[size=3][size=4]தமிழ்நாட்டுக்கு மதவழிபாட்டுக்காக சென்றிருந்த இலங்கையர்கள் வன்முறையான முறையில் பலவந்தமாக திருப்பி அனுப்பப்பட்டதை கண்டித்து இலங்கை தலைநகர் கொழும்பு வர்த்தகர்கள் வியாழன்று கண்டனப் பேரணி நடத்தினார்கள். இதன் ஒருபகுதியாக தங்கள் வர்த்தக நிறுவனங்களையும் இவர்கள் திறக்கவில்லை.[/size][/size]

[size=3][size=4]பேரணியின் முடிவில் இலங்கைக்கான இந்திய தூதரிடம் வர்த்தகர்கள் சார்பில் கோரிக்கை மனு ஒன்றும் கையளிக்கப்பட்டது.[/size][/size]

[size=3][size=4]அந்த மனுவில் இலங்கையிலிருந்து சென்ற விளையாட்டு அணியினர் தமிழ்நாட்டிலிருந்து பலவந்தமாக திருப்பியனுப்பப்பட்டதையும், இலங்கையிலிருந்து மத வழிபாட்டுக்காக சென்ற 184 யாத்திரிகள் வன்முறை கலந்த ஆர்பாட்டங்கள் காரணமாக பலவந்தமாக இலங்கைக்கு திருப்பியனுப்பப்பட்டதையும் தாங்கள் சுட்டிக்காட்டியிருந்ததாக கொழும்பு வர்த்தகர் சங்கத்தைச் சேர்ந்த பழனியாண்டி பிபிசி தமிழோசையிடம் தெரிவித்தார்.[/size][/size]

[size=3][size=4]இந்த சம்பவங்களுக்கான தங்களின் கண்டனத்தை தெரிவித்திருந்ததுடன், எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நடக்கா வண்ணம் இந்திய அரசு தேவையான நடவடிக்கைகள் எடுக்கவேண்டும் என்று கோரியிருப்பதாகவும் அவர் கூறினார்.[/size][/size]

[size=3][size=4]தமிழகத்தின் சில அரசியல் கட்சிகளின் இதுபோன்ற செயல்கள், இலங்கை தமிழர்களை, குறிப்பாக இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களை எதிர்மறையாக பாதிக்கக்கூடும் என்றும் அச்சம் தெரிவித்தார் பழனியாண்டி.[/size][/size]

[size=3][size=4]மேலும், இத்தகைய தாக்குதல்கள் இருநாடுகளுக்கு இடையிலான வர்த்தகத்தையும் பாதிக்கக்கூடும் என்றும், அந்த பாதிப்பு கொழும்பு வர்த்தகளில் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் தமிழர்களையே அதிகம் பாதிக்கும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.[/size][/size]

http://www.bbc.co.uk/tamil/sri_lanka/2012/09/120906_colomborally.shtml

மத வழிபாடு என்ற போர்வையில் ஒருசில தமிழருடன் சென்ற சிங்களக் கும்பலுக்கும் சிங்கள வர்த்தக கும்பலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? இதன் பின்னணியில் தமிழர் வர்த்தக நடவடிக்கைகளை முடக்க நினைக்கும் சிங்கள அரச பயங்கரவாதிகள் உள்ளனர்?

மத வழிபாடு என்ற போர்வையில் ஒருசில தமிழருடன் தமிழ்நாடு சென்ற சிங்களக் கும்பலை தாக்கியவர்கள் பாராட்டப்பட வேண்டியவர்கள்!

மீனவர் மீதான அத்துமீறிய தாக்குதல்களை காரணம் காட்டி இது போன்ற தாக்குதல்கள் அவ்வப்போது தொடர்வது நல்லது!

குறிப்பாக சென்னைக்கு, திருச்சிக்கு வர்த்தக, விளையாட்டு, கலை, கல்வி நோக்கோடு சென்றுவரும் சிங்களப் பயங்கரவாதிகள் மீது தாக்குதல் நடத்துவது சிலரது கண்களை திறக்க உதவும்!

