இரத்தவெறி அரக்கர்களே இரட்டை வேடம் கலைந்ததா?

-ம.எதிர்மனசிங்கம்-

உங்கள் பெயர்களை இங்கே குறிப்பிடும் அளவுக்கு நீங்கள் யோக்கியமானவர் அல்ல. அதனால் நீங்கள் நடத்தும் கட்சியின் பெயராலும் அமைப்பு மற்றும் ஆயுதக் குழுக்கள் பெயராலும் நீங்கள் தமிழ் ஈழ மக்களுக்கும் ஒட்டு மொத்தத் தமிழினத்துக்கு செய்த, செய்து வருகிற துரோகங்களை மனித குலம் ஒரு போதும் மன்னிக்காது என்பதை மட்டும் நினைவு படுத்த விரும்புகிறோம்.

கிளிநொச்சிக்குள் சிங்கள இனவெறி அரசின் இராணுவம் புகுந்த செய்தியைக் கேட்டுப் பரவசப்படும் உங்களின் மனதில் உள்ள கீழ்த்தரமான உணர்வுகள் பளிச்சிடுவது தெரிகிறது. ~தலைவனைப் பிடித்துத் தாருங்கள் ராஜீவ் காந்தி கொலை பற்றி விசாரிக்க வேண்டும்| என்று சிங்கள அரசிடம் கெஞ்சும் கேவலத்தைச் செய்கிறீர்கள். வெட்கம் கெட்டு ஒரு பிராந்நிய வல்லரசு எனப் பெருமை பேசும் உங்களுக்கு என்ன சிறப்பு இதனால்? உங்கள் படையால் செய்ய முடியாமல் போன ஆற்றாமை உங்கள் கோரிக்கையில் வெளிப்படுகிறது.

ஈராக்கில் அப்பன் புஷ் செய்ய முடியாமல் போன வருத்தத்தில் மகன் புஷ் படையெடுத்து சதாமைக் கொன்றது போன்ற செயலில் நீங்கள் இறங்கி இருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால், ஈழத்தில் எந்த இந்திய அரசு தோல்வி கண்டு போனதோ அதே இந்திய அரசு படை நடத்தி வெற்றி கண்டிருந்தால் அதுவே உண்மை வெற்றி.

ஈழத் தமிழனை இரண்டாம் பட்சமாக நீங்கள் நினைத்து வஞ்சம் தீர்ப்பதை நியாயமாகக் கொண்டாலும், தமிழனாகப் பிறந்து தமிழனாக வாழ்ந்து கொண்டே தமிழ் நாட்டில் அரசியல் நடத்தும் தமிழகக் காங்கிரஸ்காரருக்கு தமிழக மீனவர் சுட்டுக்கொல்லப்படுவது கூடத் தெரியாமலா போனது? தமிழகத் தமிழனுக்கே துரோகம் செய்வதை விட வேறு நல்ல குணமே இல்லையா?

உலகமறிய இடம் பெற்ற அமைதிப் பேச்சுக்களை, இனவெறிச் சிங்கள அரசுடன் இணைந்து இடைநடுவிலே குழப்பி ஒரு போர்ச் சூழலை உருவாக்கியும், அந்தப் போரை மறைமுகமாக நடத்தியும் ஈழத் தமிழரைக் கொன்றொழிக்க இந்தியக் காங்கிரஸ் தலைமையிலான இந்திய மத்திய அரசு மேற்கொண்ட கபடத்தனம் நிறைந்த செயற்பாடுகளை உங்களின் கோரிக்கை இன்று வெளிப்படுத்தி விட்டது.

தமிழகக் காங்கிரஸ் கட்சியினர் உண்மையிலேயே தமிழர்களையும் தமிழகத்தையும் நேசிப்பவர்களாக இருந்தால், நேர்மையான மனித குணம் படைத்திருந்தால், ராஜீவ் காந்தி கொலை விசாரணையை நடுநிலை கொண்ட கமிஷன் மூலம் நடத்தி அதன் மூலம் உண்மைக் குற்றவாளிகளைக் கண்டறிவதை முன்னெடுக்க வேண்டும். ஏற்கனவே நடத்தப்பட்ட விசாரணைகள் சந்தேகத்துககு இடமளிக்கும் வகையில் நடைபெற்று உள்ளதாகப் பலராலும் கண்டிக்கப் பட்டு வருவது அனைவரும் அறிந்ததே.

