ஞாயிற்றுகிழமை, அக்டோபர் 31, 2010

போர் முடிந்த பின்னர் நீங்க|ள் சொல்வதனையே நாம் செய்வோமென டில்லிக்கு தமாஸ் காட்டினார் மஹிந்த டில்லியும் போர் முடியட்டும் இப்போ புலிகள் அழிவதுதான் எமது இலக்கு என பேசாமல் இருந்தது. ஆனால் புலிகளை முடித்த பின்னர் தம் அடுத்த திட்டமான இலங்கையினை கையிற்குள் போடும் திட்டம் தடம்புரண்டு போவதனை டில்லி பார்த்துக்கொண்டே பதறுகின்றது.

போர் முடிவடைந்ததைத் தொடர்ந்து டில்லி முன்னெடுத்து வந்த அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் அனைத்தும் தேக்க நிலையை அடைந்துள்ளனவாம். புதுடில்லியின் திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவது தொடர்பில் இலங்கை அரசு பல்வேறு நிபந்தனைகளை விதித்து வருகிறது. இதனாலேயே அவை தேக்கத்தை அடைந்துள்ளன எனத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இதன் காரணமாக இந்திய வெளிவிவகார அமைச்சர் எஸ்.எம். கிருஷ்ணா அடுத்த மாதம் இலங்கைக்கு மேற்கொள்ள இருந்த பயணம் இழுபறி நிலையை அடைந்துள்ளதாகப் புதுடில்லி வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

புலிகள் அழிந்தார்கள் என்ற கையோடு இந்தியாவும் அமெரிக்க பாணியில் வாக்குறுதிகளை அள்ளி வீசியது, ஒப்பந்தகாரர்களை இலங்கைக்கு அனுப்பியது எல்லாமே இலங்கையினை கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவதற்கான முதலீடாகவே பார்த்தது. ஆனால் இந்தியா புலிகளை அளித்ததைதவிர வேறெதனையும் இன்னமும் சாதிக்க முடியவில்லை.

தமிழ் மக்களைஏமாற்றி உள்வாங்கலாம் என இந்தியா அவசர உதவிகளை வழங்கியது. குறிப்பாக இடம்பெயர்ந்த மக்களுக்கான அத்தியாவசிய உதவிகள் வழங்கப்பட்டன. அத்தோடு 500 கோடி இந்திய ரூபா பெறுமதியான அபிவிருத்தித் திட்ட உதவிகளையும் புதுடில்லி அறிவித்தது. அத்துடன் இரு நாடுகளுக்கும் இடை யில் ஏற்கனவே இணக்கம் காணப்பட்ட மேம்பாட்டுத் திட்டங்களையும் விரைவாகச் செயற்படுத்துவதற்கு நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டிருந்தன.

ஆனால் இப்போது இந்தத் திட்டங்கள் தேக்க நிலையை அடைந்துள்ளன இவ்வாறு புதுடில்லிசொல்கின்றது.

உண்மையில் தமிழர்களை உள்வாங்கவோ அல்லது தமிழர் இடங்கள் மீது இந்தியா ஆதிக்கம் செலுத்தவோ இப்போ இருக்கின்ற தமிழர்கள் பிரதி நிதிகள் விரும்பினாலும் ஏன் தமிழ் மக்கள் விரும்பினாலும் சிங்களம் விடாது. இதுவே உண்மை.ஆனால் இந்தியா இந்த உண்மையினை மறந்து தமது ஆதிக்கத்திற்கு புலிகள் மற்றும் தமிழீழ கொள்கைதான் தடையாக இருந்ததாக இந்தியா நினைத்து தமிழர் போராட்டத்தினை அழித்து தமிழர்களின் எதிரிகளாக மாறியது.

இந்த விடயத்தில் ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தனவின் நரி தந்திரத்தினை ஒத்ததாகவே மஹிந்தவின் திட்டமும் அமைந்திருந்தது. அதாவது இலங்கை தமிழர்களின் நண்பனாக இந்தியா இருக்க கூடாது என்பது சிங்கள ஏகாதிபத்தியத்தின் நீண்டகால திட்டம். ஆனால் தமிழர் போராட்டத்தினை பொறுத்தவரை இந்தியாவை நிரந்தரமாக எதிரியாக பார்க்கும் எண்ணம் இருந்திருக்கவில்லை.

இந்தியா தாம் தமிழர்களுக்கு ஏற்படுத்திய காயத்தை போக்கவும் கூடவே தம் ஆதிக்கத்தை நிலை நாட்டவும் சொந்த இடங்களில் மீளக்குடியமர்ந்த மக்களுக்கு அமைத்துக் கொடுக்கும் என அறிவித்த 50,000 வீட்டுத் திட்டம், வடக்குக்கான ரயில் பாதை புனரமைப்புத் திட்டம், சம்பூர் மின் நிலையத் திட்டம், காங்கேசன்துறை துறைமுக அபிவிருத்தித் திட்டம், பலாலி விமான நிலைய அபிவிருத்தித் திட்டம் என்பன தற்போது தேக்க நிலையை எட்டி உள்ளதாக அதிகாரிகள் புலம்ப தொடங்கியுள்ளனர்.

