இலங்கைக்குத் தேவை ஒரு புதிய அரசியல் அமைப்பு, ஒரு புதிய பாதை

இன­வா­த­மும், மதச் செருக்­கும் இந்த நாட்­டின் சமூக பொரு­ளா­தார முன்­னேற்றத்துக்கு இரட்­டித்த சாபக்­கே­டாய் இருந்து வந்­து­ள்ளன.

நாட்­டின் கடந்த நூற்­றாண்டு கால வர­லாற்றை நோக்­கு­வோ­மா­யின், இந்த நிலை­மை­யா­னது ஆரம்ப கட்­டத்­தி­லேயே தோற்­றம் பெற்று, வெவ்­வேறு வடி­வங்­க­ளில் இற்­றை­வரை நிலவி வரு­கி­றது, 1948ஆம் ஆண்டு நாடு சுதந்­தி­ர­ம­ டைந்­ததை அடுத்து, குறிப்­பாக கொரியா நாட்­டில் நடை­பெற்ற போர் மற்­றும் சீனா­வு­டன் செய்து கொண்ட இறப்­பர்- – அரசி ஒப்­பந்­தம் போன்ற நிலை­மை­கள் வாயி­லாக, பொரு­ளா­தார வளர்ச்சி அறி­கு­றி­கள் தென்­பட்­டன.

எனி­னும், பின்பு சிங்­கள மேலா­திக்­கச் சிந்­த­னை­கள் தோன்­றி­ய­தன் கார­ண­மாக, நிலை­மை­கள் தொடர்ச்­சி­யாக மோச­ம­டைந்து வந்­துள்­ளன.

குறிப்­பாக, 1956ஆம் ஆண்டுப் பொதுத் தேர்­தல் நெருங்­கிய சந்­தர்ப்­பத்­தில் ஐ.தே.கட்­சி­யும், ஸ்ரீலங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யும் மொழிப்­பி­ரச்­சி­னை­யைக் கையி­லெ­டுத்து மேற்­கொண்ட போட்டா போட்­டி­யில் ஸ்ரீ.ல. சு. கட்சியின் தலை­வர் எஸ். டபிள்யூ. ஆர் .டீ. பண்­டா­ர­நா­யக்க, தனது ஆரம்ப கால இரு அரச கரும மொழிக் கொள் கையைக் காற்­றில் பறக்­க­விட்டு, ‘24 மணித்­தி­யா­லத்­தில் சிங்­க­ளம் மட்­டும்’ என்ற பதா­கை­யின் கீழ் தேர்­தல் பரப்புரை முயற்­சி­யில், ‘பஞ்­ச­மகா பல­வே­கய’ என்ற போர்­வை­யில் விவ­சா­யி­கள், ஆசி­ரி­யர்­கள், தொழி­லா­ளர்­கள், சம­யத் தலை­வர்­கள், ஆயுள்­வேத வைத்­தி­யர்­கள் போன்ற சக்­தி­களை அணி­தி­ரட்டி தேர்­தல் களத்­தில் இறங்கி வெற்­றி­யீட்­டி­னார்.

பத­விக்கு வந்து 2 மாத காலத்­தி­லேயே, நாடா­ளு­மன்­றத்­தில் ‘சிங்­க­ளம் மட்­டும்’ சட்ட மூலத்­தைக் கொண்டு வந்­தார். தமிழ்­மொ­ழி­யைப் புறக்­க­ணித்­தது சாதா­ரண நீதி நியா­யத்­துக்கு முர­ணா­னது மட்­டு­மல்­லா­மல், அன்று நடை­மு­றை­யில் இருந்த சோல்­பரி யாப்­பின் 29 ஆவது பிரி­வுக்கு குந்­த­க­மா­னது என்று தமிழ்த் தலை­வர்­கள் வாதா­டி­னர்.

அதே வேளை, லங்கா சம­ச­மா­ஜக் கட்சி உள்­ளிட்ட இட­து­சா­ரி­கள், அதனை வன்­மை­யாக எதிர்த்து ‘‘இரு மொழி­கள், ஒரு நாடு; ஒரு மொழி இரு நாடு­கள்’’ என்ற கருத்தை முன்­வைத்­த­தோடு, அது எதிர்­கா­லத்­தில தமி­ழர் தரப்­பி­னரை ஒரு தனி­நாட்­டுக் கோரிக்­கைக்கு இட்­டுச் செல்­லும் என்­றெல்­லாம் கார­சா­ர­மான வாதங்­களை முன்­வைத்­த­னர். பண்­டா­ர­நா­யக்க அந்த வேளை­யில் பத­வி­மோக சந்­தர்ப்பவாதத்­தில் ஊறி­யி­ருந்­த­மை­யால், மேற்­கு­றித்த எதிர்ப்­பு­கள் எல்­லா­வற்­றை­யும் புறந்­தள்ளி விட்­டார்.