எனவே, அத்தகைய ஊழல் நிறைந்த விசாரணை முடிவுகளின் அடிப்படையில் இந்திய அரசால் விதிக்கப்பட்ட புலிகள் இயக்கத்தின் மீதான தடையும் கூட நீதிமன்றத்தில் எதுவித எதிர்வாதமும் இல்லாமலே, ஆதாரப்படுத்தப்படாத சாட்சியங்களின் அடிப்படையில் நீடிக்கப்பட்டு வருவதும் கடந்த 17 வருடங்களாக இடம்பெறும் அநீதியாகும். இத்தகைய அநீதியை முக்கியமாகத் தமிழக மக்களுக்கு மறைத்தும், அவர்களின் ஈழத் தமிழர் மீதான உணர்வுகளை மழுங்கடிப்பதற்காகவே பலரைப் பல ஆண்டுகள் சிறைகளில் போட்டும், அல்லது போடுவதாகப் பயமுறுத்தியும் கீழ்த்தர அரசியலை நடத்துவதே காங்கிரசின் சிறப்பாக இருக்க வேண்டுமா?

சிங்கள அரசுகள் கடந்த 60 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஈழத் தமிழரின் நிலத்தை, மொழியை, அரசியல், தொழில் மற்றும் கல்வித்துறைகளில் தமிழரின் வாய்ப்புகளைப் பறித்ததால் அவற்றிற்கு எதிராகப் நாம் போராடுவது குற்றமா? அதைத் தடுக்க உங்களின் ராஜீவ் காந்திக்கு யார் கொடுத்தார் அதிகாரம்? ஏம்மைக் காக்க என்று வந்து பின்னர் எமது உயிர் உடமைகளை அழித்துச் சிங்களத்தின் இனவெறி அரசியலுக்கு துணைபோகவா வேண்டும்?

மலையகத்தில் வாழும் இந்திய வம்சாவளித் தமிழரின் வாக்குரிமையும் குடியுரிமையும் பறிக்கப்பட்டதும் தனிச் சிங்கள அரச மொழிச் சட்டம், உயர் கல்வி வாய்ப்பில் தமிழருக்கு எதிரான தரப்படுத்தல் முறை என்பனவற்றால் தமிழ் இனத்தின் அரசியல் மற்றும் சமூக பொருளாதார வளங்கள் சீரழிக்கப்பட்டதே. இவற்றுக்கு எதிரான உண்ணாவிரதம், மக்களின் சத்தியாக் கிரகம், தேர்தல் புறக்கணிப்பு என எல்லா வகையான அமைதி வழி அரசியல் நடவடிக்கைகளையும் தந்தை செல்வாவின் தலைமையில் கடைப்பிடித்தும் கிடைத்த பலன் என்ன?

30 வருடங்களுக்கு மேலாக மேற்கொண்ட தமிழரின் அரசியல் நடவடிக்கைகளை சிங்கள அரசு தனது தனிச் சிங்களப் பாதுகாப்புப் படைக் கட்டமைப்புகளாலும், சிறப்புச் சட்டங்கள், நீதிமன்றத் தீர்ப்பாயங்கள் மூலமாக எதிர்கொண்டதே அது ஜனநாயகப் பண்பா? நேர்மையான நியாயமான நீதி மறுக்கப்பட்டுச் சிறப்புத் தடுப்பு முகாம்களில் சித்திரவதையும் சிறையும் தமிழினத்தின் மீது தொடராகத் திணிக்கப்பட்டபோது அடைக்கலமும் ஆறுதலும் தந்த இந்தியாவும் இந்திரா காந்தியின் கொலையுடன் போனதா?

