“இலங்கையில் அதிகமான சித்திரவதைகள் நடைபெற்ற முகாமாக கருதப்படும் ஜோசப் முகாமில் என்னை தனி அறையில் தடுத்து வைத்து விசாரணை நடத்தும் போது, புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனை பற்றி விசாரித்தனர் எனக்கு தெரிந்த விடயங்களை குறிப்பிட்டேன்”

 

காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் விடயம் என்பது இனப்படு கொலை குறித்த விசாரணையில் மிகவும் முக்கியமானது. காணாமல் ஆக்கப்படுதலை செய்த, காணாமல் ஆக்கப்படுதலுக்கு கட்டளையிட்டவர்களை இன்றைய அரசும் பாதுகாக்க முற்படுகின்றது. காணாமல் போனோர் தொடர்பான விடயங்களைக் கண்டறிவதற்கான உடன்படிக்கை எதிர்காலத்திற்கு ஏற்ற வகையில் தயாரிக்கப்பட்டிருப்பதாக இலங்கைப் பிரதமர் கூறியிருப்பது, இனப்படுகொலையாளிகளை அச் சட்டம் ஊடாக தண்டிக்க முடியாது என்று அவர்களுக்கு விளக்கமளித்துள்ளார்.

 

வடக்கு பயங்கரவாதத்துடன் தொடர்புபட்ட தனிப்பட்ட நபர்களுக்கு எதிராக வழக்குத் தொடர்வதற்கு எந்தவித சந்தர்ப்பமும் இல்லை என்று ஜனாதிபதியும் தானும் தெரிவித்திருப்பதாக கூறியுள்ள ரணில், குறித்த உடன்படிக்கை ஊடாக எக்னலிகொட காணாமல் ஆக்கப்பட்டமை மற்றும் தாஜுடீன் கொலை செய்யப்பட்டமை போன்ற சம்பவங்களின் குற்றவாளிகளுக்கு தண்டனை வழங்க முடியும் என கூட்டு எதிர்கட்சி கூறிவரும் குற்றச்சாட்டையும் பிரதமர் நிராகரித்துள்ளார். ஆனால் இன்றைய ஈட்சியாளர்கள் குறிப்பிடப்பட்ட கொலைகள் தொடர்பில் கடந்த ஆட்சியின்போது விமர்சனம் செய்து வந்தனர்.

 

வடக்கு கிழக்கில் இடம்பெற்ற காணாமல் ஆக்கபட்டமை மற்றும் கொலைகளுடன் மேற்குறிப்பிட்ட கொலைகளையும் தாமே செய்தோம் என்பதை மகிந்த ராஜபக்ச தரப்பு ஒப்புக்கொள்வதும், அதற்காக உங்களை தண்டிக்க இடமளிக்க மாட்டோம் என்பதை இன்றைய ஆட்சியாளர் ரணில் விக்கிரமிங்க உறுதியளிப்பதையும் இங்கு தெளிவாக உணர்ந்து கொள்ள முடியும். சிங்கள மக்களுக்கு எதிராக செய்யப்பட்ட குற்றங்களுக்காக கூட குற்றவாளிகளை தண்டிக்க இடமளிக்க மாட்டோம் என்று கூறும் அரசு தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான குற்றங்களை எவ்வாறு அணுகும்?

 

ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் உரையாற்றும் ஜனாதிபதி, இலங்கையில் கண்ணீருடன் ஒரு இனம் போராடுவதை மறைத்துக்கொண்டு, எல்லாம் தீரக்கப்பட்டு வருவதுபோல பெருமிதமாக பேசுகின்றார். சர்வதேச சமூகத்தை அணைத்து இந்த விடயங்களை நீர்த்துப் போக செய்யும் விதமாக அணுகுகிறார். இறந்த கால நீதியை மறுக்கும் குறித்த சட்டத்தை ஐ.நா மனித உரிமை ஆணையாளர் பாராட்டியுள்ளார். அத்துடன் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கான அலுவலகத்தை திறத்தல் தொடர்பிலும் இலங்கை ஜனாதிபதியிடம் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

 

ஆனால், காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள் தொடர்பான உண்மையை கூறாமல், இப் பிரச்சினையை உடன் தீர்க்காமல் காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தை திறந்து மேலும் காலத்தை வீணடித்து, இந்த விவகாரத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்யப்போகிறதா இலங்கை அரசு என்ற ஆதங்கமே பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களிடம் உள்ளது. காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் விவகாரத்தை இழுத்தடிக்க ராஜபக்ச, காணாமல் போனோரை கண்டறியும் ஆணைக்குழுவை அமைத்ததுபோலவே, தற்போதைய அரசாங்கம் காணாமல் போனோர் அலுவலகம் அமைக்கிறதா என்று தமிழ் மக்கள் சந்தேகம் கொள்கின்றனர்.

 

உண்மையை வெளிப்படுத்தவும், நீதியை நிலைநாட்டவும் அலுவலகங்களும் ஆணைக் குழுக்களும் தேவையில்லை. காலத்தை இழுத்தடிக்கவும் நீதியை குழிதோண்டிப் புதைக்கவுமே இவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த நிலையில் இலங்கை அரசின் மற்றுமொரு மோசமான செயலாக “காணாமல் போனோர் தொடர்பான விடயங்களைக் கண்டறிவதற்கான உடன்படிக்கை” இறந்த காலத்திற்கு உரியதல்ல என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

 

எவ்வாறெனினும், காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கான பதில் என்பது இறந்த காலத்திற்கான நீதி. அந்த நீதியில் இருந்தே எதிர்காலத்தை கட்டமைக்க முடியும். ஈழத் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் சிங்கள அரசு நிகழ்த்திய கொடுமைகள் ஆறாத வடுவாக நிலைத்துவிட்டதுடன் அதற்கான நீதியையும் பதிலையும் ஈழ மக்கள் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றனர். அறுபது வருடங்களாக இன ஒடுக்குமுறையையும் முப்பது வருடங்களுக்கு மேலாக இன அழிப்பு யுத்தத்தையும் சந்தித்த எமது மக்கள் நீதியைப் பெற்று  உரிமையை நிலை நாட்டும் விடயத்தில் பின்வாங்க மாட்டார்கள். பின்வாங்கவும் முடியாது.