இந்தத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவது தொடர்பில் இரு நாடுகளுக்கும் இடையில் பரஸ்பர இணக்கம் காணப்பட்டிருந்தது. எனினும் இப்போது இலங்கை அரசு புதிதாக நிபந்தனைகளை விதிக்கின்றது எனத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. முன்னர் காணப்பட்ட இணக்கத்தின் அடிப்படையில் இந்தத் திட்டங்களை இந்திய அரசு தானே முன்னெடுக்க இருந்தது. ஆனால், இரு நாடுகளும் இந்தத் திட்டங்களில் பங்காளிகளாக இருக்க வேண்டும் என்று இப்போது இலங்கை அரசு புதிய நிபந்தனைகளை விதிப்பதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

திட்டங்களைச் செயற்படுத்துவதற்கான ஒப்பந்தகாரர்களைத் தெரிவு செய்தல், வேலையாள்களைத் தெரிவு செய்தல், மூலப் பொருள் கொள்வனவுகள், திட்டப் பயனாளிகளைத் தெரிவு செய்தல் போன்றவற்றில் தானே முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும் எனக் கொழும்பு இப்போது வலியுறுத்தி வருவதாகத் தெரிகிறது. இதனால் ஏற்பட்டுள்ள இழுபறி நிலையைத் தொடர்ந்து திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதில் தேக்கம் ஏற்பட்டுள்ளது. இது சீனர்களின் ஆலோசனையே என கூறப்படுகின்றது.

ஆனால்

இலங்கையில் சீனா முன்னெடுக்கும் இதுபோன்ற அபிவிருத்தித் திட்டங்களில் இவ்வாறான விடயங்களில் சுதந்திரமாகச் செயற்பட அதனால் முடிகின்றது

அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத் திட்டம், நுரைச்சோலை அனல் மின் நிலையத் திட்டம், இராணுவம் மற்றும் பொலிஸாருக்கான வீடமைப்புத் திட்டம் போன்றவற்றில் சீனத் தொழிலாளர்களைப் பயன்படுத்துவதற்கும், சீன நிறுவனங்களின் இயந்திர சாதனங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கும் அனுமதித்துள்ள இலங்கை அரசு அதேபோன்ற வசதிகளை இந்தியாவுக்கு வழங்குவதற்குப் பின்னடிப்பதாக புதுடில்லி வட்டாரங்கள் இப்போ குமுறுகின்றன.

இலங்கையின் நிபந்தனைகளை கடிந்து கொள்வதற்காகவே இந்திய வெளியுறவு அமைச்சர் இலங்கை வரவுள்ளதாக கூறப்பட்டது ஆனால் இந்த மாதம் வருகை தர இருந்த இந்திய வெளிவிவகார அமைச்சர் எஸ்.எம்.கிருஷ்ணாவின் பயணம் பிற்போடப்பட்டுள்ளது. மஹிந்தவிற்கு நேரம் இல்லையாம் என கொழும்பு சொல்லிக்கொண்டே இருக்கின்றது.

உண்மையில் விடயம் இதுதான் இலங்கையின் வடக்கு கிழக்கு தமிழர்களுடன் இந்தியா தம் உறவுகளை வைத்திருக்க வேண்டுமாயின் அல்லது இலங்கையில் இந்தியா தம் செல்வாக்கினை செலுத்த வேண்டுமாயின் அல்லது தமது பாதுகாப்பிற்கு இலங்கை அச்சுறுத்தலாக இருக்க கூடாது எனின் அது தமிழர்களால்தான் முடியும். சிங்களம் என்றுமே இதற்கு இடம் அளிக்க போவதில்லை.

சிங்களத்தின் உறவு ஊடாக இந்தியா தமது செல்வாக்கை செலுத்த முடியாது. சுருக்கமாக சொல்வதாயின் இந்தியா தனது அரிய சந்தர்ப்பத்தை ( புலிகளுடனான உறவை) தானாகவே அழித்துக்கொண்டது என்றே கூறவேண்டும். ஆக கடைசியாக 2002 மற்றும் போரின் இறுதி காலமான 2009 இலும் இந்தியாவிற்கு புலிகள் சந்தர்ப்பம் கொடுத்தார்கள்.

இங்கு இந்தியா புலிகளை அழித்தார்கள் என்பதனைவிட தம்மைத்தாமே ஏமாற்றிக்கொண்டார்கள் என்பதே பொருத்தமானது.

My link

ஞாயிற்றுகிழமை, அக்டோபர் 31, 2010

இங்கு இந்தியா புலிகளை அழித்தார்கள் என்பதனைவிட தம்மைத்தாமே ஏமாற்றிக்கொண்டார்கள் என்பதே பொருத்தமானது.

