இலங்கையின் சாபக்கேடு இனவாதமா?

இலங்­கையின் சாபக்­கேடு இன­வா­தமா?

இலங்­கையில் இன­வாதம் என்­பது தொடர்­க­தை­யாகி உள்­ளது. சுதந்­தி­ரத்­திற்கு முன்­ன­ரா­யினும் சரி அல்­லது சுதந்­தி­ரத்­திற்கு பின்­ன­ரா­யினும் சரி நாட்டில் இன­வாதம் என்­பது தாரா­ள­மா­கவே தலை­வி­ரித்­தா­டு­கின்­றது. இன­வாத முன்­னெ­டுப்­பு­களால் இலங்கை மாதாவின் தேகத்தில் ஏற்­பட்ட தழும்­புகள் இன்னும் மாற­வில்லை. எனினும் இன­வா­தமும் இன்னும் ஓய­வில்லை.

இலங்கை பல்­லின மக்கள் வாழு­கின்ற ஒரு நாடாகும். இங்கு வாழும் அனை­வரும் இலங்கை மாதாவின் புதல்­வர்­க­ளாவர். எனவே இலங்­கையர் என்ற பொது வரை­ய­றைக்குள் இவர்கள் நோக்­கப்­ப­டுதல் வேண்டும். இனங்­க­ளுக்­கி­டையே ஐக்­கி­யத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான முன்­னெ­டுப்­புக்­களும் வலுப்­ப­டுத்­தப்­ப­டுதல் வேண்டும். ஒரு இனம் உயர்ந்­தது. ஏனைய இனங்கள் தாழ்ந்­தன என்ற சிந்­தனை விதைப்­புகள் ஒரு போதும் இனங்­க­ளுக்­கி­டையே ஒற்­று­மையை ஏற்­ப­டுத்­தாது. மாறாக முரண்­பா­டு­களும் பிணக்­கு­க­ளுமே மேலெ­ழும்பும். தன் சுய இலா­பத்­துக்­கா­கவும், அர­சியல் இருப்­பினை தக்க வைத்துக் கொள்­வ­தற்­கா­கவும் கடந்த காலத்­திலும் சம காலத்­திலும் இன­வாத கருத்­துகள் தாரா­ள­மா­கவே விதைக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றன. நாட்டை நல்­வ­ழிப்­ப­டுத்­தக்­கூ­டிய நாட்டின் அதி முக்­கிய பத­வி­களில் இருப்­ப­வர்கள் கூட இன­வா­தத்தை ஒரு ஆயு­த­மாகக் கொண்டு மக்­களை கூறு­போட்டு குளிர்­காய முனைந்­த­மையை கசப்­பான வர­லா­றுகள் நிரூ­பித்துக் காட்டி இருக்­கின்­றன. சில­வே­ளை­களில் சிந்­திக்கும் போது எமது நாட்­டுக்கு இது ஒரு சாபக்­கேடு என்னும் கூட எண்­ணத்­தோன்­று­கின்­றது.

இலங்­கையை பொறுத்­த­வ­ரையில் ஒவ்­வொரு கட்­டத்­திலும் சிறு­பான்­மை­யி­னரின் உரி­மைகள் நசுக்­கப்­பட்ட சம்­ப­வங்­களே அதி­க­மாக இடம்­பெற்­றுள்­ளன. சிறு­பான்­மை­யி­ன­ருக்கு உரிய உரி­மை­களை வழங்­கு­வ­தற்கு பெரும்­பான்மை அர­சுகள் பல வேளை­க­ளிலும் தயக்கம் காட்­டியே வந்­தி­ருக்­கின்­றன. ஏதோ சில சந்­தர்ப்­பங்­களில் பெரும்­பான்மை அர­சுகள் சிறு­பான்­மை­யி­ன­ருக்கு சிற்­சில உரி­மை­களை வழங்க முன்­வந்த போதும் இன­வாத சக்­திகள் அதற்கு உடன்­ப­டு­வ­தாக இல்லை. சிறு­பான்­மை­யி­ன­ருக்கு அள்­ளிக்­கொ­டுக்க வேண்­டிய அளவில் தேவைகள் காணப்­பட்­டன; இன்றும் காணப்­ப­டு­கின்­றன. எனினும் கிள்ளிக் கொடுப்­ப­தற்கும் யாரும் தயா­ராக இல்லை என்­பது வருந்­தத்­தக்க ஒரு விட­ய­மே­யாகும்.

