• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

கிருபன்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content Count

    20,853
  • Joined

  • Days Won

    73

Everything posted by கிருபன்

  1. அரசியல் தீர்வு கிடைத்தால் மாத்திரமே அபிவிருத்தியை நோக்கிச் செல்ல முடியும்; திருமலையில் சம்பந்தன் July 3, 2020 “அரசியல் தீர்வு கிடைத்தால் மாத்திரமே அபிவிருத்தியை நோக்கிச் செல்ல முடியும்” என தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவரும் திருகோணமலை மாவட்ட முதன்மை வேட்பாளருமான இரா.சம்பந்தன் தெரிவித்தார். திருகோணமலை மின்சார நிலைய வீதியில் அமைந்துள்ள தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் அலுவலகத்தில் நேற்று நடைபெற்ற கூட்டத்திலேயே அவர் இதனைக் குறிப்பிட்டார். இந்தக் கூட்டத்தில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எவ்விதமான அபிவிருத்தித் திட்டங்களையும் முன்னெடுக்கவில்லை என மக்கள் மத்தியில் பேசப்பட்டு வருகின்றது எனக் கூட்டமைப்பின் தலைவரிடம் உள்ளூராட்சி சபைகளின் உறுப்பினர்கள் தெரியப்படுத்தியபோதே அவர் மேற்கண்டவாறு கூறினார். அவர் மேலும் முக்கியமாகத் தெரிவித்ததாவது: “ஒவ்வொரு உள்ளூராட்சி சபைகளிலும் உறுப்பினர்களாகச் செயற்பட்டு வருகின்றவர்கள் மக்களுக்குத் தேர்தல் பற்றிய விடயங்களைத் தெரியப்படுத்துவதுடன், தெளிவுபடுத்தவும் வேண்டும். அரசியல் தீர்வு கிடைத்தால் மாத்திரமே அபிவிருத்தியை நோக்கிச் செல்ல முடியும் என்று மக்களுக்குத் தெளிவூட்டவேண்டும். இம்முறை ஒரு வித்தியாசமான தேர்தலாக இருப்பதால் தமிழ் மக்களுடைய வாக்குகளைச் சிதறடிக்காமல் அனைத்து தமிழ் பேசும் மக்களும் வீட்டுச் சின்னத்துக்கு வாக்களிக்க உரிய வழிமுறைகளை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும். மற்றக் கட்சிகளுக்கு வாக்களித்து தமிழ் மக்களுடைய வாக்குகளைச் சிதறடிக்காமல் ஒரு தாய் பெற்ற பிள்ளைகள் போல் செயற்பட வேண்டும். இதை மக்களிடம் தெளிவாகக் கூறுங்கள்” என்றார். http://thinakkural.lk/article/51221
  2. போட்ஸ்வானா யானைகள் மரணம்: 350க்கும் மேற்பட்ட யானைகள் உயிரிழந்தது எப்படி? SUPPLIED தெற்கு ஆஃப்ரிக்க நாடான போட்ஸ்வானாவில் கடந்த இரண்டு மாதங்களில் மட்டும் 350க்கும் மேலான யானைகள் பலியாகியுள்ளதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால் இந்த யானைகள் எவ்வாறு உயிரிழந்தன என்பது குறித்து இதுவரை தெரியவில்லை. ஆய்வக சோதனை முடிவுகள் வெளியாக இன்னும் சில வார காலம் ஆகும் என்று அந்நாட்டு அரசு தெரிவித்துள்ளது. ஒகவாங்கோ டெல்டா பகுதியில் மே மாதம் தொடக்கத்தில் இருந்து 350க்கும் அதிகமான யானைகளின் இறந்த உடல்களை தானும் தனது சகாக்களும் கண்டுள்ளதாக டாக்டர் நியால் மெக்கேன் என்பவர் தெரிவித்துள்ளார். இவர் பிரிட்டனில் இருந்து இயங்கும் நேஷனல் பார்க் ரெஸ்யூம் விலங்குகள் தொண்டு அமைப்பை சேர்ந்தவர். ஒகவாங்கோ டெல்டா பகுதியின் மேல் விமானம் மூலம் பறந்து கண்காணித்த போது யானைகளின் இறந்த உடல்களைப் பார்த்த உள்ளூர் பல்லுயிரின பாதுகாவலர்கள் மே மாத தொடக்கத்திலேயே அந்நாட்டு அரசுக்கு இது குறித்து எச்சரிக்கை விடுத்ததாக அவர் பிபிசியிடம் தெரிவித்தார். Getty Images (கோப்புப்படம்) "அவர்கள் மூன்று மணி நேரம் பறந்தில் 169 யானைகளின் இறந்த உடல்களை கண்டுள்ளனர். இவ்வளவு குறுகிய நேரத்தில் இத்தனை உடல்களை பார்ப்பது என்பது மிகவும் அதிகமானது. அதன் பின்னர் நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகளில் மொத்தமாக 350க்கும் அதிகமான யானைகள் உயிரிழந்துள்ளது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. வறட்சியுடன் தொடர்பில்லாமல் ஒரே சமயத்தில் இத்தனை யானைகள் உயிரிழப்பது என்பது இதற்கு முன்பு கண்டிராதது," என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். "இந்த யானைகளின் உயிரிழப்புக்கு வேட்டையாடப்பட்டதுதான் காரணம் என்று அவற்றின் உடல்களில் தந்தம் இல்லாமல் இருப்பதை சுட்டிக்காட்டி போட்ஸ்வானா அரசு தெரிவித்தது. விலங்குகளை வேட்டையாடுபவர்கள் பயன்படுத்தும் சயனைடை உண்டிருந்தால் யானைகள் மட்டுமல்லாது பிற உயிர்களும் இறந்திருக்கும். ஆனால் இப்போது யானைகள் மட்டுமே உயிரிழந்திருக்கின்றன" என்று கூறுகிறார் மெக்கேன். SUPPLIED கடந்த ஆண்டு இயற்கையாகப் பரவிய ஆந்த்ராக்ஸ் கிருமியால் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட யானைகள் உயிரிழந்தன. ஆனால் இப்போது அதற்கும் அதிகமான வாய்ப்பு இருக்காது என்று அவர் கூறுகிறார். ஆனால் நச்சு மூலமாகவோ நோய் தாக்குதலாலோ இந்த யானைகள் உயிர் இழந்திருக்க கூடும் என்பதையும் முழுதாக மறுக்க முடியாத சூழல் நிலவுகிறது. முகம் கண்ணில்படும்படி யானைகள் கீழே விழுந்து கிடக்கும் நிலை உயிருடன் இருக்கும் யானைகள் வட்ட வடிவமான பாதையில் நடப்பது ஆகியவை அந்த யானைகளின் நரம்பு மண்டலங்களை ஏதோ தாக்குகிறது என்றும் அவர் கூறுகிறார். SUPPLIED யானைகளின் இந்த இறப்புகளுக்கான மூலம் எது என்பதை அறியாமல் இத்தகைய நோய் மனிதர்களுக்கும் பரவும், குறிப்பாக நீர் மற்றும் மண் வழியாகப் பரவும், என்பதையும் மறுக்க முடியாது என்கிறார் அவர். கோவிட் -19 நோய்ப் பரவல் விலங்குகளிடையே பரவி வருவது குறித்து அவர் சுட்டிக்காட்டினார். வன உயிர்கள் பாதுகாப்பை பொறுத்தவரை இது மிகவும் பேரழிவுதான். அதேசமயம், இது மக்களுக்கான பொது சுகாதாரப் பிரச்சனையாக மாறும் வாய்ப்பு உள்ளது என்கிறார் அவர். https://www.bbc.com/tamil/global-53260885
  3. கொரோனா வைரஸ்: போலிச் செய்திகளால் இந்தியா கொடுக்கும் விலை ஸ்ருதி மேனன் பிபிசி உண்மை கண்டறியும் குழு Getty Images தவறான கண்ணோட்டங்களை அளிக்கக்கூடிய செய்தியோ, போலிச் செய்தியோ, யாரை இலக்காக கொண்டு வெளிவருகிறதோ, அவர்களுக்கு பெரிய ஆபத்தை அதனால் உருவாக்க முடியும். கொரோனா தொற்று பரவிவரும் இந்த காலத்தில், உண்மையான பல செய்திகள், இணையத்தில் சரிபார்க்கப்படாமல் வெளியாகும் ஏகப்பட்ட தகவல்களால் நசுக்கப்படுகின்றன. இது இந்தியாவில் குறிப்பாக முக்கிய பிரச்சனையாக உள்ளது. இவ்வாறு வெளிவரும் தவறான தகவல்கள், சிறுபான்மை இன, மத மக்களுக்கு அதிக பின்விளைவுகளை ஏற்படுத்துவதோடு, இறைச்சி வியாபாரம் போன்ற குறிப்பிட்ட சில தொழிற்துறையையும் பாதிக்கின்றன. பிபிசியின் உண்மை கண்டறியும் குழு, இவ்வாறு வெளியாகும் சில தவறான தரவுகள் எந்த அளவிற்கு உள்ளன என்பதையும், இதனால் நேரடியாக பாதிக்கப்பட்டுள்ள சிலர் குறித்து கண்டறிந்துள்ளது. இந்தியாவில் சமூக வலைத்தளங்களில் போலி செய்திகள் பரவ, மதரீதியிலான போலித்தரவுகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன என்றாலும், கொரோனா வைரஸ் பரவல் காலத்தில், இது சற்று அதிகமாகவே கவனிக்க வைத்துள்ளது என்று கூறலாம். இந்த ஆண்டு ஜனவரி முதல் ஜூன் மாதம் வரையில், இந்தியாவின் ஐந்து உண்மைத் தன்னை சரிபார்க்கும் இணையதளங்களால், கண்டறிந்து விளக்கப்பட்ட போலிச் செய்திகளை நாங்கள் எடுத்துக்கொண்டோம். அவை நான்கு தலைப்புகளுக்கு கீழ் வருகின்றன: 1. கொரோனா நோய்ப்பரவல் 2. பிப்ரவரி மாதம் நடந்த டெல்லி மத வன்முறைகள் 3. குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் 4. இஸ்லாமிய சிறுபான்மையினர் குறித்து கூறப்படும் கருத்துகள் இந்தியாவின் உள்ள ஐந்து உண்மைத் தன்மை சரிபார்க்கும் இணையதளங்கள் வெளியிட்டுள்ள 1447 கட்டுரைகளில் கொரோனா நோய் குறித்த தகவல்களை சரிபார்த்தவை மட்டும் 58% இருக்கின்றன. இதில் பெரும்பான்மையானவை, கொரோனாவிற்கான மருந்து, பொதுமுடக்கம் குறித்த புரளிகள் மற்றும் இந்த வைரஸ் எங்கிருந்து வந்தது என்பது குறித்த கூற்றுகள் ஆகும். ஜனவரி முதல் மார்ச் மாதத்தின் ஆரம்ப காலம் வரை( கொரோனாவின் பரவல் அதிகம் ஆகும் முன்பு), போலிச் செய்திகள் பலவும், இந்தியாவின் குடியுரிமைத் திருத்த சட்டம் குறித்தே பெருமளவில் உள்ளன. இந்தச் சட்டம், இந்தியாவின் அருகாமையில் அமைந்துள்ள மூன்று நாடுகளிலிருந்து (பாகிஸ்தான், வங்கதேசம், ஆஃப்கனிஸ்தான்) வரும் அந்நாடுகளில் உள்ள மத சிறுபான்மை மக்களுக்கு குடியுரிமை அளிக்கிறது. ஆனால், அவ்வாறு விண்ணப்பிப்பவர்கள் இஸ்லாமியர்களாக இருக்கக்கூடாது. இந்த சட்டம் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரானது என்று கூறி, நாடு முழுவதும் போராட்டங்கள் வெடித்தன. அந்த சமயத்தில் வெளியான பல்வேறு உறுதி செய்யப்படாத தகவல்களும், வடகிழக்கு டெல்லியில் அமைந்துள்ள இஸ்லாமிய மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதிகளில் நடந்த மத வன்முறைகளுக்கு உந்துகோலாக அமைந்தன. தவறாக சித்தரிக்கப்பட்ட காணொளிகள், போலியான புகைப்படங்கள், பழைய புகைப்படங்களைப் பயன்படுத்துதல், வேறு காரணங்களுக்காக நடந்த சம்பவங்களை இந்த வன்முறையின்போது நடந்தவையாக கண்பிப்பது ஆகியவையும் இவற்றில் அடங்கும். இந்தியாவில் கொரோனா வைரஸ் பரவத் தொடங்கியபோது என்ன நடந்தது? எங்களின் ஆய்வில், ஏப்ரல் மாதத்தின் கடைசி வாரத்தில், இஸ்லாமியர்களை குறிவைத்து பல தவறான தகவல்கள் வெளிவந்ததை கண்டறிய முடிந்தது. டெல்லியில் நடந்த தபிலிக் ஜமாத் குழுவை சேர்ந்தவர்களின் நிக்ழச்சியில் பங்கேற்ற பல இஸ்லாமியர்களுக்கு கொரோனா தொற்று உறுதி செய்யப்பட்ட பிறகு இவை நடந்துள்ளன. அந்த குழுவைச் சேர்ந்தவர்களில் கொரோனா வைரஸ் பாதித்தவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்க, இஸ்லாமியர்கள் இந்த வைரஸை வேண்டுமென்றே பரப்புகிறார்கள் என்ற ரீதியில் வெளியான பல போலிச்செய்திகள் வைரலாகத் தொடங்கின. இந்திய நாட்டின் பல பகுதிகளில், இஸ்லாமியர்களின் கடைகளில் பொருட்களை வாங்குவதை நிறுத்துமாறு அழைப்புகளும் விடுக்கப்பட்டன. இஸ்லாமியர் ஒருவர் ரொட்டித்துண்டின் மீது எச்சில் துப்புவது போல வாட்சப் செயலியில் காணொளி ஒன்று வெளியான பிறகே, இஸ்லாமியர்களின் வியாபாரங்களை புறக்கணிப்பதற்கான அழைப்புகள் அதிகமாகின என பிபிசியிடம் கூறினார் , தனது உண்மையான பெயரை கூற விரும்பாத ஒரு காய்கறி வியாபாரி இம்ரான். (பெயர் மாற்றப்பட்டு உள்ளது) உத்தரப் பிரதேசத்தில் வாழும் இவர், "நாங்கள் வழக்கமாக விற்பனை செய்யும் கிராமங்களுக்குக்கூட காய்கறிகளை எடுத்துச்செல்ல பயந்தோம்," என்கிறார் இம்ரான். இம்ரானும், இந்த பகுதியைச் சேர்ந்த சில முஸ்லிம் வியாபாரிகளும், இந்த நகரில் அமைந்துள்ள சந்தையில் மட்டுமே இப்போது காய்கறிகளை விற்பனை செய்கிறார்கள். டெல்லியில் உள்ள சிறுபான்மையினர் ஆணையம், இஸ்லாமிய மக்களை தாங்கள் வசிக்கும் வீடுகளுக்கு அருகில் அனுமதிக்காதவர்களையும், இஸ்லாமியர்கள் வியாபாரம் செய்வதை தடுப்பவர்களை காவல்துறை தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என சட்டப்படி அறிக்கை வெளியிட்டுள்ளது. "தப்லிக் ஜமாத் அமைப்பை சேர்ந்தவர்கள் மட்டுமல்ல, இந்தியாவிலுள்ள அனைத்து இஸ்லாமியர்கள் மீது தாக்குதல் நடந்தன." என்கிறார் சிறுபான்மையினர் ஆணையத்தில் தலைவர் சஃபரூல் இஸ்லாம். இறைச்சி வியாபாரிகள் மீதான தாக்குதல் கொரோனாவிலிருந்து தப்பிக்க, இறைச்சி சாப்பிடுவதை விடுத்து, காய்கறிகளை உணவில் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என பொய்யான தகவல் இந்தியா முழுவதும் அதிகம் பகிரப்பட்டது. இத்தகைய தவறான தகவல்கள் பரவுவதை தடுக்க இந்திய அரசும் சில பிரசாரங்களை முன்னெடுத்துள்ளது. இத்தகைய தவறான செய்திகள், இறைச்சி வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டுள்ள, இஸ்லாமியர் மற்றும் இஸ்லாமியர் அல்லாதவர்களையும் பாதித்தது. ஏப்ரல் மாதம், இந்திய அதிகாரிகள் நடத்திய கணக்கெடுப்பின்படி, கோழி இறைச்சி விற்பனையில் நாட்டிற்கு ஏற்பட்ட 130 பில்லியன் (13000 கோடி) ரூபாய் இழப்பிற்கு இந்த தவறான தகவல் காரணமும் பங்களித்துள்ளது என்பதை கண்டறிந்தார்கள். "எங்களிடம் உள்ள கோழிகளை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. அதனால் அவற்றை நாங்கள் இலவசமாக வழங்குகிறோம்" என்றார் மராட்டிய மாநிலத்தின் கோழி இறைச்சி வியாபாரியான சுஜித் பிரபாவ்லே. "எங்களின் வியாபாரம் 80% குறைந்துவிட்டது" Getty Images "சிக்கன் சாப்பிட்டால் கொரோனா பரவும் என்று வாட்ஸ்சப்பில் வந்த செய்தியை நான் பார்த்தேன். அதிலிருந்து மக்கள் எங்களிடம் இறைச்சி வாங்குவதை நிறுத்தி விட்டார்கள்." என்கிறார் தௌஹித் பராஸ்கர் என்கிற வியாபாரி. மிகவும் பிரபலமான போலித் தகவல்களில் ஒன்று, முன்னாள் இந்திய கிரிக்கெட் வீரர் சச்சின் டெண்டுல்கர் இறைச்சி கடைகளை மூடுமாறு கேட்டுக்கொண்டார் என்பதும் ஒன்றாகும். "தங்களுக்கு நம்பிக்கையான ஒரு வழியிலிருந்து தகவல்கள் வரும்போது, அதை ஆராய்ந்து பார்க்காமல் மக்கள் நம்புகிறார்கள்" என்கிறார் ஆல்ட்-நியூஸ் செய்தி நிறுவனத்தின் தலைவர் பிரதிக் சின்ஹா. போலிச்செய்திகளுக்கு பலியானது இறைச்சி வியாபாரத்துறை மட்டுமல்ல. கோழி இறைச்சி விற்பனையில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சியால், முட்டை மற்றும் கோழித்தீவன விற்பனையும் பாதிக்கப்பட்டன. ஜனவரி முதல் ஜூன் வரையில், முட்டையின் விலை டெல்லியில் 30%, மும்பையில் 21% குறைந்துள்ளதாக அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. கோழித்தீவனம் விற்கும் வியாபாரிகள் கூட, வியாபார வீழ்ச்சி காரணமாக அரசு நிர்ணயித்த குறைந்தபட்ச விலையைவிட 35% குறைவான விலைக்கே அவற்றை விற்கிறார்கள். https://www.bbc.com/tamil/india-53260324
  4. கட்சிலுள்ள சிலருக்கும் நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் : இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் மகளிர் அணி செயலாளர் போர்க்கொடி (எம்.நியூட்டன்) கட்சியின் தலைமை எடுக்கின்ற முடிவுகளுக்கு நான் கட்டுப்படுகின்றேன். என்மீது நடவடிக்கை எடுப்பது போன்று கட்சியிலுள்ள சிலருக்கும் நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுக்கின்றேன் என இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் மகளிர் அணி செயலாளர் விமலேஸ்வரி சிறீகாந்த ரூபன் கட்சியின் தலைவருக்கம், செயலாளருக்கும் கடிதம் அனுப்பியுள்ளார். குறித்த கடிதத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளதாவது, என்மீது நீங்கள் மேற்கொள்ள இருக்கின்ற விசாரணைக்கும், நடவடிக்கைக்கும் நான் எனது முழுமையான ஒத்துழைப்பினை வழங்குவேன் என்பதுடன், நீங்கள் எடுக்கும் முடிவினை ஏற்றுக்கொள்வதற்கும் தயாராக உள்ளேன். அதற்கு முன்னராக, எமது கட்சின் சிலர் மீது உடனடி நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என்கின்ற கோரிக்கையினையும் தங்கள் முன் தாழ்மையுடன் சமர்ப்பிக்க விரும்புகின்றேன். என்னால் இதன்கீழ் பரிந்துரைக்கப்படும் விடயங்களிற்கு தங்கள் சட்ட நடவடிக்கைகளையும் ஒழுக்காற்று விசாரணைகளையும் செய்ய வேண்டும் என்பதனை நான் வெளிப்படையாகவே கேட்டுக் கொள்கின்றேன். சுன்னாகத்தில் முன்நாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ.சுமந்திரனால், சுமந்திரனின் அறிவுறுத்தலின் படி மாணிப்பாய் தொகுதி தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர் பிரகாஸ் என்பவரால், ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட கூட்டத்தில் தமிழ் மக்களின் விசுவாசத்திற்குரிய தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர் மாவை சேனாதிராசாவை தரம் தாழ்த்தி ஊடகவியலாளர் வித்தியாதரனைவைத்து விமர்சித்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த சுமந்திரனையும் கூட்டத்தில் இருந்து விமர்சிக்கும் போது கைகொட்டி ஆரவாரம் செய்த சயந்தன், கரிகரன், தயாளன் ஆகியோரையும் விசாரணைக்கு உட்படுத்தி சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என்று நானும், தமிழ்த் தேசியவாதிகளும் கட்சி உறுப்பினர்களும் தங்களிடம் கோரிக்கை விடுத்திருந்தோம். இது தொடர்பான கருத்தை செல்வா நினைவுத்தூபிக்கு முன்னாள் நடந்த நேர்காணலிலும் நான் பல ஊடகங்களுக்கு தெரிவித்திருந்தேன். சுமந்திரனால் சிங்கள ஊடகம் ஒன்றுக்கு வழங்கப்பட்ட நேர்காணலில் வேதனையடைந்த தமிழ் மக்கள் தாயகத்திலும், புலம்பெயர் தேசங்களில் இருந்தும் சுமந்திரன் அவர்களை தமிழரசுக் கட்சியிலிருந்து நீக்கவேண்டும் என்று தங்களுக்கு கொடுத்த அழுத்தத்தை நீங்கள் அறிந்திருக்கின்றீர்கள். அதற்கு தமிழரசுக் கட்சியின் மத்திய குழு நடவடிக்கை எடுக்கும் என மாவை சேனாதிராஜா வழங்கிய உறுதி மொழி இன்று வரை நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை. அதனை உடன் நடைமுறைப்படுத்துங்கள். விடுதலைப் புலிகள்தான் ஏகப்பிரதிநிதிகள் என்று மக்கள் கொடுத்த ஆணையினால் தான் 22 பேர் பாராளுமன்றம் சென்றார்கள் என்பதனை யாரும் மறுக்க முடியாது. இன்று வரை சர்வதேச அங்கிகாரத்துடன் உள்ள மிகப் பெரும் மக்கள் ஆணையை கேள்விக்குட்படுத்தி 75 கள்ள வாக்குகளை நான் போட்டுள்ளேன் என்று முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் சிவஞானம் ஸ்ரீதரன் கூறியது தமிழரசுக் கட்சிக்கு அவமானம் என்பதுடன் பொது வெளியில் எமது மக்கள் ஆணைக்கு பெரும் நெருக்கடி ஏற்பட்டுள்ளது. கள்ள ஓட்டுக்கள் போட்டு தான் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பில் 22 பேர் நாடாளுமன்றம் சென்றார்களா? என்ற கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்வது? விடுதலைப் போருக்கு பின் எங்கள் பிரசன்னங்கள் கள்ள ஓட்டில் தான் கொண்டுவரப்பட்டதா? இதற்கான விசாரணையும் சட்ட நடவடிக்கையும் எடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் தாழ்மையுடன் கேட்டுக்கொள்ள விரும்புகிறேன். தனது நேர்காணலால் தமிழ் இனத்துக்கும், தமிழ்த் தேசியத்திற்கும், தமிழரசுக் கட்சிக்கும் மிகுந்த தலைக்குனிவை ஏற்படுத்தியுள்ள சிறிதரனுக்கு எதிராக, கட்சி எடுக்கும் ஒழுக்காற்று நடவடிக்கை, நிச்சயம் ஒரு முன்மாதிரியான நடவடிக்கையாக இருக்கும் என்று நம்புகின்றேன். தமிழ்த் தேசியத்திற்கும் விடுதலைக்கும் எதிரான பெண் வேட்பாளர் அம்பிகா சற்குணநாதனை நானும் மிதிலைச் செல்வியும், சரோஜா சிவச்சந்திரனும் பெண்கள் அமைப்புக்களுடாக செய்த போராட்டங்களினால் வேட்பாளர் பட்டியலில் இருந்து நீக்கிய போதும் தேசியப் பட்டியலில் ஜனாதிபதி சட்டத்தரணி கே.வி.தவராசாவை முதல் இடத்தில் இருந்து தவிர்த்து, வேட்பாளர் கையொப்பமிடும் போது அம்பிகாவை அழைத்து இருந்ததையும் எல்லோரும் அறிவார்கள். ஆனால், எம் இனத்திற்கு எதிரான ஒருவரை வேட்பாளர் பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்பட்ட ஒருவரை தேசியப் பட்டியலின் முதலாவதாக இன்று பெயரிடப்பட்டுள்ள அம்பிகா சற்குணராஜா 2018ம் ஆண்டு ஜெனிவா வரை சென்று எம் இனத்திற்கு எதிராக செயற்பட்டதை மனித உரிமைகள் அமைப்புக்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ள நிலையில், இவராது பெயர் உள்வாங்கப்பட்டமைக்கு விசாரணையும் சட்ட நடவடிக்கையும் உடனடியாகத் தேவை என்பதையும் தங்கள் முன்கோரி நிற்கின்றேன். மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் பெண் வேட்பாளராக கொண்டு வரப்பட்ட சாணக்கியனும் தமிழருக்கு விரோதமாக 2010ம் ஆண்டு தேர்தலில் இலங்கை அரச சார்பு சுயேட்சைக் குழுவில் செயற்பட்டவர் என்பதனை உலகமே அறியும். நளினி இரட்ணராஜாவின் வேட்பாளருக்கான விண்ணப்பம் மட்டக்களப்பு வேட்பாளர் தெரிவில் இருக்கவில்லை. ஆனால், கொழும்பில் நடைபெற்ற வேட்பாளர் தெரிவில் இந்த விண்ணப்பம் மின்னஞ்சல் ஊடாக கொண்டு வரப்பட்டது என சுமந்திரனின் பிழையான வழிநடத்தல் ஊடாக இவரின் பெயர் உள் நுழைக்கப்பட்டது. இந்த முறையற்ற விண்ணப்பத்திற்கு யார் உடந்தையாக இருந்தார்கள்? விசாரணை செய்ய வேண்டிய தகுதி வாய்ந்த இடத்தில் இருந்த எமது கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் கி.துரைராஜசிங்கம் இந்த விடயத்தில் நேரடியாக தொடர்பு பட்டிருப்பதால் அவர் மீதும் உடனடி நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும். சுமந்திரனால் நடத்தப்பட்ட சகல நேர்காணல்கள் கூட்டங்களிலும், நானும் சம்பந்தர் ஐயாவும் தான் வேறு மொழி தெரிந்தவர்கள். சட்டத்தரணிகள் என்பதை பல தடைவைகள் சொல்வதுடன் எந்த நேர்காணலிலும் எங்கள் தமிழரசுக் கட்சி தலைவரை முன்னிறுத்தியது கிடையாது. இது தலைமையை மலினப்படுத்தும் செயலாகும் எதிர் காலத்தில் இவற்றிற்கு முடிவு வைக்கப்பட வேண்டும். தமிழரசுக் கட்சியில் இருந்து கொண்டே தமிழரசுக் கட்சித் தலைவரை அவமதிப்பதை எப்படி விசுவாசிகளால் பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியும்?. அதனால், தலைமைக்குக்கட்டுப்படும் நாம் உங்களிடம் வைக்கும் மிக முக்கிய கோரிக்கைக்கு உடனடி நடவடிக்கை எடுத்து, தமிழரசுக் கட்சியை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என்று மிக பணிவுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன் என்றுள்ளது. https://www.virakesari.lk/article/84974