இந்தியா தம்மைத்தாமே ஏமாற்றிக்கொண்டது!!! அல்லது சிறிலங்காவால் எமாற்றப்பட்டது!!! இது முதல்முறை அல்ல, 1956ல் இருந்து இன்று வரை அதுதான் நடந்துகொண்டிருக்கிறது.இந்தியாவால் ஏமாறுவதை தவிர சிறிலங்காவை வேறெதுவும் செய்யமுடியாது.

ம் ம் ..

தமிழீழ விடுதலை புலிகள் இலங்கையின் குள்ளநரித் தந்திரங்களை பல்வேறுவிதமாக எடுத்துச் சொன்னார்கள். இந்தியா உதவ வேண்டும் என்று கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. உபத்திரவம் செய்யாமல் இருந்திருந்தாலே இலங்கை ஒரு கட்டுக்குள் வந்திருக்கும். இந்தியாவை மீறி வேறு எந்த நாடும் இலங்கைக்கு நேரடி உதவி செய்ய முனையாது. இது எல்லாம் இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு நன்கு தெரியும்.

இருந்த போதிலும் இப்பொழுது "குமுறுவது" எல்லாம் அனுதாபத்தை தேடி இன்னொரு முறை எமது மக்கள் வாழ்வை நடுவீதிக்கு இழுப்பதற்கா? உங்கள் வர்த்தக, வாணிப மற்றும் அரசியல் நோக்கங்களுக்காக எமது மக்கள் பட்ட துன்பங்கள் போதும். முடியுமானால் சிங்களத்தின் கோரப் பற்களுக்குள் இருந்து எம் மக்களை பாதுகாக்க அரசியல் தளத்தில், ஐ.நா சபையில், அனைத்துலக ரீதியில் முன்னெடுக்கும் தமிழர் உயிர்காக்கும் போராட்டத்துக்கு தார்மீக ஆதரவு தாருங்கள்.

சீனாவின் பிரசன்னம் இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்களை பல முறை சிந்திக்க தூண்டும்.தமிழர்களை தவிர இந்தியாவுக்கு நண்பர்கள் எவருமே இருக்க முடியாது? அன்றும் இன்றும் ஏனோ தமிழர்களை விரோதிகளாகவே பார்க்கிறார்கள்.

இந்தியா மீண்டும் தமிழர்களை நோக்கி கைநீட்டும் சந்தர்ப்பங்கள் அதிகம். அந்தச் சமயத்தில் சிங்களவனைப் போல நடித்து இன்னும் இக்கட்டில் மாட்டிவிட வேணும்..!

இந்தியா தமிழர்களை இப்போது மட்டுமல்ல எப்போதுமே பலியாடுகள் ஆக்கியதுதான் வரலாறு.

இந்தியா மீண்டும் தமிழர்களை நோக்கி கைநீட்டும் சந்தர்ப்பங்கள் அதிகம். அந்தச் சமயத்தில் சிங்களவனைப் போல நடித்து இன்னும் இக்கட்டில் மாட்டிவிட வேணும்..!

வயித்துக்குத்தை நம்பினாலும் வடக்கத்தையானை நம்பக்குடாது எண்டு எங்கட தாத்தா பாட்டிமார் சொல்லி இருக்கினம், ஆனா எங்களுக்கு இதைவிட வேற வழி இருக்கிறதா தெரியேல்லை!

வயித்துக்குத்தை நம்பினாலும் வடக்கத்தையானை நம்பக்குடாது எண்டு எங்கட தாத்தா பாட்டிமார் சொல்லி இருக்கினம், ஆனா எங்களுக்கு இதைவிட வேற வழி இருக்கிறதா தெரியேல்லை!

இந்தியனை நம்பிறதால ஒரு நன்மையும் வராது என்கிறது காலங்காலமா நாங்களேகூட அனுபவத்தில் அறிஞ்சிருக்கிறம்தானே..! எங்களுக்கு வெற வழி இருக்கோ இல்லையோ, ஆனால் அந்த வழி இந்தியனால கிடைக்காது என்பது மட்டும் உறுதி..!

இப்போதைக்கு இந்தியாவின்ர விருப்பத்துக்கு ஏற்றமாதிரி, தமிழ்தேசியக் கூட்டமைப்பை மட்டும் டெல்லிக்கும் சென்னைக்கும் ஓடவிட வேண்டியதுதான். அதை வச்சு டில்லிக்காரர் திருப்திப் படட்டும்..!

திரும்ப திரும்ப எம்மை நாமே திருப்திப் படுத்த பல விடயங்களை எழுதிக்கொண்டிருக்கின்றோம்..

இந்தியா உடையப் போகின்றது.சிறீலன்கா இந்தியாவை சுத்துது.சீனாவின் கை இலங்கையில் ஓங்குது.

