பு மல்லிகைப்பூ

சிறு கைவளையல் கொஞ்சிடும் கொய்யாப்பூ

கைவிரல் ஒவ்வொன்றும் பன்னீர்ப்பூ

மைவிழி ஜாடைகள் முல்லைப்பூ

மணக்கும் சந்தனப்பூ

சந்தன காற்றே செந்தமிழ் ஊற்றே

சந்தோச காற்றே வா வா

செந்தமிழ் நாட்டு தமிழச்சியே

சேலை உடுத்த தயங்கிறியே

நெசவு செய்யும் திருநாட்டில்

நீச்சல் உடையில் அலையிறியே

கணவன் மட்டும் காணும் அழகை

கடைகள் போட்டு காட்டிறியே

சேலை கட்டும் பெண்ணுக்கொரு

வாசமுண்டு கண்டதுண்டா

கண்டவர்கள் சொன்னதுண்டா

சேலை கட்டும் பெண்ணுக்கொரு

வாசமுண்டு கண்களுக்குள்

கண்டு கொண்டேன்

கண்டுகொண்டேன் கண்டுகொண்டேன் காதல் முகம் கண்டுகொண்டேன்

விரல் தொடும் தூரத்திலே வெண்ணிலவு கண்டுகொண்டேன்

வெண்ணிலா வெளிச்சம் கிண்ணத்தில் விழுந்து நிறைந்தால் வழிந்தால் மகிழ்ச்சி

வெண்ணிலா வெளிச்சம் கிண்ணத்தை உடைத்தால் உயிரை உடைப்பாள் ஒருத்தி

என் கண் பார்த்தது என் கை சேருமோ

கை சேராமலே கண்ணீர் சேருமோ

கண்டுகொண்டேன் கண்டுகொண்டேன் காதல் முகம் கண்டுகொண்டேன்