அன்றே எம்மை அண்ட விடாது விரட்டியிருந்தால் இன்று எமக்கு இந்த இழிநிலையும் உங்களின் எக்காளச் சிரிப்பும் கிடைக்காதே. இலங்கை அரசின் வன்முறைக்கு எதிராக முகங்கொடுக்க முடியாது தத்தளித்த தமிழர் தலைவர்கள் தமிழகத்தையும் இந்திய மத்திய அரசையும் நாடியதும் எதற்கு? தாய்-சேய் உறவு, தமிழ் என்ற தொப்புள் கொடித் தொடர்பு என்ற துணிவில்தானே நாடி ஓடி வந்தோம். இந்த வகையில் இன்றைய தமிழக முதல்வர் கலைஞர் கருணாநிதி 1960 களில் இருந்தே முக்கிய தமிழகப் பிரமுகராகத் திகழ்ந்தவர்தானே.

அவருடைய முக்கிய சகாவான திரு. அப்பாப்பில்ளை அமிர்தலிங்கம் கொலையுண்டமை அவருக்கு மன்னிக்கப்பட முடியாத குற்றமாகப்படலாம். அதே போன்றே அவரின் கையாள் போன்று நடந்துகொண்ட பத்மநாபாவின் கொலையும் அவருக்குத் தென்படுவதில் ஆச்சரியமே இல்லை. ஆனால், ஈழத் தமிழரின் நியாயமான உரிமைகளை வென்றெடுக்கப் முன்னின்று விட்டுப் பின்னர் எல்லாவற்றையும் விட்டுக் கொடுக்கும் துரோகத்தைச் செய்தவர்களில் மேற்குறிப்பிட்ட இருவரும் முக்கிமானவர்கள். எனவே, இவர்களின் மரணம் ஈழத் தமிழரைப் பொறுத்தவரை கவலைக்குரியதல்ல என்பதே உண்மை நிலை.

அதற்காக இவர்களின் கொலைகளைக் காரணம் காட்டிச் சிங்களத்தின் தமிழின அழிப்புக்கு இன்று கலைஞர் துணைபோவது ஒரு இனப்பற்று மிக்க மனிதருக்கு எப்படிப் பொருந்தும்? எனவே கலைஞரும் அவரது மகள் கனிமொழியும் எவ்வளவுதான் ஆறுதல் மொழியோ அடுக்கு மொழியோ பேசினாலும், ஈழத் தமிழர் மீதான சிங்களத்தின் இன அழிப்புப் போருக்கு முடிவு காண்பதும், அவர்களுக்கான தாயக மீட்புக்கு உதவதும் போன்ற வேறு ஒரு சிறந்த பணி இருக்க முடியுமா? இவற்றை இவர்கள் முழுமூச்சாகச் செய்து முடிக்காமல் என்னதான் பேசினாலும் அவை எல்லாம் வெத்து வேட்டுக்களாகவே இருக்கும்.

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக மன்னார் மற்றும் வன்னிப் பிரதேசங்களின் மீது 1700 தடவைகளுக்கு மேலாக விமானக் குண்டுத் தாக்குதல்களை நடத்தியதாக இலங்கை விமானப்படை கூறியிருக்கிறது. தொடர்ந்தும் இவற்றை நடத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒவ்வொரு தடவையும் குறைந்தது நான்கு குண்டுகளை வீசுவதாகக் கணக்கிட்டாலும் மொத்தம் 6,800 குண்டுகள் வீசப்பட்டுள்ளமை புலனாகும். இவை ஒவ்வொன்றும் சராசரியாக 500 கிலோ வெடிப்பொருளைக் கொண்டுள்ளன. இவற்றைவிடப் பல்குழல் பீரங்கிகள், இரவு பகலாக வீசப்படும் எறிகணைகள் என்பவற்றின் எண்ணிக்கையோ 2 இலட்சத்தையும் கடந்து இன்னும் தொடருகின்றன. இத்தனைக்கும் இப்பிரதேசத்தின் பரப்பளவோ வெறும் 50 சதுர மைல் விஸ்தீரணம் கூட இல்லை.