1956 ஆம் ஆண்டின் தனிச்­சிங்­கள சட்டம் இந்த நாட்டின் ஒற்­று­மைக்கு சாவு­மணி அடித்­தது. ஒரு­வரை ஒருவர் சந்­தேகக் கண் கொண்டு பார்ப்­ப­தற்கும் வலு­சேர்த்தது. மொழி ரீதி­யான புறக்­க­ணிப்பு நிலை தமி­ழர்­களை மொழி­ய­ளவில் மட்டும் பாதிப்­ப­டைய செய்­ய­வில்லை. தமிழ் மக்­களின் ஏனைய பல துறை­களும் பாதிப்­ப­டை­வ­தற்கும் இதுவே உந்து சக்­தி­யாக அமைந்­தது என்­ப­தையும் மறுத்­து­விட முடி­யாது. தனிச்­சிங்­கள சட்­டத்­திற்கு எதிர்ப்பு தெரி­வித்­த­வர்கள் கூட அர­சியல் இலாபம் கருதி பின்னர் தமது மன­நி­லையை மாற்றிக் கொண்டு இச்­சட்­டத்­திற்கு ஆத­ரவு தெரி­வித்­தமை ஒன்றும் புதிய விட­ய­மல்ல. சமூக நலனைக் காட்­டிலும் சுய­ந­லமே இதன்­போது மேலோங்கி இருந்­தது. பல்­லின மக்­களின் ஒற்­று­மைக்கும் தோள் கொடுக்க வேண்­டிய அர­சி­ய­ல­மைப்­புக்­களும் வகிபாகத்தை மறந்தே செயற்­பட்­டன. ஒற்­று­மைக்கும் பதி­லாக வேற்­று­மையை வளர்ப்­ப­தி­லேயே அர­சி­ய­ல­மைப்­பு­களின் செயற்­பாடு அதி­க­மாக காணப்­பட்­ட­தாக புத்­தி­ஜீ­விகள் பலரும் வலி­யு­றுத்தி இருக்­கின்­ற­மையும் தெரிந்த விட­ய­மாகும். நாட்டு மக்கள் அர­சி­ய­ல­மைப்பின் மீது நம்­பிக்­கை­யினை இழந்­தி­ருந்­தனர். எனவே தான் நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பின் உரு­வாக்கம் தொடர்பில் கவனம் செலுத்தி இருந்­தது.

நாட்டில் இனப்­பி­ரச்­சினை என்­பது புரை­யோ­டிப்போய் இருக்­கின்­றது. நாட்டின் யுத்தம் முடி­வுக்கு கொண்டு வரப்­பட்­டதைத் தொடர்ந்து இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு அர­சியல் தீர்­வொன்று பெற்­றுக்­கொ­டுக்­கப்­படும் என்ற எதிர்­பார்ப்பு தேசிய, சர்­வ­தேச மட்­டத்தில் மேலெ­ழுந்து காணப்­பட்­டது. எனினும் இந்த எதிர்­பார்ப்பு புஸ்­வா­ண­மா­கி­விட்ட நிலையில் இழுத்­த­டிப்­பு­களே தொடர்ந்த வண்­ண­மாக இருந்­தன. காத்­தி­ருந்து காத்­தி­ருந்து காலங்கள் போன­துதான் மிச்­ச­மாக இருந்­தது. இந்­நி­லையில் ஆட்­சியில் உள்ள நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் முன்­வைக்க உள்ள புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பில் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு நிரந்­தர அர­சியல் தீர்வு கிடைக்கும் என்று நாட்டு மக்கள் எதிர்­பார்த்­தி­ருக்­கின்­றனர். பெரும்­பாலும் சமஷ்டி மூல­மான தீர்வு குறித்தே முக்­கி­யஸ்­தர்கள் வலி­யு­றுத்தி இருந்­தனர். எனினும் அர­சி­ய­ல­மைப்பு வெளி­வ­ரு­வ­தற்கும் முன்­பா­கவே இன­வா­திகள் இது குறித்த விமர்­ச­னங்­களை முன்­னெ­டுக்கத் தொடங்கி விட்­டனர். சமஷ்டி முறையின் மூலம் நாடு பிள­வு­ப­டப்­போ­கின்­றது தனி­நாட்­டுக்கு வித்­தி­டப்­பட உள்­ளது. சிறு­பான்­மை­யி­ன­ருக்கு அதி­க­ளவில் உரி­மைகள் கிடைக்­கப்­போ­கின்­றது. சிங்­கள மக்கள் ஒட்­டாண்­டி­யா­கி­விடப் போகின்­றனர். பெளத்த மதத்­துக்கு உரிய இடம் புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பில் வழங்­கப்­ப­டுமா? என்ற சந்­தேகம் தோன்றி இருக்­கின்­றது. என்­றெல்லாம் இன­வா­திகள் தமது இன­ரீ­தி­யான கோரப்­பார்­வை­யினை செலுத்தத் தொடங்கி இருக்­கின்­றனர்.