  5. நூற்றுக்கணக்கான தீர்ப்புக்களை வழங்கிய நான் இன்று தமிழ் மக்களின் தீர்ப்புக்கு காத்திருக்கிறேன்: கிளிநொச்சியில் விக்கி உரை July 2, 2020 தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் கடந்த கால செயற்பாடுகள் தொடர்பில் ஒரு மதிப்பீட்டை செய்து அதன்பின் இம்முறை தேர்தலில் தமிழ் மக்கள் வாக்களிக்க வேண்டுமென கோரியுள்ள வடக்கு மாகாண முன்னாள் முதலமைச்சரும் தமிழ் மக்கள் தேசிய கூட்டணியின் தலைவரும் தமிழ் மக்கள் கூட்டணியின் செயலாளருமான சி.வி.விக்னேஸ்வரன், தமிழ் மக்கள் வழங்கும் தீர்ப்பு இனப்படுகொலைக்கு நீதியை பெற்றுத் தருவதாகவும் தமிழ் மக்களை ஏமாற்றியவர்களுக்கு பாடம் புகட்டுவதாகவும் சென்றமுறை வழங்கிய அதிகாரத்தை அரசாங்கத்துக்கு முண்டுகொடுத்து சலுகைகளை அனுபவித்தவர்களுக்கு தண்டனை வழங்குவதாகவும் அமைய வேண்டுமெனவும் தெரிவித்துள்ளார். எனது வாழ் நாளில் நூற்றுக்கணக்கான தீர்ப்புக்களை வழங்கிய நான், இன்று தமிழ் மக்களின் எதிர்காலம் தொடர்பில் ஒரு முக்கியமான தீர்ப்பினை இந்தத் தேர்தலின் ஊடாக வழங்குமாறு எனதருமை மக்களிடம் வேண்டுகோள் விடுக்கின்றேன் எனவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். தமிழ் மக்கள் தேசியக்கூட்டணியின் பிரசாரக்கூட்டம் நேற்று புதன்கிழமை கிளிநொச்சி கட்சி அலுவலகத்தில் இடம்பெற்றபோது அதில் உரையாற்றுகையிலேயே இவ்வாறு தெரிவித்த விக்னேஸ்வரன் மேலும் பேசுகையில், எமது முதலாவது தேர்தல் பிரசார கூட்டத்தை நாம் தமிழ் மக்களின் அரசியல் வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியத்துவம் மிக்க வட்டுகோட்டை தீர்மானம் மேற்கொள்ளப்பட்ட இடத்தில் இருந்து ஆரம்பித்தோம். அந்த கூட்டத்தில் நான் ஆற்றிய உரையில் வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தை நாம் கைவிடுவதாக அறிவிக்கவில்லை என்று கூறி இருந்தேன். காரணம் சில கட்சிகள் அதனை முற்றிலும் நிராகரித்தது போல் செயற்படுகின்றார்கள். இது பற்றி என்னிடம் கேள்வி எழுப்பிய சிலர் அப்படியானால் தனி நாட்டு கோரிக்கையை நீங்கள் கைவிடவில்லை என்று இதன் மூலம் கூறுகின்றீர்களா என்று கேட்டார்கள். இதுபற்றி நான் சுருக்கமாக விளக்கவேண்டி இருக்கிறது. தமிழ் மக்களின் பூர்வீக பிரதேசங்களான இணைந்த வடக்கு கிழக்கில் சுய நிர்ணய உரிமை அடிப்படையில் பகிரப்பட்ட இறையாண்மையுடன் கூடிய சமஸ்டி தீர்வு ஒன்றினை அடைவதே எனது கட்சி மற்றும் தமிழ் மக்கள் தேசியக் கூட்டணியின் நோக்கம் என்று தெளிவாகக் கூறி இருக்கின்றோம். அதேவேளை நாம் வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தினை கைவிடுவதாக அறிவிக்கவில்லை என்று கூறியதும் உண்மைதான். வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம் என்பது ஒரு வரலாற்று உண்மை. அதனை நாம் எமது வரலாற்று புத்தகத்தில் இருந்து அகற்றிவிட முடியாது. வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தில் பல விடயங்கள் உள்ளடக்கப்பட்டிருந்தன. அதிலே, சமதர்மத் தமிழீழ அரசை உருவாக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது என்ற ஒரு விடயம் தவிர ஏனைய அனைத்து விடயங்களும் இன்றும் அவசியமானவை மற்றும் பொருத்தமானவையுங் கூட. எந்த சந்தர்ப்பதிலும் தனி நாடு ஒன்றை அமைக்கப்பாடுபடப்போவதாக நாம் குறிப்பிட்டது கிடையாது. எமது கோரிக்கை சமஸ்டி அரசியல் முறை எனினும் தமிழ் மக்கள் ஒரு தேசிய இனம், அவர்களின் சுய நிர்ணய உரிமை, சாதி ஒழிப்பு, சுரண்டல் ஒழிப்பு போன்ற பல விடயங்களை வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம் வலியுறுத்துகின்றது. இவற்றை தமிழ் மக்கள் ஒருபோதும் கைவிட முடியாது. ஆகவே தான் வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தை நாம் கைவிட்டதாக அறிவிக்கவில்லை என்று கூறியிருந்தேன். இன்றைய தினம் நாங்கள் எம்மக்களுக்காக ஒன்றிணைந்து உங்கள் முன் வாக்கு கேட்க வந்திருக்கின்றோம். எமது கூட்டணியில் வேறு சிலரையும் இணைத்துக் கொள்வதற்காக முயன்றிருந்தோம். ஆனால் துரதிர்ஸ்டவசமாக அது இம்முறை கைகூடி வரவில்லை. எதிர்காலத்தில் ஒத்த கொள்கையுடையவர்களை ஒன்றாக இணைப்பதற்காக தொடர்ந்து முயற்சிப்போம். எம்மை மாற்றுத் தலைமை என்று பலர் கூறுகின்றார்கள். ஆனால் மாற்றுத் தலைமை என்று கூறுவது நாம் மாற்றுக் கொள்கை ஒன்றை முன்வைத்திருக்கின்றோம் என்று பொருள் அல்ல. தமிழ் தேசியத்தை வலியுறுத்தும் கட்சிகள் எல்லாமே இணைந்த வடக்கு கிழக்கில் சமஸ்டி தீர்வினையே கோருகின்றன. தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு கூடசமஸ்டி பற்றியும், வடக்கு கிழக்கு இணைப்பு பற்றியும், இறையாண்மை பற்றியும் கூறி வந்துள்ளது. ஆனால், அரசாங்கங்களுக்கு முண்டு கொடுப்பதன் மூலமும் இனப்படுகொலைக்கு நீதி கோரி எமது மக்கள் மேற்கொண்டுவரும் போராட்டங்களை மழுங்கடிப்பதன் மூலமும் அரசாங்கத்தை குளிரச் செய்து ஏதோ ஒரு தீர்வினை பெற்றுவிடலாம் என்ற வழி வரைபடத்தின் அடிப்படையிலும் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு செயற்பட்டு வந்துள்ளது. அத்துடன் தேர்தல்கள் முடிவடைந்தவுடன் சமஸ்டி கோட்பாடுகளையும் தாயக கோட்பாடுகளையும் சாத்தியம் அற்றவை என்று கூட்டமைப்பு காற்றில் பறக்க விடுவது வரலாறு. அது உங்களுக்குத் தெரியும். ஆனால், தமிழ் தேசிய கோட்பாடுகளை அடைவதற்கான மாறுபட்ட வழிமுறைகளை முன்வைத்திருப்பதன் மூலமும் அவற்றை பற்றுறுதியுடன் தொடர்ந்து பின்பற்றுவதன் மூலமும் மாற்று அணியாக நாம் பரிணமித்துள்ளோம். 6 வருடங்களுக்கு முன்னர் முதலமைச்சராகப் பதவி ஏற்று யுத்தம் நடைபெற்ற பகுதிகளை பார்வையிட்டு, பொதுமக்களைச் சந்தித்து, எமது மக்களுக்கு எதிராக நடைபெற்றது இனப்படுகொலை தான் என்பதைப் பகுத்தறிந்து உணர்ந்துகொண்டேன். இதன்காரணமாக, எத்தகைய ஒரு பெரும் பொறுப்பு எம் தோள்களில் சுமத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை நான் உணர்ந்துகொண்டேன். எத்தனை இடர் வந்தாலும் எமது உரிமைகள் விடயத்தில் எந்தவிதமான விட்டுக்கொடுப்புக்களையோ அல்லது காட்டிக்கொடுப்புகளையோ நான் செய்துவிடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்தேன். அதனால் தான், கடும் அழுத்தங்கள் பிரயோகிக்கப்பட்ட போதிலும் இனப்படுகொலை தீர்மானத்தை கைவிடவோ அல்லது பொறுப்புக்கூறல் விடயத்தில் விட்டுக்கொடுப்புக்களை செய்யவோ நான் தயாராக இருக்கவில்லை. உண்மையில் தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பினர் வெள்ளம் பெருக்கெடுக்கும் போது நீரோ பிடில் வாசித்தது போல்தான் நடந்து கொண்டிருந்தார்கள். பிரச்சினைகளை அப்படியே விட்டு விட்டு தமது சுயலாப சிந்தனைகளில் இலயித்திருந்தார்கள். எனக்கு சிங்கள மக்கள் மற்றும் அரசியல்வாதிகளுடன் இருந்த தொடர்புகள் காரணமாக நான் அரசாங்கத்துடன் இணைந்து அவர்களுக்கு ஏற்ப தாளம் போட்டிருந்தால் அல்லது அவர்களை நெல்சன் மண்டேலாவுக்கு ஒப்பிட்டு துதி பாடி இருந்திருந்தால் எனது மாகாண சபைக்கு பல மடங்கு நிதியை அவர்கள் ஒதுக்கி இருந்திருப்பார்கள். பல செயற்திட்டங்களை இங்கு முன்னெடுக்க அனுமதி வழங்கி இருப்பார்கள். ஆனால், அவ்வாறு செய்திருந்தால், தமிழ் மக்களின் பல தசாப்த கால உரிமை போராட்டங்களுக்கு பெரும் பின்னடைவை ஏற்படுத்தி பெரும் துரோகத்தை நான் இழைத்திருப்பேன். அதனால் நான் அத்தகைய தவறை செய்யவில்லை. தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புடன் மட்டுமல்ல, அப்போதைய பிரதமர் மற்றும் ஜனாதிபதியுடன் நான் பல தடவைகள் இதன் காரணமாக முரண்பட நேர்ந்தது. பல மாத காலம் ரணில் விக்கிரமசிங்க என்னுடன் கதைக்கவில்லை. எனது முகத்தைப் பார்ப்பதை கூட அவர் தவிர்த்து வந்திருந்தார். என்னைப் பொறுத்தவரையில், எனது 5 வருட கால முதலமைச்சர் காலத்தில் முடிந்தளவுக்கு அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகளை சிறப்பாக செய்திருக்கிறேன் என்ற திருப்தி எனக்கு இருக்கின்றது. அரசுடன் நான் முரண்பட்டதாலோ என்னவோ எமக்கு அரசாங்கம் போதிய நிதியை அனுப்பவில்லை. ஆனாலும் நாம் கிடைத்த நிதியை வைத்து சிறப்பாகவே செயற்பட்டிருக்கின்றோம். பல்வேறு திட்டங்களை மேற்கொண்டோம். புலம்பெயர் தமிழ் மக்களிடம் இருந்து நிதியைப் பெற்று சில செயற்திட்டங்களை மேற்கொண்டோம். ஆனாலும், அரசாங்கம் எதற்கும் ஒத்துழைப்பு வழங்கவில்லை. உதாரணமாக, நான் கனடா சென்ற போது அங்குள்ள சில அமைப்புக்கள் எமது மக்களுக்கான அபிவிருத்தி திட்டங்களுக்காக ஒருதொகை நிதியை சேகரித்தார்கள். ஆனால், அந்த நிதியை நான் எடுத்துவர மறுத்துவிட்டேன். சட்டப்படி அனுப்பப்பட வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டேன். எனவே அப்பணத்தை இங்கு கொண்டுவருவதில் சிக்கல் இருந்தது. ஏன் என்றால் முதலமைச்சர் நிதியத்தை தாமதித்து, தாமதித்து கடைசியில் அனுமதிக்காது விட்டிருந்தார்கள் அரசாங்கத்தினர். தற்பொழுது நான் உருவாக்கியுள்ள நம்பிக்கை பொறுப்பின் ஊடாக அந்த நிதியைப் பெற நடவடிக்கைகள் எடுத்துள்ளேன். இது பற்றி விபரமாக பின்னர் அறிவிப்பேன். வட மாகாண சபைக்கு முதலமைச்சர் நிதியத்தை அமைத்து புலம்பெயர் தமிழ் மக்களிடம் இருந்து நிதி உதவிகளை பெற்றுக்கொள்ள பகீரத பிரயத்தனம் மேற்கொண்ட போதிலும் அரசாங்கம் அதனை செய்யவிடாத காரணம் நிதியம் அனுமதிக்கப்பட்டால் எனக்கு மக்கள் மத்தியில் நல்ல பெயர் கிடைத்துவிடும் என்று நினைத்துப்போலும். கூட்டமைப்பின் தலைவர்கள் கூட அவ்வாறு நினைத்தார்களோ என்னவோ அந்த நிதியத்தை உருவாக்கும்படி தாங்கள் முண்டுகொடுத்து வந்த அரசாங்கத்திடம் ஒரு போதும் கேட்கவில்லை. முற்றுமுழுதாக எமது மக்களின் நலன்களை முன்னிறுத்தாமல் வெறுமனே அரசியல் இலாபங்களை கருத்தில் கொண்டே கூட்டமைப்பு செயற்பட்டு வந்திருக்கின்றது. ஆகவே, மக்களே தயவுசெய்து தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் கடந்த கால செயற்பாடுகள் தொடர்பில் ஒரு மதிப்பீட்டை செய்து அதன்பின் இம்முறை தேர்தலில் வாக்களியுங்கள். எனது வாழ் நாளில் நூற்றுக்கணக்கான தீர்ப்புக்களை வழங்கிய நான், இன்று தமிழ் மக்களின் எதிர்காலம் தொடர்பில் ஒரு முக்கியமான தீர்ப்பினை இந்தத் தேர்தலின் ஊடாக வழங்குமாறு எனதருமை மக்களிடம் வேண்டுகோள் விடுக்கின்றேன். நீங்கள் வழங்கும் இந்த தீர்ப்பு எமது தமிழ் மக்களின் அபிலாஷை களை வென்றெடுப்பதற்கு எமக்கு வலுச் சேர்ப்பதாக அமையட்டும்.இனப்படுகொலைக்கு நீதியை பெற்றுத் தருவதாக அமையட்டும். உங்களை ஏமாற்றியவர்களுக்கு பாடம் புகட்டுவதாக அமையட்டும். நீங்கள் சென்றமுறை வழங்கிய அதிகாரத்தை அரசாங்கத்துக்கு முண்டுகொடுத்து சலுகைகளை அனுபவித்தவர்களுக்கு தண்டனை வழங்குவதாக அமையட்டும். எமது உரிமைகளை வென்றெடுக்கும்வரை நாம் ஓயமாட்டோம் என்பதை அரசாங்கத்துக்கும் சர்வதேச சமூகத்துக்கும் சொல்லி வைக்கின்றேன் என்றார். http://thinakkural.lk/article/50973
  6. ரணில் ஜனாதிபதியாகியிருந்தால் தமிழ் மக்களுக்குத் தீர்வு கிடைத்திருக்கும் – விஜயகலா July 2, 2020 கடந்த 2005 ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதி தேர்தலில் ரணில் விக்கிரமசிங்க ஜனாதிபதியாகியிருந்தால் தமிழ் மக்களுக்குத் தீர்வு கிடைத்திருக்கும் என முன்னாள் கல்வி இராசாங்க அமைச்சர்விஜயல மகேஸ்வரன் தெரிவித்தார். தும்பளையில் இடம்பெற்ற தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு மேலும் தெரிவித்ததாவது, 2005 ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்ற ஜனாதிபதி தேர்தலில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தலைவர் ரணில் விக்கிரமசிங்க ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்றிருந்தால் தமிழ் மக்களுக்குத் தீர்வு கிடைத்திருக்கும். அத்தோடு முள்ளிவாய்க்காலில் ஒன்றரை இலட்சம் மக்கள் இனப்படுகொலை செய்யப்பட்டிருக்கமாட்டார்கள் என அவர் தெரிவித்தார். http://thinakkural.lk/article/50975
  7. சமூக ஊடகங்களை கண்காணிப்பதற்கு தேர்தல் கண்காணிப்பு அமைப்பு நடவடிக்கை July 2, 2020 சமூக ஊடகங்களை கண்காணிப்பதற்கு தேர்தல் கண்காணிப்பாளர்களை நியமிப்பதற்கு பவ்ரல் அமைப்பு தீர்மானித்துள்ளது. சமூக ஊடகங்களில் தேர்தல் தொடர்பில் வெளியாகும் உரைகள்,பொய்யான தகவல்கள்,மத சமூக விடயங்களை பிரச்சாரத்திற்கு பயன்படுத்துவது போன்றவற்றை கண்காணிக்கவுள்ளதாக பவ்ரல் தெரிவித்துள்ளது. கரிசனைக்குரிய சமூக ஊடக பதிவுகளை ஆராய்ந்த பின்னர் அவற்றை தேர்தல் ஆணைக்குழுவின் கவனத்திற்கு கொண்டுவரவுள்ளதாக பவ்ரல் தெரிவித்துள்ளது. தேர்தல் ஆணைக்குழுவின் கவனத்திற்கு கொண்டு வந்த பின்னர் முகநூல் போன்ற உரிய நிறுவனங்களின் கவனத்திற்கு அவற்றை கொண்டுவரவுள்ளதாக பவ்ரல் தெரிவித்துள்ளது. இவ்வாறான விடயங்கள் குறித்து துரித நடவடிக்கையை எடுப்பதற்கு முகநூல் இணங்கியுள்ளதாகவும் பவ்ரல் தெரிவித்து;ள்ளது. தேர்தல் கண்காணிப்பு பணிகளில் ஈடுபடுவத்துவதற்காக 3000 கண்காணி;ப்பாளர்களிற்கான பயிற்சி நடவடிக்கைகளை ஆரம்பித்துள்ளதாக பவ்ரல் தெரிவித்துள்ளது. http://thinakkural.lk/article/51031
  8. நீர்ச்சுழலின் பாதை by அரவின் குமார் இலக்கியத்தின் மகத்தான பணியாக வாழ்க்கைக்குத் தேவையான தன்னறத்தைப் போதித்தலை ஜெயமோகன் மீள மீளக் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். உலகின் சரிபாதி மக்கள் தத்தம் இல்லங்களில் உறைந்து இயல்பு வாழ்வு கெட்டு இருக்கும் கொரோனா காலத்துச் சூழலில் வாழ்வு மீதான நம்பிக்கையையும் அறத்தையும் வலியுறுத்துவது இலக்கியம் ஆற்ற வேண்டிய மிக முக்கியமான பணியாக இருக்கிறது. அத்தகைய சூழலில் ஜெயமோகன் நாள்தோறும் ஒரு சிறுகதையாக 69 கதைகளைப் புனைவு களியாட்டெனத் தம் தளத்தில் பதிவேற்றிக் கொண்டிருந்தார். ஒவ்வொரு சிறுகதையும் தம்மளவில் பல கண்ணிகளையும் வாசகர்களுக்குப் பெரும் அறிவுழைப்பின் வாயிலாகப் புரிந்து கொள்ளக் கூடியதுமான தன்மையையும் கொண்டிருந்தன. எண்ணற்ற திறப்புகளையும் சாத்தியங்களையும் வாசகனுக்கு அளிக்கும் அம்சத்தையே இச்சிறுகதைகளின் பொது அம்சமாகக் காண்கிறேன். ஜெயமோகனே பலமுறை குறிப்பிட்டிருப்பதைப் போன்று வைரத்தின் முடிவற்றப் பக்கங்களை உருட்டிப் பார்ப்பதைப் போன்றுதான் இச்சிறுகதைகளின் வாசிப்பு அனுபவம் அமைந்திருந்தது. ஜெயமோகனின் சிறுகதைகள் அளவில் நீண்டவையாகவும் குறுநாவல் வடிவத்திலும் கூட அமைந்திருந்தது. ஒவ்வொரு சிறுகதையும் தன்னளவில் ஒரு நீர்ச்சுழலைப் போன்று இருந்தது. முதல் பத்து வரிகளிலே நாம் அடையும் அந்நிய நிலம் மீதான சித்திரிப்பும் உரையாடலும் ஒரு வகையில் தடுமாற்றத்தை ஏற்படுத்தக் கூடியன. அந்தக் கதைகளை இன்னும் வாசித்து உள்நுழைகிற போது அந்தச் சுழல் நம்மை அறியாத நிலங்களில் புதிய மனிதர்களின் முன் புதிய அனுபவங்களை வாழச்செய்து சுழலிலே விட்டுச் செல்லும் மாயத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. தமிழ்ப் புனைவுச் சூழலில் ஒருசில கதைமாந்தர்கள் மிகவும் அறியப் பெற்றவர்களாக இருப்பார்கள். எழுத்தாளர்கள் ஒருகதையில் தனித்த பாத்திரப்படைப்புடன் நிறுவுகிற பாத்திரங்கள் தொடர்ந்து பல புனைவுகளில் வந்து கொண்டே இருப்பார்கள். அவர்களின் மூலப்பாத்திர வார்ப்பு மேம்பட்ட படியே செல்லும். சுஜாதா கதைகளில் வசந்த் நாஞ்சில் நாடன் புனைவுகளில் கும்பமுனி போன்ற பாத்திரங்களைச் சான்றாக முன்வைக்கலாம். அதைப் போன்றே ஜெயமோகன் எழுதியக் கதைகளில் சில பாத்திரங்கள் தொடர்ந்து வந்து கொண்டே இருந்தன. இந்தக் கதைகள் நிகழும் களங்கள் அதன் உரையாடல் தளம் ஆகியவை ஜெயமோகனின் வாழ்வுக்கு நெருக்கமானதாக இருந்ததை அவரின் முந்தைய கதைகளையும் கட்டுரைகளையும் வாசித்தவர்களால் அறிய இயலும். கதை நிகழும் இடங்கள் அல்லது களங்கள் என்பது குமரி மாவட்டம், தென் திருவிதாங்கூர் (கேரள மாநிலத்தின் தென்பகுதி), கேரளா, திபெத் ஒட்டிய இமையமலைப்பகுதி என விரிந்திருந்தது. இளம் வயது ஜெயமோகனின் பார்வையிலும் அவரின் தொலைத்தொடர்பு பணியிலிருந்த போதிலான கதைகள், இந்திய மெய்யியல் தளத்தில் நிகழ்கின்ற கதைகள், கேரளாவின் வரலாற்றுக் கதைகள் என்ற அடிப்படையிலே அமைந்திருந்தன. இந்தக் கதைகளில் பெரும்பாலானவற்றில் தம் துறையில் உச்சம் தொட்ட அல்லது தனித்துவம் வாய்ந்த கலைஞனொருவனைப் பற்றியதாக இருந்தது. இந்த உச்சம் எய்துதல் என்பது பயின்று வரக்கூடியது மட்டுமின்றி பிறவியிலே கைக்கூடியதாகவும் அமைந்தது. குமரி மாவட்ட மக்களின் நகைச்சுவை என்பது ஜெயமோகன் சிறுகதை மாந்தர்களின் உரையாடலில் எப்பொழுதும் உள்ளிழையாக இருக்கும். இந்தத் தொடர் கதை வரிசையில் வந்த ‘ஆனையில்லா‘ எனும் கதை தமிழில் வெளிவந்திருக்கும் மிகச்சிறந்த பகடிக்கதைகளில் ஒன்று எனக் குறிப்பிடலாம். பொதுவாகவே, தமிழில் வெளிவரும் சிறுகதைகளில் நகைச்சுவை அம்சம் என்பது உரையாடலில் கதைமாந்தர்களின் செயலில் ஆங்காங்கே இருக்கும். சிறுகதைகளின் குறுகிய வடிவத்தாலும் கூறுமுறையாலும் நகைச்சுவை என்பது முக்கியமில்லாததாகக் கருதப்பட்டிருக்கக்கூடும் என்று எண்ணுகிறேன். பகடிக்கதைகளுக்கும் நகைச்சுவைக் கதைகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள் உள்ளன. நகைச்சுவை கதைகள் பொழுதுபோக்கு வாசகர்களுக்கானவை. பல உள்ளடுக்குகளைக் கொண்ட பகடிக்கதைகளில் வாழ்வு குறித்து மற்றுமொரு உணர்வுத்தளமும் அதன் அடிநாதமாக இயங்கும். ‘ஆனையில்லா’ கதையில் யானை ஒன்று வாசல் நிலைப்படியில் சிக்கிக் கொள்கிறது. அதன் பெருத்த உருவத்தால் வாசலிலிருந்து வெளிவர இயலாமல் திமிறிக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த ஊரில் இருப்போர் ஒவ்வொருவரும் அதனை வெளிக்கொணர ஒவ்வொரு யோசனைகளைக் கூறிக் கொண்டிருக்கின்றனர். வாழைப்பழத்தையும் கருப்பட்டியையும் காட்டி வெளியேற்றுவது, உடல் முழுதும் கீரிஸ் தடவி உடலை பிதுக்கி எடுப்பது என அத்தனையுமே தோல்வியுறுகின்றன. இறுதியாக, மாந்திரீகம் செய்யும் கடுவா மூப்பில் எனும் சிண்டன் காணி அழைத்து வரப்படுகிறார். யானைக்கு அருகில் சென்று கெஞ்சுவது போலவும், ஆணையிடுவது போலவும் மந்திரம் சொல்வதைப் போலவும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். மெல்ல உடல் தாழ்த்தித் தவழ்ந்து பின்னகர்ந்து வாசலிலிருந்து வெளிவருகிறது. யானையை அப்படிச் சிறிதாக்கிய மாயத்தைச் சொல்லும் போது குட்டி யானைகளை அழைப்பதைப் போல அதனை சிண்டன் காணி அழைத்ததும் யானை தன்னைக் குட்டி யானையாகக் கற்பனை செய்து கொண்டு வீட்டிலிருந்து வெளியேறியது எனத் தெரிய வருகிறது. அந்த இடமே இந்தக் கதையை மிகச்சிறந்த பகடிக் கதையாக ஆக்குகிறது. வாழ்வில் நேரும் இடர்களைத் தத்தம் தர்க்கத்தால் மண்டையை உடைத்துக் கொண்டு இருக்கும் சூழலில் அதற்கான தீர்வு என்பது மெல்ல அதனைச் சிறியதாக்கிக் கற்பனையால் இல்லாமல் கூட ஆக்கலாம் எனும் படிமத்தை அளிக்கிறது. இந்த வரிசையில் ‘பிறசண்டு‘, ‘வருக்கை‘ ஆகிய கதைகளும் மெல்லிய பகடியும் நகைச்சுவையும் இழையோடும் படைப்புகளாகத் திகழ்ந்தன. வீட்டிற்குத் திருட வந்த திருடனை அடையாளம் காட்டச் செல்கிறார் வயது முதிர்ந்து நரம்பு தளர்வுற்றவரான சிரோமணி. நேர்மையாக இருந்ததினாலே வேலை இழந்து சிறை சென்ற சிரோமணியைப் பாட்டா என்றழைத்துத் தன்னைக் காட்டிவிட வேண்டாம் எனக் கெஞ்சுகிறான் திருடன். அவனைக் காட்டிக் கொடுக்காமல் ‘அடிக்கடி வீட்டுக்கு வாடே’ எனச் சொல்கிறார். அந்த இறுதி வரி புன்னகையை அளிக்கிறது. வாழ்வு முழுதும் இருந்த இறுக்கம் தளர்ந்து அன்பு ஒளிரும் தருணம் அந்தப் புன்னகை எழுகிறது. ஜெயமோகன் சிறுகதைகளில் இந்து, கிருஸ்துவ மெய்யியல் குறித்த கதைகள் முன்னரே நிறைய வந்திருக்கின்றன. இந்தத் தொடர் கதைகளில் பெளத்த மெய்ஞான மரபு குறித்து வெளிவந்த ‘கூடு‘ எனும் கதையும் என்னளவில் மிகமுக்கியமான கதையாக இருக்கிறது. நித்ய சைதன்யதியின் குருகுலத்தில் இருக்கும் சுவாமி முக்தானந்தா தனது தொடக்கக் காலத்தின் அலைவில் கண்டதாகச் சொல்லும் கதையே சிறுகதையாகிறது. நில்லாமல் அலைவது பின்னர் நிலைகொள்வதுமாக ஒவ்வொரு மரபிலும் இருக்கும் வாழ்வைத் துறந்தவர்களின் கதையைப் பற்றிப் பேசும் போது அந்தக் கதையைச் சொல்கிறார். திபெத்திய பெளத்த ஞானத்தின் மீது ஏற்பட்ட ஈடுபாட்டினால் இமயமலை முழுதும் அமைந்திருக்கும் மடாலயங்களுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தார். நான்கு மாதங்கள் மட்டுமே நீடிக்கிறது கோடைக்காலம். உறைந்தது போன்ற இமயமலைப் பகுதிகளில் மிகப்பெரும் மடாலயங்கள் அமைந்திருப்பது அவருக்கு வியப்பை அளிக்கிறது. ஒரு சாகசப் பயணிக்குரிய மனநிலையில் அங்கு கைவிடப்பட்டு இருக்கும் பெரும் மடாலயங்களைக் காணப் பயணம் செய்கிறார் சுவாமி முக்தானந்தா. முதலில் ஸ்பிடுக் கோம்பா எனும் மடத்தில் சில நாட்கள் தங்கியிருக்கிறார். அங்கிருந்து பியாங் கோம்பா எனும் மடத்திற்குச் செல்கிறார். புழுதி நிறைந்த செங்குத்தான மலைப்பகுதியில் கழுதையுடன் ஏறி அங்குச் சென்று அடைகிறார். மிகக்குறைவான மக்கள்தொகை கொண்ட ஊர்களுக்கு ஏன் இவ்வளவு பெரிய மடாலயங்கள் என்ற கேள்விக்கு இவை மக்களுக்குரியன அல்ல துறவிகளுக்கு உரியன; கூட்டுப்புழுக்களுக்குக் கூடு போல என்கிறார் ஊரில் இருக்கும் ஊர்த்தலைவர். அங்கிருந்து மீண்டும் உம்லா எனும் பெரிய மடாலயத்தைக் காணப் பயணம் செய்கிறார். எட்டடுக்கு மடாலயத்தில் ஒரே ஒரு புத்தபிட்சு இருக்கிறார். 16 ஆம் நூற்றாண்டில் அந்த மடாலயத்தை எழுப்பிய நோர்பு திரக்பா பற்றி இருவரும் உரையாடி கொள்கின்றனர். அங்கிருக்கும் இருக்கைகள், படுக்கைகள், அறைகள் அத்தனையுமே மிகப்பெரியவையாக இருக்கின்றன. தொடர்ந்து, அதனைப் பெரிதாக்கிக் கொண்டே இருந்திருக்கிறார் நோர்பு திரக்பா. உடலில் தளர்வு ஏற்படத் தொடங்கியவுடன் மெல்ல உள்ளொடுங்க தொடங்கியிருக்கிறார். பெரிய அறைகளிலிருந்து சிறிய அறைகளுக்குச் செல்வது, உணவைக் குறைத்துக் கொள்வது, பேச்சை நிறுத்திக் கொள்வது என மெல்ல உள்ளொடுங்கிக் கொண்டே இருக்கிறார். இறுதியாக, கருவில் இருக்கும் குழந்தையைப் போல உள்ளொடுங்கிக் கூடையொன்றுக்குள் இருள் சூழ் அறையில் இருந்திருக்கிறார். அவர் மரணமடைந்தவுடன் அவரது உடலை மடத்திற்கு மேலிருந்த குறுகிய குகையினுள் வைத்திருந்தனர் என அங்கிருந்தப் புத்தபிட்சு குறிப்பிடுகிறார். அவரை இங்கு வரத் தூண்டியது இங்கிருக்கும் மலைமுகட்டின் வான்வெளியில் நோர்பு திரக்பாவைக் கண்டதாக ஒருவர் எழுதிய குறிப்பு. அந்தப் புத்தபிட்சுவிடம் நீங்கள் அவரைப் பார்த்தீர்களா என்ற கேள்விக்கு நீண்ட மெளனத்தையே சுவாமி முக்தானந்தா பெறுகிறார். இந்தக் கதையில் இயற்கையுடனான திமிறல்தான் துறவிகள் நிகழ்த்தும் நில்லாத அலைபாய்தலும் நிலையில்லாமையும் என வகுக்க முடிகிறது. எதையோ எண்ணி அலைபாய்கின்ற அனைவருமே இவ்வாறு இயற்கையுடன் திமிறி பேருரு கொள்ளவே முயல்கின்றனர். ஆனால், உள்ளொடுங்கிக் கருக்குழவியாகும் தருணம் அந்த மாபெரும் இயற்கையில் நம் மெய்யான இடம் துலங்கி வரும் இடம். கூடு உறைதல், கூடு நீங்குதல், கூட்டில் உள்ளொடுங்குதலான புத்தபிட்சுக்களின் வாழ்வு பிரமிக்க வைக்கிறது. நாம் சுழற்றாமலே அறச்சக்கரங்கள் சுழலும், ஒத்திசைவும் நெறியும் தன்னிடத்தே கொண்டது எனும் போது ஏற்படுகிற வெறுமைதான் உள்ளொடுங்கும் நிலை. அந்த முற்றொடுங்குதல்தான் ஏதேனும் வகையில் அவர்களை இவ்வுலகில் பேருரு கொள்ளச் செய்கிறது. எத்தனையோ இறப்புகளைக் கண்டப்பின்னரும் மீள் வாழ்வு மீதான மனிதர்களின் நம்பிக்கை உயிர்த்தெழலைப் போன்றே இருக்கிறது. கிருஸ்துவ மெய்யியலான உயிர்த்தெழல் குறித்து எழுதப்பட்ட ‘லாசர்‘ கதையும் சிறந்த அனுபவத்தை அளித்தது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் திருநெல்வேலியில் இருக்கும் ராபர்ட் கால்டுவெலின் பொன்னிறமான கடிகாரத்தைக் கண்டெடுக்கும் இரு சிறுவர்கள் அதை வண்டென எண்ணி மண்ணுக்குள்ளும் குடுவைக்குள்ளும் பொத்தி வைத்திருக்கின்றனர். அதில் லாசர் எனும் சிறுவனின் தங்கை இறந்துவிடுகிறாள். பெருந்துன்பம் அடைகிறான் லாசர். அதன் பின் செத்துப் போனதாக எண்ணி கடிகாரத்தைக் கால்டுவெலிடம் கொடுக்கிறான். பெருஞ்சோர்வும் துன்பமும் அப்பியிருக்கும் லாசர் முன் கடிகாரத்தைச் சொடுக்கி உயிர்த்தெழ வைப்பதாய்க் கதை முடியும். அத்தருணத்தில் உயிர்த்தெழுவது லாசர்தான். இயேசு உயிர்ப்பித்ததாகப் பைபிளில் குறிப்பிடப்படும் லாசரின் கதையின் நீட்சியே இக்கதை. மனித வாழ்வின் பெரும் விந்தைகளில் ஒன்று மரணம். காலந்தோறும் உற்றாரின் உயிர்ப்பிரிவுகள், நிலையில்லாத வாழ்வு எனத் தெரிந்தே வாழ்க்கையில் மனிதர்கள் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். அத்தகையச் சூழலில் உற்றார் ஒருவரின் இழப்பிலிருந்து மீள்வது என்பது இன்னொரு வகையான உயிர்த்தெழுதல்தான். அந்த உயிர்த்தெழும் தருணம்தான் இந்தக் கதையில் வெளிப்பட்டிருக்கிறது. ஜெயமோகனின் கதைகளில் யட்சியர்கள், நீலிகள் குறித்த சித்திரிப்புகள் தொடர்ந்து இடம்பெற்று வருகின்றன. இவ்வகையான கதைகளை மேஜிக்கல் ரியலிச கதைகளாக வரையறுக்கலாம். இந்து மரபில் இஷ்டதேவதைகள் உடன் இருந்து ஒருவரை வழிநடத்துகிறது எனும் நம்பிக்கை இருக்கிறது. அத்தகைய நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட கதைதான் ‘நற்றுணை‘. ஜெயமோகனின் ‘நூறுநாற்காலிகள்’ சிறுகதையை வாசித்து அடைந்த அலைகழிப்பு இந்தக் கதையின் மூலமும் நிகழ்ந்தது. இன்றைக்குப் பெண்கள் பெற்றிருக்கும் கல்வி, பொருளாதாரம், குடும்பம் ஆகிய தற்சார்பு நிலைக்கு எதையெல்லாம் உடைத்து வரவேண்டியிருந்தது என்பதை உணர்த்தும் கதையாக அமைந்திருந்தது. பழைய தென் கேரளா இன்றைய கன்னியகுமரி மாவட்டத்தையும் உள்ளடக்கி திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் என அறியப்பட்டது. கடுமையான பெண் ஒடுக்குதல்களும் தீண்டாமை மரபுகளும் கடைபிடிக்கப்பட்ட இறுக்கமான அரசு அங்கிருந்தது. அந்த ஒடுக்குமுறைகளைத் தாண்டி திருவிதாங்கூரிலிருந்து இரண்டாவது பெண்ணாகக் கல்லூரிக்குச் சென்று பட்டம் பெற்று இந்தியாவின் இரண்டாம் பெண் நீதிபதியாகவும் பணியாற்றிய அம்மிணி தங்கச்சியின் நினைவுப் பதிவுகளாகவும் உரையாடலாகவும் அவரை நேர்காணும் பெண்ணின் குரலாகவும் கதை அமைந்திருக்கிறது. நாயர் குடும்பத்துப் பெண்கள் கல்வி கற்கும் உரிமை மறுக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். நாயர் குடும்பங்களில் இருந்த கற்றப் பெண்களை வேற்றுச் சாதியினர் கடத்திக் கொண்டு மணம் புரிவதால் நிகழும் சாதிசார்ந்த ஏற்பும் உரிமையும் போரையும் தடுக்கவே பெண்களுக்கான கல்வி உரிமை மறுக்கப்பட்டது. அம்மாதிரியான ஆசாரங்களைக் கடைபிடிக்கும் குடும்பத்தில் பிறந்த அம்மிணி தங்கச்சி தங்கள் வீட்டில் குடும்பத்துக்கு வழிகாட்டியாக இருந்துவந்த கேசினி எனும் யட்சியைத் தன்னுள் இறுத்திக் கொள்கிறார். அம்மிணி தங்கச்சி வரித்துக் கொண்ட அந்த நற்றுணை சூழ இருக்கும் அத்தனை தடைகளையும் தகர்க்கச் செய்கிறது. கேசினியாகவே உருமாறி தன் மாமன் நாகத்தான் நாயரையும் கொன்று