தனிச் சிங்கள சட்டத்தை எதிர்க்க தமிழ் அரசுக் கட்சி முடிவு

எனவே, தமி­ழ் அரசுக் கட்­சித் தலை­வர் எஸ்.ஜே.வி.செல்­வ­நா­ய­கம் பரந்த அள­வி­லா­ன­தொரு எதிர்ப்பு இயக்­கத்தை முடுக்கி விடப்­போ­வ­தாக பகி­ரங்­க­மாக அறிக்கை விடுத் தார். ஆனால் அத­னைத் தடுக்­கும் நோக்­கில், செல்­வ­நா­ய­கத்­தோடு பேச்சு நடத்­து­வ­தற்கு பண்­டா­ர­நா­யக்க அழைப்பு விடுத்­தார். அதனை அடுத்து நடந்­தே­றிய கலந்­து­ரை­யா­டல்­க­ளின் அடிப்­ப­டை­யில் 1957ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 26ஆம் திகதி கைச்­சாத்­தி­டப்­பட்­டது தான் பண்டா –- செல்வா ஒப்­பந்­தம் ஆகும்.

அந்த ஒப்­பந்­தம் கைச்­சாத்­தி­டப்­பட்­டதை அடுத்து, தாம் உத்­தே­சித்­தி­ருந்த சத்­தி­யாக்­கி­ர­கப் போராட்­டத்தை கைவி­டப் போவ­தாக செல்­வ­நா­ய­கம் அறி­வித்­தி­ருந்­தார். குறித்த ஒப்­பந்­தத்தை ஏறத்­தாழ ஒரு வருட கால­மாக ஆங்­காங்கே சிங்­கள மக்­கள் மத்­தி­யில் பண்­டா­ர­நா­யக்கா விளக்கி வந்­தார். அந்­தச் சந்­தர்ப்­பங்­க­ளில், தாம் பௌத்த மதத்­தில் அலா ­தி­யான பற்­றுள்­ள­வர் என்­றும் எடுத்­து­ரைத்து வந்­தார். இருந்த போதும், ஒப்­பந்­தத்­துக்கு எதி­ராக, குறிப்­பாக பௌத்த துற­வி­கள் மத்­தி­யி­லி­ருந்­து­தான், எதிர்ப்­புக்­கள் கிளம்­பின.

ஜே.ஆர். ஜய­வர்த்­த­ன­வின் பாத யாத்­திரை

அத்­தோடு குறித்த அந்த ஒப்­பந்­தத்தை எதிர்த்து, ஐ.தே. க வின் மறைந்த தலை­வர். ஜே.ஆர் ஜய­வர்த்­தன, கண்டி நோக்கி ஒரு பாத யாத்­திரை மேற்­கொண்­டி­ருந்­தார். எவ்­வா­றா­யி­னும் , தலைமை அமைச்சர் பண்­டா­ர­நா­யக்­கா­வின் ஆலோ­ச­னை­யின் பெய­ரில், ஸ்ரீ.ல.சு.க. நாடா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­ன­ரா­க­வி­ருந்த எஸ். டீ. பண்­டா­ர­நா­யக்­கா­வி­னால் ஜய­வர்த்­த­ன­வின் கண்டி யாத்­திரை இம்­புல்­கொ­ட­வில் வைத்­துத் தடுத்து நிறுத்­தப்­பட்­டது. இருப்­பி­னும் ஜய­வர்த்­த­ன­வின் முயற்சி வெற்­றி­யீட்­டு­வ­தற்கு பௌத்த துற­வி­கள் தொடுத்த போராட்­ட­மும் கைகொ­டுத்­தது.

அதா­வது, 1958ஆம் ஆண்டு ஏப்­ரல் மாதம் 9ஆம் திக­தி­யன்று காலை 9 மணி­ய­ள­வில், நூற்றுக் க­ணக்­கான துற­வி­கள் திரண்டு சென்று அந்த வேளை­யில் பண்­டா­ர­நா­யக்க வசித்து வந்த ‘றொஸ்­மிட் பிளேஸ்’ இல்­லத்தை முற்­று­கை­யிட்டு பண்டா – செல்வா ஒப்­பந்­தம் கிழித்­தெ­றி­யப்­பட வேண்­டும் என்று வற்புறுத்தி ஆர்ப்­பாட்­டம் செய்­த­னர்.