சுருக்­க­மாக சொல்லப் போனால் பிள்ளை பிறப்­ப­தற்கு முன்­ன­தா­கவே அப்­பிள்ளை தொடர்­பான பல்­வேறு விமர்­ச­னங்­க­ளையும் இன­வா­திகள் முன்­வைத்­தி­ருக்­கின்­றனர். பெரும்­பாலும் இவ்­வி­மர்­ச­னங்கள் பிள்­ளைக்கு களங்­கத்தை உண்டு பண்­ணு­வ­தா­கவே இருக்­கின்­றன. சிறு­பான்­மை­யி­னரும் இலங்­கை­யரே என்­ப­தனை இன­வா­திகள் ஒரு­போதும் ஏற்­றுக்­கொள்ளத் தயா­ராக இல்லை. சிறு­பான்­மை­யினர் என்­பது ஒரு அடி­மைப்­பட்ட இனம் என்­கிற ரீதி­யி­லேயே இன­வா­தி­களின் சிந்­த­னை­களும் செயற்­பா­டு­களும் அமைந்­துள்­ளமை நோக்­கத்­தக்­க­தாகும். மாற்­றாந்தாய் மனப்­பான்­மை­யுடன் இவர்கள் சிறு­பான்­மை­யி­னரை நோக்­கு­கின்ற நிலை­மை­யா­னது மாற்­ற­ம­டைதல் வேண்டும்.

பல்­லின, பல்­ம­தங்­களை கொண்­ட­வர்கள் எமது இலங்கைத் திரு­நாட்டில் வாழு­கின்­றனர். இவர்­க­ளுக்கு இடை­யே­யுள்ள வேற்­று­மைகள் மதிக்­கப்­ப­டுதல் வேண்டும். பன்­முகத் தன்­மை­யினை பேணு­தலும் வேண்டும். நல்­லி­ணக்­கத்­தி­னையும் புரிந்­து­ணர்­வி­னையும் மேம்­ப­டுத்தும் வகையில் அர­சாங்கம் பல்­வேறு வேலைத்­திட்­டங்­க­ளையும் முன்­னெ­டுத்து வரு­கின்­றமை தெரிந்த விட­ய­மாகும். எனினும் இனவாதங்­க­ளையும் மத வாதங்­க­ளையும் தூண்­டு­கின்ற விதத்தில் சிலர் கருத்­து­க­ளினை தெரி­வித்து வரு­கின்­ற­மையும் செயற்­பா­டு­களில் ஈடு­பட்டு வரு­கின்­ற­மையும் விரும்­பத்­த­காத விட­ய­மா­கவே உள்­ளது. இது குறித்து முன்னாள் ஜனா­தி­ப­தியும் தேசிய ஒரு­மைப்­பாட்­டிற்கும் நல்­லி­ணக்­கத்­துக்­கு­மான அலு­வ­ல­கத்தின் தலை­வ­ரு­மான சந்­தி­ரிகா பண்­டா­ர­நா­யக்க குமா­ர­துங்­கவும் தனது நிலைப்­பாட்­டினை தெளி­வு­ப­டுத்தி இருக்­கின்றார். நாட்டில் இனங்­க­ளுக்கு இடையில் பிரி­வி­னையை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­காக இன­வாத மற்றும் மத­வாத அடிப்­ப­டையில் ஆத்­தி­ர­மூட்டும் செயற்­பா­டு­களில் ஈடு­ப­டு­கின்­ற­வர்கள் தொடர்பில் தாம­திக்­காமல் சட்­டத்தை கடு­மை­யாக செயற்­ப­டுத்த வேண்­டு­மென்று சந்­தி­ரிகா கேட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கின்றார்.