போடுகிறது. வெறி வந்தவள் போல படிக்கிறார் அம்மிணி. நகரில் கிருஸ்துவ மிஷின் பள்ளியில் படிக்கச் செல்கிறார். வீட்டிலிருந்து மிதிவண்டியால் பள்ளிக்குச் செல்கிறார். அவரின் வண்டி முன்னால் முட்களை இடுகின்றனர். அத்தனையும் மீறி படித்துக் கல்லூரிக்குச் செல்லும் போது அங்கேயும் வாய்ப்பு மறுக்கப்படுகிறது. பெண் கல்வியை ஏற்றுக் கொண்ட வெள்ளையர்கள் கூட பெண்களைக் கல்லூரிக்கு அனுப்பும் வழக்கத்தைக் கேலி செய்கின்றனர். மகாராணியின் பரிந்துரையின் பேரில் கல்லூரிக்குச் சென்று பயின்று மெட்ராஸ் பல்கலைக்கழகத்திலும் பயின்று பட்டம் பெற கவர்னர் வரை சென்று முறையிட்டுப் பெறுகிறார். அதன் பின் சென்னை சட்டக்கல்லூரியில் பயிலவும் வழக்குத் தொடுத்து வெல்கிறார். பார் கவுன்சிலில் சேர்வதற்கும் சட்டப்போராட்டத்தை நடத்தி வெற்றிக் கண்டு நீதிபதியாகப் பணியாற்றி ஒய்வு பெற்று மகளிர் கமிசனிலும் பணியாற்றி முதுமையால் தளர்வுறுவது வரை நற்றுணையாகக் கேசினி உடன்வருகிறாள். யட்சிகள் அல்லது நற்றுணை என்பது ஒரு கற்பனையாகக் கூட இருக்கலாம். ஆனால், பெண்கள் தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் உயிராற்றலின் வடிவாகவே யட்சியைக் காண்கிறேன். “படி… படித்துக்கொண்டே இரு… யாரும் உன்னை தடுக்கமுடியாது… தடுத்தவர்கள் அழிவார்கள்… அது இந்த இருட்டறைகளில் வாழ்ந்து செத்த உன் மூத்தம்மைகளின் கோபம்… நீ போய்க்கொண்டே இரு… எங்கேயும் நின்றுவிடாதே” என வரும் சிறுகதையின் வரியே மரபின் பெயரால் பெண்களுக்கு ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்த விலங்குகளை மரபைக் கொண்டே கூர்த்தீட்டி உடைத்தெரிந்ததைப் போன்றே அமைந்திருந்தது யட்சிகளின் கருத்துரு என்பதற்குச் சான்றாகும். இந்தப் புனைவுக்களியாட்ட வரிசையில் ‘கரு‘ எனும் குறுநாவலும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. இந்தக் கதையின் வாசிப்பனுபவம் நம் கனவையும் தொற்றிக் கொள்ளும் அளவு வீரியமிக்கதாக அமைந்திருந்தது. இதுவும் திபெத்தின் இமயமலைச் சரிவுக்குள் நடக்கும் கதைதான். விடுதலைக்கு முந்தைய இந்தியா பல மர்மங்களையும் சாகச அனுபவங்களையும் அளிக்கும் நிலமாக மேற்கத்திய நாட்டவர்களால் பார்க்கப்பட்டது. இந்திய தாந்த்ரீக மரபு, பெளத்த மரபு ஆகியவை மேற்கத்திய நாட்டவர்களை இந்தியாவுக்கு வரச்செய்து அலையச் செய்து கொண்டிருந்தது. அவ்வாறாகத் திபெத்தில் இருக்கும் ஞானியானவர்களும் மெய்மை அடைந்தவர்களும் உறையும் ஷம்பாலா எனும் ஒளிநகரைக் காண அனைவரும் வருகின்றனர். சுவாமி முக்தானந்தர் இமயமலையில் தான் சந்தித்த ஆடம் எனும் இராணுவ வீரர் ஒருவர் கூறும் கதையாகத் தொடங்குகிறது. ஷம்பாலாவைக் கண்டு கிருஸ்துவ மதத்தையும் பரப்ப எண்ணும் அன்னி எனும் வெள்ளைக்காரப் பெண் தன்னுடைய திபெத் பயணத்தில் தங்களுடைய மகன் சார்லஸ் மேலே இருக்கிறார் என உயிர் துறக்கும் முன் சொல்லும் துறவியின் சொற்களைக் கேட்டுத் திகைப்படைகிறார். அவரைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற விசையே ஆடமையும் திபெத் நகருக்குச் செல்லத் தூண்டுகிறது. அன்னிக்கும் முன்னால் அங்கு வந்து பாதி வழியிலே கீழிறங்கி சென்ற சூசான்னா என்பவரது மகன்தான் சார்லஸ் என்பவதைத் தெரிந்து கொள்கிறார். சூசான்னாவின் கதையை இன்னொருவர் சொல்லத் தொடங்குகிறார். கிருஸ்துவ மெய்செய்திகளைப் பரப்ப எண்ணும் சூசான்னா பெட்ரூஸ் எனும் சாகச வெறியும் பெண் பித்தும் நிறைந்தவரைத் திருமணம் செய்கிறார். அவர்கள் இருவருக்கும் பிறக்கும் குழந்தையே சார்லஸ். ஒரு வயது மட்டுமேயான சார்லஸையும் அழைத்துக் கொண்டு அவர்கள் இருவரும் களவு தொழில் செய்யும் திருட்டுக் கும்பல் வழிகாட்ட மலையேறி செல்கின்றனர். வழியிலே திருட்டுக் கும்பல் அவர்களைக் கைவிட்டுச் செல்கிறது. குளிரின் அழுத்தம் மேலிட பனிப்பொறுக்குகளின் மீது மிகவும் கடினமான வழித்தடத்தில் செல்கின்ற போது குழந்தை மூர்ச்சையாகிறது, அந்தக் குழந்தை இறந்ததாக எண்ணி பனியில் புதைத்து விட்டுச் செல்கின்றனர். அந்தக் குழந்தையை இன்னொரு திருடன் கண்டெடுக்கிறான். ஆனால், அவனைக் கைவிட்டுச் செல்கிறான். அந்தப் பனிமலையில் வழிதவறிய சூசான்னாவுக்கு ஒரு வெள்ளைக்கார இளைஞன் வழிகாட்டுகிறான். அவருக்குப் பின்னால் நிறையப் பேர் அந்த வெள்ளைக்கார இளைஞனால் வழிகாட்டப்பட்டு மீண்டிருக்கின்றனர். இந்தக் கதைகளைக் கூறிக் கொண்டு வரும் ஆடமும் ஒருநாள் அந்த இளைஞனால் வழிநடத்தப்பட்டுப் பயணத்தைத் தொடர்கிறான். இந்தக் கதை மேலை மனதையும் கீழைத்தேயத்து மனதையும் இணைத்த ஆன்மீகச் சரடொன்றைக் குறித்துப் பேசுகிறது. சாகசங்களை நிகழ்த்திப் பார்ப்பதில் மேலைநாட்டினருக்கு இயல்பாக எழுந்துவரும் ஆர்வமும் கீழைத்தேயத்து மக்களின் மனத்தில் உள்ளொடுங்கிச் சென்று அல்லது அகவெளிப்பயணம் மூலம் ஆன்மீக அனுபவத்தை அடையும் முரணையும் குறிப்பிடுகிறது. இவ்வாறான ஆன்மீகத்தேடலில் உலகம் முழுவதும் அலைபவர்கள் காணும் விந்தைகளும் அபூர்வங்களும் எங்கிருந்து வருகின்றன என்ற தத்துவக் கேள்வி இவ்விரண்டு மரபுகளையும் ஒன்றிணைக்கிறது. இந்த மெய்யியல் தளத்தை ஒட்டிய கதைகளாகவே ‘சிவம்‘, ‘பலிக்கல்‘, ‘காக்காய் பொன்‘, ‘நிழல்காகம்‘, ‘அங்கி‘ ஆகிய கதைகள் அமைந்திருந்தன. இந்தப் புனைவு களியாட்டத்தில் ஒளசேப்பச்சன் எனும் ஓய்வுபெற்ற காவல்துறையதிகாரியைக் கதைசொல்லியாகக் கொண்ட துப்பறியும் கதைகளும் எழுதப்பட்டன. துப்பறியும் இரகக் கதைகளுக்குத் தமிழில் நீண்ட வரலாறு உண்டு. தமிழின் தீவிர இலக்கிய வகைமையில் துப்பறியும் கதைகள் இடம்பெறுவதில்லை எனக் கூட சொல்லலாம். வணிக இலக்கியத்துக்கே உரிய நடை, விறுவிறுப்பான கதையோட்டம் ஆகியற்றைக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்தத் தன்மையினாலே துப்பறியும் கதைகள் மெல்ல தீவிர இலக்கிய வகைமையில் ஒரங்கட்டப்பட்டிருக்கலாம். ஜெயமோகன் இப்பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் பல துப்பறியும் கதைகளை எழுதியிருந்தார். ஒவ்வொரு சரடாகத் தொட்டெடுத்து இறுதியில் குற்றத்தின் காரணத்தையும் அதனைச் செய்தவரையும் கண்டுபிடிப்பது, குற்றவாளியின் உளவியல் தடங்கள் என்றே தமிழில் துப்பறியும் கதைகள் அறிமுகமாகியிருக்கின்றன. ‘பத்துலட்சம் காலடிகள்‘ கதையில் ஒரு இளைஞன் இறந்துகிடக்கிறான். அந்தக் கொலையின் சான்றாகக் கிடக்கும் பட்டுநூலைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு கேரளாவின் குற்றம் செய்யும் குறுங்குழுக்களில் ஒன்றான மாப்ளாக்களைக் கண்டடைகிறார் ஒளசேப்பச்சன். மாப்ளாக்களின் பத்தேமாரி எனும் பெரும் கப்பல் கட்டும் நுட்பம், குற்றம் செய்வதில் காட்டும் திறம் என விரிகிறது. அந்த மாப்ளாக்களின் தலைவரின் மகன் செய்யும் தவறினால் மெல்ல சரிந்து போனது மாப்ளாக்களின் ராஜ்ஜியம் என்று கதையை முடித்திருப்பார். சமூகத்தில் எழுப்பப்பட்டிருக்கும் அறவிழுமியங்களின் சரிவுதான் குற்றங்கள். அதன் வேரைத் தேடிச் செல்லும் துப்பறியும் கதைகள் அதனை மீட்டெடுத்துத் தருகின்றன என எழுத்தாளர் சித்துராஜ் பொன்ராஜ் குறிப்பிடுகிறார். குற்றம் புரிந்தவர்கள் தங்களுக்கான அறத்தை உருவாக்கிக் கொள்ளும் கதையான கைமுக்கில் இதைக் காண முடியும். கொதிக்கும் எண்ணெய் நிறைந்த குடத்தில் போட்ட அனுமார் சிலையை வெறுங்கையில் எடுத்துக் காட்டினால் நிரபராதிகளாகக் கருதப்படும் முறை இருந்திருக்கிறது. பாதி எண்ணெய் மட்டுமே கொண்ட கலயத்திலே அனுமார் சிலையை எடுத்துக் குற்றத்தில் மீண்டு பெரும் பொறுப்புகளை அடைந்தவர்களும் இருந்திருக்கின்றனர். அந்த வகையே குற்றம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவுடன் எழும் குற்றவுணர்வினைக் கைமுக்கு போன்ற சடங்குகளால் நேர்செய்து வாழ்வைத் தொடர்கிறவர்களைப் பற்றிய கதையாக இருந்தது. தமிழறிந்த மலையாளியான ஒளசேப்பச்சன் எனும் புனைவு பாத்திரத்தின் கதை சொல்லல்களாகவும் விவரிப்பாகவுமே விரியும் கதைகளிலே பகடியும் நையாண்டியும் இழையோடுகிறது. ஆகவே, இக்கதைகளின் உள்ளடக்கத்தில் இருக்கும் இறுக்கம் உரையாடலில் எழும் கேலியால் நிகர் செய்யப்படுகிறது. துப்பறியும் கதை என்ற தளத்தையெல்லாம் தாண்டி ஒரு சமூகத்தின் வீழ்ச்சியைப் பற்றி சொல்வதாய் அமைந்திருக்கும். அவ்வரிசையில் ‘வேட்டு‘, ‘ஓநாயின் மூக்கு‘, ‘வேரில் திகழ்வது‘ ஆகிய கதைகளையும் வைக்கலாம். கிடைக்கும் புறவயச்சான்றுகளும் நிரூபணவாதத் தரவுகளும் முட்டிநின்றுவிடும் தருணம்தான் இந்தக் கதைகளைச் சிறந்ததாக ஆக்குகிறது. ‘ஓநாயின் மூக்கு’ சிறுகதையில் காலந்தோறும் தொடர்ந்து வரும் மூதாதையர்களின் மனச்சான்று அல்லது யட்சியர்களால் மரணம் விளைவதாய் அமையும். நம் சமூக அமைப்புகளின் உருவாக்கத்தில் வேராக இருக்கும் முந்தைய தலைமுறையினரின் வஞ்சம் ஓநாயின் மூக்காகக் காலந்தோறும் பின் தொடர்ந்து வருவதாக உருவகம் செய்யப்படுகிறது. ஜெயமோகனின் கதைகளில் மீள வரும் இன்னொரு சித்திரம் தம் கலையில் உச்சம் தொட்ட கலைஞர்களின் சித்திரம். கலைகளில் உச்சம் எய்துதல் என்பது பிறரால் சென்று எட்ட முடியாத பெருஞ்சாதனையை நிகழ்த்திப் பார்ப்பதால் மட்டுமே அடையப்படுவதில்லை. அந்தக் கலையின் நுண்மையான இடங்களைச் சென்று தொடும் பொழுதே கலையின் உச்சம் துலங்குகிறது. ‘இறைவன்‘ எனும் சிறுகதையில் சுவரில் உதிர்ந்து போயிருக்கும் பகவதியை மீள வரைய வந்திருக்கிறான் மாணிக்கம் ஆசாரி. அவ்வீட்டில் தம் குழந்தையை இளவயதிலே இழந்த இசக்கியம்மை எனும் கிழவி இருக்கிறாள். சுவரில் மிகத் தத்ரூபமாகக் கண்கள் அசைய முகம் கனிய பகவதி எழுந்து வருகிறாள். அந்தத் தருணத்தில் நெஞ்சுடைந்து தன் மகளையும் மீட்டு அளிக்க வேண்டுகிறாள் இசக்கியம்மை. அந்தத் தருணம் மாணிக்கத்தைப் படைப்புக்கு இறைவனாகக் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது. அந்தப் பகவதியை வரைந்து முடித்தவுடன் அவன் மனத்தில் எழும் வெறுப்புக் கலந்த வெறுமை என்பதும் கலைஞர்களின் பித்து மனநிலையை விவரிக்கும் மிகச்சிறந்த நுண்மையான பகுதிகளில் ஒன்றாகும். அந்த வரிசையில் சாராயம் காய்ச்சுவதில் இருக்கும் நுட்பம் துலங்கும் மாயப்பொன், வேண்டியவுடனே வரம் அருளும் தேவியென வேண்டிய உருவைத் தாங்கி வரும் நாடக நடிகையின் நுட்பம் உணர்த்தும் தேவி ஆகிய கதைகளும் கலையையும் கலைஞர்களையும் பிரித்தறிய முடியாத சரடொன்றில் முட்டி நின்ற கதைகளாக இருந்தன. கலைஞர்களின் நுட்பம், மன ஒருமை, கலையிலிருந்து பிறிதிலாமை இவையனைத்தையும் கண்டுணர்பவன் அடையும் உணர்வெழுச்சிகளும் இந்தக் கதைகளில் மிக நுட்பமாக அமைந்திருக்கின்றன. ‘தேனீ‘ எனும் கதையில் பெரும் நாதசுவரக் கலைஞரான திருவாவடுதுறை ராஜரத்தினம் பிள்ளையின் இசையின் நுட்பத்தைப் பிறர் சொல்ல கேள்வியுறுகிறார் ஆசாரி ஒருவர். ராஜரத்தினம் பிள்ளை இறந்த செய்தியறிந்து பேச்சற்றுக் கண்ணீர் வழிய நிற்கிறார். அவரின் இசை சூழ்ந்ததாக எண்ணி சுசீந்திரம் கோவிலில் நெக்குருகி வாய் நீர் ஒழுகக் கற்பனையில் ஓடும் இசையைக் கேட்டு உட்கார்ந்திருக்கிறார். அந்தக் கேளா இசையின் நிறைவுடன் இறந்தும் போகிறார். இசை முதலிய கலைகளில் கலைஞர்கள் தொடர்ந்து ஒரே வகையான இசையை நெடுநேரம் இசைப்பதாக இருக்கும். ஒரே மாதிரியாகத் தோன்றினாலும் கூர்ந்து கேட்பின் அதன் ஏற்ற இறக்கம், நுட்பக்குலைவுகள் தெரியவரும். அவ்வாறு வரையறுக்கப்பட்டு, பயின்று வரும் கலைகளில் கலைஞன் தான் நிகழ்த்திச் செல்கிற உச்சத்தருணத்தை ரசிகன் அடைய வேண்டும் என எண்ணுகிறான். சூழ்ந்திரு கதையில் திருமணப் பந்தி உணவை உண்டு கடுக்காயின் கசப்பை மட்டுமே தனியாகப் பிரித்தறிந்த கரடிநாயர், குருவி கதையில் தூக்கணாங்குருவி வயரால் பின்னியக் கூட்டைப் பார்த்துக் கண்ணீர்விடும் மாடன்பிள்ளை என கலையின் நுண்மையைக் கண்டுணரும் ரசிகரிகளின் கண்டடைதலே அக்கலைகளின் நிறைவாகவும் இருக்கிறது. தமிழ்ச்சூழலில் வீரநாயக பிம்பங்கள் தொடர்ந்து கட்டியெழுப்பப்படுவதைக் காண்கிறோம். வன்முறை என்பது மனித மனத்தின் ஆதார உணர்ச்சிகளில் ஒன்று. அதனை மடைமாற்றி சமூக விழுமியங்களில் ஒன்றாக மாற்றி வைப்பது நன்றே. ஆயினும், எவ்வித கேள்வியெழுப்புதல்களும் இன்றி வழிபாட்டுக்குரியப் பிம்பங்களாக வீரநாயகர்களைக் கட்டமைப்பதன் அபத்தத்தைப் ‘போழ்வு‘, ‘இணைவு‘ ஆகிய கதைகள் சொல்லிச் சென்றன. திருவிதாங்கூரின் வரலாற்றில் மிகமுக்கியமானவரான தளபதி வேலுதம்பி தளவாய் அந்நிய ஆட்சியை எதிர்த்து மேலெழுந்து பின் பிரிட்டிஷாரின் கீழ் அடிபணிந்து தன்னுடைய ஆளுகையை நிலைநாட்ட எவ்வாறு உடன் இருந்த நண்பர்களையே ஒடுக்கிப் பிளவாளுமையாக மாறிப் போகிறார் என்பதை போழ்வு சிறுகதையின் மூலம் காட்டிச் செல்கிறார். ‘போழ்வு’ சிறுகதையின் நீட்சியான ‘இணைவு’ சிறுகதையில் இந்திய மனங்களில் பழங்குடி மனநிலையிலிருந்து எழுந்து வரும் வீரவழிபாட்டையும் வீரத்தைக் கடமையாக மட்டுமே எண்ணும் பிரிட்டிஷாரின் மனநிலையுமென இருவேறு முரண்களைக் காட்டிச் செல்கிறார். ‘ஆயிரம் ஊற்றுகள்‘, ‘ராஜன்‘ ஆகிய சிறுகதைகளும் கேரளத்தின் வரலாற்றையும் தொன்மத்தையும் இணைத்த கதைகளாக இருந்தன. பரசுராமர் தெற்கு வந்தபோது காய்ந்த சருகைத் தின்று கொண்டிருந்த குட்டி யானையின் பொருட்டுப் பசுமை குன்றாதிருக்க தம் மழுவைக் கடல் நோக்கி எறிந்து மீட்டுக்கொடுத்த நிலமே கேரளம் என்ற தொன்மம் இருக்கிறது. அந்த நிலம் முழுவதுமாக யானைக்கே பாத்தியப்பட்டதாக இருக்கிறது. அந்த நிலத்தில் அமைந்திருக்கும் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் தன்னால் வாங்க இயலாத யானையைக் கொல்ல பூதத்தான் நாயர் எனும் பாகனிடம் சொல்கிறான் எஜமானன் கண்ணன் குமாரன் நாயரின் காரியஸ்தன். யானையைக் கொல்வதற்கு ஏற்படும் அனைத்து தயக்கங்களுக்கும் நிவர்த்தியைக் கூறுகிறான். //ஆனைக்க நாடு இது…நான் இங்க இவருக்க அடிமை, ராஜாவுக்க படை. ஆனா ஆனைக்க பிரஜையாக்கும்”// என்கிறான் பாகன். பிணைத்திருந்த சங்கிலிகளை உடைத்தெறிந்து கட்டற்றுத் தெருவில் ஒடி காட்டுக்குள் மறைந்து யானை ராஜனாகும் தருணத்தை விவரித்திருக்கிறார். இவைத்தவிர ஜெயமோகனின் கதைகளில் பலமுறை வந்திருக்கும் அறம் குறித்த கேள்வியை முன் வைப்பவையாக ‘பலிக்கல்‘, ‘கைமுக்கு‘ ஆகிய கதைகள் அமைந்திருந்தன. உணர்வெழுச்சிக் கதைகளாக ‘பொலிவதும் கலைவதும்‘, ‘பெயர்நூறான்‘, ‘சுற்றுகள்‘ ஆகிய கதைகள் அமைந்திருந்தன. வண்ணப்பொடிகளால் பகவதி தேவியின் உருவை வரைவதும் அதன் பின் அது கலைவதுமான சித்திரிப்புப் பின்னணியில் இளமையின் நினைவுகளை மீட்டிப் பார்க்கும் தருணமாகப் பொலிவதும் கலைவதும் சிறுகதை அமைகிறது. முதல்குழந்தையின் பிறப்புத்தருணம் பெயர்நூறான் சிறுகதையில் இருக்கிறது. இவ்வகையான கதைகள் கற்பனையால் விரிவடையச் செய்யும் குறுந்தருணங்களை உடைய இயல்புவாத எழுத்துகளாக இருந்தன. மாய யதார்த்தவாதக் கதைகளாக ‘தங்கத்தின் மணம்‘, ‘ஆடகம்‘ ஆகியன அமைந்தன. வாழ்வில் சலிப்புற்றுத் தற்கொலை புரியச் செல்லுமிடத்தில் நாகத்தின் நஞ்சே மருந்தாக மாறி சலிப்பையும் தளர்ச்சியையும் நீக்கி புத்தெழுச்சியை அளிப்பது ஆடகம் சிறுகதையில் காட்டப்பட்டுகிறது. நாகமணியை எடுத்து வீட்டில் வைத்து மனச்சிதைவுக்கு ஆளாகும் சிறுவனைப் பற்றிய கதை. இயல்பாகவே இந்திய மரபில் நாகங்கள் மீதிலான தொன்மங்களும் புனைவுகளும் மிகுதியாகவே இருக்கின்றன. இந்தக் கதைகளும் இந்திய மரபுக்குரிய சிறந்த மாயயதார்த்தவாதப் புனைவுகளாக அமைந்திருந்தன. இந்தப் புனைவு களியாட்டத் தொடரில் உள்ள சில கதைகளில் எனக்கு அயர்ச்சியை அளிக்கும் தன்மையாக நீண்ட உரையாடல், சித்திரிப்புகளைக் குறிப்பிடலாம். கதையைக் கண் முன் நிகழ்த்துவதற்கான உத்தியாக இருந்தாலும், கதையின் உச்சமான தருணங்களை நழுவச் செய்யும் வகையில் நீண்டு இருப்பதாகவே உணர முடிந்தது. தேவி சிறுகதையில் மையம் என்பது நாடகத்தில் மூன்று பாத்திரங்களையும் செய்து முடிக்கும் நாடக நடிகையின் கலையின் நுட்பம்தான். ஆனால், நாடகத்தை எழுதுகின்ற அனந்தனைச் சுற்றிலும் எழுகின்ற உரையாடல் நீளம் ஆகியவற்றால் கதையின் மையத்தைத் தவறவிடக்கூடும். பத்துலட்சம் காலடிகள் போன்ற கதைகளில் மூன்றடுக்குக் கதை சொல்லல்கள் உள்ளன. ஒளசேப்பச்சன். சொல்லத் தொடங்கும் கதை. அதில் வரும் பாத்திரங்கள் சொல்லும் கதை, கப்பல் கட்டுதல் பற்றிய சித்திரிப்பு மறுபுறம் என மூன்றடுக்குக் கதை சொல்லல்கள் உள்ளன. இம்மாதிரியான கதை சொல்லல் உத்தி முறை கதையைப் புரிந்து கொள்வதில் சற்றே அதிகமான உழைப்பைக் கோரச் செய்வதோடு கதையின் குவிமையம் நெடுகிலும் பின்னப்பட்டிருக்கும் கதைபின்னல்களையும் தரவுகளையுமே ஒட்டி வாசிப்பு கவனம் படியச் செய்கிறது. குறுக்கும் நெடுக்கும் இழையோடும் பல இழைகளைப் பற்றி மையத்தைச் சென்றடைய மறுவாசிப்பு அவசியமாகிறது. இவற்றில் சில கதைகள் அதில் பேசப்பட்டிருக்கும் தளம் குறித்த அறிதல் இல்லாதவர்களுக்கு எளிய கதையாகவே தெரியக்கூடும். சான்றாக, கிருஸ்துவ, இந்திய மெய்மை தளங்களில் நிகழும் கதைகளில் வரும் தத்துவத்தளங்களைப் பயிற்சியின்மையால் நானும் அவ்வாறே கடந்து சென்றேன். சான்றாக, சிவம் கதையில் கதை நிகழும் காசியில் இருக்கும் மனிதர்கள், சம்பவங்கள் அதற்கு அடியில் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் மெய்யியல் தளமான மரணமும் வாழ்வும் ஒருசேர நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் களத்தைச் சென்றடைய மரபு குறித்த எளிய அறிவும் பயிற்சியும் அவசியமே. இந்தக் கதைவரிசை தெரிவில் எந்தவிதமான போதப்பூர்வமான தர்க்கங்களும் இல்லை. என்னைக் கவர்ந்த ஏதாவது வகையில் பாதிப்பு செலுத்திய கதைகளின் வாசிப்பனுபவத்தை மட்டுமே பகிர்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன். இந்தச் சிறுகதைகளின் வாசிப்பனுபவத்தை வெறும் பைனரி குறியீடுகளாகச் சுருக்கிக் கொள்ளாமல் விரிவான புலத்தில் வைத்துப் பார்க்கும் போது மாபெரும் வாழ்வனுபவங்களை வாழ்ந்து உய்த்த அனுபவமும் கிட்டும். இந்த உள்ளிருப்பு நாட்களில் மாபெரும் அகப்பயணங்களைச் செய்ய வைத்துப் பொருள் உள்ள நாட்களாக மாற்றியமைக்கு ஜெயமோகனுக்கு நன்றி. http://vallinam.com.my/version2/?p=6926
  9. துண்டு நிலம் by தர்மு பிரசாத் • July 1, 2020 01 தடுப்பு முகாமிலிருந்து வீட்டிற்கு வந்து சரியாக முப்பது நாட்கள் கழிந்துவிட்டன. துடக்கு நாட்களில் சாமி அறையினுள் புழங்கும் பட படப்புடனே வீட்டினுள் நடமாட முடிகிறது. அம்மாவும், அப்பாவும் வேற்று மனிதர்கள் போலவும், இது அயலாரின் வீடுபோலவும், இங்கே நான் வழி தவறி வந்துவிட்டதாகவும் தோன்றியபடி இருக்கிறது. கண்ணாடிக் குவளையை பட்டுத் துணியால் துடைப்பதுபோல மிக கவனமாக என்னைப் பாவிக்கிறார்கள். உண்மையில் அப்படி இல்லை என்றாலும், அப்பாவிற்கு பதில் சொல்லும் போது உள்ளங்கை வியர்த்து, உதடுகள் இறுகிக் கொள்கின்றன. சொற்களை நிதானமாகத் தேர்ந்தெடுத்துப் பதட்டத்துடன் பதில் சொல்கிறேன். அவை சரியான பதில்கள் இல்லை என்றாலும், அப்பா உதடுகள் விரியச் சிரித்து வைக்கிறார். ஆசிரியரின் முன் கை பிசைந்தபடி நிற்கும் சிறியவள் ஆகிவிடுகிறேன். அம்மா தன்னுடைய மாணவர்களின் கணிதபாட பரீட்சைத் தாட்களைத் திருத்துவதற்கு என்னிடம் தருகிறார். தவறான பதில்களையும் திருத்தம்செய்து, சரி போட்டு, புள்ளி கொடுக்க மனம் விழைகிறது. சிறிய கணக்குகள் பிழையாகப் போவது ஒன்றும் அவ்வளவு பெரிய தவறு இல்லைத்தானே. “பிள்ளை இது பக்கம், கோணம், பக்கம்” என்று தலையில் தட்டுகிறார். மிக லேசான தட்டுத்தான் என்றாலும் வலிக்கிறது. வியர்வை ஊறிய தன்னுடைய ரீசேட்டை என் முகத்தில் பந்து போல சுருட்டி வீசி எறிகிறான் தம்பி. அதில் பழைய வியர்வையின் வாசம் இல்லை மருந்தின் வாசம் அடிப்பதாக ‘தூ குரங்கே’ என்று சொல்லி அவனை விரட்டுகிறேன். “வைத்தியரின் ரீசேட்டில் மருந்து வாசம் அடிக்கவில்லை என்றால்தான் நீ ஆச்சரியப்பட வேண்டும்” என்கிறான். “உனக்கு இன்னும் முதல் வருடமே முடியவில்லை” என்கிறேன். அதனால் என்ன என்பதுபோல் ஒரு பார்வை. மீரா வீட்டினுள் நுழையும் போதே அவளுடைய கண்களுள் ஒளிந்திருக்கும் கள்ளத்தனத்தை அறிந்துவிடுகிறேன். ஏன் அது அப்பாவிற்கும் அம்மாவிற்கும் தெரிந்தே இருக்கிறது. அவர்கள் அதை ஆசிரியர்களின் பெருந்தன்மையுடன் அனுமதித்திருக்கிறார்கள். தம்பியின் அருகில் நிற்கும்போது அவளுடைய காதுகள் இன்னும் சிவந்து கொள்கின்றன, உதடுகளின் மேலிருக்கும் பூனை உரோம மீசையில் வியர்வைத் துளிகள் துளிர்க்கின்றன. இரகசியமாகத் தம்பியின் இடுப்பில் ஒரு ‘நுள்ளு’ கொடுக்கிறாள். தம்பி அவள் கன்னத்தில் ஓர் எதிர்பாராத முத்தம் வைக்கிறான். அப்பா அழைத்தபோதும் உடனேயே அதே பதட்டத்துடன் மறுத்துத் தலையசைத்தேன். இது அப்பாவின் கடைசி விளையாட்டுப் போட்டி. ஆறு மாதங்களில், அவருடைய பதினைந்து வருடப் பாடசாலை அதிபர் பணி முடிய இருக்கிறது. அவர் திரும்பவும் அழைத்தால் ‘வருகிறேன்’ என்று சொல்லி அவருடன் கைகளைக் கோர்த்துச் செல்லலாம் என்றிருக்கிறது. ஆனால் அப்போதும் ‘மறுத்து’ தலையாட்டுவேன் என்பதையும் அறிந்தே இருந்தேன். அம்மாவும், அப்பாவும் புறப்பட்டுச் செல்வதை சமயலறை யன்னலால் பார்த்தபடி இருந்தேன். காதோரமாக வழியும் சுருள் மயிர் பிசிறை இழுத்துச் சொருகி, உதட்டை அழுத்தி நேர் செய்தார் அம்மா. அவரின் உதடுகள் கிளியின் ஆரம்போல சிவந்து இருந்தன. வண்டியில் ஏறும்போது அம்மா குனிந்து அப்பாவின் காதில் ஏதோ சொன்னார். நிச்சயமாக லீலாவதி ரிச்சரைப் பற்றிய பகிடியாக இருக்கும். அப்பா தலையாட்டிப் பெரிதாகச் சிரித்தார். வெடித்த வெள்ளரிப்பழம் போல அவர் உதடு பிளந்து சிரிக்கும் போது உதட்டில் கருவளையங்கள் தெரிந்தன. சிகரெட்டின் வெந்த தழும்புகள். அப்பா சிகரெட் குடிப்பது பள்ளியின் அத்தனை வகுப்பு மூலைகளையும் தாண்டி அறுந்த பட்டம் போல மிக மெதுவாகத்தான் என்னிடம் வந்தது சேர்ந்தது. தம்பி தான் சொன்னான். பதினைந்து வருடங்கள் முன்னர். தாழ்வாரத்தில் நுனி புகைந்தபடி கயிறு தொங்கும் செல்லப்பா கடை பள்ளிக்கூட வாசலிற்கு நேர் எதிரில் இருந்தது. அதன் தாழ்வாரத்தில் வைக்கோல் பரப்பி அதன் மேல் சிவந்த மண் கலங்கள் அடுக்கப்பட்டிருக்கும். அப்பாவை கயிற்று நுனிக்கு அருகாக மண் பானைகளின் பின்னாக எப்போதும் காலையில் பார்க்கலாம். கையில் நுனி சிதம்பிய பூவரசங் கம்பு இருக்கும். பாடசாலைக்குத் தாமதமாக வருபவர்களைக் கையோடு பிடிக்க அங்கே பதுங்கி நிற்பதாக நினைத்திருந்தேன். தம்பி சொன்ன பின்னர் தான் பூவரசங்கம்பில் ஒரு கண்ணையும் அப்பாவின் கையிடுக்கில் மறு கண்ணையும் வைத்தேன். கயிற்றிலிருந்து மட்டுமல்ல அப்பாவின் கையிடுக்கிலிருந்தும் புகை தயங்கிக் கசிவது தெரிந்தது. அப்பா சிகரட்டை உள்ளங்கையால் பொத்தி, உதடுகளில் பொருத்தி உதட்டை சுழித்து ஓர் இழுப்பு இழுத்துப் புகையை ஆழமாக நெஞ்சுக்குழிக்குள் அதக்கி வைத்திருப்பதும் தெரிந்தது. அப்போது அவருடைய உதடுகளும், முகமும் கோணி இருக்கும். அது அப்பாவிற்குக் கொஞ்சமும் பொருத்தமேயில்லாத கோணல் முகம். அப்பா சிகரெட் குடித்த ஒரேயொரு முறை அருகில் நின்றிருக்கிறேன். எதிரில் சங்கப்பா. லொறி வில்லுத்தகட்டில் செலமன் ஆசாரியின் பட்டடையில் கடைந்தெடுத்த வில்லுக்கத்தியை நித்திரையிலும் சண்டிக் கட்டினுள் வைத்திருக்கும் சங்கப்பா. பழுத்த மிளகாய்ப்பழக் கண்கள், வெளிறிய தும்பு தும்பான சடை மீசை, சரிந்த பானை வயிறு, மெல்லிதாக வளைந்திருக்கும் வலது கை. சங்கப்பாவின் முன்னாக சிகரெட் புகையைச் சிறு வளையங்களாக ஊதினார் அப்பா. நான் சங்கப்பாவின் வளைந்த கையில் ஒரு கண்ணையும், சண்டிக்கட்டில் மறு கண்ணையும் வைத்தேன். உள்ளங்கை வியர்த்து ஈரமாகியது. துளி வியர்வை தொடைவழி உருண்டு விழுந்தது. சங்கப்பாவின் வில்லுக்கத்தியைப் பார்த்திருக்கிறேன். தம்பி பயப்படுத்திய அளவுக்கெல்லாம் பென்னம் பெரிய கத்தியாக இருக்கவில்லை. குட்டி மடக்குக் கத்தி. நிறமும் அவ்வளவு பளபளப்பு இல்லாமல் துருப்பிடித்த நிறத்தில் இருந்தது. சங்கப்பா கத்தியை விரித்து முதுகு சொறிந்துவிட்டு அதை மடக்கும் போது ஓர் இலையான் கத்திக் கூரில் தன் குட்டிக் கால்களைத் தேய்த்து