"அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 83
[This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.]
பகுதி: 83 / பின் இணைப்பு – மகாவம்சத்தின் சுருக்கம் / அத்தியாயம் 01 முதல் அத்தியாயம் 37 வரை
அசோகர் போதிமரத்தில் வரைந்த கோட்டின் வழியாக போதி மரக் கிளை மரத்திலிருந்து தானாகப் பிரிந்து, தனக்காக உருவாக்கப்பட்ட பாத்திரத்தை அடைந்தது. எதிர்பார்த்தபடி, அந்த நேரத்தில், அதை வரவேற்பதாக, ஒரு பூகம்பம் ஏற்பட்டது. போதி கிளை தானாகப் பிரிவது, வான இசை [celestial music] மற்றும் அரிதன் புறப்பட்ட அதே நாளில் பாடலிபுத்ரத்தை அடைந்தது ஆகியவை நம்பமுடியாத நிகழ்வுகள். இந்த அத்தியாயம் ஒட்டுமொத்தமாக நம்பமுடியாதது ஆகும்.
அத்தியாயம் 19 [போதி விருட்சம் வருகை]: இது தேரி சங்கமித்தா மற்றும் அவள் போதிக் கிளையை கப்பல் மூலம் இலங்கைக்கு கொண்டு வருவது பற்றியது. அவள் பதினொரு பிக்குனிகளுடனும் போதிக் மரக் கிளையுடனும் ஒரு கப்பலில் வந்தாள். அப்பொழுது நாகர்கள் போதிக் கிளையை எடுக்க முயன்றனர், சங்கமித்தா ஒரு கிறிப்பன் அல்லது கிரிஃபின் (griffin, சமஸ்கிருதத்தில் கருடன்) வடிவத்தை எடுத்து அவர்களின் முயற்சியை முறியடித்தாள். சங்கமித்தா அசோகருக்குப் பிறந்தால், அவள் எப்படி ஒரு கிரிஃபின் வடிவத்தை எடுக்க முடியும்? மேலும் பயந்துபோன நாகர்கள் அவளிடம் சமாதானம் கேட்டு, ஜம்புகோலம் [Jambukola, Jambukolapattinam or Dambakola Patuna, Tamil: ஜம்புகோலப்பட்டினம், is an ancient port to the north of Jaffna, in the Northern Province of Sri Lanka.] வரை கப்பலை அழைத்துச் சென்றனர். பல அதிசய நிகழ்வுகள் அப்பொழுது நடந்தன. இறுதியாக போதிக் மரக் கிளையுடன் சென்ற கப்பல் அது புறப்பட்ட அதே நாளில் அதன் திட்டமிட்ட இடத்தை அடைந்தது. போதிக் கிளையின் வருகையைக் குறிக்கும் வகையில் வழக்கம் போல் ஒரு பூகம்பம் ஏற்பட்டது.
ஒரே நாளில் வருகையும், பூகம்பமும் வழக்கமான இந்த புத்த மத நூல்களில் காணப்படும் கதை வர்ணனைகளாகும். கஜரகாமத்தில் [கதிர்காமம் / Kajaragama / Katragama] லிருந்து பிரபுக்களும் வருகையைக் கொண்டாட வந்தனர். எனவே, போதி மரம் மற்றும் புத்த மதம் வருவதற்கு முன்பே முருக (கதிர்காமம்) வழிபாடு அங்கு இருந்தது தெளிவாகிறது. பிராமணர்களும் அங்கு இருந்தனர். பிராமணர்கள் பௌத்தர்கள் அல்ல. சங்கமித்தா ஒரு மனிதரான அசோகரின் மகள் என்று நாம் கருதினால், இந்த அத்தியாயம் ஒரு மதக் கற்பனையே தவிர வரலாற்றுப் பதிவு அல்ல. முருக வழிபாட்டின் தொன்மை மற்றும் பண்டைய இலங்கையில் பிராமணர்களின் இருப்பு ஆகியவை மறைமுகமாக இங்கு உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன.