எங்களை வளர்த்ததும் அழித்ததும் இந்தியாதான்.எங்களை வளர்க்கத்தொடங்கும் போதே சிந்தித்திருக்க வேண்டிய விடயம்.க்டைசி முள்ளில் விழுந்துவிட்டோம் பட்டும் படாமல் விலகியிருக்கவாவது முயற்சித்திருக்கலாம் தானே.சும்மா ரோட்டு சண்டியர் மாதிரி நிண்டவன் போனவனிலையெல்லாம் கையை வச்சுவிட்டு என்னவெண்டு தப்பிப்போறது.

வரப் போகு விளைவுகளைப் பற்றி விளங்காமல் கையை வைக்கும் போது இங்கிருந்து என்ன சொன்னாலும் எங்கட பெடியங்கள் பேய்காய்கள் தான் என்று போட்டு இப்ப அவனவனை புழுதி வாரி தூற்றுகின்றோம்.

இந்தியனை நம்பிறதால ஒரு நன்மையும் வராது என்கிறது காலங்காலமா நாங்களேகூட அனுபவத்தில் அறிஞ்சிருக்கிறம்தானே..! எங்களுக்கு வெற வழி இருக்கோ இல்லையோ, ஆனால் அந்த வழி இந்தியனால கிடைக்காது என்பது மட்டும் உறுதி..!

இப்போதைக்கு இந்தியாவின்ர விருப்பத்துக்கு ஏற்றமாதிரி, தமிழ்தேசியக் கூட்டமைப்பை மட்டும் டெல்லிக்கும் சென்னைக்கும் ஓடவிட வேண்டியதுதான். அதை வச்சு டில்லிக்காரர் திருப்திப் படட்டும்..!

கடைசியாய் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு இந்தியாவுக்கு சென்ற போது.......

ஏன் அடிக்கடி இங்கை வருகின்றீர்கள், என்று கருணாநிதி கேட்டுவிட்டார். ஆனபடியால் அதுகும் இப்போதைக்கு சாத்தியமில்லை.

“We don’t do business like them’’ says wary India about China

THE BIG ISSUE

By Namini Wijedasa

New Delhi is deeply worried about Beijing’s rapidly developing relationship with Colombo and is likely to raise this with Sri Lankan leaders when Indian External Affairs Minister S.M. Krishna visits at the end of November.

With Indo-Sino relationships under fresh strain during recent months — predominantly over China’s close alliance with Pakistan and apparent ‘meddling’ in Nepal — New Delhi is even more concerned about Chinese motives in Sri Lanka, diplomatic observers said. Much of this apprehension stems from the belief that Beijing is moving rapidly towards establishing a stronghold in a part of South Asia that India had traditionally dominated.

The relationship between China and Sri Lanka is deemed to be one of mutual benefit but there is undeniably a balance-of-power component that Colombo needs to take into account. Even Indian diplomats are now willing to confess — strictly confidentially — that the excessive closeness between Beijing and Colombo is breaching comfort levels in New Delhi. The reality is that there are deep disagreements between India and China on important questions.

“We don’t for a minute doubt the sovereign right of the Government of Sri Lanka to engage with foreign partners in any manner it deems fit,” a source from the Indian diplomatic corps told this newspaper. “But we have only pointed out to the Government of Sri Lanka that given the history and closeness of our relationship and the geographical location in which we find ourselves... in taking decisions the Government of Sri Lanka will keep our interests in mind, and will do nothing that compromises the security of India.”

“There is surely a shared interest in keeping the region free of destabilisation,” he asserted. “Something in the neighbourhood that destabilises the region will cause concern.”

The key word is “destabilisation”. While India’s definition of how China might “destabilise” the region is not immediately clear, this one fear will be increasingly articulated to Colombo in future.

Post-war, both New Delhi and Beijing are dependent on development to heighten their presence in Sri Lanka. But their models are dramatically different. China moves much faster and has more flexible systems than India. It also funds massive projects of the scale India is yet to undertake. While China is already implementing many of the infrastructure ventures it is lending money for, India is still trailing. Even the coal power plant in Sampur is yet to take off.

New Delhi might claim also that it has to show more accountability than Beijing does but this is open to argument. What Colombo asks, Beijing delivers and quickly. The terms or pricing are not released but the locals seem happy, even if the projects generate no employment and much of the input — including equipment, construction machinery, materials, technical and managerial expertise — come from China even before repayment officially starts.

“We don’t do projects like this,” said the Indian diplomatic source earlier quoted. “India has very clearly said that as far as possible and to the extent possible local labour, skills and expertise will be used in the implementation of our projects. It’s only if we see that local expertise and technicians are not available that we will consider getting them from India. China follows this model of development all over Africa, too. It is packaged very attractively and marketed on the basis of ‘take-it-or-leave-it’.”

This source pointed out that there is relatively little Chinese equity investment here. Compare that with private foreign direct investment from India, he said. Bharti Airtel entered the market in March 2009 committing US$ 200 million over six years. “Today, just 18 months later, their investment is at US$ 196 million,” he said, adding also that some of the best Indian brand names and investment houses are in Sri Lanka.