அமர்ந்தது. கத்தியை விசுக்கி இலையானை வீழ்த்தினார். பாவம் இலையான். சங்கப்பாவின் தம்பி செல்லப்பாவின் முகத்திலிருக்கும் அட்டைத் தழும்பை இலையானுக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. செல்லப்பாவின் உதடுகளிலிருந்து தொடங்கி வெண் சோழியாய்க் கலங்கிய கண்ணைச் சரி இரண்டாகப் பிளந்து நெற்றிவரை நீண்டிருக்கும் தழும்பு. பேன் அட்டை முகத்தில் ஊர்வது போல. சங்கப்பா கத்தியை உருவி காணி எல்லையை முதலில் நிலத்திலே தான் கீறினாராம். அடிமட்டம் வைத்தது போல் நேரான கோடு இல்லை என்றாலும் ஞாயமான கோடுதானாம். அவரின் தம்பி செல்லப்பா அடாத்திற்கு நெஞ்சை நிமிர்த்தி ஞாயமான கோட்டை அழித்துவிட்டு, புதிய கோட்டைப் பத்து அடிகள் தள்ளிக் கீறினாராம். தன் தம்பியாரின் கோட்டைக் கால்களால் நிதானமாக அழித்து விட்டு, தரவைக்காணியின் எல்லைக் கோட்டை செல்லப்பாவின் முகத்திலே கீறினாராம். மடக்குக் கத்தியால். வண்டிச்சவாரி தவிர்த்த நாட்களில் இறந்தவர்களின் ஆவிகள் உலாவும் உவர்ந்தகாணியின் எல்லைக் கோட்டில் கொஞ்சம் செல்லப்பா முகத்தில் இருப்பது அப்பாவிற்கு நன்கு தெரியும். இருந்தும் அப்பா ஒரு துண்டு நிலத்திற்காகச் சங்கப்பாவுடன் அடாத்திற்குச் நின்றார். நெல்லிக்காய் இனிப்பில் கிணறும், வேப்பமர நிழலின் சிறு கல்மேடையில் கைவிடப்பட்ட அம்மனும் அந்தக் காணியினுள் இருந்தன. சின்னஞ் சிறு கிராமத்தின் பள்ளிக்கூடத்திற்கு அதிபராக அப்பா வந்தபோது ஒற்றைக் கல்கட்டிடம் மட்டுமே பள்ளிக்கூடமாக இருந்தது. கல் கட்டிடத்தின் மேற்குச் சுவரில் கன்னம் வைத்தது போன்ற கேப்பை மாடுகளும் நுழைந்து படிக்கக் கூடியதான பெரிய துளைகள் இருந்தன. துளையைச் சுற்றி செல் சன்னங்களின் மயில்தோகை விசுறல்கள். அதிபர் அறையும் அந்த ஒற்றைக் கல்கட்டிடத்திலிருந்து இறக்கிய பத்தியினுள் இருந்தது. தூறல் மழைக்கே கற் சுவரில் சுவறி வழியும் தண்ணீர் அப்பாவின் கால்களிடையே செந்நிறத்தில் சுழித்து ஓடும். எல்லாமும் சில வருடங்களுக்குத் தான். அதற்குள் அப்பா ஒற்றை ஆளாகச் சிவப்பு ஓடு வேய்ந்த பதினொரு கல் வகுப்பறைகளையும், விரிந்த மைதானத்தையும் பள்ளிக்காக உருவாக்கிவிட்டிருந்தார். ஒற்றை ஆளாக என்றா சொன்னேன், இல்லை அதில் என்னுடையதும் அம்மாவினதும் பங்கும் இருந்தது. அப்பா வெளிநாடுகளில் வாழும் பழைய மாணவர்களின் விலாசங்களைச் சேகரித்தார். சில நாட்களே படித்திருந்தாலும் விடவில்லை. தன்னுடைய மேசையில் அமர்ந்து லாம்பின் மங்கிய வெளிச்சத்தில் அவர்களுக்குக்கடிதங்கள் எழுதுவார். அம்மாவிடம் “சிவன்கோயில் தேர்த்திருவிழாவிற்கு விடுமுறை கொடுக்க வேண்டுமா?” என்பார். “இடம்பெயர்ந்து சென்று வர முன்னர் தீர்த்தத்திற்கும் விடுமுறையாம்” என்றபடி கடிதங்களை உறையிலிட்டு ஒட்டி அதன் மேல் விலாசங்களை எழுதுவார். நான் அஞ்சலகப் பட்டியலில் விலைளைப் பார்த்துச் சரியான முத்திரைகளை நாக்கில் நனைத்துக் கடித உறைகளில் ஒட்டுவேன். ஈயக் கேற்றிலில் நீர் சூடாக்கி கடும் சாயத்தில் ‘பிளேன்ரி’ வைத்துக் கொடுப்பேன். அப்பா பெரிதாகச் சத்தமெழ உறிஞ்சிக் குடிப்பார். அம்மா “பெடியன் எழும்பி விடுவான் மெதுவாகக் குடியுங்கோ” என்பார். அப்பா தலையைத் துாக்கிச் சிரித்தபடி என்னிடம் “பிள்ளை இப்போதைக்கு முடியாது நீர் போய்ப்படும்” என்பார். அவரின் உறிஞ்சல் ஒலி அறைக் கதவை மூடும்வரை கேட்கும். கடிதங்களின் பலன் சிறு தொகைகளாகச் சேரத் தொடங்கியதும் அப்பா கட்டிட வேலைகளை ஆரம்பித்தார். பாடசாலை முடிந்ததும் தன்னுடைய நீளக்காற்சட்டையை முழங்கால்வரை மடிப்பார். வெறும் மேலுடன் அத்திவாரம் தோண்டுபவர்களுடன் தானும் சேர்ந்து மண் அள்ளுவார். இரண்டடி தோண்டினால் முட்டை ஓடு போல வெள்ளைக் கற்பாறை இருக்கும் கடும் நிலம். கால்களில் சாக்குகளைச் சுற்றிக் கல் உடைப்பார்கள். அப்பா கமூகம் பாளைகளைக் கட்டியபடி உடைத்த சல்லி கற்களை அள்ளிக் கொட்டுவார். அம்மா தந்துவிடும் வெறும் தேத்தண்ணியைப் பள்ளிக்கூட வாசலில் வந்து வாங்கிச் செல்வார். பதினொரு கல் வகுப்பறைகளையும் கட்டி முடித்து நிமிர்ந்து பார்த்தால் பள்ளிக்கு மைதானம் இல்லாதது பெருங்குறையாக இருந்தது. வருட விளையாட்டுப் போட்டிகள் கோயில் முன்றலில் விரிந்திருக்கும் தரவைக் காணியினுள் நடக்குமாம். இடம்பெயர்ந்து வந்த பின்னர் தரவைக்குள் மாடுகளால் மட்டுமே சென்றுவர முடிந்தன. அங்கு ஈச்சம் பற்றைகளைவிட மிதிவெடிகளே அதிகம் இருந்தன. மிதிவெடிகளை விலத்திச் சென்று வரும் சூட்சுமம் மாடுகளுக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை என்றாலும் அவற்றிடம் நான்கு கால்கள் இருந்தன. மிதிவெடிகள் ஒரு காலை எடுக்கும் சிக்கனத்துடன் சொற்ப வெடிமருந்துகளைத் தம்முள் அதக்கி வைத்திருந்தன. அதனால் அப்பா பள்ளிக்கு அருகிலிருந்த காணிகளை வாங்கி மைதானமாக்க விரும்பினார். முன்னர் அங்கு இயக்கத்தின் சிறிய பயிற்சி முகாமும் மாமரங்களில் மாம்பிஞ்சுகளைக் கொறித்தபடி சோம்பிக்கிடக்கும் தாட்டான் குரங்குகளும் இருந்தனவாம். அந்த நிலங்களை இயக்கம் கைவிட்டுச் சென்றபின்னர் முட்கம்பி வேலிகளால் சிறு துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. காசியப்பு தன் நிலத்தை இலவசமாகத் தந்தார். கராத்தே செல்வம் மாஸ்டர் அரை விலைக்குத் தரச் சம்மதித்தார். ஐம்பது தென்னைகளையும் தறித்து எடுத்து வீட்டுக் கொல்லையில் கல் வைத்துச் சிலாகைகளாக அடுக்கிய பின்னர். புவனம் அன்ரி இயக்கத்திற்குப் போய்விட்ட மூத்த மகள் ரூபிக்கு வைத்திருக்கும் சீதனக் காணி என்றார். முகமாலைக் களமுனையில் காயம்பட்டு இறந்துவிட்ட மகளின் சாவு அறிவித்தலை இரகசியமாக அறிந்ததும் நிலத்தின் உறுதியைத் தன் கடைசி மகளிடம் கொடுத்து அனுப்பினார். கிடைத்த காணிகளின் சரி நடுவில் அறுந்த ஒற்றைச் செருப்புப் போல கவனிப்பின்றிக் கிடந்த நிலம் சங்கப்பாவுடையது. “தம்பிக்கு எழுதிக் கொடுத்த காணி கண்ட நாய்கள் விளையாட எல்லாம் விடேலாது” என்றார் சங்கப்பா. “அப்படியா சங்கதி நாங்கள் அப்ப தம்பியிடமே காணியை வாங்கிக் கொள்கிறோம்” என்றார் ரத்னா பேக்கரி சீலன்மாமா. அடிச்சுருட்டை உதடுகளால் ஈரப்படுத்திக் கயிற்றில் பற்ற வைத்து புகையை ஆழமாக இழுத்தபடி “தம்பியை எங்கை எண்டு பிடிக்கிறது இந்தியன் ஆமிக்கே அவன் இருந்த இடம் தெரியாதே” என்றார் சங்கப்பா. அதன் பின்னர் தான் ஒவ்வொரு நாளும் சங்கப்பா காலையிலே காணிக்குக் காவலுக்கு வந்தார். கையில் இரும்பு வாளியும் கயிறும் தோளில் பச்சை துவர்த்தும் கொக்கத்தடியுமாக வருவார். அவர் கிணற்றில் நீர் அள்ளித் தலை சிலுப்பி முழுகும் சத்தம் பிரார்த்தனை மண்டபம் வரை கேட்கும். காணி வாசலில் நின்று தலை துவட்டும் போது ஈரச் சாரத்தினுள் மடக்குக் கத்தி ஈரமாகத் தெரியும். நெற்றி நிறைய திருநீறு பூசி அம்மனுக்குக் கற்பூரம் கொழுத்துவார். இடுப்பில் கட்டிய துவர்த்துடன் மனமுருகித் தேவாரங்கள் பாடுவார். அவருடைய ஈரச் சாரம் கொக்கத்தடியில் பறந்து, காற்றில் காய்வது கிளுவம் வேலிக்கு மேலாகத் தெரியும். அவர் தேவாரம் பாடி முடிய பள்ளிக்கூட மணி அடிக்கும். பள்ளிக்கூடம் முடியும் வரை குளிர்ந்த கிணற்றுக் கட்டில் படுத்திருந்து பழைய பாடல்களை ராகத்துடன் பாடுவார். மதியம் போல தென்னை மரத்தில் இளநீர் பிடுங்கி அவற்றைக் கத்தியால் சரி இரண்டாக பிளந்து சாப்பிடுவார். அவருடைய நிலத்துள் உருண்டு செல்லும் துரதிஸ்டம் பிடித்த பந்துகளை தன் கைகளாலே எடுத்துத் தருவார். சரி இரண்டாகப் பிளந்துவிட்டு. குண்டு எறியும் உருண்டு சென்றுவிட்ட அய்ந்து கிலோ இரும்புக் குண்டையும் எடுத்துத் தந்தார். சரி இரண்டு துண்டுக் குண்டுகளாகப் பிளந்து விட்டு. பாதிக் குண்டு எறியும் போட்டியே அம்முறை நடத்தது. மைதானத்தின் முதல் விளையாட்டுப் போட்டி அன்று சங்கப்பா காணிக்கு வந்தபோது சிவத்தார் மைக்கில் ஒலியைச் சரி செய்து கொண்டிந்தார். சிவன் கோயில் கொடியேற்றத்திற்குக் கட்டும் அவருடைய ஒலிப்பெருக்கிப்பூங்காவனமன்றுதான் இரைச்சலுடன் பாடவே தொடங்கும். இரைச்சலை சரி செய்ய அடுத்த கொடியேற்றம் வரை காத்திருக்க வேண்டும். அவர் ஒலியைச் சரி செய்யக் காலையில் தொடங்கினால்தான் போட்டிகள் முடியும் மம்மல் பொழுதுள்ளேனும் கொஞ்சம் இரைச்சலைச் சரி செய்வார். சிவத்தார் சுட்டுவிரலால் மைக்கில் தட்டியபடி<ஒலிவாங்கிப் பரிசோதனை, ஒலிவாங்கிப் பரிசோதனை>என்றார். சங்கப்பாவின் உயரித் தென்னையிலிருந்து சில்வண்டுகளின் கரகரத்த இரைச்சல் எழுந்தது வந்தது. சங்கப்பா மேலே பார்த்தார் சிவத்தாரின் நான்கு ஒலிப்பெருக்கிகளும் சங்கப்பாவின் காணியினுள் நின்ற உயரித் தென்னையில் கட்டப்பட்டிருந்தன. கொக்கைத் தடியை மெள்ள நீட்டி இளநீர் குலை போல ஒலிப்பெருக்கிகள் நான்கையும் பக்குவமாகக் கீழே இறக்கினார். ஒற்றையடிப் பாதையால் கவனமாக அவற்றை எடுத்துச் சென்று சிவத்தாரிடம் கொடுத்துவிட்டு வந்து கிணற்றில் நீரை அள்ளி தலையில் இறைத்தார். எட்டுத் திசைகளுக்கும் கட்டிய சரி பாதி ஒலிபெருக்கிகளுடன்புதிய மைதானத்தின் முதலாவது விளையாட்டுப் போட்டி தொடங்கியது. வழுவழுப்பாக மழித்த முகத்தில் சிவந்த பருக்களின் நுனியுமாக பியதாஸ இராணுவ விறைப்புடன் கொடியை ஏற்றினார். அதன் பின்னரே யாழில் பள்ளிக்கூடங்களில் இராணுவப் பொறுப்பாளார் கொடியேற்றும் வழக்கம் தொடங்கியது. அப்பாதான் அதனைத் தொடக்கி வைத்தார். மடித்திருந்த சிங்கக் கொடிக்குள் காய்ந்திருந்த பூவிதழ்கள் காற்றில் உதிரும் போது கிழுவம் வேலிக்கு மேலாகச் சங்கப்பாவின் கொக்கத்தடி உயர்ந்தது. அதன் கொக்கைச்சத்தக நுனியில் ஈரமான சிவப்பு கெளபீனத் துண்டு ஒன்று சோம்பலாக அசைந்தது. சிங்கக் கொடிக்கு நேர் சரியாகப் பறக்கும் துண்டு நிலத்தின் கிளர்ச்சிக் கொடிபோல அது காற்றில் மெல்லச் சட சடத்துப் பறந்தது. அடுத்த நாள் செல்லாப்பா கடையடியில் சங்கப்பாவை எதிர்பாராமல் சந்திதார் அப்பா. சங்கப்பா கையில் சுருட்டும், மீன் பையுமாக நின்றிருந்தார். “என்ன ஒரு முப்பது வருடம் இருக்குமா” என்றார் அப்பா சங்கப்பா பக்கம் திரும்பி. சங்கப்பா அப்பாவை என்ன என்பது போலப் பார்த்தார். அப்பா சீகரெட் ஒன்றை அவரிடம் நீட்டியபடி “இல்லை.. நீங்கள் சிறீமுருகனில் கிண்ணம் வென்று முப்பது வருடம் இருக்குமா” “யார் மறந்தாலும் என்னால் அந்தப் போட்டியை மறக்க முடியாது, கருக்கு மட்டைச் சிராய்ப்பு மாதிரி கண்டல் இன்னும் என்னுடைய பழுவில் இருக்கிறது” என்றார் அப்பா. சங்கப்பா சீகரெட்டை அப்பாவிடமிருந்து வாங்கி கயிற்று நுனியில் பற்றவைத்தார். “எல்லாருக்கும் பொந்தன் அடித்த ‘டாஸ்’ தான் தெரிந்தது, கனிந்த பழம் மாதிரி நீங்க கொடுத்த ‘செற்’ தான் தரம், பந்து வலைக்கு மேலே இரண்டடி உயரத்தில் மிதந்தபடி நின்றது, பொந்தன் இல்லை அந்த இடத்தில் யார் அடிக்க எழும்பி இருந்தாலும் அடித்திருப்பார்கள், பெட்டிக்கு வெளியில் பின்பக்கமாகத் திரும்பி நின்று அப்படி ‘செற்’ கொடுப்பது கடினம், பந்து ‘அவுட்’ தான் நினைத்தார்கள்… உங்கள் கைக்குள் பந்து விழுந்தது தெரியும், ஆ என்று பார்த்துக் கொண்டு நின்றேன், தேங்காய் விழுந்த மாதிரி ஒரு சத்தம், மயங்கிவிட்டேன், பிறகு வெளியில் இருந்து போட்டியைப் பார்த்தேன், அதுக்குப் பிறகு எங்கட அணி அந்த அதிர்ச்சியில் இருந்து மீள முடியவில்லை” என்றார் அப்பா. “சேரும் ஶ்ரீமுருகனுக்கோ விளையாடியது” என்றார் சங்கப்பா. “அப்போது நான் ‘தவ்வல்’ பதினேழு வயதிருக்கும், எந்த அடியையும் உடைத்து நல்லா ‘பிரேக்’ செய்வேன் என்று ‘சப்’ ஆக ‘தேர்டில்’ விடுவார்கள்… பொந்தனின் அடி பழுவிலை விழுந்த பின்னர்தான் தெரியும் அதுவரை நான் வாங்கியவை அடிகளே இல்லை, நீங்க பொந்தனுக்கு வைக்கிற ‘செற்’க்கு மலையை தூக்கி ‘கவர்’ பிடித்தாலும் பந்து பிரித்துக் கொண்டு செல்லும், சிறீமுருகனில் வென்றது உங்களுடைய முதல் கிண்ணம் என்று நினைக்கிறன் பிறகு நீங்கள் யாப்பாணத்திலை அடிக்காத கிண்ணமே இல்லை இல்லையா” என்றார் அப்பா. சங்கப்பாவின் வலதுகையில் வைத்திருந்த கண்ணை வெளியே எடுத்தேன். அந்த வளைவுக்கு ஓர் அர்த்தம் இருப்பதாகப் பட்டது. அவருடைய உதடுகள் இழுபட்டன. முதுகை மடக்கு கத்தியால் சொறிந்து கொண்டார். அப்பாவைப் பார்த்தேன், சிகரெட் புகையைச்சங்கப்பாவின் மூக்கு நுனிக்கு அருகாக சிறு வளையங்களாகக் காற்றில் ஊதினார். அந்தக் கோணல் முகம் அப்பாவிற்குப் பொருத்தமானதாக இருந்தது. அன்று மாலையில் வெளிக்கதவில் பெண் குரல் கேட்டுக் கதவைத் திறந்தேன். அடிக் கமுகுமாதிரி ஒடிந்து விழுந்தும் ஒல்லியில் கவிப் பற்களால் சிரித்தபடி ஒரு பெண் நின்றிருந்தார். சுற்றியிருந்த சாறியினுள்ளே பூப்போட்ட ‘நைற்ரி’ தெரிந்தது. “பிள்ளை இதை ஒருக்கால் சேரிடம் கொடுத்து விடமுடியுமோ” என்றபடி மாட்டுத்தாள் பையில் சுற்றிய காகிதப் பொட்டலம் ஒன்றை என்னிடம் தந்தார். அதனுள் செம்பாட்டு மண்படிந்து நுனிகள் மடங்கிய காணி உறுதி ஒன்றும் இருந்தது. 02. கண்ணாடியில் இருந்த பொட்டை உரித்து நெற்றியில் ஒட்டும் போது அதை உணர்ந்தேன். விளையாட்டுப் போட்டிக்குச் செல்லும் விருப்பம் மணற்கேணி போல மனமெல்லாம் ஊறியிருந்தது. புது உற்சாகம் பிறந்தது, படபடப்புக் குறைந்தது. உதடுகளைக் குவித்துச் சீழ்க்கை ஒலித்தேன், காற்றில் மிதப்பது போல லேசாக இருந்தன உடலும் மனமும். முகம் கழுவிச் சட்டை மாற்றினேன். தம்பியின் குரல் வீட்டிற்கு வெளியே வாசல் பக்கமாகக் கேட்டது. நான் உடுத்தித் தயாராக இருந்ததைப் பார்த்ததும் சிறு வியப்புடன் தோள்களைக் குலுக்கிக் கொண்டான். “நீ வர மாட்டேன் என்று சொன்னியாமே” என்றான். “உனக்கு மீரா வந்தால் போதும் தானே, நான் எதுக்குடா” “மீராவை பின்னேரம்தான் வரச் சொல்லியிருக்கிறன் பயங்கர வெய்யில்” “அச்சச்சோடா” தம்பியின் வண்டியில் ஏறினேன். தம்பி மோட்டார் சைக்கிளை ஒரு உலுக்கு உலுப்பி எடுத்தான். அந்த உலுப்பலில் குட்டன் நினைவுக்கு வந்தான். சிவந்த தணல் தகிக்கும் நெருப்பு வளையங்களை, மழைக்காடுகளை, புழுதி மலைகளை, நீண்ட கிரவல் வீதிகளை மோட்டார் சைக்கிளில் கடந்து என்னிடம் வந்த குட்டன். குட்டன் நெருப்பு வளையங்களினூடே, அடுக்கி வைத்த மண் மூட்டைகளின் மேலால், தகர பரல்களின் ஊடாக மிக லாவகமாகப் பாய்ந்து பாய்ந்து மோட்டர் சைக்கிள் ஓட்டினான். மோட்டார் சைக்கிள் பழகிய அணில் குட்டியாக அவன் கைகளுள் சுருண்டு கிடந்து, ஒவ்வொரு திருப்பங்களிலும் அவனுடைய உடல் அசைவைத் திரும்ப நடித்தது. சம நேரத்தில். வாடல் உருவம். அந்த வாடல் உருவத்துள் அறுந்த பல்லிவால் போன்றஅபூர்வமான ஒரு துடிப்பும் இருந்தது. பயிற்சி முடித்துக் கிணற்றடிக்கு நீர் குடிக்க வந்தபோதே அவனை மிக அருகில் பார்த்தேன். அவனுடைய வரிச் சீருடையின் வரிகள் வித்தியாசமாகக் குத்தண இருந்ததைக் கவனித்தேன். அள்ளிக் கொடுத்த இரண்டு வாளி தண்ணிரையும் முழுவதுமாகக் குடித்தான். “இந்த பனஞ்சிலாகை உடம்பிற்கு இரண்டு வாளி அதிகம்” என்றேன். “தமிழீழ தாகம்” என்றான். “மாலினி அக்கா சொல்ல நாங்களும் திரும்பச் சொல்லுறனாங்கள் அர்த்தம் விளங்கவில்லை” என்றேன். சிரித்தான். சிரிக்கும் போது அய்தான மீசைக்குள்ளாகத் தெத்துப்பல் தெரிந்தது. தெத்துப்பல் தெரிந்துவிடும் என்ற அச்சத்தில் அவன் மிகவும் அரிதாகவே சிரித்தான். ஆறுமாதங்களில் பழகிய பின்னர் அவனைப் ‘பிடித்திருப்பதாக’ சொன்னேன். தெத்துப்பல் தெரியச் சிரிப்பான் என எதிர்பார்த்தேன். தலையைச் சரித்து நிலம் பார்த்து லேசாக வெட்கப்பட்டான். தன்னுடைய கைத்துவக்கின் அடிப் பக்கத்தை எனக்குக் காட்டினான். அதில் என்னுடைய பெயர் ஆணிக் கூரால் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அவனுடைய உள்ளங்கைச் சொரசொரப்பினுள் எனது பெயர் அடக்கமாக இருந்தது. என்னுடைய சயனைட் குப்பியின் அடிப்பகுதியை அவனுக்குக் காட்டினேன். அங்கே அவனது பெயரின் முதல் எழுத்துத் துளி விசத்தினுள் பத்திரமாக இருந்தது. பாயும் புலி உருவம் பொறித்த அரைப்பவுண் தாலியை மஞ்சள் நூலில் கோர்த்து என் கழுத்தில் கட்டிய சில மாதங்களுள் சமாதானம் முடிவுக்கு வர இருந்தது அல்லது கடைசிச் சண்டை தொடங்க இருந்தது. எங்களுக்கு ஒதுக்கிய வீடு வயல்களின் முடிவில் தனித்து இருந்தது. கிரவல் பாதையில் அரைக் கட்டை தூரம் நடந்து உள்ளே வர வேண்டும். அகலமான பெரிய நடுச்சுவர். வாசல் பக்கமாக உயரத் திண்ணையும் இரண்டு அறைகளும் இருந்தன. பொருட்கள் வைத்த பிறகும் அறைகளில் இடம் நிறையவே மிச்சம் இருந்தது. வீட்டின் பின்னால் கலங்கிய நீர் பாயும் சிறு வாய்க்கால். பாயும் நீரின் மெல்லிய ஓசை இரவுகளில் வீட்டினுள் கேட்டது. சரிந்து கிடந்த வீட்டின் பின் வேலியை இருவருமாக நிமிர்த்தி முண்டு கொடுத்தோம். மாமரத்தில் கட்டிய நார்க் கொடியில் குத்துவரி உடுப்பின் பக்கத்தில் என்னுடைய வரிச்சீருடையும் காயப் போட்டோம். வரிச் சீருடைகளின் மேலால் கருப்பு எறும்புகள் நிரையாகப் பெரிய இரைகளைச் இழுத்துச் சென்றன. எனக்கு A9 வீதியின் சுங்கத்தில் தற்காலிகப் பணி. “மேலிடத்தில் கதைக்கிறேன், நீங்கள் தாராளமாக நம்பலாம், அவர்கள் உங்களுக்கு மிக நல்ல பதில் தருவார்கள், இத்தடவை இந்தப் பொருட்களுக்கு மட்டும் தயவு செய்து வரியை கட்டுங்கள் போதும்”. எல்லா உரையாடல்களையும் இந்த வசனம் நோக்கி இரைகளை இழுத்துவருவது போல மெல்ல இழுத்துவர வேண்டும். அது எவ்வளவு பெரிய இரைகளாக இருந்தாலும். மாவீரர்கள் தியாகம், வித்துடல், மண், வீரம், தலைவர்… போன்ற மதிப்பு மிக்க சொற்களையும் சிக்கனமாகக் கலந்துவிட வேண்டும். நெஞ்சை நிமிர்த்திச் சட்டம் பேசுபவர்களும், சண்டைக்கு நிற்பவர்களும் கூட வரியைக் கட்டிவிடுவார்கள். வரி கட்டிய பொருட்களை ‘பங்களிப்பாக’ எங்களிடமே கொடுத்து நன்றி சொல்லிச் செல்வார்கள். பணி முடிந்து பஸ்ஸில் வந்து இறங்கும் போது குட்டன் மோட்டார் வண்டியுடன் காத்திருப்பான். வண்டி செம்மண் கிரவல் வீதியினூடாக மிக மெதுவாகச் செல்லும். குளிர்ந்த வயல் காற்று, வயல் மடிப்பில் மறையும் சூரியனின் சிவந்த தணல் தகடுகள், கரித்துண்டுகளாகப் பறக்கும் கொக்குகள் எல்லாம் மோட்டார் சைக்கிளின் கைப்பிடியளவு வெளிச்சத்தின் மேலாக விரிந்திருக்கும். என்னுடைய இரு கைகளாலும் அவன் தோள்களைச் சுற்றிக் கொள்வேன். கலவையான வியர்வை வாசனையும் மெல்லிய உடற் சூடும் டீசல் புகையினுள் அமிழ்ந்தபடி வரும். முதல் நாள் குட்டன் கத்திப்பிடியால் மிளகு குத்திப் போட்ட மாட்டிறைச்சிப் பிரட்டல் கறி சமைத்தான். சிரசிலடிக்கும் உறைப்புடன் இருந்த ருசி நெடுநேரம் நாசியில் இருந்தது. அடுத்த நாள் நான் தேங்காய்ப்பூப் போட்ட வெள்ளைப் புட்டு அவிக்க வெளிக்கிட்டு மாவுக்கு தண்ணியும் தண்ணிக்கு மாவும் சேர்த்து முடிவில் மாவை எறிய விருப்பமில்லாமல் உக்குறுணியாக நறுக்கிய கொச்சி மிளகாயும், வெங்காயமும் கலந்து ரொட்டியாகச் சுட்டேன். கருகிய ரொட்டியைப் பிய்க்கும் போதே “நீர் பனிஷ்மென்டில் ஒரு நாளும் சமையலில் நின்றது இல்லைப் போல” என்றான். நான் தலை சரிந்து நிலம் பார்த்து லேசாக வெட்கப்பட்டேன். இரவுகளிலும் வெறும் மேலுடன் குட்டனைப் பார்க்க முடிவதில்லை. பகலின் நெருக்கமும், சீண்டல்களும் இருள் ஆழங்களில் மறைந்து கொண்டன. இல்லை அப்படி அவை மறைந்து விடுவதாக நம்பினோம். குழந்தையைக் கற்பனையாக நினைப்பதே இன்னும் சிரமமானதாக இருந்தது. அதை ஒரு பாவத்தின் நீட்சியாக, தியாகத்தின் தடையாக பாவனை செய்தோம். பாவனை சிறிய வேலிதான். ஏராளம் பொட்டுக்களுடன் இருக்கும் வேலி. வேலியின் அந்தப் பக்கமாகக் குட்டன் தன்னுள் சுருண்டு படுத்தான். இடையில் சூனியப் பிரதேசம். கனமான இருளின் போர்வை. உடலில் கிளர்ந்தெழும் வெப்பக் காற்றை, மூச்சின் அனுங்கல் ஒலிகளை, நாசியின் ஆழம் உணரும் மெல்லிய வியர்வை நெடியை, சதைகளின் வாசனையை உறிஞ்சிக் கொள்ளும் தியாகத்தின் இருட்போர்வை. நான்காம் நாள் பின்னிரவில் சத்தம் கேட்டு விழித்தபோது கலவையான உறுமல் ஒலி மிக அருகாகக் கேட்டது. குட்டன் அறையின் யன்னல் ஓரத்தில் நின்று 3வேலியைக் கவனமாக நோட்டமிட்டபடி இருந்தான். இரவுக் காவல் கொட்டில்களில் இருக்கும் ‘எச்சரிக்கை’ உணர்வு அவனுடைய முகத்தில் அடங்காமல் திமிறிக் கொண்டிருந்தது. எச்சரிக்கை பயத்தின் அக்கா என்பாள் சுடர்விழி, அவனுடைய கண்கள் பயத்தினால் கூசிச் சுருங்கியிருந்தன. காட்டு விலங்கு வேலியை மிக அருகாகப் பிறாண்டும் சன்னமான ஓசை, கடுமையாக மூசி மோப்பம் பிடிக்கும் ஓசை, பின் அச்சமான அலறல். குட்டனின் கண்கள் ஒவ்வொரு வேலிப் பொட்டுக்களையும் ஊன்றிக் கவனித்தபடி இருந்தன. விலங்கு வேலியைக் கடந்துவிடுமோ என்ற அச்சம் அவன் கண்களில் இருந்தது. ஏனோ அதை அவன் விரும்பாதது போலவும் இருந்தது. விலங்கு வேலியைக் கடந்து உள்ளே வந்துவிட்டது. இனி விலங்கை இருளினுள் கண்டுகொள்ள வேண்டும். குட்டனால் அதை ஒருபோதும் கண்டுகொள்ள முடியாது. இருளைத் துளைத்து விலங்கைப் பார்ப்பதற்கு கண்களை நம்பினால் மட்டும் போதாது கொஞ்சம் உள்ளுணர்வையும் பின் தொடரத்தெரிந்திருக்க வேண்டும். எழுந்து அவன் பின்னால் சென்றேன். அவனது பச்சை ரீசேர்ட் வியர்வையில் ஊறி நனைந்திருந்தது. காது முடிகள் குத்திட்டு நின்றிருந்தன. அதிக எச்சரிக்கையால் குழம்பி இருந்தான், போரின் முன் களத்தில் நிற்கும் போதில்லாத பதட்டமும், மிகை நடுக்கமும் அவன் உடலில் தெரிந்தது. “அது இன்னமும் வேலிக்கு வெளியில் தான் இருக்கிறது” என்றான் பதட்டத்துடன். நான் புன்னகைத்தேன். அவனது நெற்றியும் புருவமும் சுருங்கியது. “அது எப்போதோ இந்தப் பக்கம் வந்து விட்டது” என்றேன். அதனை நம்ப மறுத்த அவனது உதடுகள் நடுங்கின, மூச்சை சிரமத்துடன் இழுத்துவிட்டான். மார்புக்குழி, நாசித் துவாரமும் விரைவாகச் சுருங்கி விரிந்தன. அஜீரணத்தின் குடல் பிசைவு. அவனது முகம் கோணலாகியது. அவனை என் இடையோடு சேர்த்து அழுத்தினேன். உடல் திமிறி மெல்ல அடங்கியது,பறவையின் சிறகடிப்பு. என்னுடைய எலும்புகள் முறுக்கிக் கொண்டன. என்னுள் குருதியும், உடலும் மெல்லச் சூடாகியது. வியர்வையின் ஆவி வாசனை எழுந்தது. அவன் இடையில் செருகி வைத்திருந்த துவக்கை உருவி எடுத்தேன். மூச்சை உள் இழுத்து இருளுள் குறிவைத்தேன். துவக்கின் விசையை அழுத்தினேன். சிறு மின்னல் வெட்டு, ஓர் உதறல் என் உடலிலிருந்து அவனுடலினுள் மெல்லப் பரவியது. மின்னல் தெறிப்பில் கரிய பன்றியின் சிவந்த மூக்கு மின்னி மறைந்தது. இருளின் கடுந்திரை கிழிந்தது. பன்றியின் உறுமல் கமறலாகி உயிரின் துடிப்பு ஒலியாகத் தேய்ந்து கரைந்து இருளில் மறைந்தது. துப்பாக்கியை அவனிடம் நீட்டினேன். படபடப்புடன் வாங்கிக் கொண்டான். அதனை இடுப்பில் செருகியதும் அவனது முகம் மலர்ந்தது. என் கண்களையே ஊடுருவிப் பார்த்தான். என்னை அவனே கட்டிலுக்குத் துாக்கிச் சென்றான். என் எடை சரிந்து காற்றில் மிதந்தேன். என் ஆடைகளை ஒவ்வொன்றாக உரிந்து எறிந்தான். திரும்ப எடுக்கவே முடியாத இருளின் ஆழங்களில் அவை விழுந்தன. கையடக்கமான சிறு முலைகளின் திரட்சியை உற்றுப் பார்த்தான். தென்னங் குரும்பைகள் போல சாம்பல் நிறப் புள்ளிகளுடன் இருந்தன. இரு கைகளாலும் ஏந்தி முலைக்காம்பை விரல்களினால் உரசினான். பின் மூக்கு நுனியால். அவனுடைய மூச்சுக் காற்றை வெப்பமாக முலைகளுள் உணர்ந்தேன். கண்களில் இருந்து நீர் வழிய உதடுகளைக் குவித்து முலைக்காம்பில் வைத்தான். ஓராயிரம் துளைகளாக மெல்ல விரிந்த முலைக் காம்பு. அவனுடைய ஒடுங்கிய மார்பில் மெல்லிய பூனை உரோமங்கள் இருந்தன. தொப்பையே இல்லாத பனை வரியோடிய சப்பை வயிறு. உழுத்தம் விதைகளை ஒட்டியது போல கரிய மார்புக் காம்புகளும் இரு கரிய கண்களாக முன்னால் அசைந்து கொண்டிருந்தன. விடிய, வெங்காயமும், உள்ளியும் நறுக்கிக் கொடுத்தேன். குட்டன் மஞ்சளும் உப்பும் போட்டு அவித்த பன்றிக் கறி சமைத்தான். வார இறுதியில் குட்டனின் பொறுப்பாளரிடமிருந்து இருவருக்கும் விசாரணைக்கு அழைப்பு வந்தது. குட்டன் ஒற்றைக் குண்டால் பன்றியைச் சுட்டு வீழ்த்தியதைப் பொறுப்பாளர் நம்பவில்லை. தலைவரைத் தவிர அது யாராலும் இயலாத காரியம் என்பது அவரது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை. மீதமாயிருந்த பன்றிக் கறியைச் ‘சாட்சிக்கு’ எடுத்து வந்திருக்கலாமோ என்று நினைத்தேன். குட்டன் மிக நிதானமாகவே பொறுப்பாளரிடம் சொன்னான் “அது ஓர் அபூர்வ தருணம்”. “குட்டா நீ தற்பாதுகாப்புக்குச் சுட்டதாக அறிக்கை கொடுத்திருக்கலாம் இல்லையா” என்றார் பொறுப்பாளர். “இல்லை நான் இவளுக்காகவே சுட்டேன்” என்றான். அவனது கைகள் என் கைகளை அழுந்தப் பிடித்திருந்தன. பொறுப்பாளர் இருவருக்கும் தண்டனை கொடுத்தார். உயிரைக் குடிக்கும் பித்தளைக் குண்டையும், பன்றியின் உயிரையும் அவமதிக்க கூடியதான மிகவும் சிறிய தண்டனை. மிச்சம் இருந்த பன்றிக்கறியைப் பொட்டலமாகக் கட்டி எடுத்துக் கொண்டு தண்டனைக்குச் சென்றோம். தண்டனை முடிந்து சரியாக மூன்று நாட்களில் A9 வீதி பூட்டப்பட்டது. சண்டை தொடங்கியது. சண்டையின் போது இருவரின் அணிகளுக்கு இடையிலும் இருளின் கடும்போர்வை திரும்பவும் வீழ்ந்தது. வள்ளிபுனத்தில் குட்டனைப் பார்த்தேன். மோட்டர் சைக்கிள் இல்லாமல் வெறுமனே நின்றிருந்தான். இருவருக்குள்ளும் பேசிக் கொள்ள ஒன்றுமே இருக்கவில்லை. இருவருக்கும் மட்டுமல்ல யாருக்குமே பேசிக் கொள்ள எதுவுமே இருக்கவில்லை. நம்பிக்கையின் அத்தனை வார்த்தைகளும் முடிந்து போயிருந்தன. எழும் தீக் கங்குகள், கந்தகமணம், மின்னி மறையும் ஒளிப்பிளம்புகள் சூழ்ந்திருக்க முடிவை அறிந்த மெளனம் மட்டுமே இருவருக்கும் இடையில் இருந்தது. கண்கள் சோர்ந்திருந்தன. ஏனோ ‘சட்’ என்று ஏதோ தோன்ற அவனது சயனைட் குப்பியைச் சிறு கத்தியால் வெட்டி எடுத்தேன். அவன் ஒன்று இரண்டு குப்பிகளை ஒன்றாகக் கடித்தால் கன நேரம் துடிக்க வேண்டியதில்லையாம்” என்றேன். தெத்துப்பல் தெரியச் சிரித்தான். பின்னர் புனர்வாழ்வு முகாமில்தான் அவனைக் கண்டு கொள்ள முடிந்தது. வெறும் மேலில் சாரம் மட்டும் அணிந்திருந்தான். அவனுடைய பல்லிவால் துடிப்பு எங்கோ ஒளிந்து விட்டிருந்தது. சிரிப்பு அப்படியே தான் இருந்தது. தெத்துப்பல்லை மட்டும் காணவில்லை. வலது கை மணிகட்டில் பழுப்புநிறச் சாரத் துணி கட்டியிருந்தான். சாரத்துண்டை அவிழ்த்துக் காயத்தைப் பார்த்தேன். அழுகல் வாசனையுடன் பச்சையாக இருந்தது புண் வாய். பழுப்பு துணியை மாற்றி தூய வெள்ளைத் துணி கட்டினேன். எத்தனை முறை சுத்தம் செய்து துணிமாற்றிக் கட்டினாலும் புண் வாய் ஆறாமல் அழுகல் வாசனையுடன் பச்சையாகவே இருந்தது. காயத்திற்குத் துணி மாற்றக் குட்டனின் கைகளை என் மடியில் வைத்திருந்த போதுதான் அப்பாவும் அம்மாவும் என்னைப் பார்க்க வந்திருப்பதாக அழைத்தார்கள். அய்ந்து வருடங்களில் அப்பாவின் மீசையில் சில நரை அடர்ந்து மயிர்கள் தெரிந்தன. கன்னம் அதைத்து, உதடுகள் இன்னும் கருத்திருந்தன. அவருடைய உருண்டையான விரல்களினுள் என் கையைப் பொதித்து வைத்திருந்தார். அம்மாவின் கண்களில் நீர்ப் படலம் மெல்லியதாகத் திரண்டிருந்தது. உதடுகளை மடித்திருந்தார். கணித ஆசிரியரின் கண்டிப்பு வடிந்து முகம் கனிந்திருந்தது. வேறு யாரோ போல இருந்தார். கையில் குட்டியாக வெள்ளைச் சோக் கறை மிச்சமிருந்தது. நெடுநேரம் பேசிய பின்னர் ஒரு நிமிடம் என்றுவிட்டு அப்பா எழுந்து வெளியே சென்றார். அம்மா என் கையைத் தன் கைகளினுள் பொதித்தார். அம்மாவின் கை விரல்கள் குளிர்ந்திருந்தன.