தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் பின்னணி: தமிழகத்தில் தகவல்களை திரட்டுகிறது அமெரிக்கா!

இலங்கையில் இடம்பெற்ற ஆயுதப் போராட்டம் மற்றும் அதன் பின்னணி குறித்து இந்தியாவுக்கான அமெரிக்கத் தூதரகம் தமிழகத்தில் மேற்கொண்டு வரும் ஆய்வு தொடர்பாக சிறிலங்கா அரசாங்கம் கடும் அதிருப்தி கொண்டுள்ளதாக தெரிய வந்துள்ளது.

இலங்கையில் ஆயுதப் போராட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டதின் பின்னணி, அதன் வரலாறு, தமிழகத்திலுள்ள கட்சிகளின் தலைவர்களுக்கு இதிலுள்ள தொடர்பு மற்றும் இந்தியாவிலிருந்து அதற்கு கிடைத்த ஆதரவு என்பன குறித்து இந்தியாவுக்கான அமெரிக்கத் தூதரகம் ஆய்வொன்றை செய்து வருகின்றது.

இதற்காக தமிழக தமிழ் அமைப்புக்கள் மற்றும் அரசியல் கட்சிகளின் தலைவர்களிடம் இந்தியாவுக்கான அமெரிக்க தூதரகம் விபரங்களைக் கோரியுள்ளதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது.

ஜெனிவாவில் மனிதவுரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் கூட்டத் தொடர் இம்மாத இறுதியில் ஆரம்பமாகவுள்ள நிலையில், இந்தியாவுக்கான அமெரிக்கத் தூதரகம் இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டிருப்பது குறித்து சிறிலங்கா அரசாங்கம் கடும் அதிர்ச்சிக்கும் விசனத்திற்கும் உள்ளாகியிருப்பதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது.

இலங்கை விவகாரங்கள் தொடர்பான பல முக்கிய தகவல்களை தமிழக தமிழ் அமைப்புக்கள் இந்தியாவுக்கான அமெரிக்கத் தூதரகத்திடம் அறிக்கையாக சமர்ப்பித்துள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது.

http://www.pongutham...1e-06b54ea39fbc

சரியான நியாயமான தகவல்களைக் கொடுத்துதவுங்கள். இன்று பலருக்கு விடுதலைப்போராட்டம் ஏன் நடைபெற்றது என்ற விபரங்கள் தெரியாதுள்ளது. போராட்டம் நடைபெற்ற காலத்திலும் எதற்காகச் சண்டைபிடிக்கிறார்கள் எனக் கேட்ட பலர் உண்டு.

கமலாஹசன் மணிரத்தினம் போன்றோர்களைக் கேட்டால் அம்பேல்தான்.

ஏன் அமெரிக்கா இதை தற்பொழுது செய்யவேண்டும்?

இதன் பின்னால் உள்ள காரணங்கள் என்னவாக இருக்கலாம்?

சரியான நியாயமான தகவல்களைக் கொடுத்துதவுங்கள். இன்று பலருக்கு விடுதலைப்போராட்டம் ஏன் நடைபெற்றது என்ற விபரங்கள் தெரியாதுள்ளது. போராட்டம் நடைபெற்ற காலத்திலும் எதற்காகச் சண்டைபிடிக்கிறார்கள் எனக் கேட்ட பலர் உண்டு.

கமலாஹசன் மணிரத்தினம் போன்றோர்களைக் கேட்டால் அம்பேல்தான்.

அர்த்தம் நிறைந்த நல்ல கருத்துக்கள்!

ஏன் அமெரிக்கா இதை தற்பொழுது செய்யவேண்டும்?

இதன் பின்னால் உள்ள காரணங்கள் என்னவாக இருக்கலாம்?

நான் இறைவனுக்கு முன்னர் எழுதிய பதிலில் அத்ற்கான காரணம் உண்டு.அமெரிக்கா இந்தியாவிற்குள் வேலை செய்ய ஆரம்பித்து விட்டது. நாம் இதனை நமக்கு ஏற்ற வகையில் பயன் படுத்த வேண்டும்.

எமக்கு இரண்டு எதிரிகள் ஒன்று சிறிலங்கா அரசு மற்றது இந்திய ஆளும் வர்க்கம்.

