o தீபச்செல்வன்

01

கொலைக்காட்சிகளின் நிழலில் உயிரிழந்த சிறுவனின்

சித்திரவதையினால் எழும் குரல் கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறது.

முதலில் எல்லோரையும் கைது செய்தனர்

சிலரது கண்களை கட்டினர்

சிலரது கைகளை கட்டினர்

இறுதியில் எல்லோருக்கும் கைகளும் கண்களும் கட்டப்பட்டன

வரிசையாக இருத்தப்பட்டனர்

புற்களின் மேலாயும் பற்றைகளின் வழியாகவும்

வதை எழும்பும் ஒலியுடன் இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர்

மாபெரும் கொலைக் காட்சிகள் நிகழ்த்தப்பட்ட நிலத்தில்

குருதியின் மேலாய் பூக்களை தூவ

தந்தையை இனங்கண்ட சிறுமி காத்திருக்கிறாள்

மறுபடியும் அதே நாட்களில் வானம் உறைந்து கிடக்கிறது

உருக்கிக் கொட்டுகிறது

சத்தமிட்டு அழுதுகொண்டிருக்கிறது

கைகள் பின்பக்கமாக கட்டப்பட்டுள்ளன

துப்பாக்கிகள் விசாரணை செய்கின்றன

பிரிபடாத நிலம் இருண்டுபோய்க் கிடக்கிறது.

சடலங்களால் நிரம்பிய நிலத்தில்

கனவு முறியடிக்கப்பட்ட இரத்தத்தில்

அநியாயம் வென்று களிக்கும் வெறியில்

இனம் துடிக்கும் பெருங்கொலைகளின் தொடர்ச்சி நிகழ்ந்தன

அந்த இரத்தம் வெளியில் தெரிய வேண்டி வந்தது

அந்த கூக்குரல்கள் வெளியில் கேட்க வேண்டி வந்தன

அந்தக் காட்சிகள் வெளித்தெரிய வேண்டி வந்தன

சித்திரவதைகளினால் அந்தப் பெருநிலம் அதிர்ந்து கொண்டிருந்தது.

இரத்தம் வடிந்து நனைந்து போன நிலத்தில் இருத்தப்பட்டனர்

மண் சித்திரவதை செய்யப்பட்ட நிலத்தில் இருத்தப்பட்டனர்

மழை வெருண்டபடி மேலும் அழுகின்றது.

02

படைகளது உடைகள் இன்னும் பச்சை நிறமாகின்றன

அவர்கள் ஒரு நாட்டின் ஒரு தேசத்தின்

மனிதாபிமானத்திற்கான படைகளாக கௌரவிக்கப்படுகின்றனர்

துப்பாக்கிகளின் பிரியர்களாக

துருப்பிடித்த பல துப்பாக்கிகளை மீட்டு வைத்திருக்கின்றனர்

அவர்களது இராணுவப் புன்னகையிலிருந்து

வெளிப்பட்டுப் போகிறது பேய்களின் நடனத்தின் அதிர்வு.

அரசனின் பிரியத்தை அவர்கள் நிறைவேற்றுபவர்கள்

தளபதிகளின் உத்தரவை நடத்துபவர்கள்

இறுதியில் அரசனுக்கும் தளபதிகளுக்கும்

படைகள் இரத்தத்துடன் கூடிய சதைகளை படைக்கின்றனர்

தளபதி இன்னுமின்னும் வீங்குகிறான்

அரசன் இன்னும் இன்னும் வீங்குகிறான்

அரசனின் புன்னகை வீங்குகிறது

தளபதிகளின் நட்சத்திரங்கள் வீங்குகின்றன

படைகள் இன்னுமின்னும் வெறியூட்டி வளர்க்கப்படுகின்றனர்.