இவை அழித்து வரும் மனிதர் மற்றும் கால் நடை உட்பட்ட பல்வேறு உயிரினங்கள், வன வளம் மற்றும் தாவர வளங்கள் கொஞ்ச நஞ்சம் அல்ல. வெளியேற்றும் நச்சுப் புகைகளும் வாயுக்களும் எத்தகைய உயிராபத்தை விளைவிப்பவை என்பதை வெளி உலகத்துக்குத் தெரிய விடாது ஐ.நா. தொண்டர் அமைப்புக்கள் உட்பட எவருமே அங்கு போக முடியாதவாறு அரசு தடை செய்து உள்ளது. மரங்கள் முறிந்தும் எரிந்தும் அனைத்து இயற்கை வளங்களும் அழிக்கப் பட்டு விட்டன. அமைதிக் காலத்தில் புலிகளினால் நடைமுறைப் படுத்தப் பட்டு வளர்த்த பனை மரங்கள் அரச படைகளின் காவல் அரண்களில் மரணித்துக் கிடக்கின்றன. கரையோர மண்ணரிப்புக்கு எதிராக வளர்க்கப்பட்ட பல இலட்சம் சவுக்கு மரங்கள் பாதுகாப்புக் காரணங்கள் எனக் கூறி இராணுவத்தால் அழிக்கப்பட்டு விட்டன.

மூன்று இலட்சம் வரையான மக்கள் தொடர் இடப்பெயர்வுகளால் அகதிகளாகி அல்லல் பட்டு வருகின்றனர். உணவு, உடை, உறையுள் என்ற அடிப்படை வசதிகள் மறுக்கப்பட்டவர்களாய் இரவு பகல் குண்டு மற்றும் எறிகணை வீச்சுக்களுக்கு முகம் கொடுக்க நிர்ப்பந்திக்கப்படுகின்றனர

மிக மிக முட்டாள்தனமாக, ஒரு அடிப்படைச் சிந்தனை கூட இல்லாமல் எழுதப்பட்ட ஒரு பதிவு இது

இதனைப் போன்ற கட்டுரைகள் எம் போராட்டம் மீது கடுமையான எதிர்வினைகளை ஆற்றக் கூடியது. நாங்கள் அரூஸ் போன்றவர்கள் எழுதும் இராணுவ ஆய்வு கட்டுரைகளில் சொல்லப்பட்டவை நடக்கவில்லையே என அவர்களை திட்டிக் கொள்வோம் ஆனால் இந்த கட்டுரை போன்றவற்றை எழுதும் ஆக்களை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வோம்

மிக அருமையாகவும் ஆழமாகவும் எழுத கூடிய பத்திரிகையாளர்கள் இருந்த எம் சமூகத்தின் இன்றைய நிலை மிக பரிதாபமாக போய்விட்டது. ஊடக அறிவோ அல்லது சர்வதேச அறிவோ அற்ற அறிவிலிகளின் கூடாரமாக தமிழ் தேசிய ஊடகங்கள் மாறியமை புலிகள் கிளிநொச்சி, ஆனையிறவு போன்ற இடங்களில் இருந்து வெளியேறியமையை விட 1000 மடங்கு தீமையானது

நிழலி, என்ன முட்டாள் தனம் இந்தக் கட்டுரையில் இருக்கிறது? உங்கள் அறிவார்ந்த பத்திரிகை தர்மம் என்பது மக்களின் கருத்தைச் சொல்லாமல் இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் கேட்க விரும்பும் மந்திர வரிகளை எழுதுவதா?

உண்மை கசக்கத்தான் செய்யும். ஆனால் எவ்வளவு கூறினாலும் உறைக்காது வெறுமனே அறிக்கைகளும் கவிதையும் வெளியி;ட்டு நீலிக்கண்ணீர் வடிப்பார்கள்.