ஆனால், பண்­டா­ர­நா­ய­கா­விற்கு பக்­க­ப­ல­மாக ஒரு சில ஸ்ரீ.ல.சு.க உறுப்­பி­னர்­கள் தானும் முன்­வ­ர­வில்லை. எனவே, பெளத்த துற­வி­க­ளது நிர்ப்­பந்­தத்­துக்கு அவர் அடி­ப­ணிந்தபடி­யால், அந்த இரு தரப்பு ஒப்­பந்­தம் ஒரு­த­லைப் பட்­ச­மாக கிழித்­தெ­றி­யப்­பட் டது.

பண்டா – செல்வா ஒப்­பந்­தம் ஒரு கூட்டாட்சி முறை­மையை உள்­வாங்­கவோ, சிங்­க­ளம் மட்­டும் சட்­டத்­தில் எது­வித மாற்­றம் செய்­யவோ இட­ம­ளிக்­க­வில்லை. ஆனால் அதே நேரம் வட­மா­கா­ணத்­துக்கு ஒரு பிர­தேச சபை­யும், கிழக்கு மாகா­ணத்­துக்கு இரண்டு அல்­லது அதற்கு மேற்­பட்ட பிர­தேச சபை­க­ளும் அமைப்­ப­தற்கு அந்த ஒப்­பந்­தம் மூலம் இட­ம­ளிக்­கப்­பட்­டது.

அத்­தோடு விவ­சா­யம், கூட்­டு­றவு, காணி, காணி அபி­வி­ருத்தி, குடி­யேற்­றம், கல்வி, சுகா­தா­ரம், கைத்­தொ­ழில், மீன்­பிடி போன்ற 13 துறை­க­ளுக்­கான அதி­கா­ரங்­கள் அந்­தச் சபைகளுக்கான ஒதுக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன.

அந்த வகை­யில் குடி­யேற்­றத்­திட்­டங் க ளுக்­கான பய­னா­ளி­களை தெரிவு செய்­யும் உரி­மை­யும் உள்­ள­டக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தது. மத்­திய அர­சாங்­கம் ஒரு குறிப்­பிட்ட தொகை நிதியை ஒதுக்­கு­வ­தோடு, வரி­வி­தித்­தல் , கடன்­பெ­று­தல் ஆகிய அதி­கா­ரங்­க­ளும் பிர­தேச சபை­க­ளுக்கு ஒதுக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன.

ஆனால் பின்னர் நடந்­ததுதான் என்ன? இன­வெ­றிச் சக்­தி­க­ளால் ஒரு சில நாள்­க­ளில் தமி­ழ­ருக்­கெ­தி­ரான இனக்­க­ல­வ­ரம் கட்­ட­விழ்த்து விடப்­பட்­டது. அந்­தக்­க­ல­வ­ரம் சம்­பந்­த­மான நூல் ஒன்றை எழு­தி­ய­வ­ரா­கிய அன்­றைய ஆங்­கில ஊட­கத்­துறை ஜாம்­ப­வான், ராசி வித்­தாச்சி ‘‘அது மனி­த­னால் மனி­த­னுக்கு இழைக்­கப்­பட்ட மனித ஈனம்’’ என்று கூறி வைத்­தார்.

கல­வ­ரம் தீவி­ர­ம­டைந்த நிலை­யில் சில புத்­தி­ ஜீ­வி­கள் சென்று அவ­ச­ர­கால நிலை­யை அறிவிக்குமாறு விடுத்த வேண்­டு­கோளைப் பண்­டா­ர­நா­யக்கா நிரா­க­ரித்து விட்­டார். மாறாக, நாட்டு மக்­க­ளுக்கு அன்று வானொலி மூலம உரை­யாற்­றி­னார். அந்த உரை­யா­னது எரி­யும் நெருப்­பில் எண்­ணெய் ஊற்­றி­யது போன்று இருந்­தது. ‘blowing raw oxygen into a raging fire’ என்று வித்­தாச்சி அத­னைப் பதிவு செய்­தி­ருந்­தார்.