அவர்கள் யுத்தத்தின் தந்திரங்களை

வெற்றியின் குரூரங்களை பகிர மிக விரும்புகின்றனர்

இனஅழிப்பை அதற்கான படுகொலையை

மீள மீள விளக்கத் தயாராக இருக்கின்றனர்

வீரம் நிறைந்த அர்த்தத்தில்

சடலங்களின் முன்பாக கம்பீரமாக நிற்கவும்

சடலங்களை அள்ளி பெருங்கிடங்குகளில் நிறைக்கவும் விரும்புகின்றனர்.

03

வெள்ளைக் கொடிகள் கொலை பதுங்கியிருந்த

ஒற்றர்களாக மாறியிருந்தன

எதிர்வரும் எவரையும் ஏதோ ஒரு அடிப்டையில்

சுட்டுத் தள்ளுவதற்கு

அவர்கள் தயாராகவும் ஆர்வமாகவும் செயற்பட்டனர்

சரணடைந்தவர்கள் கொலைக்கு பரிசளிக்கப்பட்டனர்

கைது செய்யப்பட்டவர்கள்

சித்திரவதைகளுக்கு தெரிவுசெய்யப்பட்டார்கள்

கொன்ற பின்னர்

குழந்தைகளை வெள்ளை கொடிகளால் போர்த்தியிருந்தனர்

புணர்ந்து முடித்த பின்னர்

பெண்களையும் வெள்ளைக் கொடிகளால் மூடியிருந்தனர்.

மேல்சட்டைகளையும் கீழ் சட்டைகளையும்

கைகளில் விலங்காக்கியிருந்தனர்

கொலையின் தந்திரம் மிகுந்த கயிறுகளால்

கைகளை பிணைத்திருந்தனர்

ஒவ்வொருவரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே

தங்கள் குருதி வெளியேறிக் கொண்டிருந்ததை கண்டனர்

அவர்களது குருதி பிரட்டப்பட்ட மண்ணில் ஆழத்திற்கு

செல்லுவதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்

அவர்களுக்கு பலவிதமான சடலங்கள் காண்பிக்கப்பட்டன.

கொல்லவும் சித்திரவதை செய்யவும்

வேருடன் அழிக்கவும் பயிற்சி கொடுக்கப்பட்ட படைகள்

இறுதியில் சடலங்களின் முன்பாக நின்று

வெற்றியைப் பகிருவதுடன் தங்கள் கடமையை முடிப்பதில்லை

அழிவுக்கான புதிய புதிய கட்டளைகளை நிறைவேற்ற

அவர்கள் எப்பொழுதும் காத்திருக்கின்றனர்

குருதியின் கனவுகளை அவர்கள்

வளர்த்துக் கொண்டிருக்கவே விரும்புகின்றனர்

நிலத்தை கைபற்றவே படைகள் நடவடிக்கை செய்தன

மக்களைக்கொல்லவே படைகள் இறந்தனர்

அதனால் படைகள் மக்களைக் கொன்றனர்

அதனால் படைகள் போராளிகளை கொன்றனர்

அதனால் அரசன் நிலத்தை கொன்றான்.

குருதியாலும் சதையாலும்

அரசன் தன் மாளிகையை கட்டி வைத்திருக்கிறான்.

04

கொலையின் பயம் உறைந்த கண்களை

என்ன செய்தீர்கள்?

எல்லா முகங்களையும் பார்த்துக் தவித்துக் கொண்டிருக்கும்

ஏக்கம் உறைந்த முகங்களை என்ன செய்தீர்கள்?

தனித்து மாட்டுண்ட சிறுவனை என்ன செய்தீர்கள்?

கைதவறி விட்டுச் சென்ற குழந்தையை என்ன செய்தீர்கள்?

ஏன் சப்பாத்துக்கள் நெருங்கின?

ஏன் பயங்கரமான சீருடைகள் நெருங்கின?

ஏன் ஆழமாய் அழித்துக் கொண்டிருக்கும் துப்பாக்கிகள் நெருங்கின?

