மறந்தும் வலிக்கும் நினைவு

மறைந்தும் தெரியும் தழும்பு

அணைந்தும் எரியும்  அகல்

காய்ந்தும் தளிர்க்கும் காம்பு

 

ஓய்ந்தும் வீசும் காற்று

உறைந்தும் மீளும் உணர்வு

அடங்கியும் எழும் ஆன்மா

இறந்தும் வாழும் உயிர்

 

எரியும் அகலில் வலிகள்  விலக

தளிர்க்கும் காம்பால் தழும்பு மறைய

வீசும் காற்று உணர்வை மீட்க

எழும்பும் ஆன்மா வாழும் இனி....

நன்றாக எழுதுகின்றீர்கள் கேஷன். தொடர்ந்து உங்கள் ஆக்கங்களைக் கொடுங்கள்!

இன்னும் நிறைய எதிர்பார்க்கின்றோம்...

நன்றாக எழுதுகின்றீர்கள் கேஷன்.

தொடர்ந்து உங்கள் ஆக்கங்களைக் கொடுங்கள்!

இன்னும் நிறைய எதிர்பார்க்கின்றோம்... 

ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சந்தக் கட்டுப்பாட்டினுள் கவிதையை அமைக்கிறீர்கள்.. அதனை வாசிக்கும்போதே மனதினுள் ஒரு தாளமும் சேர்ந்து கொள்கிறது..

கவிதை, இசைக்கலைஞன்,விசுகு .....

 

உங்கள் மனமுவந்த பாராட்டுக்களுக்கு நன்றி........

எரியும் அகலில் வலிகள்  விலக

தளிர்க்கும் காம்பால் தழும்பு மறைய

வீசும் காற்று உணர்வை மீட்க

எழும்பும் ஆன்மா வாழும் இனி....////

 

சொல்லாத சோகத்தைச் சொல்லிநிற்கும் உங்கள் கவிதைக்கு எனது மனங்கனிந்த பாராட்டுக்கள் கேஷான் :) .

கவிதைக்குப் பாராட்டுக்கள்

அழகான வரிகள்!

 

தொடர்ந்து எழுதுங்கள், கயசன்!

புங்கை,

 

வலிகளின் வடிகால்களே 

 

இவ்வரிகள்........

 

அதைச் சரியாகச் சொல்லியிருந்தார் 

 

கோமகன்....

 

நன்றி....

மறந்தும் வலிக்கும் நினைவு
மறைந்தும் தெரியும் தழும்பு
அணைந்தும் எரியும்  அகல்
காய்ந்தும் தளிர்க்கும் காம்பு

 
ஓய்ந்தும் வீசும் காற்று
உறைந்தும் மீளும் உணர்வு
அடங்கியும் எழும் ஆன்மா
இறந்தும் வாழும் உயிர்

இவ்வளவு உவமானங்களும் என்னத்தை மறைமுகமாக சொல்ல நிற்கின்றன என்பதை அடுத்த பந்தியில் வடித்தபின் இறுதிப்பந்தியை எழுதி இருந்தால் கவிதை இன்னும் அழகாக முற்றுப்பெற்றிருக்கும்.. நன்றாக இருக்கிறது கவிதை சந்தங்களுடன்.. வாழ்த்துக்கள் காய்சன்..