அதா­வது, இனக்­க­ல­வ­ர­மா­னது 1958ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 22ஆம் திகதி வெடித்­த­தா­யி­னும், நுவ­ரெ­லியாவின் முன்னாள் மேயர் டீ.ஏ சென­வி­ரத்ன உள்­ளிட்ட சிலர் மட்­டக்­க­ளப்­பில் 1958 மே மாதம் 25ஆம் திகதி கொலை செய்­யப்­பட்­ட­தன் கார­ண­மா­கவே இனக்­க­ல­வ­ரம் வெடித்­தது என்று மறுநாள் 26ஆம் திகதி ஆற்­றி­ய­அந்த உரை­யில் பண்­டா­ர­நா­யக்கா குறிப்­பிட்­டி­ருந்­தார்.

ஆனால் சென­வி­ரத்ன கொலை செய்­யப்­பட்­ட­தற்கு தனிப்­பட்ட பகையே கார­ணம் என்று செல்­வ­நா­ய­கம் 1958 ஜூன் 4ஆம் திக­தி­யன்று நாடா­ளு­மன்­றத்­தில் சுட்­டிக்­காட்­டி ­யி­ருந்­தார். அது எவ­ரொ­ரு­வ­ரா­லும் மறுத்­து­ரைக்­கப்­பட வில்லை.

டட்லி – செல்­வ­நா­ய­கம் ஒப்­பந்­தம்

இரண்­டா­வ­தாக, 1965ஆம் ஆண்டு பெப்­ர­வரி மாதம் 24ஆம் திகதி தலைமை அமைச்­சர் டட்லி சேன­நா­யக்­கா­வுக்­கும் தமி­ழ் அரசுக்­கட்­சித் தலை­வர் செல­வ­நா­ய­கத்­துக்­கும் இடை­யில் இடம்­பெற்ற பேச்­சுக்­க­ளின் வாயி­லாக மேற்­கு­றித்த ஒப்­பந்­தம் கைச்­சாத்­தி­டப்­பட்­டது.

இது பண்டா – செல்வா ஒப்­பந்­தத்­தைக் காட்­டி­லும் குறைந்த பட்ச உள்­ள­டக்­கத்­தையே கொண­டி­ருந்த போதி­லும், அதற்­கெ­தி­ரா­க­வும் தென்­னி­லங்­கை­யில் குறிப்­பாக சிங்­கள பௌத்த வட்­டா­ரங்­க­ளி­லி­ருந்து பலத்த எதிர்ப்­புக்­கள் கிளம்­பின. எனவே, உட­ன­டி­யா­கவே டட்லி சேன­நா­யக்கா ஒப்­பந்­தத்தை தூக்கி எறி­வ­தற்கு நெடு­நே­ரம் எடுக்­க­வில்லை.

ஒப்­பந்­தத்­தில் கீழ்க்­கா­ணும் விட­யங்­கள் உள்­ள­டக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன.

1. வடக்கு கிழக்­கு­மா­கா­ணங்­க­ளில் தமிழ்­மொ­ழி­யில் நிர்­வா­கம் நடத்­தப்­ப­டும்.
2. வடக்கு கிழக்­கில் நீதி விசா­ர­ணை­க­ளும் பதி­வு­க­ளும் தமிழ் மொழி­யில் செய்­யப்­ப­டும்.
3. மாவட்ட சபை­கள் அமைக்­கப்­பட்டு அவற்­றுக்­குப் பார­தீ­னப்­ப­டுத்த வேண்­டிய விட­யங்­க­ளும் அதி­கார எல்­லை­க­ளும் பரஸ்­ப­ரம் பேசித்­தீர்க்­கப்­ப­டும்.
4. அதே நேரத்­தில் நாட்­டின் நல­னைக் கருத்­திற்­கொண்டு மத்­திய அர­சி­னால் சிற்­சில உத்­த­ர­வு­கள் மாவட்ட சபை­க­ளுக்கு விடுக்­க­ப்ப­டும், மேலும் வடக்­குக்­கி­ழக்­கில் குடி­யேற்­றத்­திட்டங்­க­ளின் கீழ் காணி­கள் பகி­ரப்­ப­டும் விட­யத்­தைப்­பொ­றுத்­த­ வரை முத­லா­வ­தாக, அந்தந்த மாவட்­டங்­க­ளில் காணி அற்­ற­வர்­க­ளுக்கு முன்­னு­ரிமை வழங்­கப்­ப­டும். இரண்­டா­வ­தாக, வடக்கு கிழக்கு தமிழ் பேசும் மக்­க­ளுக்கு வழங்­கப்­ப­டும். மூன்­றா­வ­தாக நாட்­டி­லுள்ள ஏனைய மக்­க­ளுக்கு வழங்­கப்­ப­டும். அந்த வகை­யி­லும், வடக்கு கிழக்­கி­லுள்ள தமிழ்­பி­ர­ஜை­க­ளுக்கு முன்­னு­ரிமை வழங்­கப்­ப­டும்.