எழும்பூரில் உள்ள பௌத்த சிங்களப் பயங்கரவாதிகளின் மையமும் அகற்றப்பட வேண்டும்!

பரிதாபத்துக்குரிய யென்மங்கள்..........

இந்த வர்த்தகர்கள் முள்ளிவாக்காலில் தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டபோது எங்க போனவையாக்கும்

[size=4]பொருளாதார ரீதியாக சிங்களத்திற்கே அதிக நட்டமாக இருக்கும். தமிழகத்திற்கோ இல்லை இந்தியாவுக்கோ இல்லை.[/size]

Rage in India a spotlight on Sri Lanka’s war victims

http://blogs.reuters.com/the-human-impact/2012/09/06/rage-in-india-a-spotlight-on-sri-lankas-war-victims/

lertNet | conflict | india | ltte | sri lanka | Tamil Tigers

Almost four years since Sri Lanka’s war ended, rage over the lack of rehabilitation for thousands of survivors of the bloody 25-year-long civil conflict has surfaced – not on the war-torn Indian Ocean island itself, but in neighbouring India.

India’s Tamil Nadu state — where the majority Tamil ethnic group have a close association with Tamils living across the Palk Straits in Sri Lanka – have long felt their brothers have been discriminated against by the Sinhalese-ruled government.

The war, pitting separatist Tamil Tigers against President Mahinda Rajapaksa’s Sri Lankan Armed Forces, saw tens of thousands of mainly Tamil civilians in the north and east of the island killed or injured, and hundreds of thousands were displaced.

But even with the defeat of the Tigers and the end of the war in May 2009, disaffection over the treatment of Tamil survivors and their lack of rehabilitation remains a highly emotive issue amongst Indian Tamils, an issue which turned into violence this week.

Around 180 Sri Lankan pilgrims visiting Tamil Nadu were attacked by a mob of angry Indian Tamils on Monday, and were forced to hide inside a church until police could rescue them.

Understandably, the group – which included women and children – decided to cut their trip short, and fly home, following an advisory from the Sri Lankan government warning its citizens not to travel to Tamil Nadu.

But the following day, special buses laid on to take them to the airport were pelted with stones by protestors, angry about the treatment of their Tamil brothers in post war Sri Lanka.

RELIEF AND RECOVERY

Since the end of the war, much has been done in the north and east to help Tamil survivors recover and bring development to the war-ravaged area. Roads, railways, ports are being constructed, tourism is getting underway and businesses are springing up.

But the U.N. says there are still “significant” needs among internally displaced communities, who may have returned home, but have little opportunity to help rebuild their lives after decades of violence and trauma.

“There remain significant unmet humanitarian needs among communities in the north,” said U.N. Humanitarian Resident Coordinator Subinay Nandy last month.

“These range from basic assistance such as clean water, shelter and food security in resettled areas to more sophisticated issues such as sustainable assistance to obtain livelihoods, rights and return to more normal life as part of durable solutions on par with international standards.”

This is what is upsetting India’s Tamils and politicians such as the Chief Minister of Tamil Nadu Jayalalithaa have in recent months upped the rhetoric on the issue (for political purposes or not) by sending home Sri Lankan football teams who were playing a friendly match in the state and protesting over India providing military training to Sri Lankan defence forces.

Many blame Jayalalithaa and other pro-Tiger groups for inciting the attacks, saying that they were irresponsible and not helping to heal wounds between Tamils and Sinhalese in Sri Lanka as well as increasing tensions between Sri Lanka and India.

Sri Lankan officials have played down the attacks, saying there is no diplomatic tension and add that India’s Tamil politicians should come to the former war zone and witness efforts to rehabilitate survivors.

“Visit Sri Lanka and see the situation, see how the northern province has grown,” said Prasad Kariyavasam, Sri Lanka’s envoy in New Delhi.