கதிர்காமம் 2,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக முருக வழிபாட்டின் புனித மையமாக இருந்து வருகிறது, இது தமிழ் இந்து மரபுகள், உள்ளூர் வேடர் நம்பிக்கைகள் மற்றும் பிற்கால பௌத்த நடைமுறைகளால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. பல மதங்களைக் கொண்ட தளமாக அதன் முக்கியத்துவம், இலங்கையின் ஆன்மீக நிலப்பரப்பில் அதை தனித்துவமாக்குகிறது.
இலங்கை பௌத்த மரபுகளின்படி, கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டில் மன்னன் எல்லாளன் உடனான தனது புகழ்பெற்ற போருக்கு முன்பு, மன்னன் துட்டகாமினி, கதிர்காம தெய்வத்தை (முருகன் / ஸ்கந்தன்) பிரார்த்தனை செய்து ஆசிகளைப் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த பாரம்பரியம் பௌத்த வரலாறுகள் மற்றும் உள்ளூர் நாட்டுப்புறக் கதைகள் இரண்டையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. அவை துட்டகாமினி ஒரு பக்தியுள்ள பௌத்தராகவும், அவருக்கு வெற்றியைத் தரக்கூடிய உள்ளூர் தெய்வங்களில் நம்பிக்கை கொண்டவராகவும் விவரிக்கின்றன. அதுமட்டும் அல்ல, துட்டகாமினியின் காலத்திற்கு முன்பே, கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு முன்பே, கதிர்காம கோயில், தெய்வீக உதவியை நாடும் போர்வீரர்கள் மற்றும் மன்னர்களுக்கு ஒரு முக்கிய வழிபாட்டுத் தலமாக இருந்தது என்றும் நம்பப்படுகிறது.
அத்தியாயம் 20 [தேரருடைய நிர்வாணம்]: இது அசோகர், தேவநம்பிய தீசன், மகிந்த தேரர் மற்றும் தேரி சங்கமித்தா ஆகியோரின் மரணங்களைப் பற்றியது. தேவநம்பிய தீசன் பல மதக் கட்டிடங்களைக் கட்டினார், மேலும் நாற்பது ஆண்டுகால ஆட்சிக்குப் பிறகு இறந்தார். அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு அவரது தம்பி உத்தியன் (uttiya) ஆட்சி செய்தார். உத்தியாவின் எட்டாம் ஆண்டில் மகிந்த தேரர் இறந்தார். மகிந்த தேரரின் இறுதிச் சடங்கு மற்றும் நினைவுச் சின்னம் நிறுவப்பட்டது பற்றி மிக நீண்ட விளக்கம் உள்ளது. தேரி சங்கமித்தாவும் அடுத்த ஆண்டு இறந்தார். இந்த அத்தியாயத்தில் தேரர்கள் மற்றும் தேரிகளின் பல மரணங்கள் சொல்லப்பட்டு உள்ளன. பத்து ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்த பிறகு மன்னர் உத்தியனும் இறந்தான்.
அத்தியாயம் 21 [ஐந்து அரசர்கள்]: இது மகாசிவன், சூரதிஸ்ஸன் [சூரதிச்சன்], சேனன், குத்திகன் மற்றும் அசேலா [அசேலன்] ஆகிய [Mahasiva, Suratissa, Sena, Guttaka and Asela] ஐந்து மன்னர்களின் ஆட்சியைப் பற்றியது. மகாசிவன், சுரதிஸ்ஸன் மற்றும் அசேலா ஆகியோர் தேவநம்பிய தீசனின் இளைய சகோதரர்கள். மகாசிவனும் சுரதிஸ்ஸனும் தலா பத்து ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தனர். மகாசிவன் மற்றும் சுரதிஸ்ஸனின் பிறகு, இரண்டு தமிழ் மன்னர்களான சேனன் மற்றும் குத்திகன் (தீபவம்சத்தில் Gutta / குட்டன்) இருபத்தி இரண்டு ஆண்டுகள் நீதியாக ஆட்சி செய்தனர். தீபவம்சமும் மகாவம்சமும் இந்த இருவரையும் தமிழர்கள் என்று அடையாளம் காட்டுகின்றன, ஆனால் இந்த இரண்டு தமிழர்களும் குதிரைகளை கையாளும் ஒரு சரக்குக் கப்பலின் மகன்கள் என்று மகாவம்ச ஆசிரியர் கூறுகிறார். ஒரு குதிரை வியாபாரி ஒரு அரசாங்கத்தை பதவி நீக்கம் செய்ய முடிந்தது என்று நம்புவது அபத்தமானது? அப்படி என்றால், அது ஒரு அரசாங்கம் அல்ல, ஆனால் ஒரு சிறிய [குழு ஒன்றின் அரசாக இருக்கவேண்டும்] குலத் தலைவரின் ஆட்சியாக இருக்க வேண்டும்; அதாவது மிகவும் உள்ளூர் விவகாரம் இது. இங்கே, தீபவம்சம், 18-47: சூரதீசனை வென்ற