ஆக, மேற்­படி ஒப்­பந்­தங்­க­ளில் ஒன்­றை­யா­வது நடை­மு­றைப்­படுத்­து­வ­தற்கு அவ்­வே­ளைய அரசு நட­வ­டிக்கை எடுத்­தி­ருந்­தால், 26 வருட காலப் போரொன்று நிச்­ச­ய­மாக தவிர்க்­கப்­ப­டக் கூடி­ய­தாக இருந்­தி­ருக்­கும். உண்­மை­யில் தமி­ழர் ஆயு­தப் போராட்­ட­மா­னது, ஒரு இறு­தித்­தெ­ரி­வா­கவே மேலெ­ழுந்­ததுதான் யதார்த்­தம் என்­பதை எவ­ரும் மறுத்­திட முடி­யாது. 1983 (கறுப்பு ஜுலை) படு மோச­மான இனக்­க­ல­வ­ரமே அதற்கு உந்து சக்­தி­யாக அமைந்­தது.

கற்­றுக்­கொண்ட பாடங்­கள் மற்­றும் நல்­லி­ணக்க ஆணைக்­குழு மறைந்த முன்­னாள் சட்­டமா அதி­பர் சீ.ஆர்.டி சில்வா தலை­மை­யி­லான இந்த ஆணைக்­குழு 2010ஆம் ஆண்டு அன்­றைய அரச தலைவர் மகிந்தவி­னால் நிய­மிக்­கப்­பட்­டது.

ஒரு வருட கால­மாக விசா­ர­ணை­கள் நடத்­தி­வந்த இந்த ஆணைக்­குழு, நாடு சுதந்­தி­ர­ ம­டைந்த காலம் முதல் பத­வி­வ­கித்து வந்த எந்­த­வொரு அர­சாங்­க­மும் தமிழ்த் தேசிய இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு அர்த்­த­முள்ள, நிலை­யான அர­சி­யல் தீர்வு காணத்­த­வ­றி­ய­தா­லேயே, கால­த்துக்­குக் காலம் குருதி சிந்­தும் கல­வ­ரங்­க­ளும், இறு­தி­யில் முழு அள­வி­லான போரும் வடக்கு கிழக்­கில் நடை­பெற நேர்ந்­த­தா­கத் தனது அறிக்­கை­யில் குறிப் பிட்­டி­ ருந்­தது. அத்­தோடு, மேலும் காலந்­தாழ்த்­தாது தமி­ழர் பிரச்­சி­னைக்கு ஒரு இறு­தி­யான தீர்வு காணப்­பட வேண்­டும் என்­றும் பரிந்­துரை செய்­யப்­பட்­டி­ருந்­தது.

இற்­றை­வரை அது கிடப்­பி­லேயே போடப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. உண்­மை­யில் ,ஆணைக்­கு­ழு­வி­னால் ஒரு­வ­ரு­ட­கா­லத்­தில் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்­டி­ருந்த இடைக்­கால அறிக்கை தானும் நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தப்­ப­ட­வில்லை என்று ஆணைக்­குழு அதி­ருப்தி தெரி­வித்­தி­ருந்­தது.

சில ஆய்­வா­ளர்­கள் முன்­வைத்­து­வ­ரும் மேலோட்­ட­மான ஆய்­வு­கள்.

பல்­வேறு அர­சி­யல் ஆய்­வா­ளர்­கள், நுனிப்­புல் மேயும் பாணி­யில் ஆய்­வு­கள் செய்­வ­தோடு, போர் ஆரம்­ப­மா­வ­தற்கு தமி­ழீழ விடு­த­லைப்­பு­லி­கள் தான் அடிப்­ப­டைக்­கா­ர­ணம் என்ற முடி­வுக்கு வந்து விடு­கின்­றார்­கள். இவ்­வாறு மக்­கள் தவ­றாக வழி­ந­டத்­தப்­ப­டு­வது கண்­ட­னத்­துக்கு உரி­ய­தா­கும்.