“In fact today the northern province growth is 22 percent and all those were displaced and all those 300,000 people whom we rescued from the LTTE (Liberation Tigers of Tamil Eelam) custody they are now being re-settled, except for just few thousand.”

RECONCILIATION AND WAR CRIMES

But there are widespread concerns, which many – not just India, but western nations and groups such as the United States and Europe over the post-war situation in Sri Lanka – have voiced.

Progress towards reconciliation between the major ethnic groups in backdrop of decades of violence and mistrust was always going to be difficult, say analysts, but it has been made much more so by the post-war policies of President Rajapaksa and his powerful brothers who occupy key political and military positions.

According to a report by the International Crisis Group last year, anti-terrorism laws remain in place, authorities continue to violently repress the media and political opponents, while manipulating elections and silencing civil society.

“Constitutional reforms strong-armed through parliament have removed presidential term limits and solidified the president’s power over the attorney general, judiciary and various “independent” commissions,” it said.

“Northern areas once ruled by the LTTE are now dominated by the military, which has taken over civil administration and controls all aspects of daily life – undermining what little remains of local capacity.”

More importantly, Colombo, the capital of Sri Lanka, has also been widely criticised for not bringing to book those from who committed atrocities against civilians fleeing the violence in the final phases of the war – both government forces and Tamil Tigers.

The U.N. Human Rights Council in March passed a resolution, backed by the United States, pressing Sri Lanka to investigate war crimes.

But nothing has yet been done.

Many analysts say gaining justice for the deaths of their loved ones is key step in helping victims find closure and allowing Sri Lanka to move on from its bloody past.

And perhaps only then, will the politicians and angry mob wherever they may be, fall silent.

Picture credit: Members from the Sri Lankan Tamil community shout slogans against the Tamil Nadu attack on Sri Lankan pilgrims, in Colombo September 6, 2012. REUTERS/Dinuka Liyanawatte

http://www.tehelka.com/story_main53.asp?filename=Ws050912OPINION.asp

The Rajapakse regime has wronged Sri Lankan Tamils on many counts. India should boycott the island nation till it brings war criminals to book, says Meena Kandasamy

A visiting football team sends out the superficial message: all is well in Sri Lanka. It does not reveal that 4,000 university teachers have been striking for the past two months demanding better wages and greater spending on education, or that the government ordered the closure of all universities last week. It conceals a genocide that claimed 1 lakh Tamil lives in 2009 and a structural racism that marginalises minorities. In enthusiastically supporting the sporting spirit, even sections of the media fail to note that the football team had no permission to play in Tamil Nadu.

Instead of mutely following the dictates of the Central government, Tamil Nadu Chief Minister J Jayalalithaa has stood up for the people of her state. When she sent the football team packing, she showed how far the autonomy of a state could offer resistance to the Indian government, which has repeatedly disgraced Tamil aspirations and sentiments. While we were smarting from the wounds of a genocide that wiped out Tamils in the Vanni, New Delhi added insult to injury by inviting Sri Lankan President Mahinda Rajapakse as the chief guest for the 2010 Commonwealth Games. The Tamil Nadu Assembly’s unanimous resolution last year demanding investigation of war crimes and imposing economic sanctions against Sri Lanka has been met with absolute inaction. The immediate trigger for Jayalalithaa’s stand-off with New Delhi has been the manner in which the Centre has handled the issue of military training.

In spite of her strong objections against the training of nine Sri Lankan defence personnel at the Tambaram Air Force Station and her request to send them back immediately, the Centre relocated them to Yelahanka near Bengaluru to complete their course. The Centre went a step further, and two more defence personnel were admitted to undergo 11 months training at the Defence Services Staff College in Wellington, near Ooty, a fact that Jayalalithaa states “has been mischievously concealed from my government, showing scant regard for the views of my government as well as for the sentiments of the people of Tamil Nadu”. Any self-respecting leader would not have behaved differently.

