தமிழீழத் தாயகப் பகுதியில் வசித்து வரும் தமிழர்கள் மீது சிறிலங்காவின் மகிந்த ராஜபக்ச முன்னெடுத்து வரும் போருக்கு 87.3 விழுக்காடு சிங்களவர்கள் ஆதரித்துள்ளனர் என்று மாற்றுக்கொள்கைகளுக்கான மையத்தின் கருத்துக்கணிப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தொடர்ந்து வாசிக்க

வாழ்கை செலவினத்தில் இலங்கையில் உள்ள ஓட்டு மொத்த மக்களும் இன, மத, மொழி வேறுபாடின்றி மகிந்தவை வெறுக்கிறார்கள்.

தென்னிலங்கைக்குப் போரின் விளைவு புரியவில்லை. போரைப் போராக எதிர்கொள்ளும் நிலையில்தான் இந்த ஆதரவுத் தளம் உடைந்து போகும்.

என்னைப் பொறுத்தவரை, சிங்களவரின் நிலையில் இருந்து பார்த்தால் அது பிழையாகத் தெரியவில்லை. மகிந்த ஆட்சிக்கு வரும்போது வெளிப்படையாகவே யுத்தம்தான் தீர்வு என்று கூறிக்கொண்டுவந்தவர். இன்று அதை திறம்பட நடாத்தி வருவதாக தெற்கில் காட்டியிருக்கிறார். திருமலை, மூதூர், வாகரை, சிலாவத்துறை என்று பல தமிழர் நிலங்கள் அரச கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்திருக்கிறது. இந்த நடவடிக்கைகளில் கொல்லப்பட்டதாகக் கூறப்படும் புலிகளின் எண்ணிக்கையைத் தவிர அரசு கூறூவதை சாதாரணச் சிங்களவர் நம்பத்தான் செய்வார்கள். சிங்களவரைப் பொறுத்தவரை யுத்தம் சரியான பாதையில்தான் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. யுத்ததை விரைவில் முடிவுக்குக் கொண்டுவரலாம் என்று சிங்களவர் நம்புவதில் தப்பில்லை. புலிகள் 2000 இல் யாழ்ப்பாணத்தின் நுழைவாயில் வரை சென்றிருந்தபோது எமக்கிருந்த அதே நம்பிக்கைதான் இன்று சிங்களவரிடம் இருக்கிறது. அன்று எப்படிச் சிங்கள ராணுவம் புலிகளின் முற்றுகையை உடைத்து புலிகளை முகமாலை வரை பிந்தள்ளியதோ அவ்வாறே நாமும் ஏதாவது ஒன்றைச் செய்யவேண்டும். அப்படியில்லை என்றால் சிங்களவரின் நம்பிக்கயை குலைப்பது கடிணம்தான்.

மன்னிக்கவேண்டும் , எனக்கு புலிகளுக்கு அறிவுரை சொல்லவோ, யுத்தத்தை எப்படி நடத்துவது என்று வகுப்பெடுக்கவோ எந்தவித தகுதியோ அருகதையோ கிடையாது. எனது மனதில் உள்ள இயலாமையின் வெளிப்பாடுதான் என்னை இவ்வாறு எழுத வைக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.