இனிய இளகிய காலை ஒன்றில்
மனவெளியில் மட்டற்று மயக்கங்கள்

நீண்டு தெரியும் நெடுமரங்களோடு
நட்பாய் நடக்கையில்
நிமிர்வற்ற மரங்களின் உதிர்ப்பில்
நிலம் முழுதும் நிறைந்து கிடக்கும்
நிழல் தந்த இலைகள்
நெஞ்சமதை நெகிழ்க்கின்றன

உதிர்ந்த மரக்கிளைகளில்
கொஞ்சலும் கொற்றலும் கூச்சலுமாய்க்
கூடியிருந்த புலுனிகள் கூட்டம்
கூடி ஒன்றாய் புல்லமர்ந்து
கொற்றித் தின்றன எதையோ
பின் கூடி எழுந்து கோலமிட்டபடி
கண்ணிமை மூடித் திறக்குமுன்னே
காணாமலும் போயின

மீண்டும் அவை வந்து போகலாம்
மிடுக்காய் அமர்ந்து மின்னலாய்ப் பறந்து
மாயங்கள் செய்யலாம்
காலம் மாறிக் கடும்பனி போனபின்
குனிந்த மரங்கள் மீண்டும்
குளிர் விரட்டி தளிர் கொள்ளலாம்
நாம் மட்டும்
தொலைந்த எம் இருப்பை எண்ணி
தொலைவிலும் தெரியா துளிர்ப்பும் இன்றி
தொன்மை தொலைத்து எம்மைத் தொலைத்து
தூரம் தெரியா இடுட்டைத் துலாவி
வெளிச்சமற்ற வீதியற்ற வெளியில்
தொலை தூரம் செல்லக் காத்திருக்கிறோம்

தொலைந்த எம் இருப்பை எண்ணி தொலைவிலும் தெரியா துளிர்ப்பும் இன்றி தொன்மை தொலைத்து எம்மைத் தொலைத்து

நாம் தொலைத்தவை பல ......கவிதைக்கு நன்றிகள்

Edited October 26, 201411 yr by putthan

சுமே உங்கள் மனவெளியின் மயக்கத்தில் எம் அனைவரின் மனவலியின் ஏக்கம் தொனிக்கிறது. பாராட்டுக்கள்

சுமே கவிதைகளில் செழுமை தெரிகிறது இலகுவாக சொற்கள் கோர்வையிடுகின்றன. நல்ல முன்னேற்றம் தொடர்ந்து இந்தவழியிலேயே ஆழமாக உங்கள் பயணத்தை தொடருங்கள் வியத்தகு நிலைக்கு வருவீர்கள் வாழ்த்துக்கள்

Edited October 26, 201411 yr by வல்வை சகாறா

வரவுக்கு நன்றி புத்தன், அன்புத் தம்பி, கண்மணி அக்கா, சகாரா ஆகிய உறவுகளே.

நாம் மட்டும்

தொலைந்த எம் இருப்பை எண்ணி

தொலைவிலும் தெரியா துளிர்ப்பும் இன்றி

தொன்மை தொலைத்து எம்மைத் தொலைத்து

தூரம் தெரியா இடுட்டைத் துழாவி,

வெளிச்சமற்ற வீதியற்ற வெளியில்

தொலை தூரம் செல்லக் காத்திருக்கிறோம்

 

 

சுமேயின் கவிதை.. மனதை வருடுகின்றது!

 

அந்த வருடலில்... இதம் இல்லை..!

 

ஏக்கம் மட்டுமே தேங்கி நிற்கின்றது!

 

ஒரு இனத்தின் விடுதலைப் போராட்டம் என்பது... 'வைன்' மாதிரி!

 

அது கனிந்து வருவதற்குக் 'காலம்' கனிந்து வர வேண்டும்!

 

சமுதாயம் தனது 'சுயநலம்' தொலைந்து 'பொதுநலம்' கருதும் நாள் வர வேண்டும்!

 

நான் என்னும் அகங்காரம் தொலைத்து.. நாம் என நினைக்கும் நாள் வர வேண்டும்!

 

அது வரை.... கடியும்..இரத்தமும்.. சகதியும்....இருந்தே ஆகும்!

 

'பிரசவம்' மிகவும் கடினமானது....!

 

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்... சுமே! 

வரவுக்கு நன்றி புங்கை.

ஏனோ தெரியவில்லை இதமான தென்றலாய் வருடும் கவிதைகள் எனக்குக் கைவருகுதில்லை. நான் என்ன செய்ய ????

வரவுக்கு நன்றி புங்கை.

ஏனோ தெரியவில்லை இதமான தென்றலாய் வருடும் கவிதைகள் எனக்குக் கைவருகுதில்லை. நான் என்ன செய்ய ????

ஐயையோ... சுமே.. தவறாகப் புரிந்து கொண்டீர்கள் போல உள்ளது!

 

நான் உங்கள் கவிதையின் 'இதத்தை' விமரிசிக்கவில்லை!

 

அந்த அருகதையும் எனக்கிருப்பதாக நான் கருதவில்லை!

 

உங்கள் கவிதை வரிகளில் ' தொக்கி' நிற்கின்ற ஏக்கத்தை மட்டுமே குறிப்பிட்டேன்!

 

அதாவது எமது ' இன விடுதலை ஏக்கத்தை' மட்டுமே குறிப்பிட்டேன்!

நான் நீங்கள் எழுதியதைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டு அப்படி எழுதவில்லை. உண்மையில் எனக்கு துன்பியல் கவிதைகள் எழுதவே பிடிக்குது. அதுதான் .....நீங்கள் பதட்டப்பட வேண்டாம். என் எழுத்துக்களை எப்படியும் விமர்சிக்க உங்களுக்கு உரிமை உண்டு புங்கை

கவிதைக்கு நன்றிகள்

வரவுக்கு நன்றி உடையார்