முழுக்க முழுக்க ஏற்றுக் கொள்ளப்பட முடியாத கருத்து. 80% க்கும் மேற்பட்டோர் உணர்வுடனே பணியாற்றினார்கள்.

சும்மாயிருந்தவாறு அடுத்தவன் மேல் சேறிறைப்பதைப் போல் சுலபமான வேலி உலகில் வேறெதுவும் இல்லை.

நிதி சேகரித்தவர்கள் எதிர் நோக்கியது எத்தனை... வாங்கிய திட்டுக்கள் எத்தனை ... முகத்திற்கெதிரே ஓங்கி அடித்து சாத்தப்பட்ட வாசல் கதவுகள் எத்தனை ..., துண்டிக்கப்பட்ட தொலைபேசி அழைப்புக்கள் எத்தனை ...., மூஞ்சையில் எச்சில் துப்பா குறையாக வெளியில் போ என்று உறுமிய முகங்கள் எத்தனை..., இந்தா தருகிறோம் அந்தா தருகிறோம் என்று கேட்ட இழுத்தடிப்புக்கள் எத்தனை..., போரை தொடங்குங்கள் தருகிறோம் யாழ்பாணத்தைப் பிடித்தால் தருகிறோம் என்று எகத்தாளம் பேசிய வாய்கள் எத்த்னை .... இப்படி எத்தனையோ அவமானங்களைச் சந்தித்தது மட்டுமல்ல எத்தனையோ சட்ட கெடுபிடிகளுக்க்கும் மத்தியில் தான் பணியாற்றினார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

இப்படி வீடு வீடாக நிதி சேகரித்த நண்பன் ஒருவன் தனது சொந்தப் பணத்தை மட்டுமல்ல தன்னால் எவ்வளவு வங்கிகளில் கடன் பெறமுடியுமோ அவ்வளவை கடனாகப் பெற்று கொடுத்தவன். அவன் படித்த படிப்புக்கும் கணனித் துறையில் அவனுக்கிருந்த திறமைக்கும் அவன் நல்லதொரு வேலையில் குடும்பம் குட்டி என வசதியாக வாழ்ந்திருக்கலாம். ஆனால் முழு நேரம் இதில் ஈடுபடுவதற்காகவே இதில் பலவற்றை துறந்து நின்றவன். இப்படி ஒருவர் மட்டுமல்ல பலர் இருக்கிறார்கள் என்பதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

மேல் மட்டத்தில் நிதியை கையாண்டவர்கள் பற்றி எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் இந்த அடிமட்ட தொண்டர்களில் பலர் விடுதலை உணர்வுக்காக மட்டுமே செயற்பட்டார்கள்.

இது முற்றிலும் உண்மை.இழனீர் குடிச்சவனை விட்டுவிட்டு கோம்பை சூப்பினவனை திட்டும் செயலுக்கு ஒப்பானது இது.

இதைதானே திரும்ப திரும்ப சொல்லுகின்றோம்.வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம்,நாடு கடந்த அரசு எல்லாம் சேர்த்த பணம் எங்கே என கேட்காமல் இருக்க மக்களை திசை திருப்பபோடப் படும் நாடகங்கள்.இது கூட விளங்காமல் சிலர் ஏதோ அவர்கள் உண்மையில் வெட்டி கிழிக்கப் போகின்றார்கள் என எழுதுவதைப் பார்க்க பாவமாக இருக்கின்றது.

ஆக்கபூர்வமாக மக்களுக்கு ஏதும் செய்ய எண்ணுபவர்கள் ஒன்றுசேர வேண்டிய நேரமிது.

அதுதான் யாழ்களத்தின் புண்ணியத்தில் மதிவறண்டனாங்கள் விடிஞ்சுபோனவெள்ளிகளும் நீங்களும் ஒன்றிணைந்து விட்டீர்களே............

இனியென்ன கவலை தமிழ்மக்களுக்கு நாளையோ மறுதினமோ விடிவுதானே...........

என்னத்த சொன்னாலும் எனக்குள் ஒரு கவலை உங்களுக்கு எந்தகாலத்திலும் அழியாது பொன்னாலே சிலை செய்து வைக்க எங்களிடம் அத்தனை பணம் இல்லை.

டக்ளசும் சித்தார்த்தன் போன்ற உங்களைபோன்ற மக்கள் நிலைகண்டு கதறும் அவர்கள் சுவிஸ்வங்கியில் கொள்ளையடித்து போட்டுள்ள பணத்தில் ஒரு 10வீதத்தையாவது தந்தால் அதுபற்றி யோசிக்கலாம்.

அடுத்தவன் மேல் சேறிறைப்பதைப் போல் சுலபமான வேலை உலகில் வேறெதுவும் இல்லை.

நிதி சேகரித்தவர்கள் எதிர் நோக்கியது எத்தனை... வாங்கிய திட்டுக்கள் எத்தனை ... முகத்திற்கெதிரே ஓங்கி அடித்து சாத்தப்பட்ட வாசல் கதவுகள் எத்தனை ..., துண்டிக்கப்பட்ட தொலைபேசி அழைப்புக்கள் எத்தனை ...., மூஞ்சையில் எச்சில் துப்பா குறையாக வெளியில் போ என்று உறுமிய முகங்கள் எத்தனை..., இந்தா தருகிறோம் அந்தா தருகிறோம் என்று கேட்ட இழுத்தடிப்புக்கள் எத்தனை..., போரை தொடங்குங்கள் தருகிறோம் யாழ்பாணத்தைப் பிடித்தால் தருகிறோம் என்று எகத்தாளம் பேசிய வாய்கள் எத்த்னை .... இப்படி எத்தனையோ அவமானங்களைச் சந்தித்தது மட்டுமல்ல எத்தனையோ சட்ட கெடுபிடிகளுக்க்கும் மத்தியில் தான் பணியாற்றினார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

இப்படி வீடு வீடாக நிதி சேகரித்த நண்பன் ஒருவன் தனது சொந்தப் பணத்தை மட்டுமல்ல தன்னால் எவ்வளவு வங்கிகளில் கடன் பெறமுடியுமோ அவ்வளவை கடனாகப் பெற்று கொடுத்தவன். அவன் படித்த படிப்புக்கும் கணனித் துறையில் அவனுக்கிருந்த திறமைக்கும் அவன் நல்லதொரு வேலையில் குடும்பம் குட்டி என வசதியாக வாழ்ந்திருக்கலாம். ஆனால் முழு நேரம் இதில் ஈடுபடுவதற்காகவே இதில் பலவற்றை துறந்து நின்றவன். இப்படி ஒருவர் மட்டுமல்ல பலர் இருக்கிறார்கள் என்பதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

மேல் மட்டத்தில் நிதியை கையாண்டவர்கள் பற்றி எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் இந்த அடிமட்ட தொண்டர்களில் பலர் விடுதலை உணர்வுக்காக மட்டுமே செயற்பட்டார்கள்.

நானும் அதில் ஒருவன் என்ற முறையிலும்

இவற்றை கண்ணால் கண்டவன் என்ற முறையிலும் இக்கருத்தை ஆமோதிக்கின்றேன்.

Edited June 2, 201015 yr by விசுகு