ஏன் அழித்து முடிக்கச் சொல்லிய கட்டளைகள் நெருங்கின?

சித்திரவதைகளால் உயிர் இழந்து கொண்டிருந்த

சிறுவனின் முகம்

கொலைக்காட்சிகளில் இன்னும் நெளிந்து கொண்டிருக்கிறது.

நிலத்திற்கிடையில் குழந்தைகள் அலைகின்றனர்.

______________________

19.05.2010

பின்குறிப்பு :

தமிழர்கள் சித்திரவதை செய்யப்பட்டு கொல்லப்படும் அதிர்ச்சியுட்டும் மேலும் சில புகைப்படங்களுடன் அவர்கள் எப்படி சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டார்கள், கொல்லப்பட்டார்கள் என்ற விடயங்கள் உட்பட இறுதிக் களத்தில் இராணுவம் எப்படி செயற்பட்டது என்பதை விளக்கும் இராணுவ அதிகாரி ஒருவரது நேர்காணலுடன் கூடிய போர்க்குற்றம் பற்றிய விபரணப்படத்தை ‘சனல் 4’ தொலைக்காட்சியில் ஜொனாதன் மில்லர் வெளியிட்டுள்ளார்.

இணைப்பு :

http://link.brightcove.com/services/player/bcpid62612474001?bctid=86382573001

http://www.globaltamilnews.net/tamil_news1.php?nid=24585&cat=1

http://www.channel4.com/news/articles/politics/international_politics/sri+lanka+option/3652687

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு

THE SILHOUETTE OF MURDEROUS SCENES

http://deebam.blogspot.com/2010/05/blog-post_22.html

Edited May 26, 201015 yr by தீபம்

THE SILHOUETTE OF MURDEROUS SCENES

01

The anguished voice of the boy, arising out of tortures,

who breathed his last being in the midst of gory murders

is being heard incessantly.

First they arrested one and all

Blindfolded some

Handcuffed some

Eventually all of them were blindfolded and handcuffed

They were made to stand in a row and were

dragged along the green lawn and withered leaves and weeds

with the too well known sounds of torture resounding

In the land where demonic scenes of murder,

of mammoth proportion, were staged

Strewing flowers upon blood

the little girl who has identified her father keeps waiting

Again the sky lay frozen on those very same days

Melting, it pours down

wailing so loudly.

The hands were tied at the back

The guns keep conducting enquiry.

The undivided land has turned all dark.

In the land overflowing with corpses

In the blood of the Dream broken to pieces

In the delirium of the grossly unjust turning victorious

the continuance of the terrible murders

that left an ethnic group

writhing in agony untold

unfolded.

That blood-shed had to flow outside

Those gory scenes had to surface

Those wails and screams couldn’t be suppressed

With tortures of the worst order the Great Land was

reverberating so horribly.

They were made to stay in the land which had turned

all red, drenched in blood

Made to stay in the land where the soil was so cruelly

mauled and mutilated

The rain, terror-struck cries all the more.

02

The attires of the troops turn greener still

They were honoured as troops that stand for the

honour of a nation;

honoured as ‘men in uniform’ who safeguard

the very humaneness;

As great lovers of guns they have retrieved many rusted ones.

From their ‘Smile of Arms’ the earth-quake of the ghosts’ dance

surface and move on.

They are the ones who fulfill the affectionate wish of the King

They are the ones who carry out the orders of the Generals

As the grand finale the troops feast the King and Generals

with blood-dripping flesh-pieces.

The General keeps on bloating further and further

The King too bloats more and more

The smile of the King too turns all bloated

The stars of the Generals keep bloating

The troops are fed with more and more devilish frenzy and so

grow on.

They are all eager to share the vile strategies of War

and the bare cruelties of Victory.

They are all too ready to explain any number of times

in minute details

about the genocide carried out

and the way they had butchered en masse

for achieving it.