முத்தமிழ் கலைஞர் கருணாநிதிக்கே... தமிழீழப் போராட்டம் விளங்காமல்.. மெரினா பீச்சிலை, எயார் கண்டிஷன் பூட்டிய படி உண்ணாவிரதம் இருந்து, சோனியாவுக்கும், சிதம்பரத்துக்கும் தந்தி அடிக்கிற கூட்டத்துக்கு...

இனி... என்ன.. பூழலை விளங்கப் படுத்தப் போறீங்கள்.

அடிச்சால்... பீய் செருப்பாலை, அடிக்க வேணும்.

Edited February 18, 201213 yr by தமிழ் சிறி

இந்த விசயங்கள் அமெரிக்காவுக்கு தெரியாதா என்ன?

அல்லது தெரிந்திருன்தவை எல்லாம் தவறென்று தெரிந்து கொண்டார்களா?

அல்லது தெரிந்தவர்களை தெரிந்தேடுக்கிரார்கள்?

இந்த விசயங்கள் அமெரிக்காவுக்கு தெரியாதா என்ன?

அல்லது தெரிந்திருன்தவை எல்லாம் தவறென்று தெரிந்து கொண்டார்களா?

அல்லது தெரிந்தவர்களை தெரிந்தேடுக்கிரார்கள்?

அவர்கள் கவனம் இப்போது தான் தமிழர் பக்கம் குவிந்து இருக்கிறது. கொள்கைகளை வகுக்கும் போது தற்போதைய நிலவரம் பற்றி ஆய்வு செய்வார்கள்.அது தான் தற்போது நடக்கலாம்.ஆனால் நாங்கள் எமது எதிரிகள் யார் என்று தெளிவாகத் தெரிந்து கொண்டு முன் நகர வேண்டும். தமிழ் நாட்டில் நிகழக் கூடிய அரசியல் மாற்றம் நிலமைகளை மாற்றக் கூடும் என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள். தமிழ் நாட்டில் அரசியல் மாற்றங்களை நிக்ழத்த வேண்டியது எமது செயற்திட்டம் ஆக இருக்க வேண்டும்.

நான் இறைவனுக்கு முன்னர் எழுதிய பதிலில் அத்ற்கான காரணம் உண்டு.அமெரிக்கா இந்தியாவிற்குள் வேலை செய்ய ஆரம்பித்து விட்டது. நாம் இதனை நமக்கு ஏற்ற வகையில் பயன் படுத்த வேண்டும்.

எமக்கு இரண்டு எதிரிகள் ஒன்று சிறிலங்கா அரசு மற்றது இந்திய ஆளும் வர்க்கம்.

ஒருவேளை ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஒருவித அரசியல் தீர்வை அமேரிக்கா முன்வைத்தால், அதன் நீண்ட கால தாக்கம் எவ்வாறு இருக்கும் எனவும் ஆராயப்படலாம். சிங்களம் கூறுவது போன்று ஒரு அகண்ட தமிழக உலக உருவாகுமா? அதனால் என்ன தாக்கம்? அது அமெரிக்கா சார்ந்த மேற்குலக நாடுகள் சார்பானதாக இருக்குமா? என.

அத்துடன், மீண்டும் ஒரு ஆயுத போராட்டம் ஈழத்தில் உருவாகலாமா? அதற்கு தமிழகத்தில் எவ்வாறான ஆதரவு இருக்கின்றது? எனவும் நாடி பிடித்து பார்க்கப்படலாம்.

அமெரிக்கா, தமிழரின் விடயத்தில் தலையிட்டிருக்கும் நிலையில், 'இந்தியாவும் அண்டைய நாடுகளும்' என்ற தலைப்பில் எகோநோமிஸ்ட் என்ற உயர் மட்ட அரசியல்வாதிகளும், பொருளாதார நிபுரங்களும் விரும்பி படிக்கும் இந்த பத்திரிகையில் இலங்கை பற்றய கருத்தை எஸ் எம் கிருஷ்ணா இலங்கை பற்றி கருத்து வெளியிட்டு இருக்கிறார். கவனமாக படித்து பாருங்கள்.

http://www.economist.com/node/21547855

INDIA’S foreign minister, S.M. Krishna, gushes about the close “civilisational, cultural” ties his country shares with Sri Lanka. He notes how India is the biggest trading partner and source of tourists for the island nation, plus one of the largest investors. It dishes out pots of aid, including roughly $300m for 50,000 Tamils, displaced in a brutal civil war that ended in 2009, to build houses near Kilinochchi and Jaffna in Sri Lanka’s north. And India is building a power station, and renovating railways and a port.