Those who lament the return of the Sri Lankan football team and the stray attacks on pilgrims maintain a guarded silence about the hundred-odd unarmed Tamil Nadu fishermen who have been shot dead by the Sri Lankan Navy in the past decade. In fact, the first call for snapping cricket ties with the island came from the Tamil fishing community, which has faced increasing violence whenever Sri Lanka lost a match to India.

Perhaps, New Delhi has forgotten, as it often happens in the case of Kashmir, the Northeast, Chhattisgarh and Jharkhand, that the people of Tamil Nadu are Indian citizens. By failing to take into account the misery that has been systematically inflicted on the Tamil people by Sri Lanka for the past several decades, and by showing scant regard for the demands of the Tamil Nadu people and its democratically-elected government, India is sowing the seeds of its own disintegration.

If the people of Tamil Nadu begin to feel disenfranchised and disrespected by the Centre, it will not be because of an overnight reading of the Marxist-Leninist position that India is a prison-house of nationalities; it will not be because of any regional or linguistic chauvinism; it will not be because of any rebellious and irrevocable attraction to the Tamil Tigers. It will be the result of outrage that New Delhi treats Sri Lanka as a friendly neighbour while it treats the Tamil Nadu government like a suspicious enemy nation suppressing information and clandestinely imparting military training to trigger-happy Sri Lankan Navy officers within its own territory. The breaking away will arise from the heartbreaking awareness and realisation that they are being treated as second-class citizens in their own country.

In a classic twist, it is New Delhi’s mollycoddling of the 21st-century Hitler Rajapakse and his armed forces that is going to implant the idea of self-determination and the national question indelibly in the people of Tamil Nadu, much more decisively than the LTTE or its struggle for Tamil Eelam. If the Centre has any shred of belief in the parliamentary democracy that it espouses, it has to also believe the necessary corollary: the Jayalalithaa-led government and the Tamil Nadu MLAs represent the 60 million people of the state. Their unanimous demands reflect the demands of the people. India, already complicit in the mass killings of Tamils in the Vanni, should ideally restrain itself from doing further harm to the Eelam Tamils.

The Hindu, a staunch critic of anyone who criticises Sri Lanka, termed Jayalalithaa’s action “myopic” and went on to say in an editorial that she was asking for, and peremptorily imposing, a “virtual embargo on sporting and cultural ties” with Sri Lankans. On the contrary, such a boycott is one of the solutions to the continued oppression against Tamils by Sri Lanka. Statistics are being reeled out of the 2 lakh Indian tourists who visit Sri Lanka in a year, and Indian business elites and corporations are gloating over the fact that bilateral trade is expected to hit $10 billion by 2017. In this context, it must be remembered that even though India’s ruling establishment yearns for a privileged access to Sri Lanka’s markets in return for military training and other imperialist collaborations, any call for a cultural and academic boycott, coupled with economic sanctions, can prove to be a very costly affair for that island.

There is no denying the fact that massive international pressure alone can halt the ongoing cultural and structural genocide against the Tamils in Sri Lanka. Boycotts, divestment and sanctions successfully worked against the South African apartheid State. Those who seek to support the Palestinian State have enforced a cultural and intellectual boycott to expose Israel’s policies of exploitation. It is time to apply the same yardstick to the authoritarian Sri Lankan State, a country with a Constitution that explicitly treats Tamils as second-class citizens.

Politically, even as we stand in solidarity with the striking Sinhala students and teachers, activists and working class, the people of Tamil Nadu should make it clear that an all-out boycott is the only manner in which the rogue State, which butchered tens of thousands of its own Tamil citizens, can be challenged and its war criminals brought to book. Without encouraging a culture of intimidation and stone-throwing, and without degenerating into gimmicks that run the risk of being written away as electoral/political stunts, this position advocating a boycott of Sri Lanka should not merely be limited to military training or football matches. Not only should the people of Tamil Nadu press upon New Delhi to change India’s foreign policy with respect to Sri Lanka to sever all diplomatic relations with its island neighbour, but they should call upon foreign governments, international movements, cultural artists, intellectuals, universities, revolutionary organisations and ordinary citizens to boycott the genocidal Sri Lankan government and suspend interaction in every possible form until this failed State delivers justice to the Tamils.