பின் நீண்ட பெருமூச்சுடன் “பிள்ளை நீ போன மாதிரியே வருகிறது என்றால் வா குறைந்தது மூன்று மாதத்தில் வெளியில் எடுப்பாராம், அவருக்கு ஆட்களைத் தெரியும்” என்றார். அப்பாவைத் தேடினேன் முகாம் தாழ்வாரத்தில் தனியனாக நின்றிருந்தார். அவரைச் சூழ்ந்து சிறு வளையங்களாகச் சீக்ரெட் புகை எழுந்தது. அப்பாவின் முகத்தை நினைவின் ஆழங்களிலிருந்து மெல்ல மேலே எடுத்து வந்தேன். மிக மெதுவாகக் கலங்கலில் இருந்து துலங்கி வந்தது. சரியாக மூன்று மாதத்தில் முகாமிலிருந்து வீட்டிற்கு வந்தேன். 03. ஒலிப்பெருக்கி இரைச்சலில் மைதானம் நிறைந்திருந்தது. முக்கோண வடிவக் காகிதக் கொடிகள் மைதான வேலிகளில் பறந்தபடி இருந்தன. வாசலில் சிறிய தும்புமுட்டாஸ் இயந்திரம் வண்டு போல இரைந்து கொண்டிருந்தது. தலையில் அழுக்குக் கைக்குட்டை கட்டியிருந்த வயதானவர் சுழரும் இயந்திரத்தினுள் மரக் குச்சியை மிக நளினமாகச் சுழற்றியபடி இருந்தார். மரக் குச்சியில் சின்னஞ் சிறு இனிப்புத் தும்புகள் சேகரமாகிப் பெரிய கனவுக் கோளமாக விரிந்தபடி இருந்தன. மைதானத்தின் தகர பந்தலினுள் வெக்கை அணலாகக் கொதித்தது. சிறப்பு விருந்தினர்களின் கைகளில்,கழுத்துகளிலும் தொங்கும் மாலைகள் வெப்ப அனலில் வாடியிருந்தன. அம்மா, தன்னுடைய கொண்டைக்கு மேலாகப் பிடித்திருந்த சேலைத்தலைப்பின் துண்டு நிழலுள் நின்றிருந்தார். அவருடைய கண்கள் பூஞ்சல் கோடுகளாகத்தூரத்தில் தெரிந்தன. கையில் காகிதக்கட்டுடன் குடை நிழலில் லீலா மிஸ் அமர்ந்திருந்தார். அப்பா மைதானத்தின் எதிர் முனையில் நின்றிருந்தார். கொதிக்கும் வெயிலில் காற்று உருகிக் கண்ணாடிப் படலமாகத் இருவருக்குமிடையில் இருந்தது. உருகிய படலத்துள் அப்பா கலங்கிய நீரின் அழுக்கு பிம்பமாகத் தெரிந்தார். அவருடைய உடல் அசைவுகளே இன்னாரென அவரை இனம் காட்டின. இரைச்சலைக் கிழிக்கும் துவக்கு வெடி மைதானத்தின் நடுவாக எழுந்தது. ஓட்டப் பந்தய வீரர்களை உற்சாகப்படுத்தும் கூச்சல்கள், காட்டுக் கத்தல்கள் அலை அலையாக எழுந்தன. மிகச் சிறிய இலக்கை நோக்கிக் கையில்லாத பெனியன்களுடன் விரையும் சிறுவர்கள். என்னுடைய கண்கள் மைதானத்துள் அலை பாய்ந்தபடி இருந்தன. குட்டி மானின் இளந் துழாவல் போல. வரண்ட புல் திட்டுக்களையும், அலையும் பொலித்தீன் பைகளையும், காகிதக் பெட்டிகளையும், நீர் படலமாக அசையும் சேலைத் தலைப்புகளையும் மோப்பமிட்டுத் துழாவியபடியே இருந்தன. வெய்யிலில் உருகி மைதானம் முழுவதும் வழிந்தபடியிருந்த சந்தோசக் கூச்சல்கள், ஆரவார கைதட்டல்களில் சீரான லயங்கள் எல்லாம் என்னிடமிருந்து தூரமாகிக் கொண்டிருந்தன. அவை எங்கோ நீழ் ஆழங்களில் ஒலிப்பவை போலிருந்தன. நினைவின் ஆழங்களில் இருந்து மெல்ல எதுவோ மேல் எழுந்து வந்தது. மைதானத்தின் நடுவாக துடிப்புடன் குட்டிமானின் இளந் துழாவல் பாய்ந்து சென்றது. சங்கப்பா கிளர்ச்சிக் கொடி ஏற்றிய துண்டு நிலத்தின் எந்தத் தடையங்களும் அங்கு இல்லை. சின்ன அம்மன் கோயில், நினைவில் இனிப்பதைவிட இனிப்பாக இருந்த கிணற்று நீர் எதுவுமே. சிறு திட்டுக்களிலான புற்களே படர்ந்திருந்தன. எல்லாம் கரைந்து அழிந்து முழு மைதானத்தின் பகுதியாகி விட்டிருந்தன. http://vallinam.com.my/version2/?p=6956
  10. Rights Lawyers Under Fire in Sri Lanka Ruki Fernando on 07/01/2020 Photo courtesy of northeastern.edu Last month (May 2020) a Magistrate in Jaffna had withdrawn quarantine orders against the organizers of end of war commemorations, based on appeals by lawyers.[1] At least three lawyers have faced reprisals in the days afterwards. Attorney-at-Law Mr. Roy Dilaksan’s house was reported to have been attacked by unknown persons.[2] Another lawyer who had appeared for the same case, saw a suspicious person hovering around his law office. Yet another lawyer who had appeared for the case was stopped by the Army while traveling home and subjected to intense questioning and intimidation.[3] Last year (2019), the Army requested service information from the University Grants Commission about Jaffna University academic and Attorney-at-Law, Mr. K. Guruparan, citing cases he represents families of disappeared where the Army is implicated.[4] This had led to a process which resulted him being banned from practicing law while teaching.[5] Guruparan is well known for representing interests of victims of rights violations, in matters such as memorialization, land and enforced disappearances. Last year, he, along with another lawyer and their clients were intimidated by being photographed inside court premises by a person that was aligned with the Attorney General’s department.[6] This year, surveillance on Guruparan has intensified. A research centre he founded and leads has also been subjected to surveillance, including visits by intelligence officers. Over the last several years, another Northern lawyer had faced intimidation inside court premises, had intelligence personnel visiting her house to question her and had some persons crash into her car when she had left courts. She too had been appearing in courts on behalf of families of disappeared and involved in rights activism. A female activist assisting her in cases related to enforced disappearances in which Army officers are respondents, was also brutally assaulted and had to be hospitalized with injuries to the head and face.[7] It was also last month (May 2020), that media reported that Attorney-at-Law, Ms. Achala Seneviratne had lodged a complaint with the Criminal Investigation Department (CID) of the police that her life is being threatened.[8] She is also quoted as saying that a year ago, photographs of her were published and distributed over social media with what she perceived as intent to harm her professional and personal life. A year after the complaint, she has not been informed of any progress pertaining to the complaint she made to the CID. She is the lawyer representing the interests of families of disappeared in a case where 11 youth disappeared and high ranking Navy officers are implicated in the court case. Earlier this month (June 2020), Attorney-at-Law Mr. Senaka Perera had traveled over 200km from Colombo to Polonnaruwa to obtain an affidavit from a prison inmate who is an eyewitness to a murder of a prison inmate within Mahara prison last month. Despite a long wait, prison officers did not allow Perera to obtain the affidavit.[9] Perera is the lawyer representing the interests of the parents of the person who died within Mahara prison last month. Previously, Perera also received death threats after filing a writ petition which led to expediting investigations and subsequent prosecutions in a 2012 massacre of 27 prison inmates.[10] Most recently, about two weeks ago, Attorney-at-Law, Ms. Swasthika Arulingam was arrested and detained for several hours in Colombo. Her crime was asking why persons on the roadside were being arrested by the police.[11] Also this year, another rights lawyer had been subjected to intense interrogation and threatened with arrest under Sri Lanka’s ICCPR Act[12]. The ICCPR Act, like the Prevention of Terrorism Act (PTA), has become a repressive tool in the armory of the state intent on crushing dissent,[13] especially due to vague and broad terminology, wide and unguided discretion offered to police to arrest and detain and powers to grant bail taken away from Magistrates. Last week, on 26th of June, Attorney-at-Law, Mr. Saliya Peiris, a President’s Counsel, tweeted that lawyers visiting clients in Boossa remand prison (Southern province) have been compelled to have consultations with their clients in the presence and hearing of prison officials.[14] He also mentioned that the lawyers visiting this remand prison have been subjected to extensive searching by the Special Task Force (STF) of the police. A few days earlier, another lawyer was denied access to a detainee at a remand prison in Colombo, despite widespread use of crowded public transport, gatherings in places of religious worship, weddings, funerals etc. In April 2020, Attorney-at-law Mr. Hejaaz Hizbullah was arrested and detained. He has been denied meaningful access to lawyers, despite Sri Lankan law providing that every detainee is entitled to visits and confidential communication with his lawyers.[15] More than two months after his arrest, Hizbullah has not been produced before a Magistrate and a recent media reports quotes a CID officer telling on 17th June that they are still looking for sufficient evidence against Hizbullah.[16] On 24th June, a Magistrate had cancelled an identification parade after Hizbullah’s lawyers pointed out that Hizbullah’s photos had already been shown to children who were expected to identify him and thus the process would be unfair, unjust and unlawful.[17] Junior lawyers working with Attorney Hizbullah have filed a separate fundamental rights petition, alleging that CID had searched their Law Chambers and taken two briefs into their possession, violating privileged communication between clients and lawyers. It is reported that to the best of their knowledge, there was no search warrant permitting the entry and search of the Chambers.[18] Lawyers who have been targeted and cited in this article include Sinhalese, Tamils and Muslims, men and women, from around Colombo and Jaffna. At least seven are Tamil and at least five are women. Most, and possibly all, of these are lawyers taking up cases linked to rights violations, representing the interests of survivors of violations, victim families and challenging majoritarianism, military, politicians and state officials through their activism inside and outside courts. There is a noticeable rise in such incidents against rights lawyers this year, but this has been a historical trend. In 2014, when I was arrested and detained, several of my lawyers came to visit me, but no one was allowed to speak to me. In 2008, a well known rights lawyer’s house was subjected to a grenade attack.[19] In 2009, lawyers appearing for a newspaper, which was consistently critical of the government and faced repeated attacks, were discredited as traitors in black cloaks.[20] In 2013, threatening letters were sent to a group of lawyers defending the then Chief Justice who was removed from office.[21] And back in late 1980s, lawyers faced death threats[22] and at least two were killed[23]. We need to act now to prevent these happening again. Lawyers are not above the law and they must be held accountable for any illegal activities. They, like all other professionals, must also be subjected to scrutiny and held accountable by their clients, professional bodies, media and the public. Lawyers, like anyone else, are also entitled to all human rights. Lawyers assist courts in the administration of justice by representing the rights and interests of various parties. They are duty bound to uphold the law and the constitution and are recognized as ‘essential agents of justice’. This is why unfair and unjust treatment, and publicly denying basic rights and due process to lawyers is both a breach of individual rights as well as an interference of the administration of justice. Breaching client-lawyer confidentiality and restricting access to lawyers will cause people lose confidence in lawyers and the system of administration of justice. Arrests of lawyers for asking reasons for arrest of others, threats, surveillance on lawyers and attacks on their houses and organizations have a chilling effect on rule of law and seeking justice. The Bar Association of Sri Lanka (BASL) calls itself the apex body of all lawyers in Sri Lanka and amongst its objectives are to promote and protect interests, welfare, rights and privileges (of its members) and to lobby and make representations to the legislature or other authority on behalf of the interests of the profession and the public.[24] But as some of its most committed members are coming under fire for standing up for human rights, rule of law and social justice, or just simply trying to do their job, the BASL, including its Human Rights and Rule of Law Committees are maintaining a deafening silence and appear to have subjected themselves to a self-censorship. The lawyers under fire today have defended and supported people whose freedoms, rights and dignity was being trampled on. They contributed, more broadly, to the promotion of democracy, rule of law and social justice. Tomorrow, if our rights are violated and we are subjected to injustice, we may turn to them and others like them to defend us and protect us. Today, as they remain under fire, we all have to stand with them. [1] https://twitter.com/rkguruparan/status/1262282744278601728 [2] https://twitter.com/TnpfOrg/status/1264570885299716096 and https://www.tamilguardian.com/content/home-tamil-lawyer-attacked [3] Ibid [4] https://twitter.com/rkguruparan/status/1232537042615181314 [5] http://www.sundayobserver.lk/2019/11/17/news/university-students-and-academics-condemn-harassment-guruparan and https://www.frontlinedefenders.org/en/case/human-rights-lawyer-kumaravadivel-guruparan-barred-practicing-law [6] https://twitter.com/rkguruparan/status/1156863157396054016 [7] https://twitter.com/rukitweets/status/1018096403581530113?cxt=HHwWgsCjqZ7SgKEcAAAA [8] https://www.lankanewsweb.net/66-special-news/62362-Disappearance-of-11-Youths-Lawyer-in-Defence-of-Aggrieved-Party-threatened-with-life [9] https://ceylontoday.lk/news/lawyer-refused-recording-of-affidavit-by-prison-authorities [10] http://www.dailymirror.lk/article/Key-eyewitness-lawyer-threatened-with-death-132788.html, [11] The arrests and police brutality during the arrests were heavily criticized. See https://ceylontoday.lk/news/breaking-up-black-lives-matter-protest-by-fsp-npp-alliance-condemns-police-use-of-force, https://www.lankanewsweb.net/67-general-news/63393-Trade-unions-and-civil-organizations-object-to-the-arrest-of-Frontline-Socialist-Party-group-who-hel and http://www.asiantribune.com/node/94223 [12] ICCPR Act refers to the International Covenant on Civil and Political Rights Act no. 56 of 2007. https://www.lawnet.gov.lk/wp-content/uploads/2016/12/INTERNATIONAL-COVENANT-ON-CIVIL-AND-POLITICAL-RIGHTS-ICCPR-ACT-NO-56-OF-2007.pdf [13] See for example https://srilankabrief.org/2019/06/misuse-of-iccpr-act-in-sri-lanka-in-suppressing-freedom-of-expression-rights/, http://www.sundayobserver.lk/2019/06/19/news-features/abuse-iccpr-act-has-%E2%80%98chilling-effect%E2%80%99-fundamental-freedoms and https://groundviews.org/2020/05/03/freedom-of-expression-vs-hate-speech-fake-and-misleading-news/ [14] https://twitter.com/saliyapieris/status/1276373251313238017 [15] International Convention for the Protection of All Persons from Enforced Disappearances Act no. 5 of 2018 – articles 15 (2) and 16 https://www.srilankalaw.lk/gazette/2018_pdf/05-2018_E.pdf [16] https://medialk.com/Sinhala/ReadPost/2421 [17] https://twitter.com/sarojpathi/status/1275842604782010368 and http://www.ft.lk/news/Magistrate-disallows-ID-parade-for-detained-lawyer/56-702168 [18] http://www.ft.lk/news/Three-Juniors-of-Hejaaz-file-FR-petitions/56-700584#.XsdfiMvbcM9.twitter [19] https://www.tisrilanka.org/grenade-attack-on-executive-director-tisl/ [20] http://www.tamilcanadian.com/news/index.php?action=full_news&id=10389 [21] https://www.colombotelegraph.com/index.php/romesh-de-silva-jayampathi-wickramaratne-ma-sumanthiran-and-jc-weliamuna-receive-threatening-letters/ [22] https://www.amnesty.org/en/documents/asa37/008/1989/es/ and [23] https://lankanewsweb.net/featured/37276-good-night-comrade-prince [24] https://basl.lk/what-is-basl/ https://groundviews.org/2020/07/01/rights-lawyers-under-fire-in-sri-lanka/
  11. வறட்டு வேதாந்தம் நடைமுறைக்குப் பயன்படாத உயர் தத்துவங்களை தர்க்கபூர்வமாகப் பேசுவது என்று இச்சொல்லுக்குப் பொருள். இந்தச் சொல்லாட்சி எப்போது உருவாகியிருக்கும் என்று எண்ணிக்கொண்டேன். இந்திய தேசம் அதன் அனைத்து அறிவார்ந்த மரபுகளும் அறுபட்டு அரசியலும் பண்பாடும் சிதறி கஞ்சிக்குப் பறந்த ஒரு நீண்ட காலகட்டம் உண்டு. அன்று, பட்டினியால் பரிதவித்தலைந்த மக்களுக்கு இந்திய ஞான மரபின் தத்துவ உச்சங்கள் எப்படிப் பொருள்பட்டிருக்கும்? வறட்டு வேதாந்தம் என்பதில் உள்ள கசப்பு அப்போது உருவானதாகவே இருக்க வேண்டும். வறட்டு வேதாந்தம் என்ற சொல்லால் இந்து ஞான மரபின் அறிவார்ந்த பகுதி ஒதுக்கப்பட்ட பின்னர் எஞ்சியது இந்த லௌகீக பக்தி மட்டுமே. இன்று பேசப்படும் பக்தியின் கீழ்நிலை என்பது சடங்குகள், வழிபாடுகள் மூலம் கடவுளிடம் கோரிக்கை விடுப்பது. உச்ச நிலை என்பது லௌகீகமான அனைத்தையும் உதறி விட்டு கடவுளைச் சரண் அடைவது. இந்த இரு எல்லைக்குள் இன்று இந்து ஞான மரபு முழுமையாகவே நிறுத்தப்படுகிறது. ஆனால், பக்தி என்பதே கூட இந்து மரபில் ஒரு முதல் படி மட்டுமே. பக்திக்கும் அப்பால் செல்லும் ஞான வழியையும் தியான வழியையும்தான் இந்து மரபு விரிவாகப் பேசியிருக்கிறது. வேதங்களையே கர்ம காண்டம், ஞான காண்டம் எனப் பிரித்து ஞானத்துக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளித்து மேலே சென்றது இந்து மரபு. வேதங்களின் இறுதியே வேதாந்தம். வேதாந்தம் இந்து சிந்தனையின் உச்சம். வேத அந்தம் என்ற சொல்லாட்சியே அதைத்தான் குறிக்கிறது. இந்து மெய்ஞான மரபின் தத்துவார்த்தமான சாரமாகச் சொல்லப்படும் முத்தத்துவம் - பிரஸ்தானத் திரயம் - வேதாந்தத்தை விவாதிக்கும் நூல்களே. கீதை, உபநிடதங்கள், பிரம்ம சூத்திரம். வேதாந்தம்தான் பௌத்த சிந்தனைகளை அடுத்த கட்டத்துக்குக் கொண்டுசென்ற மூல விசை. அத்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம், துவைதம் போன்ற பிற்கால வேதாந்த மரபுகளே இந்து மரபை மீட்டெடுத்த சக்திகள்.