Memories in Sri Lanka of India’s troubled role in the long and bitter civil war appear to be fading. Meanwhile, India, officially, does not worry about signs of its neighbour’s dalliance with China. That is despite the news last month that Chinese investors took 85% control of the project extending Colombo’s main commercial port, which handles goods traded almost entirely with India. “Sri Lanka is sensitive to the security concerns of India,” says the foreign minister, reassured.

But regardless, Mr Krishna says, India does not (any longer) meddle in the affairs of its neighbours. “We will not destabilise or divide a nation”, he says firmly. The desire to ward off any resentment at India throwing its weight about the region is a fairly recent phenomenon. It may explain India’s inaction last week in the Maldives, when an elected ally, President Mohamed Nasheed, was toppled in what looks very much like a coup.

Hawkish Indians, such as Brahma Chellaney, a foreign-affairs type in Delhi, lament that as a result India’s “clout is eroded, and its ability to shape events is waning.” For Mr Chellaney, the Maldives is the latest example. Yet the cautious approach, combined with growing largesse, may win allies in the long term.

Already, Sri Lankans are sounding warmer towards India. Basil Rajapaksa, Sri Lanka’s economy minister, talks up intimate ties. Sri Lanka’s economy, growing by some 7%, gets about half of all Indian investment in South Asia, and Indian banks, hotels and fund managers have been crowding south. India is helping set up industrial zones, small-business parks and factories in Tamil areas. Gotabaya Rajapaksa, the defence secretary and the economy minister’s brother (a third brother is the president), is just back from a pilgrimage to Buddhist sites in India. He purrs about “very good and very ancient” links—though he then talks glowingly of China’s generosity and economic might.

India is quietly vying for greater influence across South Asia. One way to do that is economic. It has offered Sri Lanka a free-trade deal in services (a deal exists already for goods). Dushni Weerakoon of the Institute of Policy Studies in Colombo says that the concessions are so generous that political pressure for a deal must have trumped economic concerns. Stitching up closer trade relations elsewhere—for example letting Bangladesh’s booming garment industry export 10m pieces duty-free to India, or bidding for a big Indian investment to extract iron ore in Afghanistan—also looks designed to win friends.

A similar strategy is even at play with Pakistan, India’s arch-antagonist. This week India’s trade minister led a delegation of businessmen to Lahore. Late last year Pakistan formally said it would reciprocate a longstanding Indian offer of most-favoured-nation trading status. Though civilian rulers in Islamabad, the Pakistani capital, have since been too weak to implement any tariff cuts, the intention is clearly to give businesses in both countries a stake in promoting good relations.

The potential returns are big. India’s exports to Pakistan are surging, by over 30% a year, but from a minuscule base (garlic crosses the border in the picture, below). The Confederation of Indian Industries in Delhi says that if basic tariffs are cut, bilateral trade, now just $2.7 billion a year, could easily reach $10 billion by 2015. If all barriers were removed, trade in cars, chemicals, cotton and other goods could be worth $25 billion a year.

அமெரிக்காவுக்கு தெரியா விடயமாக இருக்காது இதில் வேறு நோக்கங்கள் உள்ளது

இலங்கை அரசிற்கு அழுத்தம் கொடுக்கும் இன்னொரு சமிக்கை .

மணிரத்தினம்,கமல் போன்றோரை கேட்டால் அம்பேல் - மற்றவர்களை மோடர்கள் என்று நினைக்கும் அதிமேதாவிகள் நாங்கள்.விமல் விரவன்சாவிடம் கேட்டல் இன்னும் நல்லது .

அவர்கள் நிறையப் பணத்தை தமிழ் நாட்டில் போட்டுவிட்டார்கள். அண்ணாவுக்கு பிறகு தமிழகத்தில் ஒரு உருப்படியான அரசியல்வாதி தலை தூக்கவில்லை. போராட்டத்தைச் சாட்டாக வைத்து இதைச் சோதித்துப் பார்க்கிறாகளோ தெரியாது.

அல்லது

போராட்டம் தொடங்கிய இடம் அது. ஆரம்பத்தில் போராளிகள் பணத்துக்கு வாங்கப்பட்டவர்களா(தமிழர் உரிமைகளுக்கு உதவத் தேவை இல்லை) அல்லது உதவி தேடி அங்கே வந்தவர்களா(உதவி நாடி வந்தவர்கள் - என்வே உதவி அளிக்கலாம்) என்று பார்கிறார்களோ தெரியாது.