நிழலி, என்ன முட்டாள் தனம் இந்தக் கட்டுரையில் இருக்கிறது? உங்கள் அறிவார்ந்த பத்திரிகை தர்மம் என்பது மக்களின் கருத்தைச் சொல்லாமல் இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் கேட்க விரும்பும் மந்திர வரிகளை எழுதுவதா?

மந்திர வரிகள் தேவையில்லை.

அன்று, இந்தியா போராளிகளுக்கு ஆயுதங்களையும் பயிற்சிகளையும் வழங்கி சிங்கள மக்களின் பெரும் எதிரியாக தன்னை காட்டியது. சிங்கள அரசுகளும், மக்களும் இதே இந்தியாவை தம் பரம வைரியாக பார்த்தார்கள். ஆனால் இன்று அதே இந்தியாவை தான் தமது நட்பு நாடாக மாற்றி, எம்மை அழிக்க தேவையான அனைத்து வளங்களையும் பெற்று கொள்கின்றனர். இதே போன்ற ராஜதந்திரமும் சம்யோசிதமும் எமக்கு அவசியமாகின்றன. இந்தியாவையும், அங்கு உள்ள தலைவர்களையும் தூற்றி கொண்டு இருப்பதால் ஒன்றும் ஆகப் போவது இல்லை.

இன்று வந்த நடேசன் அண்ணாவின் தினமணி பேட்டியினை வாசிக்கவும். இந்தியாவின் இராணுவ உதவி பற்றி மிகவும் தெளிவாக தெரிந்து இருந்தும் அது சார்பாக கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கு அவர் எவ்வாறு பதிலளித்தார் என்று பார்க்கவும். எம் போராட்டத்தின் எதிரி சிங்கள இனவாத அரசே. அதனை தவிர இன்று எமக்கு எதிராக இருக்கும் வேறு அனைத்து எதிரிகளும் தம் பிராந்திய அரசியல் நிலை சார்ந்து எமக்கு எதிராக மாறியவர்கள். அவர்களை எம் போராட்டத்திற்கு ஆதரவான சக்திகளாக மாற்ற வேண்டும். ஆகக் குறைந்தது எமக்கு எதிராக இயங்க விடாதவாறு பார்த்து கொள்ள வேண்டும்

சொல்லுங்கள்,

நாம் கலைஞரையும், கனிமொழியையும் திட்டி தீர்ப்பதால் என்ன பலன் கிடைக்க போகின்றது? மேலும் மேலும் எதிரிகளை கூட்டுவதால் என்ன பலன் வரப்போகின்றது? கலைஞர் அனுப்பிய உணவு பொதிகள் பற்றி நாம் கேவலமாக கதைக்கும் போது தான் புலிகள் அவற்றுக்கு நன்றி சொல்கின்றார்கள். அந்த பக்குவமும், அறிவும் ஏன் எம்மால். இந்த கட்டுரை எழுதியவரால், பிரசுரித்தவர்களால் புரிய முடியாது போகின்றது.

இது எதிரிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க வைக்கும் காலம் அல்ல. தலைகீழாக நின்றேனும், தலை தாழ்த்தி இரந்து நின்றேனும் எமக்கான ஆதரவுத் தளத்தை அதிகரிக்க வைக்க வேண்டிய காலம். நாம் இங்கிருந்து எல்லா அரசியல் தலைவர்களையும். நாடுகளையும் திட்டி கேவலமாக எழுதி குவிக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடத்திலும் எம் தாயகத்தில் பல குழந்தைகள் கொல்லப் படுகின்றன, இளம் வயதுக்காரர்கள் பலியிடப் படுகின்றனர், குடும்பங்கள் சிதறி சின்னாபின்னமாக்கப் படுகின்றன. எம் அனைத்து செயல்களும் இவற்றை பார்த்தும் பார்காமல் இருக்கும் சர்வதேசம் நோக்கி அழுத்தமாக குரல் எழுப்ப வைக்க வேண்டுமே தவிர அவர்களை எதிரிகளாகவே வைத்து இருப்பது அல்ல

Edited January 10, 200917 yr by நிழலி

மந்திர வரிகள் தேவையில்லை.