தமது குறு­கிய நோக்­கங்­களை அடைந்து கொள்ளும் நோக்­குடன் குரோத செயற்­பா­டு­களின் மூலம் சகோ­தர இலங்கை பிர­ஜை­களை அவ­மா­னப்­ப­டுத்தி, இழி­வுக்கு உட்­ப­டுத்தி இன அல்­லது மத அடிப்­ப­டையில் இலங்கை சமூ­கத்­தினுள் பிளவை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான சூழலை உரு­வாக்க இட­ம­ளிக்க முடி­யாது. அர­சாங்­கமும் நாட்டு மக்­களும் ஒன்­றி­ணைந்து நல்­லாட்­சியை அடிப்­ப­டை­யாகக் கொண்ட சமூகம் ஒன்றை மீண்டும் கட்­டி­யெ­ழுப்­பு­வ­தற்­கான பாரிய முயற்­சியில் ஈடு­பட்­டி­ருக்கும் இக்­கால கட்­டத்தில் சவால்கள் பல­வற்­றையும் வெற்றி கொள்ள வேண்­டி­யுள்­ளது. இத­னி­டையே 2015 ஆம் ஆண்டு ஜன­வரி மாதத்தின் பின்னர் திறக்­கப்­பட்­டுள்ள சந்­தர்ப்­பங்­களும் சாத­க­மான சமூக அர­சியல் நிலை­மை­களும் முற்­போக்­காக பாவிக்­கப்­பட வேண்­டி­ய­வை­யாகும். ஒரே நாட்­ட­வ­ராக எங்­க­ளுக்குச் சொந்­த­மாக வேண்­டிய அபி­வி­ருத்தி, பொரு­ளா­தார மேம்­பாடு மற்றும் அர­சியல் ஸ்திரத்­தன்மை என்­ப­வற்றை அடைந்து கொள்ள வேண்டும் எனின் நாட்டுப் பற்­றுள்ள சகல இலங்கைப் பிர­ஜை­களும் ஒற்­று­மை­யுடன் தலை­மைத்­து­வத்­தினை வழங்கி சமா­தானம், நல்­லி­ணக்கம் மற்றும் மக்கள் சார்­பான நேர்­மை­யான ஆட்சி முறை­யொன்றை பெற்றுக் கொள்­வது மிகவும் அவ­சி­ய­மாகும் என்றும் முன்னாள் ஜனா­தி­பதி சந்­தி­ரிகா வலி­யு­றுத்தி இருக்­கின்றார்.

இதே­வேளை, கடந்த காலங்­களில் குரோத கருத்துப் பிர­யோகம் மற்றும் செயற்­பா­டுகள் தொடர்­பாக அதிக முறை­ப்பா­டுகள் வெவ்­வேறு தரப்­பி­னர்­களால் சாட்­சி­யங்­க­ளுடன் முன்­வைக்­கப்­பட்­டுள்ள நிலை­யிலும் அதற்­கான புல­னாய்­வுக்­காக சட்ட நட­வ­டிக்கை எடுப்­பதில் ஏற்­பட்­டுள்ள தாமத நிலை­யி­னையும் சந்­தி­ரிகா சுட்­டிக்­காட்டி இருக்­கின்­றமை குறிப்­பி­டத்­தக்­க­தாகும்.

நாளுக்கு நாள் இன­வாத முன்­னெ­டுப்­புகள் இடம்­பெற்று வரு­கின்ற நிலையில் இன­வா­தத்­தினை பேசு­வோ­ருக்கு எதி­ராக சட்­டங்­களை அர­சாங்கம் உரு­வாக்க வேண்­டு­மென கிழக்கு மாகாண முத­ல­மைச்சர் ஹாபீஸ் நஸீர் அஹமட்டும் அண்­மையில் தனது நிலைப்­பாட்­டினை தெளி­வு­ப­டுத்தி இருந்­தமை தொடர்­பிலும் நீங்கள் ஏற்­க­னவே அறிந்­தி­ருப்­பீர்கள் என்று கரு­து­கின்றேன். இந்­நி­லையில் சி.வி.விக்கி­னேஸ்­வ­ர­னாக இருப்­பினும் ஞான­சார தேர­ராக இருப்­பினும் இன­வா­தத்தை தூண்­டு­ப­வர்­களை கைது செய்ய வேண்டும். இன­வா­தத்­திற்கு எதி­ரான சட்­டத்தை கொண்டு வரு­தலும் வேண்டும். மஹிந்த ராஜபக் ஷவை வீட்­டுக்கு அனுப்­பி­யதும் இன­வா­த­மே­யாகும் என்று இரா­ஜாங்க அமைச்சர் டிலான் பெரேரா பாரா­ளு­மன்­றத்தில் வலி­யு­றுத்தி இருந்தார்.

இது ஒரு­பு­ற­மி­ருக்க, பொது­ப­ல­சேனா அமைப்பு தொடர்பில் அண்­மைக்­கா­லத்தில் பல்­வேறு விமர்­ச­னங்­களும் முன்­வைக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றன. இவ்­வ­மைப்பின் நட­வ­டிக்­கைகள் தொடர்பில் பலரும் அதி­ருப்­தி­யினை வெளிப்­ப­டுத்தி வரு­கின்­றனர்.