பிறகு, இரண்டு தமிழ் இளவரசர்களான சேனா மற்றும் குட்டா பன்னிரண்டு (இருபத்தி இரண்டு?) ஆண்டுகள் நீதியுடன் ஆட்சி செய்தனர் என்று கூறுகிறது. எனவே அவர்கள் உள்ளூர் தமிழர்களாக இருக்கலாம்? மகாவம்ச ஆசிரியர் அப்போது இருந்த தமிழ் அடையாளத்தை அழிக்க விரும்பினார், மேலும் அவர்கள் வெளிநாட்டினர் என்பதைக் குறிக்க குதிரை வியாபாரியைக் கண்டுபிடித்தார் என்று கருதலாம். தமிழர்கள் குதிரை வியாபாரிகளாக இருந்திருக்க முடியாது; அந்தக் காலத்தில் அரேபியர்கள் மட்டுமே குதிரை வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
பின்னர் மூத்தசிவனின் ஒன்பதாவது மகனான அசேலன், சேனனையும் மற்றும் குத்திகனையும் வீழ்த்தி பத்து ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். பின்னர் எல்லாளன் நாற்பத்து நான்கு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். தீபவம்சம் எல்லாளனை ஒரு தமிழர் என்று கூறவில்லை, மேலும் சோழ நாட்டைச் சேர்ந்தவன் என்றும் கூறவில்லை. அவர் நண்பனுக்கும் எதிரிக்கும் நீதியுடன் ஆட்சி செய்தார். அவரது புண்ணிய செயல்கள் இந்த அத்தியாயத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவர் வேறுபட்ட நம்பிக்கை [இந்து / சைவ] கொண்டவர் என்பதால் மகாவம்ச ஆசிரியர் அவர் மீது குற்றம் காண்கிறார். "பௌத்த மதத்திற்கு மாறான" இவ்வகையான செயல்களால், புத்தரின் ஆத்மா, நினைவுச் சின்னங்களில் மிகவும் கலக்கமடைந்து திகிலடைந்து வெறுப்பில் நெளிந்து கொண்டிருக்கும் என்று நம்புகிறேன்!
Part: 83 / Appendix – Summary of the Mahavamsa / Chapter 01 to Chapter 37
Bo tree branch detached from the tree along the line drawn by Asoka, and reached vessels made for it on its own. There was an earthquake at this time, as expected. Self detaching of Bo branch, celestial music and the arrival at Pupphapura on the same day of departure by Arittha are unbelievable events. This chapter is, on the whole, untrustworthy for historical purpose.
Chapter 19: This is about Theri Samghamitta and her bringing the Bodhi branch to Lanka by ship. She came with eleven Bhikkhunis along with the Bo tree branch in a ship. Nagas tried to take the Bo branch, and Samghamitta took the form of a griffin (garuda in Sanskrit) and thwarted their attempt. If Samghamitta is born to Asoka, how could she take the form of a griffin? Terrified Nagas then begged peace with her, and escorted the ship until Jambukola. There were many miraculous happenings and finally the ship with Bo tree branch reached to its intended place on the same day it departed. There was an earthquake, as usual, to mark the arrival of the Bo branch. Arrival on the same day and earthquake are usual religious embellishments. Nobles from Kajaragama (Katragama) too came to celebrate the arrival. Muruga (Katragama) worship was there before the arrival of Bo tree and the Buddhism. Brahmins were also there. Brahmins were not Buddhists. If we have to assume Samghamitta is the daughter of Asoka who is a human, then this chapter is a religious fantasy and not a historical record. The antiquity of Muruga worship and the presence of Brahmins in the ancient Lanka are also indirectly confirmed.