The views expressed in the column are the writer's own

Meena Kandasamy is the writer of a collection of poems Ms Militancy.

meena84@gmail.com

இந்த வர்த்தகர்கள், விரும்பியா/தாமாகவா இவ்வார்ப்பாட்டம் செய்தவர்கள்?????????? ... இப்படி எத்தனை ஆர்ப்பாட்டங்களை யாழில் குத்தியை கொண்டு நடாத்தியதை பார்த்து விட்டோம் ...

இப்படியானவற்றை செய்யாவிடில் ... அவர்கள் கொழும்பிலோ அல்லது வேறு பகுதியிலோ வர்த்தகம் செய்ய சிங்களம் விட்டுவிடும்??????

ஆறு கோடி தமிழர் வாழும் தமிழ் நாட்டிற்கு சவால் விடும் சிங்களதிட்கு என்ன துணிச்சல்? தமிழ் நாட்டில் எந்த சிங்களவனும் காயப்படவில்லை கொல்லப்படவில்லை வெறும் எதிர்ப்பு மட்டுமே காட்டப்பட்டது. ஆனால் தமிழ்நாட்டு மீனவர்கள் தாக்கப்பட்டு காயப்பட்டுள்ளார்கள். அடிக்கு அடி தான் பதில் சிங்கள மீனவர்களை தாக்கவேண்டும். சும்மா கொழும்பில கால் கழுவி வாழும் ஒரு சில வர்த்தகர்கள் இலங்கையில் தமிழர் கொல்லப்படும் போது எங்கே போனார்கள்?

கடலில் தமிழ் மீனவர்கள் தாக்கப்பட்டபோது எங்கே போனார்கள். விடுதலைப்புலிகள் பலத்தாலே கொழும்பில் தமிழர் மீது சிங்களவர்கள் தாக்கவில்லை. வடக்கு கிழக்கை சேர்ந்த வர்த்தகர்கள் கொழும்பில் கடத்தப்பட்ட போது கொல்லப்பட்ட போது இவர்கள் எங்கே சென்றார்கள்? தயிரும் ஊறுகாயும் சாபிட்டார்களா இவர்கள்?

Stop harassing Sri lankan Tamils in Sri Lanka

இதுக்கு சர்வதேச அரசியல் ஆய்வாளர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்?

இந்தபக்கம் காணவே இல்லை.

சிங்கள கிந்தியர்களின் கூட்டு ரவடி செயல்களில் இதுவும் ஒன்று.

விளையாட்டு..... மத வழிபாடு என்ற போர்வையில் அவர்களை அனுப்பி அதன் மூலம் சர்ச்சைகளை கிளப்பி. சிங்கள விசமிகளை மேற்கொண்டு கிந்திய உயரிய காவல் பாதுகாப்புடன் தமிழ்நாடு கொண்டுவருவதே இதன் உள்நோக்கம்.

தமிழா முதல் அமைச்சர் இந்த விசமிகளை சந்திக்க மறுத்தாலும்.... சிங்கள விசமிகள் கருணா டக்லஸ் போன்ற காவலிகளை கொண்டுவந்து நடிகைகளுக்கு விருது கொடுப்பது போன்ற நாடகம் ஆடி அவர்களை இந்திய செய்திகளில் முன்னிலை படுத்துவது இதன் உல் நோக்கம்.

நாம் ஈழத்தில் இரசாயான அழிவு ஆயுதங்களால் தோற்கடிக்க பட்டோம். தமிழ்நாட்டு தமிழர்கள் இந்த போலி காவளிகளிடம் ஏன் தோற்கவேண்டும்?