He claimed Indian companies have created nearly 5000 jobs over the past few years. “These are all companies where Indian presence is minimal.... four or five people at managerial level,” he said. “We don’t see a whole lot of that from China. The Sri Lanka-India import-export ratio, meanwhile, is 1:5. With China, it’s 1:20.”

Still, New Delhi is also shackled by its political past with Colombo, much of it unpleasant. Sri Lankans remain deeply mistrustful and apprehensive of India, suspecting motives in her actions the way New Delhi suspects Beijing. All of Sri Lanka’s dealings with India are tempered by misgivings, wariness and uncertainty. Pressure by India on Colombo to sign the proposed Comprehensive Economic Partnership Agreement brought top-level Sri Lankan businessmen onto the streets. They marched directly into Temple Trees, past the security cordon, to a meeting with President Mahinda Rajapaksa and the deal is yet to be signed. The irony was not lost.

(Similarly, just one visit by Indian Foreign Secretary Nirupama Rao in September 2010 raised a hornet’s nest of questions about “what the Indians are doing here”. But numerous trips by various Chinese leaders are regularly greeted with great delight).

One of the main concerns over the CEPA is that thousands of Indian workers will flood the country, taking Sri Lankan jobs. Already nearly 8,000 Chinese workers are in Sri Lanka doing Sri Lankan jobs — unskilled or semi-skilled — but this doesn’t raise the same ire.

India trained and fostered the LTTE. India then ‘engineered’ the 13th Amendment. The unpleasant IPKF intervention followed. Because of its own involvement and large Tamil population, India had connections to Sri Lanka’s war that China

never had. Politicians in Chennai still interfere in domestic politics. A lot of Indian assistance to Sri Lanka, because of its own large Tamil population, is concentrated on the North and East. Also, New Delhi keeps making statements about political settlements and the fate of Tamils in Sri Lanka.

While it shared intelligence, crucial supplies and technical assistance with Sri Lanka during the final war, it did not — and does not stop talking — about internal matters. India maintains the position that, while the armed conflict is over, “there are always other conflicts that remain”. In short, India is an unpleasant package. China is none of that.

Nevertheless, India and Sri Lanka also have ties that are based not only geographical location but on culture and history. As much as there is acrimony on political grounds, there is affinity in many other areas

In coming months, Colombo will have to manage this balancing act delicately and with intelligence, say political observers. The reality that is Indo-Sino relations will not go away. In this equation, it is not Beijing’s interests or New Delhi’s we must worry about — it is ours.

Indian Lines of Credit from October 2004 to October 2010-10-30

Agreement signed on October 2004 for purchase of petroleum products (without Government of India guarantee): US$ 150 million

Agreement signed on July 2008 for upgrading of Southern railway corridor first phase: US$ 100 million

Agreement signed on March 2008 for purchase of defence equipment/supplies: US$ 100 million

Agreement signed on March 2010 for upgrading of Southern railway corridor second phase: US$ 67.4 million

Agreement proposed for rehabilitation of Northern railway lines (Omanthai-Pallai, Medawchchiya-Madhu, Madhu-Talaimannar and Pallai-KKS); construction of signalling and telecommunication system for northern railway lines; and supply of rolling stock: US$ 800 million

Agreement proposed for construction of a jetty at Sampur and of transmission line from Sampur to Habarana as well as equity share of the Ceylon Electricity Board for setting up a joint venture for a coal power plant at Sampur in Sri Lanka with National Thermal Power Corporation of Sri Lanka: US$ 200 million

Housing Project, grant for nearly 50,000 houses in former war affected areas: US$ 400 million

Small Indian projects under consideration or being implemented between 2008 and October 2010. Total estimated grant under this is over US$ 20 million annually under the head “Aid to Sri Lanka”:

Supply of fishing boats and equipment, etc, to fishermen in Vakarai, Jaffna and Eastern Province: SLR 109,781,257.28 (47,096,504 INR)

Assistance in setting up 20 Nenasalas (e-libraries) in Eastern Province: SLR 16,999,950 (7,133,772 INR)

Grant of 20 buses to Ceylon Congress Workers (CWC) in Central and Uva Provinces: SLR 35,133,000 (15,976,808 INR)

Grant of 10 buses to Sri Lanka Railways to run rail bus service between Trincomalee and Batticaloa: SLR 71,949,350 (23,106,048 INR)

Grant of 10 buses to Eastern Provincial Council: SLR 17,566,500 (7,634,289 INR)

Project for setting up a Centre for English Language Training (CELT) at Peradeniya: US$ 136,950 (6,634,543 INR)

Supply of medicine for IDPs in Northern and Eastern Provinces: SLR 15,575,845 (6,708,015 INR)

Rain Water harvesting project- construction of structures at export processing zone, Katunayake: SLR 17,566,500 (7,634,289 INR)

Project for Solar electrification of a village of 300 households, Central Province: SLR 13,000,000

Computer training programme for plantation school teachers, project initiated and completed in 2008-09: INR 827,987

Setting up of Vocational Training Authority (VTA) at Nagawillu, Puttalam: INR 26,200,000