Chapter 20: This about the deaths of Asoka, Devanampiya Tissa, Mahinda Thera and Theri Samghamitta. There seems to be some errors in the length of Asoka’s reign. Bo tree was planted in the Mahamegavanarama garden on the eighteenth year of the reign (18 years). Asoka’s first queen died twelve years after this (18+12). He raised Tissarakkha to the rank queen after four years (18+12+4). She caused the Bo tree to die three years thereafter (18+12+4+3). Asoka died fourth year after this (18+12+4+3+4=41). The Mahavamsa, 20-6, says the total is thirty seven years. There may be some confusion in the wording or it is from the time of assuming the power; four years before the consecration.
It seems that the Mahnama wanted to stress that Bo tree by Asoka died, but that by Devanampiya Tissa survived. Devanampiya Tissa constructed many religious buildings, and died after the forty years of rule. After his death his younger brother, Uttiya, ruled. Mahinda Thera died on the eighth year of Uttiya, and Mahinda Thera was sixty years of age. There seems to be some confusion on the age of Mahinda Thera when he died. Mahinda Thera came to Ceylon when he was thirty two years of age (32). Devanampiya Tissa ruled for forty years (32+40). Then he died on the eighth year of Uttiya’s rule (32+40+8=80). Mahinda Thera should be eighty years of age when he died, but the Mahavamsa, 20-32, says he was sixty years of age when he died, 20 - 32. Wilhelm Geiger says there was some play of words, but let it be as it is. There is quite a long description of the funeral of Mahinda and the installation of the relic. Theri Samghamitta also died next year, and though the Mahavamsa, 20-49, says she died at fifty nine years of age, but she must have died at the age of seventy nine. The same confusion or play of words here too. The Mahavamsa is full of happy coincidences, and one is here too. Gautama Buddha died at eighty years of age, and the Mahinda Thera too died at the same age of eighty years, another invented coincidence. There were many deaths of Theras and Theris in this chapter. The King Uttiya also died after reigning for ten years. This chapter is kind of a chapter of deaths. This chapter is also full of invented details and coincidences.
Chapter 21: This is about the rule by five kings: Mahasiva, Suratissa, Sena, Guttaka and Asela. Mahasiva, Suratisa and Sena are younger brothers of Devanampiyatissa. Mahasiva and Suratissa ruled for ten years each. After the rules of Mahasiva and Suratissa two Damila kings, Sena and Guttaka (Gutta in the Dipavamsa) justly ruled twenty-two years. Both, the Dipavamsa and the Mahavamsa identify these two as Damilas, but Mahavamsa author invented that these two Damilas are sons of a freighter who deals with horses. It is ridiculous to believe that a horse dealer was able to dethrone a government. That means it was not a government, but a head of a small clan; a very local affair. (The Dipavamsa, 18-47, says they are Damila Princes). They could be local Tamils. The Mahavamsa author wanted to erase the then existing Tamil identity, and invented the horse dealer to indicate they were foreigners. Tamilians could not have been horse dealers; only Arabs dealt in horse-trading in those days.
Then Asela, the ninth son of Mutasiva, overpowered Sena and Guttaka, and ruled for ten years. Then Elara ruled for forty-four years. Dipavamsa does not say he was a Tamil, and does not say he was from Cola country. He ruled with justice to friend and foe. His meritorious deeds are described in this chapter. The Mahavamsa author finds fault with him because he was of different faith. Buddha’s relics must be writhing in disgust in their reliquaries on this un-Buddhist logic.
நன்றி
Thanks
[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,
அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]
[Kandiah Thillaivinayagalingam,
Athiady, Jaffna]
பகுதி / Part: 84 தொடரும் / Will follow
துளி/DROP: 1979 ["அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" / In Tamil & English / பகுதி Part: 83
https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/33186888984292988/?
By
kandiah Thillaivinayagalingam ·