அன்று, இந்தியா போராளிகளுக்கு ஆயுதங்களையும் பயிற்சிகளையும் வழங்கி சிங்கள மக்களின் பெரும் எதிரியாக தன்னை காட்டியது. சிங்கள அரசுகளும், மக்களும் இதே இந்தியாவை தம் பரம வைரியாக பார்த்தார்கள். ஆனால் இன்று அதே இந்தியாவை தான் தமது நட்பு நாடாக மாற்றி, எம்மை அழிக்க தேவையான அனைத்து வளங்களையும் பெற்று கொள்கின்றனர். இதே போன்ற ராஜதந்திரமும் சம்யோசிதமும் எமக்கு அவசியமாகின்றன. இந்தியாவையும், அங்கு உள்ள தலைவர்களையும் தூற்றி கொண்டு இருப்பதால் ஒன்றும் ஆகப் போவது இல்லை.

இன்று வந்த நடேசன் அண்ணாவின் தினமணி பேட்டியினை வாசிக்கவும். இந்தியாவின் இராணுவ உதவி பற்றி மிகவும் தெளிவாக தெரிந்து இருந்தும் அது சார்பாக கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கு அவர் எவ்வாறு பதிலளித்தார் என்று பார்க்கவும். எம் போராட்டத்தின் எதிரி சிங்கள இனவாத அரசே. அதனை தவிர இன்று எமக்கு எதிராக இருக்கும் வேறு அனைத்து எதிரிகளும் தம் பிராந்திய அரசியல் நிலை சார்ந்து எமக்கு எதிராக மாறியவர்கள். அவர்களை எம் போராட்டத்திற்கு ஆதரவான சக்திகளாக மாற்ற வேண்டும். ஆகக் குறைந்தது எமக்கு எதிராக இயங்க விடாதவாறு பார்த்து கொள்ள வேண்டும்

சொல்லுங்கள்,

நாம் கலைஞரையும், கனிமொழியையும் திட்டி தீர்ப்பதால் என்ன பலன் கிடைக்க போகின்றது? மேலும் மேலும் எதிரிகளை கூட்டுவதால் என்ன பலன் வரப்போகின்றது? கலைஞர் அனுப்பிய உணவு பொதிகள் பற்றி நாம் கேவலமாக கதைக்கும் போது தான் புலிகள் அவற்றுக்கு நன்றி சொல்கின்றார்கள். அந்த பக்குவமும், அறிவும் ஏன் எம்மால். இந்த கட்டுரை எழுதியவரால், பிரசுரித்தவர்களால் புரிய முடியாது போகின்றது.

இது எதிரிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க வைக்கும் காலம் அல்ல. தலைகீழாக நின்றேனும், தலை தாழ்த்தி இரந்து நின்றேனும் எமக்கான ஆதரவுத் தளத்தை அதிகரிக்க வைக்க வேண்டிய காலம். நாம் இங்கிருந்து எல்லா அரசியல் தலைவர்களையும். நாடுகளையும் திட்டி கேவலமாக எழுதி குவிக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடத்திலும் எம் தாயகத்தில் பல குழந்தைகள் கொல்லப் படுகின்றன, இளம் வயதுக்காரர்கள் பலியிடப் படுகின்றனர், குடும்பங்கள் சிதறி சின்னாபின்னமாக்கப் படுகின்றன. எம் அனைத்து செயல்களும் இவற்றை பார்த்தும் பார்காமல் இருக்கும் சர்வதேசம் நோக்கி அழுத்தமாக குரல் எழுப்ப வைக்க வேண்டுமே தவிர அவர்களை எதிரிகளாகவே வைத்து இருப்பது அல்ல

உண்மைதான்

சிலவேளைகளில் மனம் பொறுக்குதில்லை

ஆனால் உங்கள் கருத்துடன் உடன்படுகின்றேன்

எதிரிகளை கூட்டுவதையாவது நிறுத்தலாமே...