  12. பாகிஸ்தான் இராணுவத்தில் லெப்டினன்ட் ஜெனரலாக முதல் பெண் நியமனம் பாகிஸ்தான் இராணுவம் முதன்முறையாக ஒரு பெண் அதிகாரியை லெப்டினன்ட் ஜெனரலாக நியமித்துள்ளதாக அந்நாட்டு இராணுவத்தின் ஊடக பிரிவு செவ்வாய்க்கிழமை தெரிவித்துள்ளது. பாகிஸ்தான் இராணுவத்தில் ஏற்கனவே மேஜர் ஜெனரலாக பதவிவகித்த பெண் அதிகாரியான நிகர் ஜோஹர் நேற்றைய தினம் லெப்டினன்ட் ஜெனரலாக பதவி உயர்த்தப்பட்டுள்ளார். இதேவேளை, மூன்று நட்சத்திர ஜெனரலின் பதவியைப் பெற்ற மேஜர் ஜெனரல் நிகர் ஜோஹர், பாகிஸ்தான் இராணுவத்தின் முதல் பெண் அறுவை சிகிச்சை தளபதியாகவும் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். இவரின் தந்தை மற்றும் கணவர் என இருவரும் இராணுவத்தில் பணியாற்றியுள்ள நிலையில், ஜோஹர் 1985 ஆம் ஆண்டில் ராவல்பிண்டியில் உள்ள இராணுவ மருத்துவக் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்று பாக் இராணுவத்தின் மருத்துவப் படையில் சேர்ந்துள்ளார். இதனையடுத்து 2017 ஆம் ஆண்டில், பாகிஸ்தான் இராணுவத்தில் மேஜர் ஜெனரல் பதவியை அடைந்த மூன்றாவது பெண் அதிகாரியானார். இதற்கு முன்பாக பாக் இராணுவத்தில், ஷாஹிதா பாட்ஷா மற்றும் ஷாஹிதா மாலிக் ஆகிய இரண்டு பெண்கள் முக்கிய தளபதிகளாக பணியாற்றியுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. https://www.virakesari.lk/article/84930
  13. கிழக்கிற்கான ஜனாதிபதி செயலணியில் சிறுபான்மையினரை இணைக்க இணக்கம்: டக்ளஸின் கோரிக்கையை ஜனாதிபதி ஏற்றார் July 1, 2020 கிழக்கு மாகாணத்தில் காணப்படும் தொல்பொருள் சின்னங்களை பாதுகாக்கும் நோக்கில் அமைக்கப்பட்டுள்ள ஜனாதிபதி செயலணியில் தமிழ் மற்றும் முஸ்லீம் மக்களின் பிரதிநிதிகளை இணைத்துக் கொள்வதற்கு ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ஷ இணக்கம் தெரிவித்துள்ளார். ஜனாதிபதி தலைமையில் இன்று இடம்பெற்ற அமைச்சரவை கூட்டத்தில் அமைச்சர் டக்ளஸ் தேவானந்தாவினால் முன்வைக்கப்பட்ட நிலையில் குறித்த இணக்கம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அந்தவகையில் பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர் மேஜர் ஜெனரல் கமால் குணரட்ன தலைமையில் அமைக்கப்பட்டுள்ள குறித்த செயலணியில் தமிழ் மற்றும் முஸ்லீம் மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் இருவர் விரைவில் இணைத்துக் கொள்ளப்படுவார்கள் எனவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. http://thinakkural.lk/article/50887
  14. பிரதமர் – தமிழ் ஊடகவியலாளர்கள் சந்திப்பு : (Photo) நாட்டு அபிவிருத்தி மற்றும் மக்கள் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தும் திட்டங்களின் போது வடக்கு மற்றும் தெற்கு என்ற பேதம் இல்லை என பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்ஷ தெரிவித்துள்ளார். இன்று காலை (2020.07.01) அலரி மாளிகையில் தமிழ் ஊடகவியலாளர்களை சந்தித்த போதே பிரதமர் இதனை குறிப்பிட்டுள்ளார். வடக்கு – கிழக்கு மாகாணங்களில் 1977ஆம் ஆண்டின் பின்னர், 2005 – 2010ஆம் ஆண்டுகளில் தங்கள் அரசாங்கம் ஆட்சியில் இருந்த போது பாரிய அபிவிருத்தி திட்டங்கள் பல மேற்கொள்ளப்பட்டதனை நினைவு கூர்ந்த பிரதமர், அந்த மாகாணங்களில் மக்களின் வாழ்க்கையை சிறந்த நிலைக்கு கொண்டு வரும் திட்டங்களுடன் தங்கள் அரசாங்கம் செயற்பட்டதாக கூறியுள்ளார். தங்கள் அரசாங்கத்தின் போது மேற்கொள்ளப்பட்ட வளர்ச்சித் திட்டங்களைத் தவிர, முந்தைய நல்லாட்சி அரசாங்கம் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மக்களுக்காக எந்தவொரு மேம்பாட்டுத் திட்டங்களையும் செயற்படுத்தவில்லை. வடக்கு மக்களுக்காக முன் நிற்பதாக கூறும் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு உட்பட அந்த மக்களின் உண்மையான பிரச்சினைக்கு பதிலாக அரசியல் இலாபம் பெற்றுக் கொள்ளும் நோக்கில் மாத்திரமே செயற்ட்டதாக பிரதமர் இதன் போது சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். அந்த மக்கள் முகம் கொடுக்கும் பிரதான பிரச்சினையான குடிநீர் சிக்கலுக்கு தீர்வு வழங்குவதற்காக தங்கள் அரசாங்கம் முதலிடம் வழங்குவதாக தெரிவித்த பிரதமர் தற்போது வரையிலும் அதற்கான திட்டங்கள் திட்டமிடப்பட்டுள்ளதாக குறிப்பிட்டுள்ளார். அத்துடன், வடக்கு மக்களின் உண்மையான பிரச்சினைகள் தொடர்பில் அரசாங்கத்திற்கு தெரியப்படுத்துவது ஊடகவியலாளர்களின் பொறுப்பாகும் என பிரதமர் இந்த சந்திப்பில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். http://www.samakalam.com/செய்திகள்/பிரதமர்-தமிழ்-ஊடகவியலாள/
  15. கருணா அம்மான் வெளியிட்ட கருத்தினை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது – பிரதமர் மஹிந்த கருணா அம்மான் வெளியிட்ட கருத்தினை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. அதில் தவறு உள்ளது. அது தொடர்பாக விசாரணைகள் இடம்பெறுகின்றன.அவருக்கு பிரத்தியேகமாக பொதுமன்னிப்பு வழங்கப்படாதபோதும் பொதுவாக முன்னாள் போராளிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட பொதுமன்னிப்பில் அவரும் உள்ளடங்குவார் என பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ தெரிவித்துள்ளார்.அலரி மாளிகையில் இன்று புதன்கிழமை தமிழ் ஊடகவியலாளர்களுடனான சந்திப்பு இடம்பெற்றது.இதன்போது, கருணா அம்மானுக்கு அரச பொதுமன்னிப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளதா என, அவரிடம் எழுப்பப்பட்ட கேள்விக்கு பதிலளிக்கும்போதே அவர் இதனைத் தெரிவித்துள்ளார். இதேவேளை முன்னாள் போராளிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட பொதுமன்னிப்பின் கீழ் ஏன் அரசியல் கைதிகளை விடுவிக்க முடியாது என இதன்போது கேள்வி எழுப்பப்பட்டது.இதற்க பதிலளித்த பிரதமர், விடுவிக்க முடியாத குற்றவியல் தொடர்புடைய பலர் பயங்கரவாத தடை சட்டத்தின் கீழ் தடுத்துவைக்கப்பட்டுள்ளவர்களுள் உள்ளடங்குவதால் அவர்களை உடனடியாக பொது மன்னிப்பின் கீழ் விடுவிக்க முடியாது என தெரிவித்துள்ளார்.அத்துடன் கருணா அம்மான் என அழைக்கப்படும் விநாயகமூர்த்தி முரளிதரனுக்கு பிரத்தியேகமாக பொதுமன்னிப்பு வழங்கப்படாதபோதும் பொதுவாக முன்னாள் போராளிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட பொதுமன்னிப்பில் அவரும் உள்ளடங்குவார் என பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ தெரிவித்துள்ளார்.(15) http://www.samakalam.com/செய்திகள்/கருணா-அம்மான்-வெளியிட்ட/
  16. இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் யாழ் மாவட்ட மகளிர் அணிச் செயலாளர் கட்சியின் உறுப்பினர் பதவியில் இருந்து நீக்கம் கடந்த ஜுன் 28ம் திகதி யாழ்ப்பாணத்தில் இடம்பெற்ற ஊடகச் சந்திப்பொன்றின் போது கட்சிக்கும், கட்சி உறுப்பினர்கள் சிலருக்கும் களங்கம் ஏற்படுத்தும் விதமான கருத்துக்களை முன்வைத்திருந்தார் என தெரிவித்து இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் யாழ் மாவட்ட மகளிர் அணிச் செயலாளர் விமலேஸ்வரி ஸ்ரீகாந்தரூபன் உடன் நடைமுறைக்கு வரும் வகையில் கட்சியின் உறுப்பினர் என்னும் தகுதியில் இருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளார்.அத்தோடு யாழ் மாவட்ட மகளிர் அணிச் செயலாளர் என்னும் பதவியில் இருந்தும் இடை நிறுத்தப்பட்டுள்ளதாக இலங்கைத் தமிழ் அரசுக் கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் கி.துரைராசசிங்கம் தெரிவித்தார். இது தொடர்பாக அவருக்கு 2020.07.01 திகதியிட்டு கடிதம் பதவுத் தபால் மூலம் அனுப்பி வைக்கப்பட்டள்ளதுடன், அக்கடிதம் உடன் அவரைச் சேரும் விதமாக வாட்சப் மூலமும் அவருக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் அதனடிப்படையில் ஒழுக்கக் கோவை அ(1), ஆ(5) அகிய பிரிவுகளின் அடிப்படையில் அவருக்கான ஒழுக்காற்று நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், அவரை கட்சியின் அனைத்து பதவிகள் பொறுப்புகளில் இருந்தும் இடைநிறுத்தப்பட்டுள்ளதாகவும் கி.துரைராசசிங்கம் தெரிவித்தார்.(15) http://www.samakalam.com/செய்திகள்/இலங்கைத்-தமிழரசுக்-கட்சி/
  17. தேர்தல்களின் போது மக்கள் ஏன் ஏமாறுகிறார்கள்? எம்.எஸ்.எம். ஐயூப் / 2020 ஜூலை 01 வருகிறது, மற்றொரு தேர்தல். ஆனால், எமக்குத் தெரிந்த காலத்தில் இருந்து, ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் மக்கள் ஏமாற்றப்பட்டே வந்திருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் சில கட்சிகள், முக்கிய சில வாக்குறுதிகளை முன்வைத்து, தேர்தல்களில் வெற்றி பெற்றுள்ளனவே தவிர, நாட்டு மக்கள் எதிர்நோக்கும் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் ஆக்கபூர்வமான திட்டமொன்றை முன்வைத்து, எந்தவொரு கட்சியும் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியதில்லை. சில சந்தர்ப்பங்களில்,சில கட்சிகள் அளித்த வாக்குறுதிகளில் சிலவற்றை நிறைவேற்றிய போதிலும், அதன் மூலம் மக்கள் எதிர்நோக்கும் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படவில்லை. அதாவது, எந்தவொரு கட்சியும் ஆட்சிக்கு வந்து, எதையும் செய்யவில்லை என்பதல்ல. எந்தக் கட்சியும் பதவிக்கு வந்து, எதையாவது செய்துள்ளமை உண்மை தான். ஆனால், இலங்கையைப் பொருளாதார ரீதியில், ஒரு பலம் வாய்ந்த நாடாக மாற்றி அமைக்க, எந்தவோர் அரசாங்கமும் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை. எந்தவொரு கட்சியிடமும் அதற்கான திட்டமொன்றும் இருக்கவும் இல்லை. சுதந்திரத்துக்குப் பின்னர், நாட்டின் பொருளாதாரத்தை ஓரளவுக்காவது மாற்றி அமைத்தவர் ஜனாதிபதி ஜே.ஆர். ஜெயவர்தனவே ஆவார். 1860களில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட பெருந்தோட்டத் துறையே, நாட்டின் பிரதான வருமான வழியாக, அதுவரை இருந்தது. தாராள பொருளாதாரத்தை அறிமுகப்படுத்தி, சுதந்திர வர்த்தக வலயங்களை ஆரம்பித்து, ஏற்றுமதி, இறக்குமதி, வெளிநாட்டுச் செலாவணிச் சட்டங்களை மாற்றியதன் மூலம், பொருளாதாரத்தை அவர் பன்முகப்படுத்தினார். இச்சட்டங்களில் ஏற்படுத்தப்பட்ட தளர்வின் காரணமாக, இலங்கை மக்களுக்கு வெளிநாட்டுத் தொழில்களுக்கான வாயிலும் திறக்கப்பட்டது. அத்தோடு, துரித மகாவலி அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் மூலம் சில பகுதிகளில் அவர், விவசாய அபிவிருத்திக்கும் வித்திட்டார். எனினும், ஒரு நாடு சொந்தக் காலில் நிற்பதாக இருந்தால், அந்த நாட்டில் விவசாயம், கைத்தொழில் ஆகிய துறைகளின் முன்னேற்றம், விரிவடைந்த வண்ணமே இருக்க வேண்டும். அத்துடன், உற்பத்தி முறைகளும் நவீனமயமாகிய வண்ணம் இருக்க வேண்டும். அதற்கான திட்டம் எதுவும் ஜே.ஆர். ஜெயவர்தனவிடமும் இருக்கவில்லை. எனவே, நாட்டின் கடன் சுமை, அவரது காலத்துக்குப் பின்னரும் கூட, வருடாந்தம் அதிகரித்துக் கொண்டே வந்துள்ளது. 1980களில் இருந்தே ஒவ்வோர் அரசாங்கமும், முன்னர் பெற்ற கடனின் வட்டியைச் செலுத்துவதற்காக, வட்டிக்குக் கடன் பெற்று வருகிறது. வேலைவாய்ப்பின்மை விரிவடைந்தே வந்துள்ளது. பெருந்தோட்டத்துறையிலும் வரண்ட பிரதேச விவசாயிகள் மத்தியிலுமான வறுமை அதிகரித்துக் கொண்டே வந்துள்ளது. அல்லது, குறையாதிருந்து வந்துள்ளது. சுதந்திரத்துக்குப் பின்னரும், ஆங்கிலேயர் காலத்துக் கல்வி முறையில், பாரிய மாற்றம் ஏற்படவில்லை. அதாவது, பொருளாதார விரிவாக்கமோ, முன்னேற்றமோ போதியளவில் இடம்பெறாதது மட்டுமல்லாது, அந்த விவரிவாக்கத்துக்குப் பொருத்தமான வகையில், இலங்கையின் கல்வித் திட்டத்தில், மாற்றம் ஏற்படவில்லை. மற்றுமொரு வகையில் கூறுவதாக இருந்தால், பொருளா தார அபிவிருத்தியைத் துரிதப்படுத்தக் கூடிய கல்வி முறையொன்றை, எந்தவோர் அரசாங்கமும் அறிமுகப்படுத்தவில்லை. இந்த நிலைமையை மாற்றி அமைக்கவே, ஒவ்வொரு ஜனாதிபதித் தேர்தலிலும் பொதுத் தேர்தலிலும் தகுதியானவர்களைத் தெரிவுசெய்வதற்கு, மக்களுக்குச் சந்தர்ப்பம் வழங்கப்படுகிறது. ஆனால், அரசியல் கட்சிகள் தொடர்ந்தும் மக்களை, அதிலிருந்து திசை திருப்பியே வந்துள்ளன. எனவே, மக்களும் தமது அந்தக் கடமையைச் செய்யவில்லை. இறுதியில், தகுதியற்றோர் நாடாளுமன்றத்துக்குத் தொடர்ந்தும் தெரிவாகியுள்ளனர். இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னர், இந்த விடயத்தைப் பற்றி, இந்தப் பத்தியில் குறிப்பிட்டிருந்தோம். எம்.பிக்களான சிலர், அவர்கள் தெரிவு செய்யப்பட்ட ஐந்து ஆண்டுகளில், ஒரு முறையாவது நாடாளுமன்றத்தில் உரையாற்றியதில்லை என்றும் ஓய்வு பெறும் வரை, நாடாளுமன்றத்தில் ஒரு முறையாவது உரையாற்றாதவர்களும் இருந்தனர் என்றும் கொம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவர் டியூ குணசேகர குறிப்பிட்டிருந்ததை நாம், அப்போது சுட்டிக்காட்டி இருந்தோம். நாடாளுமன்றத்தில் 225 உறுப்பினர்களில் 94 உறுப்பினர்கள் க.பொ.த சாதாரண தரப் பரீட்சையிலாவது சித்தியடையாதவர்கள் எனப் பேராதனைப் பல்கலைகழகத்தின் முன்னாள் வேந்தர் பேராசிரியர் எம்.ஓ.ஏ.டி சொய்சா குறிப்பிட்டதையும் அந்தக் கட்டுரையில் சுட்டிக் காட்டினோம். புத்திஜீவிகள், தொழில்சார் நிபுணர்கள், மக்களது பிரச்சினைகளை அறிந்த தொழிற்சங்கப் பிரதிநிதிகள், சமூகப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கப் பாடுபடும் செயற்பாட்டாளர்கள் போன்றோருக்குப் பதிலாக, அரசியலை வருமான வழியாக்கிக் கொண்டவர்களே அரசியலில் அதிகம் காணப்படுகின்றனர். இதற்குப் புறம்பாக, மக்களின் பிரச்சினைகளை வெளிக் கொணருவதற்குப் பதிலாக, தமது தொழிலை வருமானம் தேடும் வழியாக மட்டும் கருதும் ஊடகங்களும் சில சட்டப் பிரச்சினைகளும் மக்களின் அடிமை மனப்பான்மையும் தேர்தல்களின் போது தவறான தெரிவுகளை மக்கள் மேற்கொள்வதற்குக் காரணமாகின்றன. அரசியலை வருமான வழியாக்கிக் கொண்டவர்கள், மக்களின் பிரச்சினைகளைப் பற்றித் தேர்தல்களின் போதோ, நாடாளுமன்றத்திலோ பேசத் தயங்குகிறார்கள். பிரச்சினைகளைப் பற்றிப் பேசினாலும் அவற்றைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாக, அவற்றின் மூலம் அரசியல் இலாபம் அடைவதே அவர்களது நோக்கமாகும். எனவே, அவர்கள் இனப் பிரச்சினையைப் பற்றிப் பேசுவதாக இருந்தால், இனவாதத்தைத் தூண்டி, அரசியல் ஆதாயமடையவே முயல்கிறார்கள். தமது ஆட்சிக் காலத்தின்போது, தாம் நாட்டை அபிவிருத்தி செய்ததாக, சில அரசியல்வாதிகள் தம்பட்டம் அடித்த போதிலும், வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்கள் உள்ளிட்ட வரண்ட பிரதேச மக்கள், குடிநீருக்கும் விவசாயத்துக்கான நீர்ப்பாசனத்துக்கும் அல்லற்படுகிறார்கள். சிறியதோர் ஆற்றில், இக்கரையில் இருந்து அக்கரைக்குச் செல்ல, சிறியதோர் பாலம் இல்லாமல், மக்கள் 10, 20 கிலோமீற்றர் தூரத்தைச் சுற்றி வந்து, அக்கரையை அடைய வேண்டிய அவலநிலை உள்ள, பல பிரதேசங்கள் நாட்டில் உள்ளன. ஆயிரக்கணக்கான பாடசாலைகளுக்கு குடிநீர் வசதியோ, மின்சார வசதியோ இல்லை. வாகனமொன்று செல்லக்கூடிய பாதையில்லாத ஆயிரக்கணக்கான கிராமங்கள் நாட்டில் உள்ளன. வசதியில்லாத காரணத்தால் பாடசாலைக் கல்வியை இடைநடுவே கைவிடும் இலட்சக்கணக்கான மாணவர்கள் நாட்டில் இருக்கிறார்கள். இந்தப் பிரச்சினைகளைக் கிராம மட்டத்திலோ, தேசிய மட்டத்திலோ தீர்ப்பதற்கு எந்தக் கட்சியிடமாவது, நம்பகமானதொரு திட்டம் (வாக்குறுதிப் பட்டியல்) இருக்கிறதா? வடக்கு, கிழக்கிலே ஆயிரக் கணக்கான விதவைகள் இருக்கிறார்கள். முன்னாள் போராளிகள், பல வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகளை எதிர்நோக்கி இருக்கிறார்கள். போரால் பாதிக்கப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கானவர்கள், முறையான மீள்குடியேற்றத் திட்டமின்றி அவதியுறுகிறார்கள். போர்க் காலத்தில், மக்களிடம் இருந்து படையினர் கைப்பற்றிய காணிகளில், ஒரு பகுதி இன்னமும் உரிமையாளர்களிடம் கையளிக்கப்படவில்லை. அதேபோல், கிழக்கு மாகாணத்தில் முஸ்லிம் மக்களிடம் இருந்து, புலிகள் கைப்பற்றிக் கொண்ட காணிகள் பற்றிய பிரச்சினையும் இன்னமும் முழுமையாகத் தீர்க்கப்படவில்லை. இவற்றைத் தீர்ப்பது ஒரு புறமிருக்க, அவற்றைப் பற்றித் தமது அரசியல் மேடைகளில் பேசும், தேசிய கட்சிகள் எவையாவது உண்டா? வருடம் தோறும், வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்படும் பிரதேசங்கள் இருக்கின்றன; வரட்சியால் பாதிக்கப்படும் வலயங்கள் இருக்கின்றன. மண்சரிவால் உயிராபத்தை எதிர்நோக்கி இருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள், நாட்டின் பல பகுதிகளில் வாழ்கிறார்கள். இவை, மனிதனால் தீர்க்க முடியாத, ஏதோ இயற்கைப் பிரச்சினைகளாக, அரசியல் கட்சிகளால் கைவிடப்பட்டு இருக்கின்றன. எனவே, எந்த வகையிலும் அரசியல் மேடைகளில் பேசப்படாத பிரச்சினைகளாகவே இவை இருக்கின்றன. ஆனால், இவை தீர்க்கப்பட முடியாத பிரச்சினைகள் அல்ல. உதாரணமாக, வெள்ளம், வரட்சி ஆகியவற்றுக்குத் தீர்வாக, வரண்ட பிரதேசங்களில் விவசாயத்துக்குத் தேவையான நீரைப் பெறும் வழிவகையாக, ஈர வலயத்தில் மழைக் காலத்தில் ஆறுகளில் பெருகும் நீரை, சுரங்க வழிகளின் மூலம், வரண்ட பிரதேசங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லும் யோசனையை, கொம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முன்னாள் தலைவர் டொக்டர் எஸ்.ஏ. விக்கிரமசிங்க, 1953 ஆம் ஆண்டில் முன்வைத்தார். இந்த யோசனையை, மக்கள் விடுதலை முன்னணியும் தமது புதிய உறுப்பினர்களுக்குப் போதிக்கும் வகுப்புகளில் குறிப்பிடுகிறது. அந்த யோசனை, நடைமுறைச் சாத்தியமற்றது என, எந்தவொரு நிபுணரும் இதுவரை கூறவில்லை. ஆனால், எந்தவோர் அரசாங்கமும் இந்த யோசனையை அமுலாக்க, இதுவரை முன்வரவில்லை. இவை எந்தவொரு தேர்தல் காலத்திலும், எந்தவொரு பிரதான கட்சியாலும் பேசப்படும் விடயங்கள் அல்ல. இன்று அரசியல் மேடைகளில், ஏனைய கட்சிகளையும் அவற்றின் வேட்பாளர்களையும் தாழ்த்தியும் இகழ்ந்தும் பேசுவதை விட, உருப்படியான சமூக, பொருளாதார, அரசியல் விடயங்கள் பேசப்படுவதில்லை. சஜித் பிரேமதாஸ கூட்டமொன்றில் பேசும் போது, தமது சின்னமான தொலைபேசியைத் தூக்கிக் காட்டி, “கடிகாரத்துக்கு வாக்களியுங்கள்” எனத் தவறுதலாகக் கூறிவிட்டு, உடனே தமது பிழையைத் திருத்திக் கொண்டார். இதை, ஏதோ ஒரு பாரிய பிரச்சினையைப் போல், ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுனவினர் தமது கூட்டங்களில் சுட்டிக் காட்டுகிறார்கள். தேர்தலுக்குப் பின்னர், தாம் ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் தலைமையகமான ‘சிறிகொத்தா’வைக் கைப்பற்றுவதாக, ஐக்கிய மக்கள் சக்தியினர் கூறித் திரிகின்றனர். அதனால், மக்கள் என்ன நன்மையை அடையப் போகிறார்கள் என்பதை, அவர்கள் கூறுவதில்லை. தேர்தலில், மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மைப் பலத்தைப் பெறுவோம் என, பொதுஜன பெரமுனவினர் கூறித் திரிகின்றனர். அதனால், அரசமைப்பைத் திருத்தப் போவதைத் தவிர, மக்களுக்கு என்ன நன்மையைச் செய்யப் போகிறோம் என்பதை அவர்கள் கூறுவதில்லை. தமிழ்க் கட்சிகளின் தலைவர்கள் எப்போதும் போல், சுயநிர்ணய உரிமையைப் பற்றியும் அரசியல் கைதிகளைப் பற்றியும் படையினரால் கைப்பற்றப்பட்ட காணிகளைப் பற்றியும் பேசுகிறார்கள்; அதில் தவறேதும் இல்லை. ஆனால், வடக்கு, கிழக்கு பகுதிகளில் பொருளாதார அபிவிருத்திக்கான எந்தவொரு திட்டத்தையும் அவர்கள் ஒரு போதும் முன்வைத்ததாகத் தெரியவில்லை. எப்போதோ, சமஷ்டி ஆட்சி முறை உருவானால், அப்போது வடக்கிலும் கிழக்கிலும் பொருளாதார அபிவிருத்தியைப் பற்றிச் சிந்திக்கலாம் என்பதைப் போல் தான், அக்கட்சிகளின் தலைவர்கள் நடந்து கொள்கிறார்கள். ஊடகங்களும் ஒரு சில சந்தர்ப்பங்களைத் தவிர்ந்த ஏனைய சந்தர்ப்பங்களில், அரசியல்வாதிகளின் வீராப்புப் பேச்சுகளையும் ஏனைய கட்சிகளுக்கு எதிரான வசை பாடல்களையும்தான் செய்திகளாக வெளியிட்டு வருகின்றன. எந்தவொரு கட்சியிடமும் நாட்டைக் கட்டியெழுப்ப, எதுவிதமான திட்டங்களும் இல்லை என்பதை, அம்பலப்படுத்துவதிலோ, மக்கள் உண்மையிலேயே அரசியல் மூலம், எதை அடைய வேண்டும் என்பதை, அவர்களுக்கு உணர்த்துவதிலோ அவை கவனம் செலுத்துவதாகத் தெரியவில்லை. இதற்குப் பிரதான காரணம், ஒரு சில ஊடகங்களைத் தவிர, நாட்டிலுள்ள சகல ஊடகங்களும் அரசியல் கட்சிகளின் கையாள்களாக மாறியிருப்பதே ஆகும். இன்றைய நிலையை எடுத்துக் கொண்டால், ஒரு சிலவற்றைத் தவிர, சகல சிங்கள, ஆங்கில ஊடகங்களும் பொதுஜன பெரமுனவின் ஊடகங்களாகவே செயற்பட்டு வருகின்றன. இந்தத் தேர்தல் காலத்தில், உயிர்த்த ஞாயிறு தினத்தில் இடம்பெற்ற பயங்கரவாதத் தாக்குதலைப் பற்றி, விசாரணை செய்யும் ஜனாதிபதி ஆணைக்குழுவும் அரசியல் பழிவாங்கல்கள் தொடர்பான ஜனாதிபதி ஆணைக்குழுவும் என, ஜனாதிபதி ஆணைக்குழுக்கள் இரண்டு, சாட்சி விசாரணைகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றன. பொதுஜன பெரமுனவை ஆதரிக்கும் பெரும்பாலான ஊடகங்கள், இந்தச் சாட்சியங்களில், பொதுஜன பெரமுனவுக்குச் சாதகமானவற்றை மட்டும் செய்திகளாக வெளியிட்டு வருகின்றன. இவ்வாறு பல தசாப்தங்களாக, தகுதியற்றவர்கள் அரசியலில் முக்கிய இடங்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு இருப்பதாலும் அரசியல் மேடைகள் பொதுமக்களின் பிரச்சினைகளைப் பற்றிப் பேசாத, வெறும் அவதூறு மண்டபங்களாக மாறியிருப்பதாலும் ஊடகங்களும் மக்களின் பிரச்சினைகளை மறந்து செயற்படுவதாலும் அரசியலானது தமது பிரச்சினைகளைத் தீர்த்துக் கொள்வதற்கான பிரதான பொறிமுறை என்ற எண்ணம், மக்கள் மனதில் தோன்றுவதில்லை. மாறாகத் தாம் தலைவர்களாக ஏற்றுக் கொண்ட அரசியல்வாதிகள், எந்த ஊழலைச் செய்தாலும் எந்தப் படுகொலையைச் செய்தாலும் அவ்வாறான குற்றச்சாட்டுகளை, கண்மூடித்தனமாக நிராகரித்தும் அவற்றை நியாயப்படுத்தியும் தம்தலைவர்களை, மாவீரர்களாகவும் தேசபக்தர்களாகவும் மதிக்கும் ஒருவித அடிமை மனப்பான்மை, பெரும்பாலான மக்களை ஆட்கொண்டுள்ளது. எனவே சட்டவாக்கம், கொள்கை வகுத்தல், நிதிக் கண்காணிப்பு, மக்களின் பிரச்சினைகளை எடுத்துரைத்தல் போன்ற சகல பொறுப்புகளிலும் எம்.பிக்கள் அளிக்கும் பங்களிப்பின் படி, Manthri.lk இணையத்தளத்தின் வகைப்படுத்தலின் பிரகாரம், முதலிடத்தை வகிக்கும் மக்கள் விடுதலை முன்னணிக்கு, பொது மக்கள் கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மூன்று சத வீத வாக்குகளையே வழங்கினர். எனினும், 2010ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலின் போது, மேர்வின் சில்வாவுக்கு 150,000 வாக்குகளை, அம்மக்கள் வழங்கினர். அரசியலே தெரியாத ஒரு நடிகைக்கு, முன்னாள் சபாநாயகர் கரு ஜயசூரியவுக்கு வழங்கியதை விடக்கூடுதலாக வாக்குகளை வழங்கினர். கொலைக் குற்றச்சாட்டின் பேரில், சிறையில் இருந்து வேட்பு மனுத் தாக்கல் செய்த பிரேமலால் ஜயசேகரவுக்கு, 2015ஆம் ஆண்டு இரத்தினபுரி மாவட்டத்தில், ஏனைய வேட்பாளர்கள் பெற்றதை விட வாக்குகளை வழங்கினர். மக்கள் மாறாவிட்டால் நிலைமை மாறாது. அதற்காக, மக்களை அறிவூட்டும் சூழல் உருவாகும் சாத்தியக்கூறுகளும் தென்படுவதில்லை. மேலும், பல தசாப்தங்களுக்கு நிலைமை இவ்வாறே தான் இருக்கும் போலும். http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தேர்தல்களின்-போது-மக்கள்-ஏன்-ஏமாறுகிறார்கள்/91-252637