Supply of GI sheets for settling IDPs, Northern Province: US$ 2,712,715.29 (INR 132,847,149)

Supply of GI sheets (second consignment) for settling IDPs, Northern Province: US$ 2,758,429.44 (INR 129,186,601)

Supply of agricultural tools (20,000 packs) for resettlement of IDPs in North: SLR 45,460,000 (18,870,557 INR)

Supply of 20,000 MT of cement for settling IDPs in North: US$ 1,750,000 (79,532,121 INR)

Artificial limb fitment camp, Northern Province: 7,100,000 INR

Supply of agricultural tools (50,000 packs) for resettlement of IDPs in North: SLR 109,398,400 (45,185,569 INR)

Project for setting up a faculty of Siddha Medicine at Trincomalee campus of Eastern University: SLR 105,587,240 (43,273,459 INR)

Project for development of Teaching Hospital at Jaffna: SLR 111,549,856 (45,717,154 INR)

Grant of 55 buses to educational/social institutions, Eastern, Northern and Central Provinces: SLR 92,950,000 (38,094,262 INR)

Project for supply of computers to schools in Eastern Province (under consideration): estimated cost SLR 173.3 million

Construction of 150 bed base hospital at Dickoya, Hatton: Under implementation, cost not known

Project for supply of equipment for air quality monitoring to Colombo and other big cities of Sri Lanka, (under consideration): estimated cost SLR 87.0 million

Grant of Tractors and agricultural implements, Northern and Eastern Provinces (under consideration: estimated cost SLR 600 million

http://www.lakbimanews.lk/archvi/lakbimanews_10_10_31/special/spe6.htm

திரும்ப திரும்ப எம்மை நாமே திருப்திப் படுத்த பல விடயங்களை எழுதிக்கொண்டிருக்கின்றோம்..

இந்தியா உடையப் போகின்றது.சிறீலன்கா இந்தியாவை சுத்துது.சீனாவின் கை இலங்கையில் ஓங்குது.

எங்களை வளர்த்ததும் அழித்ததும் இந்தியாதான்.எங்களை வளர்க்கத்தொடங்கும் போதே சிந்தித்திருக்க வேண்டிய விடயம்.க்டைசி முள்ளில் விழுந்துவிட்டோம் பட்டும் படாமல் விலகியிருக்கவாவது முயற்சித்திருக்கலாம் தானே.சும்மா ரோட்டு சண்டியர் மாதிரி நிண்டவன் போனவனிலையெல்லாம் கையை வச்சுவிட்டு என்னவெண்டு தப்பிப்போறது.

வரப் போகு விளைவுகளைப் பற்றி விளங்காமல் கையை வைக்கும் போது இங்கிருந்து என்ன சொன்னாலும் எங்கட பெடியங்கள் பேய்காய்கள் தான் என்று போட்டு இப்ப அவனவனை புழுதி வாரி தூற்றுகின்றோம்.

உப்புடி வரும் எண்டு எனக்கு இருபத்தியஞ்சு வருசத்துக்கு முதலே தெரியும்....

எண்டு சொல்லிக்கொண்டு இஞ்சையும் மழைக்குநனைஞ்ச கோழிமாதிரி கொஞ்சம் திரியுதுகள்

இந்தியாவின் நடவடிக்கையினை முடக்குகின்றது ஸ்ரீலங்கா புலனாய்வுதுறை

வடக்கு கிழக்கு நடவடிக்கையில் சீனாவின் பணிகளை புலனாய்வு செய்த 74 இந்தியர்கள் கைதுசெய்யப்பட்டுள்ளார்கள்.

வடக்கு கிழக்கு மாவட்டங்களில் குறிப்பாக தமிழர் வாழ்விடங்களில் சீனா அரசு மேற்கொண்டுவரும் நடவடிக்கைகளை கண்காணித்த இந்தியநாட்டவர்கள் ஸ்ரீலங்கா அரசினால் கைதுசெய்யப்பட்டு நாடு கடத்தப்படவுள்ளார்கள்.

சுற்றுலாப் பயணிகள் விசாமூலம் வந்து வணிக நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டார்கள் என்ற குற்றசாட்டில் 200 பன்னாட்டவர்கள் அண்மையில் கைதுசெய்யப்பட்டுள்ளார்கள்.

இதில் 74 இந்திய நாட்டவர்களும் அடங்குகின்றார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் 20 பேரும் திருகோணமலையில் 37 பேரும் மட்டக்களப்பில் 17 பேரும் இந்தியர்கள் கைதுசெய்யப்பட்டுள்ளார்கள்.

http://www.pathivu.com/news/13964/57//d,article_full.aspx

இந்தியாவின் நடவடிக்கையினை முடக்குகின்றது ஸ்ரீலங்கா புலனாய்வுதுறை

வடக்கு கிழக்கு நடவடிக்கையில் சீனாவின் பணிகளை புலனாய்வு செய்த 74 இந்தியர்கள் கைதுசெய்யப்பட்டுள்ளார்கள்.