மூன்று தசாப்த கால­மாக தமிழ்த் தலை­மை­கள் நடத்­திய போராட்­டங்­கள் விழ­லுக்­கி­றைத்த நீரா­கிப் போன­தன் கார­ண­மா­கவே, தமிழ் இளை­ஞர்­கள் பொறு­மை­யி­ழந்து களத்­தி­லி­றங்கி, பின்பு ஆயு­தப் போராட்­டத்­துக்கு தள்­ளப்­பட்­ட­னர் என்­பது மேற்­கு­றித் ஆய்­வா­ளர்­க­ளால் மூடி மறைக்­கப்­ப­டும் விட­ய­மா­கவே உள்­ளது.

மேலும், புலம் பெயர் தமி­ழர்­கள் இலங்­கைக்கு களங்­கம் கற்­பிக்­கி­ன்ற­னர் என்று குற்­றம் சுமத்­து­ப­வர்­க­ளும் உள்­ள­னர்.

காலங்­கா­ல­மாக அரங்­கேற்­றப்­பட்டு வந்த இனங்­க­ல­வ­ரங்­கள் எல்­லா­வற்­றுக்­கும் உச்­சக்­கட்­ட­மாக 1983 ஆம் ஆண்­டில் போர் ஆரம்­பித்த காலத்­தி­லும் உயிர் பாது­காப்­புக் கருதி பெரு­வா­ரி­யான தமிழ் மக்­கள் நாட்டை விட்டு ஓடி­னர் என்­பதை முற்­றி­லும் மறந்து விட்­ட­வர்­கள் அல்­லது மறந்­தது போல் பாசாங்கு பண்­ணு­ப­வர்­கள் தான் அவர்­கள், மற்­றும், பெருந்­தொ­கை­யான பொது­மக்­க­ளும் ஆயு­தப்­ப­டை­யி­ன­ரும் உள்­நாட்டுப் போரில் மாண்­ட­னர்.

மேலும், போர் தொடர்­பான செல­வீ­னம் கொஞ்ச நஞ்­ச­மல்ல, அது ஏறக்­கு­றைய 200 பில்­லி­யன் அமெ­ரிக்க டொலர் தொகை ஆகும் என்று இலங்­கை­கான முன்­னாள் இந்­தி­யத் தூது­வர் சிவ் சங்­கர் மேனன் மேற்­கொண்ட ஆய்­வின் மூலம் தெரிய வந்­தது.

எனவே, நல்­ல­றி­வும் நற்­சிந்­த­னை­யும் கொண்ட எந்­த­வொரு பிர­சை­யா­ வது, முழு நாட்­டுக்­குமே கடும் அழி­வு­க­ளுக்கு வழி­ச­மைத்த தமிழ்த் தேசிய இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு நிலை­யான அர­சி­யல் தீர்­வுத் திட்­டம் அர­சி­யல் யாப்­பில் உள்­ள­டக்­கப்­ப­டு­வ­தற்கு தடைக்­கல்­லாக இருக்­கக் கூடாது.

2015 ஜன­வ­ரி­யி­லும் ஓகஸ்­டி­லும் நடத்­தப்­பட்ட அரச தலை­வர் மற்­றும் நாடா­ளு­மன்­றத் தேர்­தல்­க­ளின்போது இன்­றைய தேசிய ஒற்­றுமை நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்­தி­லுள்ள இரு பெரிய கட்­சி­க­ளா­லும் அளிக்­கப்­பட்ட வாக்கு­று­தி­களை எவ­ரா­லும் சரி மூடி மறைத்­து­விட முடி­யாது.

இன்­னொரு முக்­கி­ய­மான விட­யம் என்­ன­வென்­றால், தமிழ் மற்­றும் முஸ்­லிம் மக்­கள் எண்­ணிக்­கை­யில் சிறு­பான்­மை­யி­ன­ரா­யி­னும், அவர்­கள் இந்த நாட்டு மக்­க­ளோடு மக்­க­ளா­க­வுள்­ளன இறை­மை­யுள்ள பிர­சை­கள் என்ற யதார்த்­தத்தை பௌத்த பீடங்­களோ, வேறு எந்­தத் தரப்­பி­னரோ மறந்து விடக்­கூ­டாது, அத்­தோடு, அவர்­கள் பார­தீ­னப்­ப­டுத்த முடி­யாத தமது அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வு உரி­மையை வேண்டி நிற்­கின்­ற­னரே தவிர, வேறு ஏதா­வது சலு­கை­க­ளுக்கோ அல்­லது நன்­கொ­டை­க­ளுக்கோ கையேந்தி நிற்­க­வில்லை என்­பது எல்­லோ­ரா­லும் நிதா­ன­மாக புரிந்து கொள்­ளப்­பட வேண்­டிய ஒன்­றா­கும்.