  18. தமிழ்த் தேசியமும் அபிவிருத்தி அரசியலின் தேவையும் புருஜோத்தமன் தங்கமயில் / 2020 ஜூலை 01 கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்று, சில தினங்களுக்குள்ளேயே நாட்டிலுள்ள முக்கிய ஊடகங்களின் ஆசிரியர்கள், பிரதானிகளை அழைத்து சந்திப்பொன்றை நடத்தினார். அந்தச் சந்திப்பில், யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து இயங்கும் ஊடக நிறுவனமொன்றின் முதலாளியும் கலந்து கொண்டிருந்தார். அந்த ஊடக நிறுவனத்தின் முதலாளி, 2010 முதல் தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தவர். எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலிலும் கூட்டமைப்பின் வேட்பாளராகப் போட்டியிடுகிறார். வழக்கமாக, ஊடக நிறுவனங்களின் ஆசிரியர்களும், பிரதானிகளுமே ஜனாதிபதிகளுடனான இவ்வாறான சந்திப்புகளுக்கு அழைக்கப்படுவதுண்டு. இது, ஜே.ஆர்.ஜெயவர்தன காலத்திலிருந்து தொடர்ந்துவரும் நடைமுறையாகும். ஆனால், குறித்த ஊடக முதலாளி, தன்னுடைய ஊடகத்தின் ஆசிரியரைச் சந்திப்புக்கு அனுப்புவதைத் தவிர்த்துவிட்டு தானே பங்கேற்றார். அதன் பின்னால், பெரிய காரணமும் இருந்தது. அந்தச் சந்திப்பில், குறித்த ஊடக முதலாளி, தன்னுடைய வவுனியாவிலுள்ள இரும்புத் தொழிற்சாலைக்கான வரி விலக்கை, கடந்த காலத்தில் நல்லாட்சி அரசாங்கம் வழங்கியதைப் போன்று, புதிய அரசாங்கமும் வழங்க வேண்டும் என்று ஜனாதிபதியிடம் கோரியிருக்கிறார். ஊடகத்துறையினருடனான உரையாடலில், இவ்வாறான வர்த்தக ஒப்பந்தப் பேச்சை ஒருவர் தோற்றுவிப்பார் என்பதை, சற்றும் எதிர்பார்க்காத கோட்டா சற்றுச் சினத்துடன், “...வர்த்தக விடயங்கள் இங்கு பேசப்பட வேண்டியதில்லை என்று நினைக்கிறேன். இவை பற்றி, நீங்கள் பிரதமரிடம் பேசுங்கள்” என்றிருக்கிறார். நிற்க, தமிழ்த் தேசிய அரசியல் களம், அரசியல் தீர்வு என்கிற பிரதான விடயத்தை முன்வைத்தே இயங்கி வந்திருக்கின்றது. தமிழ்த் தேசிய அரசியலை, தந்தை செல்வா தலைமையேற்ற காலம் முதல், இன்றைக்கு 70 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்ட நிலையிலும், அதுதான் அடிப்படையாக இருக்கின்றது. போராட்ட வடிவங்களும், தலைமைகளும் மாறியிருக்கின்றன. அரசியல் தீர்வின் இறுதி அடைவு தொடர்பிலும் கூட, காலங்களுக்கு ஏற்ப சமஷ்டி, தனிநாடு என்கிற மாற்றங்கள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. ஆனால், அரசியல் தீர்வு என்கிற விடயம் அடிப்படைக் கோரிக்கையாக இருந்து வருகின்றது. பாரம்பரிய அடையாளங்களைக் கொண்ட ஒரு மக்கள் கூட்டமாக, சுயநிர்ணய கோரிக்கைகளுக்குள் இருக்கின்ற போதும், அதற்கான போராட்டம் காலங்கள் தாண்டியும் நீடிக்கின்ற போதும், அந்த மக்கள் கூட்டம் கவனம் செலுத்த வேண்டிய முக்கியமான விடயங்கள் இருக்கின்றன. குறிப்பாக, பொருளாதாரமும் கல்வியும் சர்வதேச உறவும் அவற்றில் முக்கியமானவை. ஒரு சமூத்தைத் திட்டமிட்டு அழிக்க நினைக்கும் தரப்புகள், முதலில் பொருளாதாரத்திலும் கல்வியிலுமே கையை வைக்கின்றன. அதன் பிறகுதான், காணி, நிலத்தை நோக்கி நகர்கின்றன. சிங்கள பௌத்த பெருந்தேசியவாதமும் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக அதைத்தான் செய்து வந்திருக்கின்றது. அதில், சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் நினைத்துப் பார்க்காத வெற்றியையும் கண்டிருக்கிறார்கள். அரசியல் உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தில், தமிழ் மக்கள் தங்களை வெகுவாக அர்ப்பணித்து இருக்கிறார்கள். ஆனால், அந்த அர்ப்பணிப்புக்கான பலன்களை அடைந்திருக்கிறார்களாக என்றால், இல்லை என்பதுதான் பதில். அரசியல் உரிமைப் போராட்டத்தோடு, பொருளாதாரம், கல்வி உள்ளிட்ட விடயங்களையும் சமஅளவில் தங்களோடு பேணிப் பாதுகாக்கவில்லை; அதற்கான கவனத்தைத் தவறவிட்டு இருக்கிறார்கள் என்பனவும் அதற்கான காரணங்களாகும். ஆயுதப் போராட்ட காலத்தில், கணிசமான தமிழ் மக்கள் புலம்பெயர்ந்து இருக்கிறார்கள். உயிர்ப் பாதுகாப்பு, பொருளாதார முன்னேற்றம், கற்றலுக்கான ஆர்வம் உள்ளிட்ட விடயங்களை முன்வைத்து, புலம்பெயரக்கூடிய வசதி வாய்ப்புள்ளவர்கள் சென்றிருக்கிறார்கள். அதில் யாரும் தப்பும் சொல்வதற்கு இல்லை. இப்படியான புலம்பெயர்வு, தமிழர் சார்ந்து பெரும் பொருளாதார முன்னேற்றங்களை, அந்தந்த நாடுகளில் கண்டுமிருக்கின்றது. ஆனால் தாயகத்தில், அதாவது, அரசியல் உரிமைகளுக்காகப் போராடிக் கொண்டிருக்கின்ற களத்தில், பொருளாதாரமும் கல்வியும் யாரும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாதளவுக்கு, செங்குத்தான வீழ்ச்சியைப் பதிவு செய்திருக்கின்றது. முள்ளிவாய்க்கால் முடிவுகளுக்குப் பின்னரான கடந்த 11 ஆண்டுகளில், நலிந்து, அழிந்து போகும் நிலையிலுள்ள வடக்கு, கிழக்கின் பொருளாதாரத்தையும் கல்வியையும் மீளக்கட்டமைப்பதற்கான ஏதாவது கட்டமைப்பு, அடையாள மாற்றங்கள் நிகழ்ந்திருக்கின்றதா என்கிற கேள்வி முக்கியமானது. ஏனெனில், அந்தக் கேள்வியைத் தவிர்த்துவிட்டு, எந்த உரையாடலையும் செய்யவும் முடியாது. இந்த இடத்தில், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு பிரதான பொறுப்பை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய கடப்பாட்டோடு இருக்கின்றது. ஏனெனில், கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக, தமிழர் அரசியல் பரப்பில் கூட்டமைப்பே தலைமைத் தரப்பு. அரசியல் தீர்வு, பொறுப்புக்கூறல் விடயங்களுக்காக வெளிப்படுத்திய கடப்பாட்டின் ஒரு சதவிகித்தைக்கூட பொருளாதாரம், கல்வி விடயங்களில் கூட்டமைப்பு காட்டியிருக்கவில்லை. அரசியல் தீர்வும் பொறுப்புக்கூறல் விடயமும் குறுகிய காலத்துக்குள் நடந்துவிடும் ஒன்றல்ல. கூட்டமைப்புக்குள் இருக்கின்ற முக்கியஸ்தர்களில் யாராவது பொருளாதாரம், கல்வி தொடர்பிலான துறைசார் பெரும் அனுபவத்தோடு இருக்கிறார்களா என்றால், யாரும் இல்லை. ஆசிரியர்களும் அதிபர்களும் அரச உத்தியோகத்தர்களும் கூட்டமைப்புக்குள் உள்வாங்கப்படுகிறார்கள் என்பது உண்மைதான். ஆனால், அவர்கள் உள்வாங்கப்படுவது என்ன நோக்கத்துக்காக என்று பார்க்கப்பட வேண்டும். வாக்குச் சேகரிப்பு என்கிற ஒற்றை அடிப்படையில்தான் அவர்கள் உள்வாங்கப்படுகிறார்கள். ஒரு தேர்ந்த பொருளாதார, கல்விக் கட்டமைப்பை மீள நிறுவிக் கொள்வதற்கான நிபுணர்களைக் கொண்ட அணியொன்றை, கூட்டமைப்பு குறைந்தது நல்லாட்சிக் காலத்திலாவது உருவாக்கியிருக்க வேண்டும். அது, அனைத்து மட்டங்களிலும் ஊடாடல்களைச் செய்திருக்க வேண்டும். இரா.சம்பந்தனையும் எம்.ஏ. சுமந்திரனையும் சுற்றிய கூட்டமைப்பின் திரட்சி என்பது, துறைசார் நிபுணர்கள் போதியளவில் இல்லையென்ற நிலையால் உருவாகிய ஒன்று. கட்சியிலுள்ள அனைவரும் தீர்வு பற்றித்தான் பேசுகிறார்கள். அதுதவிர்ந்து, உடனடியாக மக்கள் எதிர்நோக்கி நிற்கிற பொருளாதார, கல்வி முன்னேற்றங்கள் குறித்துப் பேசுவதற்கு ஆட்களில்லை. அப்படியான கேள்விகளைக் கூட்டமைப்பிலுள்ள யாரும் எதிர்கொள்வதற்கும் தயாரில்லை. வடக்கு மாகாண சபையைக் கூட்டமைப்பு வெற்றிகொள்ளும் போது, அதனூடாகவேனும் ஒரு பொருளாதார ‘கல்வி’ சமூக மீள் எழுச்சிக் கட்டமைப்பொன்றைத் தோற்றுவிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், சி.வி. விக்னேஸ்வரன், 450க்கும் அதிகமான தீர்மானங்களை மாகாண சபையில் நிறைவேற்றியதைத் தவிர வேறு விடயங்களில் கவனம் செலுத்தியிருக்கவில்லை. மாறாக, மாகாண சபைக்குள் இருந்து கொண்டும் அதன் எல்லைகளுக்கு அப்பாலான அரசியலைப் பற்றியே பேசிக் கொண்டிருந்து காலத்தைக் கடத்தினார்கள். தெற்கிலுள்ள மாகாண சபைகள், தங்களுக்கான நியதிச் சட்டங்களை உருவாக்கிக் கொண்டு, தமக்கான அதிகாரத்தின் எல்லை வரை சென்று செயற்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால், கூட்டமைப்பும் விக்னேஸ்வரனும் குடுமிப்பிடிச் சண்டை போட்டு, ஓய்ந்ததுதான் மிஞ்சியது. கூட்டமைப்பிடம் மட்டுந்தான் பொருளாதாரம், கல்வி போன்ற கட்டமைப்புகள் குறித்து, எந்தவித சிந்தனையும் செயலும் இல்லையென்று இல்லை. தமிழ்த் தேசிய அரசியல் பரப்பிலுள்ள எந்தக் கட்சியிடமும் இவை குறித்த எந்தப் புரிதலும் இல்லை; இலக்கும் இல்லை. இந்தத் தேர்தல் காலத்திலும் இதையே அவர்கள் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ராஜபக்‌ஷக்கள் ஆட்சிக் காலத்தில், அரசியல் தீர்வு குறித்த அடைவுகள், சிறிதும் நகராது என்பது மக்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். அதனால்தான், தற்போதைய தேர்தல் பிரசாரங்களில், கூட்டமைப்பின் வேட்பாளர்களை நோக்கி, அதிகம் அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் குறித்த கேள்விகள் எழுப்பப்படுகின்றன. அமைச்சுப் பொறுப்புகளை, கூட்டமைப்பு ஏன் பொறுப்பேற்கக் கூடாது என்பது வரையில், கேள்விகள் எழுப்பப்படுகின்றன. ராஜபக்‌ஷக்களுடன் இணைந்து, ஆட்சியில் பங்காளிகள் ஆக வேண்டும் என்று, இந்தப் பத்தியாளர் கூற வரவில்லை. ஆனால், பொருளாதாரம், கல்வி விடயங்களில் ஒரு கட்டமைப்பை உருவாக்கி, கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் கூட்டமைப்பு செயற்பட்டிருந்தால், அடைந்திருக்கக் கூடியவை அதிகமாக இருந்திருக்கும். மாறாக, கூட்டமைப்பிலுள்ள தனி நபர்களோ, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களோ தமிழ் மக்களிடம் பெற்ற வாக்குகளைக் கொண்டு, தனிப்பட்ட நலன்களை அடைவது என்பது அயோக்கியத்தனமானது. தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் ‘வியாழேந்திரன்’கள் புதிதில்லை. ஆனால், உள்ளுக்குள் இருந்துகொண்டே, தங்களின் தனிப்பட்ட நலன்களை நிவர்த்திப்பதற்காக கூட்டமைப்பையும் தமிழ் மக்களையும் கையாளும் நிலை மாற்றப்பட வேண்டும். ஏனெனில், தமிழ் மக்கள் சார் அரசியல் என்பது, சுயநலவாதிகளுக்கானது அல்ல. அது ஒட்டுமொத்த சனக்கூட்டத்துக்குமானது. தமிழ் மக்களின் வயிறு, பட்டினியால் எரியும் நிலை மாற்றப்பட வேண்டும். அதுவும், அரசியல் உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தின் அடிப்படை. http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தமிழ்த்-தேசியமும்-அபிவிருத்தி-அரசியலின்-தேவையும்/91-252635
  19. ஈ – காணி பதிவை இலத்திரனியல் முறைமையில் துரிதப்படுத்துமாறு ஜனாதிபதி பணிப்புரை July 1, 2020 காணி பதிவின்போது இடம்பெறும் மோசடிகளைத் தவிர்ப்பதற்கும் பதிவு பொறி முறைமையைத் துரிதப்படுத்துவதற்கும் ஈ – காணி (இலத்திரனியல் முறைமை) பதிவை துரிதப்படுத்துமாறு ஜனாதிபதி கோத்தாபய ராஜபக்ஷ பணிப்புரை விடுத்தார். காணிப் பதிவின் போது இடம்பெறும் மோசடிகள் மற்றும் தாமதங்கள் காரணமாகப் பொதுமக்கள் பல அசௌகரியங்களுக்கு முகங்கொடுக்கின்றனர். காணி ஆணையாளர் திணைக்களம், காணி உரித்துகள் நிர்ணய நிறுவனம், நில அளவைத் திணைக்களம் மற்றும் பதிவாளர் நாயகத் திணைக்களம் ஒன்றிணைந்த வகையில் ஈ – காணி (இலத்திரனியல் முறைமை) பதிவு செய்யும் நடவடிக்கையைத் துரிதப்படுத்துவதன் முக்கியத்துவத்தை ஜனாதிபதி சுட்டிக்காட்டினார். ஈ – காணி (இலத்திரனியல் முறைமை) பதிவு செய்தல் நடவடிக்கை தொடர்பாக நேற்று 30 ஆம் திகதி பிற்பகல் ஜனாதிபதி அலுவலகத்தில் இடம்பெற்ற சந்திப்பின்போதே இவ்வாறு தெரிவித்தார். காணிப் பதிவுசார் நிறுவனங்களை ஒன்றிணைப்பதன் அவசியத்தை ஜனாதிபதி சுட்டிக்காட்டினார். வனஜீவராசிகள், வன பாதுகாப்பு மற்றும் சுற்றாடல் அமைச்சையும் ஒன்றிணைத்து குழுவொன்றை நியமித்து இவ்வேலைத்திட்டத்தைத் துரிதப்படுத்துமாறு ஜனாதிபதி பணிப்புரை விடுத்தார். ஈ – காணி (இலத்திரனில் முறைமை) பதிவின் ஊடாக உறுதிப்பத்திரம், காணி பொழிப்பு அறிக்கை கணினிமயப்படுத்தப்படும். பொழிப்பு அறிக்கை பெற்றுக்கொள்ளும்போது கணினிமயப்படுத்தப்பட்ட ஆவணத்தை வழங்குவதற்கும் சட்டத்தரணிகளுக்கு, பத்திரத்துறை பதிவாளர்களுக்கு மற்றும் எந்தவொரு நபருக்கு அல்லது அரச நிறுவனத்திற்கு இணையவழி மூலம் காணி பற்றிய தகவல்களைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். இதன் மூலம் காணி மோசடிகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடியுமென அதிகாரிகள் சுட்டிக்காட்டினர். இலங்கை தகவல் தொடர்பாடல் தொழிநுட்ப முகவர் நிலையத்துடன் (ICTA) ஒன்றிணைந்து ஆகஸ்ட் மாதமளவில் இவ்வேலைத்திட்டத்தை மக்கள் மயப்படுத்த எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. இவ்வாறு ஈ – காணி (இலத்திரனில் முறைமை)யின் கீழ் பதிவு செய்யும் காணிகளுக்கு இலத்திரனியல் கணக்குப் புத்தகம் ஒன்றையும் வழங்குவதற்குத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. பொது நிர்வாக அமைச்சின் செயலாளர் ஜே.ஜே.ரத்னசிறி, காணி அமைச்சின் செயலாளர் ஆர்.ஏ.ஏ.கே.ரணவக்க, பதிவாளர் நாயகம் என்.சி.வித்தான, காணி ஆணையாளர் நாயகம் ஆர்.எம்.சி.எம்.ஹேரத், காணி உரித்துகள் நிர்ணய ஆணையாளர் நாயகம் ஜி.எம்.எச்.பிரியதர் ஷனி, நில அளவையாளர் நாயகம் ஏ.எல்.எஸ்.சி. பெரேரா இலங்கை தகவல் தொடர்பாடல் தொழிநுட்ப முகவர் நிலையத்தின் (ICTA) தலைவர் ஜயந்த த சில்வா உள்ளிட்ட அதிகாரிகள் இக்கலந்துரையாடலில் கலந்துகொண்டனர். http://thinakkural.lk/article/50733
  20. வட- கிழக்கில் இரண்டாம் பெரும் கட்சியாக நாங்களிருக்கின்றோம் ; கஜேந்திரகுமார் நேர்காணல் June 30, 2020 நேர்கண்டவர்; ரொஷான் நாகலிங்கம் “தமிழ் அரசியலில் நேர்மையான மாற்று அணி என்பது கடந்த-11 வருடங்களாகத் தங்களை சரியாக வழிநடாத்தும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியைத் தமிழ் மக்கள் ஏகமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்க கூடாது என்பதற்காகப் பல தரப்புக்களைத் திட்டமிட்டுக் களமிறக்கியுள்ள போதிலும் கடந்த உள்ளுராட்சி சபைத் தேர்தலில் எங்கள் மக்கள் மிகத் தெளிவாக எம்மை மாற்று அணியாக அடையாளப்படுத்தியுள்ளனர்” என தெரிவித்த தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம், “இதனால், வட- கிழக்கில் இரண்டாம் பெரும் கட்சியாக நாங்களிருக்கின்றோம்” என்றும் கூறுகின்றார். ஞாயிறு தினக்குரலுக்கு வழங்கிய நேர்காணலிலேயே அவர் மேற்கண்டவாறு தெரிவித்தார். நேர்காணலின் விபரம் வருமாறு: கேள்வி:- எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலில் வட- கிழக்கில் பல்வேறு கட்சிகள் போட்டியிடுகின்றமை தொடர்பாக தமிழ் மக்களின் பார்வை எவ்வாறுள்ளதாக கருதுகிறீர்கள்? பதில்:- தேசியத் தலைவர் காட்டிச் சென்ற தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தங்களைச் சரியாக வழிநடாத்தி அரசியல் அபிலாசைகளுக்காகவும் பாடுபடுவார்கள் என்கிற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையில் தான் தமிழ் மக்கள் கடந்த காலங்களில் கூட்டமைப்பிற்கு வாக்களித்தார்கள். ஆனால், 2009 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்திற்குப் பின்னர் தமிழ் மக்கள் முற்றுமுழுதாக ஏமாந்து மாற்று அணியைத் தேடிக் கொண்டிருந்தனர். இந்நிலையில் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு தடம்புரண்டு தமிழ் அரசியல் ஒரு பிழையான திசைக்கு கொண்டு செல்லப் போகின்றார்கள் என்ற விடயத்தை நாங்கள் பதவிகளைத் தூக்கியெறிந்து கூட்டமைப்பிலிருந்து வெளியேறி எங்கள் மக்களுக்குத் தொடர்ந்தும் சுட்டிக்காட்டி வந்தோம். இவ்வாறான சூழலில் எங்கள் தரப்பை எமது மக்கள் ஏற்று அங்கீகரிக்கின்ற நிலை உருவாகியுள்ள நிலையில், அதனைக் குழப்புவதற்காகப் பல்வேறு தரப்புக்களை சிறிலங்கா அரசு மற்றும் தமிழ் அரசியலைப் பாவிக்க விரும்பும் வல்லரசுகள் சேர்ந்து எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலில் களமிறக்கியுள்ளார்கள். தமிழ் அரசியலில் நேர்மையான மாற்று அணி என்பது கடந்த-11 வருடங்களாகத் தங்களை சரியாக வழிநடாத்தும் தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணியைத் தமிழ் மக்கள் ஏகமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்க கூடாது என்பதற்காகப் பல தரப்புக்களைத் திட்டமிட்டுக் களமிறக்கியுள்ள போதிலும் கடந்த உள்ளுராட்சி சபைத் தேர்தலில் எங்கள் மக்கள் மிகத் தெளிவாக எம்மை மாற்று அணியாக அடையாளப்படுத்தியுள்ளனர். இதனால், வட- கிழக்கில் இரண்டாம் பெரும் கட்சியாக நாங்களிருக்கின்றோம். எதிர்வரும் பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தமிழ்மக்களுக்குத் தலைமைத்துவம் வழங்கக் கூடிய வகையில் மிகப் பலமான ஆணையைத் தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணிக்கு வழங்குவார்கள் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை எங்களுக்கிருக்கிறது. நாங்களும் தமிழ் மக்களுக்கு விசுவாசமாகச் செயற்பட்டு தற்போது நிலவும் பூகோளப் போட்டித் தன்மைகளைப் பயன்படுத்தி, வாய்ப்புக்களைப் பயன்படுத்தி தமிழ்மக்களின் நலன்களுக்காகப் பேரம் பேசி தமிழ் மக்களுக்கான அரசியல் அபிலாசைகளைப் பெற்றுக் கொடுப்பதற்கு நாங்கள் தயாராகவிருக்கின்றோம். இதன்மூலம் தமிழ்மக்கள் கணிசமான முன்னேற்றத்தை எதிர்வரும் ஐந்து வருடங்களில் அடைவார்கள் என்பதை எங்களால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். கேள்வி:- இந்த முறை பொதுத் தேர்தலில் வட- கிழக்குப் பகுதிகளில் தென்னிலங்கைக் கட்சிகள் அதிகமாகப் போட்டியிடுவதற்கான காரணம் என்னவெனக் கருதுகிறீர்கள்? பதில்:- தமிழ் மக்கள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு செய்த அரசியல் மோசடி நடவடிக்கைகளால் ஒரு மாற்றத்தை விரும்புகின்றார்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக் கிடையாது. அந்த மாற்றுத் தரப்பைத் தமிழ்மக்கள் தேடுகின்ற நிலையில் தென்னிலங்கை கட்சிகள் கூட மக்களுக்கு சலுகைகளை காட்டி, கோடிக் கணக்கில் பணம் கொட்டுவதற்குத் தயாரென போலி நம்பிக்கைகளை மக்களுக்கு கொடுத்து, சரியான தேர்வைச் செய்ய விடாது குழப்புவதற்காக வேறு தெரிவுகளை அடையாளப்படுத்தித் தாங்களும் இலாபம் பெறலாமென நினைக்கிறார்கள். எனினும், பொதுத் தேர்தலில் தென்னிலங்கைக் கட்சிகளுக்கு எந்தவிதமான அங்கீகாரத்தையும் தமிழ்மக்கள் வழங்கமாட்டார்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக்கள் கிடையாது. இந்த விடயத்தில் தமிழ்மக்கள் மிகத் தெளிவாகவிருக்கிறார்கள். கேள்வி:- கொரோனாவின் பின்னரான சூழ்நிலையில் சாதாரண மக்கள் பொருளாதார ரீதியில் பாதிப்புக்களைச் சந்தித்துள்ளமையால் தேர்தலில் அவர்களின் ஆர்வம் எவ்வாறு காணப்படுகிறது? பதில்:- கொரோனா எனும் ஆபத்தான நிலைமை காணப்படும் சூழலில் இந்த அச்சநிலையையும் தாண்டித் தமிழ்மக்கள் சரியானதொரு முடிவை எடுத்து, சரியானதொரு தலைமைத்துவத்தைத் தேர்வு செய்ய வேண்டுமென்ற ஆர்வம் நிச்சயம் அவர்களிடம் காணப்படுகிறது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை முழுமையாக நம்பிய நிலையில் தமிழ்மக்கள் கைவிடப்பட்டுள்ளனர். இவ்வாறான நிலையில் எமது இனத்தை அழித்த கோட்டாபய ராஜபக்ச ஜனாதிபதியாகப் பதவி வகித்து வரும் நிலையில் இனியும் தமிழ்மக்கள் அதனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கப் போவதில்லை. தமிழ் மக்கள் கடந்த-11 ஆண்டுகளாக கூட்டமைப்பை நம்பி வாக்களித்தது போன்று இனியும் தமிழ்மக்கள் வாக்களிப்பார்களேயானால் அதனுடைய விளைவுகள் மிகவும் பாரதூரமாகவிருக்கும் என்பதில் தமிழ்மக்கள் மிகத் தெளிவாகவிருக்கிறார்கள். ஆகவே, எங்கள் மக்கள் கொரோனா வைரஸ் நோயையும் தாண்டி, சுகாதார விதிமுறைகளைப் பேணித் தங்கள் வாக்குகளை அளிப்பார்கள். அந்தளவுக்கு ஓர் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தேர்தலாக எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தல் காணப்படுகிறது. கேள்வி:- கொரோனாத் தொற்றின் தாக்கம் காரணமாக வட- கிழக்கில் பாதிக்கப்பட்டுள்ள தமிழ்மக்களுக்கு உதவிகள் சரிவரச் சென்றடைந்தது எனக் கருதுகின்றீர்களா? பதில்:- இலங்கைத் தீவில் சிங்களக் கட்சிகள் ஆட்சியதிகாரத்தில் காணப்படும் நிலையில் அவர்கள் எவரும் கொரோனா காலத்தில் தமிழ்மக்களைத் திரும்பிக் கூடப் பார்க்கவில்லை என்பது தமிழ் மக்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். ஏற்கனவே 30, 35 வருட காலமாகப் போரால் பாதிக்கப்பட்டு, பொருளாதார ரீதியாக மிகவும் பின்னடைந்து காணப்படும் எமது இனம் கொரோனா காரணமாக மேலும் பாதிப்புக்களை