வடக்கு கிழக்கு மாவட்டங்களில் குறிப்பாக தமிழர் வாழ்விடங்களில் சீனா அரசு மேற்கொண்டுவரும் நடவடிக்கைகளை கண்காணித்த இந்தியநாட்டவர்கள் ஸ்ரீலங்கா அரசினால் கைதுசெய்யப்பட்டு நாடு கடத்தப்படவுள்ளார்கள்.

சுற்றுலாப் பயணிகள் விசாமூலம் வந்து வணிக நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டார்கள் என்ற குற்றசாட்டில் 200 பன்னாட்டவர்கள் அண்மையில் கைதுசெய்யப்பட்டுள்ளார்கள்.

இதில் 74 இந்திய நாட்டவர்களும் அடங்குகின்றார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் 20 பேரும் திருகோணமலையில் 37 பேரும் மட்டக்களப்பில் 17 பேரும் இந்தியர்கள் கைதுசெய்யப்பட்டுள்ளார்கள்.

http://www.pathivu.com/news/13964/57//d,article_full.aspx

Chinese HUSH-HUSH: Guess the costs? Lakbima

It is no secret that the People’s Republic of China has granted — and continues to offer — massive amounts of loan aid to Sri Lanka.

It is also no secret that China is financing all of Sri Lanka’s largest infrastructure projects including the Hambantota port, the Puttalam coal power plant, the reconstruction of Northern roads, the Mattala airport and the Colombo-Katunayake expressway.

But try finding out from the government the terms and conditions under which those ventures are funded and you tumble into a sea of avoidance, buck-passing, apparent ignorance and, ultimately, plain refusal to disclose the facts.

“Confidential”

The director general of the External Resources Department was consistently unavailable for two weeks. An External Affairs Ministry source said that, while they had basic facts about Chinese funded projects and their costs, they were not informed of the terms of repayment.

After chasing the information from pillar to post, LAKBIMAnEWS was finally advised to contact an official at the Central Bank’s economic research department. Accordingly, this newspaper asked the official what the repayment terms are on loans obtained from China; how long Sri Lanka had to repay the loans; and a breakdown of the assistance obtained from China.

The official said he could not release the information because it was “incomplete”. When asked to disclose what he had, he said the External Resources Department (ERD) has marked as “confidential” many of the China-Sri Lanka project agreements and that, consequently, the terms could not be revealed.

This information, which the government will not reveal, becomes important because of the overwhelming extent of Chinese involvement in Sri Lanka. The missing statistics are required to tabulate how much more indebted Sri Lankans would be once repayment of Chinese aid starts. The same figures are needed to evaluate whether the benefit from the projects the Chinese are implementing would outweigh the debt burden.

An examination of the agreements — puzzlingly deemed “confidential” by the ERD — would also help determine whether project costs have been inflated as is widely alleged. For instance, the estimated cost per kilometre of a railway line constructed by the Indians is 1.8 million USD while the Chinese are doing it for 4 million USD per kilometre.

The Chinese also quoted 42 million USD on signals for a 27 km stretch of rail from Matara to Beliatta raising the ire of trade unions who insisted that it was exorbitantly priced. When asked, railway authorities said the signalling component was dropped from the final project framework.

Good deal for China

In November 2009, Lanka Business Online reported the terms of just one China-funded project. LBO said China would provide 891 million USD in preferential buyer’s credit for the Puttalam coal power plant. It would be repayable in 20 years.

It remains unclear whether the projects could have been done cheaper or whether Sri Lanka is, indeed, getting the best deal from the Chinese.

Chinese assistance to Sri Lanka is divided into buyer’s credit, preferential buyer’s credit and concessional loans. These are offered via the Export-Import (Exim) Bank of China. The country also provides limited grant aid under the Chinese government’s economic and technical cooperation programme.

The website of the Exim Bank says that buyer’s credit is mainly extended to finance exports of Chinese products, technologies and services as well as overseas construction projects that can facilitate Chinese exports of equipment, construction machinery, materials, technical and managerial expertise, and labour services.

In addition to reported inflated cost and loan repayment in US dollars, therefore, Sri Lanka allows the import of Chinese labour, technology and material. “Even to lift a slab of stone from one point to another at Hambantota, Chinese labour was used,” said a local source, requesting anonymity. “These projects do not generate employment in Sri Lanka. If it’s a loan, shouldn’t we be getting more out of it?”

Sources from the Department of Immigration and Emigration revealed that 7,844 Chinese workers are in Sri Lanka on employment visa at present. The visa is usually granted for a year after which it may be extended on recommendation by the Ministry of Defence under whose purview the department falls.

Local construction companies not in the running

Asked whether local construction companies were offered the chance to bid for road projects handled by the Chinese (predominantly in the North), a director of the National Construction Association replied in the negative. But Sri Lankan firms do get the opportunity to bid on projects funded by the World Bank, IMF, ADB and Japan.