As so valorous and brave-hearted

they are all eager to stand in front of the dead bodies

posing majestically

and to pile up the corpses in deep hollowness

03

The white flags have become spies hiding murder within

They acted in sharp readiness and immense eagerness to

shoot at whoever happened to come across

Those who surrendered were gifted away to murder

Those arrested were chosen for torture

After butchering

they had covered the children with white flags

After raping

they had shrouded the women too with white flags

They had turned into handcuffs, the shirts worn outside

and the shirts worn inside

With ropes filled with the evil designs of homicide

they had the hands tied.

As each one of them was looking on

they witnessed their blood flowing out of them;

witnessed their blood streaming down

into the very depths of the soil turned muddy,

all mixed with blood.

Dead bodies of all sorts were shown to them.

The troops trained to butcher and torture and to root out

do not feel it fit to end it all with just standing in front of the corpses

and sharing their victory

but, they lie in wait to carry out orders afresh for more annihilation.

They only want to go on elongating and the dreams of blood.

The troops carried out all kinds of activities to retrieve the Land.

The troops died in order to annihilate the people.

So the troops killed the people.

So the troops killed the militants.

So the King killed the Land.

With blood and flesh the King has built his palace.

04

What have you done to those eyes wherein

the fear of death remained frozen?

What have you done to those faces which keep agonizing,

looking at all the faces with their eyes so full

of miserable longing ?

What have you done to that boy who was caught all alone?

What have you done to that child which,

slipping from the hold, was left abandoned?

Why did the heavy boots come dangerously close?

Why did the demonic uniforms move dangerously close?

Why did the guns that are on a destruction spree

draw dangerously close?

Why did the dictates to finish off

hover so dangerously close?

The face of the boy, dying out of all too brutal tortures,

is still convulsing on all the Small Screens

Children keep hovering beneath the land.

______________________

19.05.2010

*Note: A Documentary on war-crimes comprising some more photographs showing

the way the Tamils were tortured and killed and information about the gory

scenes and incidents, including an interview of an Army commander giving

detailed account of the way the Army behaved in the final battle-zone has been

released recently in Channel 4 by Jonathan Miller.

A poem by Deebachelvan titled

கொலைக் காட்சிகளின் நிழல்

Translated into English by Latha Ramakrishnan

http://edeebam.blogspot.com/2010/05/silhouette-of-murderous-scenes.html

Edited May 26, 201015 yr by தீபம்

கவிதை பற்றி எழுத எனக்கு அருகதையில்லை.

ஆங்கிலத்தில் அது மொழிபெயர்க்கப்பட்டது மிகவும் வரவேற்கப்படவேண்டியதும் முடிந்தளவு உலகம் முழுக்க பிரசுரிக்கபடவேண்டியதுமாகும்.

இங்கு பல வேலைகள் முழுமையற்று போகின்றன.காரணம் பெரும்பான்மை கனேடியர்களுக்கு அலேர்ஜியானவர்களே மீண்டும் கோவணம் கட்டிக்கொண்டு நிற்பதால் இவர்கள் வாயில் உண்மைவராது,அதைவிட அடாத்து பேர்வளிகள் என்பதும் ஊர் அறிந்த உண்மை.

இவர்கள் எவ்வளவுதான் உண்மையை சொல்ல முனைந்தாலும் அதை நம்ப கனேடியர்கள் தயாராக இல்லை.

நல்ல தமிழ்க் கவிதை.

படங்களுடன் ஆங்கிலக் கவிதை மிக மிக அருமை.

சர்வதேச மட்டத்தில் கொண்டு செல்லப்படவேண்டியது.

யுத்தக் கொடுமைகளை அழகாக வடித்துள்ளீர்கள் தீபன் அண்ணா.

இவர்கள் எவ்வளவுதான் உண்மையை சொல்ல முனைந்தாலும் அதை நம்ப கனேடியர்கள் தயாராக இல்லை.

அப்ப யார் சொன்னால் நம்புவினம்... உங்களை நம்புவினமோ...??