எதிர்நோக்கியுள்ளது. இவ்வாறான சூழ்நிலையில் கொரோனா காரணமாகப் பொருளாதார ரீதியாகப் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ்மக்களுக்கு தமிழ்மக்களைத் தவிர வேறு எவரும் உதவி செய்ய முன்வரவில்லை. தென்னிலங்கை தரப்புக்களைச் சேர்ந்த எந்தக் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆட்சியதிகாரத்திலிருந்தாலும் கூட தமது ஆட்சியதிகாரத்தை ஓர் இனவாத நோக்குடன் மாத்திரம் தான் பயன்படுத்துவார்கள் என்பது கடந்த காலங்களில் நிரூபணமாகியுள்ளது. கொரோனா காலத்திலும் அவர்கள் தமிழ்மக்களுக்கு உதவிகள் எதனையும் செய்யாதது மூலம் அவர்கள் தங்களை யாரென மீண்டும் உணர வைத்துள்ளனர். அதுமாத்திரமன்றி தமிழ்மக்களின் ஏகோபித்த ஆதரவைப் பெற்றிருந்த தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பும் கூட கோரோனா காலமான கடந்த மூன்று மாதங்களாக உழைக்க முடியாத நிலையில் பரிதவித்ததுடன், பட்டினியாலும் வாடிய நிலையில் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்த எவரும் தமிழ்மக்களைத் திரும்பிக் கூடப் பார்க்கவில்லை. இத்தகைய சூழலில் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பினர் தேர்தல் களத்தில் மக்களை நேரில் சென்று சந்திக்க முடியாதளவுக்கு அவர்களின் வெறுப்பைச் சந்தித்துள்ளனர். புலம்பெயர் மக்களும் கொரோனாப் பேரிடர் காரணமாக அந்தந்த நாடுகளில் பொருளாதார ரீதியான சிக்கல்களை எதிர்கொண்டனர். எவ்வாறாயினும், அவர்கள் தாயகத்திலுள்ள மக்களின் அவல நிலையை நன்கு விளங்கிக் கொண்டு எங்கள் ஊடாக உதவிகள் செய்வதற்கு முன்வந்தனர். இந்நிலையில் தான் தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணி எங்கள் புலம்பெயர் மக்களின் முழுமையான ஒத்துழைப்புடன் வடக்கு- கிழக்கு முழுவதும் எங்கள் மக்களுக்கான உதவிகளை வழங்கியிருந்தோம். இது எங்கள் மக்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். ஆகவே, கொரோனா அசாதாரண நிலை எங்கள் மக்களுக்கு இன்னும் தெளிவை, ஓர் கூர்மையான பார்வையை படம் பிடித்துக் காட்டியுள்ளது. தமிழ்மக்களை உண்மையில் யார் நேசிக்கிறார்கள்? என்பதும் இதன்மூலம் தெளிவாகியுள்ளது. கேள்வி:- தேர்தல் காலங்களில் பலரும் வாக்குறுதிகள் வழங்குகின்றார்கள். அந்த வாக்குறுதிகள் வழங்கும் படலம் தொடர்கின்றமை தொடர்பில் உங்களுடைய கருத்து என்ன? பதில்:- ஓர் கொள்கை இல்லாத, ஓர் தெளிவான இலக்கினைக் கொண்டிராத தரப்புக்கள் தமிழ்மக்களின் வாக்குகளைப் பெற வேண்டுமாகவிருந்தால் ஏதோவொரு வகையில் மக்களை ஏமாற்றவே குறியாகவிருப்பார்கள். கடந்த- 11 வருடங்களாகத் தமிழ்மக்களை ஏமாற்றியவர்கள் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பினர் என்பது ஒருபுறமிருக்க கூட்டமைப்புத் தவிர்ந்த ஏனைய தரப்புக்களாகவிருப்பவர்களும் தமிழ்மக்களின் அரசியல் அபிலாசைகள் தொடர்பாகவோ, தமிழ்மக்களுக்கு மிகவும் தேவையாகவிருக்கக் கூடிய இனப் படுகொலைக்கான ஓர் சர்வதேச விசாரணையை வலியுறுத்தி அதனைக் கொண்டு வருவதற்கு ஓர் திட்டமில்லாதவர்களாக காணப்படும் நிலையில் பலவிதமான பொய் வாக்குறுதிகளைக் கொடுத்து, மக்களை ஏமாற்றி வாக்களிக்க வைப்பது தான் அவர்களின் நோக்கமாகவிருக்கிறது. தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு பிழையான பாதையில் செல்கிறது என்பதைச் சுட்டிக் காட்டி பதவிகளைத் தூக்கியெறிந்து விட்டுத் தமிழ்மக்களிடம் நேரடியாகச் சென்று தமிழ்மக்களுக்கு வரப் போகும் ஆபத்துக்களை ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் நாங்கள் சுட்டிக் காட்டி வந்துள்ளோம். எனவே, பொய்யான வாக்குறுதிகள் கொடுக்கக் கூடிய ஏனைய தரப்புக்களுக்கும், தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணியின் நேர்மையான அரசியலுக்குமிடையில் காணப்படும் வித்தியாசத்தையும் எமது மக்கள் நன்கு விளங்கிக் கொண்டு செயற்படுவார்கள் என்பது எங்களின் நம்பிக்கை. கேள்வி:- தேர்தலுக்குப் பின்னர் தென்னிலங்கை நிலைமை வட- கிழக்கில் எவ்வாறான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமெனக் கருதுகின்றீர்கள்? பதில்:- பொதுத் தேர்தலுக்குப் பின்னர் ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்சவின் அணி தென்னிலங்கையில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையைப் பெற்றுப் புதியதொரு அரசியலமைப்பை நிறைவேற்றுவதற்கு எத்தனித்துக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் இவ்வாறான அனைத்துச் செயற்பாடுகளும் திட்டமிட்டுத் தமிழ்த் தேசியத்தை இல்லாமல் செய்கின்ற நோக்கத்துடன் தான் அமையும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக்கள் கிடையாது. பாராளுமன்ற அரசியலை அல்லது இலங்கையிலுள்ள ஜனநாயக அரசியலை எடுத்து நோக்கினால் சிங்களக் கட்சி மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையைப் பாராளுமன்றத்தில் தனித் தரப்பாகப் பெறும் வாய்ப்பிருந்தால் தமிழ்மக்களுக்கு எந்தவொரு வாய்ப்பும் இலங்கையிலுள்ள அரசியல் நிலைமையில் கிடையாது. கடந்த ஆட்சிக் காலத்தில் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பும் அரசாங்கத்துடன் இணைந்திருந்த நிலையில் பேரம் பேசுவதற்கான வாய்ப்புக்கள் நிறையவே இருந்தது. மாதம் தோறும் புதுப் புதுச் சட்டங்கள் நிறைவேற்றவும் கூட்டமைப்பின் ஆதரவு அரசாங்கத்திற்குத் தேவைப்பட்டது. அதுமாத்திரமன்றி அறுதிப் பெரும்பான்மையுடன் வரவு செலவுத் திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதற்கும் கூட்டமைப்பின் ஆதரவு தேவைப்பட்டது. எனவே, நான்கரை வருடங்களாகப் பல விடயங்களுக்காக அரசாங்கத்துடன் பேரம் பேசிக் கணிசமான முன்னேற்றங்களைக் கூட்டமைப்புத் தமிழ்மக்களுக்குப் பெற்றுக் கொடுத்திருக்கலாம். எனினும், தற்போதைய நிலைமையில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை என்ற இலக்கை கோட்டாபய ராஜபக்ச பெறுவாரெனத் தென்னிலங்கையில் பரவலாகப் பேசப்படும் நிலையில் பாராளுமன்றத்தை வைத்துக் கொண்டு நாம் எங்களுக்குரிய பலத்தை ஏற்படுத்த முடியாது. கோட்டாபய ராஜபக்ச ஓர் இனப்படுகொலையாளி, அவர் தான் எங்கள் இனத்தை அழித்தார் என்ற விடயத்தை முன்னிலைப்படுத்தி சிறிலங்கா அரசாங்கத்தை சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்திலோ அல்லது சர்வதேசக் குற்றவியல் தீப்பாயத்திலோ முன்னிலைப்படுத்திப் பொறுப்புக் கூற வைப்பது தான் பேரம் பேசுவதற்கான முக்கிய கருவியாகவுள்ளது. எனவே, பொறுப்புக் கூறல் தொடர்பில் சர்வதேச அரங்கைச் சரியாக கையாளக் கூடிய தரப்பாகத் தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணி மாத்திரம் தான் காணப்படுகிறது. http://thinakkural.lk/article/50505
  21. மன்னிப்பெல்லாம் தேவையில்லை. ஜெயமோகனின் தமிழ்நாடு, கேரளா எல்லை வட்டார வழக்கில் உள்ள கதைகள் புதிதாக வாசிப்பவர்களுக்கு கடினமாக இருக்கும். ஆனால் இந்தக் கதையில் பஞ்சத்தில் அடிபட்ட ஒரு குடும்பம் எப்படி பெரும் பணக்காரர்களாக வருகின்றது என்பதையும் பனைமரத்தின் பயன்களையும் அறியக்கூடியதாக இருந்தது.
  22. மற்றைய மாவட்டங்களுடன் ஒப்பிடும்போது வடக்கு கிழக்கில் வாக்களிப்பு வீதம் குறைவு. வடகிழக்குக்கு வெளியே 80 வீதத்திற்கு அதிகமான வாக்களிப்பு நடந்தபோது வடக்கிலும் கிழக்கிலும் 65 - 75 வீதம் மக்களே வாக்களித்தனர். அதிலும் சிங்களவர்கள், முஸ்லிம்கள் அதிக வீதம் வாக்களித்திருப்பார்கள். மேலும் கடந்த தேர்தலில் கூட்டமைப்பு சொல்லாமல் இருந்திருந்தாலும் தமிழர்கள் சஜித்துக்குத்தான் வாக்களித்திருப்பார்கள். https://en.wikipedia.org/wiki/2015_Sri_Lankan_parliamentary_election https://en.wikipedia.org/wiki/2019_Sri_Lankan_presidential_election https://en.wikipedia.org/wiki/2015_Sri_Lankan_presidential_election
  23. தமிழ்த் தேசிய அரசியலின் ஆதரவுத் தளம் சரிந்து விட்டதா? -அதிரதன் பலூனை ஊதஊத அது பெரிதாகி, பின்னர் வெடித்துப் போனால், ஒன்றுமில்லை என்றாகிப் போய்விடுவதைப் போலதான், தமிழ்த் தேசிய எதிர்ப்பாளர்கள், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் மீதான விரோதப் பிரசாரங்களை மேற்கொண்டு வருகின்றனர். அரசியலில் கற்றுக்குட்டிகளும் கட்டாயம் தேவைதான். ஆனால், தமிழ்த் தேசிய எதிர்ப்பு அரசியலில் அவை, பன்றிக் குட்டிகளாக இருப்பதுதான் வினோதம். இவர்களை விடவும், “தமிழ்த் தேசியத்துக்காகவே எல்லாம்” என்று கூறிக்கொண்டே, தமிழ்த் தேசிய எதிர்ப்பைக் கக்கும் சிலரும் இருக்கத்தான் செய்கின்றார்கள். இவர்கள், பலூனுக்குள் காற்றை ஊதிக்கொள்ள முடியாத நிலைலேயே இருக்கிறார்கள். தமிழ்த் தேசிய அரசியல் சூழல், யுத்தத்துக்கு முன், பின் என்று மாறிப் போனதன் விளைவு, பல விமர்சனங்களுக்கு வழிகோலிவிட்டுள்ளது. இரண்டு சூழல்களும் ஒன்றுக்கு ஒன்று மாறுபட்ட தன்மைகளை உடையவைகளாக இருக்கின்றமையானது குழப்பகரமானதுதான். ஏனென்றால், உள்ளேஇருந்து ஓர் அதிகாரம், தமிழர் தொடர்பாக எடுக்கப்படும் முடிவுகளில், ஒருவித அச்சத்தை இலங்கை அரசாங்கத்துக்கும் சர்வதேசத்துக்கும் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்து. இந்த அழுத்தம் 2009க்குப் பின்னர் இல்லாமல் போனது. அதன் விளைவு, தமிழ்த் தேசிய அரசியலை, உள்ளே இருந்த அரசியல் அதிகாரம் இல்லாமலேயே முன்கொண்டு நகர்த்த வேண்டியதொரு நிர்ப்பந்தத்துக்குள் தமிழ்த் தேசிய அரசியலைத் தள்ளிவிட்டது. அதை உடனேயே பற்றிக் கொண்டதன் விளைவே, தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் சரியும் பிழையுமாகும். கிழக்கில் மாகாண சபைத் தேர்தல் நடைபெற்ற வேளை, வடக்கிலும் கிழக்கிலும் விடுதலைப் புலிகளின் அதிகாரம் காணப்பட்டது. ஒரு கட்டமைப்பாக இருந்தார்கள் என்ற வகையில், அந்தத் தேர்தலில், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு போட்டியிடவில்லை. (அதனால், பிள்ளையான் என்றோர் அரசியல்வாதி உருவாகிவிட்டார்; அவரது கட்சியும் தலையெடுத்தது. அது வேறுகதை) ஆனால், வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தல் நடைபெற்ற வேளை, தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு போட்டியிட்டது; மாகாண சபையைக் கைப்பற்றிக் கொண்டது. இந்த இரண்டு முடிவுகளுக்கு உள்ளும் வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. இதைக் காலத்தின் நிலைமைக்கு ஏற்ப எடுக்கப்பட்ட முடிவு என்றுதான் சொல்கிறார்கள். அடுத்து வந்த கிழக்கு மாகாண சபையில் கூட்டமைப்பு போட்டியிட்டது. அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முடியவில்லை. ஆனால், அதன் பின்னர் இரண்டு வருடங்கள் இணைந்த ஆட்சிக்குள் இருக்க முடிந்தது. அக்காலம் தொடர்பிலும், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பினர் மீது விமர்சனங்கள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. வடக்கில் மாகாண சபை ஆட்சி, கூட்டமைப்பின் பெரும்பான்மை பலத்துடன் அமைக்கப்பட்டது. ஆனால், அதன் முதலமைச்சர் இப்போது தனியானதொரு கட்சியை, தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு எதிராக உருவாக்கிக் கொண்டார். அதேபோல், அனந்தி சசிதரன் தனியொரு கட்சி, சிவாஜிலிங்கம், சிறிகாந்தா இணைந்து இன்னுமொரு கட்சி. கூட்டமைப்பில் இருந்து, கஜேந்திரகுமார், சுரேஸ் பிரேமசந்திரன் ஆகியோர் வெளியேறினர். ஆனால், கிழக்கில் அவ்வாறில்லை. என்றாலும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் வியாழேந்திரன் பிரிந்து, வேறு கட்சியை அமைத்துக் கொண்டார். அத்துடன், மஹிந்த தரப்புடனும் உறவைப் பேணுகிறார். இவ்வாறு, பலூன்களை உடைத்துக் கொண்டவர்கள்தான் அதிகமானோராக இருக்கின்றார்கள். அரசியலில், பன்முக ஆளுமை கொண்டவர்களைத்தான், நாம் எல்லோரும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம். அரசியல் அவர்களுக்குத்தான் கைதேர்ந்ததாக இருக்கும் என்றும் நம்புகிறோம். தேர்தலுக்கு முன்னர், தான் ஏதோ வெட்டிமுறித்துவிடுவோம் என்று சொல்லிவிட்டு, வெற்றி பெற்றபின்னர் கணக்கிலெடுக்காதவர்களும் நிர்வாகத்தில் அதிகாரிகளாக இருந்து, இயலாதவர்களாகப் பல வருடங்களைக் கழித்துவிட்டுச் செல்பவர்கள்தான், நம்முடைய அரசியல் ஆளுமைகளாக இருக்கிறார்கள். இலங்கையைப் பொறுத்தவரையில், நிர்வாகத்தால் செய்யமுடியாத எதையும் அரசியலால் செய்துவிடமுடியும் என்று கனவு காண்பவர்கள்தான் அதிகம். என்றாலும், அதிக பலம் நிர்வாகத்துக்குத்தான். யுத்தம் நிறைவுறுவதற்கு முன்னரான காலத்தில், விடுதலைப் புலிகளின் நிழல் அரசாங்கம் தான் வடக்குக் கிழக்கில் இருந்த நிர்வாகங்களில் நடைபெற்றிருந்தது என்பதை, இங்கு ஞாபகமூட்டுவதுதான் இதற்குச் சிறந்த உதாரணமாகும். நம் எல்லோருடைய வீடுகளைத் தேடி, அரசியல்வாதிகள் வருகை தரவேண்டும்; நமக்காக மட்டுமே அவர்கள் சிந்திக்கவும் செயற்படவும் வேண்டும் என்று மட்டுமே எண்ணுபவர்களாக நாங்கள் இருக்கிறோம். இதில் மற்றவர்களைப் பற்றிச் சிந்திக்காத சுயநலவாதிகளாக இருக்கிறோம் என்பதை ஒருபோதும் எண்ணிக் கொள்வதில்லை. இது நம்மிடம் உள்ள குறைபாடாகும். இந்தக் குறைபாட்டை யார் சரி செய்து கொள்ள வேண்டும்? பல வேலைகளை அடுக்கி வைத்துவிட்டு, நம் எல்லோருக்கும் அவர்கள் எல்லாவற்றையும் செய்து தர வேண்டும் என்று சிந்திப்பதிலுள்ள சரி பிழைகளை நாமல்லவா சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும். காலம் காலமாக, தமிழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ள அரசியல் உரிமை, சுயநிர்ணயம் போன்ற விடயங்களுக்கான காய் நகர்த்தல் என்பது, சாதாரணமாக நடைபெற்று முடிந்துவிடக் கூடியதா? அப்படியானால், நாம் எல்லோரும் பெரும் அரசியல் தலைவர்களாக மதிக்கின்றவர்களால் அவற்றை ஏன் கடந்த காலங்களில் எடுத்த எடுப்பிலேயே செய்து முடித்துவிட முடியவில்லை. இலங்கையில் யுத்தம் நடத்தப்படுவதும், ஆட்சிகள் மாறிவிடுவதும் மீண்டும் அந்த ஆட்சி வீழ்ச்சி பெறுவதும் நடந்து கொண்டேதான் இருந்திருக்கின்றன. அவற்றால் இராஜதானிகள் காலத்துக்குக் காலம் மாற்றம் பெற்றே வந்திருக்கின்றன. இராஜதானிகள் வேறு வேறு இடங்களுக்கு நகர்ந்தன. சில, அதே இடங்களிலேயே ஆட்சியாளர்களால் நிர்வாகத்துக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டதும் நடைபெற்றிருக்கின்றன. ஆனால், அரசர்கள் தங்களது முயற்சிகளை விட்டுவிட்டு ஓய்ந்திருக்கவில்லை. அதே போன்றுதான் இப்போதும் இராஜாக்களின் அரசாட்சிகளுக்குப் பின்னர், ஐரோப்பியர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த அரசாங்கங்களின் ஆட்சிகளும் மாறிக் கொண்டிருப்பவைகளாகவும் மாற்றப்படுபவைகளாகவும் இருந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஆட்சியாளர்கள் மாறுகிறார்கள்; அரசாங்கத்தின் தலைவர்கள் மாறுகிறார்கள். இப்போது குறு நில அரசர்கள் இல்லாமல், பேரரசர்கள் போன்று ஒரு தலைமை என்கிற ஜனாதிபதி, பிரதமர் கொண்டு ஆட்சிகள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. இதில் பங்குபெறும் அரசாங்கத்தின் அங்கத்தவர்கள் இருக்க, அவர்களுக்கு எதிரானவர்களும் இருந்து கொண்டு, மக்களுக்கான தேவைகளை மோதுகைகளின் மூலம் பெற்றுக் கொள்ள முயன்று கொண்டிருக்கிறார்கள். முடியுமானவர்களுக்கு ஏதோ கிடைக்கிறது. அரசாங்கத்துக்கு, கொடுக்க மனது வந்தால் கொடுக்கிறது. இல்லையானால் கிடைப்பதில்லை. இதே நிலைமையில் மாற்றம் இருக்கப்போவதில்லை. ஆனாலும், அரசாங்கத்துக்கு ஊது குழல்களாக, அரசாங்கத்துடன் சாய்ந்திருக்க, ஒத்திசைய நினைப்பவர்கள் ஒரு சில நலன்களைப் பெற்றுக் கொண்டு அவற்றைப் பூதாகாரமாகக் காட்டி, அவற்றால், அரசாங்கத்தின் நலனுக்கு அவர்கள் பயன்பட்டு மக்களையும் பயன்படுத்திக் கொள்ள முயல்கிறார்கள். இது மன்னராட்சியிலும் இருக்கத்தான் செய்தது; இது ஒன்றும் புதிய விடயமல்ல. காலத்தின் மாற்றத்துக்கேற்ப மாறி இருக்கின்றவைகளுக்கு ஏற்ப, இவை நடைபெறத்தான் செய்கின்றன. நாம் எல்லோருக்கும் எல்லாமும் கிடைத்துவிட்டால், என்ன திருப்திப்பட்டா கொள்கிறோம்? விருப்பங்களின் அதிகரிப்பால் ஏற்படுகின்ற மாற்றங்களை இன்னமும் மேன்மேலும் மேம்படுத்திக் கொள்ளவே எல்லோரும் நினைத்துக் கொள்கிறோம். எல்லோரும் அரசாங்கத்தில் தொழில் வாய்ப்பைப் பெற்று, எல்லோரும் வசதி படைத்தவர்களாகவே வாழ வேண்டும் என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்குமா? அதில் மாற்றம்தான் ஏற்படுமா? அதனால்தான் நாம் எல்லோரும் மனிதர்களாக இருக்கிறோம். இதை ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்கள் மனிதர்களாக இருக்கவும் தகுதியற்றவர்களே. இலங்கை அரசியலில் நாடாளுமன்றமாகட்டும் மாகாண சபையாகட்டும் இரண்டிலுமே தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதித்துவத்தில் குறைவு ஏற்பட்டுவிடும் என்பது தான் இப்போதைக்கு தமிழர்களது அச்சமாக இருக்கிறது. இவ் அச்சம் காலங்காலமாக இருந்து வருவது என்றாலும், இவ் வருடத்தில் நடைபெறவுள்ள நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் சற்று அதிகமாகவே இருக்கிறது. விடுதலைப் போராட்டம் அழிந்து போவதற்கு எவ்வாறு போர் நிறுத்த ஒப்பந்த காலம் பெருங்காரணமாக அமைந்ததோ, அதே போன்று தற்போதைய போரற்ற காலம், தமிழர்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம், அதன் பலம் என்பவற்றுக்குக் காலாய் அமைந்திருக்கின்றது. அந்த வகையில் தான், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் பிரதிநிதித்துவங்களை இல்லாமல் செய்வதற்கு, பேரினவாதிகள் பாரிய சதித்திட்டங்களைத் தீட்டி வருகின்றார்கள். இதைப் புரிந்து கொண்டு, இச்சதித் திட்டங்களை முறியடிக்க வேண்டும். அத்துடன், தனிப்பட்ட நலனுக்காகக் கூட்டுச் சேர்ந்துள்ளவர்களையும் கவனமாகக் கையாள வேண்டும் என்ற எச்சரிக்கைகள் விடுக்கப்பட்ட வண்ணமிருக்கின்றன. இதனை மக்கள் உணர்ந்துள்ளார்களா என்ற கேள்விக்குப் பதில் கிடைத்தால் சிறப்பு. கடந்த காலங்களில் தேர்தல் தொடர்பாகத் தமிழ்ச் சமூகம், பூரணமான அக்கறை காட்டாமையானது வேறுவிதமான பலன்களையே தந்து கொண்டிருந்தன. அந்த அக்கறை, உரிமை தொடர்பாக, ஆயுதப் போராட்டம் மீதே இருந்தது. அபிவிருத்தி உட்பட ஏனைய விடயங்கள் சலுகை சார் விடயமாகவே பார்க்கப்பட்டன. இதன் காரணமாகவே, தேர்தல் தொடர்பாக இந்த நிலைமை காணப்பட்டது. இப்போதும் கூட, இவ்வாறான மனோநிலையில் இருந்து மாறுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவாகவே காணப்படுகின்றன என்பதும் உண்மைதான். 2009ஆம் ஆண்டு மே மாதத்துடன் ஆயுதப் போராட்டம் மௌனிக்கப்பட்டதற்குப் பின்னர், எமது உரிமை தொடர்பாக வலுவிழந்த நிலையில், கையேந்த வேண்டியவர்களாகத் தமிழர்கள் காணப்படுகின்றனர். சர்வதேச ரீதியாகவும் முறையிட்ட பல விடயங்கள் கவனிப்பாரற்றுப் போயுள்ளன. மீண்டும் மீண்டும், சர்வதேச ரீதியாக முறைப்பாட்டை முன்வைப்பதற்குச் சந்தர்ப்பங்கள் கிடைத்தாலும், அது எந்தளவுக்கு வெற்றியளிக்கும் என்னும் கேள்வி, எம்மில் பலருக்கு இருக்கத்தான் செய்கின்றன. வடக்கு, கிழக்கை பொறுத்தவரையில், தமிழர்கள் வாக்களிக்கும் சதவீதம், அரைவாசிக்கும் குறைவாகக் காணப்படுவதால், தமிழர்களின் அரசியற்பலமும் அருகிப் போகும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. ஆனால், இறுதியாக நடைபெற்ற தேர்தல்களில் ஐம்பது சதவீதத்துக்கு மேல் வாக்களிக்கப்பட்டதால் வாக்குவீதம் அதிகரிக்கப்பட்டது. அது போன்றதொரு வாக்களிப்பானது இவ்வருடத்திலும் நிகழுமாக இருந்தால் மக்களின் பலம் நிரூபிக்கப்படும். அதேநேரத்தில், நடைபெறவுள்ள தேர்தலில் இவ்வாக்களிப்பு சதவீதத்தை அதிகரிக்கச் செய்யவேண்டிய பொறுப்பு எம் அனைவரிடமும் உள்ளது. குறிப்பாக, அம்பாறை, திருகோணமலை மாவட்டங்களில் நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தைப் பிரிப்பதற்காகப் பல அரசியல் கட்சிகளும் சுயேட்சை வேட்பாளர்களும் வாக்குகளைச் சிதடிக்கும் முகவர்களாகப் இயங்குகின்றார்கள். இவர்கள், இம்மாவட்டங்களில் புதிதுபுதிதாகத் தேர்தலில் போட்டியிட முனைவதால், தமிழர்களின் பிரதிநிதித்துவம் இல்லாமல் போய்விடும் என்பதை எமது சமூகம் மறந்துவிடவில்லை. இவ்வாறானவர்களைத் தமிழ்ச் சமூகம் நிராகரிப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. நாடாளுமன்றத்தில் தமிழர்களின் பிரதிநிதித்துவங்களை இல்லாமல் செய்தல், குறைத்தல் போன்ற சதி வேலைகளுக்கு மத்தியில் நடைபெறுகின்ற போட்டியானது, தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் வீழ்ச்சியாக அமைந்துவிடக்கூடாது. தமிழ் மக்களைப் பொறுத்த வரையில், அபிவிருத்தி எனக் கூறிக்கொண்டு வறிய குடும்பங்களுக்கு உணவுப் பொட்டலங்கள் வழங்குவதும், தொழில் தருவதாகக் கூறுவதும் விலாவாரியாக நடக்கும் விடயமாக இருந்தாலும், மக்களை ஏமாற்றுகின்ற சுயநலம் சார் செயற்பாடுகளுக்கான முற்றுப்புள்ளி, ஓகஸ்ட் ஐந்தாம் திகதி வைக்கப்படும். பெரும்பான்மைக் கட்சிகளின் நோக்கங்களானவை, தமிழ் மக்களின் பலத்தைப் பலவீனப்படுத்துவதுடன் இனப் பிரச்சினைக்கான தீர்வை இழுத்தடித்துச் செல்வதும், அபிவிருத்தி என்ற பெயரில் எலும்புத்துண்டுகளை வீசுவதுமாகவே இருக்கின்றது. இவ்வாறுதான் கடந்த காலங்களில் தமிழர்கள் ஏமாற்றப்பட்டு, நடுத்தெருவில் நிறுத்தப்பட்டார்கள். இதுதான் வரலாறாகும். இந்த உண்மைகளைத் தெரிந்து வைத்திருக்கும் தமிழ் மக்கள், ஒற்றுமை என்னும் போர்வையில், தேசியக் கட்சிகளின் கைக்கூலிகளாகச் செயற்பட்டு, தமிழ் மக்களின் வாக்குகளை விற்று, தனிப்பட்ட நலன்களைப் பெறும் எண்ணம் கொண்டவர்களின், தமிழ்த் தேசிய அரசியலை வீணடிக்கும், அங்கவீனப்படுத்தும் முயற்சிகள் வெற்றியளிக்குமா என்பதும் ஓகஸ்ட் ஐந்தாம் திகதி தெரிந்துவிடும். http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தமிழ்த்-தேசிய-அரசியலின்-ஆதரவுத்-தளம்-சரிந்து-விட்டதா/91-252626