1

நினைவை விட்டழியா நெருப்பு நாட்கள்

 

இனவெறித்தீ பரவி

எமை அழித்த-அந்த

நெருப்பு நாட்கள்-எம்

இதயம் சுமக்கும்

எரிதணல்கள்.

நீறாகிய எம் உறவுகள் நினைவுகள்

நாளும் நாளும் கனன்று-இன்று

பெருநெருப்பாகி வியாபித்து  எரிகின்றது.

 

இரத்தப்பெருவௌ;ளத்துள்

திக்கித்திணறி தத்தளித்து

எங்கள் தமிழினம் தவித்த-அந்த

கொடியநாட்கள்-எங்கள்

நினைவைவிட்டழியா நெருப்பு நாட்கள்

 

தமிழினத்து வேரை

தகர;த்தெறிவோமென்று

தறிகெட்ட மிருகங்கள்

எம்மினத்து குருத்துக்களை

குதறிக்கிழித்து குதுhகலித்த-அந்தநாட்கள்

எங்கள் நினைவைவிட்டகலா கறுப்புநாட்கள்

 

தமிழினத்தை தலைகுனியவைக்க

தமிழ்ப்பெண்களை வன்கொடுமைக்குள்ளாக்கி

குதறிக்குற்றுயிராக்கி கொடுஞ்செயல்புரிந்த

அந்த கோரநாட்கள்

எங்கள் வாழ்வின் இருண்டநாட்கள்

 

பச்சிளம் குருத்துக்கள்

இனவெறித்தீயில் கருகிட-அன்று

நாம் எழுப்பிய ஓலம்

எவர; இதயக்கதவையும் தட்டவில்லை.

குத்துவாள்களால் குரூரமாகக் 

கீறிக்கிழிக்கப்பட்ட எம் உறவுகள்

நட்டநடுவீதியில் வெறி நாய்களால்

குதறப்பட்ட வேளையில்

எட்டி வந்து தட்டிக்கேட்க

எவரும் வரவில்லை அன்று.

 

 

உழைத்துச்சேர;த்த செல்வங்கள்

ஓர;நொடியில் கருகிட

பேதலித்த மனதுடன்

நடைப்பிணமான எம்மவரை

தேடிவந்து நம்பிக்கையூட்ட

யாருமில்லை அன்று.

 

நம்மை நாம் தான் காத்திடவேண்டும்-எம்

தலைவிதியை நாமே தீர;மானிப்போம்-என

நம்பிக்கையுடன் நிமிர;ந்தெழுந்தபோது

மெல்ல விழித்தன உலகின் விழிகள்.

 

சொல்லொணா துயரங்கள் நாம் பட்டவேளை

மயக்கநிலையில் கிடந்த தேசங்கள்

திகைத்து எழுந்தன

பதைபதைத்து பார;த்தன.

 

எங்கள் வேதனைத்தீ -அன்று

அவர;களைத் தீண்டவில்லை-ஆனால்

எங்கள் எழுச்சித்தீ பரந்தெழுந்து

இன்று உலகப்பரப்பெங்கும்

ஆதரவுத்தீயாகக் கனலும் வேளை இது.

 

விழுந்துகிடந்தால் ஏறி மிதிக்கும் உலகம்

நிமிர;ந்தெழுந்தால் கைகொடுத்துத்தாங்கும்.

இந்த விதிதான் இன்று

இயல்பாக நகர;கின்றது.

 

மீண்டும் விழவும்

நொந்து நாம் அழவும்

இனி இடமில்லை.

விடியும் என்று தம் உயிர; கொடுத்த

எம் வீரர;கள் நினைவுகளை நெஞ்சில் சுமந்து

முழுமூச்சுடன் உறுதிவீச்சுடன் ஒன்றிணைவோம்.

 

தற்கொடைவீரர;கள் இன்னுயிர;களை 

நெஞ்சில் நிறுத்தி

பேதம்யாவும் களைந்து

திடமுடன் அணிசேர;வோம்

உலகின் மனக்கதவைத் தட்டுவோம்

ஓங்கிநாம் எழுப்பும் குரல்

நிச்சயம் விடிவின் எல்லையைத் தொடும்

 

மந்தாகினி

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

வணக்கம் மந்தாகினி 

 

உங்களை ஏனைய பகுதிகளில் எழுத அனுமதித்தபின்னர் கவிதைப்பூங்காவில் இணைத்தால் சிறப்பாக இருக்கும் ..........    

 

வணக்கம், மந்தாகினி!

 

ஆற்றவொண்ணாத வலிகளைக் கவிதையில் சுமந்து வருகின்றீர்கள்!

 

இரு கரங்கள் கூப்பி எமது களத்திற்கு வருக, வருகவென வரவேற்கின்றேன்!

பலமானதொரு வரவு.. நல்லதொரு கவிதை.

 

வணக்கம் வாங்கோ, தொடர்ந்திருங்கள்

வணக்கம்.. வாருங்கள்..!

இணைப்புக்கு நன்றி மந்தாகினி, தொடர்ந்து எழுதுங்கள் !!

மீண்டும் விழவும்

நொந்து நாம் அழவும்

இனி இடமில்லை.

விடியும் என்று தம் உயிர் கொடுத்த

எம் வீரர்கள் நினைவுகளை நெஞ்சில் சுமந்து

முழுமூச்சுடன் உறுதிவீச்சுடன் ஒன்றிணைவோம்.

 

தற்கொடைவீரர்கள் இன்னுயிர்களை 

நெஞ்சில் நிறுத்தி

பேதம்யாவும் களைந்து

திடமுடன் அணிசேர்வோம்

உலகின் மனக்கதவைத் தட்டுவோம்

ஓங்கிநாம் எழுப்பும் குரல்

நிச்சயம் விடிவின் எல்லையைத் தொடும்

 

நன்றி  

கவிதைக்கும் வரவுக்கும்

தொடர்க  தங்கள்  எழுத்துப்பணி

விடியும் என்று தம் உயிர் கொடுத்த

எம் வீரர்கள் நினைவுகளை நெஞ்சில் சுமந்து............

 

உங்களை மீண்டும் கருதுக்களத்தில் மீண்டும்  கண்டதில் மிகவும்  மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன் . முன்பு உங்கள் கவிதைகளை மிகவும் விரும்பிப் படிப்பேன் . உங்கள் மீள் வரவுக்கு எனது மனக் காந்தித பாராட்டுகள் மந்தாகினி . தொடருங்கள் உங்கள் கவிதைகளை .

நல்ல ஊக்கம் கொடுத்து என்னை வரவேற்ற அனைவருக்கும் 

எனது மனமார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்து கொள்கின்றேன் 

நல்லதொரு கவிதை

 

 

நினைவை விட்டழியாத நினைவுகள் தந்த மந்தாகினிக்கு பாராட்டுக்கள்.