Commenting on quality of roads built by China, he said there was no issue as the local companies worked to the same specifications. While Sri Lankan enterprises could “definitely” have bid for the roads at lower cost, they could not have sourced funds for the projects. “The Exim Bank has deep pockets,” he commented, requesting anonymity. “Sri Lanka is also on the strategic radar zone of China to counter balance Indian influence in Sri Lanka.”

The Chinese do give some subcontracts to local companies but they mostly bring subcontractors from China, he continued. The terms, conditions and rates are offered by the Chinese are also “far less attractive”. Some companies have supplied small quantities of aggregates to the Chinese contractors.

“There are pros and cons (to Chinese involvement),” this director said. “You get the road network up to standard at a much higher cost but little local value addition. This is what is known as the ‘beggar country syndrome’. You take whatever deal you can get.”

Yes, beggars can’t be choosers. We know that Chinese assistance to Sri Lanka involves no ‘extraneous’ conditions related to human rights. China does not expect us to make sweeping macroeconomic changes. In fact, China expects nothing of us but the import their material, technology and labour and the meeting of their repayment conditions. China gets a stronghold in this part of the world and Sri Lanka gets her projects. At what cost, however, remains a state-engineered mystery. It would help to have some clarity on the issue — for the sake of good governance, if nothing else. The secrecy veiling the bidding process and repayment terms only breeds suspicion.

What happened at Karadiyanaru?

The Government Analyst’s Department is yet to produce its report into the blast at Karadiyanaru on September 17. A confusing number of people died when three container loads of Chinese dynamite exploded inside the premises of the Karadiyanaru police station. While the number of deaths was initially reported at 60 (including two Chinese employees of the China Overseas Engineering Pvt. Ltd), it was later revised to between 20 and 25. Asked for an accurate figure last week, SP Prishantha Jayakody, police spokesman, said he couldn’t remember.

Jayakody said the Police Department was in the process of arranging compensation for the victims of the blast. No request for payment has been lodged with the Chinese company. Neither have legal proceedings been instituted against them. “We can’t say whose fault it was,” Jayakody pointed out.

Asked what had triggered the blast, the source from the Government Analyst’s Department ruled out sabotage and said the container that exploded contained the dynamite along with detonators and safety fuse. “It was probably an accident,” he said.

He added that the dynamite had been “a fairly old stock”. “The risk of old dynamite is very high,” he explained. “When you store this commercial explosive for a long period, it oozes and creates accidents. Most countries have stopped manufacturing and use of dynamite.” A report is expected in a few days.

LAKBIMAnEWS interviewed an explosives expert who said on condition of anonymity that the first problem had been the storing of dynamite, gelignite, ammonia and detonators in the same container. But he said leaking from dynamite sticks cannot alone trigger a blast. Dynamite detonates as a result of pressure, heat and vibration.

“In other words, you can’t flick a cigarette and cause it to explode,” he explained. “If dynamite leaks, it will catch fire. If you drop a stick of dynamite on the ground and stamp on it, it will go out of shape. It will not explode without a detonation.”

His opinion was that the explosion may have been accidentally triggered via a detonator. The detonator could, for instance, have fallen on the ground after which some friction, pressure or vibration inadvertently caused it to go off.

Chinese Assistance from 1st January 2006 to date (information obtained from parliament)

l Technical guidance on maintenance of BMICH – Grant of US$ 0.06 million

l Assistance for South Asian Games – Grant of US$ 0.43 million

l Construction of few selected road infrastructure elements – Grant of US$ 10 million

l Project to upgrade facilities at BMICH – Grant of US$ 0.06 million

l Maintenance requirements at BMICH – Grant of US$ 7.2 million

l Construction of National Performing Arts Theatre – Interest free loan of US$ 10.8 million

l Refurbishment of Superior Courts Complex – Grant of US$ 0.02 million

l Puttalam Coal Power Project Phase I (34%) – Buyers Credit Loan of US$ 155 million

l Puttalam Coal Power Project Phase I (66%) – Preferential Buyer’s Credit Loan of US$ 300 million

l Supply of 100 Railway Passenger Carriages – Concessional Loan of US$ 27.08 million

l Supply of 15 Diesel Multiple Units – Concessional Loan of US$ 38.68 million

l Hambantota Port Development Project – Buyer’s Credit Loan of US$ 306.73 million

l Bunkering Facilities and Tank Farm Project at Hambantota – Buyer’s Credit Loan of US$ 65.1 million

l Colombo-Katunayake Expressway Project – Buyer’s Credit Loan US$ 248.2 million

l Puttalam Coal Power Project Phase II – Preferential Buyer’s Credit Loan of US$ 891 million

l Mattala Hambantota International Airport Project – Concessional Loan of US$ 190 million

l Supply of 13 Diesel Multiple Units to Sri Lanka Railways – Concessional Loan of US$ 100 million

The document tabled in parliament in response to a question posed by UNP MP Ravi Karunanayake did not contain the following:

l Road Projects in North amounting to US$ 570.3 million

l Purchase of six MA60 aircrafts amounting to US$105.4 million

Lakbima